Na pewno jesteś gotowy?
Nie stresuj mnie. Może się uda.
- To bardzo ważne. - Jestem gotowy.
To moi najlepsi przyjaciele. Jedyny czat, jaki mam przypięty.
Mnie też mogłabyś przypiąć.
- Mogę to zrobić w każdej chwili. - Wiem.
- Cześć, dupeczki. - Cześć.
- To jest Noah. - Cześć.
- Hej. - Poradzisz sobie.
- Jestem Ryann. - Miło cię poznać.
Masz może ładowarkę?
Nie, ale daj mi telefon.
- Noah. Miło mi. - Charles.
- Sekundkę. - Co ty...
- Co za ciacho. - Totalnie.
- 10 na 10. - Dobra.
Ładuje się na barze.
Czy właśnie poprosiłeś kogoś o przysługę i ją dostałeś?
Właśnie tak.
Ja mam taką minę, że ludzie nie chcą mi pomagać.
Nieprawda, ja ci pomogłem.
Noah, wyluzuj z tą gadką.
To co, o czym gadaliście?
- Nieważne. - Tak.
Nie obgadujemy przy nieznajomych.
Wrogowie moich przyjaciół są moimi wrogami. Kto jest wrogiem?
- Amanda. - Jest fatalna.
Już jej nie lubię. Jest narcyzką?
- Tak. - Tak.
Atencjuszką?
- Tak. - Tak.
Ciągle gada o mikrobiomie?
- Tak! - Boże.
- Wszystko się zgadza. - Boże!
Niewiarygodne.
- Dobry jesteś. - Opowiadajcie.
Najpierw się napijcie.
Chętnie.
Weź łyczka ode mnie. Nie wierzę w zarazki.
- Jak mi poszło? - Nie podglądaj.
Chyba lubią cię bardziej niż mnie.
Super.
Wiem, że zgrywałem luzaka,
ale w głębi duszy trochę się stresowałem.
Moi przyjaciele też cię polubią, gdy ich poznasz w sobotę.
Mam ich poznać w tę sobotę?
Na meczu koszykówki.
Myślałam, że będą tam jacyś losowi ludzie.
Co? Nie. Gramy w lidze.
To poważna sprawa.
Zatrudniamy sędziego, który sędziował w II dywizji.
- O rany! - Wiem.
- II dywizji? - Tak.
Przepraszam, nie mogę udawać, że wiem, o czym mówisz.
To oszustwo.
Najważniejsze, żebyś wiedziała, że moja drużyna to Z-MACA-NI.
- Nasi rywale to Huskies. - Słucham?
Słyszałaś. Ja to wymyśliłem. Genialne.
Choć to zwykły mecz, ma duże znaczenie dla play-offów.
Jasne. To ważne wydarzenie. Jaram się.
Nie koszykówką, ale spotkaniem z twoimi kumplami.
Mam dwa pytania.
Czy ktoś od razu mnie znienawidzi?
Bo jeszcze całkiem niedawno dopingował cię ktoś inny.
Będą tylko chłopaki. Żony przyjdą dopiero na play-offy.
Świetnie.
Drugie pytanie. Masz koszulkę z napisem Z-MACA-NI?
Tak.
- Bardzo głupie. - Bardzo fajne.
Lepsze niż w zawodowym koszu.
Prosimy o przeparkowanie szarej Toyoty Camry.
Blokuje autobusy.
- Hej. - Cześć.
Super, co?
- To jest... - Czad.
Chłopaki, to jest Joanne.
Joanne, to chłopaki.
Cześć. Siemka, Sasha.
- Gotowa na show? - Chyba tak.
To jedna z niewielu dziedzin, w których mój wzrost jest atutem.
Wysocy ludzie umierają wcześniej niż inni.
Cieszcie się mną, póki żyję.
To chyba znaczy, że będę żyć wiecznie.
- Noah, gramy. - Dobra.
- Oglądaj. - Chłopaki, jedziemy.
Noah!
Jestem wolny!
Gol!
Obrona!
Dawajcie ze mną. Obrona!
Huskies są do dupy! Przepraszam, to było niemiłe.
Na prawo!
Sędzia połknął gwizdek?
Serio? To nie był faul!
Hej! Dobra!
Taka kobieta to skarb.
Rzucaj!
GOSPODARZE – 32 GOŚCIE – 28
Brawo, Noah!
Dobra robota.
To było wyczerpujące.
- Ekstra. - Wiem.
Nie spodziewałam się, że to będzie tak emocjonujące.
Przykro mi, ale rozumiem.
I wiesz co?
Ta koszulka jest zaskakująco sexy.
Gdy nie patrzę na napis „Z-MACA-NI”,
całkiem mnie podnieca.
- Możesz mnie zmacać. - Nie.
Świetny mecz, panowie!
Jesteśmy w play-offach.
Tak jest!
- Idziemy opić zwycięstwo. Dołączysz? - Chętnie.
- Stawiam whisky. Zaproście wszystkich. - Fajnie.
Chwilę to trwało.
Barman ciągle pytał, czy jesteście z Lakersów.
Dzięki.
- Pewnie was suszy. - Nie, dzięki.
- Chcesz? - Dzięki. Słuchaj.
Max potraktował twoje zaproszenie dosłownie
i przyszły one.
Terytorium stało się mniej przyjazne.
To nic takiego.
Dałam czadu na meczu. Chłopaki mnie uwielbiają.
- To fakt. - WAGs też będą.
WAGs?
Żony i dziewczyny sportowców, jak Victoria Beckham.
- Aha. - I...
Nie mam innych przykładów. Nadaję się na WAG.
- Poradzę sobie. - Jasne.
Idę je zbajerować.
Cześć, koleżanki WAGs. Jesteśmy dumne z naszych chłopców?
Słucham?
Ty jesteś Esther?
Już się widziałyśmy.
Nazwałaś mnie dziwką numer jeden.
Ach, tak. Chciałam powiedzieć Joanne.
No tak.
To ciebie Noah przygruchał dużo za wcześnie.
Tak. Przyszłam się przywitać i spytać, czy macie ochotę na whisky.
Dzięki, wiemy, gdzie jest bar.
- Dzięki. - Dzięki.
- Ja chętnie. - Nie trzeba.
Jednak nie. Dzięki.
- Dobrze. - Nie trzeba.
- Często tu bywacie? - Zapomniałam, że mam sprawy.
Sasha, idziemy.
Czekaj na nas.
Oczywiście. I tak kiepsko się bawiłem.
- Właśnie. - Chodźmy.
- Już. - Wy też?
Tak.
- Miło was poznać. - Zbieraj manele.
Ale ja nie...
- Nie rób scen. Wychodzimy. - Jasne.
To przyjaciółki Rebeki?
Tak.
I teraz na bank po mnie jadą w wiadomościach.
Pewnie piszą, że mam słabe brwi, a może znalazły też inne wady.
Mam szalonego newsa. Poza tym czego oczekiwałaś?
Przyjaźnią się z jego byłą.
Wiem. Z idealną Rebeką.
Teraz jest jeszcze doskonalsza. Dostała awans w pracy.
- Co? - Obserwuję jej LinkedIna.
Założyłam w tym celu profil.
Napisałam, że jestem prezeską
Agencji Zmęczone Siostry. Bo wiecznie jesteśmy zmęczone.
- Słodkie, co? - Urocze. Posłuchaj.
Czy cieszę się, że jesteś z rabinem?
Niezbyt. Ale nie chcę, żebyś robiła z siebie głupka.
Jesteś kochana.
Jestem z tobą połączona na wieki.
Musisz porozmawiać z Noahem
i wymyślić, jak wyklarować tę sytuację.
Masz rację.
Używasz takich słów jak „wyklarować”. Brawo.
Jesteś gotowa na szaloną wiadomość?
Tak.
No więc
to jest bardzo dziwne i niepokojące,
ale miałam sen erotyczny z bratem.
Śniło ci się, że bzykałaś się z Sashą?
Tak. Obrzydliwe, nie?
Nie wiem czemu. Nawet mnie nie kręci.
Rozłączę się, bo żałuję, że ci to powiedziałam.
- Pa. - Pa.
Musimy porozmawiać o tym, że dziewczyny mnie spławiły.
Opinie innych nie są ważne,
tak przynajmniej mówi mój terapeuta z TikToka,
ale niektórzy twierdzą,
że nie wszystko na TikToku jest prawdą.
Noah.
Przepraszam. Słuchałem mojej playlisty motywacyjnej
i wizualizowałem rzuty za trzy w play-offach.
Posłuchaj.
Czy WAGs będą na play-offach?
Tak, to ważne wydarzenie.
Jasne, już o tym rozmawialiśmy.
Chyba nie przyjdę.
- Joanne. - Noah.
Dziewczyny są trudne, ale chłopaki cię pokochali.
Pamiętasz, że jeśli kogoś nie lubię, ty też masz go nie lubić?
- Nie lubisz ich? - Jeszcze nie.
Ale jeśli żony mnie nie lubią, mężowie...
Też muszą cię nie lubić. To logiczne.
Jeśli twoi znajomi mnie nie polubią, to twoja rodzina też nie.
W końcu nikt nie będzie mnie lubił.
Jako osoba powszechnie lubiana
nie odnajduję się w tym scenariuszu.
Martwisz się?
To największy problem, jaki miałam w życiu.
Czemu ty się nie martwisz?
Bardzo cię lubię.
Myślę, że w końcu oni też cię polubią.
Muszą cię poznać.
To jest rozwiązanie dla kogoś cierpliwego.
Czyli nie dla mnie.
Muszę sprawić, żeby polubili mnie jutro.
- Byłoby super, gdyby Esther cię polubiła. - Tak.
Dobra. Mam pomysł.
Zbierasz dane do podcastu.
Tak. Cały czas.
Większość zbiera Ashley, a ja dostaję skrót.
Dobra. Oto skrót.
- Talia uwielbia mówić o sobie. - Oryginalnie.
Wkrótce wychodzi za mąż, więc gada tylko o ślubie.
Gorąco tu. Ale nie tak przyjemnie, jak na Arubie.
Ciekawe, że to mówisz. Biorę ślub na Arubie.
- No co ty. - Tak.
- Żartujesz. - Nie.
Spełnienie marzeń. Pokażesz mi suknię?
Oczywiście. Jest w paski.
Rachel niedawno wypuściła kolekcję inspirujących...
Jak się nazywają te naszyjniki przy szyi?
Chokery? Boże.
Przepraszam, też masz choker Rachel Weinstein?
O rety, tak.
Jestem Rachel Weinstein.
- Nie. - Tak!
Leah wciąż karmi piersią i czuje się krytykowana,
więc bądź dla niej miła.
Odciąganie pokarmu jest takie trudne.
- Tak. - Ile lat ma twoje dziecko?
Pięć. Ale on to uwielbia i uspokaja się przy tym.
- Jasne. - Tak.
W końcu to dla niego najlepsze.
Jesteś bardzo dobrą mamą.
Na koniec najlepsza przyjaciółka Rebeki, Esther.
Droga do jej serca prowadzi przez obsmarowywanie
ludzi, miejsc i jej męża.
Esther nie zna granic.
Cześć, Esther.
- Miło cię widzieć. - Cześć.
Widziałam dzieciaki z podstawówki, które były lepsze od nich.
Sasha jest najwyższy na boisku, a i tak nie trafia.
Mówisz o ojcu mojego dziecka.
Nie mów nikomu, ale dostaję pokrzywki od tego chokera.
Chyba jest z jakiegoś sztucznego materiału.
Inwestuję w tę firmę.
- Fajnie. - Tak.
Bardzo w nią wierzę.
Świetnie.
Zauważyłaś,
że ludzie...
i ich... te ich rzeczy...
Przepraszam.
- Muszę się napić. - Jasne.
Ludzie i ich rzeczy.
Ta cała Esther ma serce z kamienia. Potrzebuję pomocy.
Wyślę ci pinezkę.
Przyjedziesz?
Tylko nie wolno ci śmiać się z ich koszulek
i poziomu gry. Mówię poważnie.
Tak!
Strzał.
Cześć, chłopcy.
Fajne stroje.
Jeszcze tej tutaj brakowało.
- Co tam? - Cześć.
- Lubisz kosza? - Nie lubię. A to nie pomaga.
- Czemu stoisz tak blisko? - Blisko?
- Tak. - Sasha!
Tak, kochanie!
- Ogarnij się, durniu! - Przepraszam.
- Cześć. - Dziękuję.
Nie ma sprawy.
Przemyciłaś tu jakieś alko?
No ba. Jak mam się zaprzyjaźnić ze wściekłą babą,
która nie bawiła się od dekady? Pomoże mi w tym alkohol.
Nie boisz się, że to ją tylko rozeźli?
Mogę zaryzykować,
bo najwyżej wyjdę i więcej jej nie zobaczę.
Czekaj. Może jednak chodźmy stąd.
Co? Nie.
Nie damy wygrać jakimś wrednym dziewczynom.
To my jesteśmy wrednymi dziewczynami. My wygrywamy.
- Kocham cię. - Ja ciebie też. Chodź.
Co? Ups.
To moja siostra, Morgan.
Cześć.
Zagramy w pijacką grę?
- Tak, kosz to nudy. - Chyba nie.
Zacznę.
O mamo! Czuję się jak w liceum.
Przy twojej siostrze wydajesz się normalna.
Uważaj, w twoich ustach to brzmi jak komplement.
Powiedz to komuś, a wystawię wam kolejną negatywną recenzję.
Każda recenzja to ruch. Dziękuję.
Dobra, chuj. Polej, dziwko numer dwa.
Oczywiście.
Pijemy za każdym razem, gdy zdobędą punkt?
Muszę się upić, więc lepiej za każdym razem, gdy spudłują.
To lepszy pomysł.
Kocham cię.
Dajesz, Noah!
Dawaj!
No i już.
Kobe.
- Strzał! - Tak.
Pijemy.
Dajesz, skarbie!
O tak.
Ale fajnie. Kiedy ostatnio grałyśmy w pijacką grę?
- W liceum. - W sobotę.
Też mi chodziło o liceum.
Powinniśmy zjeść razem kolację. We czwórkę. U Noaha.
Super. Powiedz, kiedy.
Już?
Trzy!
Blisko było. Sorki.
Skup się, Sasha! Zostało 20 sekund, a tracimy dwa punkty!
Ona ma rację! Podaj!
Dajesz, Noah!
Tak jest!
Weszła?
Nie.
Nie?
Odciągam i wyrzucam.
Muszę to powiedzieć. Wiem, że za mną nie przepadasz,
ale miło było spędzić dziś z tobą trochę czasu.
Uważam, że jesteś bardzo fajna.
Nie musisz odpowiadać.
Nie zamierzałam.
Idź.
Brawo, kochanie!
Przegraliśmy.
Tak, ale biegałeś i rzucałeś piłkę,
a twoje buty piszczały. To było bardzo sexy.
- Przecież ci mówiłem. - Wiem.
Jak poszło z dziewczynami? Jakiś przełom z Esther?
- Prawie się uśmiechnęła. - Co?
Mówiła wtedy co prawda coś niemiłego...
Nigdy nie widziałem, jak prawie się uśmiecha. Mazel tow.
- Tu jesteś. - Hej.
Pójdziemy na coś pikantnego?
Wykorzystałbym to, że już jestem spocony.
Rebecca po mnie przyjechała.
Idziemy się napić. Czeka na zewnątrz.
- Spoko? - Dobrze.
Nie zaczynaj.
Ja? Co?
Idź na coś pikantnego. Ja stawiam. Ale ty płacisz.
Jasne.
- Pa. - Pa.
Siemka.
- Hej. - Hej.
O rany, ale coś daje tequilą. To ty?
Na to wygląda.
Spokojnie, nie prowadzę. Joanne mnie podwiezie.
Joanne i Noah już wyszli.
Serio? Jezu, mogła chociaż mnie podrzucić.
Widzisz? Mówiłem ci, że jesteśmy tymi gorszymi.
Kto by zapomniał o tych lepszych?
Cicho. Przestań.
Ja cię podwiozę.
Dlaczego?
Bo to miłe i tego potrzebujesz.
Niech będzie.
Dobra.
Ale słuchamy mojej muzyki,
a mam teraz fazę na Kris Kross, więc będzie super.
Są niedoceniani. Mieli jeden hicior.
Nie wiem, o czym mówisz.
Puk, puk.
- Cześć. - Cześć.
Wybacz, że tak długo.
Przegrali i to jeszcze powoli.
Nie wiedziałam, że tu będzie. Rozmawiałaś z nią?
Jaka ona jest?
Wiesz co? Jest do dupy.
Na żywo nie jest tak ładna.
Nikt jej nie lubi.
Wiedziałam.
Tak.
To okropne, że tak za nim tęsknię.
- Chodźmy na drinka. - Koniecznie.
- Ale głupie. - Trochę tak.
Dziękuję jednak, że się śmiałaś.
To było dziwne.
Dlaczego?
Nigdy kolega nie odwiózł cię do domu?
Nie.
- Masz jakichś kolegów? - Nie.
Nie mam.
To dopiero dziwne.
- Co? - To dziwne.
- A ty masz mnóstwo koleżanek? - Tak.
Jakich?
No...
Miałem jedną i wzięliśmy ślub.
Czyli twoją żonę.
Tak. Miałem więcej,
ale Esther zabroniła mi się z nimi widywać,
więc chyba nie mam żadnych koleżanek
poza tą, która została moją żoną.
Ale my się kolegujemy?
No...
No tak, kolegujemy się.
Świetnie. Dzięki za podwózkę, kolego.
Proszę.
- Dwie gwiazdki. Pa. - Dziękuję.
Moja średnia ocen wzrośnie do dwóch.
- Fatalny mecz. - Zgadzam się.
Gdyby ta piłka odbiła się ociupinkę inaczej,
weszłaby i byśmy wygrali.
Mówisz o piłce, a ja o tym, że nie było przekąsek.
- Przekąsek. - Tak.
No tak, racja. Uwielbiam przekąski.
Zgarnę to, co mam na dole.
Są chyba ogórki kiszone, czekolada, ser
i kilka jagód.
Zjemy je w łóżku i obejrzymy najgorszy program, jaki znajdziemy.
Jesteś wspaniałą osobą.
Czyli zgoda.
Mogę wziąć bluzę?
O ile nie zdejmiesz koszulki.
KOCHAM
Skomponowałem dziwny zestaw.
Lubisz kuchnię fusion?
Wszystko gra?
Tak.
Napisy: Zofia Sław