To się stało równo o 14.30 ostatniego dnia szkoły.
To jest strój, który nosiła Devi.
To jest auto, którym przyjechała.
To jest lunch, który zjadła.
Co tam, studentko?
Zamknij się.
To jest moment, w którym Devi Vishwakumar dostała się na Princeton.
Dostałam się! Przyjęli mnie!
- Naprawdę? - Co?
Boże, gratulacje!
Zadzwoni do mamy
i zostanie zmuszona do rozmowy z kuzynostwem z Indii,
ale najpierw musiała powiedzieć komu innemu.
Co jest? Co się tak patrzysz?
Wybrali mnie. Idę na Princeton.
Co?
O cholera, David. To super.
Gratulacje. Dla mnie, bo zmusiłem cię do napisania eseju.
Myśl, co chcesz.
Może jakoś to uczcimy latem?
Chętnie, ale wyjeżdżam na całe lato.
Robisz sobie operację, żeby zostać alfą?
Będziesz miał szczękę Hemswortha?
Nie potrzebuję. Jestem idealnie chłopięcy i przystojny.
Zaraz po końcu roku jadę na staż w kancelarii w Nowym Jorku.
Rany.
Na serio wyjeżdżasz.
Czyli co, to koniec?
Zobaczymy się na rozdaniu świadectw, ale poza tym chyba tak.
Kurde. Byliśmy wrogami od jakichś 12 lat.
Ciężko uwierzyć, że to koniec.
Wiem. Będę tęsknić za moją nemezis.
Pewnie spotkasz tam kogoś, kogo znienawidzisz
i zapomnisz o mnie.
Nie. To raczej niemożliwe.
Rany. To koniec pewnej epoki.
Nastał koniec Trojga Muszkieterów.
Może moglibyśmy co miesiąc rozmawiać na Zoomie?
Coś wymyślimy. Chodźmy na lekcje.
Zwycięstwo Devi miało gorzki posmak.
To, czego najbardziej pragnęła, miała w garści,
ale coś innego, czego pragnęła, wymykało jej się z rąk.
…SIĘ NIE POŻEGNAŁAM
Gratulacje!
Nadszedł koniec liceum.
Dla kogoś, kto przeżył to, co Devi w ciągu ostatnich czterech lat,
najgorsze i najlepsze rzeczy, jakie mogą się przytrafić,
dotarcie na metę w towarzystwie przyjaciół
było bardzo radosną chwilą.
Dostała też wyróżnienie za najlepsze wyniki,
odnosząc decydujące zwycięstwo w wieloletniej rywalizacji z Benem.
Ale po raz pierwszy
nie miała ochoty się wywyższać.
Ben wyleciał następnego dnia,
a Devi spędziła ostatnie lato z najlepszymi przyjaciółkami.
Zanim się obejrzała, przyszedł ostatni weekend przed wyjazdem.
Dużo się działo.
Nie chcę zmieniać tego mehendi w sesję planowania,
ale będziemy bardzo zajęte.
Nirmala, mami, jeszcze raz dziękuję,
że bierzesz ślub w weekend, kiedy Devi wyjeżdża.
Podziękuj astrolożce.
Powiedziała, że to będzie zmysłowy dzień.
Z pewnością.
Dobrze, w ogrodzie rozstawili już namiot.
Mami, masz wszystko na jutro?
Tak, odebrałam wszystkie klejnoty ślubne.
Cieszę się, że znowu założę thaali.
Kawalerowie, z którymi gram w bingo, zobaczą, że jestem zajęta.
Mamo, nie powinnaś zdjąć thaali,
skoro masz chłopaka?
Devi, nie możesz o to pytać.
Nie, to nic.
Andresowi to nie przeszkadza,
a ja się do niego przyzwyczaiłam.
Następna kwestia.
Devi, musisz się dziś spakować.
Spójrz na mnie. W niedzielę ruszamy o 6,
a jutro wujek Aravind będzie spał u ciebie.
Jego aparat na bezdech zablokuje ci dostęp do szafy.
Mówiłaś to już milion razy.
A jednak zwlekasz z tym do końca.
A przecież wyciągnęłam ci walizkę z garażu.
Nie patrz tak. Jedno kółko działa.
Nie wierzę, moja mała kuzynka jedzie na studia.
Może odwiedzimy cię z Manishem?
Tak. A może ja odwiedzę ciebie?
Nie chcę, żeby znowu się rozeszło, że mam seksowną kuzynkę.
A przy okazji,
mogę wciąż zaprosić na wieczór El i Fab?
Proszę?
Dobrze. Na godzinę.
Bo obiecuję, że jeśli się dziś nie spakujesz,
sama trafisz do walizki w kawałkach.
O Boże.
Czy to jest ostatni raz, kiedy oglądamy razem Mask Singera?
Musisz przestać opłakiwać nasze ostatnie razy.
Było dziwnie, gdy kupowałyśmy jogurty.
Ostatni raz nakrzyczano na ciebie, bo brałaś za dużo próbek.
Będzie dobrze.
Zobaczymy się już w Święto Dziękczynienia.
Nie wrócę na Święto Dziękczynienia.
Mam zawody robotów.
Ale wrócę na Gwiazdkę.
Nie.
Sharon zaplanowała rejs na Alaskę.
Dostała dobrą cenę, bo cały czas będzie ciemno.
No dobrze. A klasyczna przerwa wiosenna?
No to w kwietniu.
Nie, moja przerwa jest w marcu.
Więc co nam zostaje? Następne lato?
Nie, to dopiero za rok. To nie może być prawda.
Dziewczyny, kończcie.
Jest późno, a Devi będzie zajęta.
Nie. To za szybko. Nie jestem gotowa już się żegnać.
Nie musisz.
Może przyjdziecie na moje wesele?
Przyda się więcej ładnych młodych osób.
Jak się nazywa twój przystojny przyjaciel? Baxtan?
- Paxton? - Tak. Przyprowadź go.
Chętnie zobaczę jego twarz w albumie ze ślubu.
Dziękuję, pati.
Zobaczymy się jutro, suki.
Devi, nie klnij.
Teraz to feministyczne określenie.
Devi przez większość życia chciała studiować na Princeton,
ale na myśl o spakowaniu walizki
zaczęła się nerwowo pocić, choć nie wiedziała czemu.
Dobra. Czego potrzebuję?
But.
Tak. Pewnie będę tam chodzić.
Jakieś przybory szkolne.
W końcu to uczelnia.
GWINEA RÓWNIKOWA MODEL ONZ
Wiesz co? Tworzymy zgrany duet, mimo że się nienawidzimy.
Nie nienawidzę cię.
Mam cię za nadętego i niedającego się lubić.
Od ostatniej rozmowy Devi często myślała o Benie,
ale rzadko do niego pisała.
Nie chciała tęsknie wzdychać za kimś,
kto ułożył już sobie nowe życie.
Ale od czasu do czasu nie mogła się powstrzymać.
Dobry początek.
Dam czadu rano.
A skoro o dawaniu czadu rano mowa,
w Nowym Jorku była 1.00,
a Ben i inni stażyści z jego kancelarii byli w swoim ulubionym klubie.
Przypadkiem był to jedyny klub, który przyjmował ich fałszywe dowody.
Dziękuję, skarbie. Rozmienisz mi stówkę?
- Jasne. - Zatrzymaj sobie piątaka.
To w takie wieczory najczęściej myślał o Devi.
Znalazłam pamiątkę z Modelu ONZ.
I co, zrzucisz na kogoś atomówkę?
Nie możemy rozwalić okolicy przed ślubem pati.
Szkoda, że cię nie ma. Wszyscy tu będą.
- Chciałbym… - To jest…
- Stary. Uważaj. - Przepraszam.
Patrzcie, co napisałem Chelsea.
Strasznie ją gnoję.
- Ale ty ją lubisz. - Tak.
Dlatego wpędzam ją w kompleksy.
Nie boisz się, że znajdzie kogoś miłego?
Nie. To tak nie działa.
Stary, zaufaj mi. Wiem, o czym mówię.
Skoro wiesz, o czym mówisz,
to czemu zawsze siedzimy tu bez żadnych dziewczyn?
No dobra, panie ważniaku.
Powiedziałeś ostatniej, która ci się podobała?
No…
Nie powiedziałem.
Bo to durne.
To nie jest durne, tylko straszne.
Pizda.
Pięknie wyglądasz, mami.
Wiem.
Siema, ziomale.
Cześć.
Świetnie wyglądacie.
Fab, El, piękna hinduska stylówa.
Dzięki za pożyczkę.
Może zacznę nosić tyle biżuterii na co dzień.
Pani Thompson, witam w moim domu tudzież namiocie.
Mów mi Lindsay.
Już cię nie uczę i chodzę z twoim kolegą.
- Dzięki za zaproszenie. - Jasne.
To nasza ostatnia wspólna noc. Musimy złapać tę imprezę za jaja
i wycisnąć z nich tyle zabawy, ile się da.
- To nie była dobra metafora. - Nie.
Słuchajcie.
Mamy tu starego barmana i fajnego barmana.
Myślę, że fajny barman nas obsłuży.
Fajni barmani nie są fajnymi ludźmi.
A dla starych wszyscy poniżej 40 lat wyglądają tak samo.
- No to stary barman. - Co ze starym barmanem?
Chyba widziałam, jak kicha komuś do drinka.
Boże. Dość tych pogaduszek.
Masz przywitać wielu starszych gości.
Panie Mahalingam.
Devi, to bardzo odważne,
że zamieszkasz 5000 kilometrów od wszystkich i wszystkiego, co znasz.
Denerwujesz się? To zrozumiałe.
Skoro jutro wyjeżdżasz na studia,
to dziś jest ostatni wieczór twojego dzieciństwa.
Jak się z tym czujesz?
Czemu wyjeżdżasz na studia?
A jeśli cię tam nie polubią?
Kto cię pocieszy?
W końcu rodzina będzie za daleko.
Nie cała rodzina będzie za daleko.
Manish i ja będziemy całkiem blisko.
Skarbie, przestań gadać.
- Chodźmy do bufetu. - Tak.
Teraz wiem, czemu pati jej nie cierpi.
Tak.
Sari ci się poluzowało. Zawiążę ci je jeszcze raz.
Miło, że są tu twoi przyjaciele.
Ale gdzie Ben?
Już wyjechał.
Na staż w jakiejś durnej kancelarii w Nowym Jorku.
Szkoda.
Czy coś się między wami wydarzyło po moim wyjeździe?
Co? Nie.
Czemu by miało?
Może dlatego, że przyszedł tu z kwiatami.
Stara, on był wtedy naćpany.
Stara, ludzie robią się szczerzy, gdy są naćpani.
Ja się robię napalona po kroplach na katar.
Dobra, ale to był tylko jeden dziwny wieczór.
Dla niego to na pewno tylko przyjaźń.
Nawet kiedy się przyjaźniliście,
często tu wpadał bez zapowiedzi.
Ile razy dwie osoby mogą przypadkiem robić razem projekt?
Wiesz co?
Może nie mam rodzeństwa,
ale byłaś dla mnie świetną starszą siostrą.
Wybacz, że byłam taka straszna.
To nic, Devi. Młodsze siostry tak robią.
Jak skołowałaś szampana?
Od starego barmana. Addison miało rację. Po prostu mi go dał.
Reszta się nie obrazi, że została w namiocie?
Pomyślałyśmy, że jeden toast wzniesiemy tylko we trzy.
Zdrowie ONZ.
I co, hejterzy? Wszystkie się pukałyśmy.
Nie możemy czekać aż do czerwca.
Może przylecę na Halloween.
Znajdźcie dwie inne laski, przebierzemy się za Spice Girls.
Tak. Świetny pomysł.
Od razu mi lepiej, gdy mamy plan.
Mnie też.
Czy pomyślicie, że jestem frajerką, jeśli powiem, że boję się wyjazdu?
Devi, ty też się boisz.
- Boisz się? - Tak.
To straszne, jak daleko stąd będę.
Wiem, że od ósmego roku życia czekasz na ten wyjazd.
Nie jestem równie odważna.
Nie jestem odważna.
Nie znam odważniejszej osoby.
Dzięki tobie robiłyśmy cokolwiek.
Bez ciebie wciąż jadłybyśmy lunch w pokoju nauczycielskim.
Jesteśmy z tymi osobami, z którymi jesteśmy,
bo przyjaźniły się z ciachami,
na które ty śmiałaś się porywać.
Na studiach muszę słuchać swojej wewnętrznej Devi.
Co się dzieje?
Miałaś grać na harfie na dole.
I czemu w twojej walizce są tylko dwa zeszyty i but?
Nie spakowałaś się?
Przestańcie pić herbatę i wracajcie na wesele.
Nie spakowałaś się?
Nie będzie mnie w Princeton, żeby cię wyręczać.
Spójrz na mnie.
Musisz być odpowiedzialna.
Wiem, mamo. Przepraszam.
Powitajmy młodą parę na parkiecie.
To ich pierwszy taniec.
Idź zagrać na harfie,
żeby babcia mogła zatańczyć tak, jak ćwiczyła.
- A potem wracaj na górę. - Dobrze.
Nalu, naskakujesz na nią cały weekend.
To ja tu jestem potworną panną młodą.
Ona musi dorosnąć.
Wiesz, czemu się z nią kłócisz?
Boisz się tego, że wyjeżdża.
Robiłam to samo z Mohanem.
Wyjeżdżał na lotnisko,
a ja go łajałam, bo miał niedoprasowane ubranie
albo za długie włosy.
Nie marnuj ostatniego wspólnego wieczoru.
Wiem, jakie to trudne, ale już czas, żeby opuściła gniazdo.
Nie wiem nawet, co mam ze sobą zabrać.
Przecież wiesz, czego potrzebujesz.
Pomyśl, że nocujesz u kumpeli przez wiele miesięcy.
To nie takie proste.
To jest takie proste, kanna.
Wrzuć trochę ubrań do walizki.
Jakby co, w New Jersey chyba są sklepy.
Nie chcę nowych rzeczy.
Chcę rzeczy ze swojego pokoju.
Jak mam spakować całe życie do jednej głupiej walizki?
To zbyt trudne.
Uspokój się. Wszystko gra. Pomogę ci.
Nie możesz mi pomóc. Nie istniejesz naprawdę!
Kanna, co się dzieje?
Nie wiem, co wziąć.
No to zróbmy to razem.
Nie dam rady jutro wyjechać.
Miałaś rację. Bez ciebie sobie nie poradzę.
Poradzisz sobie. Po prostu w tej chwili nie musisz.
Chyba przytłacza mnie myśl o tym, że opuszczę ten dom,
w którym ty, ja…
i tata…
To normalne, że trochę się boisz rozstania.
Też się boję.
Jak myślisz, czemu byłam taką suką?
Wiem jedno. Twój ojciec byłby z ciebie bardzo dumny.
Ja jestem z ciebie bardzo dumna.
Będę tęsknić za moją córeczką,
ale nie mogę się doczekać, aż świat zobaczy, na co cię stać.
Dzięki, mamo.
Będzie mi cię brakowało.
Mnie ciebie też.
- Nie wierzę, że ją domknęłaś. - Trzeba na niej usiąść.
Powinnaś zjeść kolację.
Nie może. Devi, już czas.
- Dobra, do dzieła. - Co robicie?
Zobaczysz.
Słuchajcie.
To dla pati. Uważa, że jestem zbyt biała.
Gotowa?
Rany.
Tak!
Wszyscy na parkiet!
Nie sądziłem, że wesele staruszków będzie takie fajne.
Twoja babcia chyba zrobiła szpagat.
Pati twerkuje lepiej od nas.
Jej sztuczne biodro jest niedokręcone.
Słyszałam, że wracasz na ASU?
Uwierzysz? Spodobało mi się bycie nauczycielem.
- Chcę to robić naprawdę. - Paxton, to ekstra.
Zmienisz czyjeś życie. Dzieciaki bardziej słuchają ładnych ludzi.
Czekaj, mam coś dla ciebie.
Jako oficjalna członkini drużyny, zasłużyłaś na to.
Idziesz na studia jako sportsmenka.
O rany.
Na Princeton mogłabym być kimś innym.
Nie, nie zmieniaj niczego.
Niczego ci nie brakuje.
Dzięki, Paxton.
Jeśli pierwsze tygodnie będą ciężkie, zadzwoń do mnie.
Tylko nie rzucaj studiów i nie idź pracować w liceum.
Podobno to żałosne.
- Dobra. - Tak.
Słuchaj.
Byłeś dobrym chłopakiem,
ale szczerze mówiąc,
jesteś lepszym przyjacielem.
Devi, puść go.
Paxpom musi zatańczyć z panną młodą.
Byle Smita nas widziała.
- Chodź. - Paxpom?
To było tylko jeden raz.
Dobra, moja kolej.
Jeszcze nigdy nie uprawiałam seksu w szkole.
Aneesa, jak śmiesz?
Zdrówko.
W salce teatralnej.
Pani Thompson, robili to tam.
Załapałam, Fab. Dziękuję.
Jeszcze raz, mówi mi Lindsay.
Dobra.
Jeszcze nigdy nie całowałam się na łóżku przyjaciółki.
Fabiola, lepiej łap za szklankę.
Co?
Zaraz. Na czyim łóżku?
Pamiętasz imprezę, na której zdradzałaś Paxtona,
a potem potrąciło go auto i nie mógł już pływać?
Tak. Wszyscy to pamiętają.
Całowałam się z Eve na twoim łóżku.
- Cholera. - Wiesz, nie gniewam się. To seksowne.
- Ja też powinienem wypić. - Czemu?
Miałem kilka solówek u ciebie.
- Serio? - No co?
Obróciłem potem materac.
Ja na nim śpię.
Moja kolej.
Jeszcze nigdy nie całował mnie…
Ben?
Było, minęło.
Co tu robisz?
Dziwna sprawa. Byłem w Nowym Jorku.
Nagle poczułem, że muszę ci powiedzieć,
że…
cię lubię.
Przyleciałeś z drugiego wybrzeża,
żeby mi to powiedzieć?
No, tak.
Właściwie…
to chyba cię kocham, Devi.
Co?
Kocham cię.
Ja ciebie też, Ben.
Spadamy stąd?
Nie mogę. Mama mnie zabije, jeśli pójdę.
Tak mi przykro.
Będę cię kryć.
Idź.
Dobra. Gdzie zaparkowałeś?
Kurde, nie mam auta.
Przyjechałem uberem.
A moje auto jest zablokowane.
To co, mam już iść?
Powiesz mi, że idziesz w kimono?
Tak powiedziałem?
Byłem dupkiem.
To prawda.
Przepraszam.
W porządku. Ten romantyczny gest mi to wynagrodził.
Devi…
powinniśmy być razem.
- Naprawdę? - Tak.
Kiedy zaczniemy studia, to spróbujmy.
Nowy Jork i New Jersey są blisko.
Kulturowo to inne galaktyki,
ale geograficznie chyba damy radę.
Dobra. Tylko przestań gnoić Jersey.
Ale to takie proste.
Dla ciebie spróbuję.
No to zgoda.
Muszę wracać do domu. Niedługo jadę na lotnisko.
O kurde, jak mam znowu założyć sari?
Może YouTube pomoże?
Devi, obyś nie spała.
Musimy mieć zapas czasu.
Mogą nas losowo skontrolować na lotnisku.
Nie śpisz?
Przytomna, spakowana, niemal wykąpana.
To co, jesteś gotowa?
Tak.
Chyba jestem.
Zapomniałam o czymś.
Zapakuj auto, zaraz przyjdę.
Co tam, bogowie?
Pewnie słyszeliście, ale to ważny dzień.
W końcu lecę na wschód.
Wiem, że kiedy zwykle rozmawiamy,
proszę o drobiazgi w rodzaju mniejszych porów
albo faceta, który robi pompki jedną ręką.
Ale dziś rano chciałam tylko powiedzieć…
dziękuję.
Jestem bardzo wdzięczna.
Mam wspaniałe życie pełne fajnych ludzi, którym na mnie zależy…
i którzy mnie kochają.
Więc dziękuję, że mi pomagacie.
Gdybyście mogli pilnować mamy, kiedy mnie nie będzie,
będę bardzo wdzięczna.
I byłoby spoko, jeśli trochę przytyję, o ile pójdzie mi w cycki i tyłek.
Nie. Nieważne, zapomnijcie o tym.
Tylko dbajcie o moją mamę.
Ona też zasługuje na szczęście.
No nic.
Kocham was.
A my zobaczymy się na Princeton.
I tak ekipa z Sherman Oaks rozpoczęła nowe życie…
na obu wybrzeżach.
Co ty na to, Piec?
Na studiach jest zarąbiście.
Wschodnim…
i zachodnim…
- Cięcie. - Dziękuję.
- Mamy to. - Wyszło świetnie!
- Widziałaś, jaki duży był mój wybuch? - Tak, wielki.
…a także na jednym kampusie na pustyni.
Ale wszyscy mieli poczucie, że są na właściwych miejscach.
- Pyszne. - Pistacjowe.
- Zawsze bierzesz lepsze. - Bo ty bierzesz dziwne.
Po wyboistej drodze przez liceum
Devi w końcu miała wymarzonego chłopaka i była na wymarzonych studiach.
Będzie miała nowe marzenia.
Zostać pierwszą sędziną Sądu Najwyższego,
która jest też gwiazdą hip-hopu,
ale w tym momencie
nasza mała, narwana Devi była bardzo szczęśliwa.
Mówił dla was John McEnroe,
na żywo z Princeton w stanie New Jersey. Żegnajcie.
Na razie.
Napisy: Krzysiek Ceran