("จงตระหนักว่าทุกอย่างเชื่อมโยงกับสิ่งอื่นๆ")
(อ้างจาก เลโอนาร์โด ดาวินชี)
ชั่วโมงเร่งด่วน
ก็เป็นเหมือนกันทุกที่
เราต้องไปให้ถึงที่หมาย ด้วยเส้นทางที่เร็วที่สุดเท่าที่จะทําได้
ในโลกที่วุ่นวายของเรา
ธรรมชาติถูกเนรเทศไปอยู่ในเงามืด
แต่ที่นี่ในเนปาล ถนนสายในจะทําให้เราต้องเดินอ้อมไกล
ดังนั้นเมื่อถูกบีบให้ต้องใช้ถนนสายหลักของเมือง
เราต้องเจอการจราจรติดขัด
หรือไม่ก็ต้องสร้างเลนถนนเอง
นักสัญจรจอมท้าทายตัวนี้ กําลังทําสิ่งที่เผ่าพันธุ์ของมันทํามาตลอด...
การอพยพตอนกลางคืน เพื่อข้ามไปยังแหล่งอาหารต่างๆ
และถ้าวันนี้ทุ่งหญ้าสะวันนากลายเป็นชานเมือง
ก็หยุดยั้งมันไม่ได้
เมื่อเผชิญโลกที่วุ่นวายของเรา ธรรมชาติต้องดิ้นรนหาทางออก
และการทําเช่นนั้น แรดที่มุ่งมั่นแต่ละตัว
กําลังถักทอสายใยเล็กๆ เข้าไปสู่เครือข่ายแห่งชีวิตผืนมหึมา
เครือข่ายมีชีวิตที่ครอบคลุมโลกทั้งใบของเรา
มันเชื่อมโยงทุกสิ่งมีชีวิต
และตอนนี้ นี่เป็นครั้งแรกที่เราจะเปิดเผยวิธี
จากป่าที่หนาทึบที่สุด...
สู่มหาสมุทรที่ลึกที่สุด
ท้องฟ้าที่เกรี้ยวกราดที่สุด...
สู่ทะเลทรายที่ร้อนระอุที่สุด
เครือข่ายลับนี้เชื่อมโยงความมหัศจรรย์ของชีวิต
เข้ากับพลังอันยิ่งใหญ่ของโลกเรา...
ที่ทําให้โลกทั้งใบของเรามีชีวิต
และต่อให้เราขัดขวางสายสัมพันธ์ที่สําคัญเหล่านี้...
ธรรมชาติก็ยังคงสู้ต่อไป
นี่คือเรื่องราวมหัศจรรย์ที่ยังไม่เคยเปิดเผยที่ไหน ของพลังที่ทรงอานุภาพที่สุดในโลก
ชีวิตนั่นเอง
ไขความลับของมัน
และค้นพบว่าเราจะมีอนาคตที่สดใสขึ้น สําหรับทุกคนได้อย่างไร...
บนโลกที่เราอยู่อย่างเชื่อมโยงกัน
(โลกที่เราอยู่)
(เครือข่ายมหัศจรรย์ของธรรมชาติ)
เราสามารถหยิบสายใยเครือข่ายของธรรมชาติ
ได้จากทุกที่ที่เราสนใจจะดู
แม้จะอยู่ในป่าทางตอนเหนือที่เยือกแข็งก็ตาม
(บรรยายโดยเคท แบลนเชตต์)
มันอาจไม่รู้
แต่กวางเรนเดียร์แรกเกิดตัวนี้ มีบทบาทสําคัญรอมันอยู่
มันแค่ต้องอยู่รอดให้ได้นานพอที่จะทําหน้าที่ของมัน
สายสัมพันธ์ที่แน่นแฟ้นที่สุดกับแม่ของมันจะช่วยได้
แต่ก่อนอื่น มันต้องใช้เครื่องมือเอาตัวรอด ที่สําคัญที่สุดให้เชี่ยวชาญเสียก่อน
ขาของมัน
มันเป็นนักกีฬาโดยกําเนิด
ความเร็ว ความอดทน มันมีครบทุกอย่าง
หรือไม่มันก็จะมีเมื่อเริ่มเดินได้
จนกว่าจะถึงตอนนั้น สถานที่ที่ปลอดภัยที่สุด สําหรับนักวิ่งลมกรดฝึกหัด
แท้จริงแล้วก็คือการอยู่ใต้ขาของแม่มัน
เพราะดวงตาของนกอินทรีกําลังจับจ้อง
รอให้มันหลงฝูง
คราวนี้แม่ปกป้องมันได้
แต่ยิ่งมันใช้งานขาได้เร็วเท่าไหร่
โอกาสของมันก็จะดียิ่งขึ้น
ลูกกวางจะปลอดภัยเมื่ออยู่ร่วมกับฝูง
และเมื่ออยู่รวมกัน สัตว์เหล่านี้ก็สร้างผลกระทบ
ที่สัมผัสได้ไกลเกินทวีปอาร์กติก
ต่อเมื่อพวกมันคอยระแวดระวังภัย
หมาป่า
บนทุ่งราบนี้
ฝูงกวางสามารถสังเกตอันตรายที่ใกล้เข้ามา และทําสิ่งที่มันเกิดมาเพื่อทํามัน
พวกมันสามารถทําความเร็วสูงสุดได้ในพื้นที่โล่ง
แต่ท่ามกลางพงไม้ หิมะหนาเตอะทําให้พวกมันวิ่งช้าลง
พวกมันโชคดีเพราะมันเป็นเรื่องยากขึ้นไปอีก สําหรับพวกที่ขาสั้นกว่า
การฝ่าเข้าไปในที่โล่งหมายถึงการตั้งหลักที่ดีกว่า
และฝูงสัตว์ขี้ตื่นก็สามารถจับตาดูผู้ไล่ล่าได้อีกครั้ง
อาร์กติกเป็นที่ที่ยากจะอยู่รอด แม้แต่นักวิ่งระดับโลก
แต่การเต้นรําของนักล่ากับเหยื่อที่ไม่มีวันสิ้นสุดนี้
เชื่อมโยงกับเราทุกคนในท้ายที่สุด
ขณะที่ลูกกวางกับฝูงของมันเล็มหญ้าและพุ่มไม้
พวกมันก็ถูกตัดแต่ง
ซึ่งทําให้หิมะคงตัวไม่แตกร้าว
ขณะที่พวกนักล่าคอยไล่ต้อนฝูงกวาง
การเล็มหญ้าของพวกมันก็ขยายพื้นที่กว้างออกไป
พวกมันช่วยกันสร้างผ้าห่มหิมะที่เรียบเนียน
เปลี่ยนที่ราบสีขาวนี้ ให้กลายเป็นกระจกแห่งจักรวาล
ที่สามารถสะท้อนความร้อน จากแสงอาทิตย์กว่า 85% กลับขึ้นไปบนอวกาศ
เราต้องการให้อาร์กติกคงสภาพเยือกแข็งเอาไว้ เพื่อช่วยรักษาสภาพอากาศของเราให้คงที่
ทําให้โลกทั้งใบ เหมาะจะให้เราทุกคนอยู่อาศัยได้ยิ่งขึ้น
และระบบหล่อเย็นที่น่าอัศจรรย์นี้
ช่วยทําให้เกิดเหตุการณ์ต่อเนื่องอื่นๆ...
ที่ดําดิ่งสู่ก้นบึ้งมหาสมุทร
เพราะทะเลกลายเป็นน้ําแข็งเมื่ออยู่นอกชายฝั่ง
ผลึกน้ําแข็งลอยขึ้นสู่ผิวน้ํา
ทําให้น้ําทะเลที่มีความหนาแน่นกว่า ถูกดันลงไปที่ก้นทะเล...
และน้ําที่อุ่นกว่าบนผิวน้ําก็จะไหลเข้ามาแทน
มันคือจุดเริ่มต้นของระบบการไหลเวียนขนาดยักษ์
ปั๊มที่สูบกระแสน้ําให้ไหลไปกลับมานับพันปี
เชื่อมต่อทุกมหาสมุทรบนโลก
ที่ใดมีกระแสน้ํา
ที่นั่นย่อมมีชีวิต
ไม่มีที่ใดจะมีมากเท่าแนวปะการังเขตร้อนอีกแล้ว
หนึ่งในสี่ของสัตว์ทะเลทั้งหมดที่เป็นที่รู้จัก อาศัยอยู่ตามแนวปะการังแบบนี้
และมนุษย์เราพันล้านคน ต้องพึ่งพาพวกมันเพื่ออาหาร
การดํารงชีวิต และการปกป้อง
แม้แต่ที่นี่เอง กระแสน้ํารอบๆ แนวปะการังนี้
ก็ใช้กฎเดียวกัน...
สําหรับนักล่าและผู้ถูกล่า
เคล็ดลับคือต้องนําหน้าคู่แข่ง...
ไม่ว่าด้วยวิธีไหน
ไข่ปลาหมึกเหล่านี้ถูกแม่ของพวกมันซ่อนไว้ในหิน
ปัญหาก็คืออีกไม่นานพวกมันจะมองเห็นทะลุด้านใน
ตัวอ่อนเล็กๆ เหล่านี้ จึงต้องอยู่นิ่งๆ เพื่อไม่ให้เป็น...
อ้อ มันมักจะมีอยู่ตัวนึง
ขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าเม็ดถั่วลิสง เจ้าเด็กแสบตัวนี้
ก็ตื่นตาตื่นใจไปกับแนวปะการังรอบตัวมันแล้ว
มันมีชีวิตอยู่ได้แค่ปีเดียว
มันจึงตั้งใจเรียนรู้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทําได้
ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทําได้
แต่ความร่าเริงของมันกําลังดึงดูดความสนใจ
กุ้งตั๊กแตนผู้หิวโหย ที่มีสายตาเฉียบคมที่สุดในแนวปะการัง
มันชอบกินไข่ที่ตรงกลางอ่อนนุ่ม
แต่เจ้าตัวเล็กนําหน้าไปแล้วหนึ่งก้าว
ตอนนี้นายมองเห็นฉัน
ตอนนี้มองไม่เห็นแล้ว
แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะหลงกลอุบายนั้น
ฉลามอินทรธนูสามารถสัมผัสกระแสไฟฟ้า
ที่ส่งออกมาจากอาหารมื้อต่อไปได้
และหัวใจของลูกปลาหมึก ก็ดังเหมือนสัญญาณกันขโมยรถยนต์
ในวินาทีสุดท้าย มันกลับรู้...
ว่าต้องปิดสวิตช์
กลั้นหายใจและชะลอหัวใจทั้งสามดวงให้ช้าลง
เพื่อล่องหนอีกครั้ง
สิ่งที่นักเรียนแสนกระตือรือร้นตัวนี้ต้องการ
คือตัวเต็มวัยที่มาสอนมันให้จับเหยื่อเป็นมื้อเย็น
มันมากพอที่จะทําให้ ตัวที่อยากเป็นนักล่าโผล่พรวดออกมา
จบจากโรงเรียนไข่ ทําให้มันได้เริ่มต้นชีวิตที่ดีที่สุด
ตอนนี้มันจะได้กินเลี้ยง
ในโอกาสต่างๆ ที่กระแสน้ําพัดมา
สัตว์ประหลาดตัวเล็กๆ โลดแล่นไปบนซูเปอร์ไฮเวย์สายน้ํา
จากแนวปะการังไปสู่แนวปะการังที่ห่างไกล
ขยายชีวิตใหม่และความหวังใหม่
ให้กับอนาคตของสิ่งมหัศจรรย์ใต้น้ํา
จากลูกกวางเรนเดียร์ ที่ช่วยกระตุ้นหัวใจของมหาสมุทร
ผ่านแนวปะการังเขตร้อน
เครือข่ายของกระแสน้ําในมหาสมุทร ได้เชื่อมทั้งสองขั้วโลกเข้าไว้ด้วยกัน
ขณะที่มันดําเนินต่อไปถึงแอนตาร์กติกา
อุณหภูมิเยือกแข็งชาร์จพลังแรง ให้กับชีพจรของมหาสมุทร
ปั๊มน้ําทะเลไปทางเหนืออีกครั้ง...
ที่ซึ่งกระแสน้ําที่ทรงพลังที่สุด คอยชุบชีวิตสรรพชีวิต...
ในสถานที่ที่เราคาดไม่ถึง
ช่วงฤดูแล้งในทะเลทรายคาลาฮารีของแอฟริกา
ทุกคนกําลังพยายามเอาชนะความร้อน
แม้แต่ที่นี่
เครือข่ายของธรรมชาติมีวิธีจัดหาของที่สิ่งมีชีวิต ต้องการเพื่อการเจริญเติบโตได้อย่างแม่นยํา
ทั้งหมดก็เพราะไกลออกไปหลายร้อยกิโลเมตร
กระแสน้ําแอตแลนติกที่เย็นเฉียบ เจอกับอากาศร้อนของทะเลทราย
หมอกหนาพัดเข้าสู่แผ่นดิน
เมฆพายุลอยขึ้นเหนือที่ราบสูง
ที่พวกมันแสดงการเล่นแร่แปรธาตุของธรรมชาติ
สายฟ้าแต่ละสายทรงพลังมาก...
มันทําให้โมเลกุลในอากาศแตกตัว...
สร้างเป็นไนเตรต
ปุ๋ยน้ําที่จําเป็นต่อการเจริญเติบโต ของต้นไม้ทุกต้นบนโลก
น้ําฝนที่อุดมด้วยสารอาหารนี้ ตกลงมาและไหลลงใต้...
ข้ามตอนใต้ของแอฟริกาไปหลายร้อยกิโลเมตร...
จนกระทั่งไหลลงสู่ สามเหลี่ยมปากแม่น้ําโอคาวังโก...
เปลี่ยนทะเลทรายคาลาฮารีที่แห้งผาด ให้เป็นหนึ่งในโอเอซิสธรรมชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุด...
ก่อให้เกิดการระเบิดของการเติบโตครั้งใหม่ บนทะเลทรายที่ครั้งหนึ่งเคยแห้งแล้ง
แต่ในขณะที่การเชื่อมต่อ กับมหาสมุทรอันไกลโพ้นทําให้เกิดน้ํา...
แต่กลับเป็นสัตว์ในพื้นที่ ที่สร้างสภาพแวดล้อมที่ทุกคนได้ประโยชน์
วิศวกรรุ่นเฮฟวี่เวทบุกถางพืชพรรณ...
สร้างเครือข่ายช่องทางการไหล...
ที่เชื่อมหนองน้ําและแอ่งน้ํา...
ทําให้น้ําที่อุดมสมบูรณ์แผ่ขยายได้ไกลออกไป
แปลว่าไม่มีใครพลาดโอกาส
และสําหรับครอบครัวฮิปโปที่รักการพักผ่อนนี้...
มันคือฤดูปาร์ตี้สระน้ํา
พวกมันคือฝูงแรกที่เป็นเจ้าของ จุดเล่นน้ําที่ดีที่สุดในบริเวณนี้
แต่พ่อฮิปโปก็ยังไม่วางใจ
การปกป้องสระน้ํา และฮาเร็มตัวเมียที่พร้อมผสมพันธุ์
ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
ทั้งสองอย่างเป็นของมีค่าสําหรับฮิปโปหนุ่ม ที่อยากมีครอบครัวเป็นของตัวเอง
สําหรับตัวพ่อแล้ว
แขกไม่ได้รับเชิญนี้ไม่เป็นที่ต้อนรับแม้แต่น้อย
พ่อฮิปโปเตือนให้มันถอยไป
การสู้กับคู่แข่งหนักสองตันเป็นเรื่องเหนื่อยน่าดู
มันอาจเป็นเรื่องถึงตายได้อีกด้วย
แต่ถ้าหนุ่มวัยฉกรรจ์ก้าวลงสระ
พ่อฮิปโปมีทางเลือกง่ายๆ
เสียครอบครัว...
หรือสู้
พ่อฮิปโปอาจต้องขับไล่ผู้ที่มาท้าทายอีกหลายตัว
ก่อนฤดูกาลจะจบสิ้น
แต่ตอนนี้ สมควรต้องฉลองชัยชนะ
ใช่ ยังได้อยู่
การเล่นสนุกและการต่อสู้ทั้งหมดนี้ ช่วยยืดอายุฤดูปาร์ตี้ให้นานขึ้น
มันกวนน้ําและทําให้แอ่งน้ําไม่นิ่งขัง
และถึงแม้ว่าน้ําท่วมจะเริ่มลดลงแล้ว
เพื่อนวิศวกรภูมิทัศน์ของพวกมัน
ก็แน่ใจได้ว่าน้ํารสฮิปโปนี้ปลอดภัยที่จะดื่ม
ไม่กี่เดือนต่อมา
น้ําท่วมที่อุดมสมบูรณ์ก็หายไป
และนักปราบดินก็นําอาหารที่เหลืออยู่...
ตกสู่พื้นดิน
แต่มื้อค่ําแบบทําลายล้างนี้
ทําให้เกิดปฏิกิริยาลูกโซ่
ที่ส่งคลื่นออกไปไกลกว่าทะเลทราย...
ด้วยการปูทางไปสู่ ปรากฏการณ์ทางธรรมชาติอีกชนิด
ไฟ
ซากไม้เป็นเชื้อเพลิงให้ไฟป่าตามฤดูกาล ที่ชุบชีวิตทุ่งหญ้าสะวันนา
และท่ามกลางเปลวไฟนี้ สายใยเส้นใหม่ ของเครือข่ายแห่งชีวิตอันกว้างใหญ่ก็เริ่มขึ้น...
ที่เกี่ยวข้องเชื่อมต่อกับทวีปต่างๆ
เมื่อพุ่มไม้และดินถูกเผาไหม้
สารอาหารต่างๆ ที่มองด้วยตาเปล่าไม่เห็น ถูกปลดปล่อยจากที่อยู่ใต้ดิน
พวกมันลอยไปกับควัน...
ขึ้นไปบนเมฆ
สูงขึ้นไปบนชั้นบรรยากาศ มวลละอองฟอสฟอรัส
เร่งความเร็วผ่านกระแสลม และระบบสภาวะอากาศ
ปุ๋ยถูกนําพาขึ้นไปข้ามมหาสมุทรแอตแลนติก...
สู่ท้องฟ้าของอเมริกาใต้...
ที่ที่เวทมนตร์แห่งสายฝนโปรยลงมา...
เหนือป่าฝนอเมซอนอันยิ่งใหญ่
น่าทึ่งที่ครึ่งหนึ่งของฟอสฟอรัสมาถึงที่นี่ได้
จากจุดกําเนิดที่เป็นไฟป่าในแอฟริกา...
ให้การยังชีพข้ามทวีป
กับสามล้านสายพันธุ์ที่เรียกที่นี่ว่าบ้าน
เราเคยคิดว่า ความหลากหลายทางชีวภาพอันน่าทึ่งของที่นี่
มีวิวัฒนาการจากการแข่งขันที่กดดัน
แต่ยังมีพลังที่ละเอียดอ่อน และทรงพลังพอๆ กันที่เข้ามามีบทบาท
การทํางานร่วมกัน
สูงขึ้นไปเหนือต้นไหนๆ คือต้นถั่วบราซิลที่สง่างาม
มันเติบโตอยู่ที่นี่มานานกว่าศตวรรษ
ด้วยความสูงเกือบ 45.7 เมตร มันจึงเป็นเสาหลักของสังคมชั้นสูง
มันก้าวขึ้นสู่จุดสูงสุด ด้วยการเป็นสุดยอดนักสร้างเครือข่ายป่าไม้
และก็เชื่อมั่นว่าเส้นสายที่มี จะจัดหาสิ่งที่มันต้องการได้
ดอกไม้สีเหลืองสดใสที่เต็มไปด้วยน้ําหวาน ประกาศว่ามันพร้อมจะขยายพันธุ์แล้ว
แต่มันก็จู้จี้นิดหน่อย
มันอยากได้แต่แขกวีไอพีเท่านั้น
แมลงผสมเกสรที่สําคัญมาก ที่อาจไปเยี่ยมต้นถั่วบราซิลต้นอื่น
ดังนั้นดอกของมันจึงมีฝาครอบป้องกัน
ต้องใช้แมลงที่มีแรงมากกว่านี้อีกหน่อย ที่จะยกประตูนี้ได้
น่าทึ่งมากที่ต้นไม้ต้นนี้มีเส้นสายเป็นอย่างดี
จนสามารถหาสิ่งมีชีวิตสุดพิเศษมารับบทหนัก
เพื่อเป็นผู้ช่วยส่วนตัวได้
ดอกกล้วยไม้ที่อยู่ใกล้เคียง...
ที่กําลังล่อแมลงผสมเกสรด้วยตัวเอง
กลิ่นหอมที่น่าหลงใหลเป็นสิ่งที่เกินต้าน
สําหรับผู้เชี่ยวชาญเรื่องกลิ่น
ผึ้งกล้วยไม้ตัวนี้คือนักผสมน้ําหอมมือฉมัง
ขณะกําลังผสมโคโลญจ์กลิ่นเฉพาะของตัวเอง
มันต้องผสมน้ําหอมกลิ่นเยี่ยมนี้เข้าไปด้วย
มันค่อยๆ รวบรวมน้ํามันหอมที่ดีที่สุด ด้วยหนวดของมัน
และผสมอย่างชํานาญในถุงหน้าท้องของมัน
ส่วนผสมที่ลงตัวจะทําให้มันเป็นที่ต้องการ ของผู้ที่ชื่นชอบมากขึ้น
มันต้องใช่แน่ๆ
งั้นแต้มอีกสักหน่อย
ผู้คลั่งความหอมที่สมบูรณ์แบบ ไม่ได้เป็นผู้ช่วยต้นถั่วบราซิล
แต่เป็นแมลงที่มันดึงดูด
เมื่ออากาศในป่าฟุ้งไปด้วยกลิ่นที่เย้ายวน
ผึ้งตัวเมียที่ตัวใหญ่และแข็งแรงกว่า เริ่มร้องหึ่งๆ รอบๆ
และนี่คือรุ่นเฮฟวี่เวทที่ต้นถั่วบราซิล
เฝ้ารอให้ความบันเทิง
ผึ้งตัวเมียมีแรงงัดฝาครอบให้เปิดออก...
และจัดส่งละอองเกสรดอกไม้ ที่ต้นไม้ต้องการเพื่อขยายพันธุ์
ความเชี่ยวชาญเรื่องเครือข่ายป่าไม้ ของต้นไม้ได้ผลแล้ว
แต่จนถึงปีหน้าดอกไม้สุดพิเศษของมัน ก็จะเปลี่ยนเป็นผลไม้
ที่จะเจาะเข้าไปได้ยากยิ่งกว่า
ขนาดตกจากความสูง 30 เมตร
เมล็ดยังกระเด็นออกมาจากเปลือก ที่แข็งเป็นหินไม่ได้เลย
มีเพียงโจรงัดตู้เซฟเท่านั้น ที่จะเจาะเข้าไปในตู้นิรภัยนี้ได้
แต่ต้นไม้ชั้นสูงต้นนี้ก็ยังมีเส้นสาย ในป่าใต้พื้นพิภพอีกด้วย
ผู้ต้องสงสัยหมายเลขหนึ่ง
อะกูติมือเบา
สัตว์ฟันแทะตัวนี้เป็นสัตว์ชนิดเดียว ที่มีเครื่องมือที่เหมาะสม
ในการงัดเปลือกให้เปิดออก
และเมื่อพูดถึงถั่วที่อยู่ข้างใน มันต้องได้กินทั้งหมด
ถ้ามีของเหลือ มันจะซ่อนถั่วเอาไว้ทั่วป่า
เพื่อจะได้ไว้กินวันหลัง
แต่หัวขโมยประจําป่าตัวนี้มีที่ซุกซ่อนมากมาย
มันจําไม่ได้หรอกว่าถั่วทั้งหมดอยู่ที่ไหน
และเมล็ดพันธุ์ที่หายไป คือสิ่งที่ต้นถั่วบราซิลหวังพึ่งพา
การฝากมรดกอันล้ําค่าของมันไว้ในมือ ของตัวประหลาดอาจดูเป็นเรื่องไม่รอบคอบ
แต่นั่นคือความมหัศจรรย์ของเครือข่ายธรรมชาติ
การร่วมงานที่มหัศจรรย์นี้ได้ผลจริงๆ
และไว้เชื่อได้เลยว่าถั่วบราซิลทุกเมล็ด
ถูกสร้างด้วยวิธีที่แสนพิเศษนี้
พวกมันเป็นพืชพันธุ์ที่มาจากป่าฝน ที่แข็งแรงและอุดมสมบูรณ์เท่านั้น
และมีสัตว์ชนิดหนึ่ง
ที่มีความสําคัญต่อการรักษาป่าทั้งผืนนี้ให้แข็งแรง
สิ่งมีชีวิตที่ปกครองอาณาจักร ด้วยกําปั้นเหล็กแห่งความกลัว
อย่างน้อยมันก็ทําตอนที่ลุกจากที่นอนแล้ว
วัยรุ่นทั่วไป
เสือจากัวร์หนุ่มตัวนี้ใช้เวลาทั้งวันไปกับการนอน
และบางครั้งก็ลุกขึ้นมาหาของกิน
ของว่างของมันมีตั้งแต่บนยอดไม้...
ไปจนถึงท้ายตลิ่ง
แต่ความอยากอาหารอันไม่มีที่สิ้นสุดของมัน หมายถึงทุกที่ที่มันเหยียบย่าง
ไม่ได้มีแต่ความตาย แต่มีชีวิต
ถ้าไม่มีแมวตัวใหญ่อย่างมัน
สถานที่นี้คงดูแตกต่างออกไปมาก
นักล่าที่น้อยลงอาจหมายถึง ฝูงสัตว์กินหญ้าจะมีมากขึ้น
กัดกินต้นอ่อนก่อนที่พวกมันจะโตเต็มที่
เมื่อต้นไม้แก่ตายไป ต้นอ่อนก็เข้ามาแทนที่น้อยลง
แสงอาทิตย์ส่องทะลุช่องว่างของร่มไม้
พืชคลุมดินให้ชุ่มชื้นจะแห้งตาย
และเหล่าสัตว์ที่พึ่งพาความชื้นก็จะหายไป
ดอกไม้เหี่ยวเฉา
นกฮัมมิงเบิร์ดอดตาย
เมื่อไม่มีนักล่าขนาดใหญ่ออกตระเวน...
มดตัดใบไม้ก็ระเบิดจํานวนเพิ่มขึ้นหลายร้อยเท่า
พร้อมจะกัดแทะทั้งป่าทีละใบๆ
แค่หนึ่งจุดเชื่อมโยงที่หายไป
เครือข่ายทั้งระบบก็เริ่มพังทลาย
แต่ที่ใดที่เสือจากัวร์ยังออกล่าอยู่ พวกมันก็คือตัวที่เชื่อมโยง
เครือข่ายซับซ้อนของป่าฝนเข้าไว้ด้วยกัน
และวัยรุ่นจอมตะกละตัวนี้
จะลองทําสิ่งที่มีนักล่าแค่ไม่กี่ตัวจะกล้าทํา
จัดการนักล่าที่อยู่ระดับสูงอีกตัว
จระเข้เคแมน...
กําลังรอจู่โจมตีเหยื่อของมัน
มันอาจจัดการเสีอจากัวร์ไร้เดียงสาตัวนี้ได้
อยู่ที่ว่าใครจะเปิดการโจมตีก่อน
มันได้กินอาหารที่คู่ควร กับความต้องการของวัยรุ่นที่ใจจดจ่อที่สุด
และเป็นมื้อที่มีผลกระทบอย่างมาก
เพราะอาหารที่เหลือของมัน กําลังจะเริ่มต้นการเดินทางของตัวเอง
ที่เผยให้เห็นความลับอันน่าทึ่ง
ว่าแท้จริงแล้วป่าทั่วโลกทํางานอย่างไร
ซากที่เน่าเปื่อยจะปล่อยสารอาหาร ที่มีคุณค่าตลอดทั้งชีวิต
ที่ซึมลงสู่พื้นป่า
และใต้ดินก็มีบางสิ่งกําลังรอรับพวกมันอยู่
สายใยขนาดเล็กที่มองไม่เห็นด้วยตาเปล่า จะดูดซับสารอาหาร
และลําเลียงไปไว้ใต้ต้นไม้ด้านบน
มันเป็นเพียงเส้นใยเดียว ในเครือข่ายอันกว้างใหญ่ไพศาล
เนื้อเยื่อไมซีเลียมจากกลุ่มเห็ดรา
ที่แพร่กระจายอยู่ใต้ป่าฝนทั้งหมดนี้
ขั้วเล็กๆ ของพวกมันเชื่อมต่อกับรากของต้นไม้ เพื่อแลกเปลี่ยนสารอาหารที่จับได้
แลกกับการแบ่งปันอาหารของต้นไม้
แต่นี่เป็นมากกว่าแค่การซื้อขายทางธุรกิจ
ในป่าบางแห่ง เครือข่ายใต้ดินจะรวมต้นไม้
เข้าไปเป็นเครือข่ายต้นไม้ที่กว้างใหญ่ผืนเดียว
ระบบอัจฉริยะที่ช่วยให้ การไหลเวียนอาหารและน้ํา
จากผู้แข็งแกร่งที่สุดไปสู่ผู้อ่อนแอที่สุด
แม้แต่ระหว่างสปีชีส์
ต้นอ่อนที่อดอยากแสงแดด
ต้นไม้ใกล้เคียงที่สูงกว่า ก็สามารถดูแลให้อาหารมันได้อย่างเต็มที่
ต้นไม้อาจใช้เครือข่ายสื่อสารกันอีกด้วย
กลุ่มต้นไม้อยู่รวมกันจะคอยเตือนต้นอื่น ถึงโรคภัยไข้เจ็บหรือการโจมตี
เพื่อจะได้รับมือช่วงยากลําบากในวันข้างหน้า
ขนาดของเครือข่ายเห็ดราบนโลกนั้นน่าตกใจมาก
เมื่อเอาเรียงต่อกัน พวกมันอาจแผ่ขยายไกลเกินระบบสุริยะของเรา
และขยายออกไปไกลกว่าครึ่งทางของกาแล็กซี่
แต่บนโลกนี้ พวกมันทํางานร่วมกับต้นไม้
เพื่อกักเก็บสามในสี่ของคาร์บอนภาคพื้นดินทั้งหมด
เอาไว้ใต้ดินอย่างอย่างปลอดภัย
ต้นมะเดื่อนี้มีอายุหลายร้อยปี
ต้นแม่
ต้นอ่อนมากมายได้เติบโตใต้ร่มเงาของมัน
แต่ตอนนี้ชีวิตมันกําลังจะถึงจุดจบ
เครือข่ายเห็ดราอาจยอมให้มัน ทําการเสียสละครั้งสุดท้าย
เพื่อมอบสารอาหารล้ําค่าชิ้นสุดท้าย ให้กับชุมชนของมัน
ความปรารถนาของคุณยายที่กําลังจะตาย เพื่อให้โอกาสที่ดีที่สุดแก่ครอบครัวป่าของมัน
ต้นไม้ต้นอื่นจะเติบโตขึ้นมาแทนที่ และยืนหยัดรับหน้าที่ต่อจากมัน
ต้องขอบคุณความมหัศจรรย์ของเครือข่ายต้นไม้
นักวิทยาศาสตร์บางคนในปัจจุบันเริ่มมองป่า
ว่ามีตัวตนที่เชื่อมโยงเป็นหนึ่งเดียวมากขึ้น...
ที่ที่พืช สัตว์ และเห็ดราทั้งหมดทํางานร่วมกัน...
ในฐานะชุมชนที่ร่วมมือและช่วยเหลือกันเอง
ตัวอย่างที่ชัดเจนของ เครือข่ายมหัศจรรย์ของธรรมชาติ
ด้วยการค้นพบต่างๆ เมื่อไม่นานมานี้
มันจะไม่ใช่เรื่องไกลตัวเกินไป ที่จะได้เห็นดาวเคราะห์ทั้งดวง
ทํางานในลักษณะเดียวกัน
ทุกชีวิตเชื่อมโยงกัน
จากเรนเดียร์ที่ว่องไว
สู่ฮิปโปผู้พิชิต
ทุกการกระทํามีผลที่ตามมา
จากเสียงหัวใจเต้นของมหาสมุทร สู่พายุฝนอันอุดมสมบูรณ์
ไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง ธรรมชาติทั้งหมดเชื่อมโยงกับทุกชีวิตของเรา
ต่อให้มันไม่ได้เดินบนถนนของเราก็ตาม
สายสัมพันธ์ของชีวิตแผ่ขยายไปทั่วทุกมุมโลก
แต่เครือข่ายของธรรมชาติ จะต้องเคลื่อนไหวอยู่เรื่อยๆ
เต้นรําไปตามจังหวะของโลกที่มีชีวิต
และตอบสนองต่อกาลเวลาที่ผ่านไป
ในโลกที่เปลี่ยนแปลงตลอดเวลา
โอกาสมีให้ไขว่คว้าเสมอ
แต่จังหวะเวลาคือทุกสิ่งทุกอย่าง
คําบรรยายโดย คุณาพร ศันสนียกุลวิไล