(คลั่ง)
- แม่ - ไงจ๊ะลูก
แม่รู้ไหมว่าคืนนี้พ่ออยู่ไหน
ลูกโอเครึเปล่า
เจย์ ลูก
เป็นอะไรไป
เจย์
เจย์!
ไม่นะ เจย์!
ฉันไปเรียกคนให้
นั่นคู่หมั้นลูกชายคุณเหรอ
ขอละ แม่
อย่า ไม่เอาน่ะ หยุด หยุดสิ!
ขอร้อง แม่ หยุดเถอะ
หยุด!
พ่อ
จริงรึเปล่า
พ่อทำอะไรกับพวกเรา
- พ่อทำเชี่ยอะไรลงไป - แซลลี่ หยุด
หยุดเลย
ออกไปก่อน
อินกริด
ลูกโทรมา
ลูกโทรหาฉัน ก่อนหน้านั้น
เขาต้องรู้แน่ว่าจะเจอกับอะไร
ผมเสียใจจริงๆ
ไม่ คุณแม่งไม่ได้สลดเลย
คิดว่านั่นมันอะไรกัน
ความรักแบบหนึ่งเหรอ
นั่นลูกเรานะ
ดูสิว่าคุณพรากอะไรไปจากลูก
และจากฉัน!
คุณพรากลูกไปจากฉัน!
อินกริด อย่านะ! หยุด!
ขอร้อง พอเถอะ!
คุณพรากลูกไปจากฉัน
ตอนที่รู้ตัวว่าคลั่งมันขนาดนั้น
คุณน่าจะฆ่าตัวตายไปเสีย
ต่อให้ต้องฝังคุณฉันก็ยังอยู่ต่อได้
ลูกชายคุณพยายามเลียนแบบคุณมาทั้งชีวิต ทั้งที่…
ทั้งที่ส่วนที่ดีที่สุดของเขาคือ การไม่ใช่คนแบบเดียวกับคุณเลย
แต่วันนี้คุณจะต้องนั่งกับพวกเรา
ขอบคุณมากทุกท่าน ฉันจะพูดหน่อย
ความตายหาใช่เรื่องใหญ่
ไม่อาจนับได้
ฉันเพียงแต่ย้ายไป ณ อีกห้อง
ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ทุกสิ่งเป็นเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน
ฉันเป็นฉัน และเธอเป็นเธอ
ชีวิตเดิมที่เราอยู่ร่วมกันด้วยรัก ยังไม่แปดเปื้อน ไม่เปลี่ยนแปลง
ไม่ว่าเราเป็นอะไรต่อกัน เรายังคงเป็นดังนั้น
ฉันเสียใจด้วยจริงๆ
ฉันเคยอยู่ในจุดที่คุณอยู่ตอนนี้
ตอนที่แอสตันฆ่าตัวตาย
ไม่ใช่
นี่เป็นอุบัติเหตุ
ลูกผมไม่ได้ฆ่าตัวตาย
นั่นก็คงมีความหมายละมั้ง
การรู้แก่ใจว่าลูกเราอยากตาย
นั่นเป็นสิ่งที่ทำใจรับได้ยากที่สุด
ฉันไม่เคยทำใจได้เลย
คุณอยู่กับเขาใช่ไหมล่ะ
คุณเห็นเขาใช่ไหม
แอนนาอยู่ไหน
ฉันไม่รู้
แต่ว่า
แอนนาคงต้องทิ้งโน้ตไว้หรือ…
บอกอะไรบ้าง
ลูกฉันไม่ทำแบบนั้นหรอก
แอนนาจะทำแบบนี้ต่างหาก
ทำอะไร
หนี
คุณรอผู้หญิงคนนั้นอยู่ใช่ไหม
ฉันรู้แล้วว่าฉันกลายเป็นส่วนเกินในชีวิตคุณ
ฉันจะใช้มันเป็นกำลังใจอย่างมากทีเดียว
นี่เป็นครั้งสุดท้ายที่เราจะเจอกันในชาตินี้
ผมเข้าใจ
ไปซะ ไปเสียที!
แอนนา
แค่บอกให้ผมรู้ว่าคุณโอเค ผมขอแค่นั้น
ผมต้องการคุณ
คุณหายไปไหน
แอนนา!
ผมนัดกับเพ็กกี้ แกรห์มไว้
- ชั้นห้าครับ - ขอบคุณ
- ต้องโทรขึ้นไปก่อน - ผมหาเองได้
- เพ็กกี้ อยู่ไหน - คุณเดินเข้าไปเลยไม่ได้นะ
- แอนนาอยู่ไหน - คุณมาทำอะไรที่นี่ บ้าไปแล้วเหรอ
บอกมา!
ขอร้อง
แน่ใจแล้วเหรอว่าควรรีบกลับไปทำงาน
ถ้าขอเวลาพักเพิ่ม เขาก็น่าจะเข้าใจ
พักไปก็ไม่ช่วยอะไร
หนูต้องกลับไปทำงาน
แอนนา
ลูกโอเคไหม
ค่ะ
ลูกอยู่ที่นี่ได้นานๆ เลยนะ
แม่ชอบให้ลูกอยู่ด้วย
ขอบใจจ้ะ
แค่สัญญาก่อนว่านี่จะเป็นครั้งสุดท้าย
หมายความว่าไง
ลูกเกือบจะมีชีวิตที่ดีงามกับเจย์แล้วเชียว
"ครั้งสุดท้าย" หมายความว่าไง
พวกผู้ชายน่าสงสารที่…
หลงรักลูกหัวปักหัวปำ
เขาไม่มีทางเลือกเลยใช่ไหมล่ะ
พี่ชายของลูกก็เหมือนกัน
แอสตันรักลูกมาก
แม่รู้เหรอ
ก็ต้องรู้สิ
สองคนแยกกันไม่ขาด
แม่รู้ แต่กลับไม่ทำอะไรเลย
แม่จะทำอะไรได้
ดูแล้วเหมือนลูกมีความสุข
แล้วพี่ก็หลงเสน่ห์ลูก
หนูยังเด็กอยู่เลย
แม่ว่าเป็นใครก็ไม่รู้จะรับมือยังไงทั้งนั้น
แม่ควรจะห้ามพี่
ทุกคืนที่พี่เข้ามาในห้องหนู แม่น่าจะห้ามพี่
แม่ก็อยากให้เราห้ามเขาไว้ แต่…
พี่เขากลัวและสับสนมาก
หนูก็กลัว!
ไม่นะ
จะไปไหนน่ะ
อย่านะ อย่าทิ้งแม่
แม่ต้องการลูก
อย่าไปเลย
ฉันแอนนาค่ะ
เดวิดครับ
ยินดีที่รู้จัก
แล้ว…
มาพักร้อนสนุกรึเปล่า
- อยู่นี่เอง - ไง ที่รัก
- นี่แอนนา เจอกันที่สระว่ายน้ำ - ลินเนตต์ค่ะ
ห้องคุณเป็นยังไง
ห้องเราได้วิวที่จอดรถ
กำลังคิดว่าจะร้องเรียน
ห้องดีค่ะ
เป็นห้องฮันนีมูนสวีท
แล้วผู้โชคดีนายนั้นอยู่ไหนล่ะ
เขาไม่ได้อยู่ด้วย
ทิ้งให้คุณอยู่คนเดียวช่วงฮันนีมูนเนี่ยนะ เขาเป็นอะไรของเขา
เขาตายไปแล้ว
เกิดอะไรขึ้น
ฉันมีอะไรกับพ่อของคู่หมั้น เขามาเจอเข้าก็เลยพลัดตกตึก
เขาพลัดตกลงมาเพราะฉัน
เดี๋ยว
แค่…
ช้าๆ หน่อย
- หยุด! - อะไรล่ะ
- ขอโทษ - คิดว่าจะไปไหน
- ถอยไป - เฮ้ย นี่คุยกับแกอยู่
คุณไม่ช่วยให้ง่ายเลยนะ
ผมต้องมา
ฉันรู้
"ตัดสินใจแล้วลงมือทำไป"
พ่อเคยพูดคำนั้นกับผมมาตลอด
"อยากเป็นศัลยแพทย์เหรอ"
"ดี"
"ทำต่อไป"
"อยากแต่งงานกับอินกริดเหรอ"
"เยี่ยม"
"เป็นตัวเลือกที่ดี"
แล้วคุณก็มาเจอฉัน
ใช่
ผมเปิดใจรับความไม่แน่นอน
แล้วดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น
ฉันไม่คิดว่า…
เราจะสามารถแยกตัวตนของเรา จากสิ่งที่เราทำลงไปได้
แต่
เราจะปล่อยให้ทุกอย่างสูญเปล่าไปไม่ได้
เจย์ตายเพราะเรา
ผมก็ยังไม่อยากเปลี่ยนอะไรทั้งนั้น
คุณไม่เสียใจเลยเหรอ
จะเสียใจได้ยังไง
เราทำให้คนเจ็บปวดกันเยอะมาก
แต่มันจบแล้ว
ฉันเสียใจจริงๆ
ในเรื่องที่เกิดขึ้น
แต่เราไม่น่าจะมาเจอกันแต่แรก
อย่าพยายามตามหาฉันอีก
ยินดีด้วยกับการแต่งงาน
กลับมาลอนดอนหรือยัง
โอเค
ฉันอยากเจอ
ไปเจอที่ห้องได้ไหม
ขอบคุณ
วิลเลียมใช่ไหมคะ
ครับ
บันไดนั่นสวยน่าดูเลยนะ
โอกาสจะซื้อห้องในตึกนี้หาได้ยากจริงๆ
ห้องนี้เพิ่งเข้าตลาดมา หนึ่งห้องนอน หนึ่งห้องน้ำ
แต่ห้องนั่งเล่นใหญ่มาก รู้สึกว่ามันใหญ่กว่านั้นอีกใช่ไหมคะ
ฉันทนไม่ไหวแล้ว
ฉันกลับไปบ้านแม่ไม่ได้
ไม่ต้องไป
เธอต้องเลิกทำโทษตัวเอง
มาเถอะ
มาค่ะ ฉันจะพาเข้าไปดูห้องนอน
ขณะที่ฉันเขียนอยู่นี้ คุณกำลังฝ่าราตรีมาหาฉัน
ฉันจะเฝ้ารออย่างอดทน
คิดถึงวันเดือนปีข้างหน้า
- โอเครึเปล่า - ในไม่ช้า ฉันจะแต่งงาน
ระเบียบวิถีใหม่จะปลุกปั้นชีวิตที่เหลือของเรา
ทุกอย่างจะเปลี่ยนไป
ทุกอย่างจะคงเดิม
นานเหลือเกินที่ฉันดึงดูดพลังชนิดหนึ่ง ซึ่งปลุกปั้นชีวิตของฉัน
และฉันปล่อยให้มันทำไป
บางครั้ง มันก็โจมตีฉีกร่างฉันราวกับพายุ
ทว่าบางครั้ง มันแค่สั่นสะเทือนพื้นใต้เท้า
เพื่อให้ฉันไปหยัดยืนบนแผ่นดินอื่น
ขณะที่บางสิ่งหรือบางคนถูกสูบกลืน
แต่ฉันยังรอดมาได้เสมอ
ดังนั้นไม่ว่าระหว่างเราจะเป็นอย่างไร ฉันรู้ว่าคุณก็อยู่รอดได้เช่นกัน
เพราะเราเรียนรู้มาให้ทำแบบนั้น
และคุณจะมีฉัน
ชั่วนิรันดร์
ทั้งตัวและหัวใจ ตลอดไป
ปีที่ผ่านมาสาหัสมาก
ที่จริงก็สาหัสมานานกว่านั้นอีก
ฉันควรเริ่มใหม่ตั้งแต่ต้นรึเปล่า
- ตรงนั้นหรือตรงไหนก็ได้ครับ - อ้อ
ฉันไม่เคยทำอะไรแบบนี้ เลยไม่รู้กฎว่าต้องทำยังไง
แล้วถ้ามีกฎจะช่วยได้ไหม
ว่าไงนะคะ
คุณคิดว่าจำเป็นต้องมีกฎรึเปล่า
ประหลาดจริง
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม ล่า