Γεια.
Τομ. Είσαι ακόμα εδώ.
Είμαι.
Πώς είναι το Μιραμάρε;
Καλό είναι. Μια χαρά. Είναι εδώ η Μαρτζ;
Μόλις έφυγε. Πήγε στο σπίτι της να δουλέψει λίγο.
- Δουλεύει; - Ναι. Είναι συγγραφέας.
Μυθιστόρημα;
Ταξιδιωτικός οδηγός για το Ατράνι.
Με φωτογραφίες;
Ναι. Είναι και πολύ καλή φωτογράφος.
Άρα, έχει φωτογραφίες και λέξεις.
Ναι. Περιγραφές, παρατηρήσεις, ποιήματα...
Δεν με έχει αφήσει να τα διαβάσω.
Και ποιήματα.
Λοιπόν, ποιο είναι το σχέδιο; Ρώμη; Σικελία;
Ωραία θα 'ναι ό,τι κι αν αποφασίσεις.
Σου έφερα κάτι από τη Νέα Υόρκη.
Τι;
Πουκάμισα και τέτοια, μια ρόμπα. Είναι στο ξενοδοχείο.
Έχω να ομολογήσω κάτι.
Με έστειλε ο πατέρας σου να σε πείσω να γυρίσεις.
- Ο πατέρας μου; - Ναι.
Είπα ότι θα προσπαθήσω. Το εννοούσα, αλλά...
Τώρα δεν έχω πρόθεση να το κάνω.
Καταλαβαίνω γιατί θες να μείνεις εδώ.
Λογικό, είναι τέλεια.
Γιατί να γυρίσεις στη Νέα Υόρκη;
Όταν λες ότι σε έστειλε, εννοείς... σε πλήρωσε;
Ναι, αλλά θα του τα δώσω πίσω.
Εγώ δεν εκμεταλλεύομαι τους άλλους.
Από πού τον ξέρεις καν;
Δεν τον ξέρω. Εκείνος με βρήκε.
Μάλλον δεν έπειθε κάποιον αληθινό σου φίλο να ανακατευτεί στη ζωή σου.
Ούτε εγώ θα ανακατευτώ,
αλλά να πάρεις τα ρούχα που έστειλε η μητέρα σου.
Και μετά...
Μάλλον θα φύγω.
Δεν το πιστεύω τι έκανε.
Από την άλλη, το πιστεύω.
Τομ...
Μην του τα δώσεις πίσω.
Θα μπουν στον λογαριασμό εξόδων.
Μάλλον θα τα δικαιολογήσει και στην εφορία.
- Δεν θύμωσες μαζί μου; - Και βέβαια όχι.
Το ίδιο θα έκανα κι εγώ. Το ίδιο έκανα.
Είδα την ευκαιρία για περιπέτεια και την εκμεταλλεύτηκα.
Ακριβώς ό,τι έκανες κι εσύ.
Ναι.
Ερμελίντα!
Έναν καφέ για τον Τομ.
Άκου, δεν είμαι αγνώμων,
αλλά δεν καταλαβαίνει ότι τα καλύτερα πουκάμισα
εισάγονται από δω.
Ευχαριστώ που έφερες τόσα πράγματα.
Πολύ ευγενικό.
Δεν είδες ένα.
Εννοείται, αυτό θα διάλεγε.
Ποιος, Τομ, πες μου,
ποιος στο καλό θα φορούσε μια μοβ ρόμπα με λαχούρια;
Θεέ μου, είναι απαίσια.
Είπε ο πατέρας μου ότι ζωγραφίζω;
Όχι.
Τυχαίνει να είμαι πολύ καλός, αν και δεν θα το έλεγε ποτέ.
Θες να τους δεις;
Ωραία.
Λοιπόν, εδώ είμαστε.
Κάποια από τα τοπία μου εκεί.
Ναι.
Κάποια της Μαρτζ.
Εκεί βάζω της Μαρτζ.
Μάλιστα.
Ναι.
Η αφηρημένη μου περίοδος.
Ναι.
Αυτός είναι ένας καινούργιος της Μαρτζ που φτιάχνω τελευταία.
Είναι γυμνό.
Ναι. Ξέρω, δεν είμαι σπουδαίος ζωγράφος.
Ακόμα.
Αλλά το χαίρομαι.
Όχι, είναι...
Ευχαριστώ.
Ναι.
Κι άλλα τοπία.
Ναι. Είναι όλα μπλε. Η Μπλε Περίοδός σου.
Ναι, δεν το είχα σκεφτεί αυτό.
Μάλλον γράφει ακόμα,
αλλά θα διασκεδάσει με την πλεκτάνη
και δεν θα την πειράξει.
Να το.
Ωραία.
Γεια.
Ο Τομ έχει να πει μια πολύ αστεία ιστορία.
Αλήθεια;
Γεια.
Να ανοίξουμε αυτό πρώτα.
- Κάθισε. - Ευχαριστώ.
Το πιστεύεις;
Και να τους ήξερες, δεν θα περίμενες να φτάσουν ως εκεί.
Ποιος ήταν αυτός στο μπαρ;
Ιδιωτικός ντετέκτιβ. Ο πατέρας μου προσέλαβε ιδιωτικό ντετέκτιβ.
- Να βρει τον Τομ; - Ναι.
Είσαι δυσεύρετος;
Μόλις είχα μετακομίσει, οπότε, ναι, μάλλον.
Γιατί δεν το είπες αμέσως;
Τι σημασία έχει;
Χάνεις το νόημα όλου του έπους.
Ο πατέρας μου είναι το θέμα, όχι ο Τομ.
Αποφάσισες τι θα δεις μετά;
Παρακαλώ;
- Στην Ιταλία. - Όχι.
- Δεν αποφάσισα. - Έχει πολλά.
Σίγουρα, αλλά νομίζω ότι θα μείνω εδώ για λίγο καιρό.
Ξέρεις, αν είναι να μείνεις εδώ περισσότερο, Τομ,
να μείνεις στο σπίτι μου.
Γιατί να πληρώνεις, ενώ έχω άδεια δωμάτια;
Κι ας είναι του πατέρα μου τα λεφτά.
Θα το ήθελα πάρα πολύ αυτό.
Θαυμάσια.
Ευχαριστώ.
Σήκωσέ το.
Οι τοίχοι θέλουν κάτι.
Καλύτερα.
- Γεια, Μαρτζ. - Γεια.
- Πώς πάει; - Καλά.
Όμορφη είσαι.
Ευχαριστώ.
Τέλος η δουλειά.
Μας ανταμείβουμε με λίγο Amaro. Θέλεις;
Βέβαια.
Θα πάμε στη Νάπολη αύριο. Θες να έρθεις;
Πρέπει να δουλέψω.
Στο βιβλίο σου;
Ναι.
Έλα, Μαρτζ. Έλα μαζί μας.
Θα του δείξω τον πρώτο του Καραβάτζο στη Μιζερικόρντια.
Τον έχω δει.
Τον έχεις δει μία φορά. Μία φορά δεν αρκεί.
Ήμουν στο Le Sorelle.
Τι;
Πότε;
Μόλις τώρα.
Θα τρώγαμε μαζί.
Συγγνώμη, το ξέχασα.
Έλα, πάμε.
Έκλειναν όταν έφυγα.
Έφαγες;
Θέλεις λίγο προσούτο; Έχουμε τυρί, ελιές...
Εντάξει είμαι.
Θα δεις το δωμάτιο που ετοιμάσαμε;
Ίσως αργότερα.
Εντάξει. Συγγνώμη.
ΝΑΠΟΛΗ
Υπογραφή, παρακαλώ.
Τον ζωγράφισε όταν ήταν 36.
Έναν χρόνο αφότου δολοφόνησε κάποιον στη Ρώμη.
Δολοφόνησε;
Έναν προαγωγό. Χρησιμοποιούσε τις πόρνες ως μοντέλα.
Διέφυγε στη Μάλτα, μετά στο Παλέρμο,
ζωγράφισε σπουδαία έργα ενώ κρυβόταν.
Αλήθεια;
Τελικά, τον βρήκαν εδώ στη Νάπολη.
Τον έδειραν, τον παραμόρφωσαν, τον άφησαν να πεθάνει.
Ποιοι;
Ποιος ξέρει; Φίλοι του προαγωγού.
Συναρπαστική ζωή. Και θάνατος.
Ναι.
Θέλω να δω κι άλλα έργα του.
Θα σε πάω στη Ρώμη. Έχει κάποια σπουδαία εκεί.
Θα το ήθελα πολύ.
- Φρέντι! - Ντίκι!
Τι κάνεις εδώ;
Περαστικός. Είμαι με τον Μαξ. Πώς είσαι;
Καλά.
- Η Μαρτζ τι κάνει; - Καλά.
- Ακόμα γράφει το βιβλίο; - Και τώρα.
- Θες ένα ποτό; - Πολύ.
Ένα στα γρήγορα, όμως. Έχω να προλάβω το τρένο.
Σερβιτόρε.
Ένα Cinzano.
Κι αυτός είναι;
Ο Τομ. Τομ, ο Φρέντι Μάιλς. Ο Τομ ήρθε από τη Νέα Υόρκη.
Πώς είσαι;
Μια χαρά.
Σε ξέρω από κάπου.
Όχι, δεν νομίζω. Πιστεύω ότι θα το θυμόμουν.
- Θα το θυμόσουν; - Ναι.
Όχι, έχουμε γνωριστεί. Στη Νέα Υόρκη.
Πού; Ίσως στου Μπομπ Ντελάνσι.
Δεν το νομίζω.
Όχι, νομίζω ότι εκεί ήταν.
Στο σπίτι του στην οδό Στάντον.
Σε ένα πάρτι. Είμαι σίγουρος.
Δεν θυμάμαι. Λυπάμαι.
- Λοιπόν, πώς γνωρίζεστε; - Γνωριστήκαμε εδώ, στο Ατράνι.
Τι κάνεις στη Νέα Υόρκη;
Τίποτα τώρα. Ζω εδώ.
Πριν.
Λογιστικά.
Εσύ;
Γράφει θεατρικά.
Κάτι τέτοιο θα μάντευα κι εγώ.
- Αλήθεια; - Ναι.
- Γιατί; - Δεν ξέρω.
Νοικιάζω ένα μεγάλο σπίτι στην Κορτίνα τον Δεκέμβριο.
Να έρθετε με τη Μαρτζ.
Γιατί όχι; Χριστούγεννα στις Άλπεις; Πες "ναι".
- Ναι. - Ναι;
Ναι.
Ωραία. Θα κάνουμε σκι και θα πιούμε τρελά.
Τέλεια.
"Τομ" τι;
Ρίπλεϊ.
Είσαι καλά;
Όχι, μόλις με λήστεψαν.
Τραυματίστηκες;
Όχι, απλώς δεν μπορώ να πάω σπίτι.
Δεν με πάει.
Πάμε.
Ευχαριστώ.
Πού μένεις;
Στο Ποτσουόλι.
Δεν είναι αρκετά.
Μάλιστα.
Άκουσες τι είπε;
Είμαστε οι πιο ευγενικοί Αμερικανοί που γνώρισε.
Με όσα του έδωσες, την πάει και στη Ρώμη.
Τα μοιράζεται μαζί της τώρα.
Έτσι λες;
Προφανώς. Περίμενε ένα ταξί εκεί πέρα;
Είναι απάτη.
Πώς δεν το καταλαβαίνεις;
Τι κι αν είναι;
Αξίζει για να το ακούς από ένα όμορφο κορίτσι.
Ναι. Μ' αρέσουν τα κορίτσια.
Τι;
Πιστεύεις ότι θα πας
όπου κι αν είναι το σπίτι εκείνου;
Του Φρέντι;
Πιθανώς. Είναι καταθλιπτικά εδώ πέρα τον χειμώνα. Γιατί;
Πώς κάνεις παρέα με κάποιον τέτοιον;
Είναι ψεύτικος.
Γιατί το λες αυτό;
Είναι προφανές. Δεν γράφει θεατρικά. Απλώς έχουν λεφτά οι δικοί του.
Όντως. Οι δικοί του έχουν ξενοδοχεία. Κι έχει σπίτι στη νότια Γαλλία.
"Να έρθετε με τη Μαρτζ.
Γιατί όχι; Χριστούγεννα στις Άλπεις; Πες 'ναι'.
Ναι;"
Πολύ καλό ήταν αυτό.
Ίδιο τον έκανες.
Τομ;
Κι εγώ έχω λεφτά. Είμαι ψεύτικος;
Δεν γίνεται να διαφέρετε πιο πολύ.
Αγαπητέ κε Γκρίνλιφ,
σας γράφω με καλά νέα.
Ο Ρίτσαρντ δεν θέλει να περάσει άλλο χειμώνα εδώ.
Είναι ευαίσθητη η αντιμετώπισή του, θα το γνωρίζετε.
Δεν τον πιέζω.
Χρειάζονται πολλές συζητήσεις για να αλλάξει γνώμη για κάτι.
Αλλά κάνω πρόοδο.
Όπως υποσχέθηκα, θα κάνω ό,τι δύναμαι για να τον πείσω να γυρίσει.
Ελπίζω τα Χριστούγεννα.
Πολλές ευχές και θετικές σκέψεις σ' εσάς και στην κυρία Γκρίνλιφ.
Με εκτίμηση, Τομ.
Υστερόγραφο.
Δεν έχω ξοδέψει ακόμα όσα χρήματα μου δώσατε, αλλά λιγοστεύουν.
Ίσως να στείλετε λίγα ακόμα.
Ένα έμβασμα στη διεύθυνση του Ντίκι στο Ατράνι.
Σας ευχαριστώ.
Πώς πάει;
Καλά.
Μπορώ να καθίσω;
Είμαι ο Κάρλο.
Είσαι Αμερικάνος.
Αγαπώ τους Αμερικάνους.
Γεια.
Γεια. Τι γίνεται;
Καλά.
Πάμε στο Παρίσι;
Δεν ξέρω. Ίσως. Πότε;
Μιλούσα με κάποιον κάτω.
Μας δίνει 100.000 λιρέτες στον καθένα.
Για να κάνουμε τι;
Για να πάμε στο Παρίσι.
Τι λες;
Θα του πάμε εκεί μια βαλίτσα, και θα μείνουμε όσο θέλουμε.
Μια βαλίτσα;
Ναι.
Δεν σοβαρολογείς.
Ναι. Γνώρισέ τον.
Μιλήσαμε στα Ιταλικά, μόνο τα βασικά κατάλαβα.
Δεν θέλω να τον γνωρίσω.
Και τι να κάνω εγώ, τότε;
Τίποτα. Ξέχνα ότι μιλήσατε.
Είναι κάτω.
Τον έφερες στο σπίτι μου.
Ναι.
Από δω ο φίλος μου ο Ντίκι.
Χάρηκα. Πώς είσαι;
Πικάσο, ε;
Λοιπόν, σου εξήγησε ο Τομ τι συζητήσαμε;
Γιατί δεν μου λες εσύ;
Δεν είναι περίπλοκο.
Αύριο, μεθαύριο, κάποτε,
με βρίσκετε στον σταθμό του τρένου.
Θα έχω δύο εισιτήρια για σας,
τα μισά λεφτά, 50.000 λιρέτες για τον καθένα,
και μια βαλίτσα.
Θα την πάτε στο Παρίσι, στη διεύθυνση που θα σας δώσω,
και θα πάρετε τα υπόλοιπα λεφτά.
Αυτό είναι όλο.
Τι έχει η βαλίτσα;
Δεν έχει σημασία.
Κανείς δεν θα σταματήσει δύο Αμερικάνους σαν εσάς.
Ναρκωτικά;
Όπλα;
Κλεμμένη τέχνη; Τι;
Δεν σε απασχολεί αυτό.
Με απασχολεί πάρα πολύ.
Τον φίλο σου όχι.
Δεν ρώτησε καν.
Τόμα.
Ναι, τι;
Δυστυχώς, ο φίλος σου δεν κάνει.
Εσύ, ναι.
Όχι, κι οι δύο κάνουμε. Απλώς το σκέφτεται.
Όχι, δεν το σκέφτομαι.
Τόμα, κοίτα τον. Με κοιτάζει σαν αστυνομικός που θέλει να με συλλάβει.
Όχι. Έλα τώρα.
Όχι, καλά λες. Όχι σαν αστυνομικός.
Σαν κάποιος που φοβάται ότι θα τον καταβροχθίσει κάποιο ζώο.
Τόμα, μπορούμε να συνεργαστούμε εμείς, αλλά εκείνος όχι.
Δεν χρειάζεται να το συζητήσουμε άλλο μπροστά του ή μαζί του.
Σε κάποια φάση της ζωής του, του έκοψαν τα μπαλάκια του.
Η διεύθυνσή μου.
Ωραία βίλα είναι.
Πολύ ωραία.
Τι πρόβλημα έχεις; Τρελάθηκες;
Γιατί το λες αυτό;
Ο τύπος είναι Καμόρα. Ξέρεις τι είναι αυτό;
Όχι.
Μαφία. Μαφία της Νάπολης.
Πώς το ξέρεις αυτό;
Επειδή, Τομ, είναι προφανές.
Ίσως δεν το έκανες αν ήξερες πιο καλά Ιταλικά,
αλλά δεν είμαι βέβαιος.
Τέτοια πράγματα κάνεις στη Νέα Υόρκη;
Όχι.
Με τέτοιους τύπους συχνάζεις;
Σου φερόταν σαν αδελφή ψυχή.
Με τον ίδιο κόσμο συχνάζαμε.
Έτσι γνωριστήκαμε.
Ακόμα δεν το θυμάμαι.
Μη με κοιτάς, δεν τρελάθηκα.
Τότε, τι κάνεις;
Νόμιζα ότι θα το βρεις διασκεδαστικό. Θα μπορούσε να είναι.
- Η δουλειά για γκάνγκστερ; - Η περιπέτεια μαζί.
Και να πάμε φυλακή μαζί.
Εντάξει, τώρα απλώς...
Ξέχνα το.
Μπορείς να μην το πεις στη Μαρτζ;
Ήδη δεν με συμπαθεί.
- Γιατί, λες; - Δεν ξέρω. Της φέρομαι καλά.
Όχι, το προσπαθείς, δεν είναι το ίδιο.
Είναι χειρότερο.
Δεν είναι έτσι. Τη συμπαθώ.
Εντάξει.
Αλήθεια!
Πώς πάει η συγγραφή; Σίγουρα πολύ καλά.
Με πειράζεις.
Όχι, αλήθεια θέλω να μάθω. Εντυπωσιάζομαι που γράφεις.
Εγώ δεν έχω γράψει βιβλίο. Ούτε ο Ντίκι. Σωστά;
Σίγουρα όχι.
Η αλήθεια είναι ότι δεν πηγαίνει πολύ καλά.
Προσπαθώ να περιγράψω ένα μέρος που είναι...
τόσο...
Απερίγραπτο;
Απερίγραπτο. Ναι, ακριβώς.
Να διαβάσω ό,τι έχεις γράψει ήδη;
Δεν τα δείχνει σε κανέναν.
Δεν επιμελούμαι βιβλία, αλλά δούλευα σε εκδόσεις.
Όντως;
Βέβαια. Διάβασα πολλά χειρόγραφα που χρειάζονταν αλλαγές.
Αλήθεια;
Αν μη τι άλλο, ίσως πω τυχαία κάτι
που θα σε κάνει να σκεφτείς αλλιώς.
Έλα, θέλω να δοκιμάσω.
Θα πληρώσω εγώ.
Λοιπόν; Τι λες;
Φοβάμαι.
Σίγουρα είναι υπέροχο.
Ωραία, Τομ. Προσπαθείς.
Δεν προσπαθώ απλώς.
Ενδιαφέρομαι για τη δουλειά της. Έχει άδικο για μένα.
Όπως και να 'χει, χάρηκε.
Καλό αυτό.
Ατράνι. Της Μάρτζορι Σέργουντ.
Βρίσκομαι στο Ατράνι πάνω από έναν χρόνο,
και ακόμα ανακαλύπτω διάφορα...
...υπάρχει από πριν ο Κολόμβος ανακαλύψει την Αμερική.
ΠΟΛΥ ΜΕΓΑΛΗ
Κάποια εξασκείται στο φλάουτο...
Είδα φοίνικες και τον ωκεανό.
Το ταξί δεν κόστιζε όσο θα κόστιζε στις ΗΠΑ.
Έβλεπα να ετοιμάζει...
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΕΞΗ
...ο πύργος του ρολογιού σήμανε τέσσερις...
Δεν είχα ξαναμείνει σε δωμάτιο χωρίς μπάνιο
μετά το κολέγιο.
"Παρακαλώ;" φώναξα. Είπε κάτι που ακούστηκε οικείο.
Περίμενα... Η αίσθηση που αποκόμισα ήταν ότι...
...γεμάτο λεωφορείο που μύριζε σκόρδο και βενζίνη.
ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΑΤΡΑΝΙ
Με βοηθάνε πάρα πολύ όλα αυτά.
Αλήθεια;
Ναι. Όλα όσα λες είναι σωστά. Εδώ, αυτό που έγραψες στο περιθώριο.
Ποιο;
"Είναι σαν μέρος σε όνειρο
που γίνεται πιο ονειρικό όταν ξυπνήσεις".
Είναι τέλειο.
Δικό σου είναι. Πάρ' το.
Αλήθεια;
Φυσικά.
Τώρα ξέρω τι να το κάνω.
Χαίρομαι.
Ευχαριστώ, Τομ.
Πραγματικά.
Εγώ, που μου το εμπιστεύτηκες.
Τέλειος τίτλος.
Πώς είσαι;
Πολύ καλά.
Ήρθε κάτι για σένα.
Ορίστε.
Τίποτα για σένα, καλέ μου Τομ.
Εντάξει, Ματέο. Ευχαριστώ.
Λέω να πάω να δω τη Μαρτζ.
Να πάμε για κολύμπι.
Εντάξει.
Μου το πας σπίτι;
Βέβαια.
Ευχαριστώ. Τα λέμε μετά.
Πώς σου φαίνονται αυτά;
Καλό αυτό.
- Αλήθεια; - Ναι!
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ
ΚΑΤΑΠΙΣΤΕΥΜΑΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΓΟΥΕΝΤΑΛ 1.200 ΔΟΛΑΡΙΑ
Βγαίνω έξω, στην αγορά.
Εντάξει.
Τι είναι;
Τίποτα.
ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ 18061
Είναι σπίτι ο κος Σμιθ;
ΖΩΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΗ ΣΕΙΡΑ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ ΓΛΩΣΣΑΣ
Όχι, κύριε. Έχει βγει.
Τι ώρα θα γυρίσει;
Πόσα λεφτά χρειάζεσαι;
Δεν είναι αρκετά.
Τι πρόβλημα έχεις;
Τι συνέβη;
Ποιος το είπε;
Ποιος είναι;
ΔΟΚΙΜΑΣΤΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ποιος ξέρει;
Τίνος είναι αυτό;
ΠΑΝΤΟΓΡΑΜΜΑ.
Είναι δικό σου.
Είναι δικό μας.
Είναι δικό τους.
Είναι δικό του.
Είναι δικό μου.
"Αγαπάς την τέχνη, Τομ;
Είσαι στο σωστό μέρος".
"Ξέρω, δεν είμαι σπουδαίος ζωγράφος.
Ακόμα".
"Ξέρω, δεν είμαι σπουδαίος ζωγράφος ακόμα.
Αλλά το χαίρομαι.
Τα τοπία μου.
Νεκρή φύση.
Εκείνα είναι κάποια της Μαρτζ.
Αυτό είναι άλλο ένα της Μαρτζ. Άλλο ένα της Μαρτζ.
Εκεί βάζω της Μαρτζ".
"Μαρτζ, λυπάμαι, αλλά πρέπει να καταλάβεις.
Δεν σ' αγαπώ.
Είμαστε φίλοι. Αυτό είναι όλο.
Έλα τώρα, μη...
Μην κλαις.
Δεν θα τα πάμε καλά, Μαρτζ.
Σταμάτα.
Επειδή μας εμποδίζεις. Τον Τομ κι εμένα.
Όχι. Δεν είναι έτσι.
Δεν είναι αυτό. Δεν είμαστε αυτό.
Υπάρχει ένας δεσμός μεταξύ μας. Καταλαβαίνεις;
Ή θα συνεχίσεις τις κατηγορίες;
Καταλαβαίνεις τίποτα;
Έλα, Μαρτζ.
Μαρτζ..."
"Η αφηρημένη μου περίοδος".
Τι κάνεις;
Ήταν...
Σε παρακαλώ να βγάλεις τα ρούχα μου.
Μάλλον δεν πήγατε για κολύμπι.
Ήσασταν εκεί όταν ξέσπασε η καταιγίδα;
Ντίκι, λυπάμαι γι' αυτό που έγινε...
Άκου, άσε με να ξεκαθαρίσω απόλυτα κάτι.
Δεν είμαι αδελφή.
Νομίζεις ότι είμαι.
Δεν το νόμιζα ποτέ.
Η Μαρτζ λέει ότι είσαι εσύ.
Γιατί;
Αν ήταν εδώ και έβλεπε όσα συνέβησαν εκεί μέσα, τότε...
Θα έλεγα ότι ήταν αυτό. Αλλά λείπει, άρα μάλλον ήταν κάτι άλλο.
Το λέει αυτό επειδή ζηλεύει.
Ζηλεύει;
Εσένα;
Ναι, εμένα.
Σε είχε όλο δικό της πριν εμφανιστώ.
Τώρα κάνουμε πολλά οι δυο μας.
- Αλλά δεν είναι αυτό το πρόβλημα. - Ποιο είναι το πρόβλημα;
Δεν την αγαπάς όσο εκείνη εσένα.
Όταν περπατάτε μαζί, ποιος παίρνει το χέρι τίνος;
Ίσως, αλλά δεν σημαίνει ότι δεν τη νοιάζομαι.
- Νοιάζομαι πολύ γι' αυτήν. - Καταλαβαίνω.
Είμαστε πολύ καλοί φίλοι. Δεν πληγώνεις τους φίλους.
Φυσικά.
- Ντίκι... - Τι;
Προτιμώ να φύγω από το να σας χωρίσω.
Θέλεις να φύγω;
Θα φύγω το πρωί, αν το θες. Θα φύγω τώρα, αν το θες.
Ας το ξεχάσουμε.
Υποτιτλισμός: Μαριλένα Τζοβάνη