Princeton miało wkrótce podać wyniki rekrutacji,
ale Devi była dziwnie spokojna.
Może dlatego, że zrobiła wszystko, co się da, żeby poprawić swoje szanse.
Chłopcy, dajcie z siebie wszystko!
A może dlatego, że trochę wydoroślała.
Aplikowałaś na Yale?
Kłótnia z Fabiolą uzmysłowiła jej, że jest zbyt nerwowa.
A porzucając pogoń za Paxtonem,
udowodniła sobie, że nie jest już tą samą desperatką, co kiedyś.
A może była spokojna,
bo coś odwracało jej uwagę.
Widzicie, tydzień temu doszło do tego.
Co robisz?
O rety.
Dla dorosłej osoby to nic takiego,
ale chłopak pytający „co robisz?” o 23 to poważna sprawa.
NIC. A TY?
Zwłaszcza jeśli niemal od roku do ciebie nie pisał.
Teraz pisali do siebie codziennie.
Przypomina ciebie.
KOBIETA Z KOJOTEM WYRZUCONA Z SAMOLOTU
Podpisałem wiele biustów i potrafię rozpoznać flirt.
MASZ OBSESJĘ
A teraz widzę go w kuchni.
Głaszcze go po ramieniu?
Zakłada włosy za ucho?
Przestań.
Trąca go w ramię?
O kurde, czyżby tata Margot spodobał się mamie Devi?
Co tu jest grane?
…NIE UMÓWIŁAM MAMY NA RANDKĘ
Devi spędziła cały dzień na autopilocie,
próbując przetrawić widok mamy robiącej maślane oczy
do typa wyglądającego jak reklama sklepu budowlanego.
Założyła, że w każdej chwili może jej odbić.
W końcu matka bratała się z głową wrogiego klanu.
Ale dzień mijał, a szajba wciąż jej nie odbijała.
Devi zrozumiała, że…
Nie mam z tym problemu.
Na początku spanikowałam,
ale przemyślałam to i chyba chcę…
Co jest przeciwieństwem sabotażu?
Masz na myśli „pomoc”?
Tak. Chcę pomóc mamie go zdobyć.
Nie chcę, żeby została sama, kiedy wyjadę.
Zacznę fajne, nowe życie i ona też powinna.
Rozumiem. Moi rodzice żyją w symbiozie.
Mama pomaga tacie nawet wsiąść na rower.
Nie wiem, co zrobi, gdy będziemy oglądać kampusy.
Wciąż sprawdzasz uczelnie?
Żeby się upewnić, że Princeton jest najlepsze.
Zamieszkamy razem. I pójdziemy na bal maturalny.
Addison nie będzie wtedy w mieście,
więc możemy pójść we trójkę razem.
Tak! Super.
Jesteście moim najlepszym licealnym związkiem.
- Dobrze, że pójdziemy razem. - Tak. Zgoda, Eleanor?
Zgadzam się z Devi.
- Powiedziała coś, nie? - Serio, Eleanor?
Mówimy o balu.
Niemal się już nie widujemy
i zawsze jesteś rozkojarzona.
Wiem. Przepraszam.
Czytam scenariusz filmu. Jutro przy nim pracuję.
Masz kwestię?
Nie, ale podobno jedna statystka może grać zwłoki na plakacie.
To brzmi ekstra.
Pójdziesz z nami na bal?
To ostatnia licealna rzecz, jaką zrobimy razem.
Wiem, ale mój agent chce, żebym nawiązywała kontakty.
Producenci tego filmu
produkują też nowy film Markera.
Chyba „Marvela”?
Nie, to film producenta flamastrów.
Ale może zobaczą mnie i pomyślą: „Te zwłoki coś w sobie mają”.
Więc nie wiem, czy będę na balu.
Mami, jutro to my zajmiemy się tobą.
Jak chcesz spędzić urodziny?
Jestem prostą kobietą.
Chcę być z rodziną i bliskimi.
I zamówić kolację z restauracji z gwiazdką Michelin.
- To wszystko? - Tak.
Ale bez deseru, bo Len coś szykuje.
A teraz idę zadzwonić do Verizon, zapytać o rabat.
To będzie piękny koniec dnia.
Ostrzegam, że Len chce sam upiec ciasto.
Kamalo, skąd to wiesz?
Chyba już go nie śledzisz?
- Może. - Kamalo.
Robiłabyś to samo, gdybyś widziała to, co ja.
W sensie, że kręcił z tą dzianą lasencją?
Devi.
Nie wiem, co to znaczy, ale chyba nie chcę tego słyszeć.
Zostaw nas, proszę.
Słowo daję, że wraz ze swoją kochanką planuje okraść pati.
Gdyby Len był oszustem,
już byś się czegoś dowiedziała.
Ale wiem, że coś knuje.
Pati jest zbyt ufna.
Odpisuje na każdy spam, który dostaje.
Jak nadążasz z badaniami, zajmując się tym wszystkim?
Mam drobne zaległości.
Daj spokój. Przestań fiksować się na punkcie Lena.
Tata Margot sporo u nas zrobił.
Wygląda na to, że kiedy kończy jedną robotę,
znajdujesz mu kolejną.
O co ci chodzi?
Chciałam dać ci znać,
że jeśli wpadł ci w oko, nie mam nic przeciwko.
Co? Jestem dorosła.
W oko wpadają mi tylko rzęsy i rabaty.
Na pewno? Sporo dziś chichotałaś.
- Przyznaj, że ci się podoba. - Wcale nie.
Powinnaś zaprosić go na randkę.
Na miłość boską, nie zaproszę go na randkę.
Zaproś go na kolację pati.
Nie będzie romantyczna. Może znaleźć jej zęby w serwetce.
Wiesz, że tego chcesz.
- Zgoda. - Hurra!
To nie jest fatalny pomysł,
żeby go zaprosić na rodzinną kolację.
Świetnie. Napiszemy do niego?
Chi. Jest 21.
Nie jestem w komedii romantycznej.
Porozmawiam z nim rano.
Wyjdź.
Mamo, przyszedł.
- Dobrze. - Chodź tu.
Czekaj. Devi, co ty robisz?
Wykorzystujemy twoje atuty. To komplement.
A te kosmyki niech wiszą zalotnie.
Pójdziesz sobie? I nie podsłuchuj.
- Cześć, Andres. - Cześć.
Wyglądasz… Wybierasz się gdzieś?
Nie. To znaczy tak, idę do pracy.
Ale zanim pójdę, zastanawiałam się…
Czy masz plany na wieczór?
Urządzamy urodzinową kolację Nirmali,
nic nadzwyczajnego, ale może…
Może chciałbyś przyjść?
- Chętnie przyjdę. - Dobrze.
Ale… Nie wiem, czy powinienem.
Ta sytuacja z naszymi córkami jest skomplikowana.
Margot rozumie, że tu pracuję,
ale nie wiem, czy cokolwiek ponad to by jej pasowało.
- Przepraszam. - O rety, to nic.
Tak tylko zapytałam.
Devi zrozumiała, że musi pogodzić się z Margot.
Ale jak przekonać do siebie kogoś, kto cię nienawidzi?
Pewnie będąc sobą…
Cześć, laska, jak leci?
- Przepraszam. Zacznę od nowa. - Czego chcesz?
Wiem, że jesienią trochę się pokłóciłyśmy,
ale to już przeszłość, co?
Nie. Nienawidzę cię. Jesteś złą osobą.
A co z twoim tatą?
Kochasz go, tak?
Coś ci jest?
Nie. Nigdy nie czułam się lepiej.
Myślę, że moja mama i twój tata pasowaliby do siebie.
Wątpię.
Mój tata randkuje z nauczycielkami jogi, kosmetyczkami, stewardesami.
- Rozumiesz. - Moja mama jest bardzo seksowna.
Ochroniarz w Costco zawsze puszcza do niej oko.
Twój tata by do niej podbił, gdyby myślał, że się przyjaźnimy.
Nie przyjaźnimy się i nie chcę, żeby tata randkował z twoją mamą.
Ale moja mama nie jest mną.
Jest bardzo rozsądną i mądrą lekarką.
Kiedy wyjedziesz na studia,
chcesz, żeby twój tata był smutny i samotny
i codziennie zasypiał przed telewizorem?
Kupię ci obiad w fast foodzie.
Zgoda.
Byle z szejkiem.
Dobra, siostro…
Nie?
Nie.
Siema, Big Ben. Mogę usiąść?
- Jasne. - Świetnie.
Wybacz, że przeszkadzam, ale po co odrabiasz lekcje?
Dostałeś się na studia.
Tak, ale muszę zrobić pracę domową.
- Czemu? - Bo muszę.
Jak mi średnia spadnie, Columbia zmieni decyzję.
Nie, to mit.
- Wcale nie. - Właśnie że tak.
Myślisz, że ci od rekrutacji sprawdzają oceny ponad tysiąca osób?
Nie, są na wakacjach.
Ktoś jeszcze powinien odpocząć.
Ty, mój przeuczony ziomalu.
Nie wiem, co miałbym robić.
Nie jestem wyluzowany.
Nauczę cię luzu.
Widzisz? Spójrz na nich.
Co?
Margot?
Co tu robisz?
Właśnie…
spędzam czas z Devi.
Co? Naprawdę?
Tak. Zaprzyjaźniłyśmy się.
Zastanawiałam się, czy mogłaby przyjść na kolację pati.
Panie Ramos, pan też powinien przyjść.
Nie, tak się składa, że on nie może…
Właściwie to bardzo chętnie.
Przyślij mi ten tiktok z rekinem tańczącym na rurze.
Proszę bardzo.
Podano do stołu.
Jedzcie.
Wezmę to.
To od Manisha. Przeprasza, że nie mógł przyjść.
Czekoladowe muszelki Godiva. Z żalem sprezentuję je komuś innemu.
Dziękujemy, że nas tu zaprosiłyście.
To mój najdłuższy remont.
Ale też mój ulubiony.
Devi i Margot, jak się pogodziłyście?
Zdałyśmy sobie sprawę, że nasze drobne nieporozumienie
było zwyczajnie głupie.
Tak, to było głupie, że o mało nie wyleciałam ze szkoły,
więc powiedziałam Devi:
„Wybaczam ci, że jesteś nierozważną szajbuską”.
Właśnie taka jest nasza przyjaźń i dobrze nam z tym.
Ktoś próbuje się do ciebie dodzwonić. Powinieneś odebrać.
Chcę, żeby uwaga była skupiona na Nirmy,
więc odbiorę na górze.
Rany. Bardzo głośny dzwonek.
Wcześniej miał ustawione białe reggae.
Co za dno.
Wiecie co? Też muszę iść na górę.
Do łazienki.
Z tej dolnej wszystko słychać.
Drażliwe jelita są u nas rodzinne.
Wszystko w porządku?
Nie mogę rozmawiać.
Dziś urodzinowa kolacja Nirmy.
Nie, nie możesz przyjść.
Musimy trzymać się planu i poczekać do ślubu,
bo nie wypali.
Już coś podejrzewają.
Dzień dobry. Eleanor Wong.
Statystka. Mam się zgłosić do wizażystki?
Nie, możesz usiąść.
Damy znać, gdy kosmici będą strzelać laserem.
Dziękuję.
Eleanor?
Mamo?
Może pamiętacie, że gdy widziały się po raz ostatni,
mama porzuciła Eleanor, zostawiając ją w rozsypce.
Od tamtej pory tylko kilka razy dzwoniły i pisały do siebie.
Joyce zaprosiła ją również do swojego podcastu,
Aktorkazjatka.
Rany. Wróciłaś do miasta.
Tak.
Na moment.
Właśnie miałam zadzwonić.
Jak się masz, skarbie?
Naprawdę świetnie.
Skończyłam szkołę i zostałam zawodową aktorką.
Idziesz w moje ślady.
Może teraz, jako zawodowa aktorka,
zrozumiesz niektóre moje decyzje.
Masz na myśli to, że mnie porzuciłaś?
Skarbie.
Wiem, że ostatnim razem cię zdenerwowałam
i bardzo mi z tego powodu przykro.
Ale aktorki nie mają kontroli nad tym, gdzie i kiedy będą pracować.
Ale jeśli wytrwasz, w końcu dostaniesz szansę.
Nagram swoją pierwszą reklamę, która pójdzie w całym kraju.
Gram „przygnębioną kobietę na imprezie”.
Gratuluję, mamo.
Szukam kogoś, kto będzie zwłokami na fotosach.
Trzy razy grałam zwłoki w Sekcji specjalnej.
Gdy Eleanor ujrzała desperację na twarzy matki,
pragnącej zagrać zwłoki na plakacie,
przepełniło ją współczucie.
Dobra. Ty.
Wie pani co? Moja córka powinna to zrobić.
Wisi mi, kto to będzie.
Nie musisz, mamo. Ty to zrób.
Jesteś pewna?
Twój plan chyba działa.
Twoja mama słuchała, jak mój tata streszcza odcinek Yellowstone.
Wiem. A zwykle mówi:
„Seriale to rozrywka dla leniwych”.
Ten wieczór nie jest taki zły, jak myślałam.
Gdyby Ben nie istniał, chyba mogłybyśmy się przyjaźnić.
Też tak myślę.
Trzeba mu przyznać, że ma dobry gust.
O wilku mowa.
Ben do mnie pisze.
Nadal macie kontakt?
Tak, to trochę dziwne.
Niedawno ot tak zaczął do mnie pisać.
Co ten mały elegancik zrobił?
Przepraszam, nie chcesz o tym mówić?
Nie ma problemu. Ben i ja tylko się przyjaźnimy.
Tak.
Tak myślałam. Gdybyście mieli się zejść,
to zaraz po tym, jak mnie rzucił.
Właśnie.
Wtedy by do tego doszło, gdyby w ogóle miało do tego dojść.
To jak to wygląda między wami?
Klasyczna zagrywka nastolatki.
Udajesz, że nie myślisz o gościu, o którym myślisz,
żeby dowiedzieć się, czy on myśli o tej drugiej, która o nim myśli.
Nie wiem.
Wciąż coś do niego czuję,
ale nie wiem, co on o mnie myśli.
Pokażesz, co pisze? Może mogłabym ci pomóc.
Ben pisał do Devi o rekinach-striptizerach,
ale Margot pytał o jej nadzieje i marzenia.
I na wszystko reagował serduszkiem. Jasne, pisał do nich obu,
ale nie miał żadnych zamiarów wobec Devi.
Wygląda na to, że odwzajemnia twoje uczucia.
Naprawdę?
Margot, jesteś gościem. Odpoczywaj. Ja pomogę Devi zmywać.
- To żaden… - Idź usiąść.
Wszystko gra? Masz szalone spojrzenie.
Mam telefon Lena. Włam się do niego.
O kurde. Kompletnie ci odbiło.
Szybciej.
Len, jaki masz PIN do telefonu?
Cztery, trzy, dwa, jeden.
- Sprytnie odwróciłem kolejność. - Super.
Ściągnę apkę, która zmienia kolor włosów.
Ekstra. Ustaw mi takie na profilowe.
ZŁOTKO
Nazywa ją „złotko”.
Co robisz?
Wyjaśnimy to.
ZMIENIŁEM ZDANIE. PRZYJEDŹ.
Uczennica przerosła mistrzynię.
To kiedy ten żelek ma zadziałać?
Nic nie czujesz?
Może masz wysoką tolerancję.
Nic dziwnego. Zawsze jestem nawodniony.
Według trenera mam mniej tkanki tłuszczowej niż Rock.
Zawsze możesz zjeść kolejnego.
Nie odlecisz za bardzo.
Dobra.
To co teraz robimy?
Niektórzy lubią oglądać dziwne kreskówki,
ale ja wolę się dzielić.
- Dzielić czym? - Naszym życiem, historiami, prawdami.
Zaczniemy powoli. Kogo kochasz?
Co?
Nie wiem. Nikogo.
Mieliśmy mówić prawdę.
Jesteśmy teraz sami w tym wymiarze.
Nie możemy kłamać.
No dobra.
Może jest ktoś taki.
Dobrze. Mów dalej.
Dobra.
Śniła mi się.
Miałeś sen?
Opowiedz mi ten sen.
Na początku wszystko było normalne, a potem…
Cześć, przystojniaku.
Devi?
Radzę sobie w szkole o wiele lepiej od ciebie.
Gdzie moja koszula?
O tej mówisz?
Ojej.
Odpręż się i pozwól, że ja poprowadzę.
Wolisz, kiedy tak się dzieje.
Rany.
Śniło mi się to samo, tylko z Eleanor. Czyli naprawdę ją kochasz.
Idź do niej.
Co? O czym ty mówisz? W tej chwili?
Tak. Powiedz jej, co czujesz. Nie ma czasu do stracenia.
Nie mogę. A jeśli ona mnie nie kocha?
Nieważne. Musisz mówić prawdę.
Musi wiedzieć.
Idź już.
Wszyscy napiją się herbaty?
Ja otworzę!
Wiecie, co pasuje do herbaty?
Tort.
Zobaczysz, co ci upichciłem, Nirmy.
A, to ty.
Cześć. Szukam Devi.
Ben?
Margot. Co ty tu robisz?
A co ty tutaj robisz?
Boże, jestem taka głupia. Coś między wami jest?
Kłamałaś, gdy ci się głupio zwierzyłam?
Nie, Margot, słowo. Ben i ja jesteśmy tylko przyjaciółmi.
Prawda?
Czemu przyniósł kwiaty?
Nie wiem.
To prezent dla mojej babci?
Dobra. Słuchaj, Margot, Ben i ja zdecydowanie nie jesteśmy parą.
Mówił, że nie możemy być razem,
bo jesteśmy zbyt niepewni siebie i ambitni.
Miał rację.
On jest zbyt wredny, a ja zbyt szalona.
Jesteśmy jak dwie wydry, topiące się nawzajem.
To co on tu robi?
Nie mam pojęcia.
Ben, czemu tu przyszedłeś?
Bo jestem naćpany.
Co?
Słuchajcie.
Zaraz zaniemówicie na widok mojego pięknego tortu.
Widzicie?
Nirmy jest moim oczkiem w głowie.
To czemu to jest oczko w jabłku?
O Boże.
Co jest z nim nie tak?
- O Boże! - O Boże.
Młody, co do…
Mój tort.
- Stary! - Przepraszam.
Powinieneś. Ten tort wyglądał wspaniale.
Wy też widzicie tę Brytyjkę?
Australijkę.
To ona. Druga kobieta Lena.
Co? To nie jest jego kobieta. To nasza agentka nieruchomości.
Nie. Mówi do niej „złotko”.
Mam na imię Złotko.
Rodzice dali mi imię postaci z filmu.
Byli głupi.
Chyba jednak za bardzo odleciałem.
Tato, możemy już iść? Zrobiło się bardzo dziwnie.
Dobrze, kochanie.
Dziękuję za ciekawy wieczór.
Miło było cię poznać, Złotko.
Nawzajem.
Podrzuci mnie pan do domu?
Margot, nie idź. Nasi samotni rodzice tego potrzebują.
Skoro jest waszą „agentką nieruchomości”,
to czemu wyciąga pieniądze od Lena?
Chodzi o zaliczkę na domek letniskowy.
Chcieliśmy was zaskoczyć na weselu,
ale Złotko bardzo naciskała.
Domy szybko schodzą z rynku.
No i potrzebuję tej prowizji.
Mam straszne długi.
Uwielbiam obstawiać koniki.
No dobrze, to był ekscytujący wieczór.
Posprzątajmy ten bałagan i pożegnajmy się z Lenem i…
- Złotkiem. - Złotkiem.
Kamalo,
kocham twoją babcię i nigdy bym jej nie skrzywdził.
Mam nadzieję, że kiedyś mi uwierzysz.
Pa.
To był wyjątkowo dziwny wieczór.
Ale chyba miał motyw przewodni.
Wy dwie, choć niepotrzebnie,
próbowałyście nam pomóc.
Devi, nie martw się o mnie.
Nic mi nie będzie, gdy wyjedziesz.
Ale czasem, gdy widzę, jak jesz sama mrożonkę z supermarketu,
jest mi smutno.
Niepotrzebnie. Fettuccine z mikrofalówki to sama radość.
Wiesz, co jeszcze mnie cieszy?
Że pozwalasz mi się umawiać.
Bo chcesz się popukać przed śmiercią?
Boże, nie.
Wisiała nad nami ta ciemna chmura,
ale widzę, że zaczęło się przejaśniać.
Choć chyba z Andresem mi się nie ułoży.
Słyszałam, jak odjeżdża z piskiem opon.
Kamalo, czy powinnyśmy się martwić?
Nie.
Przepraszam.
Naprawdę myślałam, że Len jest oszustem.
To żaden oszust.
Nie jest na tyle zorganizowany, żeby oszukiwać.
Trzyma dokumenty w wannie dla gości.
O co tu naprawdę chodzi?
Nie wiem.
Odrzuciłam świetną ofertę pracy.
Może zrobiłam to wszystko, żeby o tym nie myśleć i nie żałować.
Czemu nie przyjęłaś tej oferty?
Bo ta praca jest w Baltimore. Nie mogę tam wyjechać.
Zawsze mieszkałam koło rodziny.
Manish pewnie pojechałby ze mną,
ale ta cząstka rodziny stała się dla mnie bardzo ważna.
Zawsze tu będziemy.
A jeśli żałujesz tego tak,
że aż robisz obławy na oszustów,
to może powinnaś przyjąć tę ofertę.
Będziesz mogła mnie odwiedzać.
Pewnie będę niedaleko.
Wyrobisz sobie nowy dowód, a stary dasz mi…
Wiem, że się boisz.
Nasze życie się zmienia.
Ale zmiany są dobre.
Są konieczne.
Jedź do Baltimore.
Może wyciągniemy trochę tortu ze śmietnika
i zaśpiewamy Sto lat waszej babci?
A możemy puścić Steviego Wondera?
Po szkole jedziemy po korsaże?
Dobra.
El, co ty tu robisz?
Słuchajcie, jesteście ważniejsze od aktorstwa,
i pójdę z wami na bal.
Naprawdę?
- Tak. - Ekstra.
Dajcie mi chwilę.
Zaraz wrócę i kupimy bilety.
Dobra.
Super. Na razie.
Hej. Margot.
Słuchaj…
Naprawdę bardzo mi przykro za wczoraj.
Nie wiem, co Ben odwalił.
Daję słowo, że to nie było ustawione.
Wiem.
Trent dał mu żelki z marihuaną i wysłał do ciebie.
To był jakiś durny dowcip.
No dobrze.
To czemu wciąż jesteś zła?
Nie jestem zła. Głupio mi.
Zabraliśmy Bena do fast foodu, gdzie zjadł z dziesięć udek z kurczaka.
Powiedział, że pisał, bo chce, żebyśmy się przyjaźnili.
Cholera. Może to samo robił z tobą, Devi.
- Przykro mi. - Tak.
Ale jestem zażenowana, że pokazałam ci naszą rozmowę,
bo myślałam, że mnie kocha.
Czy poczujesz się lepiej, jeśli przyznam, że ja też wciąż coś do niego czuję?
Ale on mnie też nie kocha.
Kiedy zerwaliście, liczyłam, że zaprosi mnie na randkę, ale nic z tego.
Jesteśmy parą porzuconych dziewczyn?
Tak.
Wiesz, faktycznie czuję się lepiej.
Może nigdy się nie zaprzyjaźnimy,
ale byłoby fajnie, gdyby mój tata był z twoją mamą.
Zawsze chciałam mieć złą przybraną siostrę, więc…
A to sucz. To ja tu jestem Kopciuszkiem.
A ty szczurem, który robi suknie.
Andres.
- Cześć. - Cześć.
Wejdź.
- Przepraszam… - Jasne.
Jestem po prostu…
zaskoczona, że cię widzę po tym całym zamieszaniu.
Tak. Ale dzięki temu zrozumiałem,
że nie mogę budować swojego życia w oparciu o kaprysy nastolatki.
Nie wiem, co jest z dziewczynami i Benem,
ale wiem, że to coś dziecinnego, a ja…
jestem dorosły.
I…
jest coś, co już od dawna chciałem zrobić.
Ja też już od dawna chciałam, żebyś to zrobił.
Niby czemu kazałam wymienić szafki?
A czemu dwa tygodnie naprawiałem kran?
Klan Vishwakumar czekało wiele zmian.
Bywają straszne, ale Nalini miała rację. Zmiany są dobre.
A teraz przyszła pora powitać zmiany związane z New Jersey.
LISTA REZERWOWA
Lista rezerwowa? Co?
- Nie mogła w to uwierzyć. - Szlag.
Po wszystkich staraniach Princeton wciąż jej nie przyjęło.
Ale postanowiła zachować spokój.
Może bogowie mówili jej, że jej droga wiedzie gdzie indziej.
Może do New Haven.
…z żalem informujemy, że nie możemy pani przyjąć.
Albo i nie. A co z Harvardem?
…nie możemy pani przyjąć.
…Uniwersytet Columbia…
Z żalem informujemy, że nie możemy pani przyjąć.
Po rozpatrzeniu pani podania Kolegium Dartmoutha musi je odrzucić…
Jeśli chodzi o naszą decyzję…
Niestety, Uniwersytet Browna…
Uniwersytet Cornella…
- Niestety… - Decyzja jest ostateczna.
Powodzenia na studiach.
Jedna lista rezerwowa i siedem odmów?
To znaczy, że Devi Vishwakumar nie dostała się…
nigdzie.
Napisy: Krzysiek Ceran