Luce, hindi ko na kaya. Magsalita ka naman. Kahit ano. Pakiusap.
Nanalo tayo. Natalo natin si Winkman.
Naibigay natin ang salamin kay Barnes.
Pabalik na rin si George.
Kumalma ka na. Tapos na.
Hindi pa 'to tapos.
Muntik na tayong mamatay dahil sa madugong pusta mo,
at lahat ng nangunguha ng relikya, handa tayong patayin.
Baka nga pinapanood nila tayo ngayon. O naghihintay sila sa bahay.
Para kanino ba ito?
Ano ang ibig sabihin nito kung mamamatay lang tayo
o mapupunta sa ilalim ng Thames at wala namang may pakialam.
Hindi ito panalo.
Patawad.
Tama ka.
Nadala ako sa trabahong ito.
Hindi ako nag-isip at nag-ingat.
Gusto ko lang sabihin…
'wag mong sukuan 'to.
Pakiusap.
O ang dapat ko talagang sabihin ay…
'wag mo akong sukuan.
Sa totoo lang, mas maganda yung ilalim ng Thames dati.
At talagang walang may pakialam.
Pero ngayon…
Guwardiya o pulis?
Guwardiya.
Sige.
Pero kapag nakita ni George na gamit mo ang baso niya,
wala na akong pananagutan doon.
Tama ako sa libro ni Dulac, ano? Puro kalokohan.
Puro daldal tungkol sa ipinagbabawal na kaalaman at misteryo ng buhay.
Hindi mo ba nakita ang tungkol kay Bickerstaff? Makinig ka.
"Oo, pinatay ko siya.
Binaril gamit ang baril ng tatay ko, kinulob sa bakal, inilibing ng malalim.
Pero nakikita ko pa rin siya kapag nakapikit ako,
suot ang balabal niyang pelus, habang nagriritwal."
- Pinatay ni Dulac si Bickerstaff? Bakit? - "Pinagtatanggol ko ang sarili ko.
Nahuli ako ng katulong niya. Hinarap sa 'kin ng doktor ang salamin.
Isang sulyap, at naramdaman kong nawala ang katinuan ko."
Kaya binaril niya ito bago pa siya mapatay?
- Tama naman. - Hindi, teka.
"Dahil hindi salamin ang salamin na ito."
"Bintana iyon."
Bintana papunta nang?
"Wala na akong sasabihin, at wala na akong mapagsasabihan.
"Simula noon, nabihag na ako. Ang gusto ko lang ay makakita pa."
Lockwood, tingnan mo.
Tingnan mo ang ilustrasyon.
Tingnan mo ang salamin.
Nasaan na si George?
MGA DI MAIPALIWANAG NA PAGKAMATAY
KASAMA NATIN ANG MGA MULTO
NAKAMAMATAY ANG HIPO NG MULTO
MGA KAMATAYAN
CURFEW SA GABI IPINATUPAD
PAGLAGAPAK NG EKONOMIYA
BAKAL, PILAK, ASIN: PINAKAMABISANG DEPENSA
STOCKS NG TEKNOLOHIYA
BASE SA MGA NOBELA NI JONATHAN STROUD
TALENTADONG KABATAAN
MGA KAMATAYAN
'ANG PROBLEMA' 50 TAON NA
Ayos lang 'to.
Ayos lang.
Kalma ka lang.
Pamela?
Pasensiya. Ginulat kita.
- Hindi. Masaya akong makita ka. - Buti nakapunta ka.
Nag-alala ako na baka magdalawang isip ka.
- Sigurado ka bang walang sumusunod sa'yo? - Pasok na tayo. Tapusin na natin 'to.
Kumusta? Hindi ba 'yan pinagtangkaan ng Flo Bones na 'yon?
Hindi, madali lang.
Sina Lockwood at Lucy ang astig, sa 'kin ulit naiwan yung maruming trabaho.
'Wag mong maliitin ang sarili mo.
Maaaring talentado sina Lockwood at Lucy,
pero maniwala ka sa akin, kung may maiiwan sa kasaysayan, ikaw iyon.
Sa tingin mo?
Tama ang ginawa mo. Kung napasakamay ng DEPRAC ang butong salamin,
tuluyan na itong mawawala, sa pugon,
kasama ng lahat ng maituturo nito tungkol sa Problema.
Sinisira nila ang mga bagay.
Hindi sila matututo. Pero ikaw at ako, matututo tayo.
Malalaman natin ang lahat.
Ayos lang naman, 'di ba?
- Basta 'wag mo 'yang itakbo. - Hindi ko gagawin 'yon. Kailangan kita.
Halika. Ipakikita ko sa 'yo ang gawa ko.
Ano'ng alam mo? Saan niya 'yon dinala?
Naging abala kayo sa paghaharutan, 'di ba?
Nakahanap tuloy siya ng ibang kaibigan.
- Lucy, ano'ng sinasabi niya? - May ibang kaibigan daw.
Ano'ng kaibigan? Si Flo? Ang kaibigan lang ni George ay si…
Joplin.
Wala naman siyang gagawin, 'di ba?
Parating na ang kamatayan,
at haharapin niya ito, kasama siya.
Nakuha rin si Joplin.
Lahat ng lumalapit doon, nasisiraan ng bait.
Sabihin mo kung nasaan sila!
Sasabihin ko sa'yo, kung isasama mo ako.
- Saan? - Sa amo ko.
- Bickerstaff. - Nasa sementeryo sila.
Kasama ang mga patay. Na sasamahan sila.
At kasalanan mo ang lahat ng ito.
Walang laman. Nakalimutan ni George maglagay ng bago.
Hindi. Kasalanan ko ito. Dapat napansin ko ang nangyayari.
Hindi. Nagsimula ito noong sumali ako. Sinira ko ang lahat.
Isang maliit na kahon ng bombang asin.
Bangungot ito. Patay na tayo.
Baka. Pero kung may dahilan para mamatay…
Kung may ahenteng tatalo sa butong salamin, kay Bickerstaff,
sa kung anumang kapit nila kay George, ikaw iyon.
- Salamat. Ibigay mo na kaya lahat sa 'kin? - Hindi iyon ang ibig kong sabihin.
Ang ibig kong sabihin, kaya natin 'to. Nating dalawa.
Para kay George.
Nasa harapan lang natin siya.
Nakiki-usyoso na siya bago pa mabuksan ang kabaong ni Bickerstaff.
Baka binayaran niya si Carver para nakawin ang salamin
kaya pinatay niya nang pagtaksilan siya nito.
'Di ako makapaniwalang nagawa niya ito.
Kunwari gusto niya lang mapabilang. Pagpapanggap lang ang lahat.
Kung ano-ano na ang sinasabi niya kay George.
Alam natin kung ano'ng epekto ng salamin. Sa mga komento niya, sa atensiyon niya.
Napansin natin, pero 'di natin pinansin.
- Naging makasarili tayo. - Lucy, humingi na ako ng…
Hindi mahalaga kung humingi tayo ng tawad.
Hindi siya maililigtas noon.
Sa tingin mo nakuha na talaga siya?
Hindi siya kontrolado nito.
Hindi 'to gagawin ni George. Iba ang gumagawa nito.
Ibang bagay.
- Ang daming patay dito. - 'Wag kang magmadali.
Pinapatay ko ang mga ilaw sakaling may nakasunod sa 'tin.
Baliw lang ang susunod sa atin. Ito, hawakan mo ang kamay ko.
'Wag kang mag-alala. Kaya kong harapin ang anuman.
- Mas maganda sana sa apartment mo. - Hindi eh. Dapat dito.
Sabi sa papeles ni Bickerstaff?
- Ang paraan para ligtas itong tingnan? - Mismo.
- Ano 'yon? - Hindi ko alam.
Maghintay ka rito. Diyan ka lang.
Babalik ako kaagad.
Bilisan mo.
Ano'ng ginagawa mo dito, Kipps?
'Yan din ang tanong ko sa'yo.
- Nasayo ang salamin. - 'Wag mo akong pakialaman.
- Niligtas ko lang ang buhay mo. - Kalokohan. Kaya ko 'yon.
Hindi. Wala kang nakikita. Naguguluhan ka.
Nawawala na ang talento mo.
Sabihin mo 'yan kahit kanino
at papatayin kita, naiintindihan mo?
Huminahon ka, Kipps, at bitawan mo ang kaibigan ko.
Kamay sa likod.
Ngayon, dahan-dahan kang humarap.
Ano ba…
Maaaresto ka dahil dito. Kayong dalawa. Mga kriminal!
George, lagot ka na. Hindi ka na ulit magtatrabaho.
Bakit mo dinala 'yan?
Posas at kutsilyo?
Dahil alam kong posibleng mangyari ang ganito.
Hawak natin ang gusto ng buong London.
Pero atin ito.
Hindi natin hahayaang masira ito ng iba.
Dalian mo, bastardo ka.
- Sabihin mo kung nasaan siya. - Ako ba o ang bungo?
Ang bungo. Hindi ako ganoon kagalang sa'yo.
- Puwede ba ibahin mo ang boses mo? - Hindi.
Tumigil ka sa pagkinang. Mahahalata tayo.
- Sa bungo iyon. - Alam ko.
Paano, kung malapit na ang amo ko? Nararamdaman ko siya.
Siguraduhin mong nandito sila. Kung ginagamit mo lang kami…
'Wag kang mag-alala. Nandito sila.
Siya na ang amo niya. Wala na siya sa mundo niyo.
Isang sulyap lang, at lahat ay gugustuhin nang tumingin.
- Hindi ako. - Hindi mo 'yon mapipigilan.
Kahit siya. Malay natin kung ano ang makikita niya?
- Sina Mama at Papa? - Ano'ng sinasabi niya?
Hindi raw natin malalabanan ang hatak ng butong salamin.
Ipangako mo sa 'kin na hindi, Lockwood.
Kailangan ko ang saktong kabaliwan mo para dito.
Oo naman. Ba't ka ba nag-aalala sa'kin?
- Ikaw ba? - Hindi 'yon problema.
Ayoko sa salamin. Palaging may babaeng nakatitig sa'kin.
Bumunot na tayo at sipain ang pinto.
Para kunwari astig at magaling tayo.
Sige.
May naririnig ka?
Walang kahit ano.
Ang init. Hindi sobra. May tao rito kanina.
Tingnan mo.
Kabaong ni Bickerstaff.
Wala akong maramdaman. Walang laman 'yan.
- Bakit niya kukunin ang katawan? - Para mag-eksperimento.
Gusto niyang masaksihan ng amo nila ang ginagawa nila.
Maganda ito.
Hindi sila makakalayo nang may katawan. Nandito pa rin siguro sila.
- Nakakandado. - Diyos ko.
- Mula sa loob. - Saan papunta 'yan?
May katakumbas daw dito, dapat may iba pang daan pababa.
Ang catafalque. Sabi ni Saunders, gumagana pa 'yon, 'di ba?
Tumingin ka sa paligid. Dapat may paraan para gamitin 'to.
Lockwood!
- Ano'ng ginawa niyo kay Kipps? - Bakit kayo nandito?
- Anong "Si Kipps"? - Sinundan niya rito si Karim.
Ilang araw na namin kayong sinusundan.
Na kay Karim ang salamin. Alam naming nandito sila.
Pareho silang nasa panganib.
Kailangan nating magtulungan, kaya ibaba niyo 'yan at tumuloy na tayo.
Nasa katakumbas yata sila. Pero 'yon lang ang daan pababa.
- Catafalque 'yan. - Oo, alam namin.
Alam mo ba kung paano gamitin 'to? Sa itaas o sa ibaba?
Sa itaas.
Ibinababa ng ministro ang kabaong. May pindutan.
Kat! May mga tao dito.
Apat na mama sa van. Nasa gilid daw si Winkman.
- Lintik. - Nahanap tayo?
Sumunod siguro sa parada ng mga taga-Fittes.
- Kaibigan niyo? - Si Julius Winkman.
Alam naming sira-ulo siya.
- Ano na? - Takbo.
- Hindi puwede. - Magbarikada tayo.
- Pabor 'yon sa kanila. - Ano'ng plano mo?
Ililigtas ko sina George at Kipps. Labanan niyo sila dito.
Lalaban kami?
Kung gusto niyong bumaba sa katakumbas, sige.
Pero mas gugustuhin kong harapin ang mga iyan.
- Anthony! - Hindi. Ako na.
- Hindi, Luce. - Dapat ako.
- May alas ako. - Masyadong delikado.
Hayaan mo ako, Lockwood.
Para kay George.
At tandaan mo,
saktong kabaliwan lang.
Ayos ba?
Ano ang sikretong alas?
Siya.
Nasaan ang salamin ko?
Ano'ng ginagawa nila? Hindi ba nila alam na puno dito?
Ilalagay nila tayo doon.
Dapat tumakbo na tayo. Mamamatay tayo.
Umayos kayo. Mga piling ahente kayo, ang pinakamagagaling na kilala ko.
At ako si Anthony Lockwood.
Kahit sino sa atin, kakayanin ang mga iyan.
'Pag pinagsama-sama pa tayo? Mani na lang 'to.
Hindi ito manian. Sementeryo 'to.
- Eh 'di ilibing natin sila. - Hoy!
Patay ka sa 'kin, Lockwood.
- Ilayo natin sila sa kapilya. - Paano?
Takbo!
Oo! Ang tunog na iyon.
Butong salamin. Ang sarap ng kaligayahan.
Hindi maligaya ang tunog na 'yon.
- Hindi 'yon maintindihan ng utak mo. - Ipaintindi mo sa 'kin.
Naroon ka ba noong ginawa ito?
Oo naman.
Mula sa buto ng pitong katawan, mga kaluluwang nagdurusa.
Ang paghihirap nilang nakulong…
Nakulong sa salamin para maging bintana. Bintana para makita ang ano?
Ang walang hanggan.
Ano'ng ibig sabihin niyan? Ano ba talaga ang makikita mo?
Hindi ako tumingin. Hindi ako tanga.
Ang paraan ng pagtingin ay sa mata ng iba.
Isang taong mahina. Mausisa.
Isang uto-uto.
Diyos ko.
George.
'Wag kang mag-alala.
'Di ka namin sasaktan. Pinoprotektahan ka lang namin.
Naniniwala ka ba talaga diyan?
Gising, Karim! Papatayin niya tayo.
Umalis na tayo habang puwede pa.
Walang papatay sa 'tin.
Mga akademiko tayo. Isa itong eksperimento ng agham.
Hindi sana nangyayari ito kung hindi ka nangialam.
Nasisiraan ka na. Parehas kayong baliw.
Pamela, bakit narito ang katawan ni Bickerstaff?
Hindi natin 'to magagawa kung wala siya, 'di ba?
Siya ang dahilan ng lahat ng ito. Dapat masaksihan niya ito.
'Wag kang mag-alala, nakakadena naman siya.
Ano ang masasaksikhan niya?
Sabihin mo kung ano ang natuklasan mo. Kung paano natin 'to gagawin ng ligtas.
Tuwing nababanggit ang mga tagasunod niya
sa mga papeles, lahat sila, matatanda.
Hindi niya alam na ang kabataan ang may kakayahang makakita.
Masyado siyang nauna para sa panahon niya. Wala siya nang susi.
Kaya kung…
Kung wala si Kipps, ako ang nakaupo riyan?
Napakagandang bagay nito, George. Sabi mo gusto mo pang makakita.
Pero kung humindi ako, poposasan mo ako?
Hindi mo na ito naiintindihan.
Buong buhay natin, nakabaon tayo sa mga libro.
Nabuhay tayo sa ating mga isipan.
At sa wakas, may makapagsasabi na sa 'tin ng lahat ng gusto nating malaman.
Ipararamdam nito sa 'tin ang lahat.
Ikaw at ako,
siya, bilang daanan natin.
- Perpekto ito. - Hindi.
Hindi niyo ako magagamit.
'Di na ako nakakakita…
Wala na ang talento ko. Sabihin mo sa kaniya!
Totoo ba 'yon, George?
Iniligtas mo siya mula sa multo.
Kilala ko ang kutsilyong 'yan.
Nakakita na ako ng ganyan. May kapares 'yan.
Pinatay mo si Carver.
- Hindi, George. - Pinagtaksilan ka niya.
Nalaman niya ang halaga ng salamin at ibinenta niya 'yon kay Winkman.
- Makinig ka. Ayos lang ang lahat. - Pinlano mo 'to, at tinulungan kita.
Lahat ng nangyayari…
perpekto.
Pagkatapos kitang patayin, hahanapin ko ang kasintahan mo,
at papatayin ko rin siya.
- Nasaan sila? - Sundan mo ako.
Sabi ko na ayos lang kayo eh.
- Hindi kami maayos. - May narinig kaming mga boses. May iba pa.
'Yon. Tingnan mo.
Lockwood.
Lockwood!
- Iniwan niya tayo. - Niloko niya tayo.
- May plano ang gagong 'yon. - Ang magpakamatay.
Lagi iyong parte ng magaganda kong plano.
Hintayin niyo ang DEPRAC.
- Tumawag ka sa kanila? - Hindi pa.
Pero may telepono dito. Tatawag ako sa daan.
- Saan ka pupunta? - Ililigtas ko ang mga kaibigan ko.
At si Kipps.
Tama ka. Perpekto ito.
Wala kang pakialam sa akin. Ang salamin lang ang habol mo.
'Di mo ako kailangan.
Gaya ng hindi ako kailangan nina Lucy at Lockwood.
Dahil ako ang kakatwa.
Ang panggulo.
Walang kuwenta. Palagi naman eh.
Ito na nga siguro ang katapusan.
Amo ko!
Siya ay
gising na!
Tanggalin niyo ang kadena! Hindi dapat pigilan ang kadakilaan niya.
Ipakita niyo sa kaniya ang maluwalhating sandaling ito!
Lucy! Sa likod mo!
Ang tagapakinig. Pero 'di mo ako narinig, ano?
Hindi mo ako papatayin, Ms. Joplin.
Hindi! Pinatay niya si Carver.
- Dapat 'di ka na pumunta! - Hindi.
Dahil hindi ka panggulo.
O kakatwa.
O kung ano pa man ang iniisip mo.
Ikaw ang pinakamagaling sa atin.
Iniwan ko ang pamilya ko nang hindi lumilingon.
Wala na ang kay Lockwood.
Hindi ka mawawala sa amin, Georgie.
Nakakaantig. Akin na ang mga kamay mo.
Hindi.
Dahil kung may titingin sa salamin, ako iyon.
Hindi! Hindi puwede!
Dapat ako.
Dahil ibang klase ito.
Makasaysayan ito, kaya kailangan mo ang pinakamahusay na talento.
Katulad ni Marissa Fittes.
Nakakausap ko ang mga Type Three. May kaugnay ako sa kabilang panig.
Sinanay ako para rito. Para sa akin ito.
- Hindi, Lucy, hindi ako papayag! - George, wala kang magagawa!
Ikamamatay niya ito.
Isang tingin pa nga lang eh. Kaya…
Hayaan mong gawin ko ito para sa kaniya.
Pakiusap.
Linlangin mo ako…
at gigilitan ko ang mga leeg niyo.
Diyos ko naman. Talaga?
Talaga.
Ganito, marami nang nangyari mula noong huli tayong magkita.
Masyadong kumplikado, pero paiikliin ko na lang.
Katrabaho ko na ang Fittes, kaya puwede ba bati na tayo?
Nagmamadali ako eh.
Hindi ako taga-Fittes.
Hindi mo alam kung sino ako.
Ayos, pero humarap na ako sa walong siga at isang baliw ngayong gabi,
kaya hindi ako mapapatay ng isa pang laban.
Lalo na sa taong dalawang beses ko nang natalo.
Hindi mo ako kilala, at hindi mo alam kung ano ang ginagawa mo.
Ang mga puwersang hinaharap mo.
Abala ang butong salamin.
Ikaw, walang halaga.
Gaya ng nanay at tatay mo.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Hindi mo malalaman.
Pakiusap, Lucy, huwag! Mamamatay ka!
'Wag na 'wag kang titingin.
At anuman ang mangyari, 'di mo 'yon kasalanan.
Pinili ko ito.
Sabihin mo kung ano ang nakikita mo.
Ang nararamdaman mo, at ang naririnig mo.
Bawat detalye.
Tumingin ka!
Tumingin ka! Ano ba!
Tumingin ka!
Ano?
Kung nakakausap mo 'yan, sabihin kung ano ang sinasabi nito.
Ano'ng sinasabi niya?
Magsalita ka!
Tanggapin mo lahat at sabihin mo sa amo mo kung ano ang nakikita mo.
Hindi, may mali! May nagbago!
Nakakulong sila!
Magsalita ka, babae. Magsalita ka!
- May mali raw! - Ano pa!
- 'Wag kang huminto. - Hindi ito ang walang hanggan!
Isa itong bitag! Kailangan nating sirain ito!
Lucy!
Hindi!
Lucy.
Lucy, ako ito. Ako ito.
Sinira mo.
Tangang bata.
Teka.
Gumagana pa.
May nangyayari.
Oo.
Pambihira.
'Wag na 'wag mo siyang titingnan. 'Wag mo 'yong tingnan.
Kamanghamangha!
Ang ganda.
Ang ganda!
Lucy, huwag.
Hindi, ayos lang.
Tingnan mo.
Bakit 'di sila lumalapit?
Pinalaya mo sila.
George.
- Paano siya nakatakas? - Ang kadena…
Nasira 'yon sa pagsabog!
- Nasaan ang espada mo? - Malay ko!
Binibihag niya tayo. 'Di ako makagalaw!
Ako rin.
'Di ako makalayo ng tingin.
Patawad sa lahat, Luce.
Ako rin.
Lumayo ka sa mga kaibigan ko!
Lucy, George, galaw na!
Ano'ng nangyari?
Nakipaglaban ako sa mga siga, nahulog sa catafalque,
nakipaglaban sa mga multo, alam mo 'yon… tipikal na bagay.
At nabaril din ako.
- Kailangan natin ng ambulansya. - Sirain mo ang tape ni Joplin.
Patahimikin mo si Kipps. Kung hindi, mas lagot ka kaysa sa akin.
'Wag kang magsalita ng ganiyan. Hindi ito ang ikamamatay mo.
Paano mo nalaman?
Dahil hindi kami papayag.
'Di ba, George?
Kahit kailan.
Hindi ko alam kung ano'ng nangyari. Pero alam kong ikaw iyon.
Iniligtas tayo ng talento mo.
Tumulong tayong lahat.
Maliban sa akin.
Iba ang pakiramdam kapag naglalaho na ang talento mo.
Ramdam mo sila.
Alam mong nandiyan sila, pero wala kang magawa.
Ang matitira sa 'yo…
takot.
Mangyayari rin ito sa iyo.
Lahat ng dahilan kung bakit ka espesyal,
mawawala.
- Hindi ko alam. - Akala ko sinabi na ni George sa 'yo.
Wala kaming pagsasabihan.
Pangako.
Puwede nang lumapit.
- Sige, George. - Sige na.
Saktong kabaliwan lang.
Ms. Carlyle, Mr. Karim, sana matulungan niyo ako.
Natagpuan nila ang bala. Pero walang bakas ng baril sa lugar.
May nakita kayong may baril?
Mr. Kipps?
Alam dapat niya kung sino ang bumaril sa kaniya.
Madilim eh.
Wala akong nakita. Paumanhin.
- Wala kang tinatago sa 'min? - Wala talaga.
May maitutulong pa ba kami, Inspektor Barnes?
Sapat na ang ginawa mo. Mapupunta sa pugon ang butong salamin.
Papunta na ng kulungan si Winkman.
Sa kabuuan, masaya na ako.
- Hindi halata. - Magtiwala ka.
Masaya na ako.
Sulitin niyo na.
At maligayang bati sa inyo.
Nagawa niyo.
Sa inyo na ang kaso.
Ang pustahan.
Isusulat ko na ang patalastas at magbibitiw na ako.
Tumutupad ako sa pangako.
'Yon lang ang kailangan ko.
Kalimutan na natin 'to. Kalokohan lang naman 'yon eh.
Seryoso?
Nagtulungan tayo.
Magkasama.
- Hati na tayo sa komisyon. - Hating kapatid?
70-30.
Maliit lang ang organisasyon namin. Marami kaming bayarin.
Ayos ka pala, Lockwood.
Mga 30 porsiyento.
Talagang inisahan mo siya sa lahat ng bagay, ha?
Hindi 'yon.
Iyon kasi ang tama, 'di ba?
Ngayon, sino ang tutulong sa akin na makaalis dito?
Dikit na dikit tayo ah.
Medikal na pangangailangan ito, George. Ganoon talaga.
Ano, Luce, ramdam mo na ba ang panalo?
Iuwi mo ako at mag-tsaa tayo. Baka.
Nasa DEPRAC ang butong salamin.
Nasira 'yon. Hindi ako sigurado kung gaano.
Papunta na ito sa mga pugon.
Pasensiya na. Akala ko napatay ko na siya.
Basta ba't wala na 'yon sa kanila. Wala sa kamay ng publiko.
Pero mas mag-ingat pa tayo.
Magmaneho ka na.
Sobrang sikreto at palihim nito kaya hindi ko maibibigay ang mga detalye.
Sa totoo lang, Norrie,
'di mo na ako makikilala.
Ang dami ko nang pinagdaanan.
Pero mukhang nagsisimula nang bumuti ang pakiramdam ko.
Sana ikaw rin.
George, ang bango ha.
- Salamat. - Yung baso?
- Sikreto ko ito. - Ako na sa mga plato.
Mauna ka na.
Padaan.
Mali ako tungkol kay George.
Hindi siya galit sa akin. Isa pala siyang bayani.
Mabuti iyon.
Ayan.
Ilang beses nang muntik mamatay si Lockwood, pero…
Ay, sandali!
Mukhang napagdesisyonan niyang mabuhay muna.
At mabuti iyon.
May tinapay din.
At si Lucy Carlyle?
- Mabuti naman. - Puwedeng humingi?
- Mas malakas na siya. - Salamat.
Hindi na gaanong takot sa talento niya.
Hindi na gaanong takot… sa lahat.
Hindi pa rin nagsasalita?
Ano sa tingin mo ang nakita nito?
Yung mga "nakakulong." Yung pitong espiritu kaya 'yon?
Ayokong pag-isipan 'yon.
Sirain natin.
Kung gusto mo.
- Hindi. Itago natin 'to. - Mabuti.
Dahil pambihira ito.
Kayong dalawa.
Basta walang makaalam.
- Tungkol sa aming dalawa. - Wala.
Pangako.
Napag-isip ko lang.
Dapat talaga wala na tayong sikreto.
Kaya…
alam ko kung sino ang bumaril sa akin.
Ang Gintong Espada.
- 'Yong taga-Fittes? - Hindi siya taga-Fittes.
- Kakaiba siya. - Ano'ng ibig mong sabihin?
Bago niya ako barilin, binanggit niya ang mga magulang ko.
Hindi raw mahalaga ang pagkamatay nila.
Gaya ng magiging sa akin.
Lintik, Lockwood.
Ano'ng alam niya?
- Kailangan nating… - Oo, kailangan, at gagawin natin 'yon.
Aalamin natin kung ano ang nangyayari.
Kapag maayos na ang paa ko at wala nang sakit 'pag tumatawa ako.
Walang makakapigil sa'king manaliksik…
Tungkol din sa pamilya ko, may dapat pa kayong malaman.
Tungkol sa nakasarang kuwarto.
Talaga?
Hindi mo…
Wala nang sikreto.
Lockwood, hindi mo kailangang gawin 'to. Hindi kung ayaw mo.
Gusto ko.
Handa na kayo?
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Denise Viray