‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪นี่เป็นวันสุดท้ายของปีการศึกษาแล้วครับ
‪ตอนนี้เดวี่รู้สึกดีแล้ว
‪ตัดใจจากเดสได้แล้ว
‪และเข้าใกล้จุดสูงสุด ‪ของชีวิตมนุษย์อีกก้าว รุ่นพี่ปีสุดท้าย
‪เดวี่ วิศวกุมาร มาคุยกับครูหน่อย
‪ตายแล้ว เพราะหนูทำครูชาปิโร่ร้องไห้เหรอคะ
‪หนูแค่ถามครูว่าแอปหาคู่เวิร์กมั้ยเองนะคะ
‪ใจเย็นๆ ครั้งนี้เธอไม่ได้โดนดุ ‪เคยได้ยินชื่อโรงเรียนชรับแลนด์มั้ย
‪ค่ะ เคยมั้งคะ โรงเรียนประจำไฮโซ ‪ในโคโลราโดไม่ใช่เหรอ
‪ใช่ค่ะ
‪ที่นั่นมีหลักสูตรเข้มหนึ่งปีสำหรับเด็กปีสุดท้าย
‪เราจะเสนอชื่อ ‪เด็กปีสามเข้าไปทุกปี แล้วปีนี้เธอได้
‪เหรอคะ
‪เอ๊ะ หนูเอาไปกรอกใบสมัครมหาลัยได้มั้ยคะ
‪แต่ดีกว่านั้นคืออะไรรู้มั้ย ไปเรียนที่นั่นไง
‪- ใช่ ‪- โอ้
‪เดี๋ยวนะ แบบว่าย้ายไปโคโลราโดเหรอคะ
‪ใช่ เด็กๆ ชรับแลนด์ ‪ได้เข้ามหาวิทยาลัยชั้นนำหมด
‪เธออาจจะมีโอกาสได้เข้าพรินซ์ตันนะจ๊ะ
‪แต่แบบนี้ก็แปลว่าหนู ‪จะไม่ได้เรียนปีสุดท้ายที่เชอร์แมนโอกส์สิคะ
‪ไม่จ้ะเดวี่ เธอตกภูมิศาสตร์เหรอ
‪เธอต้องลาเพื่อนๆ
‪นี่จ้ะ ยินดีด้วยนะ
‪เธอ เอาปืนมานี่
‪(ก็คนมันไม่เคยฝันเป็นจริง)
‪อะไรน่ะ เฮ้ย เธอได้เข้าชรับแลนด์เหรอ
‪ใช่แล้ว
‪ว้าว สงสัยใครก็เข้าไปได้มั้ง
‪มีคนอิจฉาที่โรงเรียนไม่ได้เสนอชื่อตัวเองสินะ
‪เปล่า ฉันไม่ต้องเข้าโรงเรียนฮิปปี้บ้าบอ
‪หรือสื่อสารกับคริสตัลอะไรหรอก
‪ฉันอยากเข้าไอวี่ตามตรอกออกตามประตู
‪อ๋อ ใช้เส้นพ่อน่ะเหรอ ก็ดีนะ
‪จะไปวันนี้เลยมั้ย
‪ฉันยังไม่ได้ตัดสินใจเลย
‪ฮะ ยังไม่ได้ตัดสินใจคืออะไร
‪ชรับแลนด์ก็เหมือนเทือกเขาร็อคกี้นะ
‪เมื่อกี้บอกโรงเรียนฮิปปี้บ้าบอ
‪ก็ฉันอิจฉาไง เธอต้องไปนะ
‪แต่ฉันอยากไปอยู่ในกระท่อมกลางป่าเหรอ
‪แล้วงานพรอม งานแกล้งรุ่นพี่ ว้ากรุ่นน้องล่ะ
‪นี่ ยัยเจ๋อ เดี๋ยวนี้เขาห้ามว้ากรุ่นน้องแล้ว
‪ยุให้ฉันไปจะได้ไม่โดน ‪แย่งตำแหน่งนักเรียนดีเด่นสินะ
‪เปล่า แต่ถ้าได้เป็นที่หนึ่งในโรงเรียน
‪อย่างสงบโดยไม่มีเธอคอยแว้ดๆ ‪เหมือนยุงข้างหูก็คงดี
‪แต่จริงๆ นะเดวิด ไม่ไปก็โง่แล้ว
‪ในขณะที่เบนยุให้เดวี่ทิ้งความฝันที่จะได้เป็นรุ่นพี่
‪แต่เพื่อนๆ กลับมองต่างไป
‪ไม่ได้นะ ห้ามไป ‪เทรนต์เรียนจบทิ้งฉันไปคนนึงแล้ว
‪นั่นสิ ฉันอยากเรียนปีสุดท้ายกับพวกเธอ
‪ฉันรู้สึกว่าเรายังมีอะไร ‪ต้องทำด้วยกันก่อนเข้ามหาลัย
‪ฟาบิโอล่ากับฉันยังเวอร์จิ้นอยู่เลย
‪เอ้อ ใช่
‪แฟบ ทำไมทำหน้าแบบนั้น
‪โอเค อาทิตย์ที่แล้ว ‪แอดดิสันกับฉันนั่งดูแมนดาลอเรียนด้วยกัน
‪แล้วอารมณ์มันขึ้น
‪เลยเถิดไปเรื่อยจนฟินเลย
‪ตายแล้ว
‪จริงดิ โคตรสุดยอดเลย
‪ยินดีด้วยนะที่มีความรักแล้ว
‪เรื่องแบบนี้ไม่บอกเราได้ไงเนี่ย
‪ขอโทษนะ ‪ฉันไม่ได้ชอบประกาศเหมือนพวกเธอน่ะ
‪แล้วกับแอดดิสันเป็นยังไงบ้าง
‪สุดยอด ฉันว่าส่วนลึกๆ ในตัวฉันตื่นเลย
‪ตอนนี้ฉันตัณหากลับแล้ว
‪ฉันหื่นแล้ว
‪(คืนนี้เจอกันมั้ย ‪อยากมาก)
‪ตายแล้ว อย่างงี้แปลว่าอะไรรู้มั้ย
‪ฉันยังซิงอยู่คนเดียว
‪นึกว่าความชอบแข่งและหงี่ ‪จะทำให้เสียตัวคนแรกซะอีก
‪- ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวได้โดนแน่ ‪- จริง
‪ถ้าไปที่นี่ฉันอดแน่ ‪เธอว่าพวกเห่ยนี่เอาเป็นเหรอ
‪ไม่เอาหรอก ‪เดี๋ยวฉันอดทำเรื่องเจ๋งๆ กับพวกเธอ
‪แล้วฉันก็ไม่อยากเวอร์จิ้น ‪จนเข้ามหาลัยเหมือนแม่ชี
‪- ฉันไม่ไป ‪- ถามจริง โล่งอก
‪เจ๋ง
‪- โย่ ‪- ว่าไง
‪- อ้าว ‪- สุขสันต์วันสุดท้ายในชีวิต ม.ปลาย
‪รู้สึกยังไงบ้าง
‪ก็ทั้งดีใจทั้งเศร้านะ
‪ฉันไม่อยากเชื่อเลย ‪ว่าหลังจากวันนี้เราก็ไม่ต้องมาที่นี่แล้ว
‪ไปกินน้ำก่อนนะ
‪เขาโอเคมั้ย
‪ไม่โอเคเลย
‪ทุกคน เทรนต์ไม่สนเรื่องเรียนจบเลย
‪ไม่ยอมพูดถึง ไม่เคลียร์ล็อกเกอร์
‪เขาไม่รับรู้อะไรเลย
‪ใช่ อาทิตย์ที่แล้วเขาทำตัวเพี้ยนมาก ‪เพี้ยนกว่าเทรนต์ปกติน่ะ
‪ฉันว่าเขากลัวที่จะต้องไปหางานทำ
‪แล้วก็น่าจะเศร้าที่ต้องทิ้งฉันด้วย
‪โธ่ เอล
‪อืม ถ้าขาดเขาไปฉันคงแย่
‪เขามาแล้ว เปลี่ยนเรื่องพูดดีกว่า
‪ได้ข่าวว่าแพ็กซ์ตันได้เป็นตัวแทนนักเรียน เจ๋งอะ
‪ใช่ เป็นเกียรติมากที่มีคนโหวตให้ฉัน
‪อย่าโกรธนะ แต่ฉันไม่เข้าใจ ‪ว่าทำไมเราต้องโหวตเลือกตัวแทนชั้น
‪ทำไมไม่ให้นักเรียนดีเด่นพูดเหมือนที่อื่น
‪เธอก็อย่าโกรธนะ เพราะพวกเนิร์ดน่าเบื่อ
‪แต่เด็กฮ็อตทั้งเฮและฮาไงจ๊ะ
‪เห็นด้วย
‪เทรนต์พูดไม่ผิด
‪เด็กฮ็อตกล่าวสุนทรพจน์ได้ประทับใจกว่า
‪โห โคตรเมา
‪รักนะทุกคน
‪ฉันอยากบอกว่าจำไว้เลยนะอีพวกโง่ที่หาว่าฉันโง่
‪ฉันไม่สนหรอก
‪ไปนะไอ้พวกกระจอก
‪ฉันว่านายต้องทำได้ดี
‪ก็หวังเหมือนกัน
‪พูดถึงสุนทรพจน์เหรอ ขึ้นไปเต้นเซ็กซี่สิ
‪ไม่เอาละชีร่า
‪ต้องทำอะไรฮ็อตๆ นะ เพราะนายดังด้านนั้น
‪แล้วก็อีกหลายด้าน
‪ก็นายเป็นรุ่นพี่ที่เซ็กซี่ที่สุดน่ะ
‪แพ็กซ์ตัน ฮอลล์ โยชิดะ ‪"น่าจะรุ่งทาง… เซ็กซี่" เหรอ
‪อะนะ
‪เดวี่ ไปเรียนวันสุดท้ายเป็นยังไงบ้าง
‪มีเรื่องอะไรน่าสนใจมั้ย
‪มีรุ่นพี่ใช้ครีมโกนหนวด ‪วาดรูปจิ๋มข้างรถโรงเรียนค่ะ
‪เออ แย่มาก
‪ลูกแน่ใจเหรอว่าครีมโกนหนวดรูปจิ๋ม ‪เป็นเรื่องที่น่าสนใจที่สุดในวันนี้
‪ถามจริงเดวี่ แม่อยากรู้เรื่อง ‪โรงเรียนไฮโซที่ลูกได้ไปเรียน
‪ครูกรับส์โทรหาแม่
‪ลูกคิดว่าครูจะบอกข่าวน่าตื่นเต้นกับนักเรียน
‪แล้วคิดว่า "พ่อแม่ไม่จำเป็นต้องรู้" เหรอ ‪เอาโบรชัวร์มา
‪- ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกค่ะ ‪- เรื่องใหญ่นะ
‪โรงเรียนนั้นเข้ายากนะ ‪ผมเคยไปสมัครเป็นครู ไม่ผ่าน
‪เสียใจด้วยนะคะ
‪ไม่ผ่านก็ดีแล้ว ‪บอบบางอย่างเธอไม่เหมาะกับพื้นที่สูงหรอก
‪แรงอีกแล้ว คุณย่าชอบผมแล้วนี่นา
‪รักเลยแหละ ย่าถึงห่วงที่เธออ่อนแอไง
‪โอเค กลับมาที่เดวี่
‪เราจะบอกว่าเธอเก่งมากที่ได้เข้าชรับแลนด์
‪นักวิทยาศาสตร์อายุน้อยเรียนที่นั่นตั้ง 20 คน
‪แปลว่า ถ้าจะเรียนลูกต้องลาออกก่อนปีนึงเหรอ
‪ถ้าหนูจะเรียนก็ใช่ค่ะ ‪แต่หนูตัดสินใจแล้วว่าจะปฏิเสธ
‪แน่ใจเหรอ ไปเรียนที่นั่นน่าจะอนาคตดีนะลูก
‪แม่คะ ถ้าหนูต้องอาศัยโรงเรียนนี้ ‪เพื่อเข้าพรินซ์ตันหนูจะไป แต่หนูไม่ต้อง
‪เกรดหนูเลิศ ความรู้รอบตัวก็ล้ำ
‪คุณครูก็อยู่ในกำมือหนูทุกคน จริงมั้ยคะครูเค
‪- อะไร ‪- แล้วแต่ลูกนะเดวี่
‪- ถ้าลูกไม่ไปแม่ก็ไม่บังคับ ‪- ถามจริง
‪จะไม่แวะไปดูโรงเรียนเลยเหรอคะ
‪น้าก็ยังไม่อยากปล่อยลูกออกจากอกเหมือนกัน
‪นี่ แม่คะ
‪วันนี้แม่ตะโกนใส่ฝ่ายลูกค้าสัมพันธ์ที่ไหนคะ
‪คุณน้าคะ เราจะกลับแล้วค่ะ
‪อ้าว โอเคจ้ะ ฝากขอบคุณมนิช ‪ที่เอาพาสต้ากรอบในติ๊กต็อกมาเผยแพร่ด้วย
‪มันแปลกมาก
‪ได้ค่ะ
‪คืองี้ค่ะ หนูก็ไม่อยากยุ่งหรอกค่ะ
‪แต่หนูอยากให้น้าทบทวนเรื่องชรับแลนด์อีกที
‪ก่อนย้ายจากบ้านมานี่หนูก็กลัวมาก
‪แต่หนูดีใจจริงๆ ที่ได้มา
‪เพราะแคลเทคให้โอกาสดีๆ กับหนูเยอะเลย
‪หนูคงไม่ก้าวหน้าขนาดนี้ ‪ถ้าครอบครัวไม่ผลักดันให้มา
‪ขอโทษนะคะถ้าก้าวก่ายเกินไป ‪ถ้าไม่พูดหนูคงเสียดาย
‪เอาละ ฝันดีค่ะ
‪ฝันดีจ้ะกมลา
‪ขอบใจมากนะ
‪ยินดีค่ะ
‪ฉันอยากกลับไปอยู่อินเดีย เกลียดที่นี่
‪คุณเกลียดอเมริกาเพราะแม่บางคน ‪ที่โรงเรียนลูกเสียมารยาทกับคุณเหรอ
‪ไม่ใช่เสียมารยาทเฉยๆ แต่ใจร้ายเลย
‪คุณต้องเห็นหน้าพวกนั้น ‪ตอนฉันวางแกงไก่บนโต๊ะอาหาร
‪ทำเหมือนฉันไม่มีตัวตน
‪ทำตัวเหมือนไม่เข้าใจสำเนียงของฉัน
‪พูดกับฉันเหมือนเด็กๆ
‪ฉันต้องทนจนกว่าเดวี่จะเข้ามหาลัยเหรอ
‪ไม่หรอก เดี๋ยวก็ดีขึ้น
‪แต่ที่เรายอมเสียสละเพื่อให้ได้มาอยู่ที่นี่
‪ก็เพื่อให้ลูกเรามีโอกาสได้รับการศึกษาที่ดีที่สุดนะ
‪อย่าปล่อยให้ความต้องการของเราเป็นอุปสรรคสิ
‪แต่ตอนนี้เดี๋ยวเราเปิดคอมพิวเตอร์
‪สมัครสมาชิกเว็บขายของให้พวกนั้นกันเถอะ
‪ถ้าตัวละครอินเดียตายหมด ‪ย่าจะเขียนไปหา NETFLIX
‪ย่าคะ
‪หนูคิดว่าซีรีส์เรื่องสควิดเกม ‪เป็นซีรีส์ที่ทุกคนต้องตายนะคะ
‪- เดวี่ ‪- แม่หก
‪ไปดูโรงเรียนที่โคโลราโดกัน
‪แม่จองตั๋วแล้ว ห้ามเถียง
‪ใช่ค่ะ แม่สั่งให้หนูไปโรงเรียนในโคโลราโด
‪ที่มีคนตายในเรื่องเดอะไชน์นิ่ง
‪หนูไม่อยากเจอฝาแฝดโรคจิต
‪หมอว่าแม่แค่อยากพาเธอ ‪ไปเยี่ยมชมโรงเรียนน่ะเดวี่
‪ไม่ใช่จะผลักเธอตก ‪จากรถไฟขึ้นเทือกเขาร็อคกี้ซะหน่อย
‪ก็ยังเสียเวลาอยู่ดี หนูไม่ไปอยู่แล้ว
‪จะไปเยี่ยมชมทำไม
‪เพราะเธอควรจะลองดูไง
‪ใครจะรู้ มันอาจจะเป็นโอกาสที่ดีมากก็ได้
‪หมอไรอันคะ หนูวางแผน ‪เป็นพี่ปีสุดท้ายตั้งแต่นมตั้งเต้าแล้ว
‪หนูต้องเรียนโรงเรียนธรรมดา ‪ทำตัวเป็นรุ่นพี่ธรรมดา
‪กับเพื่อนๆ ที่ก็ธรรมดา
‪ไม่ใช่ในป่ากับใครก็ไม่รู้ที่มีขนรักแร้ยาวเฟื้อย
‪หมอไม่ได้บอกว่าเธอต้องไปเรียนที่นั่น
‪หมอหมายถึงคนเราต้องเปิดรับประสบการณ์ใหม่ๆ
‪ฟังนะเดวี่ เวลาคนเรา ‪กำหนดชีวิตในฝันของตัวเองเอาไว้ตายตัว
‪โลกเราจะแคบ
‪แล้วหมอก็มั่นใจเลย ‪ว่าเธอเนี่ยกำหนดชีวิตตัวเองไว้แบบเดียวเท่านั้น
‪อยากเดตกับคนที่ฮ็อตที่สุดในโรงเรียน
‪อยากเป็นขวัญใจนักเรียน
‪และต้องเข้าพรินซ์ตันให้ได้
‪หนูไม่เปลี่ยนใจจากพรินซ์ตันแน่
‪หมอแค่บอกว่าความฝันเธออาจจะเปลี่ยนแล้ว
‪คิดซิ เธอยังเป็นเดวี่คนเดิมเหมือนตอนปีหนึ่งมั้ย
‪ไม่ใช่ค่ะ
‪เดี๋ยวนี้เธอไม่ค่อยพูด "นั่นแล" แล้วนะ
‪หมอก็
‪ลองเปิดใจดูสิ
‪โลกใบนี้มันกว้างใหญ่นะ
‪บางทีการเซอร์ไพรส์ตัวเองมันก็ดีนะจ๊ะ
‪ดูสิเทรนต์
‪แพ็กซ์ตันเลือกเสื้อกับหมวกแล้ว นายได้เลือกรึยัง
‪ไม่ต้องห่วงหรอก
‪ต้องห่วงสิ
‪- อีกสองวันก็ถึงวันงานแล้วนะ ‪- รู้แล้ว
‪ฉันรู้นะว่าการเรียนจบมันน่ากลัว
‪แต่ฉันเพิ่งเห็นบูกาดิเบปโป ‪เปิดรับสมัครคนทำพาสต้าใหม่
‪นายอาจจะได้ทำอะไรน่าตื่นเต้นก็ได้นะ
‪แพ็กซ์ตัน ช่วยกันหน่อยสิ
‪ถ้าแกไม่ไปงาน ‪ฉันจะบอกมาร์คัสว่าเขาเป็นเพื่อนซี้ฉัน
‪เดี๋ยวเจอกัน
‪แจ๋ว งั้นพวกแกช่วยไปคุยกันต่อนอกโรงรถได้มั้ย
‪ฉันต้องเขียนสุนทรพจน์ให้จบ
‪เป็นยังไงบ้าง
‪ฉันเรียกเดวี่มาช่วยมั้ย เขาชอบกล่าวสุนทรพจน์
‪ถึงส่วนใหญ่จะเป็นสุนทรพจน์ขอโทษก็เถอะ
‪ไม่ต้อง นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้ว่าอยากจะพูดอะไร
‪(โคโลราโด)
‪ว้าว เดวี่ ดูที่นี่สิ
‪ทุกคนดูมีความสุขแล้วก็คึกคักดีจัง
‪แทบไม่มีรั้วเลย ‪หนูกลัวโดนหมีขย้ำตอนเดินไปเรียน
‪หนูหอมน่ากินนะ เพราะมีน้ำตาลในตัวเยอะ
‪บางทีก็มีหมีเข้ามาในโรงเรียนจริงครับ
‪แต่พวกมันขย้ำแค่ถังขยะนะ
‪สวัสดีครับ วิศวกุมารใช่มั้ยครับ
‪สวัสดีค่ะ นี่เดวี่ ฉันเป็นแม่ชื่อนลินีค่ะ
‪คุณเฟอร์ริสใช่มั้ยคะ
‪เรียกลีโอเถอะครับ
‪นักเรียนที่ชรับแลนด์จะเรียกชื่อครูกันหมด
‪ได้ยินมั้ยเดวี่ ลูกชอบปีนเกลียวแบบนี้เลย
‪เราคิดว่าต้องให้ปล่อยผู้ใหญ่รุ่นเยาว์
‪เห็นว่าตัวเองมีสติปัญญาเท่าเทียมกับครูครับ
‪ใช่ค่ะ แต่พอสองทุ่มก็พาตบตูดเข้านอนใช่มั้ย
‪ไม่ใช่ เราไม่มีเคอร์ฟิวเป๊ะๆ
‪ตอนดึกๆ นักเรียนจะชอบจับกลุ่ม ‪ติวเข้ามหาลัยกันในห้องสมุด
‪ติวเข้ามหาลัยเหรอคะ
‪เดี๋ยวผมพาทัวร์
‪แล้วเดวี่ลองเข้าเรียนวิชาต่อไปของครูสิ
‪วรรณคดีเปรียบเทียบและวัฒนธรรมศึกษา
‪วิชานี้ชื่อยาวมากค่ะ
‪- ว่าไง ‪- ว่าไง
‪นี่เธอก็ลืมอุปกรณ์วาดเขียนเหรอ
‪เปล่า ไม่ได้ลืม
‪มันใส่ในตะกร้าจักรยานไม่หมดน่ะ
‪พ่อฉันเลยขับรถพามาเก็บของ
‪อ๊ะๆ เดี๋ยวก่อน
‪เธอปั่นจักรยานที่มีตะกร้ามาโรงเรียนเหรอ
‪ใช่ ทำไมเหรอ
‪ลักษณะเธอเหมือน ‪จะมีแฟนสักเต็มตัวขี่ฮาร์ลีย์มาส่งน่ะ
‪ไม่มี ทั้งฮาร์ลีย์ ทั้งแฟน
‪เธอไม่ใช่แนวพังก์ร็อกเลยเหรอ
‪อยากรู้มั้ยว่าช่วงซัมเมอร์ฉันทำงานอะไร
‪ฉันทำงานร้านขายตุ๊กตาหมีในห้าง
‪ฮะ
‪เปิดอาทิตย์ละเจ็ดวัน
‪ฉันใส่ผ้ากันเปื้อนผืนเล็กๆ ‪บอกเด็กๆ ว่าตุ๊กตายัดนุ่นรักเด็ก
‪- นายแวะไปสิ ‪- ได้ อยากเห็นอะ เดี๋ยวไป
‪งั้นเจอกัน เอ๊ย ‪ไม่ได้หมายถึงว่านายต้องไปนะ โทษที
‪เจอกันก็ได้
‪อ๋อ
‪โอเค ก็ดี
‪งั้นก็เจอกัน
‪ดี
‪อ้อ ฉันรู้ว่าการยืน ‪จ้องหน้ากันเงียบๆ มันสนุกมากนะ
‪แต่ฉันต้องไปขึ้นรถแล้วละ พ่อฉันขี้โมโหน่ะ
‪ได้ โอเค
‪งั้นเดี๋ยวโทรหา
‪ทุกคน วันนี้เรามีแขกมาเยี่ยมชม
‪ทักทายเดวี่หน่อยสิ ‪ปีหน้าเขาอาจจะมาเรียนที่นี่นะ
‪สวัสดีทุกคน โรงเรียนนี้สวยมากแล้วก็หอมด้วย
‪หอมกว่าน้ำหอมปรับอากาศอีก
‪ขอบใจมากเดวี่
‪เอาละทุกคน หวังว่าเมื่อคืน ‪คงมีเวลาดูฟิคซิโอเนสจนจบนะ
‪- ค่ะ ‪- มีครับ
‪โอเค งั้นก็เริ่มกันเลย
‪หนูว่ามันน่าสนใจมากค่ะ ‪ที่พวกคนเล่าเรื่องชื่อเดียวกับเขา
‪ใช่ ฉันก็คิดเหมือนกัน ‪เหมือนไม่ใช่เขาแต่ว่าก็เป็นเขาน่ะ
‪ใช่ นั่นแหละ แบบ…
‪เดวี่ไม่เคยเข้าคลาสแบบนี้เลย
‪ไม่ใช่เพราะทุกคนนั่งเรียนบนพื้น
‪และพูดโดยไม่ต้องยกมือนะ
‪แต่เพราะทุกคนทำการบ้านมา
‪และใส่ใจเรียนรู้จริงๆ
‪แล้วสังเกตมั้ยว่าจะมีลายเขาวงกตตลอด
‪เหมือนตัวแทนของเจตจำนงเสรี
‪เขาวงกตทำให้นึกถึงอะไรเดวี่
‪อ๋อ หนูยังไม่ได้อ่านหนังสือค่ะ ขอโทษนะคะ
‪ไม่ต้องขอโทษ ครูรู้ว่าเธอไม่ได้อ่าน
‪ครูแค่อยากฟังความเห็นน่ะ
‪ทางวกวน เขาวงกต เธอว่ามีนัยยะอะไร
‪อ๋อ
‪ว่าชีวิตคนเราไม่มีทางตรง
‪ว่าเรามีทางเลือกมากมาย
‪ซึ่งบางทีอาจจะเป็นทางตัน
‪แต่บางทีอาจจะพาเราไปยังจุดหมาย ‪ที่เราไม่เคยคิดจะไป
‪โอ้โฮ ครูชอบมาก ขอบใจนะเดวี่
‪ค่ะ
‪คือเขาให้เราพูดแสดงความเห็นได้
‪เป็นเด็กฉลาดได้
‪ก็ดีแล้วลูก
‪ไม่มีพวกอดเยสหรือพวกหน้าหล่อ
‪ทุกคนเป็นเด็กเนิร์ด
‪หนูอาจจะเข้ากับที่นี่ได้นะคะ
‪มีใครอยากสลับที่กับผมมั้ย
‪เพราะคุณสองคนคุยกันหนักมาก
‪ไม่ค่ะ เราไม่ชอบนั่งตรงกลาง
‪แล้วไงต่อ
‪แม่คะ หนูว่าหนูอยากเรียนที่นี่
‪เหรอลูก
‪- เอาป็อปคอร์นมั้ย ‪- เอาค่ะ
‪- หนูมีอัลมอนด์รมควัน ‪- ถั่วลิสงมั้ย
‪ไหนเธอบอกว่าไม่อยากไปไง
‪ใช่ แต่พอได้ไปเห็นแล้วฉันชอบน่ะ
‪สะกิดต่อมชอบแข่งขันของฉันมาก
‪แล้วต่อมอยากของเธอล่ะ
‪จำไม่ได้เหรอว่าที่นั่นไม่มีใครน่าเอา
‪เพราะพวกนั้นเป็นฮิปปี้ขี้เหร่
‪งั้นฉันคงต้องยอมอดอยากปากแห้ง
‪เดินเข้ามหาลัยแบบซิงๆ
‪แต่ไม่แน่ฉันอาจจะเสียตัวให้ครูเซ็กซี่ๆ
‪ที่สอนฉันมากกว่าในหนังสือก็ได้
‪แหม จินตนาการขนาดนี้ใครจะไปกล้ารั้ง
‪เพื่อนๆ ฉันรู้ว่าฉันทำแผนปีสุดท้ายของเราพัง ‪แต่เดี๋ยวฉันก็กลับมา
‪แถมตอนนี้ชีวิตพวกเธอก็เจ๋งจะตาย
‪เอเลนอร์ เธอมีทั้ง ‪ตัวแทนในฮอลลีวูดและมีเทรนต์
‪ส่วนฟาบิโอลาก็มีแอดดิสันแล้ว
‪ฉันไม่อยู่ก็คงไม่เป็นไรหรอก
‪ไม่จริง แต่กว่าเธอจะไปก็ตั้งปลายปี
‪นี่แค่กลางปีเอง
‪ยังไม่ต้องเศร้าตอนนี้ก็ได้
‪อุ๊ย ไปนั่งกันเถอะ
‪จ้ะ
‪เทรนต์ทำอะไรเนี่ย ไปอยู่กับเพื่อนร่วมชั้นสิ
‪ไม่ใช่เพื่อนร่วมชั้น
‪ใช่ ไปเร็ว
‪ไม่ใช่
‪เอเลนอร์ ฉันสอบตก
‪ฉันสอบตกเลยต้องเรียนซ้ำปีสุดท้าย
‪สอบตกเหรอ
‪ขายหน้ามากเลย
‪ฉันไม่อยากบอกเธอ
‪เพราะทนเห็นสีหน้าผิดหวังของเธอไม่ได้
‪ไม่ผิดหวังเลย ฉันฟินมาก
‪เราจะได้อยู่ด้วยกันอีกปี ดีนะที่นายเรียนไม่เก่ง
‪ขอบคุณค่ะครูแวดส์เวิร์ธ
‪เรื่องสิทธิผู้ชายนี่น่าสนใจจริงๆ
‪ชอว์น่า ปีหน้าขอดูสุนทรพจน์ของศิษย์เก่าก่อนนะ
‪เอาละค่ะนักเรียนรุ่น 2022
‪ครูว่าทุกคนน่าจะตื่นเต้นกับคนต่อไป
‪เพราะทุกคนเลือกเขาเอง
‪ขอต้อนรับนายแพ็กซ์ตัน ฮอลล์ โยชิดะค่ะ
‪เพื่อนซี้ผมเอง
‪- หวัดดีฮะ ‪- รักนะ
‪ขอบคุณครับ คืองี้ ผมรู้ว่าพวกคุณคงอยากเห็นผม
‪มาทำหล่อบนเวที หรือเต้นเซ็กซี่อะไรแบบนั้น
‪แต่ผมคงไม่ทำนะ
‪ผมจะมาพูดถึงความอุตสาหะ
‪- โห่ ‪- เทรนต์ อย่าขัดดิ
‪โทษที มันเคยตัว รักแกนะ
‪ตั้งแต่ไหนแต่ไรมา ผมไม่เคยรู้จักความอุตสาหะ
‪ที่จริงชีวิตผมได้อะไรมาง่ายๆ ตลอด
‪เพราะผมเป็นแชมป์นักว่ายน้ำ ‪และหนังสือรุ่นบอกว่า
‪ผมเป็นคนหล่อ
‪แต่ผมเจอคนที่สอนให้ผมรู้จักผลักดันตัวเอง
‪โห เขาพูดถึงเธอน่ะเดวี่ ก็โรแมนติกดีเนอะ
‪และคนคนนั้นทำให้ผมได้ลองทำในสิ่งที่ผมไม่ถนัด
‪อย่างเรียนหนังสือ ปรากฏว่ามันไม่สนุกเลย
‪แต่ผมขอบคุณเขามาก
‪เพราะตอนนี้ผมรู้แล้ว ‪ว่าผมไม่ใช่แค่หนุ่มฮ็อตหรือคนดัง
‪ที่จริงผมเป็นคนดีมาก แล้วก็ฉลาดไม่เบา
‪ผมขอแนะนำให้ทุกคนมีความอุตสาหะ
‪อย่าให้ใครมาเหยียดหยาม
‪และอย่าตีกรอบตัวเอง
‪เพราะฉะนั้นผมขอส่งหน้าที่ต่อให้คนที่
‪ควรจะได้ขึ้นมาพูดจริงๆ ‪เบรนด้า แคงนักเรียนดีเด่นของเรา
‪เดี๋ยวนะ เดวี่ ทำไมท้องไส้เธอไม่ปั่นป่วนล่ะ
‪แพ็กซ์ตัน เอชวาย ‪เอ่ยถึงเธอต่อหน้าคนทั้งโรงเรียนนะ
‪ไม่สบายรึเปล่าเนี่ย
‪หรือว่าเมา
‪โอ้โฮ ฉันแฮปปี้มากที่เทรนต์สอบตก
‪ถ้าไปพร้อมกันทั้งสองคนฉันคงแย่
‪เพราะเธอจะไปโคโลราโดแล้วไงเดวี่
‪สรุปไปเหรอ
‪อ้าว ใช่ ฉันเพิ่งตัดสินใจ
‪โอเค
‪เดี๋ยวเราโทรหานะ
‪โอเคจ้ะ
‪งั้นก็ยินดีด้วยนะ
‪ฉันก็เหมือนกัน
‪โรงเรียนเป็นของนายแล้ว แผลงฤทธิ์ให้สนุกนะ
‪อ๋อ อือ
‪แต่ว่า ฉันไม่อยากให้เธอไปเลยเดวิด
‪เชื่อๆ
‪เพราะความน่ารำคาญของฉัน ‪กระตุ้นให้นายอยากเอาชนะ
‪ฉันไม่ได้คิดว่าเธอน่ารำคาญ
‪ฉัน… ฉันชอบนิสัยเธอ
‪- นายบอกฉันน่ารำคาญวันละสองรอบ ‪- ใช่ มุกไง
‪โอเค แล้วทำไมไม่อยากให้ฉันไป
‪เพราะ…
‪ฉันคงคิดถึงเธอ
‪มากเลย
‪เอ๊ะ ครั้งนี้ท้องไส้ปั่นป่วนแฮะ
‪ลิตเติ้ลดี
‪มีเดียมบี
‪โอ้โฮ นายพูดได้ดีมาก
‪ดีจนเทรนต์ร้องไห้เลย ภารกิจลุล่วงแล้ว
‪ใช่ สุดยอดเลย
‪ขอบใจนะ
‪มีสาวๆ แถวหน้าสองสามคนท่าทางโมโห
‪ที่ฉันไม่ยอมเต้นเซ็กซี่
‪แต่โดยรวมฉันก็รู้สึกดีนะ
‪ดีแล้ว
‪โอเค ฉันไปละ ยินดีด้วยนะแพ็กซ์ตัน
‪ขอบใจนะ
‪นี่ เธอได้ยินฉันพูดถึงเธอมั้ย
‪ได้ยิน ขอบใจนะ
‪ได้
‪เธอช่วยฉันไว้เยอะมากเลยเดวี่
‪ฉันรู้ว่าเราก็ไม่ได้ราบรื่น
‪แต่ฉันคงไม่สนใจจะเข้ามหาลัย ‪ถ้าไม่ใช่เพราะเธอ
‪นายก็ช่วยฉันหลายเรื่องเหมือนกันนะ
‪พูดไปก็คงขนลุก แล้วฉันไม่อยากให้นายขนลุก
‪แต่…
‪นายทำให้ฉันทำใจกับการตายของพ่อได้
‪จริงเหรอ ยังไง
‪ด้วยการเป็นความฝัน
‪นี่ แวะไปหาฉันที่แอริโซนาบ้างนะ
‪ฉันจะให้เธอทำการบ้านมหาลัย
‪- เออ โอ๊ย โอเค ‪- ถามจริง
‪แพ็กซ์ตัน
‪พ่อ
‪- แล้วเจอกัน ‪- โห
‪โอ้
‪พ่อร้องไห้ตั้งแต่ตอนลูกก้าวขึ้นเวทีเลย
‪พ่อภูมิใจในตัวลูกมาก
‪ลูกยอดมากเลย
‪- ขอบคุณครับพ่อ ‪- โอเค ตาแม่
‪ตอนเดินกลับบ้าน
‪เดวี่เพิ่งรู้ว่าตัวเองใช้เวลาช่วงวัยรุ่น
‪หมกมุ่นกับอนาคตเยอะมาก
‪อนาคตที่อยากให้เหมาะสมกับตัวเอง
‪แต่วันนี้เดวี่รู้ว่าตัวเองเหมาะสมดีแล้ว
‪และพอได้เห็นจากพ่อว่าชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอน
‪อยู่ๆ เดวี่ก็รู้สึกว่าปัจจุบันนี่แหละที่มีค่าที่สุด
‪และไม่อยากเสียมันไป
‪แม่คะ
‪เดวี่ โอเคมั้ยลูก
‪หนูไม่อยากไป
‪ลูกไม่อยากไปไหน
‪ไปเรียนที่ชรับแลนด์
‪ต้องไปสิลูก เราตัดสินใจแล้ว
‪ไม่เอาค่ะ หนูยังไม่อยากทิ้งแม่
‪ลูกต้องไปนะ
‪เพื่ออนาคตของลูก ตามความตั้งใจของพ่อ
‪แต่หนูก็มีความทรงจำเกี่ยวกับพ่อนะคะ
‪พ่อคงอยากให้เราอยู่ด้วยกัน
‪หนู… หนูอยากอยู่กับแม่อีกปีนึง
‪เพราะเราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น
‪จริงมั้ย ดูพ่อสิ
‪หนู… หนูอยากอยู่กับแม่นานกว่านี้
‪ได้มั้ยคะ
‪จ้ะ ได้จ้ะยัยหนู
‪แต่แค่ปีเดียวนะ
‪ห้ามทำตัวเหมือนลูกชายแครอล
‪ที่ยังอยู่กับแม่จนอายุ 50 นะ
‪เดวี่เชื่อคำแนะนำของหมอไรอัน
‪ที่บอกให้เปิดใจ
‪และถึงจะอยู่เรียนปีสุดท้ายที่เชอร์แมนโอกส์
‪แต่ความฝันเขาเปลี่ยนแล้ว
‪(ฟาบิโอล่า)
‪อมก ฉันจะหื่นกับแอดดิสันน่ะ โทษทีนะ
‪แต่เดวี่อาจจะยังสนใจความฝันเก่าๆ อยู่เรื่องนึง
‪และเดวี่กำลังจะเซอร์ไพรส์ตัวเอง ‪เหมือนที่หมอไรอันบอก
‪ว่าไง แพ็ตตี้ให้ฉันเข้ามา
‪โอเค มีอะไรเหรอ
‪(เอาฟรีครั้งนึง)
‪คำบรรยายโดย นวลักษณ์ เกียรติ