NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Nienawidzę cię!
Co się dzieje?
Aravind? Spodziewaliśmy się ciebie dopiero jutro rano.
Devi, czemu krzyczysz na wujka?
Bo prawie narobiłam w gacie ze strachu.
Co tu robisz, periyappa?
W tym momencie szukam musztardy.
Będzie też towarzyszył przy wizycie Prashanta.
Pozwól, że ci pomogę. Usiądź.
Podróż z San Jose musiała cię zmęczyć.
Przepraszam, że cię wystraszyłem,
ale pod wycieraczką był zapasowy klucz.
A jako właściciel firmy ochroniarskiej numer dwa w okolicach San Jose,
muszę przyznać, że łatwo się do was włamać.
Wiem, Aravindzie. Przy każdej wizycie próbujesz mi sprzedać system alarmowy.
A jeśli Prashant zastanie jutro wszystkich pokrojonych na kawałki przez mordercę?
Co by pomyślał o naszej rodzinie?
Czemu potrzebowałeś klucza? Nikt cię nie wpuścił?
Z góry dobiegało piękne chrapanie Kamali, a Devi właśnie wróciła.
Gdzie byłaś?
I co ty masz na sobie?
Dres. Poszłam pobiegać.
W nocy?
Nie możesz biegać nocą w Los Angeles.
To miasto Charlesa Mansona i Harveya Weinsteina!
To bezpieczna okolica.
Najgorsza przestępczyni podlewa trawnik podczas suszy.
Doniosłam na nią i dostała odpowiednią karę.
Dobrze. Jest bardzo późno.
Chcę wypocząć przed wizytą przyszłego męża Kamali. Chodźmy spać.
Nie wiem, czy dam radę zasnąć w domu,
do którego włamywacz może swobodnie wejść i mnie zabić,
ale zrobię, co w mojej mocy.
Dobranoc, periyappa.
...NIE MUSIAŁAM SIĘ ZACHOWYWAĆ TAK IDEALNIE
Myląc wujka z tatą, Devi odkopała głęboko pogrzebane wspomnienie.
Nienawidzę cię!
Tak ją to poruszyło, że prawie zapomniała o nowym, ekscytującym wspomnieniu.
Ja cię kręcę, pocałowała samego Paxtona Halla-Yoshidę!
Paxton. Myśl o Paxtonie.
Cholera!
Nie jesteś pępkiem świata!
Może skorzystałabyś na innym podejściu.
Zmieniłaś się w pozerkę.
Masz w dupie przyjaciółki!
Nienawidzę cię!
Zapowiada się długa noc.
Devi, wstawaj. Prashant będzie tu za godzinę.
Mamo.
Dasz mi trochę czasu? Prawie nie spałam.
Wychodź z łóżka i załóż coś ładnego.
Może tę sukienkę kupioną razem z rocznym zapasem papieru toaletowego.
Tamtą sukienkę?
Leżała teraz mokra w bagażniku jeepa Paxtona.
Nie mogę jej założyć.
Wyglądałabym za dobrze.
Prashant ma się zakochać w Kamali, a nie we mnie.
Załóż, co chcesz.
Ale pamiętaj, że dziś jest dzień Kamali,
więc powstrzymaj się od swoich wygłupów.
Nie wiem, o jakich wygłupach mówisz.
Zastałam cię wczoraj w nocy krzyczącą na wujka.
W porządku.
Obiecuję zachowywać się idealnie.
Kurde! Może to Paxton albo Fabiola z przeprosinami.
I zabieram to do swojego pokoju,
żeby cię nie rozpraszało.
A jeśli to telefon z uczelni?
Proszę, czy choć raz możesz nie utrudniać mi życia?
Nienawidzę cię!
Kanna, nie możesz tak mówić do matki.
Może mówić, co chce, bo to nie ja jestem nieodpowiedzialną smarkulą,
która zgubiła nuty tuż przed koncertem!
Ale nie zasłużyłam na dwutygodniowy szlaban!
Zasłużyłaś!
Może to cię oduczy bezmyślności!
Nalini, uspokój się.
Nie, dopóki to dziecko nie przestanie być takim utrapieniem!
Devi miała nadzieję, że sen przegoni to wspomnienie, ale nie.
A właśnie dziś musiała być normalna.
Musiała upchnąć je z powrotem tam,
skąd przyszło.
Dobrze, mamo. Będę grzeczna.
Daj mi się ubrać.
Na pewno wybierzesz coś ładnego.
Muszę pomóc Kamali się przygotować.
Wetrę w jej włosy olej kokosowy, by pachniała jak jego mama.
Steve, nie masz o co się martwić.
A jeśli zawróci ci w głowie?
Na Wikipedii piszą, że czasem Hindusi jadą do ołtarza konno!
To nie jest ślub, tylko obiad.
Może wyjdziesz?
- Zaparkowałem za rogiem. - Co?
Proszę, odjedź. Tam nie można parkować! Dostaniesz mandat!
- Jesteś warta 40 $. - Proszę, nie dzwoń.
Obiecuję, że zadzwonię po obiedzie.
To nie fair. Widzisz, co robi Kamala?
Nic nie robiłam.
Ma telefon. Czemu na nią nie krzyczysz?
Nie męcz kuzynki. I tak się już stresuje.
Ten obiad zadecyduje o jej przyszłym szczęściu.
Świetnie. Ulżyło mi. Dziękuję, ciociu.
Chodź.
Świetnie, jeśli żona ma swoje poglądy,
ale czasem po powrocie z pracy Prashant będzie chciał oglądać krykieta.
Ja też zamierzam pracować.
Oczywiście, kanna. Jestem nowoczesnym mężczyzną.
Wiem, że chcesz pracować, dopóki nie urodzisz dzieci.
Samych synów. Trzymam kciuki.
Periyappa Aravind, byłeś kiedykolwiek żonaty?
Nie wtrącaj się do prywatnych spraw wujka.
Devi, wiele kobiet chciało ustatkować się ze starym Aravindem,
ale jestem samotnym wilkiem.
Ciężko mnie usidlić.
Jako ekspertowi od bezpieczeństwa trudno mi pozwolić, żeby ktoś...
włamał się do mego serca.
To Prashant. Otworzę drzwi.
Aravind za mną po lewej. Kamala po prawej.
Devi przy niej. Pokazuj lewy profil.
Kamalo, oba profile masz równie dobre.
Chodźcie.
Głęboki wdech.
Prashant?
Dzień dobry.
O w mordę! Ale z ciebie ciacho.
Devi, nie mów tak do obcego.
Wybacz, że cię tak nazwałam. Spodziewałyśmy się brzydala.
Nie szkodzi.
Miło, że nie masz mnie za brzydala.
Cześć, jestem Prashant.
Kamala.
Prashant, proszę, wejdź.
Witaj. Zdejmij buty.
- Witamy w naszym domu. - Jest piękny.
Rany. Co za wspaniały zegar.
Ten staroć? Bezcenna pamiątka rodowa.
Kamalo, mam dla ciebie mały prezent.
To bardzo miło.
Kryształ Swarovskiego.
Wie, co lubią Hinduski.
Bóbr to trochę dziwny wybór.
Nie, jest idealny.
To maskotka Caltech.
Przemyślałeś to.
To była też maskotka mojej uczelni, MIT.
W końcu bóbr jest inżynierem natury.
Wyguglowałem cenę.
Rany, ale jest drogi.
Teraz naprawdę potrzebujecie alarmu.
Odłożę go w bezpieczne miejsce.
- Może do twojego pokoju? - Dziękuję.
Wracaj szybko i nie trać czasu na szukanie telefonu.
Jest dobrze ukryty.
Prashant, pewnie jesteś głodny.
Usiądź, proszę.
FRYZURY
Steve? O Boże! Przez ciebie prawie narobiłam w gacie.
Omal nie upuściłam tego drogiego bobra.
Inżyniera natury? To on jej go dał?
Tak, ale co ty tu robisz?
Ratuję lubą z seksualnej niewoli.
A nie czytasz hinduski magazyn z fryzurami?
Powinieneś wpaść tam jak burza.
Zamierzałem, ale nie wiem, jak duży jest Prashant,
no i boję się twojej mamy.
Dobra. Nie zanosi się chyba na żadną burzę.
Zostań tu, a ja pójdę po Kamalę.
Przyjechałem do Ameryki się uczyć,
ale chyba najbardziej polubiłem lody.
Mają tu tak wiele smaków.
Nie tylko pistacjowy.
Ja najbardziej polubiłam przeciwne pasy ruchu.
To takie urocze.
Długo to trwało.
Przepraszam. Szukałam w pokoju Kamali idealnego miejsca dla bobra.
Powinna sprawdzić, gdzie go położyłam.
- Nie muszę. Ufam ci. - Nie powinnaś.
Powinnaś sama zobaczyć bobra.
Nie uwierzysz, gdzie trafił.
Na półkę? Na stolik?
- Mogę iść zobaczyć? - Nie!
Kamala powinna sama sprawdzić,
co im obojgu przyniesie przyszłość.
Dobrze. Chyba pójdę zobaczyć.
Czyli, wujku, jesteś ekspertem od ochrony...
Co ty knujesz?
Miałaś się powstrzymać od wygłupów.
Nalini, uspokój się.
Nie, dopóki to dziecko nie przestanie być takim utrapieniem!
O Boże. Tato!
Devi nie jest utrapieniem.
Koncert jest za pół godziny.
Przestańmy na siebie krzyczeć i poszukajmy razem nut,
a kiedy wrócimy do domu, naprawię tę sytuację.
Kanna, sprawdź jeszcze raz na górze.
Na górę!
Tak. Nie spiesz się!
Nie rozklejaj się, Devi.
Nie wracaj tam. Zostań w teraźniejszości.
Twój wujek Aravind na pewno mówi coś ciekawego.
Skup się.
Ludzie nie wiedzą,
że do większości włamań dochodzi w dzień.
Dlatego radzę klientom, żeby mieszkali na północy dzielnicy,
gdzie dni są krótsze.
- Cześć, Kamalo. - O Boże. Steve?
Co ty tu robisz?
Rodzina nie powinna sprzedawać cię jak cielę.
Nie o to tu chodzi, a poza tym to zabrzmiało rasistowsko.
Chcę złożyć swoją ofertę.
Nie mam co prawda pierścionka...
Nie. Wstawaj.
Nie chcę za ciebie wyjść.
A za tego obcego chcesz?
Za nikogo nie chcę wyjść!
Steve, jesteś bardzo uroczy,
przystojny i zaskakująco dobry w minigolfa.
Byłeś moim pierwszym chłopakiem...
O nie.
Przekonałem cię do zerwania?
Przykro mi, ale chyba tak.
Ponoć jesteś dermatolożką, ciociu.
Tak. Mamy wielu lekarzy w rodzinie.
Kuzynka Manju zaczęła staż na kardiologii w wieku 18 lat.
Devi, masz sporo do nadrobienia.
Kuzynka Manju jest też 28-letnią dziewicą.
Więc podziękuję.
Dzień się poprawiał.
Co tam natrętne wspomnienia.
Devi panowała nad mózgiem i była szalenie czarująca.
Devi, czym się interesujesz?
Ta młoda dama ma duży talent muzyczny.
Devi, może zagrasz nam na harfie?
Devi. Halo!
Nie każ czekać melomanom.
Devi robi sobie teraz małą przerwę od harfy.
Kanna, pomóż mi sprzątnąć ze stołu.
Nie wiem jak ty,
ale ja teraz myślę tylko o dźwięku harfy.
Co to za dziwne zachowanie?
To nic. Chyba spadł mi poziom cukru.
Jak? Zjadłaś pięć samos.
Przepraszam. Po prostu bardzo się stresuję.
Jak twoje nogi? Czujesz to?
- Tak. To boli! Nie szczyp mnie. - Dobra.
Nic mi nie jest. Wszystko gra.
Nie chcę, żeby Prashant powiedział rodzinie, że jesteśmy dziwni.
Dobrze. Wróć tam i z nim porozmawiaj.
Sprawdzę, co zatrzymało Kamalę.
Nie, mamo, czekaj!
To nie dlatego, że jesteś kiepski w łóżku.
O Boże.
Co tu robi twój chłopak, kiedy gościmy twojego przyszłego męża?
- Skąd o nim wiedziałaś? - To oczywiste.
Wykradanie się, szeptanie przez telefon.
Parę dni temu widziałam, jak spadł z dachu.
Wybacz. Próbowałam ją powstrzymać,
ale wpadła tu jak cholerna pantera.
Zawiodłam cię.
Przyjęłaś mnie do siebie, a ja cię okłamałam.
Devi współczuła kuzynce.
Wiedziała, że na jej głowę zaraz posypią się gromy.
To będzie prawdziwa rzeź.
W porządku. Rozumiem.
Rozumiesz?
Mnie nigdy tego nie powiedziałaś.
Devi, proszę.
Posłuchaj mnie.
Wiem, że na Caltech pracują niezłe byczki. Oglądałam Teorię wielkiego podrywu.
Nie jesteś zła?
Jasne, że nie.
Co tu się dzieje?
Nikt cię do niczego nie zmusza.
Rodzina może tylko skierować cię w dobrym kierunku.
- A jeśli ja nim jestem? - Nie jesteś.
Musimy go stąd wyprowadzić, zanim goście go zobaczą.
Może wyjść oknem.
Nie może. To zbyt ryzykowne.
Aravind może usłyszeć jego kroki na dachu.
Zostają drzwi wejściowe, ale ktoś musi odwrócić uwagę gości.
Devi?
Tak, mogę to zrobić.
Wstawaj.
Nosisz komórkę w przedniej kieszeni. To dlatego, że nie chcesz mieć dzieci?
Mielibyście ochotę napić się herbaty w salonie?
O Boże, tak.
Nie, dziękuję. Wolę podnosić filiżankę ze stołu.
A nie wolałbyś usiąść wygodniej?
Nie.
Dobrze.
To może zagram na harfie?
Naprawdę? Cudownie!
Wybaczcie. Dawno nie grałam.
Muszę ją nastroić.
W porządku. Nie spiesz się.
Wszystko gra, Devi?
Nie graj, jeśli nie chcesz.
Może poczekamy na Kamalę i Nalini?
Czemu nie wracają?
Nie, w porządku. Jestem gotowa.
Kanna, patrz, co dla ciebie mam. To harfa.
Harfa? Chciałam mieć gitarę.
Wcale nie. Chodź tu.
Byle idiota może grać na gitarze. Ma tylko sześć strun. A tu ile widzisz?
- Milion. - Właśnie.
To instrument dla prawdziwego muzyka.
Jesteś zbyt wyjątkowa na głupią gitarę.
Cudowne dziecko.
Hej, chyba nastąpił przełom.
Devi znowu gra na harfie?
Może już wydobrzała.
Idziemy?
Żegnaj, Steve.
Wybacz, jeśli cię zraniłam.
Zraniłaś.
Zastałem Devi?
Cudownie! Masz wielki talent, Devi.
Prashant, umówmy ją z twoim młodszym bratem.
Z Arunem, a nie z tym, który jest masażystą.
Witajcie.
Oto Kamala.
Porwę tylko na chwilę Devi.
Pozbyłyście się Steve’a? Bardzo płakał?
Paxton?
Przychodzi tu więcej chłopaków niż do sklepu z grami.
Mogę sobie iść. To chyba zła pora.
- Nie odpowiadałaś na wiadomości. - Nie idź.
Nie oddałeś Devi sukienki, którą zdjęła w twoim aucie.
Tak, zdjęłam tam sukienkę, ale nie w takiej sytuacji jak myślisz.
Nawet nie próbuj.
Nie mogę ci wierzyć, bo ciągle mnie okłamujesz.
Mówi prawdę. Wpadła do basenu na imprezie, więc dałem jej dres na zmianę.
- Na imprezie? - Cholera.
Bardzo dziękuję, Paxtonie, że to wyjaśniłeś.
Więc nie tylko poszłaś na imprezę wbrew mojemu zakazowi,
ale byłaś tak trzeźwa, że wpadłaś do basenu,
a potem robiłaś z nim Bóg wie co.
Tylko się całowaliśmy.
Co takiego?
Paxtonie, to są bardzo niewymuszone błędy.
Wprost fantastycznie, Devi.
Bardzo mądrze. Może niech ten idiota zmajstruje ci dziecko?
A nuż Princeton pozwoli ci wychować dzidziusia w akademiku.
Nie jest idiotą.
Czyli to wzorowy uczeń? Nie wiedziałam. Wybacz, Paxtonie.
Choć przez Nalini przemawiała głównie frustracja,
Paxtona ubodły te przytyki do jego inteligencji.
Pójdę już.
Pewnie musisz oddać sukienki innym mądrym dziewczynom,
których przyszłość niszczysz.
Mamo, przestań.
Co to było?
Prawie nic nie zrobiłam.
Raz pocałowałem jednego chłopca.
A gość, z którym sypia Kamala,
włamał się do nas i masz to gdzieś.
Powtórzę. Nie dziwię się, że ktoś włamał się do tego domu.
To wygląda na prywatną rozmowę.
Prashant...
Bardzo cię przepraszam.
Spotykałam się z kimś
i faktycznie się tu włamał.
Ten gość, który wspinał się na drzewo? Wziąłem go za projektanta ogrodów.
Tak, to był Steve.
Więc tylko traciłem tu czas?
Czuję się jak ofiara kawału.
Nigdy nie zrobiłabym ci kawału.
Nie znoszę ich.
Nie rozumiem, dlaczego w Ameryce mają swoje święto.
Właśnie. Prima aprilis jest straszniejsze niż Halloween.
Prashant, bardzo mi przykro z powodu tego, co się stało,
ale uwierz, że nie jestem już ze Steve’em.
Ale też...
nie jestem gotowa na zaręczyny.
To jasne jak słońce.
Ale może kiedyś będę.
Po prostu wszystko to wydaje mi się teraz dziwne.
Wiem. Ja też się tak czuję.
Szczerze mówiąc, ulżyło mi,
że nie jesteś jakąś potulną świętoszką.
To czyni cię ciekawszą.
- Tak myślisz? - Zdecydowanie.
Pozostałe Hinduski próbowały udawać moją matkę.
No właśnie. O co z tym chodzi?
Nie wiem, ale na pewno nie chcę chodzić do łóżka z mamą.
Wiem, że inny facet wspinał się na twój dach,
więc może jestem idiotą, ale nic na to nie poradzę.
Polubiłem cię.
Ja ciebie też.
A twoja rodzina jest bardzo...
interesująca.
Może spotkamy się sami?
Żeby lepiej się poznać. Bez pośpiechu.
Nie chcesz, żeby za każdym razem towarzyszył nam wujek?
Wolałbym tego uniknąć.
Ja też.
Dwóch sekretnych chłopaków podczas obiadu, który decyduje o przyszłości tej rodziny.
A kiedy mnie tu nie ma? Jest ich trzech?
Ten dom wymknął się spod kontroli!
Wcale nie.
Raczej za dużo w nim kontroli.
Devi, nie pyskuj wujkowi.
Zdumiewa mnie ten brak dyscypliny i szacunku.
Po powrocie do Indii takie zachowanie się skończy!
Do Indii? Nie możemy spędzić wakacji w Aspen, jak rodzina Bena?
To plac zabaw dla bogatych sław.
Nie jedziecie do Indii na wakacje, młoda damo.
Mamo, o czym on mówi?
Kochanie, od miesiąca rozmawiam z twoim wujkiem o tym,
jak nam tu ciężko, zwłaszcza bez rodziny blisko...
O Boże. Chcesz się przenieść do Indii?
Myślę, że...
tak będzie lepiej.
- Muszę iść do pokoju. - Devi...
Aravindzie.
- Posłuchaj mnie. - Nie chcę.
Wiem, że to duża zmiana, ale tego potrzebujemy.
Czuję się tu obca, nie mam systemu wsparcia
i szczerze mówiąc, bez twojego ojca...
bardzo ciężko mi cię wychować.
NUTY DO HARFY
Jesteś zbyt łagodny.
Nie. Mam inne podejście.
Świetnie. To może ją wychowasz?
Bo ja się poddaję. Mam dość. Jest uparta i nie słucha.
Daję sobie z nią spokój!
- Nalini... - Nie, to twoje dziecko.
Nie jest moją córką.
Rozumiem, że ciężko ci mnie wychować.
To dlatego, że mnie nie lubisz.
Słucham? Nie lubię cię? To nieprawda.
Wiem, co powiedziałaś w dniu śmierci taty.
Że nie jestem twoją córką.
Jestem dla ciebie ciężarem, więc możesz jechać do Indii sama.
Albo weź ze sobą Kamalę.
To takiej córki chciałaś.
Devi, to nie fair.
Nie fair jest to,
że straciłam jedynego rodzica, którego obchodziłam.
Szkoda, że to nie ty wtedy umarłaś.
Napisy: Marzena Falkowska