Merhaba.
Tom. Hâlâ buradasın demek.
Evet.
Miramare nasıldı?
Güzeldi. İyiydi. Marge burada mı?
Az önce çıktı. Çalışmak için kendi evine gitti.
- Çalışmak mı? - Evet. Kendisi yazar.
Roman mı yazıyor?
Atrani hakkında bir gezi kitabı.
Resim falan da var mı?
Evet. Aynı zamanda iyi bir fotoğrafçıdır.
Hem resimli hem yazılı yani.
Evet. Tasvirler, gözlemler, şiirler...
Hiçbirini bana göstermedi daha.
Şiir de mi var?
Evet, planın ne? Roma mı? Sicilya mı?
Nereye gidersen git doğru seçim olur.
Sana New York'tan bir şeyler getirdim.
Ne?
Gömlek, gecelik vesaire. Şu anda otelde.
Bir itirafta bulunmam gerek.
Beni baban gönderdi, seni dönmeye ikna etmem için.
- Babam mı? - Evet.
Ben de bir denerim dedim, ciddiydim de ama...
Şu anda öyle bir niyetim yok.
Niye burada kalmak istediğini çok iyi anlıyorum.
Herkes ister, mükemmel burası.
Burası bırakılıp New York'a dönülür mü?
Gönderdi derken... Yol parasını mı ödedi?
Evet ama parayı geri vereceğim.
Kimseden faydalanmak istemem.
Babamı nereden tanıyorsun?
Tanımıyorum. O beni buldu.
Gerçek arkadaşlarından hiçbirini ikna edememiş sanırım.
Ben de uğraşmayacağım.
Ama annenin gönderdiği kıyafetleri vereyim.
Sonra da...
Giderim sanırım.
İnanılır gibi değil.
Gerçi bir yandan da mantıklı.
Tom...
Parayı geri verme bence.
Onun için hiçbir şey. Masraf gösterir.
Belki bir şekilde vergiden bile düşer.
- Bana kızmadın mı? - Tabii ki kızmadım.
Ben de aynı şeyi yapardım. Hatta yaptım.
Farklı bir yerde macera yaşama fırsatını bulunca kaçırmadım.
Senin yaptığının aynısı.
Evet.
Ermelinda!
Tom'a bir kahve alalım.
Anneme nankörlük etmek istemem
ama galiba bilmiyor, New York'taki en iyi gömlekler
buradan gidiyor.
Buraya kadar getirdiğin için sağ ol.
Teşekkürler.
Bir şey daha var.
Bunu seçmesine hiç şaşırmadım.
Tom, söylesene,
şal desenli mor bir geceliği kim giyer ki?
Tanrım, berbat bir şey.
Babam resim yaptığımı söyledi mi?
Hayır.
Resimlerim bayağı iyi ama babam kesinlikle kabullenmiyor.
Görmek ister misin?
Pekâlâ.
Geldik.
Orada manzara resimlerim var.
Evet.
Marge'ı da çizdim.
Orası Marge bölümü.
Tamam.
Evet.
Soyut çizdiğim zamanlardan.
Evet.
Bu da Marge'ın yeni bir resmi, daha bitmedi.
Nü tablo.
Büyük bir ressam olmadığımın farkındayım.
Henüz değil.
Ama seviyorum.
Hayır, bu...
Teşekkürler.
Evet.
Onlar da manzara.
Evet. Vay be. Hepsi mavi. Mavi. Mavi çizdiğin dönem.
Evet, öyle düşünmemiştim.
Yazmakla meşguldür
ama babamın planı ilginç gelecektir,
bölmemize kızmaz.
Geldik.
Güzel.
Selam.
Tom çok ilginç bir hikâye anlatacak.
Öyle mi?
Merhaba.
Önce şunu bir açalım.
- Otursana. - Teşekkürler.
İnanabiliyor musun?
Annemle babamı tanısan bile bu kadarını beklemezdin.
Bardaki adam kimdi?
Özel dedektifmiş. Babam özel dedektif tutmuş.
- Tom'ı bulmak için. - Evet.
Seni bulmak zor mu?
Yeni taşınmıştım. Evet, öyle denebilir.
Neden hemen söylemedin?
Ne fark eder?
Asıl olayı gözden kaçırıyorsun.
Mesele Tom değil, babam.
Nereyi göreceğine karar verdin mi?
Anlamadım?
- İtalya'da diyorum. - Hayır.
- Vermedim. - Görecek çok yer var.
Eminim öyledir ama bir müddet burada kalacağım.
Burada biraz daha kalacaksan
benim evimde kal.
Benim evimde boş odalar var, babamın parası da olsa
Miramare'ye para vermene gerek yok.
Çok memnun olurum.
Güzel.
Teşekkür ederim.
Kaldır.
Duvarlara bir şeyler lazım.
Daha iyi oldu.
- Selam Marge. - Selam.
- Nasıl gidiyor? - İyidir.
Güzel olmuşsun.
Teşekkürler.
Çalışmamız bitti.
Amaro ile kendimizi ödüllendiriyoruz. İster misin?
Tabii.
Yarın Napoli'ye gidiyoruz. Gelmek ister misin?
Çalışmam lazım.
Kitabın üzerinde mi?
Evet.
Yapma Marge. Bizimle gel.
Tom'a Misericordia'da ilk Caravaggio'sunu göstereceğim.
Ben onu gördüm.
Bir kere gördün. Bir kere görmek yetmez ki.
Le Sorelle'ye gittim.
Ne?
Ne zaman?
Az önce.
Yemek yiyecektik.
Pardon, unutmuşum.
Gidelim hadi.
Ben çıkarken kapatıyorlardı.
Yemek yedin mi?
Jambon ister misin? Peynir var, zeytin var...
Gerek yok.
Kurduğumuz odayı görmek ister misin?
Belki başka zaman.
Tamam. Özür dilerim.
NAPOLİ
Burayı imzalayın.
O tabloyu 36 yaşındayken yapmış.
Roma'da adam öldürdükten bir yıl sonra.
Adam mı öldürmüş?
Kızlarını model olarak kullandığı bir pezevengi.
Sonra Malta'ya kaçmış, sonra da Palermo'ya.
En büyük eserlerini kaçarken yapmış.
Gerçekten mi?
En sonunda Napoli'de yakalanmış.
Dövmüşler, yüzünü dağıtmışlar, öldü sanıp bırakmışlar.
Kim?
Kim bilir? Pezevengin arkadaşları.
Yaşamı da ölümü de renkliymiş.
Evet.
Diğer resimlerini de merak ettim.
Bir ara Roma'ya gidelim. En iyileri orada.
Çok iyi olur.
- Freddie! - Dickie!
Burada ne işin var?
Max'le geçiyorduk. Nasılsın?
İyiyim.
- Marge nasıl? - İyi.
- Kitap yazmaya devam mı? - Evet.
- Bir şeyler içelim mi? - Olur.
Ama fazla kalamam. Trene yetişeceğim.
Garson.
Cinzano alayım.
Arkadaş kim?
Tom. Tom, bu da Freddie Miles. Tom, New York'tan gelmiş.
Nasılsın?
İyiyim.
Bir yerden tanıdık geldin.
Sanmam. Öyle olsa hatırlardım.
- Öyle mi? - Evet.
Hayır, karşılaştık. New York'ta.
Neredeydi? Bob Delancey'nin evinde miydi?
Sanmam.
Bence oradaydı.
Stanton Caddesi'ndeki evinde.
Partide. Eminim.
Hatırlamıyorum. Pardon.
- Siz nereden tanışıyorsunuz? - Burada tanıştık, Atrani'de.
Ne iş yapıyorsun?
Hiçbir şey. Buradayım.
Öncesini diyorum.
Muhasebeciydim.
Sen?
Freddie oyun yazarı.
Öyle bir şey olduğunu tahmin etmiştim.
- Öyle mi? - Evet.
- Neden? - Bilmem.
Durum şu. Kasımda Cortina'da büyük bir ev tutuyorum.
Marge'la mutlaka gelin.
Gelmemeniz için bir sebep yok. Alpler'de Noel. Evet de.
- Evet. - Evet mi?
Evet.
Güzel. Kayak yaparız, zilzurna sarhoş oluruz.
Ne güzel.
Soyadın neydi?
Ripley.
İyi misin?
Hayır, az önce soyuldum.
Yaralandın mı?
Hayır ama eve gidemiyorum.
Taksici almıyor.
Kalk hadi.
Teşekkürler.
Evin nerede?
Pozzuoli.
Bu yetmez.
Peki.
Ne dediğini duydun mu?
Hiç bizim kadar kibar Amerikalı görmemiş.
Şoföre verdiğin parayla Roma'ya bile gidilir.
Şu anda parayı bölüşüyorlardır.
Öyle mi dersin?
Tabii ki. Yoksa taksi orada niye beklesin?
Dolandırıcılık bu.
Gerçekten anlamadın mı?
Öyle olsa ne olur?
Güzel bir kızdan o sözü duymaya değer, değil mi?
Tabii ki. Kızları severim.
Ne?
O adamın dediği yere
gerçekten gitmeyi düşünüyor musun?
Freddie'nin mi?
Büyük ihtimalle. Burası kışın insanın içini karartıyor. Neden sordun?
Öyle birine nasıl katlanıyorsun, anlamadım.
Sahtekârın teki.
Neden öyle dedin?
Çok belli. Oyun yazarı falan değil. Sadece zengin biri.
Orası doğru. Ailesinin otelleri var. Fransa'nın güneyinde evi var.
"Marge'la mutlaka gelin.
Gelmemeniz için bir sebep yok. Alpler'de Noel. Evet de."
"Evet mi?"
Çok iyiydi.
Tıpkı onun gibi konuştun.
Tom?
Ben de zenginim. Ben de mi sahtekârım?
İkiniz çok farklısınız.
Sayın Bay Greenleaf,
güzel haberlerim var.
Richard burada bir kış daha geçirme konusunda kararsız.
Onu ikna etmek hassas bir iş, eminim biliyorsunuzdur.
Zorlamaya gelmez.
Fikrini değiştirmek için uzun uzun konuşmak gerekiyor.
Ama ilerleme kaydediyorum.
Söz verdiğim gibi onu evine dönmeye ikna etmeye çalışacağım.
Umarım Noel'de evde olur.
Bayan Greenleaf'le birlikte her şey gönlünüzce olsun.
En içten dileklerimle, Tom.
Not.
Verdiğiniz para henüz bitmedi ama azalmaya başladı.
Biraz daha gönderebilir misiniz?
Dickie'nin Atrani'deki adresine havale yapabilirsiniz.
Teşekkürler.
Nasıl gidiyor?
İyidir.
Oturabilir miyim?
Ben Carlo.
Amerikalısın.
Amerikalıları severim.
Merhaba.
Merhaba. Nasıl gidiyor?
İyi.
Paris'e gidelim mi?
Bilmem. Olabilir. Ne zaman?
Az önce biriyle konuştum,
bize kişi başı 100.000 liret teklif etti.
Ne için?
Paris'e gitmemiz için.
Nasıl yani?
Verdiği bir valizi götürecekmişiz, istediğimiz kadar kalabilirmişiz.
Valiz mi?
Evet.
Ciddi misin?
Evet. Gel, sen de tanış.
İtalyanca konuştuk, hepsini anlamadım.
Her kimse tanışmak istemiyorum.
Ne yapayım o zaman adamı?
Bir şey yapma. Konuştuğunuzu unut.
Adam alt katta.
Adamı evime mi getirdin?
Evet.
Arkadaşım Dickie ile tanıştırayım.
Memnun oldum. Nasılsın?
Picasso, öyle mi?
Tom ne konuştuğumuzu anlattı mı?
Bir de sen anlat.
Tamam. Basit bir şey.
Yarın, ertesi gün, her neyse,
Napoli tren istasyonunda buluşacağız.
Size iki bilet vereceğim,
ayrıca kişi başı 50.000 liret, paranın yarısı,
bir de valiz.
Paris'e götürüp söylediğim adrese teslim edeceksiniz.
Paranın kalanını orada alacaksınız.
Hepsi bu kadar.
Valizde ne var?
Fark etmez ki.
Sizin gibi Amerikalı turistleri kimse aramaz.
Uyuşturucu?
Silah?
Çalıntı sanat eseri?
Sizi ilgilendirmez ki.
Tabii ki ilgilendirir.
Arkadaşın kabul etmişti.
Soru bile sormadı.
Tomma.
Evet, ne vardı?
Maalesef arkadaşın bu işi yapamaz.
Senin gibi değil.
Hayır, yapar. İkimiz de yaparız. Sadece düşünüyor.
Hayır. Düşünmüyorum.
Tomma, şuna baksana. Polismiş de beni tutuklayacakmış gibi bakıyor.
Hayır, öyle değil. Hadi ama.
Gerçi haklısın. Polis değil.
Yırtıcı bir hayvanla karşılaşmış gibi korkuyla bakıyor.
Tomma, seninle çalışabiliriz ama arkadaşın olmaz.
Konuyu onunla ya da onun önünde konuşmaya gerek yok, tamam mı?
Bunun taşaklarını almışlar.
Adresim.
Güzel villa.
Çok güzel.
Neyin var senin? Delirdin mi?
Niye öyle dedin?
Bu adam Camorra. Anlamını biliyor musun?
Hayır.
Mafya. Napoli mafyası.
Nereden anladın?
Çok belli.
İtalyancan iyi olsa belki kabul etmezdin
ama bilemiyorum.
New York'ta böyle şeyler mi yapıyordun?
Hayır.
Böyle insanlarla mı takılıyorsun?
Sana arkadaşı gibi muamele etti.
New York'ta arkadaş çevremiz aynıydı.
Öyle tanıştık.
Ben hâlâ hatırlamıyorum.
Bana öyle bakma. Ben deli değilim.
Bu neydi o zaman?
Ne? Eğlenceli bulursun sandım. Eğlenceli olabilirdi.
- Mafyayla iş tutmak mı? - Birlikte maceraya çıkmak.
Birlikte hapse girmek.
İyice abarttın.
Boş ver.
Marge'a bundan bahsetmesen olur mu?
Zaten benden hazzetmiyor.
- Neden acaba? - Bilmem. Ben ona iyi davranıyorum.
İyi davranmaya çalışıyorsun, aynı şey değil.
Hatta daha kötü.
Hayır. Ben onu sevdim.
Peki.
Gerçekten!
Kitap yazma işi nasıl gidiyor? Eminim iyidir.
Dalga geçiyorsun.
Hayır. Gerçekten merak ettim. Etkilendim açıkçası.
Ben hiç kitap yazmadım. Dickie de yazmadı. Yazdın mı?
Tabii ki hayır.
Açıkçası o kadar da iyi gitmiyor.
Burayı anlatmaya çalışıyorum
ama burası...
Tarifsiz bir yer mi?
Tarifsiz. Evet, kesinlikle.
Yazdığın kadarını okuyabilir miyim?
Kimseye göstermiyor.
Ben editör değilim ama Random House'ta çalışmıştım.
Öyle mi?
Evet. Yayına hazırlanan birçok kitap elimden geçti.
Gerçekten mi?
Belki yapacağım bir yorum
farklı bir şekilde düşünmeni sağlayabilir.
Hadi ama, bana bir şans ver.
Benden olsun.
Evet. Ne diyorsun?
Korkuyorum.
Eminim harika olmuştur.
İyi yaptın Tom. Çaba gösterdin.
Sadece çaba göstermiyorum.
Yazdığı şeyi merak ettim. Benim hakkımda yanılıyor.
Neyse, sonuçta onu sevindirmiş oldun.
İyi bari.
Atrani. Yazan, Marjorie Sherwood.
Bir de baktım ki Atrani'ye geleli
bir yılı geçmiş. Hâlâ yeni şeyler...
Kolomb, Amerika'yı keşfetmeden önce de Atrani varmış.
FAZLA UZUN
Akşamları flüt çalan bir kadın var...
İlk kez okyanus ve palmiye gördüm.
Taksi ücreti Amerika'daki kadar tutmadı.
O hazırlık yaparken...
BU KELİME OLMAMIŞ
...tam o anda saat kulesinin çanı...
Üniversiteyi saymazsak kendi tuvaleti olmayan bir yerde
hiç kalmamıştım.
"Merhaba" diye seslendim. Kadın da benzer bir şey söyledi.
Bekledim... Sanki...
...otobüs kalabalıktı, sarımsak ve benzin kokusu...
BENİM ATRANI'M
Bu notlar çok işime yarayacak.
Öyle mi?
Evet. Her konuda haklısın. Mesela burada kenara yazdığın şey.
Ne yazmışım?
"Atrani, rüyanızda görüp de
uyandığınızda daha da rüya gibi gelen bir yer."
Çok iyi.
Senindir. Kullanabilirsin.
Gerçekten mi?
Tabii.
Artık ne yapacağımı biliyorum.
Sevindim.
Teşekkür ederim Tom.
Gerçekten.
Güvendiğin için ben teşekkür ederim.
Başlık çok iyi.
Nasılsın?
Harikayım.
Sana bir şey geldi.
Buyur.
Maalesef sana bir şey gelmedi Tom.
Tamam Matteo. Sağ ol.
Ben Marge'ı görmeye gidiyorum.
Belki yüzmeye gideriz.
Tamam.
Bunu eve götürür müsün?
Tabii.
Sağ ol. Görüşürüz.
Bunları nasıl buldun?
Bu iyiymiş.
- Gerçekten mi? - Evet!
WENDALL FONU 1.200 ABD DOLARI
Ben çıkıyorum. Pazara gideceğim.
Tamam.
Ne vardı?
Bir şey yok.
HESAP NO. 18061
Bay Smith evde mi?
YAŞAYAN İTALYANCA KAPSAMLI DİL KURSU
Hayır efendim, dışarı çıktı.
Ne zaman döner?
Ne kadar para lazım?
Yetmez.
Neyin var?
Ne oldu?
Kim dedi?
O kim?
PİJAMALI HASTA, YAĞIZ ŞOFÖRE
Kim bilir?
Bu kimin?
ÇABUCAK GÜVENDİ.
Senin.
Bizim.
Onların.
Onun.
Benim.
"Sanat sever misin Tom?"
"Doğru yere geldin."
"Büyük bir ressam olmadığımın farkındayım."
"Henüz değil."
"Büyük bir ressam olmadığımı biliyorum. Henüz değil."
"Ama seviyorum."
Bunlar manzara resimlerim.
Cansız nesneler.
Bunlar da Marge'ın resimleri.
O da bir başka tablom. Yine Marge.
Orası Marge bölümü.
Marge, özür dilerim ama lütfen beni anla.
Sana âşık değilim.
Biz arkadaşız. Hepsi bu.
Hadi ama...
Ağlama.
Öyle bir şey elde edemezsin Marge.
Kes şunu.
Çünkü aramıza giriyorsun. Tom'la aramıza giriyorsun.
Hayır, hayır. Öyle bir şey değil.
Öyle değil. Biz öyle değiliz.
Hayır ama aramızda bir bağ var. Anlamıyor musun?
Suçlama yapmaya devam mı edeceksin?
Hiçbir şey anlamıyor musun?
Hadi ama Marge.
Marge...
Onlar soyut çizdiğim zamanlardan.
Ne yapıyorsun?
Şey...
Kıyafetlerimi çıkarır mısın lütfen?
Yüzmeye gitmediniz sanırım.
Yağmur başladığında sahilde miydiniz?
Dickie, kendimi çok kötü hissediyorum...
Bak, şunu açıklığa kavuşturayım.
Ben kuir değilim.
Öyle olduğumu sanıyorsun.
Hiç öyle düşünmemiştim.
Marge seni öyle görüyor.
Neden?
Az önce olanları görmüş olsaydı
o yüzden derdim ama görmediğine göre başka bir nedeni var demek ki.
Bence kıskandığı için öyle diyor.
Kıskanmak mı?
Senden mi?
Evet, benden.
Ben gelmeden önce hep yanındaydı.
Şimdi ise onsuz takılıyoruz.
- Ama asıl sorun bu değil. - Neymiş asıl sorun Tom?
O seni daha çok seviyor.
Birlikte yürüdüğünüzde önce kim el ele tutuşmak istiyor?
Olabilir ama bu ona değer vermediğim anlamına gelmez.
- Ona çok değer veriyorum. - Anlıyorum.
Biz yakın arkadaşız. İnsan arkadaşını üzmemeye çalışır.
Tabii ki.
- Dickie... - Ne?
Arkadaşlığınız bozulacaksa ben gideyim.
Gitmemi ister misin?
Yarın sabah giderim istersen. Hatta hemen bile gidebilirim.
Unutalım bu konuyu.
Alt yazı çevirmeni: Salih Bayram