Kısa süreli hafıza kaybı yaşayanlarınız için,
Devi ciddi ciddi hiçbir üniversiteye giremediğini öğrendi.
Her şey boka sarmakla kalmamış boka batıp çıkmıştı.
O çığlık neydi? Yine keseli sıçan mı?
Dur bir dakika.
-Üniversitelerden haber mi geldi? -Evet.
Hadi, çatlatmasana.
Hiçbir yere giremediğini ona nasıl söyleyebilirdi?
Kendi geleceğini mahvettiğini, tek kızının her şeyi batırdığını?
Kanna, hadi ama. Nereye girdin?
Her yere.
Tabii ki söyleyemezdi.
Tanrım!
Bu inanılmaz!
HİÇ MEZUNİYET BALOSUNA GİTMEDİM
Akshara, ben Devi Vishwakumar.
Belki görmüşsündür, yanlışlıkla yedek listesine alınmışım.
Şaka da olabilir. Öyleyse anlarım.
Çok komik, hiç acımasızca değil.
Lütfen bana dön.
Zihni, kötü atılmış bir servis misali kontrolsüzce oradan oraya atlıyordu.
Devi Vishwakumar, seni hınzır zekâ küpü!
-Tebrikler! -Ne için?
Hepsinden kabul mü aldın? Annen annemi aramış.
Bu inanılmaz.
Eyvah, yalanı yayılıyordu. Ama gerçek söylenemeyecek kadar acıydı.
Kızlar, bize bakın.
Eleanor, Hollywood yıldızı olmak üzere,
Devi'yle ben de oda arkadaşı olacağız.
-Hâlâ Princeton istiyorsun, değil mi? -Evet, hâlâ Princeton'a gitmek istiyorum.
Baksanıza, birinci sınıfta olmak istediğimiz kişiler olduk
ve bu akşam bunu mezuniyet balosunda kutlayacağız.
-Mükemmel, değil mi? -Doğru ya, balo…
Devi lise hayatı boyunca bu geceyi beklemişti.
Ama yine işleri öyle karıştırmıştı ki balodan keyif bile alamayacaktı.
Evet, mükemmel.
Bayan Warner'la konuşmam lazım ama bu geceyi iple çekiyorum.
Ben de kaçayım.
Teknoloji Fuarı'ndan önce Gears'ı temizlemem lazım.
Bir CrossFit videosu indirmiş, herkese beden-kitle indeksini söylüyor.
Benim hayatımda da çok heyecan verici şeyler oluyor.
En iyisi onlara döneyim.
Akşama görüşürüz.
-Bayan Warner, konuşmak mı istediniz? -İstediğimden değil.
Ama konuşmamız şart.
Son birkaç haftadır dersleri asıyormuşsun ve ödev yapmayı bırakmışsın.
Neyin var senin?
Columbia'ya zaten kabul aldım,
yeni Jordan'larımla frene basayım dedim.
Eski püskü Skecher'larımla seni orada durdurayım
çünkü böyle giderse derslerden kalacaksın ve Columbia kabulünü geri çekecek.
-Trent uydurma olduğunu söyledi. -Trent Harrison mı?
Çantasını hep yangın alarmına asan, mezun olamayan Trent mi?
Okul tavsiyeni ondan mı alıyorsun?
Olamaz…
Olamaz, yapacak çok işim var.
-Selam, seni hangi rüzgâr attı? -Arkadaşlarımı ziyarete gelmiştim.
Bir şeyin mi var? Üzgün gibisin.
Ağlama provası yapar gibi değil, gerçek anlamda.
Geçen gün annemle karşılaştık.
Vay canına, annenle mi?
Ağzına bir tane çarptın mı?
Hayır, öfkem geçti. Hatta onun için üzülüyorum.
Sahip olamayacağı bir kariyer için tüm hayatını heba etti.
Aynısının bana da olmasından korkuyorum.
Şaka mı bu? Tabii ki sahip olacaksın. Sen dünyadaki en yetenekli insansın.
Los Angeles'ta kaç tane yetenekli ama işsiz oyuncu var dersin?
Herkes yönetmen onu seçsin diye dua edip duruyor.
O zaman yönetmen sen ol.
Dur, bu hiç fena bir fikir değil.
Yönetmenlik öğrenip kendi projelerimde oyunculuk yapabilirim.
Aynı Greta Gerwig ve bir sürü sorunlu erkek yönetmen gibi.
Benim fikrim yönetmeni bayıltıp bir dolaba koymak,
kıyafetlerini çalıp işi kapana kadar oymuş gibi davranmaktı.
Ama senin fikrin de iyi.
Benim derse gitmem lazım Elişko. Son sınıfı üçüncü kez okuyamam.
Ama senin konuna gelince içim rahat.
Söylediklerimin arkasındayım. Sen kuyruklu bir yıldızsın.
Bayan Warner, aynı gün kabul veren prestijli bir üniversite var mı?
-Eyvah, hiç garanti okula başvurmadın. -Buna niye izin verdiniz?
-Bir tane çaksaydınız ya! -İnan bana, istedim.
Çok üzüldüm Devi.
-Bari yedeklere girdin mi? -Sadece Princeton'ınkine.
Çok aptalım. Niye bu okullara gireceğimi düşündüm ki?
Çünkü girmeliydin, mükemmel bir öğrencisin.
Ama o okullara on binlerce mükemmel öğrenci başvuruyor.
Şimdi ne yapacağım?
Hâlâ bir okulun yedek listesindesin, kabul alma ihtimalin var.
Peki ya alamazsam?
Gelecek dönem yeniden başvurursun. Dünyanın sonu değil.
Dünyanın sonu Bayan Warner, gerçekten.
LİSE TEKNOLOJİ FUARI
Diğer tüm stantlara baktık, Gears'la senin üstüne yok.
Cidden mi? Tanrım…
Millet, şuradaki Dr. Leela Tye mı? Jüride o da mı var?
Leela Tye kim?
Howard'da robotik bölümünün başı ve muhteşem biri.
Olamaz, buraya geliyor.
-Merhaba, ben… -Dr. Tye'sınız, biliyorum.
Ben Fabiola Torres, bu da robotum Gears Brosnan.
Adı harikaymış. Bana Gears'ı tanıtır mısın?
Karbonmonoksit sensörü var, ağır yük kaldırabiliyor
ve çok iyi ilişki tavsiyesi veriyor.
İlişkiler doğaçlama gibidir, herkese uymaz.
-Çok tatlı. -Gülmediniz. Bunu aklıma yazdım.
Bir saniye, bana mı tepki verdi?
Bayan Torres, bir lise öğrencisi olarak yapay zekâ mı ürettiniz?
"Yapay" diyemem, Gears çok hakiki bir robottur.
Bu çok etkileyici.
Bele takılan şarj istasyonumdan daha mı etkileyici?
-Evet. -Peki, vaktiniz için sağ olun.
Üniversiteni seçtin mi?
Howard'ın mühendislik bölümünün üstüne yoktur.
Biliyorum, o yüzden başvurdum.
Eminim bol bol seçeneğin vardır
ama beni Howard'a çeken şeylerden biri robotiği daha kapsayıcı kılmalarıydı.
Kesinlikle, ben de okul takımımda bunu yapmaya çalışıyorum.
Kaptan olduğumda takım bel çantalı erkek doluydu
ama çok ilerleme kaydettik ve laboratuvar çok daha iyi kokuyor.
Eminim öyledir.
Bak, fazla ısrarcı görünmek istemem
ama Howard'ı düşünürsen laboratuvarımda yer var.
Gençlere yardım etmeyi severim ve bizim için biçilmiş kaftansın.
-Gerçekten mi? Ben mi? -Evet, sen.
Diğer stantlara da bakmam gerek ama umarım güz döneminde görüşürüz.
Olabilir de olmayabilir de. Fab'le Gears'ın peşinde koşan çok.
Kusuruna bakmayın, özgüvenini azaltmam lazım.
Biri itfaiyeyi arasın. Fab bir üniversiteden elektrik aldı.
Bayan Warner'dan sonra Devi'nin morali Trent'in atkuyruğundan daha bozuktu.
Geleceğinin tamamen içine etmişti ve annesine doğruyu söylemek zorundaydı.
Bundan daha beter ne olabilirdi?
Millet, Devi Vishwakumar'ı tebrik edelim.
Tüm Sarmaşık Ligi üniversitelerinden kabul almış.
Pazartesi iyi süslenin, tüm haber kanallarını arayacağım.
Tamam, işte bu daha beterdi.
D, şimdi duydum. Harika haber.
David?
Sen iyi misin?
Selam. Evet.
Her yerden kabul alsam ben de kusardım. Tebrikler, bu inanılmaz bir haber.
Evet, "inanılmaz" çok doğru bir tabir.
Sen niye buradasın?
Son sınıf rüzgârına kapılıp ödev yapmayı bırakmıştım.
Bayan Warner bana ceza verdi. Baloya gidemiyorum.
Columbia kabulünü geri çekmesin diye oturup arayı kapatmam lazım.
Ne?
Böyle değerli bir fırsatı nasıl riske atarsın?
Millet bunun için canını verirdi!
Biliyorum, üzgünüm. Ama hallediyorum. Ne o, bana vuracak mısın?
Hayır.
Yardım ister misin?
Hayranlarınla kutlama yapmak yerine matematik mi çalışacaksın?
Sorgulama, yardımı kabul et.
Devi günün kalanını Ben'in ödevini yapıp saklanarak geçirmişti.
Ama artık evdeydi
ve hayatının en büyülü olması gereken gecesine hazırlanıyordu.
Ama pek değildi.
-Alo? -Merhaba, Devi.
Ben Princeton'dan Akshara.
Kusura bakma, daha erken dönemedim. Tüm günüm telefonda geçti.
Peki. Neden yedek listesine girdim?
Oturup dua mı edeyim
yoksa hesap numaranı mı gönderirsin?
Maalesef şansını en çok artıracak şey bir yazı daha yazmak.
Bu kadar mı? Bir yazı daha mı?
-Daha fazla ne yazabilirim ki? -Bence yazacak şeylerin var.
İlk başvuru yazın…
Çok iyi yazılmıştı, oldukça akademikti.
"Dikotomi" kelimesini farklı anlamlarda kullanmıştın.
-Ama kim olduğunu göstermiyordu. -Kim olduğumu biliyorsun.
Seni her hafta arıyorum.
Bir dişimin sahte olduğunu tek bilen sensin.
Orası doğru ama seni sen yapan şeyi bilmek istiyorum.
Bu yazı için sana bir tavsiye vereyim.
Derine in.
Bunu yaparsam şansım nedir?
Durumu allayıp pullamayacağım.
Yedek listesinden çok öğrenci almayız ama düşük de olsa bir şansın var.
Ne olursa olsun, nereye gidersen git, önünde parlak bir gelecek var.
Evet.
Tabii.
Görüşürüz Akshara.
Vay canına kanna, muhteşem olmuşsun.
Sağ ol.
Anne, sana bir şey söylemem lazım.
Ben de seninle konuşacaktım.
Bak…
Elde ettiğin bu harika başarıyı düşünüyordum.
Hem de böyle özel bir günde.
Aklıma babanın buraya taşınmayı teklif ettiği zaman geldi.
Aslında başta hiç istememiştim.
Çok zor zamanlar yaşadık.
Ama şu an sana bakıyorum da…
O kadar güzel bir kız oldun,
başarılar elde ettin ki
çektiğimiz tüm zorluklara değmiş gibi geliyor.
Bu kadar ma.
Zaten bu konuşmadan önce de Devi'nin morali yerlerdeydi
ama şu an Dünya'nın çekirdeğine erişmişti.
Hadi, kalk bakalım.
Arkadaşların klişe bir limuzinle seni dışarıda bekliyor.
Hoş geldiniz. Bugün şoförlüğünüzü yapmak bir onurdur.
Benim adım Stoo. Bildiğimiz gibi yazılıyor, S-T-O-O.
Arkanıza yaslanıp rahatlayın,
dün Vegas'a giden müşterilerin içkilerinin tadını çıkarın.
Votka mı o? İşte budur.
Bizimkilerin mezuniyet balosuna gittiğine inanabiliyor musunuz?
Hele ki birbirlerinin eşi olarak.
Ne kadar olgunlaştıkları görülüyor.
Hepsi kendi dertlerine gömülmüş olmasa onlar da bunun farkına varırdı.
Devi, baksana.
Bugün bir dönüm noktası olduğu için başka dönüm noktalarını düşünüyordum.
Princeton'da birlikte kalmamız senin için ne kadar önemli?
Ne?
-Evet, çok önemli. -Benim için de.
Ben de çok istiyorum, iyi ki gerçekleşiyor.
Votka versene.
Vay canına kızlar, sek votka mı içiyoruz?
İyi o zaman, parti başlasın.
Şoför bey, manzaralı yoldan gidelim.
Tamamdır, kendimizi dağlara vuruyoruz.
Devi, hadi, buraya gel.
Kızlar, bugün lise hayatımızın en önemli günü
ve ikinizle de çok gurur duyuyorum.
Teknoloji fuarı ödülleri, tüm okullardan kabul…
Geleceğinize içelim.
Önünüz o kadar açık ki.
Olamaz!
Selam, ben Stoo. Limuzinin şoförü.
Ölen var mı?
Devi, yaralandın mı?
Üniversiteye giremedim.
-Ne? -Hiçbir okuldan kabul alamadım.
Siz iyi misiniz?
Beyin kanaması ihtimaline karşı uyumasanız iyi olur.
Tavsiye için sağ olun.
Patlayan lastiği ne yapacağız? Yedek lastik var mı?
Açıkçası bu zaten yedek lastikti. Bu sabah da kötü bir kaza geçirdim.
Burada telefon çekmiyor.
Birimizin oto tamirciye kadar yürüyüp yeni lastik alması gerekecek.
İyi, ben giderim.
Ama bilesiniz, teknik olarak bu da resmî kıyafet.
Söyleyeyim dedim.
Yuh artık.
Konuşmak ister misin?
-Votkayı mı alsak? -Hemen getiriyorum.
Pax, gönüllü olduğun için sağ ol.
Kendi balolarına davet edilmeyen hocaların balo komitesine katıldığı mitini yıktın.
Tabii, ne demek.
Maalesef elimizde kalan tek iş tuvalet nöbeti.
-Ne? Hadi ama! -Kusura bakma.
Sigara ve içki içilmediğinden emin ol.
Ben yapamam, öğrenciler beni kendilerinden görüyor.
Ama merak etme, yalnız olmayacaksın.
Paxton çekici biri olarak hayatında ilk kez
ağır çekim bir girizgâhın izleyici tarafındaydı
ve öyle güzel bir histi ki…
-Selam, çok güzel olmuşsun. -Sağ ol, sen de öyle.
-Galiba sosyal statümüz yine düştü. -Kendi adına konuş, benimki…
Peki.
Kızlar, çok üzgünüm.
Amacım bu yalanın duyulması değildi, anneme gerçeği söylemek istememiştim.
Sorun değil, anlıyoruz.
Beni sabah haberlerine çıkarmadan Grubbs'a söylesem iyi olacak.
Tanrım, niye hep bu kadar deli olmak zorundayım?
Ben deli tarafını seviyorum. Her şeye eğlence katıyor.
Evet, tabii.
Birlikte kalamayacağımıza çok üzüldüm Fab.
Aslında Princeton'a gitmek istemediğimi sana söylemenin bir yolunu arıyordum.
-Ne? -Howard'a gitmek istiyorum.
-Bu harika. -Öyle mi dersin?
Evet, senin adına çok sevindim.
Peki sen ne yapacaksın Devi?
Yedek listesinden çıkabilmek için bir yazı yazmam gerekiyor
ama başvuru memuru şansımın çok az olduğunu ima etti.
En azından ikiniz başarılısınız.
Ne demezsin… Başarılı filan değilim.
Repliği olan bir rol bile alamadım.
Ama olsun, yönetmenlik dersleri alacağım.
Fikir Trent'ten çıktı.
-Dur, Trent'le mi konuşuyorsun? -Ciddi bir durum yok.
El, o kadar belli ki.
Trent'e âşıksın. Ona söylemen lazım.
Selam hanımlar, tepenin eteklerine inmeyi başardım.
Sadece iki kez düştüm.
Ama limuzini çekip sizi bu araçla bırakmamız lazım.
Bizi eve götürseniz olur mu?
Ben başkasının evine gitmek istiyorum.
Nihayet, fıstıklı dondurmayı söyleyeli…
…iki Eleanor oldu.
Selam.
Kusura bakma, fıstıklı dondurma getirmedim.
Aslında buraya…
İyi misin? Hortum görmüş gibisin.
-Hortlak mı demek istedin? -Hayır.
Peki.
Buraya gelme sebebim şu,
hayat çok sayıda belirsizlikle dolu.
Mesela bugün bir limuzin kazası geçirdim
ve okulun en başarılı öğrencisi Devi'nin hiçbir üniversiteye giremediğini öğrendim.
Dur, nasıl yani?
Selam.
Pardon, unuttum, misafirim vardı. Eleanor, seni Ben'le tanıştırayım.
"Devi üniversiteye giremedi" ne demek? Hepsine girdi.
-Aslında hiçbirine girememiş. -Devi iyi mi?
Ben, durumu çakozlasana.
El denizkızı gibi giyinmiş, muhabbet iyi bir yere gidiyor.
Evet, pardon.
Tamam, gitti. Muhabbete devam.
Demem o ki
tüm bu belirsizliklere rağmen emin olduğum tek bir şey var.
-Seninle olmak istiyorum. -Yaşasın, ben de bunu umuyordum!
Romantik anlamda diyorsun, değil mi? The Amazing Race çifti olarak değil.
Evet, romantik anlamda.
O sarıp sarmaladığın sweatshirt'e gerek yok Bücür.
-Belki böyle sıçıyorum. -Bücür…
Sağ ol.
Bu kez ne yakaladık?
-Şekerleme likörü. -Vay canına.
-Bu bir ilk. -Pekâlâ.
İşte öğretmenliğe tam olarak bunun için başladım.
Evet, her bir sifonla geleceği şekillendiriyoruz.
Ama merak ediyorum, niye öğretmen olmaya karar verdin?
Ben lisedeyken
ailem zorlu bir boşanma süreci geçirdi ve notlarım düştü.
Ama başarısız olmama izin vermeyen bir hoca vardı.
Çok bayat bir laf olsa da birinin hayatını değiştirmek istiyorum.
Bayat filan değil, bence bu harika.
Sen o anlardan birini yaşamışsın.
-Eric'e yüzmede yardım ettiğini duydum. -Yok canım, bir şey yapmadım ki.
Düdük çalıp boğulmamasını söyledim.
Ama söylemek istedim, istersen bunu profesyonelce yapabilirsin.
Ona yardım etmek hoşuma gitti. Bunu işim hâline getirmek fena olmazdı.
Ayrıca bu işin başka güzel yanları da var.
-Öyle mi? -Evet.
Birlikte vakit geçirmek ister misin? Mümkünse tuvaletten uzak bir yerde.
Olur.
Kulağa hoş geliyor.
Yardıma ihtiyacımız var.
Brody tüttürürken…
Somon tütsülerken pencereye sıkıştı.
-Anlaşıldı. -Hadi.
Ben?
Yuh, Paxton içeri böyle mi giriyordu? Amma tehlikeliymiş.
Tutunacak tek şey duvardaki keskin çardak.
Paxton'a kolay geliyordu.
-Harika. -E, burada ne işin var?
Üniversite olayını duydum.
-Acınacak hâldeyim, değil mi? -Hayır, değilsin.
Evet, öyleyim.
Her yerden reddedilip yedeklere girmek acınacak hâlde olmanın tanımı sayılır.
-Yedeklere girdiğin okul mu var? -Evet, Princeton.
-Yani hâlâ bir şansın var. -Hayır, yok.
-Bir yazı istiyorlar ama yazmayacağım. -Ne? Sen kafayı mı yedin?
Hayır, buna daha fazla vakit harcayamam.
Gelecek dönem bir daha başvururum.
Devi, birçok şey olabilirsin.
Manyak, yalancı, çok terleyen biri, pervasız bir şoför…
-Ayıp oluyor ama! -Ama sen pes etmezsin.
Etmesem de bir faydası yok çünkü zaten şansımı kaybettim.
Princeton'a gitmeyi ne kadar çok istediğini
ve ne kadar çabaladığını en iyi ben bilirim.
Yerinde olsam beni komaya sokmalarını isterdim.
Evet, güzel olurdu.
Ama elinden geleni yapmazsan pişman olacaksın.
-Ben? -Efendim?
Margot buradayken sana acımasız dedim, üzgünüm.
Aslında…
Gelip bana moral vermeye çalışman çok hoş.
-İşe yaradı mı? -Pek sayılmaz.
Ama o yazıyı yazacağım.
Geçen gece canımı yakan bana acımasız demen değildi.
Ama aklımdan çıkmayan bir şey var.
Beraber olmamamız gerektiğini söyleyenin ben olduğumu hatırlattın.
Belki de yanılmışımdır David.
Aklından ne geçiyordu?
Anne, göründüğü gibi değil. Hiçbir şey olmadı, giyiniğiz.
Ne?
Ben'miş. Bebeklerinden biri sanmıştım.
Ama artık gördüm, git hadi.
Bayan Warner aradı.
Hiçbir okula girememiş ve bana yalan söylemişsin.
-Biliyorum ama yapamadım… -Neyi yapamadın?
Mantıklı davranacağını düşünüp başvuru sürecini sana bırakmıştım.
Niye sadece Sarmaşık Ligi'ne başvurdun? Nasıl bu kadar aptal olabilirsin?
-Aptal demek istemedim, sadece… -Ama dedin.
Haklısın, aptalım.
Hindistan'dan buralara bir hiç uğruna taşındığın için üzgünüm.
-Devi… -Beni yalnız bırakır mısın?
Peki.
Yakında mezun oluyorsun. Çok heyecan verici.
-Öyle mi? -Benim için öyle.
Orkestranızda dönen entrikaları dinlemek zorunda kalmayacağım.
Üflemelilerden yakınmamdan hoşlanıyorsunuz sanıyordum.
Evet, doğru.
Neyin var? Niye üzgün gibisin?
Bilmem, belki de beceriksizin teki olduğum içindir.
Neden söz ediyorsun? Sen beceriksiz değilsin.
Değil miyim? Neye göre ölçüyorsunuz? Ezikler skalasına göre mi?
Seninle ilk tanıştığımda içine kapanık, asabi bir çocuktun.
Duygularınla, acınla, travmanla yüzleşmek istemiyordun.
Kırıp dökmek istiyordun.
Sen gelmeden seramiklerimi saklamaya başlamıştım.
-Özür dilerim. -Ama şimdi bir bak.
Katettiğin yolu düşün.
Travmanla yüzleştin ve ona galip geldin.
Kusura bakma, biraz duygusallaştım
ama öyle anlar yaşadık ki senin için çok endişelendim küçük hanım.
Ama bir de bugünkü hâline bak. Seninle çok gurur duyuyorum.
Ayakta kaldın yavrum.
Atlattın.
Sahi mi?
Üniversiteyle ilgili bu ufak sorun
üstesinden geldiğin şeylere nazaran sadece ufak bir tökezleme.
Sen aklına koyduğun şeyi yaparsın.
Sağ olun Dr. Ryan.
Yardımınız için teşekkürler.
Vazonuz için özür dilerim.
Önemli değil. Zaten pek güzel değildi.
Arizona Kabul Ofisi, kimi aramıştınız?
Merhaba, ben Paxton Hall-Yoshida.
Bu sene başında kaydolmuştum, sonra okulu bıraktım.
Ama şimdi okula dönüp öğretmenliğe geçmeyi düşünüyordum.
Beyefendi, hayat hikâyenize lüzum yok.
Pardon.
-Lisans Kabul Ofisi'ne bağlıyorum. -Tamam.
Döndüğünüz için de tebrikler.
Teşekkürler, sağ olun.
Devi, Dr. Ryan'la konuştuktan sonra ne yazması gerektiğini anlamıştı.
Biri uzun zaman önce başvurumda babamı yazmamı söylemişti.
Ama yazmak istemedim çünkü bundan çıkar sağlamak yanlış geldi.
Ama babamı tanımadan beni tanımanıza imkân yok.
Öncelikle lise birdeyken babamı kaybettiğimi söyleyerek başlayayım.
Orkestramızın konserinde gözlerimin önünde öldü.
Henüz 15 yaşında
dünyada en sevdiğim insanın gözlerimin önünde yok oluşunu gördüm.
Ama ölümüne odaklanmak istemiyorum.
Beni ben yapan, babamın yaşama şekliydi.
Dünyaya karşı hep sevecen ve iyimserdi.
Princeton hayalini ilk kez beraber kurmuştuk.
Sanırım babama tutunabilmek için Princeton'ı sıkı sıkıya tuttum.
İki nehir arasındaki yer.
Ama beni kabul etmeseniz bile ben iyi olacağım
çünkü onu kaybetmem mümkün değil, o hep benimle.
Ama beni okulunuza alırsanız bunun değerini asla hafife almayacağım
çünkü hayalimi sırf kendim için gerçekleştirmiş olmayacağım.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ