‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ถ้าแม่รู้ว่ามาเที่ยววันเรียน ‪ฉันโดนกักตัวยันซัมเมอร์แน่
‪อืม ฉันก็กลัวแม่เธอ
‪- ฉันเลยไม่บอกแม่เหมือนกัน ‪- ดี
‪เพราะฉันยังไม่ได้รับอนุญาตให้ออกเดต
‪ซึ่งเรามาเดตใช่มั้ย
‪ใช่ เรามาเดต
‪โอเค นับสามแล้วบอกนะ ‪ว่าตอนนี้แม่คิดว่าเธออยู่ไหน
‪หนึ่ง สอง สาม
‪ซ้อมโต้วาที
‪- เอ้ย นายก็โต้วาทีเหรอ ‪- ก็ตั้งแต่เกรดหนึ่งนะ
‪งั้นเดี๋ยวเราคงได้ปะทะฝีปากกัน
‪ในงานโต้วาทีวัลเลย์รีจินอล
‪ฉันรัวเธอกระหน่ำแน่ ‪ถ้าเจอกันตัวต่อตัวบนเวทีสาธารณะ
‪อุ๊ยตาย เป็นผู้ชายที่พูดจาเร้าใจเดวี่สุดๆ เลย
‪แต่มีอีกเรื่องนึงที่ยังค้างคาใจเดวี่อยู่
‪นี่ ขอถามอะไรหน่อยสิ
‪ทำไมนายหายไปเลย
‪นี่ ฉันขอโทษนะที่ทำตัวทุเรศ
‪แต่หลังจากงานปาร์ตี้ฉันก็เริ่มเอะใจ
‪ว่าฉันควรจีบผู้หญิงที่ร้องไห้เรื่องผู้ชายอีกคนมั้ย
‪แค่หกนาทีเนี่ยนะ
‪แต่ฉันเข้าใจนาย
‪ขอยืนยันนะว่าฉันลืมแพ็กซ์ตันแล้ว
‪ตอนนี้ฉันชอบคนอื่นอยู่
‪คือฉันใช่มั้ย
‪ใช่
‪(ก็คนมันไม่เคยโกง)
‪อรุณสวัสดิ์ชะนีหน้าสวยทั้งหลาย
‪โห อารมณ์ดีแต่เช้าเลยนะ
‪ใช่ เพราะเมื่อเช้ามีแมวมอง ‪อีเมลมาชวนฉันออดิชั่น
‪- ยินดีด้วย ‪- สุดยอด
‪ขอบใจจ้ะ แปลว่าโฆษณาตัวนั้นช่วยดันฉัน
‪ต้องการความเป็นส่วนตัวในเขตหวงห้ามมั้ย
‪มาซื้อม่านบังตาร้านกัปตันโจสิคะ
‪ปิดให้มิดไปเลย
‪ลดสุดๆ แล้วค่ะ
‪สุดสัปดาห์นี้มีใครช่วยถ่ายได้มั้ย
‪ขอโทษนะเอล เดวี่กับฉันมีแข่งโต้วาที
‪ไม่เป็นไร เทรนต์ถ่ายได้
‪เดวี่ ตื่นเต้นมั้ยที่จะได้แข่งโต้วาทีกับเดส
‪มันเร้าใจดีนะ
‪ใช่มั้ยล่ะ เดี๋ยวจะจัดชุดใหญ่เลย
‪ลงเวทีก็มาซ้ำอีกรอบ
‪ก่อนแม่มารับสองสามนาที
‪แม่ๆ เริ่มสงสัยรึยัง
‪ยัง มีแม่ซี้กันมันก็เจ๋งตรงนี้แหละ
‪คบกันมาตั้งหลายอาทิตย์แม่ยังไม่รู้เลย
‪การลักลอบคบกันมันเป็นอะไรที่เซ็กซี่มากเลย
‪หารู้ไม่ว่าไม่ได้มีแค่คู่เดียวนะ ‪ที่ลักลอบคบกันซึ่งๆ หน้า
‪และกำลังจะเปิดตัว
‪ฉันกับอนีสามีเรื่องจะป่าวประกาศ
‪เราคบกันแหละ
‪อะไร ยังไง เมื่อไหร่ ทำไม ‪ถามได้ เพราะเธอฮ็อตทั้งคู่ไง
‪คือว่าวันก่อนเราจุ๊บกันน่ะ
‪ถามเจง
‪ใช่ เราแอบชอบกันมาสักพัก
‪แล้วขอคบกันจริงจังที่ร้านกาแฟ
‪เฮ้ย โคตรตื่นเต้นเลยเพื่อน
‪คืนนี้จะทำอะไรกันดี
‪ไม่รู้สิ ก็นัวกันในโรงรถบ้านนายไง
‪เราทำอยู่แค่นั้นเองนะ เธอว่าไม่ซ้ำซากเหรอ
‪ทำอย่างอื่นด้วยดีมั้ย
‪อย่างไปชมงานศิลปะอะไรงี้
‪แบบเมาไปน่ะเหรอ
‪สุดยอด ไอเดียดีมาก
‪ไม่เป็นไร ไปเจอกันบ้านฉันแหละ
‪ลองเขียนบทหนังดูสิแพ็กซ์ตัน นายฮามากเลย
‪คู่เราเปิดตัวแล้วนะ
‪โย่เชอร์แมนโอกส์ คู่ฮ็อตมาแล้ว
‪ใช่ ทุกคนหลบไป อนีโอล่ามาแล้ว
‪ชื่อเหมือนอวัยวะสักส่วน
‪หรือว่าจะฟาบีส์
‪เหมือนสเปรย์ปรับอากาศ
‪แค่ฟาบิโอล่ากับอนีสาก็พอมั้ย
‪- เธอกะจะกอดหรือจูบ ‪- ไม่รู้ เธอล่ะ
‪เราชอบจุ๊บโชว์มั้ย แล้วจะบอกลากันยังไง
‪- ฉันว่าอย่าคิดเยอะเลย ‪- จริง
‪- เจอกันเนอะ ‪- ได้ โทษจ้ะ
‪เดส เดวี่ อีกห้านาทีลงมากินได้เลย
‪เอ้ย จะบ้าเหรอ
‪เดี๋ยวพวกแม่จับได้นะ
‪ถ้าโดนตัดหัวก็อดจูบกันพอดีสิ
‪แม่อาจจะฝังหัวเราไว้ด้วยกันนะ
‪"ซ้อมเบาะๆ ที่เชอร์แมนโอกส์ไฮ"
‪เอ๊ะ นายว่าการแข่งโต้วาที ‪เป็นการซ้อมเบาะๆ เหรอ
‪อ๋อ โทษนะ คนอื่นเป็นคนตั้งปฏิทินน่ะ
‪นี่ ทีมนายคิดว่าจะชนะเราได้ง่ายๆ
‪เพราะมาจากโรงเรียนไฮโซเหรอ
‪เปล่า ถ้าถามว่าเราคิดว่ามีโอกาสชนะมั้ย
‪มี เพราะเราชนะตลอด
‪ทีมเราก็สูสีหลายทีนะ
‪เพราะปกติเราส่งเด็กปีหนึ่งไปแข่งกับเธอไง
‪ถามจริง อ๋อ
‪มิน่าเราถึงไม่เคยเจอกัน
‪ฉันก็ว่าทำไมเด็กโรงเรียนนายตัวแกร็นๆ
‪แต่รอบนี้จะเอารุ่นพี่ไป เราสองคนจะได้เจอกัน
‪เธอโกรธเหรอ
‪ฉันไม่ได้จะดูถูกนะ
‪ฮาร์ทแมนฮิลล์เป็นทีมระดับประเทศ ‪ซึ่งส่วนใหญ่จะแข่งกับมหาลัย
‪แล้วไง โรงเรียนเรามีคนไปออกเดอะวอยซ์สี่คน
‪ตกรอบแค่สองคน
‪โรงเรียนเรามีโอกาสดีกว่า
‪เพราะมีทรัพยากรเยอะกว่าเธอ
‪ปัญหาที่แท้จริงคือโรงเรียนรัฐบาลมีงบน้อย
‪โรงเรียนฉันอยู่ได้ ขอบใจนะ
‪ขอโทษจริงๆ นะที่พูดจาไม่เข้าหู
‪ก็ไม่นี่
‪นายนั่นแหละควรโกรธที่พรุ่งนี้จะแพ้ราบคาบ
‪โอเค ฉันจะรอดู
‪กมลา คุณต้องชอบแน่
‪เขียนว่าเซ็กซี่เพราะ… เรื่องจริง
‪เครื่องพิมพ์ป้าย ‪กับกระดาษราคาแพงของฉันอยู่นี่เอง
‪แต่คุณเซ็กซี่มากจริงๆ ค่ะ
‪อุปกรณ์เพียบเลย
‪ทั้งเทป ทั้งถุงขยะ คุณจะฆ่าคนเหรอ
‪แฟนผมเป็นว่าที่อาชญากรชื่อดังเหรอ
‪เปล่าค่ะ ฉันบอกน้าว่าจะไปช่วยจัดของคุณย่าน่ะ
‪เมื่อวานกล่องพัสดุกองใหญ่จากอินเดีย
‪ล้มลงมาขวางย่าอยู่ครึ่งวัน
‪ไม่ต้องห่วงค่ะ ย่าบอกว่า ‪ไม่ได้หลับสบายแบบนั้นมานานแล้ว
‪- ฉันก็อยากชวนคุณไปนะ แต่… ‪- ใช่ ย่าเกลียดผม
‪ผมเข้าใจ ไปเถอะ
‪วันนี้ผมต้องไปเป็นกรรมการโต้วาทีที่โรงเรียน
‪ที่เด็กๆ เกลียดผมน้อยกว่าหน่อย
‪ท่าทางจะเป็นวันเสาร์ที่น่าตื่นเต้นนะคะ
‪ทำไมเราน่าเบื่อจัง
‪เอางี้มั้ย พรุ่งนี้เรามาชดเชยความน่าเบื่อด้วย…
‪พอฉันบอกว่าเราชนะฮาร์ทแมนฮิลล์แน่ เดสขำ
‪เขาคิดว่าเขาชนะแน่ เราต้องชนะให้ได้นะ
‪ฉันว่าเธออย่าเอาอนาคตการเรียนของฉัน
‪ไปปนกับตัณหาเธอดีกว่า
‪ครั้งนี้ฉันเข้าข้างแฟนหนุ่มไฮโซของเธอ
‪- ฮาร์ทแมนฮิลล์ชนะแน่ ‪- ฮะ
‪จริง เขาว่าโค้ชใหม่ทีมนั้น
‪- เป็นคอมพิวเตอร์แชมป์เกมเศรษฐี ‪- เบน นายปอดแหกเป็นเหรอ
‪ฉันพยายามไม่เครียดกับธุระของคนอื่นน่ะ
‪เค แต่ก็ต้องพยายามสู้นะ
‪ยังไง ฮาร์ทแมนฮิลล์ ‪ใช้ระบบวิเคราะห์ข้อมูลแบบไม่มีโฆษณานะ
‪วารสารในห้องสมุดเรามีแค่หนังสือพิมพ์ท้องถิ่นฟรี
‪เชอร์แมนโอกส์ทูดเลอร์
‪หนังสือพิมพ์ที่มาถึงก็เปียกทุกฤดูน่ะเหรอ
‪ใช่ ข่าวใหญ่เดือนธันวาเกี่ยวกับคนชื่อพีท ฟลูม
‪ที่ประโคมแต่งไฟคริสต์มาสจนไฟแถวบ้านดับ
‪ถึงลูกถึงคน
‪คุณฟลูมบอกว่า "ผมได้รับหน้าที่อันสูงส่ง
‪ให้มามอบความรื่นเริงแก่ชุมชนนี้"
‪"และที่ขาดไม่ได้คือ ‪หุ่นคุณคลอสเปลือยอกสูงหกเมตร"
‪น่าจะช่วยให้โต้วาทีชนะ
‪การโต้วาที
‪ถือกำเนิดขึ้นมาจากความกระสันในประชาธิปไตย
‪กระสันว่ะ
‪สมัยนั้นนักปรัชญากับนักการเมือง
‪ไม่ใช้ดาบประลอง พวกเขาใช้ลิ้น
‪ลิ้นด้วย
‪งานโต้วาทีที่ว่านี้จัดขึ้น ‪บนจุดสุดยอดของภูเขาที่ชื่อเขาพีนิกซ์
‪- จุดสุด… ‪- โอเค เริ่มแข่งกันเลยดีกว่า
‪ทุกคนไปดูรายละเอียดบนกระดานนะ โชคดีครับ
‪เอริค เธอไม่ได้โต้วาที ‪กลับไปห้องกักตัวเลย เร็ว
‪ไง รู้สึกว่าเราจะอยู่คนละสายกันนะ
‪สงสัยต้องรอขยี้พวกนายรอบสุดท้าย
‪ถ้าเธอเข้ารอบสุดท้ายก็ดีดิ รอดูผลละกัน
‪ฉันบอกผลอยู่นี่ไง
‪เสียใจด้วยนะ ดีใจกับฉันมาก
‪แต่เสร็จแล้วยังได้จูบกันใช่มั้ย
‪อย่าอ่อยดิ วันนี้เราเป็นคู่อาฆาตกันนะ
‪เสร็จแล้วค่อยจูบ
‪สรุป ควรให้นักกีฬาใช้ยาเพิ่มประสิทธิภาพค่ะ
‪เพื่อผลักดันสมรรถภาพของมนุษย์ให้ถึงขีดสุด
‪(รอบสอง เชอร์แมนโอกส์)
‪การส่งของภายในสองวัน ‪มีผลเสียต่อชุมชนจริงๆ ครับ
‪(รอบสาม ฮาร์ทแมนฮิลล์)
‪เพื่อเห็นแก่ลูกหลาน ‪เราต้องทำฟาร์มแนวตั้งกันเยอะๆ ครับ
‪(รอบสุดท้าย ‪เชอร์แมนโอกส์-ฮาร์ทแมนฮิลล์)
‪เอาละ กล้องพร้อม แอ็กชั่น
‪ฉันชื่อเอเลนอร์ หว่อง สูง 165 ซม.
‪รับบทเจนนิเฟอร์ โลเปซจากเรื่องฮัสท์เลอร์ค่ะ
‪- คัต ‪- จะ "คัต" อะไรล่ะ
‪ฉันยังไม่ได้เริ่มด้วยซ้ำ
‪โทษนะ ฉันว่ามันขาดอะไรไปน่ะ
‪ใช่ บทพูดยาวๆ ไง
‪ผิด ไม่ใช่
‪ฉันกลัวมันจะไม่เปรี้ยงน่ะ
‪ถ้าอยากเซ็นสัญญากับเขาเธอต้องโดดเด่น
‪นายเลยกะจะให้ฉันเต้นรูดเสาใช่มั้ย
‪ในหนังไม่มีเต้นเปลื้องผ้านะ
‪- ฉันอยากอัปเวลอะ ‪- ขอโทษที่ลากมานะ
‪นึกว่าจะสนุกกว่านี้
‪สนุกออก ฉันชอบดูคนทะเลาะกัน
‪เหมือนอัลติเมทไฟติ้งดี
‪ฟังวิสัยทัศน์ของฉันก่อน
‪เธอต้องสอดแทรกบรรยากาศ เดี๋ยวฉันทำให้ดู
‪สมมติเธอกำลังพูดอยู่นะ
‪กำลังปล่อยบทออกมาจากคอหอยเลย
‪พอถึงจุดไคลแม็กซ์ของสคริปต์ที่โคตรยาก
‪นี่ก็มา
‪จะบ้าเหรอ
‪ตายห่า ขอโทษจริงๆ
‪คนขายไอติมบอกว่าของเด็กๆ เล่นกันน่ะ
‪เอเลนอร์ เดี๋ยว
‪ฉิบหายละ
‪แล้วเราก็ได้ผู้เข้ารอบสุดท้าย ‪ยินดีด้วย เชอร์แมนโอกส์กับฮาร์ทแมนฮิลล์
‪สำหรับทีมอื่นๆ
‪จำไว้ว่าความพ่ายแพ้ไม่มีจริง มันคือการเรียนรู้
‪ผมเนี่ยแพ้ทุกครั้งที่ลงแข่งเลย
‪นี่เดวิด
‪อย่าเหลิงไปนะ
‪แต่เธอคิดถูกที่ว่าเรามีสิทธิ์ชนะ
‪ใช่ ว่าปะ วันนี้เราทำดีมาก
‪นอกจากเสื้อเบลเซอร์ฝีเย็บเนี้ยบๆ
‪พวกนั้นมีอะไรเหนือเรามั่ง ไม่มี…
‪ทีมผู้ช่วยด้านกฎหมาย กับสมองกลเทพดีไซน์หรู
‪นั่นแหละคอมพิวเตอร์แชมป์เกมเศรษฐี ‪เราซวยแล้ว
‪โอเค มาต่อที่หัวข้อสุดท้ายกัน
‪เราควรให้เอกชนจัดการพื้นที่นอกโลกหรือไม่
‪เชอร์แมนโอกส์โยนเหรียญชนะ คุณจะอยู่ฝ่ายไหน
‪ซวยละ ฝ่ายไหนง่ายกว่า
‪ดูทำหน้า ชิลล์เหลือเกิน
‪รักแร้แห้งเหมือนทะเลทราย
‪ปัญหาเชาว์ปะเนี่ย เอาไงอะ
‪ฝ่ายเสนอค่ะ
‪ฮาร์ทแมนฮิลล์เป็นฝ่ายค้าน
‪ถ้าไฟไม่ไหม้ เดินแถวเรียงหนึ่งออกไปเลยครับ
‪รีบออกไป แต่อย่าผลักกันนะครับ
‪(ซีดีรอมทดลองจากเอโอแอล)
‪โอเค ฉันเดาว่าอันนี้ทิ้งเนอะ
‪ไม่ อันนี้เก็บจ้ะ
‪แม่ต้องทิ้งบ้างนะคะ
‪แม่มาอยู่ปีเดียว มีของมากกว่าเดวี่กับหนูอีก
‪ช่วยไม่ได้ ก็แม่เป็นคนเลือกของเก่งน่ะ
‪เศษกระดาษห่อของขวัญน่ะนะ
‪ก็เผื่อย่าจะซื้อหลอดเป็นของขวัญให้คนอื่นไง
‪กมลา พาคุณย่าเข้าไปข้างใน ‪แล้วเอาของที่จะเก็บไปทิ้ง
‪ไรยาห์กับน้าจะช่วยกันแยกของต่อ
‪โอเค ไปค่ะคุณย่า
‪เอาละ
‪อุ๊ย ทำไมมีรถเข็นล่ะ
‪นั่นของเดวี่น่ะ
‪ฮะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪(หนังสือเดวี่)
‪คือ…
‪ตอนโมฮันตาย เดวี่ทำใจไม่ได้ ทีนี้…
‪ก็เกิดเรื่องแปลกๆ ขึ้น
‪อยู่ๆ ขาแกก็ชาชั่วคราว
‪ตายแล้ว ต้องน่ากลัวมากแน่
‪ใช่ ฉันตกใจสุดๆ
‪สองสามปีที่ผ่านมาพวกเราหัวหกก้นขวิดกันมาก
‪อยากระบายมั้ย
‪ไม่รู้สิ แก…
‪แกทั้งอาละวาด ทั้งทำตัวโผงผาง
‪ถึงขนาดโดนพักการเรียนเลยนะ
‪ตายแล้ว
‪ใช่ แต่… ตอนนี้ดีขึ้นเยอะแล้ว
‪เสียใจด้วยนะที่เธอลำบากขนาดนี้
‪ช่วงนั้นเธอคงเครียดมาก
‪ขอบใจจ้ะ
‪ส่วนเดสนี่ไม่เคยมีปัญหาเลย
‪ฉันต้องจำไว้ว่าตัวเองโชคดีแค่ไหน
‪ขอบใจนะ
‪(ลอสแอนเจลิส ‪หน่วยดับเพลิง)
‪จะบ้าตาย แฟนฉันเผาโรงเรียน
‪ดีแล้ว เรากำลังลำบากเลย
‪ฮาร์ทแมนฮิลล์ใช้ผู้ช่วยด้านกฎหมายไม่ได้เนอะ
‪เขาก็ไม่ได้ห้ามนะ ทางเทคนิคถือว่าถูกกฎหมาย
‪เธอแจ๋วมากที่เข้ารอบสุดท้ายมาได้
‪พวกฉันมาซื้อมัทฉะ เอาอะไรมั้ย
‪ฮาร์ทแมนฮิลล์ไปซื้อมัทฉะ
‪ชิลล์จนต้องกระตุ้นประสาทเหรอ
‪เขาว่าเธอ "แจ๋ว" ด้วย
‪โค้ชมวยก็เรียกย่าฉันแบบนี้ทั้งๆ ที่ท่านนั่งเฉยๆ
‪เดวี่รู้ว่าเดสพยายามเอาน้ำเย็นเข้าลูบ
‪แต่มันน่าโมโหที่เขาไม่กลัวแพ้เลย
‪ทีมเขากับทีมเดวี่ต่างกันตรงเงิน
‪ที่จ่ายให้มืออาชีพมาช่วยทำวิจัยแค่นั้นแหละ
‪งานวิจัยที่ตั้งหราอ้าซ่าอยู่ในโรงเรียนตอนนี้
‪อย่านะเดวี่ ขี้โกงแล้ว
‪แต่พวกนั้นก็แอบโกงไม่ใช่เหรอ
‪งานนี้ไม่ยุติธรรมตั้งแต่แรก ‪ถึงเวลาทำให้เท่าเทียมกันแล้ว
‪โห นางปรี๊ดมาก แกโอเคปะวะ
‪ไม่โอเคว่ะ ฉันกำลังฟิน
‪ฮะ ทั้งๆ ที่ทะเลาะกันเนี่ยนะ
‪ไม่ใช่หรอก เอลกับฉันชอบทำงี้
‪ทะเลาะกันโหวกเหวก แล้วก็ดีกันหนุงหนิง
‪ถ้าแกตีจู๋ฉันตอนนี้มืออาจจะหักได้
‪โอเค
‪การมีความสัมพันธ์ที่ดูดดื่มขนาดนี้
‪แม่งดีกว่าดูดปุ๊นอีกว่ะ
‪เหมือนโดนฟ้าผ่ามาอะ
‪ใช่เหรอวะ ดูโมโหจริงนะ
‪แล้วแต่คนเว้ย
‪ไปก่อนนะ
‪พ่อต้องไปฟังแม่ด่า
‪(ข้อเสีย รอบสี่ ‪งานโต้วาทีวัลเลย์รีจินอล)
‪อ้าว เดวี่ มาทำอะไรในนี้
‪อ๋อ หนูแค่เข้ามาดูน่ะค่ะ
‪ว่ามีนักเรียนต้องการความช่วยเหลือมั้ย
‪ไม่มี เรียบร้อย
‪มาโต้วาทีกันเหอะ
‪อนีสา มาทำอะไรเนี่ย
‪มาเป็นแฟนที่ดีไง ดูสิ ฉันทำป้ายมาให้
‪อุ๊ย ขอบใจจ้ะ
‪ไม่ใช่ๆ ฉันถือ แฟนนักบอลเขาทำแบบนี้กัน
‪อ๋อ
‪เมื่อไหร่เธอจะขึ้นเนี่ย
‪ไม่ต้องขึ้น ฉันเป็นตัวสำรอง
‪เลยแค่ต้องมารอเผื่อมีคนถอนตัว
‪อ๋อ โอเค
‪เจ๋ง งั้นฉันนั่งตรงนี้แล้วกัน
‪ฉันไม่ได้เอาไปไหนเลยนะ
‪แฟ้มหายไปแฟ้มนึงน่ะ
‪ฉันไม่ได้แตะนะ สงสัยนักกฎหมายคนใหม่
‪เมื่อเช้าฉันเห็นสั่งค็อกเทลมาดื่ม
‪ทุกคนครับ ผมว่า ‪สัญญาณไฟไหม้ทำให้อารมณ์ขาดช่วง
‪ผมเลยอยากให้ความยุติธรรมแก่ทุกฝ่าย
‪ด้วยการให้เชอร์แมนโอกส์ ‪กับฮาร์ทแมนฮิลล์สลับบทบาทกัน
‪ขอค้านค่ะท่าน
‪ค้านอะไรเดวี่ ความยุติธรรมเหรอ
‪ไม่ใช่ค่ะ
‪ครูก็คิดงั้นแหละ
‪เริ่มได้เลย
‪โอเค นี่เป็นกล่องของเก็บนะคะ
‪มีรูปถ่ายเต็มเลย แล้วก็ลูกกลิ้งสองสามอัน
‪แต่ส่วนใหญ่จะเป็นรูป
‪อุ๊ย นั่นหลานไง
‪หนูกับคุณปู่
‪ตอนไปกินไอศกรีมวันอาทิตย์
‪ซึ่งแปลว่ากินแต่ไอศกรีมกันทั้งวัน
‪เสร็จแล้วหนูป่วยทุกที
‪ย่าจำได้ เพราะวันถัดมา ‪ย่าต้องป้อนซุปเผ็ดให้หนูกิน
‪คิดถึงคุณปู่นะคะ ท่านเฮฮามาก
‪ใช่ บางครั้งก็เฮฮาเกินไป
‪ย่ารักปู่นะ
‪แต่บางทีปู่ก็ชอบฝันมากกว่าทำน่ะ
‪ยังไงคะ
‪ปู่ไม่เคยชอบงานอะไรสักอย่าง ‪ก็เลยตกงานเป็นประจำ
‪ย่าเลยต้องอยู่แบบกระเบียดกระเสียรมาตลอด
‪หลานว่าทำไมย่าถึงบ้าเก็บของล่ะ
‪หนูไม่รู้เลยนะคะเนี่ย
‪แต่ก็ช่วยให้หนูเข้าใจ ‪กล่องรองเท้าที่มีแต่ช้อนแบบนี้แล้วค่ะ
‪ยัยหนู ย่าหวั่นใจกับมนิชตรงนี้แหละ
‪ย่ากลัวอีกหน่อย ‪หลานต้องดูแลเขาเหมือนลูกชายคนโต
‪ย่าเห็นมนิชใส่รองเท้าหุ้มข้อ
‪กับต่างหูเพชรผู้ชายแล้ว
‪ย่ารู้สึกว่าเขาเด็กมาก
‪จนไม่น่าจะเสียสละเพื่อหลานกับครอบครัวได้
‪คุณย่าคะ หนูรู้ว่าคุณย่าเป็นห่วงหนู
‪แต่มนิชไม่ใช่คุณปู่ค่ะ
‪หวังว่าสักวันเขาคงมีโอกาสพิสูจน์ให้คุณย่าเห็น
‪หมดเวลาครับ ต่อไปเป็นการกล่าวสรุป
‪ฮาร์ทแมนฮิลล์ เชิญก่อนเลย
‪โลกไม่เหมาะต่อการอยู่อาศัยขึ้นทุกวัน
‪เราจึงต้องสำรวจอวกาศ ‪เพื่อการอยู่รอดของมนุษย์
‪ดังที่นักลงทุนท้องถิ่นเคยกล่าวไว้ในแอลเอไทม์ว่า
‪"เป็นหน้าที่อันสูงส่งของเรา"
‪อันทรวดทรง
‪เอริคไปกักตัวซะ
‪เอ้อ เอริคพูดถูก
‪ไม่ใช่เรื่องทรวดทรงนะ
‪เดสพูดว่า "หน้าที่อันสูงส่ง"
‪คุ้นๆ หูยังไงก็ไม่รู้แฮะ
‪มันเป็นหน้าที่อันสูงส่งของบริษัทเอกชน
‪ในการดูแลอนาคตของเรา
‪เพื่อให้หมู่ดาวระยิบระยับบนฟากฟ้า
‪ยังคงเป็นตัวแทนของความหวัง
‪ขอบคุณครับ
‪เชอร์แมนโอกส์ เชิญครับ
‪ขอถามก่อนค่ะ
‪นักลงทุนที่เขียนบทความนั้นเป็นใครคะ
‪อ๋อ ครับ ปีเตอร์ ฟลูม
‪- ชัดเลย ขอทูดเลอร์หน่อย ‪- ฮะ
‪เชอร์แมนโอกส์ทูดเลอร์อะ
‪- ฉันเอาไปห่อแซนด์วิช ‪- ตายๆ
‪นี่เป็นหลักฐานของฉันค่ะ
‪เชอร์แมนโอกส์ทูดเลอร์ฉบับวันที่ 9 ธันวาคม
‪นักลงทุนของพวกคุณเป็นชาวเชอร์แมนโอกส์
‪ที่ประโคมแต่งไฟคริสต์มาสบนคฤหาสน์
‪เป็นจำนวนมากจนทำให้โรงพยาบาลท้องถิ่นไฟดับ
‪เพื่อนมนุษย์ทุกท่านคะ ‪คนแบบนี้ไม่ห่วงใยคนอื่นหรอกค่ะ
‪รัฐวิสาหกิจทำให้โลกบิดเบี้ยวและเสื่อมโทรมลง
‪ไม่ว่าจะในการสำรวจนอกโลก ‪หรือในด้านการเรียนการศึกษาค่ะ
‪เด็ดมากแม่
‪โอเค มติเป็นเอกฉันท์
‪บทสรุปนี้ทำให้เชอร์แมนโอกส์เป็นผู้ชนะ
‪เย่
‪สุดยอด
‪คุณวิศวกุมาร ช่วยอยู่ในห้องต่อสักครู่ด้วย
‪เก่งมากที่รัก เธอดูพร้อมขึ้นไฝ้วแทนมากเลย
‪บุญมากที่ไม่ต้องขึ้น ฉันไม่ชอบพูดต่อหน้าคน
‪งงเหมือนกันว่าสมัครโต้วาทีทำไม
‪กระแทกฟันน่ะ
‪โอ๊ย ทำไมเราเก้ๆ กังๆ จังเนี่ย
‪ไม่รู้สิ ฉันชอบเธอจริงๆ นะ
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪ฉันว่าพอขยับจากเพื่อน ‪มาเป็นแฟนก็คงแปลกๆ ทุกคู่แหละ
‪- แต่เดี๋ยวก็ชิน ‪- ใช่
‪อีกหน่อยเราคงจุ๊บโชว์เขาไปทั่ว ‪จนโดนไล่ไปเปิดโรงแรมอะ
‪ยินดีด้วยที่ชนะ
‪นี่ ดูสิว่าครูเจออะไรในถังขยะ
‪แฟ้มของฮาร์ทแมนฮิลล์ที่หายไป แปลกเนอะ
‪แปลกมากค่ะ
‪ทิ้งทำไมเนี่ย
‪คนรวยชอบไม่เห็นค่าของเงินแบบนี้แหละค่ะ
‪- ถ้าเป็นพวกเรา… ‪- เดวี่ หยุดได้แล้ว
‪ครูรู้ว่าเธอโกง ‪มันเศร้าตรงที่เธอไม่จำเป็นต้องโกงด้วยซ้ำ
‪หนูทำเพื่อความยุติธรรมค่ะ
‪ครูเห็นทีมกฎหมายฝ่ายนั้นมั้ย
‪หนูเป็นฌองค์ วัลฌอง
‪งั้นครูก็เป็นรัสเซลล์ โครว์ที่เสียงดีกว่า ‪เพราะครูกำลังจะเอาเธอเข้าคุก
‪หรือบ้านเธอ หรือที่ที่ทุกคนเกลียดครูมากอยู่แล้ว
‪สุดยอดไปเลย หยิบกระเป๋า กลับบ้าน
‪เธอกะจะทำอะไรหลังเรียนจบเหรอ
‪ยังไม่ได้วางแผนอะไรเลย
‪คืนนั้นน่าจะมีปาร์ตี้ฉลองเรียนจบนะ
‪ฉันก็คงไปแหละ
‪ฉันหมายถึงเธอจะเข้ามหาลัยมั้ย
‪ทุกคนเงียบด้วย เอเลนอร์กับฉันคุยกันแล้ว
‪สรุปว่าไอเดียเอเลนอร์ดีที่สุด
‪เอาละที่รัก แสงพร้อม กล้องพร้อม ถ่ายเลย
‪ฉันชื่อเอเลนอร์ หว่อง สูง 165 ซม. ‪นี่คือเจนนิเฟอร์ โลเปซในเรื่องฮัสท์เลอร์ค่ะ
‪ฟังนะจ๊ะ
‪เราต้องหัดคิดให้เหมือนพวกนักการเงิน
‪ดูพวกมันทำสิ
‪พวกมันปล้นทุกคน
‪คนตั้งใจทำงานกลายเป็นคนหมดตัว
‪ดูอย่างเวลาพวกมันมาเที่ยวสิ
‪เงินโกงเขามาทั้งนั้น
‪ไอ้พวกเชี่ย
‪คัต
‪เด็ดมากที่รัก แมวมองจับเธอเซ็นสัญญาแน่นอน
‪เธอเต้นรูดเสาของแม่ฉันด้วย
‪มันลงตัวมาก ขอบใจนะที่เชียร์ให้ทำ
‪นายทำให้ฉันดีขึ้น
‪เธอก็ทำให้ฉันดีขึ้น
‪- มาแล้ว ‪- จริงเหรอคะ
‪ซวยแล้ว
‪มนิช ฉันตกใจนะเนี่ยที่คุณไม่บอกฉันก่อนเข้ามา
‪ขอโทษที่ขัดจังหวะครับทุกคน ‪เข้าเรื่องเลยแล้วกัน
‪วันนี้ผมจับได้ว่าเดวี่โกงตอนแข่งโต้วาที
‪ฮะ แกทำอะไรนะ
‪อุ๊ย เรื่องใหญ่นะเนี่ย
‪ฉันไม่ก้าวก่ายเรื่องครอบครัวดีกว่า ‪ขอตัวกลับโรงรถนะ
‪เดวี่ ลูกทำงี้ได้ไง
‪แปลว่าลูกฉันโดนพักการเรียนอีกเหรอ
‪ผมคิดว่าจะไม่แจ้งครูใหญ่ครับ
‪พวกคุณคงอยากจัดการเรื่องนี้กันเอง
‪ขอบคุณนะมนิช
‪- ขึ้นห้องเลย ‪- ค่ะ
‪ถ้าไม่รายงานเรื่องนี้ เธอจะไม่เดือดร้อนเหรอ
‪อาจจะครับ แต่ผมรู้ว่าเดวี่ตั้งใจมาก
‪ผมไม่อยากทำลายอนาคตแกด้วยเรื่องแค่นี้
‪ยังไงก็ขอโทษนะครับ ‪ผมสัญญาว่าจะไม่มารบกวนอีก
‪เดี๋ยว เข้าบ้านก่อนสิ
‪- มุกเหรอ ‪- เร็ว เดี๋ยวย่าเปลี่ยนใจ
‪โอเค โห ย่าแรงเยอะจัง
‪ขอโทษนะ
‪แย่แล้ว
‪มนิช ย่าขอโทษจริงๆ นะ
‪ย่านึกว่าเธอเป็นนักเลงหัวไม้ที่ดูแลใครไม่เป็น
‪ผมเป็นครูเต็มเวลานะครับ
‪ย่าเข้าใจเธอผิด
‪ถึงทรงผมจะไม่เหมือน แต่เธอเป็นผู้ใหญ่จริงๆ
‪วันนี้เธอเข้มงวดกับเดวี่ แต่ก็ช่วยปกป้องแกด้วย
‪เหมือนคนในครอบครัว
‪ย่าดีใจมากที่กมลาได้เจอคนอย่างเธอ
‪แต่ย่าอยากให้เธอเรียนรู้วัฒนธรรมอินเดียมากขึ้น
‪เดี๋ยวย่าช่วยสอนก็ได้ สนใจมั้ยล่ะ
‪สนใจสิคะ ขอบคุณค่ะคุณย่า
‪ดีจ้ะ
‪นี่เดวี่ เธออยู่บนห้องมั้ย
‪อยู่ เข้ามาสิ
‪ว่าไง แม่ให้ฉันซื้ออาหารเข้ามา
‪พอเขาเถียงกันเรื่องปอเปี๊ยะ ฉันก็แวบขึ้นมา
‪แหม เข้าใจเล่น
‪คนที่ "เข้าใจเล่น" น่ะ เธอแหละ
‪เธอชนะขาดเลย
‪ตามหลักก็ใช่
‪แต่ฉันอาจจะโกงน่ะ โกงแบบทีมไม่ได้อะไรเลย
‪นายคงไม่โกรธมั้ง
‪เธอพูดอะไรเนี่ย
‪ฉันทำให้แฟ้มนายหายไปแฟ้มนึง
‪อ้าว ฝีมือเธอเหรอ
‪พาร์คเกอร์ไล่นักกฎหมายออกไปแล้ว
‪ขอโทษนะ ฉันจะไปสู้ไหวได้ไง
‪นายมีทั้งทีมกฎหมายทั้งคอมพิวเตอร์ห่านั่น
‪แรง ฉันไม่ได้เหวอ ‪ที่เธอขโมยงานเรา เอาจริงๆ
‪ฉันไม่โทษเธอหรอกที่พยายามหาช่อง เราก็ทำ
‪อย่างเช่น เราอาจจะ ‪เอาคอมพิวเตอร์ธรรมดามาวาง
‪แล้วตั้งสกรีนเซฟเวอร์ ‪เหมือนในรายการเกมเศรษฐี
‪ถามจริง ฉันไปขอลายเซ็นมันมาด้วย
‪บอกตามตรงเลยนะ
‪ฉันเกรงๆ เธอน่ะ
‪ฉันไม่เคยคบผู้หญิงที่ฉลาดเท่าฉัน ‪หรืออาจจะฉลาดกว่า
‪แต่ฉันชอบนะ
‪ฉันก็ชอบเหมือนกัน
‪ที่ฉลาดกว่านาย
‪เดวี่ แม่ได้ยินเสียงอะไรบนบ้านน่ะ
‪ห้ามฟังพ็อดแคสต์นะ
‪โอเค นายกลับบ้านเถอะ
‪แต่โยนปอเปี๊ยะขึ้นมาให้สักชิ้นได้มั้ย
‪ได้เลย
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ