Hi.
Tom. Nandito ka pa rin.
Oo.
Kumusta ang Miramare?
Ayos. Nandito ba si Marge?
Di kayo nagpang-abot. Umuwi siya para magtrabaho.
- Trabaho? - Oo. Manunulat siya.
Nobela?
Paglalakbay tungkol sa Atrani.
May mga litrato?
Oo. Magaling din siyang litratista.
Litrato at mga salita pala 'yon.
Oo. Paglalarawan, obserbasyon, mga tula...
Na di niya pa sa akin pinapabasa.
Mga tula rin.
Ano na'ng plano? Rome? Sicily?
Magaganda roon, kahit ano'ng piliin mo.
May mga dala ako mula New York.
Ano?
May mga damit at gamit, isang robe. Nasa hotel.
May aaminin ako.
Pinapunta ako rito ng papa mo para pauwiin ka.
- Ng papa ko? - Oo.
At susubukan ko 'ka ko, seryoso, pero...
Wala na akong intensiyong gawin.
Naiintindihan ko kung ba't gusto mo rito.
Ng lahat, napakaganda rito.
Ba't ka naman babalik sa New York?
Pinapunta ka niya... binayaran ka niya?
Oo, pero babayaran ko 'yon.
Di naman ako 'yong tipong nang-aabuso.
Paano mo siya nakilala?
Di ko siya kakilala. Hinanap niya ako.
Wala siyang makumbinsi sa mga totoong kaibigan mo na guluhin ka,
di ko rin iyon gagawin,
pero kuhanin mo 'yong damit na ipinadala ng mama mo.
At...
aalis na siguro ako.
Di kapani-paniwalang ginawa niya.
Pero, maniniwala ako.
Tom,
wag mo na siya bayaran.
Wala 'yan. Isasama 'yan sa gastusin.
Baka nga ilagay niyang pambawas ng buwis niya.
- Di ka galit sa akin? - Hindi siyempre.
Gano'n din ako. Ginawa ko rin iyon.
Kinuha ko ang pagkakataong maglakbay sa di kilalang lugar.
Kung ano ang ginawa mo.
Oo.
Ermelinda!
Kape para kay Tom.
Hindi naman sa di ako natutuwa,
pero di yata naisip ng mama ko na inaangkat dito
itong mga damit.
Salamat sa pagdala nito para sa kanya.
Nakakatuwa 'yon.
May isa pa.
Pipiliin niya talaga ito.
Sabihin mo, Tom,
sino'ng magsusuot ng purple na paisley na robe?
Diyos ko, napakapangit nito.
Nasabi ni Papang nagpipinta ako?
Hindi.
Magaling ako, pero hindi niya sasang-ayunan iyon.
Gusto mong makita?
Sige.
Heto.
Diyan 'yong mga landscape ko.
Oo.
Ilan ni Marge.
'Yan ang bahagi ko ng Marge.
Okay.
Oo.
Noong nag-abstract ako iyan.
Oo.
Ito 'yong bagong Marge na ginagawa ko.
Hubad iyan.
Oo. Alam kong di ako magaling na pintor.
Sa ngayon.
Pero gusto ko.
Hindi, ito'y...
Salamat.
Oo.
Mga landscape 'yan.
Oo, wow. Puro kulay asul ito. Asul. Ang iyong Blue Period.
Oo, di ko naisip 'yan.
Nagsusulat pa siya,
matatawa siya sa kalokohan ni Papa,
ayos lang na maabala siya.
Heto na.
Mabuti.
Hi.
May nakatatawang kuwento si Tom.
Talaga?
Hi.
Buksan muna natin ito.
- Maupo ka. - Salamat.
Akalain mo 'yon?
Kahit kilala mo ang magulang ko, di mo aakalain ito.
Sino 'yong lalaki sa bar?
Private detective. Kumuha ng private detective ang papa ko.
- Para hanapin si Tom? - Oo.
Mahirap kang hanapin?
Mahirap siguro kasi kalilipat ko lang.
Ba't di mo agad sinabi?
Ano'ng kaibahan no'n?
Di mo naiintindihan kung bakit.
Tungkol 'to sa papa ko, hindi kay Tom.
Naisip mo na ang gusto mong makita?
Ano?
- Sa Italy. - Hindi pa.
- Wala pa. - Marami rito.
Kaya nga, pero mananatili muna ako rito sandali.
Alam mo, kung magtatagal ka rito, Tom,
tumira ka sa bahay ko.
Ba't ka gagastos sa Miramare kung mayroon ako,
kahit pa pera 'yan ng papa ko.
Gusto ko iyan.
Magaling.
Salamat.
Itaas mo.
May kulang sa pader.
Mas maganda.
- Uy, Marge. - Hi.
- Kumusta? - Mabuti.
Ang ganda mo.
Salamat.
Tapos na kaming gumawa.
Nagpapakasaya kaming uminom ng Amaro. Gusto mo?
Sige ba.
Pupunta kami bukas sa Naples. Sasama ka?
Magtatrabaho ako.
Sa libro mo?
Oo.
Sige na, Marge. Sumama ka sa amin.
Ipapakita ko ang una niyang Caravaggio sa Misericordia.
Nakita ko na.
Isang beses pa lang. Di iyon sapat.
Galing akong Le Sorelle.
Ano?
Kailan?
Ngayon lang.
Kakain tayo dapat.
Nakalimutan ko.
Sige, tara na.
Pasarado na sila nang umalis ako.
Kumain ka ba?
Gusto mo ba ng prosciutto? May keso, olives...
Di na, ayos lang.
Gusto mong makita ang inayos namin?
Mamaya siguro.
Sige. Pasensiya na.
Pakilagdaan dito.
Ipininta niya ito noong 36 siya.
Isang taon matapos niyang pumatay sa Rome.
May pinatay siya?
'Yong bugaw ng mga putang ginamit niyang modelo.
At tumakas siya sa Malta, at sa Palermo,
gumagawa ng mga obra habang tumatakas.
Talaga?
Tapos nahuli siya rito sa Naples.
Binugbog siya, sinira ang mukha, iniwan siyang mamamatay na.
Sino'ng may gawa?
Malay natin. Kaibigan ng bugaw.
Makulay na buhay. At kamatayan.
Oo.
Gusto ko pang makita ang gawa niya.
Isasama kita sa Rome. Nandoon ang pinakamagaganda.
Gusto ko 'yan.
- Freddie! - Dickie!
Ba't ka narito?
Dumaan lang. Kami ni Max. Kumusta ka?
Mabuti.
- Kumusta si Marge? - Mabuti.
- Nagsusulat? - Hanggang ngayon.
- Gusto mo ng inumin? - Sige ba.
Pero kaunti lang. May biyahe pa ako.
Waiter.
Cinzano.
Siya si?
Si Tom. Tom, ito si Freddie Miles. Galing sa New York si Tom.
Kumusta?
Mabuti.
Parang kilala kita.
Hindi. Matatandaan yata kita.
- Talaga? - Oo.
Hindi, nagkita na tayo. Sa New York.
Saan? Baka kay Bob Delancey.
Hindi yata.
Hindi, doon yata.
Sa apartment niya sa Stanton Street.
Sa isang party. Sigurado ako.
Di ko maalala. Paumanhin.
- Paano kayo nagkakilala? - Nagkita kami rito sa Atrani.
Ano'ng trabaho mo roon?
Wala na. Dito na ako.
Dati.
Sa Accounting.
Ikaw?
Playwright si Freddie.
Mga ganyan ang hula ko.
- Talaga? - Oo.
- Bakit? - Di ko alam.
Uupa ako ng malaking bahay sa Cortina sa Disyembre.
Pumunta kayo ni Marge.
At dapat lang. Pasko sa Alps? Umoo ka.
- Oo. - Oo?
Oo.
Mabuti. Magsi-ski tayo at maglalasing.
Magaling.
Tom ano?
Ripley.
Ayos ka lang?
Hindi, ninakawan ako.
Nasaktan ka ba?
Hindi, di lang ako makauwi.
Ayaw niya akong pasakayin.
Halika.
Salamat.
Saan ang bahay mo?
Pozzuoli.
Kulang ito.
Sige.
Narinig mo siya?
Tayo ang pinakamabait na Amerikanong nakilala niya.
Hanggang Rome aabot 'yong inabot mo.
Naghahatian na sila ngayon.
Sa tingin mo?
Halata. Maghihintay ba ang taxi riyan?
Panloloko iyon.
Ba't di mo napansin 'yon?
Ano naman?
Nakakatuwang marinig 'yon sa magandang babae, di ba?
Oo naman. Gusto ko sila.
Ano?
Pupunta ka ba
sa sinasabi no'ng lalaki kanina?
Si Freddie?
Siguro. Nakakalungkot dito pag taglamig. Bakit?
Di ko alam paano mo natitiis ang ganoong tao.
Napakapeke niya.
Ba't mo nasabi iyan?
Halata kasi. Di siya playwright. Mayaman lang ang pamilya niya.
Totoo. May mga hotel ang pamilya niya. At may bahay siya sa timog ng France.
"Pumunta kayo ni Marge."
"At dapat lang. Pasko sa Alps? Umoo ka."
"Oo?"
Ang galing niyan.
Kaboses mo siya.
Tom?
Mayaman ang pamilya ko, peke ba ako?
Sobrang magkaiba kayo.
G. Greenleaf,
May magandang balita ako.
Ayaw na ni Richard na umabot pa rito sa taglamig.
Napakahirap niyang kausapin, at alam mo iyon.
Walang makakapilit.
Kailangan kausapin nang ilang beses para mabago ang isip niya.
Pero umuusad ako.
Gagawin ko ang lahat para makumbinsi siyang umuwi.
Sana sa Pasko.
Hiling ko ang kasiyahan sa inyo ni Gng. Greenleaf.
Gumagalang, Tom.
PS.
Hindi pa ubos ang perang ibinigay mo, pero kaunti na lang ito.
Marahil puwede ka pang magpadala.
Puwedeng ipadala sa tirahan ni Dickie sa Atrani.
Salamat.
Kumusta?
Mabuti.
Puwede bang maupo?
Ako si Carlo.
Amerikano ka.
Gusto ko ang Amerikano.
Hi.
Uy. Kumusta?
Mabuti.
Gusto mong mag-Paris?
Di ko alam. Baka. Kailan?
May kausap ako sa Giorgio,
bibigyan tayo ng tig-iisang daang libong lira.
Para saan?
Para mag-Paris.
Ano?
Dadalhin natin ang maleta niya, at doon tayo hanggang gusto natin.
Isang maleta?
Oo.
Nagbibiro ka ba?
Hindi. Kausapin mo siya.
Nag-Italian kami, kaya di ko nakuha ang lahat.
Ayokong makilala kung sino man siya.
Ano'ng gagawin ko sa kanya?
Wala. Kalimutan mo na siya.
Nasa baba siya.
Dinala mo siya sa bahay ko.
Oo.
Ito ang kaibigan ko, si Dickie.
Ikinatutuwa ko. Kumusta?
Picasso?
Sinabi na ni Tom ang napag-usapan namin?
Ba't di ikaw ang magsabi?
Madali lang ito.
Bukas, sa isang araw,
tagpuin n'yo ako sa istasyon sa Naples.
May dalawang tiket ako para sa inyo,
kalahati ng pera, tig-50,000 lira kayo,
at isang maleta.
Dadalhin n'yo sa Paris, dadalhin sa address na ibibigay ko.
Doon makukuha ang kalahati ng pera.
At ganoon lang.
Ano'ng laman ng maleta?
Di na 'yon mahalaga.
Walang pipigil sa dalawang Amerikano na katulad ninyo.
Mga droga?
Mga baril?
Nakaw na sining, ano?
Wala ka na roon.
Problema ko iyon.
Di niya pinoproblema.
Di nga siya nagtanong.
Tomma.
Bakit?
Sayang at di puwede ang kaibigan mo.
Ikaw, oo, siya, hindi.
Puwede siya. Pareho kami. Pinag-iisipan lang niya.
Di ko pinag-iisipan.
Tomma, tingnan mo siya, para siyang pulis na aarestuhin ako.
Hindi. Sige na.
Tama ka. Hindi pulis.
Parang taong natatakot na kainin siya ng hayop.
Tomma, matutuloy natin, tayong dalawa, pero hindi siya.
Kaya di na 'to kailangang pag-usapan kasama siya, okay?
Kinapon na siguro siya rati.
Ito ang address ko.
Magandang villa ito.
Napakaganda.
Bakit ganyan ka? Baliw ka ba?
Ba't mo naman nasabi 'yan?
Camorra siya. Alam mo ba 'yon?
Hindi.
Mafia. Mafia sa Naples.
Paano mo nalaman 'yon?
Kasi, Tom, halata.
Baka di mo gagawin kung maayos ang Italian mo,
pero di ko na alam.
Ito ba ang ginagawa mo sa New York?
Hindi.
Mga gano'n ba ang kasama mo?
Parang magkasundo kayo.
Pareho tayo ng kasama sa New York.
Kaya kita kilala.
Di ko pa rin maalala.
Wag kang ganyan. Di ako baliw.
Ano ito kung gano'n?
Ano? Akala ko matutuwa ka. Masaya sana 'yon.
- Na magtrabaho para sa mafia? - Na maglakbay tayo.
Na makulong tayo.
Hindi, ngayon ikaw ay...
Wag na nga.
Wag mo nang sabihin kay Marge.
Ayaw na nga niya sa akin.
- Bakit kaya? - Di ko alam. Mabait ako sa kanya.
Pinipilit mong maging mabait. Iba 'yon.
Na mas pangit pa nga.
Di 'yan totoo. Gusto ko siya.
Sige.
Seryoso!
Kumusta ang pagsusulat? Maganda siguro 'yan.
Inaasar mo ako.
Hindi. Gusto ko talagang malaman. Hanga akong ginagawa mo.
Di pa ako nakasulat ng libro. Si Dickie rin. Di ba?
Hindi pa.
Sa totoo lang, medyo di nagiging madali.
Sinusubukan kong ilarawan itong lugar na
sobrang...
Di maipaliwanag?
Di maipaliwanag. Oo, ganoon.
Puwede ko bang mabasa ang isinulat mo?
Ayaw niyang ipakita 'yon.
Di ako editor, pero nakapagtrabaho ako sa Random House.
Talaga?
Marami akong nabasang manuscript na kailangang ayusin.
Talaga?
Kung anuman, baka may mabigay ako
na mapapaisip ka sa ibang paraan.
Gusto kong subukan.
Ako na.
Ano sa tingin mo?
Natatakot ako.
Sigurado akong maganda ito.
Ayos 'yan. Sinusubukan mo.
Di ko lang sinusubukan.
Interesado ako. Mali ang tingin niya sa akin.
Kung anuman, pinasaya mo siya.
Mabuti.
Atrani, ni Marjorie Sherwood.
Biglang, mahigit isang taon na ako sa Atrani,
at nakakadiskubre pa rin ako ng...
May Atrani na pala bago pa nadiskubre ang Amerika.
NAPAKAHABA
Madalas, may nagsasanay ng plawta...
Nakita ko ang una kong palma.
Hindi mahal ang taxi rito kung ikukumpara sa...
Pinanood ko habang...
DI ITO SALITA
...sumapit ang alas-kuwatro sa oras na...
Di pa ako tumigil sa lugar na walang sariling banyo,
noong kolehiyo lang.
Ang sabi ko, "Hello?" Katunog noon ang sinabi niya.
Naghintay ako... Para iyong...
...mainit, siksikang bus na amoy bawang at gasolina.
AKING ATRANI
Sobrang makakatulong ito.
Talaga?
Oo. Tama ang mga sinasabi mo rito. Heto, 'yong sinulat mo sa margin.
Alin?
"Parang panaginip ang Atrani
na mas nagmumukhang panaginip pagkagising mo."
Napakagaling nito.
Sa iyo na. Kuhanin mo.
Talaga?
Oo.
Mukhang alam ko na ang gagawin ko.
Mabuti naman.
Salamat, Tom.
Talaga.
Salamat sa pagtitiwala.
Magandang titulo.
Kumusta?
Mabuti.
May ibibigay ako.
Heto.
Wala para sa 'yo, Tom.
Sige, Matteo. Salamat.
Tatagpuin ko si Marge.
Lalangoy siguro.
Sige.
Pakiuwi ito?
Sige.
Salamat. Mamaya uli.
Ano'ng tingin mo rito?
Maganda 'yan.
- Talaga? - Oo!
Aalis ako, mamamalengke.
Sige.
Ano?
Wala.
Nariyan ba si G. Smith?
MAGPAKA-ITALIAN KUMPLETONG KURSO SA WIKA
Wala, sir. Umalis siya.
Anong oras siya babalik?
Magkano ang kailangan mo?
Di ito sapat.
Ano'ng problema mo?
Ano'ng nangyari?
Sino'ng may sabi?
Sino siya?
Malay ko.
Kanino ito?
Sa iyo 'yan.
Sa atin ito.
Sa kanila iyan.
Sa kanya iyan.
Akin ito.
"Gusto mo ang sining, Tom?"
"Nasa tamang lugar ka."
"Di ako magaling na pintor. Sa ngayon."
"Sa ngayon."
"Di ako magaling na pintor, sa ngayon."
"Pero gusto ko ito."
Mga landscape ko ito.
Still life.
'Yan ang mga kay Marge.
Sa akin din iyan. Isa pa ni Marge.
'Yan ang mga kay Marge.
Marge, pasensiya na, pero intindihin mo.
Di kita mahal.
Magkaibigan tayo. Iyon lang.
Sige na, wag...
Wag kang umiyak.
Di iyan gagana, Marge.
Tama na.
Kasi nanggugulo ka. Sa amin ni Tom.
Hindi. Di ganoon.
Hindi ganoon. Di kami ganoon.
May kung ano sa amin. Naiintindihan mo ba 'yon?
O mang-aakusa ka lang?
Nakakaintindi ka ba?
Ano ba, Marge?
Marge...
Noong nag-abstract ako iyan.
Ano'ng ginagawa mo?
Mayroon silang...
Mas gusto kong hubarin mo ang damit ko.
Di siguro kayo lumangoy.
Nasa may tabing-dagat noong bumagyo?
Dickie, di ako masaya sa nangyari...
Lilinawin ko lang.
Di ako bakla.
Iyon yata ang tingin mo.
Di ko naisip 'yon.
Ikaw, oo, sa tingin ni Marge.
Bakit?
Kung makikita niya ang nangyari...
Ganoon 'yon, pero dahil wala siya, iba siguro iyan.
Nagseselos kasi siya.
Nagseselos?
Sa iyo?
Oo, sa akin.
Solo ka niya bago ako dumating.
Di siya naisasama ngayon.
- Pero di iyon ang problema. - Ano, Tom?
Mas siya ang nagmamahal sa inyo.
Pag naglalakad kayo, sino'ng humahawak sa kamay?
Kung totoo man 'yan, mahalaga pa rin siya.
- Napakahalaga niya. - Naiintindihan ko.
Magkaibigan kami. Di mo sasaktan ang kaibigan mo.
Oo naman.
- Dickie... - Ano?
Aalis ako kaysa manira ng pagkakaibigan.
Gusto mong umalis ako?
Aalis ako bukas. Aalis ako ngayon kung gusto mo.
Kalimutan na natin.
Nagsalin ng Subtitle: Christianne