‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ดูดีเอ็มแปลกๆ นี่สิ
‪เป็นบัญชีปลอม ‪บอกว่าแพ็กซ์ตันไม่ได้เป็นอย่างที่คิด
‪หลังได้ดีเอ็มนั้นเดวี่เสียเวลา
‪สิบสามชั่วโมงไปกับการคิดลบต่างๆ นานา
‪แต่เอเลนอร์รู้ทัน
‪เดวี่โดนเสี้ยม ซึ่งมันน่าตื่นเต้น
‪สถานะทางสังคมของเธอสูงส่งมาก ‪จนคนเกลียดเธอแล้ว
‪- ยินดีด้วย ‪- ขอบใจ
‪มองไปรอบๆ สิ
‪มีพวกขี้อิจฉารายล้อมรอบตัวเลยเธอจ้ะ
‪เดวี่หวังว่าเอเลนอร์คงพูดถูก
‪ไม่ใช่แค่เพราะเวลามีคนอิจฉาแล้วมันสะใจ
‪แต่เดวี่ไม่อยากให้ความฝันที่ได้เป็นแฟน
‪แพ็กซ์ตันโดนทำลายลง
‪ก็จริงนะเอล
‪พวกเสี้ยมแหง ฉันตอบละกัน
‪ฉันรู้จักแฟนฉันดีกว่าเธอน่า
‪ไปป่วนไกลๆ ไป
‪เดวี่ เมื่อก่อนเธอทำหน้าแบบนั้นตลอดเวลา
‪จริง แต่ตอนนี้หน้าฉันผ่อนคลายมาก
‪เออรู้แล้ว เพราะอย่างงี้คนดังถึงหน้าเด็กไง
‪ใช่เลยจ้ะ
‪การมีคนให้จูบก็เหมือนมีโบท็อกซ์ธรรมชาติ
‪พวกเราจะกลายเป็นชะนีหน้าเด็กตลอดกาล
‪ตายแล้วแฟบ ฉันลืมเรื่องเธอกับอีฟ
‪ไม่เป็นไร อย่าคิดมากน่า
‪เดี๋ยวฉันก็มีแฟนใหม่
‪อาจจะเจอคนดีๆ ในมหาลัยก็ได้
‪ต้องเจอแน่นอนจ้ะ
‪แล้วก็เสียใจด้วยนะ
‪ขอบใจจ้ะ
‪เสี้ยมตอบมาแล้ว
‪ว่า "ฉันไม่ใช่ตัวป่วนและฉันรู้จักแพ็กซ์ตันดี"
‪"เมื่อก่อนฉันก็เป็นเหมือนเธอ"
‪แรง
‪หมายความว่ายังไง
‪(ก็คนมันไม่เคยโดนเสี้ยม)
‪(โรงเรียนไฮสคูลเชอร์แมนโอกส์)
‪เดวี่รู้ว่าเมื่อก่อนแพ็กซ์ตันสาวๆ เยอะ
‪ก็เห็นๆ อยู่
‪เขาเหมือนนายแบบโฆษณาน้ำหอม ‪ที่เยื้องย่างขึ้นมาจากทะเล
‪แต่ที่บอกว่าเคยเป็นเดวี่หมายความว่าไง
‪- ทำอะไรอยู่ ‪- เปล่า กูเกิลอยู่
‪เดี๋ยว
‪"แพ็กซ์ตัน ฮอลล์ โยชิดะไม่ได้เป็นอย่างที่…"
‪นี่อะไรเนี่ย
‪อยู่ๆ ก็มีคนดีเอ็มมาน่ะ เอเลนอร์คิดว่าเสี้ยม
‪แล้วเธอจะไปตอบทำไม
‪นายก็น่าจะเข้าใจนะ ว่ามันอดใจไม่ได้
‪ได้ดิ
‪เวลามีคนดีเอ็มเรื่องเธอมา ฉันยังลบทิ้งเลย
‪นายได้ดีเอ็มกี่…
‪ช่างเหอะเดวี่ เธอไม่อยากรู้หรอก
‪นายพูดถูก ฉันเห็นด้วย
‪ฉันจะไม่ตอบโต้แล้ว มันไม่มีประโยชน์
‪ฉันหูเบาน่ะ
‪ไม่หรอก พวกเสี้ยมมันแย่
‪จริง
‪แต่คนนี้พูดถูก
‪เพราะฉันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด
‪ฉันเป็นแบทแมน
‪พอเลย ตลกตายละ
‪ฉันชอบมุกหมาแก่ของนายมาก
‪แฟนๆ กีฬาอยู่ไหนกันจ๊ะ
‪โอเค เพื่อนๆ อยู่ไหนกันจ๊ะ
‪เย่ อยู่นี่
‪วันพฤหัสพวกเธออยากไปเชียร์ฉันมั้ย
‪ทีมฟุตบอลหญิงได้เข้ารอบชิงแชมป์เขต
‪สุดยอดไปเลย เราไม่ได้ ‪เข้ารอบชิงแชมป์มาตั้งหลายสิบปีแล้ว
‪เพราะโค้ชผสมโคเคนในน้ำดื่มนักกีฬา
‪ตกลงพวกเธอจะไปมั้ย
‪ฉันไปไม่ได้
‪ย้อนแย้งมาก คือฉันจะไปงานของทีมคู่แข่ง
‪ซ้อมละครภาคฤดูใบไม้ผลิเรื่องเท็ด ลาสโซ่
‪ฉันชื่อคีลีย์นะ
‪แจ๋ว
‪ฉันไปได้ เดี๋ยวฉันเชียร์แทนเราเอง
‪ฉันจะเอาหุ่นยนต์ที่อัดเสียงเอเลนอร์ไปด้วย
‪ตื่นเต้นจัง
‪ตื่นเต้นอะไร
‪พฤหัสนี้ฉันมีแข่งชิงแชมป์
‪เคยบอกไปแล้วนะ
‪ฮะ พฤหัสนี้เหรอ
‪ไม่รู้ฉันจะไปได้มั้ยนะ
‪วันศุกร์มีสอบเคมีครั้งสำคัญ
‪ฉันมัวแต่ล่าเกรดจนไม่ได้อ่านหนังสือน่ะ
‪ได้เลย ไม่เป็นไร
‪ขอโทษจริงๆ นะ
‪ฉันรู้ว่าฉันควรจะไป
‪ฉันเครียดมากน่ะ
‪- แต่เดี๋ยวชดเชยให้แน่นอน ‪- ไม่ต้องคิดมาก
‪แชมป์ระดับเขตเอง ไม่ใช่ระดับรัฐ
‪ถ้าเธอแข่งระดับรัฐ ฉันไปเชียร์แน่
‪ฉันหอบหุ่นยนต์ตัวที่สามไปได้นะ
‪ไม่ต้องห่วง กองเชียร์เธอเฉิดฉายแน่
‪เพราะหุ่นยนต์แสงจ้ามาก
‪อย่าเอามือเย็นๆ มาทิ่มฉัน หยุด
‪หวัดดีค่ะ
‪มาแล้วค่ะ เกือบสังเวยชีวิต ‪ให้พวกชีวิตเต็มเหนี่ยวแล้ว
‪- วันนี้เป็นไงคะ ‪- สบายจ้ะ
‪อยู่บ้านคนเดียว ไม่มีใครมากวนเลย
‪- หนูอยู่บ้านทั้งวัน ‪- ชอบอยู่คนเดียวจัง
‪กมลา ขึ้นไปอยู่คนเดียวข้างบนแป๊บสิจ๊ะ
‪โอเค
‪หนูขอถามตามหน้าที่หมอนะคะ
‪นี่แม่กำลังประชดประชันหรือความจำเสื่อมคะ
‪พูดงี้ได้ไงนาลู สมองแม่ยังอ่อนเยาว์อยู่เลย
‪คุณแม่นีร์มาลาคะ ‪แม่จะไม่คุยกับกมลาตลอดชีวิตไม่ได้นะ
‪พวกเราอยู่บ้านเดียวกัน ‪และหนูก็เริ่มอึดอัดแล้วค่ะ
‪แม่ยกโทษให้กมลาไม่ได้หรอก
‪เดี๋ยวนี้แม่ไม่มีหน้าไปวัดมาลีบูแล้วนะ
‪ก็แม่ไปเอาเงินบริจาคเขามานี่
‪เอาไปจ่ายค่าจอดรถแค่สองดอลลาร์เอง
‪แม่ต้องหาทางคืนดีกับกมลา โอเคนะคะ
‪เขาไม่แต่งกับประศานต์ เราต้องยอมรับให้ได้
‪และแม่ต้องทำบัตรเดบิตไว้จ่ายค่าจอดรถ
‪เขาไม่รู้หรอกว่ามันน่าเสียดายแค่ไหน
‪ตอนยังสาวก็สบายตัวอยู่หรอก
‪แต่พอแก่ไปมันจะเหงานะ
‪แม่รู้ว่าลูกเข้าใจ
‪เพราะลูกไม่มีทั้งสามีทั้งเพื่อน
‪ฮะ อะไรนะคะ หนูมีเพื่อนนะ
‪ไม่มีจ้ะ
‪แม่มีเพื่อน
‪ทั้งเพื่อนที่วัด
‪เพื่อนเดินห้าง เพื่อนเดินดูแถวบ้าน
‪ก็เทรซี่พยาบาลหนูไงคะ
‪เทรซี่เป็นลูกน้อง
‪แล้วเขาไม่ชวนลูกไปงานวันเกิดด้วย
‪ก็เขารู้ว่าหนูไม่ไปงานหลังสามทุ่มไงคะ
‪เดี๋ยวนะ เกี่ยวกับหนูมั้ยเนี่ย ‪เราพูดถึงแม่กับกมลาอยู่นะ
‪แม่หายโกรธเขาได้มั้ย ทุกคนจะได้มูฟออน
‪เดวี่ ฉันทนไม่ไหวแล้ว
‪ตอบดีเอ็มเหอะ
‪ไม่เอา เธอก็บอกเองนะว่าเป็นพวกเสี้ยม
‪ฉันอาจจะผิดก็ได้นะ
‪ช่างมันเถอะ ฉันบอกแพ็กซ์ตันไปแล้วว่าจะไม่ยุ่ง
‪แพ็กซ์ตันก็ต้องไม่อยากให้เธอคุยอยู่แล้วสิ
‪เหมือนที่เจฟฟรี่ ดาห์เมอร์ไม่อยาก
‪ให้ตำรวจเปิดตู้เย็นไง
‪ในตู้เย็นเขามีอะไรเหรอ
‪มีหัวแฟน
‪ถ้าแพ็กซ์ตันมีหัวในตู้เย็นก็ไม่แปลก
‪อะไร ฆาตกรพวกนี้หน้าตาดีนะ
‪พอได้แล้ว
‪แพ็กซ์ตันไม่มีหัวในตู้เย็นแล้วฉันก็ไม่สนพวกเสี้ยม
‪พวกเสี้ยมไหน
‪มีพวกเสี้ยมมาบอกว่าแพ็กซ์ตันไม่ได้เป็นอย่างที่พูด
‪และตัวเองเคยเป็นเดวี่
‪เนี่ย ดูสิ
‪เธอเข้าอินสตาแกรมฉันได้ไง
‪เธอเคยบอกเรา ‪ว่าเธอใช้พาสเวิร์ด Paxton69! หมด
‪ฉันเลยล็อกอินเข้าไปกดไลก์รูปตัวเอง
‪เอเลนอร์
‪เธอไม่อยากรู้ได้ไงว่าใครส่งมา ‪เธอเผือกจะตาย
‪เออ แต่ฉันสัญญากับแพ็กซ์ตันแล้ว
‪แต่ฉันไม่ได้สัญญานี่ เราต้องตอบดีเอ็มนะ
‪ไม่เอา แล้วนายมายุ่งอะไรเนี่ย
‪เราจะไขปริศนาเหรอ ฉันไปซื้อขนมก่อนนะ
‪โอเค จะตอบว่าไงดี
‪"แน่จริงมาเจอกันสิไอ้ขี้ขลาด" ดีมั้ย
‪ถ้าจะตอบ ก็ต้องตอบตามสไตล์ฉัน
‪เอาเป็น
‪"ไหนลองบอกซิว่าเธอเหมือนฉันยังไง"
‪ใช้ได้นะเดวิด
‪ตอบกลับมาแล้ว
‪ว่า "เราเป็นเด็กดีที่เข้าไปยุ่งกับแพ็กซ์ตัน
‪เพราะเราคิดว่าเขาเพอร์เฟกต์เหมือนกัน"
‪ฉันก็รักเขาตั้งแต่สมัยประถม
‪โป๊ะเลย ทีนี้รู้แล้ว
‪รู้ได้ไง
‪มีโรงเรียนประถมสี่โรง ‪โรงเรียน ม.ต้นสองโรง
‪ที่นักเรียนมาต่อ ม.ปลายที่นี่
‪แพ็กซ์ตันจบจากอีสต์อิลิเมนทารี่
‪เราก็แค่ต้องไปสืบว่าเขาเคยกิ๊กกับใคร
‪ที่เคยอยู่อีสต์เหมือนเขา
‪แล้วจะไปถามใครล่ะ
‪เอริค ส่งเลดี้วิสเซิลบอยมาช่วยเราหน่อย
‪ใครๆ ก็อยากให้ช่วย
‪แต่ไม่มีใครรู้ว่าเลดี้วิสเซิลบอยเป็น…
‪พอเหอะ ใครๆ ก็รู้ว่าเป็นนาย นั่ง
‪ก็ได้
‪- ว่าไง ‪- ไง ทำรายงานกันอยู่เหรอ
‪เปล่าหรอก ‪กำลังไขปริศนาชีวิตเดวี่อยู่ ไปช่วยกันมั้ย
‪ไม่ละ ฉันต้องไปยืดเส้นก่อนซ้อม
‪อ๋อ ขาเธอจะได้ยืดหยุ่นเวลาเตะบอล
‪ฉันไม่รู้เรื่องกีฬาเลย
‪แต่ฉันจะอ่านวิกิพีเดียก่อนไปเชียร์
‪ขอบใจแฟบ
‪ชอบรื้อข้าวของฉันตลอด
‪พรุ่งนี้มาบ้านฉันมั้ย
‪ฉันซื้อต้นไม้มาแต่งโรงรถตามที่เธอบอก
‪ฉันว่าสวยดีนะ
‪โอ๊ย น่ารักเกินปุยมุ้ย
‪เดวี่รู้สึกผิดนิดหน่อย
‪ที่ปล่อยให้เบนกล่อมจนยอมเสวนากับเสี้ยม
‪ดูซะให้เต็มตา
‪แต่การใช้ฐานข้อมูลขนาดใหญ่ ‪จนน่ากลัวของเลดี้วิสเซิลบอย
‪ช่วยให้ตีวงได้แคบลงเหลือแค่สี่คน
‪หัวหน้าเชียร์ลีดเดอร์ เจนนี่ สมิธ
‪อินฟลูเอนเซอร์ผมบนติ๊กต็อก เทย์เลอร์ ยู
‪สุดสวยประจำวงออร์เคสตรา เฮลีย์ การ์เซีย
‪แล้วก็โซอี้ เมย์แท็ก คงไม่ต้องแนะนำแล้ว
‪เดวี่ลังเลมาก
‪ใจนึงก็ไม่อยากหักหลังแพ็กซ์ตัน แต่แหม
‪สาวปริศนานี่โคตรน่าสนใจเลย
‪- ห้ามใช้มือถือบนโต๊ะอาหาร ‪- โอ๊ย
‪นี่จ้ะกมลา
‪ย่าพูดกับหนูเหรอคะ หนูมีตัวตนเหรอ
‪พอคิดไปคิดมา ย่าก็หาทางให้อภัยเธอได้แล้ว
‪คืนพรุ่งนี้ย่าจะชวนหนุ่มๆ มาที่บ้าน
‪เธอจะได้มีคู่หมั้นใหม่
‪ฮะ
‪ฟังนะ
‪ย่าเป็นผู้หญิงสมัยใหม่
‪ที่เหน็บวอล์กแมนตรงเข็มขัดน่ะนะย่า
‪ใช่จ้ะ ทันเหตุการณ์
‪ย่าเข้าใจในระดับนึงนะกมลา
‪เธออยากมีความสุขในชีวิตแต่งงาน
‪แต่ถ้าเราหาคู่หมั้นใหม่ที่เธอรัก ‪ได้ไวปานสายฟ้าแลบ
‪พวกที่บ้านก็ไม่รู้หรอกว่าเป็นคนใหม่
‪แผนนี้เข้าท่าค่ะแม่
‪ใช่เนอะ
‪ย่าเชิญหนุ่มโสด ‪หลานเพื่อนๆ ที่วัดมาครบทุกคนเลย
‪เดี๋ยวย่าจะเสียบ ‪บัตรข้อมูลชวนคุยไว้ตรงประตูด้วย
‪ฉันได้ข้อมูลมาแล้ว ไม่ใช่โซอี้
‪ยัยนั่นไม่ดีเอ็ม
‪เขาจะคอมเมนต์ด่าเท่านั้น
‪- หมายความว่า… ‪- ไง
‪ตู้หยอดขนมให้คุกกี้มาเกิน ฉันเลยเอามาให้เธอ
‪ไปละ
‪โห เกือบไปแล้ว นั่นแหละ ไม่ใช่โซอี้
‪เอเลนอร์ ช่างมันเถอะ
‪แพ็กซ์ตันเพิ่งเอาคุกกี้ฟรีมาให้ฉัน
‪ฉันรู้จักเขาดี แล้วเขาก็เป็นคนดี
‪ฉันไม่ทำแบบนี้ลับหลังเขาแล้ว
‪เธอทำตัวน่าเกลียดมาก
‪เลิกเสี้ยมฉันกับแพ็กซ์ตันได้แล้ว
‪แล้วแต่ งั้นฉันคงต้อง ‪หาเสพดราม่าแก้เบื่อเรื่องใหม่แล้ว
‪เสี้ยมตอบกลับมาแล้ว
‪ว่า "ขอโทษนะ ฉันแค่อยากช่วย"
‪"เธอเจออะไรมาเยอะมาก"
‪"แค่เสียพ่อไปในช่วงเดอบูว์ซีก็หนักหนาพอแล้ว"
‪เหย พูดถึงพ่อเธอด้วย
‪เออ ปากดีนะยัยนี่
‪ไม่ต้องมาช่วยฉัน เลิกยุ่งกับฉันซะ…
‪แต่ยังไม่ทันกดส่ง ก็มีภาพแวบเข้ามา
‪เอ๊ะ เสี้ยมบอกว่าเดอบูว์ซีเหรอ
‪เพลงที่เขาเล่นในคอนเสิร์ตฤดูใบไม้ผลิ
‪ที่ให้ตายก็ไม่มีนักเรียนคนไหนไปนี่นา
‪แปลว่าเขาอยู่วงออร์เคสตรา
‪(หวัดดีเฮลีย์ ฉันเห็นนะ)
‪ว่าไงเฮลีย์
‪จุดนี้ใกล้เคียงสะพานที่สุดแล้ว
‪ว่ามาซิยัยเสี้ยม
‪เดวี่ ฉันขอโทษ ฉันอยากเตือนเธอจริงๆ
‪เธอสร้างบัญชีปลอม
‪ส่งดีเอ็มที่ไม่มีข้อมูลที่น่าเชื่อถือมา
‪เพื่อให้ฉันระแวงแฟนนะ
‪ใช่ ก็… ฉันไม่อยากให้เธอรู้ว่าฉันเป็นใคร
‪เพราะฉันไม่อยากคิดถึงมัน
‪คิดถึงอะไร
‪แพ็กซ์ตันฆ่าหมาเธอเหรอ ขโมยรถเธอเหรอ
‪เจาะจงหน่อย อย่าทำตัวเป็นหมอดู
‪ได้
‪สรุปคือ
‪แพ็กซ์ตันกับฉันเคยเป็นเพื่อนซี้กัน
‪ฉันรู้จักครอบครัวเขาตั้งแต่เกรดห้า
‪ถึงขนาดเคยไปโบสถ์ด้วยครั้งนึง
‪เป็นโบสถ์ที่เชื่อว่าพระเยซูอาจจะเล่นเซิร์ฟ
‪ทีนี้เมื่อฤดูร้อนปีที่แล้ว เราก็เล่นๆ กันอยู่
‪แล้วก็หันมาจูบกัน ซึ่งมันดีมากเลย
‪แล้วเราก็มีอะไรกัน
‪ซึ่งเธอก็คงรู้แล้วว่ามันดีแค่ไหน
‪เออๆ แล้วเขาเลวยังไง
‪นั่นแหละ ฉันนึกว่ามันจะมีอะไรมากกว่านั้น
‪แต่พอเจอกันที่โรงเรียนวันรุ่งขึ้น เขาก็เมินฉัน
‪แย่มากนะ
‪หลังจากนั้นชีวิตฉันก็ดิ่งเลย
‪จนได้เข้าวงออร์เคสตรา
‪เข้าใจได้นะ
‪นี่ เฮลีย์…
‪เสียใจด้วยจริงๆ นะที่แพ็กซ์ตันทำแบบนั้น
‪ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไม ‪เธอต้องใช้บัญชีปลอมมาเตือน
‪แล้วก็ขอโทษนะที่หาว่าเธอเสี้ยม
‪เธออาจจะไม่เจอเหมือนฉันก็ได้ ‪ซึ่งฉันก็จะดีใจด้วยนะ
‪แต่ในฐานะผู้หญิง เพื่อน หรืออะไรก็ตาม ‪ฉันรู้สึกว่าเธอต้องรู้
‪เสี้ยมของเดวี่กลายเป็นคนมีตัวตน
‪ที่เคยโดนแฟนเดวี่ทำให้เสียใจ
‪เขาก็ไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับข้อมูลนี้ดี
‪วิศวกุมาร
‪ครูอยากบอกเธอ
‪ว่ามันคงผิดจรรยาบรรณมากเลย
‪ถ้าครูใช้อำนาจหน้าที่
‪ถามข้อมูลของญาติเธอจากเธอ
‪ค่ะ
‪ครูเลยจะไม่พูดว่ามันแปลก ‪ที่เขาไม่ตอบแชตครูเลย
‪ตั้งแต่มาร้องคาราโอเกะกันเมื่ออาทิตย์นู้น
‪แต่ไม่ต้องห่วง ครูไม่ถามหรอกว่าเธอรู้สาเหตุมั้ย
‪ดีค่ะ
‪แต่บังเอิญว่าเธอเป็นคนจุดชนวน…
‪ครูเค มีศักดิ์ศรีหน่อยค่ะ
‪ก็ได้
‪ตอนนี้กมลาเลิกกับว่าที่คู่หมั้นไปแล้ว
‪คืนนี้คุณย่าเลยจะจัดงานรวมหนุ่มโสด
‪หาคู่หมั้นใหม่ให้
‪- น่าสนใจ งานเริ่มกี่โมง ‪- ทุ่มนึงค่ะ
‪โอเค ขอบคุณมากวิศวกุมาร
‪อยู่ๆ ก็คุยเรื่องโทลสตอยซะเพลินเลย
‪ว่าไง
‪เป็นอะไรไป
‪- นายยังชอบเดวี่อยู่มั้ย ‪- ฮะ
‪เมื่อวานฉันเห็นนายอยู่กับเขา
‪นายบอกว่าต้องอ่านหนังสือเลยไปเชียร์ฉันไม่ได้
‪แต่ท่าทางนายจะว่างเล่นกับเขานะ
‪มะ… มันไม่ใช่อย่างที่เธอคิด
‪เธอก็รู้ว่าเดวี่เป็นยังไง
‪ปัญหาเขาก็เหมือนปัญหาของทุกคน
‪เขาเหมือนหนอนทะเลทรายง้องแง้ง ‪ที่สะพายเป้ลายดอกน่ะ
‪เป้ฉันหน้าตาเป็นไงรู้มั้ย
‪สีเหลือง
‪ถูก
‪นี่ ไม่ต้องห่วงเรื่องเดวี่เลย
‪ฉันรับรอง
‪ฉันไม่แน่ใจว่านายจริงจังมั้ย
‪จริงจังสิ
‪แล้วเดี๋ยวฉันจะไปดูเธอแข่งด้วย
‪ฉันพูดแบบนั้นได้ไงก็ไม่รู้
‪คืนนี้ค่อยอ่านหนังสือ ‪ฉันจะได้มีเวลาโฟกัสเรื่องเคมีตรงนี้
‪เสี่ยวไม่ไหว
‪แต่…
‪ฉันหายโกรธแล้ว
‪ไง ทุกคน ดูนี่สิ
‪ฉันซื้อน้ำผลไม้แพงๆ มาฝาก
‪ขอบใจจ้ะกีตา
‪แต่ห้ามซดนะ เดี๋ยวมันกลบเสียงคุยหมด
‪คุณมีงานอดิเรกมั้ยคะ
‪ผมว่าถ้าเรารักงาน ก็ไม่จำเป็นต้องมีงานอดิเรก
‪ก็ดีนะ แล้วคุณทำอะไรคะ
‪ชันสูตรศพครับ
‪ขอตัวสักครู่นะคะ
‪ไม่ต้องจ้ะกมลา ‪น้าเปิดเอง อยู่คุยกับเพื่อนต่อเถอะ
‪ดีค่ะ
‪ผมพาคุณไปเที่ยวสุสานก็ได้นะ
‪หวัดดีค่ะ ไรยาห์นะคะ
‪แม่สามีฉันบอกว่ามีคนชวนมางานปาร์ตี้ที่นี่
‪ค่ะ เชิญค่ะ ฉันนลินี ‪ส่วนนีร์มาลาเป็นแม่สามีฉันเอง
‪แม่เพิ่งไปหาจักษุแพทย์มา ‪ฉันลองส่งแม่ตรงมุมถนนแล้ว
‪แต่ท่านเดินเซเข้าพุ่มไม้บ้านคุณตลอด
‪- ว่าไงจ๊ะไรยาห์ ‪- หวัดดีค่ะป้านีร์มาลา
‪ได้เจอนลินีแล้วสินะ
‪เขาเป็นสุดยอดคุณหมอ ‪ที่คนไข้เพียบแต่เพื่อนไม่มีเลย
‪- มีค่ะ ‪- พวกหนูคุยกันสิ
‪อยู่ในแวดวงการแพทย์ทั้งคู่
‪- ฉันเป็นหมอผิวหนัง คุณล่ะ ‪- นักโภชนาการค่ะ
‪ฉันไม่ถือว่าตัวเองอยู่ในวงการแพทย์นะ
‪ยิ่งตอนนี้พวกหมอเน้นแต่ทำกำไรมากกว่ารักษาคน
‪ฉันชอบรักษาแบบองค์รวมมากกว่า
‪ก็ดีค่ะ ขอตัวสักครู่นะคะ
‪หนูเปิดเอง ห้ามแย่งนะ
‪มนิช
‪เดวี่ไม่รู้ว่าจะถามแพ็กซ์ตันเรื่องเฮลีย์ดีมั้ย
‪ใจนึงเดวี่ก็รู้สึกว่าต้องเข้าข้างผู้หญิง
‪ต้องช่วยเหลือพวกเดียวกัน
‪แต่อีกใจก็ไม่อยากให้ตัวเองตกอันดับ
‪จากหิ้งของแพ็กซ์ตันลงไปกองรวมกับเฮลีย์
‪(@HALEYGARCIA-818 แอดคุณแล้ว)
‪- ดูเหมือนว่าผู้หญิงจะชนะ ‪- นี่
‪ฉันบอกว่าจะไม่ทำก็จริงนะ
‪แต่ฉันยังดีเอ็มคุยกับเสี้ยมอยู่เลยน่ะ
‪ฮะ คุยทำไม
‪คือที่จริงเขาไม่ได้เสี้ยมอะไร แต่เขาคือ
‪เฮลีย์
‪ที่บอกฉันว่านายมีเซ็กซ์กับเขา
‪แล้วก็ชิ่ง
‪ไปเล่าแบบนี้มันก็ไม่ถูกนะ
‪มันไม่จริงเหรอ
‪ไม่จริง
‪คือว่ามันก็จริง ‪แต่ฉันไม่ได้ทำแบบนั้นเพราะอยากชิ่งเขา
‪ฉันเหวอ ไม่รู้จะทำยังไง ‪ก็เลยหลบหน้าเขาไปเลย
‪มันน่าจะง่ายกว่า
‪ง่ายกว่าสำหรับนาย
‪แต่เขาเสียใจมากนะ
‪เขาเข้าออร์เคสตร้าเพราะนายเลย
‪คนแบบนั้นไม่ควรเข้าออร์เคสตรา
‪โอเค สมัยนั้นฉันอาจจะเลวไปหน่อย
‪แต่ถ้าเป็นตอนนี้ฉันไม่ทำหรอก
‪- ฉันเชื่อนะ แต่นายควรจะไปขอโทษเขา… ‪- ว่าไงนะ
‪ไม่อะ พูดเรื่องเก่าแล้วมันพิลึก
‪แล้วเขาต่างหากที่ต้องขอโทษ ‪ที่เล่าเรื่องไม่ดีให้แฟนฉันฟัง
‪- แพ็กซ์ตัน นายทำให้เขาเสียใจนะ ‪- เดวี่ หยุดเลย ฉันไม่ขอโทษ
‪- ต้องขอโทษ ‪- ไม่ต้อง
‪งั้นฉันก็คบกับนายไม่ได้
‪ฉัน…
‪อะไรวะ
‪โห คุณเทคนที่หล่อเหมือนเจ้าชายเนี่ยเหรอ
‪ถ้าผมเป็นย่าคุณผมก็โมโห
‪หล่อเหมือนซูเปอร์ฮีโร่
‪หล่อมาก แต่ก็ไม่ทำให้ฉันพร้อมจะแต่งงาน
‪ผมก็ยังไม่พร้อม
‪ผมมีรูมเมตสองคน ที่แบ่งสูทกันใส่
‪แล้วทายซิว่าคืนนี้ใครได้มา เด็กคุณไง
‪บรรยากาศอุบอุ่นและเป็นกันเองมากเลย
‪คุณเป็นสถาปนิก วิสัญญีแพทย์ หรือนักบินอวกาศ
‪ผิดหมดเลยครับ ผมสอนภาษาอังกฤษ
‪ที่มหาวิทยาลัยเหรอ สแตนฟอร์ดรึเปล่า
‪เปล่าครับ ที่โรงเรียนของเดวี่
‪รูหนูนั่นเหรอ คุณเป็นหลานใคร
‪ผมไม่เคยเจอปู่ย่าตายายครับ
‪พวกท่านอยู่อินเดีย ผมไม่เคยไปเยี่ยม
‪คุณย่าคะ นี่มนิช ครูคนโปรดของเดวี่ค่ะ
‪คุณโตที่ไหน พ่อแม่ทำงานอะไร
‪ผมโตมาในอาร์คันซอตอนกลางจนพ่อแม่หย่ากัน
‪แม่ผมก็ย้ายไปบริหารไนต์คลับที่เมอร์เทิลบีช
‪ส่วนพ่อก็แต่งงานใหม่กับคนขาวในแบตันรูจ
‪ตอนนี้เปิดร้าน ‪ขายเสื้อกันหนาวเกรทฟูลเดดในเอ็ตซี่
‪กมลา ไปเอาสายยางมา
‪อย่าค่ะคุณย่า เขาฟังรู้เรื่องนะคะ
‪คุยกันตามสบายเลยครับ
‪ผมพูดภาษาอินเดียไม่ได้เลย
‪คุณย่า
‪- ตายแล้ว ‪- ตายแล้ว คุณย่าหัวใจจะวาย
‪เดี๋ยว อย่าๆ นลินี
‪อาจจะไม่ใช่ก็ได้ ฉันเคยกินน้ำผลไม้ร้านนี้
‪คุณย่าดื่มน้ำมะม่วงนมัสเลย์ที่ใส่มากา
‪ขอบคุณมาก แต่ฉันเป็นหมอ ไม่ต้องห่วง
‪เรียกรถพยาบาลก่อน
‪มากาเป็นสารกระตุ้น ให้ฉันลองก่อน
‪ถ้า 30 วินาทีไม่ดีขึ้น ‪ก็ไปโรงพยาบาลเลย อ้าปากค่ะ
‪ดีค่ะ
‪- แม่ดีขึ้นแล้ว ‪- ดีขึ้นเหรอคะ
‪ชีพจรก็ดีขึ้น
‪เมื่อกี้คุณทำอะไรน่ะ
‪ฉันกดจุดแล้วก็หยดยาช่วยผ่อนคลายที่ฉันทำเองน่ะ
‪ขอบคุณนะ ขอบคุณมาก
‪โอเค ฉันว่าถึงเวลา
‪เก็บข้าวเก็บของกลับบ้านแล้วค่ะ
‪นี่
‪ผมว่าเป็นเดตที่พิลึกมาก แต่คุณอยากเจอกันอีกมั้ย
‪แบบไม่มีคนอื่นนะ
‪อยากค่ะ
‪แม่เข้าใจลูกนะ แต่เราต้องคุยกัน
‪แม่โกรธหนูที่หนูพูดความจริงเหรอคะ
‪เราโกรธที่ลูกบอกเด็กผู้หญิง
‪ที่เรียนแฟชั่นกับลูกว่างานเขาน่าเกลียด
‪เขาเอากางเกงจับจีบ ‪มาเข้าเซ็ตกับเสื้อถักสีเบอร์กันดีนะคะ
‪มันทุเรศมาก
‪แต่ลูกไม่มีสิทธิ์ไปทำให้ใครเสียใจนะ
‪แต่เขานิสัยแย่มากนะคะ
‪เมื่อวานเขาด่าว่าหนูทุเรศ มันหยาบนะ
‪เฮ่ย ใครด่าน้องทุเรศ พี่จะไปฆ่ามัน
‪ห้ามฆ่าใครทั้งนั้น
‪นอกจากฆ่าด้วยความปรานี
‪รีเบกกา แม่ไม่ได้บอกว่าเด็กคนนั้นดีนะลูก
‪แต่ลูกโตเป็นสาวแล้ว
‪มันเป็นช่วงที่ลูกต้องเลือก ‪ว่าอยากโตไปเป็นแบบไหน
‪ลูกคงไม่อยากเป็นคนที่ไม่ยอมรับความผิดหรอก
‪ได้ค่ะ หนูจะไปขอโทษ
‪แต่ดีไซน์ของเขาก็ยังห่วยแตกนะคะ
‪- ไง ‪- ไง
‪ฉันจะไปขอโทษเฮลีย์
‪- จริงเหรอ ‪- จริง ฉันไม่ควรทำแบบนั้นกับเขา
‪ตอนนั้นฉันยังเด็ก ยังไม่พร้อมคบใครจริงจัง
‪แต่ฉันไม่กล้าบอกเขา
‪เลยหายไปเลย
‪ฉันสัญญาว่าจะไปขอโทษเขา
‪ขอบคุณนะ
‪แหม
‪หนูว่างานนี้ประสบความสำเร็จนะคะ
‪ยกเว้นตอนที่เรานึกว่าย่าตาย
‪ครูของเดวี่ชวนหนูไปเดตค่ะ
‪ไม่เอาคนนี้
‪อ้าว
‪มนิชไม่ดีตรงไหนคะ
‪เขามีงานทำ
‪เขาหล่อ
‪เขาเป็นคนอินเดีย
‪แค่หน้าเหมือน
‪แต่นิสัยเหมือนเซธ โลแกนที่ไม่มีเสน่ห์
‪เขารู้จักคิดแล้วก็ใจดีนะคะ
‪แต่เขาไม่เข้ามาแตะเท้าย่าเลย
‪นักบินอวกาศเอามือ ‪ที่แตะอวกาศแตะเท้าย่าตั้งสามครั้ง
‪มนิชเป็นคนอเมริกันค่ะ
‪หนูว่าเราไม่ควรตัดเขาทิ้ง ‪เพราะเขาไม่รู้จักวัฒนธรรมอินเดีย
‪ก็ดีนะ
‪ย่าดีใจที่ครอบครัวเขาไม่รับวัฒนธรรม
‪ที่สืบทอดกันมาเป็นพันรุ่น
‪ฮะ
‪นายทำได้
‪โอเค
‪เฮลีย์ ขอคุยด้วยหน่อยได้มั้ย
‪มีอะไรเหรอ
‪ขอโทษจริงๆ นะที่เคยทำแบบนั้นกับเธอ
‪ฉันไม่มีข้อแก้ตัว
‪มันแย่มากเลย ฉันไม่ควรทำแบบนั้นกับเธอ
‪- ถ้าเธอไม่ยกโทษให้ฉันก็เข้าใจ… ‪- เอ๊ะ นี่นายขอโทษเฮลีย์เหรอ
‪เพราะนายก็ทำฉันเจ็บเหมือนกัน
‪เรานัวกันในงานคืนสู่เหย้า ‪แล้วนายก็เงียบไปเลย
‪เออใช่
‪ฉันขอโทษนะเมแกน
‪ตอนนั้นฉันก็เลวเหมือนกัน
‪ใช้มือที่ท้องฟ้าจำลอง จำได้มั้ย
‪โห นี่
‪ว้าว
‪โทษนะ
‪โห มากันหมดเลย โอเค
‪หวัดดี
‪ตอนนี้เหลือ 3 นาที คะแนนเสมอกันอยู่ที่ 2-2
‪อย่างงั้น เทคนิคดีมาก
‪ไปเลย
‪- ไม่เป็นไร ‪- ไม่เป็นไรคริกเก็ต ลุยต่อ
‪- เก่งมากอนีสา ‪- เป็นเกมที่น่าตื่นเต้นจริงๆ
‪ข่าวพิเศษ
‪แพ็กซ์ตัน ฮอลล์ โยชิดะ ‪กำลังขอโทษผู้หญิงทุกคนที่เขาเคยทำไม่ดีด้วย
‪นี่เป็นเรื่องใหญ่ที่สุดที่เคยเกิดในโรงเรียน
‪ตั้งแต่โค้ชโนเบิลเมาอ้วกตอนพูดปลุกใจก่อนแข่ง
‪สุดยอดเดวิด ฝีมือเธอเหรอ
‪เอาเลย
‪ใช่ 555 ฉันเป็นตัวแทนเพื่อนหญิงปะล่ะ
‪ไปเลยอนีสา
‪โอเค ใจเย็นยัยบ้าพลัง
‪เชอร์แมนโอกส์ชนะ 3 ต่อ 2
‪มีอยู่คนเดียวบนอัฒจันทร์ที่ไม่ดีใจกับอนีสา
‪แล้วก็เดาไม่ยากว่าเขาแชตกับใครอยู่
‪เธอก็พูดถูกเหมือนกัน
‪ขอโทษนะ ฉันผิดเอง
‪ถึงเราจะไม่เคยโกรธกัน
‪แต่ฉันเริ่มขี้เกียจขัดชื่อเธอในห้องน้ำหญิงแล้ว
‪ขอโทษนะครับภารโรงสเตซี่
‪ขอบใจนะแพ็กซ์ตัน
‪ซึ้งว่ะ
‪โอเค ฉันว่าครบแล้วนะ
‪ฉันไม่ตั้งใจให้เป็นแบบนี้เลยนะ
‪ไม่ต้องขอโทษหรอก
‪ก็ฉันทำตัวเฮงซวยกับพวกเขาจริงๆ นี่
‪ที่จริงฉันดีใจนะที่เธอบอกให้ทำ
‪พอได้ขอโทษแล้วรู้สึกดีน่ะ
‪ไปหาอะไรกินมั้ย
‪ไม่เห็นต้องถามเลย
‪เดวี่ภูมิใจในตัวเองมาก
‪ก็ดูสิ
‪ทำให้คนในโรงเรียนเลิกบาดหมางกัน
‪เดี๋ยวก่อน แป๊บนะ
‪เฮลีย์ เราจะไปร้านจิงกี้ ไปด้วยกันมั้ย
‪ชวนฉันเหรอ
‪ใช่
‪เอาสิ ฉันก็อยากไป
‪ครั้งสุดท้ายที่ฉันเข้าจิงกี้ก็กับนายนั่นแหละ
‪โห ลืมไปเลยนะเนี่ย
‪แน่ใจนะว่าเขาให้เธอเข้าแล้ว
‪เขาคงจำฉันไม่ได้แล้วแหละ
‪เฮ้ย นี่มันอะไรกันวะ
‪เขาขอโทษไปแล้ว ก็ไปไกลๆ สิ
‪อย่านะเดวี่ อย่าทำหน้าเด็กเนิร์ดขี้หึง
‪พอๆ เดี๋ยวหน้าย่น
‪ปกติวันอังคารฉันจะเล่นขา
‪แต่วันนี้ไม่มีเวลาเลย ขอตัวนะ
‪ไง ยินดีด้วย
‪เธอเล่นได้ดีสุดยอด
‪ใช่ บ้ามากที่ชนะได้
‪วัดกันที่ลูกสุดท้ายจริงๆ
‪ใช่ๆ ลูกนั้น
‪เหลือเชื่อ
‪ฉันยังคิดเลยว่า "นี่มันจริงเหรอเนี่ย"
‪ใช่ ฉันก็ไม่อยากเชื่อเหมือนกัน ‪ขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ
‪อ๋อ โอเค ไปสิ
‪งั้นเดี๋ยวคุยกันนะ ดีใจด้วยจริงๆ
‪อนีสา ไม่ได้โมโหที่เบนไม่สนใจ
‪แต่ว่าเขาไม่เข้าใจ
‪อนีสารู้สึกไม่มีตัวตน
‪อนีสา
‪โอ้โฮ เกมเมื่อกี้มันส์มากจริงๆ
‪เธอก็อย่างเทพเลย
‪แพรวพราวสุดๆ
‪ฉันเห็นตอนเธอเล่นลูกหลอกยัยหน้าโหด
‪แล้วอ้อมผู้หญิงอีกคนไป
‪แล้วยิงลูกตุงตาข่าย
‪สำหรับคนรักวิชาฟิสิกส์อย่างฉัน มันน่าตื่นเต้นมาก
‪เธอก็… ฉันทึ่งกับเธอมาก
‪เธอเก่งที่สุดเลย
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ