Luce, artık dayanamıyorum. Bir şey söyle. Ne olursa. Lütfen.
Kazandık. Winkman'ı yendik.
Aynayı aldık. Barnes'la güvende. George her an dönebilir.
Rahatlayabilirsin. Bitti.
Hayır, bitmedi.
Bu gece lanet bahsin yüzünden az kalsın ölüyorduk
ve Londra'daki tüm kaynak hırsızları peşimizde.
Şu anda bizi izliyor ya da evde bekliyor olabilirler.
Bunu ne için yapıyoruz?
Bıçaklanıp Thames Nehri'nin dibini boylayacaksak
ve kimsenin umurunda olmayacaksa ne önemi var?
Kazanmış gibi hissetmiyorum.
Üzgünüm.
Haklıydın.
Kendimi çok kaptırdım.
Düşüncesiz ve pervasızdım.
Bizden vazgeçme
demek istedim.
Lütfen.
Ya da aslında söylemek istediğim şey şu,
benden vazgeçme.
Açıkçası Thames'in dibi eskiden çok daha çekici bir yerdi.
Ve cidden kimse umursamazdı.
Ama şimdi…
Piyade mi, polis mi?
Piyade.
Peki ama George onun yumurtalığını kullandığını görürse
sonuçlarından ben sorumlu değilim.
Dulac kitabı konusunda haklıydım, değil mi? Tam saçmalık.
Yasak bilgi, yaratılışın gizemiyle ilgili saçmalıklar.
Bickerstaff'la ilgili şu kısmı gördün mü? Dinle.
"Evet, onu öldürdüm.
Babamın tabancasıyla vurdum, demir tabutla derine gömdüm.
Yine de gözlerimi kapattığımda
onu kadife peleriniyle ayinlerini yaparken görüyorum."
Bickerstaff'ı Mary Dulac mı öldürmüş? Niye?
"Meşru müdafaaydı. Kurnaz hizmetkârı beni tuzağa düşürdü.
Doktor aynayı önüme getirdi.
Bir bakışta aklım başımdan gitti."
Bickerstaff aynayla onu öldürmeden önce mi onu vurmuş?
- Mantıklı. - Hayır, bekle.
"Çünkü bu bir ayna değildi.
Bir pencereydi."
Nereye açılıyor?
"Daha anlatamam, güvenebileceğim kimsem kalmadı.
O bakıştan beri lanetlendim. Tek isteğim daha fazlasını görmek."
Lockwood, bak.
Resme bak.
Aynaya bak.
George nerede?
AÇIKLANAMAYAN ÖLÜMLER
HAYALETLER ARAMIZDA DOLAŞIYOR
HAYALET DOKUNUŞU ÖLDÜRÜYOR
ÖLÜMLER
ZORUNLU GECE SOKAĞA ÇIKMA YASAĞI
EKONOMİK ŞOK
DEMİR, GÜMÜŞ, TUZ: EN İYİ SAVUNMAMIZ
TEKNOLOJİ HİSSELERİ
JONATHAN STROUD'UN ROMANLARINDAN UYARLANDI
GENÇLER HAYALETLERİ HİSSEDİYOR
ÖLÜMLER
50. YILDA 'PROBLEM'
Sorun yok.
Sakin ol.
Pamela?
Üzgünüm. Seni korkuttum.
- Hayır. Seni görmek güzel. - Gelmene çok sevindim.
Tereddüt edersin diye endişelendim.
- Kimsenin takip etmediğine emin misin? - İçeri girip başlayalım.
Nasıl geçti? Flo Bones denen kız almaya çalışmadı mı?
Hayır, zor değildi.
Lockwood ve Lucy havalı kısmını yapıp sıkıcı kısmı bana bıraktı.
Kendine yüklenme George.
Lockwood ve Lucy çok yetenekli olabilir
ama inan bana, tarihe geçecek biri varsa o da sensin.
- Öyle mi düşünüyorsun? - Doğru olanı yaptın.
Kemik aynası PAKDE'nin eline geçseydi sonsuza dek kaybolur, fırına giderdi.
Problem'le ilgili öğreneceklerimiz de yok olurdu.
Tek yaptıkları yok etmek.
Asla öğrenemeyecekler. Ama sen ve ben öğreneceğiz.
Her şeyi öğreneceğiz.
Sakıncası yok, değil mi?
- Onunla kaçmadığın sürece yok. - Aklımdan bile geçmez. Sana ihtiyacım var.
Hadi, sana ne yaptığımı göstermek istiyorum.
Ne biliyorsun? Ne gördün? Onu nereye götürdü?
Mutlu çifti oynamakla meşguldünüz. Başka bir arkadaş bulmasına şaşmamalı.
- Ne dediğini söyle. - Başka bir arkadaştan bahsediyor.
Ne arkadaşı? Flo mu? George'un başka arkadaşı yok…
Joplin.
Bir şey yapmaz, değil mi?
Ölüm geliyor
ve ikisi onunla buluşmaya gittiler.
Joplin'i de etkilemiş. Onun yanına yaklaşan herkes deliriyor.
Nerede olduklarını söyle.
Beni götürürsen söylerim.
- Nereye? - Efendimi görmeye.
- Bickerstaff. - Mezarlıktalar.
Ölülerle birlikte.
Onlara katılmak üzereler.
Hepsi senin suçun.
Hepsi boş. George stok yapmayı unutmuş olmalı.
Hayır. Bu benim hatam. Ona ne olduğunu fark etmeliydim.
Gelişimle işler ters gitmeye başladı. Aranızdaki her şeyi mahvettim.
Sadece bir kutu tuz bombası.
Bu bir kâbus. Öleceğiz.
Belki. Ama uğrunda ölünecek bir şey varsa…
Kemik aynasını, Bickerstaff'ı,
George üzerindeki etkisini yenecek bir ajan varsa o da sensin.
- Sağ ol. Tüm sorumluluğu bana yükle. - Onu kastetmedim.
Demek istediğim bunu birlikte yapacağız.
- George için. - George için.
Bunca zamandır gözümüzün önündeydi.
Daha Bickerstaff'ın tabutunu açmadan çok ilgiliydi.
Kemik aynasını çalması için Carver'ı tutmuş,
ona ihanet ettiğinde sırtından bıçaklamış olmalı.
Bunu yapabileceğine inanamıyorum.
Önemsiyormuş gibi yapması, bizden gibi davranması hep numaraymış.
Kim bilir George'a neler dedi.
Onu ne kadar etkilediğini biliyorduk. Yorumları, dikkatinin dağılması.
Fark ettik ama önemsemedik.
- Kendi saçmalıklarımıza kapıldık. - Üzgün olduğumu…
Ne kadar üzgün olduğumuzun önemi yok.
Üzülmek onu kurtarmayacak.
Sence etkisine mi girdi?
Onu ele geçirdiğini sanmıyorum.
George böyle bir şey yapmaz. Bu başkasının işi.
Başka bir şeyin.
- Burası ölülerle dolu. - O kadar hızlı gitme.
Biri bizi takip ederse diye bu ışıkları söndürmeliyim.
Kimse bizi takip etmeyecek. Deli olmaları lazım. Elimi tut.
Merak etme. Başa çıkamayacağım bir şey değil.
- Senin dairen daha güzel olurdu. - Hayır. Burada olmalı.
Bickerstaff'ın belgelerinde mi yazıyor?
- Güvenli şekilde bakmak için mi? - Evet.
- O neydi? - Bilmiyorum.
Burada bekle. Kıpırdama.
Hemen döneceğim.
Çabuk ol.
Burada ne işin var Kipps?
Ben de sana aynı şeyi sorabilirim.
- Ayna sende. - Benimle uğraşma.
- Hayatını kurtardım. - Saçmalık. Kontrolüm altındaydı.
Hayır, değildi. Göremedin. Ne olduğunu bilmiyordun.
Yeteneğini kaybediyorsun.
Birine söylersen
seni öldürürüm, duydun mu?
Sakin olun Bay Kipps ve arkadaşımı bırakın.
Ellerinizi arkanıza koyun.
Şimdi yavaşça dönün.
Bu da ne…
İkiniz de bu yüzden tutuklanabilirsiniz. Suçlusunuz.
George, mahvolursun. Bir daha çalışamazsın.
Onu neden getirdin?
Kelepçe ve bıçak mı?
Çünkü böyle bir şeyin olacağını biliyordum.
Londra'daki herkes elimizdekinin peşinde.
Ama o bizim.
Kimsenin onu almasına izin veremeyiz.
Hadi pislik.
Konuş. Nerede olduğunu söyle.
- Bana mı, kafatasına mı dedin? - Kafatası. Sana bu kadar kibar davranmam.
- Farklı bir ses kullansan? - Olmaz.
Şu parlamayı da azalt. Yerimizi belli edeceksin.
- Kafatasına dedim. - Anladım.
Efendim bu kadar yakınken nasıl yapayım? Onu hissedebiliyorum.
Umarım buradadırlar. Bizi kullanıyorsan…
Merak etme. Burada olacaklar.
Artık o, Joplin'in efendisi. Joplin kendini kaybetti.
Tek gereken bir bakış ve herkes bakmak istiyor.
- Ben istemiyorum. - Karşı koyamazsın.
Lockwood da. Kim bilir neler görür.
- Belki anne ve babasını. - Şimdi ne diyor?
İkimizin de kemik aynasına karşı koyamayacağımızı.
Bakmayacağına söz ver Lockwood.
Ölçülü şekilde pervasız olmalısın.
Tamam ama niye benim için endişeleniyorsun?
- Ya sen? - Sorun olmaz.
Aynalara katlanamıyorum. Hep bana bakan aptal bir kız var.
Kılıçlarımızı çekip kapıları tekmeleyelim. Ne yaptığımızı biliyormuşuz gibi.
Peki.
- Bir şey duyuyor musun? - Hiç ses yok.
Ilık, sıcak değil. Bu gece biri gelmiş ama çok kalmamış.
Bak.
Bickerstaff'ın tabutu.
Hiçbir şey hissedemiyorum. İçinde hiçbir şey yok.
- Cesedini niye alsın? - Çılgın bir deney için.
Efendisinin, yaptıklarını izlemesini istiyor.
Bu iyi.
Cesetle uzağa gitmiş olamazlar. Hâlâ buralarda olmalılar.
- Kilitlenmiş. - Tanrım.
- İçeriden. - Nereye gidiyor?
George yer altı mezarı var demişti, aşağı inmenin başka yolu olmalı.
Katafalk. Saunders hâlâ çalıştığını söylemişti.
Her yere bak. Çalıştırmanın bir yolu olmalı.
Lockwood!
- Kipps nerede? - Neden buradasınız?
- "Kipps nerede?" mi? - Karim'i buraya kadar takip etti.
- Ajanlarımız günlerdir sizi takip ediyor. - Ayna Karim'de. İkisi de burada.
İkisinin de başı belada.
Birbirimize ihtiyacımız var, kılıçları indirip işe koyulalım.
Yer altı mezarındalar. Ama sadece o platformdan iniliyor.
- Ona katafalk deniyor. - Biliyoruz.
Yukarıdan mı, aşağıdan mı çalıştırılıyor?
Yukarıdan.
Vaiz tören sırasında tabutu indiriyor. Bir düğme var.
Kat! Birileri geliyor.
- Dört pislik. Winkman da yanlarındaymış. - Siktir.
- Bizi nasıl buldular? - Fittes ajanlarını takip etmişler.
- Dostunuz mu? - Julius Winkman'ı tanıyoruz.
Yani psikopat olduğunu biliyoruz.
- Ne yapacağız? - Kaçalım.
- Olmaz. - İçeride barikat kuralım.
- Avantaj onlarda olur. - Planın ne?
Ben George ve Kipps'i kurtaracağım. Siz de burada dövüşeceksiniz.
Dövüşmek mi?
Yer altı mezarına yalnız girmek istersen buyur.
O pislikle uğraşmayı tercih ederdim.
- Anthony! - Ben giderim.
- Olmaz Luce. - Ben gitmeliyim.
- Gizli bir silahım var. - Çok tehlikeli.
Bunu yapmama izin vermelisin Lockwood. George için.
Ve unutma, ölçülü seviyede pervasızlık.
Tamam mı?
Gizli silah ne?
O.
Aynam nerede?
Ne yapıyorlar? Burası istila edildi, bilmiyorlar mı?
Bizi oraya koyacaklar.
Kaçmalıydık. Senin yüzünden öleceğiz.
Kendinize gelin, gördüğüm en iyi üç Fittes ajanısınız.
Ben de Anthony Lockwood'um.
İçimizden herhangi biri onları yenebilir.
Ama hep birlikteyken çocuk oyuncağı.
- Bunlar çocuk değil, suçlu. - Hepsine gününü gösterelim.
Sen öldün Lockwood.
Onları şapelden uzaklaştırmalıyız.
- Nasıl? - Koş!
Evet! O ses!
Kemik aynası. Ne tatlı bir sevinç.
Bana pek sevinç gibi gelmedi.
- Küçük aklın anlayamaz. - O zaman anlamama yardım et.
- Yapılırken orada mıydın? - Tabii ki.
Yedi bedenin kemiklerinden, acı çeken ruhlarından yapıldı.
Izdıraplarının gücü…
Pencere açmak için aynaya hapsedilmiş. Neyi görmek için?
Sonsuzluğu.
Bu ne demek? Baktığında gerçekte ne gördün?
Hiç bakmadım. Aptal değilim.
İşin sırrı başkasının gözüyle bakmak.
Zayıf, meraklı,
savunmasız biri.
Tanrım.
George.
Merak etme, zarar vermeyeceğiz. Bunu güvenliğin için yapıyoruz.
Buna cidden inanıyor musun?
Uyan Karim. İkimizi de öldürecek.
Fırsat varken buradan gitmeliyiz.
Kimse kimseyi öldürmeyecek. Biz akademisyeniz.
Bu bilimsel bir deney.
Kendi işine baksan bunlara gerek olmazdı.
Delirmişsin. Sen de onun kadar delisin.
Bickerstaff'ın cesedinin burada ne işi var?
Onsuz yapamazdık, değil mi? Hepsi onun sayesinde oldu.
Ön sıradan izlemeyi hak ediyor.
Merak etme, o zincirlerin arkasından zarar veremez.
Ön sıradan neyi izleyecek?
Ne bulduğunu, yönteminin ne olduğunu, nasıl güvenle bakacağımızı söylemelisin.
O belgelerde ne zaman takipçilerden bahsetse
hep yetişkinlerden bahsediyor.
Ötesini görebilenlerin gençler olduğunu bilmiyordu.
Zamanının çok ilerisindeydi. En önemli bilgiyi kaçırmıştı.
Yani sen…
Kipps gelmeseydi burada oturan ben mi olacaktım?
Harika bir şey olacak George. Daha fazlasını görmek istediğini söyledin.
Ama hayır desem bana kelepçe mi takacaktın?
Önemli bir noktayı kaçırıyorsun.
Hayatımız boyunca kitaplara gömüldük. Zihnimizde yaşıyoruz.
Ve sonunda bize bilmek istediğimiz her şeyi anlatacak bir şey var.
Her şeyi hissedebiliriz.
Sen ve ben, o da aracımız.
- Mükemmel. - Hayır.
Beni kullanamazsın.
Göremiyorum. Ben…
Yeteneğimi kaybettim. Söyle!
Bu doğru mu George?
Onu bir hayaletten kurtarıyordun.
O bıçağı biliyorum.
Benzerini gördüm. Çifti vardı.
Carver'ı sen öldürdün.
- Hayır George. - Sana ihanet etti.
Kemik aynasının değerini anladı ve Winkman'a sattı.
- İyi olacaksın. - Bunu planladın, ben de yardım ettim.
Her şey mükemmel olacak.
Seni öldürdükten sonra küçük sürtük sevgilini de bulacağım,
onu da öldüreceğim.
- Diğerleri nerede? - Beni takip et.
- İyi olacağınızı biliyordum. - İyi değiliz.
Sesler duyduk. Başkaları da var.
İşte. Bakın.
Lockwood.
Lockwood!
- Bizi terk etti. - Pislik bizi kandırdı.
- Planı varmış. - İntihara meyilli bir plan.
En iyi planlarımın özelliği. PAKDE gelene dek hayaletleri uzat tutun.
- PAKDE'yi mi aradın? - Daha değil. Birinde telefon olmalı.
Yoldayken ararım.
- Nereye? - Dostlarımı kurtarmaya.
Ve Kipps'i.
Haklıydın. Mükemmel.
Beni umursamıyorsun. Sadece o aynayı önemsiyorsun.
Bana ihtiyacın yoktu.
Lucy ve Lockwood'un ihtiyacı olmadığı gibi.
Çünkü ben tuhafım.
Fazlalığım.
Gözden çıkarılabilirim. Hep öyleydim, hep öyle olacağım.
Böyle bitmesi mantıklı.
Efendim!
O
dirildi!
Onu zincirlerinden kurtar! Yüceliği kısıtlanmamalı.
Bu muhteşem ana tanıklık etsin!
Lucy! Arkanda!
Küçük işitici. Ama geldiğimi duymadın, değil mi?
Beni öldüreceğinizi sanmıyorum Bayan Joplin.
Öldürecek! Jack Carver'ı öldürdü! Gelmemeliydin!
Mecburdum!
Çünkü sen fazlalık değilsin.
Tuhaf da değilsin.
Ya da her ne olduğunu sanıyorsan.
En iyimizsin.
Ardıma bile bakmadan ailemi terk ettim.
Lockwood herkesi kaybetti. Seni de kaybetmeyeceğiz.
Çok dokunaklı. Şimdi ellerini bağla.
Hayır.
Çünkü o aynaya bakacak biri varsa o da benim.
Hayır! Olmaz!
Benim bakmam lazım.
Çünkü bu başka bir şey. Bu tarihî bir olay.
Ve bunun için en yetenekli kişi lazım. Marissa Fittes'ten beri en iyisi.
Tip Üç'le konuşup diğer tarafla iletişim kurabiliyorum.
Ben bunun için yaratıldım. Bu benim için yapıldı.
- Hayır, izin vermeyeceğim! - George, bir seçeneğin yok!
Anında ölür.
Bir bakışın onu ne kadar mahvettiğine bakın.
Bunu onun için yapmama izin verin.
Lütfen.
Ters bir şey yaparsan
ikinizin de boğazını keserim.
- Tanrı aşkına. Gerçekten mi? - Cidden.
Son görüşmemizden beri birkaç gelişme oldu.
Anlatamayacak kadar karmaşık ama sadede geleyim.
Artık Fittes'le çalışıyorum, ateşkes yapabilir miyiz?
Biraz acelem var.
Fittes'e çalışmıyorum.
Kim olduğumu bilmiyorsun.
Bu gece sekiz serseri ve bir psikopatla uğraştım,
bir dövüş daha beni öldürmez.
Özellikle de iki kez yendiğim biriyle.
Kim olduğumu, neyle uğraştığını,
oyundaki güçleri bilmiyorsun.
Kemik aynası bir külfet.
Sense önemsizsin.
Tıpkı annen ve baban gibi.
Bu da ne demek oluyor?
Asla bilemeyeceksin.
Lütfen Lucy, yapma! Seni öldürür!
Sakın bakma.
Ne olursa olsun, bu senin suçun değil.
Bu benim tercihim.
Ne gördüğünü söyle.
Ne hissettiğini ve ne duyduğunu.
En ufak ayrıntısına kadar.
Bak!
Bak! Lanet olsun!
Bak!
Ne?
Onunla konuşabiliyorsan ne dediğini söyle.
Ne diyor?
Konuş! İyice bak ve efendine ne gördüğünü söyle.
Hayır, bu doğru değil! Bir şeyler değişmiş!
Kapana kısılmışlar!
Konuş kızım. Konuş!
- Bir terslik olduğunu söylüyor. - Anlat!
- Durma. - Sonsuzluk değilmiş!
Bu bir tuzak. Onu yok etmeliyiz!
Lucy!
Hayır!
Lucy. Benim.
Kırdın.
Seni aptal çocuk.
Bekleyin.
Çalışıyor.
Bir şey oluyor.
Evet.
Olağanüstü.
Ne olursa olsun ona da, aynaya da bakma.
Muhteşem!
Çok güzel.
Güzel!
Lucy, yapma.
Sorun yok.
Bak.
Neden bize saldırmıyorlar?
Onları serbest bıraktın.
George!
- Nasıl kaçtı? - Zincirleri…
- Patlamada kopmuş! - Kılıcın nerede?
Bilmiyorum!
Tutulma yaşayacağız. Hareket edemiyorum!
Ben de.
Gözlerimi kaçıramıyorum.
Her şey için üzgünüm Luce.
Ben de.
Arkadaşlarımdan uzaklaş!
Lucy, George, hemen kaçın!
Ne oldu?
Bir sürü pislikle dövüştüm, katafalk çukuruna düştüm,
hayaletlerle savaştım, her zamanki şeyler.
Bir de vuruldum.
Ambulans lazım.
Joplin'in kasetini yok edip Kipss'i susturmalıyız
yoksa benden beter olursun.
İyisin, öyle deme.
Böyle ölmeyeceksin.
Nereden biliyorsun?
Çünkü izin vermeyeceğiz.
Değil mi George?
Asla.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Ama sen yaptın.
Yeteneğinle bizi kurtardın.
Hepimiz üstümüze düşeni yaptık.
Ben hariç.
Yeteneğinin yok olması nasıl, bilmiyorsun.
Hissediyorsun.
Orada olduğunu biliyorsun ama bir şey yapamıyorsun.
Geriye kalan tek şey
dehşet.
Bir gün sana da olacak.
Seni özel kılan her şey
yok olacak.
- Bilmiyordum. - George sana söyler sanıyordum.
Kimseye söylemeyeceğiz.
Söz veriyorum.
Onu görebilirsiniz.
- Hadi George. Git. - Görüşürüz.
Ölçülü pervasızlık.
Bayan Carlyle, Bay Karim, yardım eder misiniz?
Kurşunu buldular. Ama olay yerinde silah izi yok.
Silahlı birini gördünüz mü?
Bay Kipps?
- Lockwood onu kimin vurduğunu biliyordur. - Karanlıktı.
Göremedim. Üzgünüm.
- Bize söylemediğiniz bir şey yok mu? - Yok.
Yardım edeceğimiz başka şey var mı?
Yeterince şey yaptınız. Kemik aynası fırına gidecek.
Winkman hapse girecek.
Mutlu bir adamım.
- Öyle görünmüyorsunuz. - Bana güvenin.
Bu mutluluk ifadem. Tadını çıkarın.
Ve tebrikler.
Başardınız.
Davayı sana verdi.
- Bahis. - İlanı yazıp istifamı vereceğim.
Sözümü tutacağım.
Tek duymam gereken bu. Her şeyi unutalım. Çok aptalca bir fikirdi.
Cidden mi?
Birlikte başardık.
Yan yana.
- Barnes'a komisyonu bölüşeceğiz dedim. - Yarı yarıya mı?
Yüzde 70'e yüzde 30. Bağımsız bir kurumuz. Masrafımız çok.
İyi birisin Lockwood.
Yüzde 30 gayet iyi.
Onu her açıdan yenmen lazımdı, değil mi?
Ondan değil.
Doğru olan buydu, değil mi ?
Buradan çıkmama kim yardım edecek?
Çok samimi olduk.
Tıbbi bir gereklilik George. Bir anlamı yok.
- Luce, sence kazandık mı? - Eve dönüp çay içersem belki.
Kemik aynası PAKDE'nin elinde.
Hasar görmüş. Ne kadar kötü, bilmiyorum.
Fırına götürüyorlar.
Üzgünüm. Onu öldürdüğümü sandım.
Onlarda veya başkasında olmadığı sürece sorun yok.
Ama ekstra önlemler almalıyız.
Sür.
Çok karanlık ve çok gizli bir şey. O yüzden henüz detay veremem.
Norrie, açıkçası
beni tanıyamazdın.
Çok şey yaşadım.
Ama sanırım artık iyileşmeye başladım.
Umarım sen de iyileşirsin.
- George, çok güzel kokuyor. - Sağ ol.
- Bardakları aldın mı? - Gizli tarifim.
- Tabakları alayım. - Önden buyur.
Açılın.
George hakkında yanılmışım.
Benden nefret etmiyormuş. Aslında bir kahramanmış.
Bu da iyi bir şey.
Lockwood neredeyse bin kere ölüyordu…
Bekleyin!
…ama bence yaşamanın daha iyi olduğuna karar verdi, bu da çok iyi.
Sandviç de yaptım.
Lucy Carlyle mı?
- O da iyi. - Bir tane alabilir miyim?
- Daha güçlü. - Teşekkürler.
Yeteneğinden ve diğer her şeyden daha az korkuyor.
Hâlâ bir şey söylemedi mi?
Sence ne gördü?
Tüm o "tuzak" muhabbeti. Yedi ruhtan mı bahsediyordu?
Düşünmemeyi tercih ederim.
Onu yok edeceğiz.
Eğer istersen.
- Hayır. Kalsın. - Güzel.
Çünkü çok nadir bir şey.
İkiniz de öylesiniz.
Kimse ikimizi de öğrenmediği sürece sorun yok.
Öğrenmeyecekler. Söz veriyorum.
Düşünüyordum da.
Artık aramızda sır olmamalı.
O yüzden…
Beni vuranı gördüm.
Altın Bıçak'tı.
- Fittes'teki pislik mi? - Oradan değil.
- Başka bir şeyin parçası. - Ne demek istiyorsun?
Beni vurmadan önce ailemden bahsetti.
Ölümlerinin önemsiz olduğunu söyledi.
Benimkinin olacağı gibi.
Lanet olsun Lockwood.
Ne biliyor?
- Bulmalıyız… - Evet, buna mecburuz ve bulacağız.
Neler olduğunu bulacağız.
Ama beklemeliyiz, bacaklarım kötü ve güldüğümde canım yanıyor.
Ama bu sırada araştırma yapabilirim…
Ailemden bahsetmişken bilmeniz gereken bir şey daha var.
Üst kattaki kilitli odayla ilgili.
Gerçekten mi?
Sen cidden…
Artık sır yok.
Lockwood, göstermek istemiyorsan mecbur değilsin.
İstiyorum.
Hazır mısınız?
Alt yazı çevirmeni: Müge Öznalcı