NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Minął tydzień od brutalnego spotkania Devi z kojotem,
ale wciąż słyszała w głowie słowa Paxtona ze szpitala.
Dlatego się przyjaźnimy.
No jasne, że nic więcej. Myślała, że dzikie zwierzę to jej tata.
Devi chciała być fajną laską, z którą można uprawiać seks,
ale znała prawdę: była ofiarą losu,
członkinią ONZ
i dziś na pewno to się nie zmieni.
Jesteś księżniczką Dżasminą?
Nie, ale dziękuję. Jest bardzo piękna.
Nie tak jak Ariel.
Gdzie Aladyn?
Nie mam Aladyna,
on chce się tylko przyjaźnić.
Rozumiem...
Poproszę dwie czarne kawy i jedną gorącą czekoladę.
Napisz na kubku „latte”.
Chcę być brana na serio.
Możemy zrobić córce zdjęcie z tobą? Wyglądasz ekstra.
Nie, dziękuję.
Chciałaby je wrzucić na Instagrama.
Wyglądasz tak etnicznie.
Nie czuję się komfortowo w tym stroju.
Jak prawie w żadnym. Ale w tym zwłaszcza.
To tylko mała dziewczynka.
Nie musi pan tak mówić. Po prostu nie chcę zdjęcia.
Musimy upamiętniać wszystko w sieci?
Nie możemy żyć chwilą?
Całą kolejkę byłaś na Twitterze.
Podziękowałaś reklamie, która życzyła ci miłego Święta Pracy.
- Dobra. Zróbmy tę fotkę. - Idź.
Dobrze.
Chcesz do tego pączki?
Chcę, Ira, ale dziś poszczę.
Jest ramadan?
Nie, Ira.
Dziś jest Ganeśćaturthi.
...NIE CZUŁAM SIĘ HINDUSKĄ
Wygląda jak reklama Indii, prawda?
Albo film z Indianą Jonesem. Ale nimi nie jest.
To jest Ganeśćaturthi,
hinduskie święto na cześć boga o imieniu Ganeśa
i czas na ciepłe rodzinne chwile.
A skoro o nich mowa,
sprawdźmy, co u Vishwakumarów.
Mamo, to sari jest niewygodne.
Czemu aż tak drapie?
Drapiące sari to dla Hindusek rytuał przejścia. Pogódź się.
Czemu nie mogłam ubrać kurty i dżinsów?
Nie musiałabym się rozbierać, korzystając z toalety.
Devi, jesteś już dojrzała.
Sari jest bardziej stosowne.
Nie mów tak. Czuję się jak w reklamie irygatorów do higieny intymnej.
- Reklamie czego? - Przestańcie już.
Ganeśa nie musi cię oglądać w podartych dżinsach i bzdurnej koszulce.
Nalini była trochę spięta.
To była ich pierwsza pudźa
od przedwczesnej śmierci Mohana i paraliżu Devi.
Ostatnio pani Iyengar spytała, czy przyjdziemy na pudźę,
czy, cytuję, „za dużo się u nas dzieje”.
Jej głos ociekał litością.
Za dużo się dzieje na Ganeśćaturthi? Co za suka.
Ciociu, uspokój się.
Czemu zrzeszenie Hindusów robi pudźę w liceum?
To takie pospolite. Ben miał bar micwę w Dolby Theatre.
Tam rozdają Oscary.
Żydzi potrafią oszczędzać.
Gdy Hindusi mają trochę kasy, kupują cementową fontannę w Home Depot.
Mamy obsesję na punkcie fontann.
Uwielbiam fontanny.
Tak czy siak, Devi,
wiesz, że będzie tam Sanchiti Bhattacharyya?
Pamiętasz jej beznadziejnego męża Rona?
Okazał się nie aż tak beznadziejny.
Prowadzi najbardziej ekskluzywne doradztwo dla kandydatów na studia w LA.
Do Ligi Bluszczowej dostaje się 90% ich uczniów.
Są tak elitarni, że nawet nie zaliczają do niej Cornell i Penn.
Jest tak wzięty, że ma własną teslę.
Wiecie, jaka jest szacunkowa wartość jego domu?
Około 1,8 miliona dolarów!
- Dziany jest. - O tak.
Ron nie bierze wielu uczniów, więc...
jeśli chcesz iść do Princeton, wiesz, co robić.
Jasna sprawa, mamo.
Zjednywanie sobie starych belfrów to moja supermoc.
Grzeczna dziewczynka.
LICEUM W SHERMAN OAKS
ZRZESZENIE HINDUSÓW Z POŁUDNIOWEJ KALIFORNII
O Boże. Nadchodzą ciotki.
Nie patrz.
Gdzie mam nie patrzeć?
Cholera, Kamalo.
Ciotki to starsze Hinduski, które nie są z tobą spokrewnione,
ale mogą mieć opinie na temat twojego życia i twoich wad.
A ty musisz być dla nich miła.
Tak dobrze was widzieć. Devi, to ulga, że nie jesteś już kaleką.
To istny cud.
Codziennie się modliłam.
Mówiłam: „Nieważne, czemu ich przekląłeś,
proszę, ulecz ją w nagrodę za moją cnotę”.
Dziękuję. To na pewno zadziałało.
Tak. Dziękuję, że o nas myślicie. A co u Arjuna?
Znasz go. Ostatnio urządził kino domowe.
Dwa rzędy siedzeń. Dźwięk przestrzenny Dolby 5.1.
Wkrótce maszyna do popcornu.
Sunu, nie obchodzi ich twoje głupie kino domowe
po wszystkich tych przejściach.
Dokładnie wiem, jak się czujecie.
Mój mąż Pradeep miał raka jąder.
Moje kondolencje.
Nic mu nie jest.
Wcześnie go zdiagnozowali, usunęli mu jądro i teraz biega w zawodach.
Faktycznie. Sytuacja bardzo podobna do naszej.
Znacie moją siostrzenicę Kamalę, prawda?
Robi doktorat na CalTech, ma zaręczyć się…
z inżynierem.
Jego rodzice mają dwa merce.
- Dwa mercedesy? - Ale fart.
Kiedy ciotki ją chwaliły, Kamala czuła ucisk w dołku.
Nie chciała tego ślubu, ale udawała szczęśliwą,
jak ja, odbierając puchar
po przegranej z Ivanem Lendlem na French Open w 1984 roku.
Poszukam Rona.
Ja tu zostanę i się zabiję.
Choć Devi była Hinduską,
nie uważała się za prawdziwie hinduską Hinduskę, tak jak te dziewczyny.
Czasem czuła się trochę nie na miejscu.
Tu wyglądają spoko,
ale głupio by wyglądały, robiąc to gdziekolwiek indziej.
To moja siostra, Preethi.
Jej grupa tańca bollywoodzkiego występowała na platformie z logiem Ziploc.
I kto teraz wygląda głupio?
Cholera, Devi. Siostra Preethi dała ci lekcję. Miej wyczucie.
- Harish! - Devi, cześć!
Czekałem na kogoś fajnego.
Wiesz, czy ktoś taki przyjdzie?
Zabolało.
Czyli wolisz święto nudów
zamiast rzucania komputerem na Stanfordzie?
Chciałem tu być.
Na Ganeśćaturthi?
W publicznym liceum w dolinie? Oszalałeś?
Powiedz prawdę. Jesteś na chorobowym?
Chciałeś się zabić?
Nie.
Wiem, że co roku z niej kpiłem,
ale tak naprawdę tęsknię za pudźą.
Żartujesz?
Ja nigdy nie wrócę z Princeton.
Będę obżerającą się burgerami ateistką
z białym chłopakiem.
Ja też tak myślałem,
ale na studiach to się zmieniło.
Mój współlokator Nick jest dumnym rdzennym Amerykaninem.
Mówiłem mu, że jest z dala od domu
i nie musi udawać, że obchodzi go pochodzenie.
Ale potem zabrał mnie na pow-wow.
Nikt nie stał w kącie i nie błaznował.
Tańczyli, śpiewali, świetnie się bawili, i zacząłem się zastanawiać,
dlaczego wstydzę się być Hindusem.
Od czego mam zacząć?
Może od wszystkiego, co mówi i robi moja mama?
Nie chcę być zakompleksionym Hindusem, który nie znosi hinduskich rzeczy.
To też jakaś tożsamość. Tyle że kijowa.
To na pewno nie jest moja tożsamość.
Kocham być Hinduską.
Bardzo przekonujące, Devi.
Już ja wyglądam swobodniej jako Hindus.
Rozsyp prochy Mohana. Ja rozsypałam prochy matki w Bellagio.
Była hazardzistką.
To wzruszające.
Nie miałam czasu.
Żeby mógł wejść do nieba, musisz zaakceptować jego śmierć.
Mam pytanie. Mogłabyś później
zerknąć na brodawki pod moją lewą piersią?
Nie mogę się doczekać. Tak.
Znajdę cię później.
To jest Pandit Rajakrishnan,
ale wszyscy nazywają go Pandit Raj.
Jest przywódcą duchowym społeczności i dobrze wie, jak rozruszać salę.
Niech wszyscy za mną powtarzają.
Żartowałem. Zrobimy coś prostszego.
Lubię Pandita Raja. Ma dobrą energię.
Podejdźcie.
Rozmawiałaś z Ronem?
Ja podlizywałam się Sanchiti.
Obiecałam jej botoks pach za darmo.
Nie mogłam go znaleźć.
Jednego białego faceta w średnim wieku w grupie 500 Hindusów?
Niech następna grupa podejdzie.
- Daj to Panditowi. - Nalini.
Dziękuję.
Módl się za Princeton. Nie marnuj modlitw na pokój na świecie.
Modlitwa zawsze była trudna dla Devi. Tak łatwo się rozproszyć.
Zaczynała modlić się o zdrowie dla mamy i kuzynki,
ale potem myślała o pracy domowej
i o tym, że na klęczkach czuje swój dezodorant.
Musiała skupić się na tym, czego chciała:
potwierdzeniu przyjęcia na wymarzoną uczelnię...
nagłym rozwoju pewnych części ciała...
Hej.
…nieoczekiwanych wyznaniach pewnych osób…
Chyba cię kocham.
...i najbardziej upragnionych słowach matki.
Jestem z ciebie taka dumna.
Możesz przekłuć sobie nos.
Ale w tym roku było inaczej. Nie chciała tego, co zwykle.
Nie spudłuj.
Masz za swoje.
Chciała czegoś innego.
Weź tilakę.
Kamala nie miała wątpliwości, o co się modli.
Żeby jej narzeczony Prashant zakochał się w kimś ze studiów doktoranckich
na Uniwersytecie w Chicago i żeby ich zaręczyny zostały zerwane.
Nie chcesz wyjść za mąż?
Psiakrew, Pandit Raj. To cholernie upiorne. Dobry jesteś.
Masz takie czarne włosy.
Gdy mąż mojej siostry umarł, przestała farbować włosy.
Nie chciałam całkowicie się zaniedbać.
Mohan by tego nie chciał.
Ludzie mogą odnieść mylne wrażenie.
Jakie? Że mniej kocham męża, bo nie widać mi odrostów?
Wejdźmy do środka.
Ponoć Roopa przytyła.
Bingo! Biały facet. Doradca uniwersytecki Ron.
Do dzieła, Devi.
Pan Ron Hansen-Bhattacharyya?
Tak.
Bardzo mi miło. Nazywam się Devi Vishwakumar.
Chodzę do tego liceum.
Super. Dużo uczniów stąd dostaje się do Ligi Bluszczowej.
Choć doradczyni Susan to jakaś kpina.
Tak. Pracuje też jako kucharka.
Nie wie, jak to ugryźć.
Chciałam powiedzieć, że byłabym zainteresowana pańskimi usługami.
Ma pan świetne wyniki.
No nie wiem...
rok temu pomogłem dostać się do Ligi tylko 28 uczniom, a chciałem 30.
Ta dwójka poszła na MIT.
Ale nie można mieć wszystkiego.
To nie mój przypadek, bo ja akurat mam wszystko.
Rozszerzony program nauczania i idealne wyniki testów.
Gładkie przejście, Devi.
Udzielam się też w stacji dializ.
A w wolnych chwilach czytam weteranom wojennym.
Posłuchaj... Mogę to powiedzieć, bo poślubiłem Hinduskę
i należę do tej żywej społeczności.
Uczelnie nie chcą kolejnej żądnej sukcesów Hinduski,
przewodniczącej klubu odpicowanych CV.
Co? Niewydolność nerek nie daje mi spać.
Uczelnie chcą nietypowych kandydatów.
Jeden z moich
miał wypadek i umarł na całe 30 sekund.
Powiedział, że Bóg kazał mu iść na Yale. Udało się.
Wyrosłam z alergii na orzechy. To też coś.
- Chyba wiem, kim jesteś. - Tak?
Twój tata umarł na twoim koncercie,
a ty uległaś paraliżowi.
Devi nie wierzyła, że jej największą traumę
można podsumować jednym zdaniem, ale tak było.
Tak. Co w związku z tym?
Ta historia jest wystrzałowa.
To twoja przepustka.
Jeśli o tym opowiesz, dostaniesz się tam, gdzie chcesz.
Ale Devi nie chciała używać śmierci ojca,
żeby wypaść interesująco przed komisjami rekrutacyjnymi.
Nie zrobię tego.
W takim razie niczym się nie wyróżnisz.
Będziesz taka sama, jak każdy hinduski dzieciak, który zdaje na studia.
Nie jestem taka sama. Nie tylko śmierć taty czyni mnie ciekawą.
To co czyni cię ciekawą?
Nie wiem, Ron.
Może idealne oceny albo wyniki testów.
A może rewelacyjna osobowość
albo znajomość PowerPointa.
Czemu jakiś skończony biały gość z teslą w leasingu
ma mi mówić, co mnie wyróżnia?
Leasing to też zobowiązanie finansowe!
A moje raty są dość wysokie!
Patrz, wolny stolik.
Nie. Chodź.
Ruszcie się, dzieciaki.
Zabierajcie się stąd. Ludzie wciąż jedzą.
Czemu nie usiadłyśmy tam?
To Jaya Kuyavar.
Przyjechała z Ćennaju, zrobiła doktorat na UCLA,
rodzice znaleźli jej narzeczonego.
Potem uciekła z Amerykaninem.
Muzułmaninem.
Rodzice już się do niej nie odezwali.
Przylecieli na ślub?
Oszalałaś? Mówiłam, że to muzułmanin.
Żal mi jej.
Powinnyśmy z nią usiąść.
Nie możemy ryzykować. Same jesteśmy prawie banitkami.
Co ty narobiłaś?
Słyszałam od ciotek, że nakrzyczałaś na doradcę Rona
i wyśmiałaś jego auto.
Zasłużył sobie.
Powiedział, że niczym się nie wyróżniam.
To było chamskie.
Bardzo mnie rozczarowałaś.
- Zjem gdzieś indziej. - Proszę, idź.
To twoje?
- Dziękuję. - Proszę.
Zostawiłaś na stole.
Tym, przy którym usiadłaś z ciocią
po ucieczce ode mnie.
Nie próbowałyśmy cię unikać.
Nie chciałyśmy zajmować miejsca twoim przyjaciołom.
Jasne.
Słuchaj... muszę odpocząć od tych ciotek.
Chcesz iść do automatów? Ja stawiam.
Dobrze.
Jestem jak Hester Prynne hinduskiej społeczności
z doliny San Fernando.
Wolałabym użyć mniej szkolnej analogii,
ale ta jest akurat trafna.
Czyli jesteś zadowolona ze swojej decyzji, nawet mimo rozwodu?
Oczywiście, że nie. Skądże.
Sama widzisz.
Najbliższą hinduską koleżankę znam od siedmiu minut.
Żałuję, że nie posłuchałam rodziny i nie wyszłam za gościa, którego wybrali.
Może nie byłabym rozwódką.
Moje dzieci pytają o dziadków,
a ja nie wiem, co im powiedzieć.
Może im przejdzie.
Masz wśród rodzeństwa narkomana albo ucznia technikum? To by pomogło.
Nie. Mam dwóch braci neurochirurgów,
którzy poślubili indyjskie siostry milionerki.
Jak mawia moja kuzynka, to przypał.
Zgadzam się.
Tak czy siak, chyba już pójdę.
Nie bawię się dobrze, kiedy wszyscy szepczą na mój temat.
Życzę ci powodzenia z zaręczynami...
i nie schrzań tego, dobrze?
Devi?
Paxton? Co ty tu robisz?
Mam trening pływacki. A ty?
Tylko... Ganeśćaturthi.
Dziwne hinduskie coś.
Jak to obchodzicie?
Jemy i modlimy się do Ganeśi.
To ten słoniowy bóg.
Dla Hindusów jest ważny.
To znaczy dla hinduistów. Bo Hindusi wyznają też islam, sikhizm, dźinizm...
Nie musisz recytować hasła o Indiach z Wikipedii.
Przepraszam.
W ramach Ganeśćaturthi kopiecie ze złością szafki?
Nie, to nie miało związku...
Żartowałeś.
Nie, po prostu się wkurzyłam. Pracuję nad tym.
Jesteś wybuchowa, co?
To nie moja wina.
Jeden frajer twierdzi, że jestem zbyt hinduska,
a inni, że jestem nie dość hinduska.
Jedyne, czego teraz chcę, to pączek,
ale utknęłam tutaj.
Kogo obchodzą inni?
Rób swoje.
Poza tym wyglądasz spoko w tym stroju.
Czyżby pochwalił jej wygląd?
Ja pierniczę. Może jednak nie będą tylko przyjaciółmi.
Wystarczy mi już spotkań towarzyskich.
- Gotowa na powrót? - Tak.
- Widziałaś gdzieś Devi? - Nie.
Może ręka utknęła jej w automacie, gdy próbowała kraść chipsy. Bywało tak.
Pójdę sprawdzić.
- Nalini. - Tak?
Idziesz już?
Tak. Chyba już czas.
Dobrze, że wyszłaś z domu
- i że Devi chodzi. - Dziękuję.
Daj znać, jeśli znowu przestanie.
Mój kuzyn sprzedaje wózki. Może załatwić dobry i tani.
- Witajcie, panie. - Witaj, Pandit-ji.
Czy któraś z was może mnie podwieźć?
To był dla Nalini długi dzień
i potrzebowała zwycięstwa... choćby małego.
Ja mogę.
Cudownie. Zawieziesz mnie do Home Depot?
Z przyjemnością.
Świetnie. Mam tam na oku piękną fontannę.
To miło z twojej strony.
Mogłem wziąć Ubera.
Nasz Pandit w Uberze?
Co dalej? Premier Modi w furgonetce kuriera? Po moim trupie.
Podobała mi się pudźa i dobór kadzidła. Pachniało jak w sklepie z haszyszem.
Dziękuję. Możesz je kupić na mojej stronie spokohindus.com.
Mam nadzieję, że dzisiejsze modlitwy przyniosły wam jasność.
Na sto procent.
Oczywiście.
Cudownie.
Dzięki za podwózkę.
Bardzo wygodny samochód.
Było nam bardzo miło.
Czujecie ból,
ale on ustąpi, bo jesteście dobrą rodziną.
Bóg zawsze będzie to widział.
Gdzie chcesz studiować?
- W Princeton. - Osobiście przedłożę to bogu.
Dzięki za podwózkę. Naprzód, Lakersi!
Napisy: Marzena Falkowska