1
00:00:15,807 --> 00:00:20,562
(ริปลีย์)

2
00:00:41,583 --> 00:00:48,506
{\an8}(โรม ปี 1606)

3
00:00:53,845 --> 00:00:55,555
ขอไฟ

4
00:01:10,737 --> 00:01:11,905
นี่ศพรานุชโช

5
00:01:12,822 --> 00:01:14,365
ไปกัน

6
00:02:26,521 --> 00:02:30,316
{\an8}(พระราชวังโกลอนนา ปาเลียโน)

7
00:03:21,326 --> 00:03:24,078
คราวนี้คุณทําอะไรลงไป

8
00:03:26,247 --> 00:03:28,708
ผมแค่ต้องการที่พัก

9
00:03:56,527 --> 00:03:59,697
{\an8}(เวนิส)

10
00:04:12,210 --> 00:04:13,127
เชิญคุณก่อน

11
00:04:40,113 --> 00:04:42,156
นี่เป็นห้องดนตรี

12
00:04:52,166 --> 00:04:54,544
นี่อันนากับอูโก้

13
00:04:54,544 --> 00:04:56,838
พวกเขาดูแลที่นี่

14
00:04:56,838 --> 00:04:58,214
ยินดีที่ได้พบครับ

15
00:05:01,759 --> 00:05:03,344
ตรงนั้นเป็นห้องอ่านหนังสือ

16
00:05:04,846 --> 00:05:05,972
ส่วนนี่ห้องนั่งเล่น

17
00:05:22,363 --> 00:05:24,115
ผมขอพาไปดูทางเข้าหลักนะ

18
00:05:26,075 --> 00:05:27,952
แล้วทางที่เราเข้ามาล่ะ

19
00:05:28,953 --> 00:05:30,330
นั่นประตูหลัง

20
00:05:37,170 --> 00:05:40,214
ลงบันไดนี้ไปเป็นโถงชั้นล่าง

21
00:05:40,214 --> 00:05:41,132
ค่อนข้างใหญ่นะ

22
00:05:41,924 --> 00:05:44,761
มันนําไปสู่ทางเข้าหลัก

23
00:05:44,761 --> 00:05:46,763
มีท่าน้ําส่วนตัว

24
00:06:21,422 --> 00:06:22,840
ระวังด้วยครับ

25
00:06:22,840 --> 00:06:24,383
มันลื่น

26
00:06:24,383 --> 00:06:25,885
ตะไคร่น้ําน่ะ

27
00:06:26,511 --> 00:06:28,930
ผมว่าผมจะใช้ทางเข้าของคนรับใช้

28
00:06:30,098 --> 00:06:31,849
ผมพาไปดูห้องนอนนะครับ

29
00:06:35,394 --> 00:06:37,105
ต้องเช่าอย่างต่ําหกเดือน

30
00:06:37,105 --> 00:06:38,106
ไม่เป็นไรครับ

31
00:06:38,106 --> 00:06:39,482
ผมอาจอยู่นานกว่านั้น

32
00:06:39,482 --> 00:06:40,441
แน่นอน

33
00:06:40,441 --> 00:06:42,652
คุณจะไม่มีวันอยากไปจากที่นี่

34
00:06:42,652 --> 00:06:43,736
คุณอาจพูดถูก

35
00:06:44,445 --> 00:06:45,363
ตรงนี้ใช่มั้ย

36
00:06:47,824 --> 00:06:49,826
{\an8}(โธมัส ริปลีย์)

37
00:06:54,163 --> 00:06:57,750
{\an8}(ปาแลร์โม)

38
00:07:02,922 --> 00:07:04,173
จ่าเฟร์ราร่าครับ

39
00:07:04,173 --> 00:07:06,008
นี่สารวัตรราวินีจากโรมครับ

40
00:07:07,260 --> 00:07:08,469
ริชาร์ด กรีนลีฟ...

41
00:07:08,469 --> 00:07:09,846
เขาไม่โผล่มาเลย

42
00:07:09,846 --> 00:07:12,348
คุณได้บอกเขาตามที่ผมให้บอกมั้ย

43
00:07:12,932 --> 00:07:14,142
บอกแล้ว

44
00:07:14,142 --> 00:07:16,185
ทุกคําพูดเลย

45
00:07:16,185 --> 00:07:19,272
"หากคุณไม่ไปพบสารวัตรราวินี

46
00:07:19,272 --> 00:07:21,399
เขาคงจะต้องใช้มาตรการบางอย่าง

47
00:07:21,399 --> 00:07:23,901
ที่จะทําให้ทั้งเขาและคุณลําบาก"

48
00:07:23,901 --> 00:07:25,570
โอเค

49
00:07:25,570 --> 00:07:29,949
ที่ผมอยากรู้ตอนนี้คือ
เขาไปจากปาแลร์โมจริงๆ ใช่มั้ย

50
00:07:30,616 --> 00:07:31,659
เขาอาจยังอยู่ก็ได้

51
00:07:31,659 --> 00:07:33,202
ผมจะไปรู้ได้ยังไง

52
00:07:34,078 --> 00:07:36,998
คุณอาจเริ่มจากไปเช็กที่ที่คุณพบเขาสิ

53
00:07:38,332 --> 00:07:39,292
แล้วไงต่อ

54
00:07:39,292 --> 00:07:40,376
ถ้าเขาไม่อยู่ที่นั่นล่ะ

55
00:07:41,627 --> 00:07:44,630
แล้วผมก็คงพูดว่า "คุณนักสืบ
หัดทํางานของคุณซะบ้าง"

56
00:08:35,723 --> 00:08:38,893
{\an8}(การาวัจโจ)

57
00:09:07,421 --> 00:09:09,131
อยู่ในนี้แหละ ผมมั่นใจ

58
00:09:16,973 --> 00:09:20,184
- อยู่เล่มนี้แหละ เดี๋ยวผมก็หาเจอ
- ครับๆ ไม่ต้องรีบ

59
00:09:21,978 --> 00:09:24,814
นี่ไง อย่างที่เห็น

60
00:09:24,814 --> 00:09:27,650
เขาเช็กเอาต์วันที่ 27 มกราคม

61
00:09:29,777 --> 00:09:31,654
เขาบอกมั้ยว่าจะไปไหน

62
00:09:31,654 --> 00:09:34,824
เขาถามว่ามีเรือเฟอร์รีไปตูนิสค่ําวันนั้นมั้ย

63
00:09:34,824 --> 00:09:36,200
ไปตูนิสเหรอ

64
00:09:46,294 --> 00:09:49,672
ตูนิส วันที่ 27 มกราคม

65
00:09:50,923 --> 00:09:52,008
แล้วมีรอบเรือมั้ย

66
00:09:52,717 --> 00:09:53,718
มีครับ

67
00:09:58,264 --> 00:09:59,390
ขอบคุณครับ

68
00:10:01,475 --> 00:10:03,060
ผมว่าเขาดูซึมเศร้า

69
00:10:08,107 --> 00:10:09,025
ซึมเศร้า

70
00:10:15,323 --> 00:10:16,574
ยังไง

71
00:10:17,450 --> 00:10:18,909
เขาดู...

72
00:10:19,869 --> 00:10:22,413
ครุ่นคิด

73
00:10:22,413 --> 00:10:24,457
นั่นมันคนละความหมายกันเลย

74
00:10:24,457 --> 00:10:27,918
"ซึมเศร้า" กับ "ครุ่นคิด"
ความหมายแตกต่างกันนะ

75
00:10:30,171 --> 00:10:34,759
ซึมเศร้าเหมือนคนทําผิดมา
สํานึกผิดเหรอ

76
00:10:37,136 --> 00:10:38,512
ผมว่าไม่ใช่อย่างนั้น

77
00:10:38,512 --> 00:10:40,723
ผมจะไปรู้ได้ยังไง

78
00:10:41,349 --> 00:10:43,976
ผมไม่รู้ว่าคุณรู้ได้ยังไงว่าเขาซึมเศร้า

79
00:10:43,976 --> 00:10:47,813
ถ้าเขาแค่ดูใจลอย

80
00:10:48,731 --> 00:10:52,401
เมื่อเช้านี้ผมก็ใจลอยตอนแต่งตัว

81
00:10:52,401 --> 00:10:54,528
แต่ผมไม่ได้ซึมเศร้า

82
00:10:54,528 --> 00:10:55,988
ผมดูซึมเศร้ามั้ย

83
00:10:57,948 --> 00:11:00,576
สําหรับผม เขาดูเป็นแบบนั้น

84
00:11:03,120 --> 00:11:06,624
ผู้ชายที่เป็นพนักงานต้อนรับ
คิดว่าตัวเองเป็นจิตแพทย์

85
00:11:06,624 --> 00:11:09,335
แต่จะงานไหนเขาก็ทําได้ห่วย

86
00:11:09,919 --> 00:11:12,088
ที่จริงพนักงานต้อนรับรู้ทุกอย่าง

87
00:11:12,088 --> 00:11:14,465
พวกเขาเคยไขคดีฆาตกรรมให้ผม

88
00:11:14,465 --> 00:11:15,675
ซึมเศร้าแบบไหน

89
00:11:15,675 --> 00:11:17,635
เขาพูดคลุมเครือน่ะ

90
00:11:17,635 --> 00:11:21,847
แต่พอโดนเค้นถาม
สุดท้ายเขาก็เลือกใช้คําว่า "ปลง"

91
00:11:22,515 --> 00:11:25,267
เขาพอรู้มั้ยว่าริชาร์ดไปไหน

92
00:11:25,267 --> 00:11:26,477
แอฟริกาเหนือ

93
00:11:27,770 --> 00:11:28,813
อะไรนะ

94
00:11:28,813 --> 00:11:31,732
ใช่ เขาถามถึงรอบเรือเฟอร์รีไปตูนิส

95
00:11:34,527 --> 00:11:35,569
สารวัตร

96
00:11:35,569 --> 00:11:39,573
ถือว่าหน้าที่ผมในการสืบสวนนี้
เป็นอันจบแล้วนะ

97
00:11:40,282 --> 00:11:41,992
ครับ จ่า ขอบคุณ

98
00:11:57,842 --> 00:12:00,261
(ตํารวจค้นหาคนอเมริกันที่หายไป)

99
00:12:02,805 --> 00:12:05,683
คุณกรีนลีฟถูกพบเห็นครั้งสุดท้ายในปาแลร์โม

100
00:12:06,308 --> 00:12:10,813
ตํารวจโรมซึ่งก็คือผม ต้องการตัวเขา

101
00:12:10,813 --> 00:12:12,606
ให้กลับมาตอบคําถามบางอย่าง

102
00:12:13,232 --> 00:12:14,400
เขาไม่มา

103
00:12:15,109 --> 00:12:20,072
เช่นนั้นแล้ว เราเชื่อว่า
เขาอาจพยายามหลบเลี่ยงการไต่สวน

104
00:12:20,072 --> 00:12:22,491
ซึ่งนํามาสู่คําถามว่า...

105
00:12:22,491 --> 00:12:23,409
ทําไมกัน

106
00:12:24,660 --> 00:12:29,206
ผมขอพูดให้ชัดเจน
เผื่อคุณกรีนลีฟจะอ่านข่าวนี้

107
00:12:30,040 --> 00:12:33,085
การปฏิเสธที่จะตอบคําถามของเรา

108
00:12:33,085 --> 00:12:35,212
เขาทําให้ตัวเองตกเป็นผู้ต้องสงสัย

109
00:12:35,212 --> 00:12:37,965
ว่ามีส่วนร่วมในการฆาตกรรมคุณไมลส์

110
00:12:38,757 --> 00:12:44,013
และการหายตัวไปของคุณริปลีย์
ที่อาจมีสาเหตุจากการฆาตกรรม

111
00:12:55,900 --> 00:12:57,735
- คุณคือโธมัส ริปลีย์เหรอ
- ใช่ครับ

112
00:12:58,360 --> 00:13:02,406
ผมเห็นข่าวที่บอกว่าผมหายตัวไป

113
00:13:03,908 --> 00:13:06,702
มันแปลกดีนะเวลาเห็นข่าวอะไรแบบนั้น

114
00:13:08,954 --> 00:13:10,414
มากับผมครับ

115
00:13:14,668 --> 00:13:16,587
ไม่ นั่นไม่ถูกต้อง

116
00:13:16,587 --> 00:13:19,048
มีใครตรงนั้นพูดอิตาเลียนได้มั้ย

117
00:13:20,341 --> 00:13:21,258
อังกฤษล่ะ

118
00:13:24,512 --> 00:13:26,680
พาสปอร์ตอเมริกัน

119
00:13:27,348 --> 00:13:32,353
หมายเลข 1-6-7-6-4-8

120
00:13:32,353 --> 00:13:33,646
ชื่อ

121
00:13:36,148 --> 00:13:41,570
วันที่เข้าประเทศคือ 28 มกราคม

122
00:13:42,821 --> 00:13:44,657
จากปาแลร์โมไปตูนิส

123
00:13:47,159 --> 00:13:49,620
ถ้าไม่สําคัญ ผมคงไม่ถามหรอก

124
00:13:52,790 --> 00:13:55,584
ครับ ผมรู้ว่าคงใช้เวลาสักพัก

125
00:14:05,010 --> 00:14:07,638
สารวัตร นี่จ่าโมเร็ตติจากเวนิสครับ

126
00:14:08,138 --> 00:14:10,474
ผมกําลังนั่งอยู่กับโธมัส ริปลีย์

127
00:14:13,602 --> 00:14:14,687
แน่ใจนะ

128
00:14:14,687 --> 00:14:17,481
แน่ใจครับ พาสปอร์ตเขาอยู่บนโต๊ะผม

129
00:14:18,357 --> 00:14:19,942
เหลือเชื่อเลย คุณเจอเขาที่ไหน

130
00:14:20,693 --> 00:14:22,111
เขาเดินเข้ามาเองครับ

131
00:14:22,736 --> 00:14:23,862
ถามเขาทีว่าพักอยู่ที่ไหน

132
00:14:24,572 --> 00:14:26,198
คุณพักอยู่ที่ไหนในเวนิสครับ

133
00:14:30,452 --> 00:14:34,290
บอกเขาว่าผมจะไปคุยกับเขาที่เวนิสคืนนี้

134
00:14:34,290 --> 00:14:36,375
ไม่อยากให้เขาไปที่นั่นเหรอ

135
00:14:36,375 --> 00:14:37,793
ไม่ ไม่เป็นไร

136
00:14:38,919 --> 00:14:40,671
ผมไต่สวนเขาที่นี่ได้นะ

137
00:14:40,671 --> 00:14:42,006
ไม่ ผมจะไปที่นั่น

138
00:14:44,133 --> 00:14:45,175
ก็ได้

139
00:14:47,177 --> 00:14:49,430
โอเคครับ คุณริปลีย์ เรียบร้อยแล้ว

140
00:14:49,430 --> 00:14:51,223
คืนนี้ ที่บ้านคุณ

141
00:14:51,223 --> 00:14:53,058
สารวัตรจากโรมจะไปหาคุณ

142
00:14:53,058 --> 00:14:55,895
เขาจะอธิบายว่ามีเรื่องอะไร

143
00:14:55,895 --> 00:14:57,730
สารวัตรในหนังสือพิมพ์น่ะเหรอ

144
00:15:01,692 --> 00:15:02,943
ไม่สําคัญหรอก

145
00:15:07,448 --> 00:15:08,365
อะไรครับ

146
00:15:09,283 --> 00:15:11,118
ขอพาสปอร์ตผมได้มั้ย

147
00:15:11,744 --> 00:15:12,953
ได้สิครับ

148
00:15:13,746 --> 00:15:14,747
พรุ่งนี้

149
00:15:49,698 --> 00:15:50,783
แสง

150
00:15:53,369 --> 00:15:55,120
เพราะแสงเสมอ

151
00:17:41,310 --> 00:17:42,895
มีอะไรให้ช่วยคะ

152
00:17:47,941 --> 00:17:50,152
{\an8}(สไตน์ส กาวสปิริตกัม)

153
00:17:58,619 --> 00:18:01,205
คุณริปลีย์กําลังรอคุณอยู่ค่ะ สารวัตร

154
00:18:02,498 --> 00:18:03,373
ในห้องรับแขก

155
00:18:09,546 --> 00:18:11,757
ผมสารวัตรปิเอโตร ราวินี สน.โรมครับ

156
00:18:11,757 --> 00:18:12,841
เชิญเข้ามาครับ

157
00:18:14,218 --> 00:18:16,553
หวังว่าผมคงไม่ได้มาขัดจังหวะเรื่องสําคัญ

158
00:18:16,553 --> 00:18:18,305
ไม่ ผมแค่กําลังเขียนจดหมายหาที่บ้าน

159
00:18:19,056 --> 00:18:20,599
เชิญนั่งครับ

160
00:18:21,475 --> 00:18:22,309
ขอบคุณ

161
00:18:26,855 --> 00:18:27,689
บ้านสวยดีนะครับ

162
00:18:27,689 --> 00:18:28,899
ขอบคุณครับ ผมชอบที่นี่

163
00:18:29,566 --> 00:18:30,818
สูบบุหรี่ได้มั้ย

164
00:18:30,818 --> 00:18:31,735
ได้สิ

165
00:18:50,754 --> 00:18:56,009
ความจริงที่เรานั่งอยู่ตรงนี้
ช่วยสะสางเรื่องสําคัญไปได้หนึ่งเรื่อง

166
00:18:56,677 --> 00:18:58,178
คุณไม่ได้ถูกฆ่าบนเรือ

167
00:19:00,222 --> 00:19:01,181
ว่าไงนะครับ

168
00:19:01,181 --> 00:19:03,475
คุณไม่ได้อ่านข่าวนี้ในหนังสือพิมพ์เหรอ

169
00:19:03,475 --> 00:19:07,146
ก่อนมาที่นี่ ส่วนใหญ่ผมอยู่เมืองเล็กๆ น่ะ

170
00:19:07,146 --> 00:19:08,605
แล้วคุณกรีนลีฟ เพื่อนคุณ

171
00:19:08,605 --> 00:19:11,859
ไม่บอกคุณเหรอว่าตํารวจอยากคุยกับคุณ

172
00:19:11,859 --> 00:19:12,901
ไม่ได้บอก

173
00:19:14,736 --> 00:19:17,030
เรือถูกพบในซานเรโม

174
00:19:17,030 --> 00:19:19,908
ตอนที่คุณกับคุณกรีนลีฟอยู่ที่นั่น

175
00:19:19,908 --> 00:19:22,327
เรือจมอยู่ มีรอยเลือด

176
00:19:22,327 --> 00:19:26,039
ตอนคุณหายตัวไป หรือหายไปตามที่เราคิด

177
00:19:26,039 --> 00:19:28,500
เป็นธรรมดาที่เราจะคิดว่ามันเป็นเลือดคุณ

178
00:19:28,500 --> 00:19:29,501
เลือดผมเหรอ

179
00:19:32,045 --> 00:19:34,256
ดิคกี้ไม่ได้บอกคุณเหรอว่า
ผมเจอเขาหลังจากซานเรโม

180
00:19:34,256 --> 00:19:36,008
ผมเอาของของเขาจากอะตรานีไปให้

181
00:19:36,008 --> 00:19:39,178
- อะตรานีเหรอ ภรรยาผมมาจากที่นั่น
- เหรอครับ

182
00:19:39,178 --> 00:19:42,264
ใช่ เมืองสวย แต่บันไดเยอะไป

183
00:19:43,932 --> 00:19:44,808
ใช่

184
00:19:46,185 --> 00:19:49,188
ครับ เขาบอกผมว่าคุณเอาของไปให้เขาที่โรม

185
00:19:49,188 --> 00:19:51,356
แต่ผมไม่มีเหตุผลให้เชื่อเขา

186
00:19:51,356 --> 00:19:52,774
ยังไงซะ คุณก็อยู่นี่แล้ว

187
00:19:53,901 --> 00:19:54,735
ยังไม่ตาย

188
00:20:00,282 --> 00:20:03,619
คุณคือหนึ่งในไม่กี่คนที่รู้จักคุณกรีนลีฟ

189
00:20:03,619 --> 00:20:05,370
และเต็มใจที่จะคุยกับผม

190
00:20:06,246 --> 00:20:09,666
เพื่อนคนอื่นของเขาไม่ช่วยอะไรเลย

191
00:20:09,666 --> 00:20:11,627
คนอิตาเลียนก็แบบนี้ละมั้ง

192
00:20:11,627 --> 00:20:13,503
โดยเฉพาะคนแถวเนเปิลส์

193
00:20:13,503 --> 00:20:15,923
พวกเขาไม่เต็มใจคุยกับตํารวจ

194
00:20:15,923 --> 00:20:17,049
ผมยินดีมากครับ

195
00:20:20,177 --> 00:20:23,472
ตอนผมคุยกับเขาในโรมหลังเหตุฆาตกรรม...

196
00:20:25,140 --> 00:20:27,351
คุณรู้เรื่องที่เฟรเดอริก ไมลส์ถูกฆ่าใช่มั้ย

197
00:20:27,351 --> 00:20:28,644
ครับ ผมอ่านข่าวแล้ว

198
00:20:28,644 --> 00:20:32,940
ครับ หลังจากเรื่องนั้น
คุณกรีนลีฟให้ความร่วมมือกับผมดีมาก

199
00:20:32,940 --> 00:20:34,107
ผมคิดแบบนั้นนะ

200
00:20:34,107 --> 00:20:36,151
ผมเลยอนุญาตให้เขาไปจากโรม

201
00:20:36,151 --> 00:20:40,072
ตราบใดที่เขาสัญญาว่าจะบอกว่า
เขาอยู่ที่ไหนในปาแลร์โม

202
00:20:41,240 --> 00:20:42,491
เขาไม่ทําตามสัญญา

203
00:20:43,116 --> 00:20:46,578
เขาไปจากปาแลร์โมโดยไม่บอกผม

204
00:20:46,578 --> 00:20:49,164
ตอนนี้ดูเหมือนเขาออกนอกประเทศไปแล้ว

205
00:20:49,915 --> 00:20:50,749
ไปไหนเหรอครับ

206
00:20:50,749 --> 00:20:52,125
ผมคิดว่าแอฟริกาเหนือ

207
00:20:53,377 --> 00:20:55,629
ตม.ตูนิเซียไม่ใส่ใจเลย

208
00:20:55,629 --> 00:20:58,048
แต่ผมมีเหตุผลให้เชื่อว่าเขาไปที่นั่น

209
00:20:58,048 --> 00:21:00,842
ไม่คิดเหรอว่าเขาหนีไปอยู่ลําพังสักที่

210
00:21:00,842 --> 00:21:02,844
บางครั้งเขาทําแบบนั้นเพื่อวาดรูป

211
00:21:02,844 --> 00:21:05,973
วาดรูปเหรอ ครับ ผมเคยเห็นภาพวาดของเขา

212
00:21:09,476 --> 00:21:11,853
ไม่ เขาไม่ได้หนีไปวาดรูป

213
00:21:11,853 --> 00:21:15,857
ไม่ใช่ ผมมั่นใจว่า
เขาเดินทางไปเพราะเหตุผลอื่น

214
00:21:15,857 --> 00:21:17,985
- เช่นอะไรครับ
- คุณคิดว่าไงล่ะ

215
00:21:18,819 --> 00:21:19,903
ผมไม่รู้เลย

216
00:21:20,737 --> 00:21:22,364
ผู้ต้องสงสัยคดีฆาตกรรมไง

217
00:21:25,284 --> 00:21:28,912
คุณคิดว่าดิคกี้มีส่วน
กับเรื่องที่เกิดกับเฟรเดอริก ไมลส์เหรอ

218
00:21:28,912 --> 00:21:30,998
เขาไม่ได้ทําตัวให้คิดแบบนั้นเหรอ

219
00:21:32,124 --> 00:21:33,542
มีพยานเห็นเหตุการณ์ด้วยนะ

220
00:21:35,252 --> 00:21:36,211
เหตุการณ์อะไร

221
00:21:37,379 --> 00:21:42,384
ชายสองคน คนนึงเมามาก
อีกคนประคองเขาพิงรถ

222
00:21:43,176 --> 00:21:46,972
รถคันเดียวกับที่เจอศพไมลส์ รถรุ่นชินเกเชนโต

223
00:21:47,639 --> 00:21:50,934
เราพูดไม่ได้เต็มปากว่าชายอีกคนคือคุณกรีนลีฟ

224
00:21:51,810 --> 00:21:54,062
แต่มันใกล้กับอะพาร์ตเมนต์ของเขามาก

225
00:21:55,731 --> 00:21:58,692
ไม่คิดเหรอว่าเหตุผลที่คุณหาเขาไม่เจอ

226
00:21:58,692 --> 00:22:00,652
มันอาจเป็นเพราะมีบางอย่างเกิดขึ้นกับเขา

227
00:22:00,652 --> 00:22:01,820
กับเขาเหรอ

228
00:22:02,612 --> 00:22:04,698
มีคนฆ่าเขาเหรอ

229
00:22:04,698 --> 00:22:05,949
ทําไมถึงพูดแบบนั้น

230
00:22:05,949 --> 00:22:09,870
ผมอ่านข่าวเรื่องพวกเช็คที่ว่า "มีคนปลอมแปลง"

231
00:22:09,870 --> 00:22:11,788
พวกนั้นอาจทําบางอย่างกับเขา

232
00:22:12,706 --> 00:22:14,583
เช็คใบเดียว ไม่ใช่หลายใบ

233
00:22:15,125 --> 00:22:16,543
แค่ใบเดียว

234
00:22:17,085 --> 00:22:20,088
และไม่ครับ ไม่ใช่การปลอมแปลง

235
00:22:20,088 --> 00:22:23,258
มันได้รับการยืนยัน
จากจดหมายที่เขาเขียนถึงธนาคารแล้ว

236
00:22:23,258 --> 00:22:27,512
ไม่ใช่จากสิ่งที่เขาบอกในจดหมายนะ
แต่สิ่งที่เขาใช้พิมพ์

237
00:22:28,930 --> 00:22:32,267
ตําหนิของเครื่องพิมพ์ดีด
มันดีพอๆ กับลายนิ้วมือเลย

238
00:22:33,018 --> 00:22:38,648
มันมาจากเครื่องพิมพ์ดีดของเขา
รุ่นแอร์เมสที่ตัว "อี" จะลอยหน่อยๆ

239
00:22:38,648 --> 00:22:40,525
(กรีนลีฟ)

240
00:22:41,485 --> 00:22:43,487
ไม่มีโจรคนไหนคิดทําแบบนั้นได้

241
00:22:44,988 --> 00:22:45,864
ใช่

242
00:22:51,328 --> 00:22:52,287
คุณรู้จักคุณไมลส์

243
00:22:52,287 --> 00:22:54,706
ก็ไม่เชิงครับ
ผมเจอเขาแป๊บนึงในเนเปิลส์เมื่อปีที่แล้ว

244
00:22:54,706 --> 00:22:56,750
ตอนผมพักอยู่กับดิคกี้ในอะตรานี

245
00:22:56,750 --> 00:23:00,128
แต่แค่เจอกันครั้งเดียว
ก็เพียงพอให้คุณไม่ชอบเขาแล้ว

246
00:23:00,128 --> 00:23:01,963
ตามที่คุณกรีนลีฟบอกน่ะ

247
00:23:01,963 --> 00:23:03,381
ใช่ จริงครับ

248
00:23:03,381 --> 00:23:06,718
เขาพยายามพูดเป็นนัยว่าคุณอาจมีส่วน

249
00:23:06,718 --> 00:23:08,553
ในการฆาตกรรมคุณไมลส์

250
00:23:08,553 --> 00:23:10,847
- ผมเหรอ
- ใช่ เขาบอกผมในโรม

251
00:23:11,515 --> 00:23:13,308
แต่ผมคิดว่าเป็นเรื่องโกหก

252
00:23:14,101 --> 00:23:14,976
ดีครับ

253
00:23:15,519 --> 00:23:18,647
คุณคิดว่าเป็นไปได้มั้ยว่าพวกเขาทะเลาะกัน

254
00:23:20,065 --> 00:23:20,899
ผมคงไม่รู้

255
00:23:20,899 --> 00:23:23,068
คุณคงไม่รู้ว่าพวกเขาทะเลาะกันคืนนั้นมั้ย

256
00:23:23,068 --> 00:23:27,364
แต่บางทีคุณอาจรู้ว่า
พวกเขามีปัญหาอะไรกันรึเปล่า

257
00:23:28,031 --> 00:23:29,574
ปัญหาเหรอ ไม่มี แต่...

258
00:23:32,160 --> 00:23:33,036
แต่อะไร

259
00:23:35,038 --> 00:23:38,125
ผมไม่ใช่คนที่คุณควรถามเรื่องส่วนตัวของดิคกี้

260
00:23:38,667 --> 00:23:39,960
ผมว่าคุณใช่นะ

261
00:23:40,502 --> 00:23:43,922
คุณอาจมีข้อมูลเชิงลึกเรื่องนิสัยของเขา

262
00:23:43,922 --> 00:23:45,549
ที่เราไม่มีทางรู้ได้

263
00:23:46,424 --> 00:23:49,052
นี่เป็นเหตุผลที่ผมมาหาคุณ

264
00:23:50,887 --> 00:23:54,474
คุณกรีนลีฟไม่เคยบอกคุณเรื่องรักๆ ใคร่ๆ เหรอ

265
00:24:00,147 --> 00:24:03,024
คุณไม่ยอมพูด งั้นผมจะพูดละกัน

266
00:24:04,609 --> 00:24:06,987
ผมไม่สามารถมองข้ามความเป็นไปได้

267
00:24:06,987 --> 00:24:11,241
ที่ว่าคุณกรีนลีฟกับไมลส์อาจจะ...

268
00:24:14,744 --> 00:24:15,745
มีสัมพันธ์กัน

269
00:24:18,748 --> 00:24:22,502
เขาไม่มีข้อแก้ตัวสําหรับคืนที่เกิดฆาตกรรม

270
00:24:22,502 --> 00:24:25,338
เขาปฏิเสธที่จะเข้ามาตอบคําถาม

271
00:24:26,047 --> 00:24:29,217
เขาไปที่อื่น และไม่ใช่เพื่อวาดรูป

272
00:24:30,510 --> 00:24:33,847
แถมไม่บอกใคร แม้แต่คุณ ว่าอยู่ที่ไหน

273
00:24:35,307 --> 00:24:38,852
ผมรู้คุณไม่อยากเชื่อว่าเพื่อนของคุณเป็นคนไม่ดี

274
00:24:38,852 --> 00:24:40,395
แต่เรื่องพวกนั้นเป็นความจริง

275
00:24:42,564 --> 00:24:43,565
ครับ

276
00:24:47,861 --> 00:24:49,905
ขอบคุณที่คุยกับผม โธมัส

277
00:24:49,905 --> 00:24:51,615
ข้อมูลของคุณมีค่ามาก

278
00:24:52,407 --> 00:24:53,825
ผมจะบอกจ่าโมเร็ตติ

279
00:24:53,825 --> 00:24:57,370
ให้ส่งคืนพาสปอร์ตคุณมาที่นี่ตอนเช้า

280
00:24:57,370 --> 00:24:58,413
ขอบคุณครับ

281
00:25:06,087 --> 00:25:08,256
ไม่ต้องๆ ผมไปเองได้

282
00:25:18,808 --> 00:25:22,020
(โธมัส ริปลีย์ คนอเมริกันที่หายไป
ถูกพบว่ามีชีวิตอยู่และสบายดีในเวนิส)

283
00:26:01,226 --> 00:26:03,979
(ริชาร์ด กรีนลีฟ
หนุ่มเจ้าสําราญหนีคดี)

284
00:26:29,504 --> 00:26:32,799
(รูปพิเศษโดยมาร์จอรี เชอร์วูด
นักเขียน-ช่างภาพ)

285
00:26:39,973 --> 00:26:41,808
ขอโทษค่ะ ทอม นี่เพิ่งมาถึง

286
00:26:45,353 --> 00:26:47,105
(โธมัส ริปลีย์)

287
00:26:55,405 --> 00:27:00,577
ท่านเคานต์วิตโตริโอ อราลดี
ปรารถนาที่จะจัดงานเลี้ยงให้คุณ

288
00:27:00,577 --> 00:27:04,581
ในวันที่ 10 มีนาคมที่ปาลาซโซ อราลดี

289
00:27:04,581 --> 00:27:08,877
ในซานมาร์โก เวนิส เวลา 15.00 น.

290
00:27:19,929 --> 00:27:23,141
คุณคิดว่าดิคกี้อยู่ไหน คุณรู้ใช่มั้ยล่ะ

291
00:27:23,141 --> 00:27:26,144
ผมไม่รู้ครับ อาจจะทางใต้ของฝรั่งเศส

292
00:27:26,144 --> 00:27:27,354
วาดรูปอยู่

293
00:27:27,354 --> 00:27:30,231
เขาวาดรูปเหรอ ฉันไม่เห็นเคยอ่านเจอ

294
00:27:30,231 --> 00:27:31,775
เขาเป็นจิตรกรที่เก่งมาก

295
00:27:32,442 --> 00:27:33,860
เขาเรียนกับดี มาสซิโม

296
00:27:36,863 --> 00:27:39,115
เขาเคยวาดภาพผมครั้งนึง

297
00:27:40,325 --> 00:27:42,410
ผมสนใจอยากเป็นตัวแทนให้เขานะ

298
00:27:43,745 --> 00:27:45,580
โดยเฉพาะถ้าเขาฆ่าไมลส์จริงๆ

299
00:27:46,706 --> 00:27:50,126
ภาพวาดของเขาคงได้ราคาสูงขึ้น

300
00:27:52,837 --> 00:27:53,838
หวังว่าเขาจะฆ่าจริง

301
00:27:57,092 --> 00:27:58,885
ขอตัวนะครับ

302
00:28:01,346 --> 00:28:02,972
เรื่องทั้งหมดนี่มันตื่นเต้นมาก

303
00:28:18,655 --> 00:28:20,365
น่าเบื่อชะมัดเลยเนอะ

304
00:28:21,991 --> 00:28:24,452
เงินมากมายแต่กลับไม่ค่อยมีอะไร

305
00:28:25,787 --> 00:28:27,997
ผมแค่มาเพื่อไวน์ชาโตมาร์โกซ์

306
00:28:27,997 --> 00:28:29,416
อย่าบอกใครนะ

307
00:28:29,416 --> 00:28:31,459
รีฟส์ ไมนอต นั่งสิ

308
00:28:35,505 --> 00:28:36,423
ทอมครับ

309
00:28:36,423 --> 00:28:37,507
ครับ ผมรู้

310
00:28:39,175 --> 00:28:41,010
ได้เจอเจ้าภาพรึยัง ท่านเคานต์น่ะ

311
00:28:43,263 --> 00:28:44,472
แค่ทักทายน่ะ

312
00:28:44,472 --> 00:28:45,807
เขาแข่งรถ

313
00:28:46,599 --> 00:28:49,769
ภรรยาเขาผลิตหนัง

314
00:28:51,062 --> 00:28:52,147
อีกความหมายก็คือ...

315
00:28:52,731 --> 00:28:53,898
พวกเขาไม่ได้ทําอะไรเลย

316
00:28:55,817 --> 00:28:58,945
คุณเป็นของใหม่
ที่มาเติมความจืดชืดของพวกเขา

317
00:29:00,655 --> 00:29:02,157
คุณมาจากนิวยอร์กเหรอ

318
00:29:02,157 --> 00:29:03,116
ใช่ครับ

319
00:29:03,867 --> 00:29:05,952
แต่ตอนนี้คุณอาศัยอยู่ในอิตาลี

320
00:29:05,952 --> 00:29:08,997
ผมเช่าบ้านในเวนิส คุณล่ะ

321
00:29:09,706 --> 00:29:11,958
เวลาที่ผมไม่ได้อยู่ที่อื่นก็อยู่นี่

322
00:29:11,958 --> 00:29:13,376
ตอนนี้น่ะ

323
00:29:15,295 --> 00:29:16,296
คุณทํางานอะไร

324
00:29:17,380 --> 00:29:18,757
ถามได้ดี

325
00:29:18,757 --> 00:29:20,216
ผมทํางานอะไรเหรอ

326
00:29:21,468 --> 00:29:22,886
ผมทํางานอะไร

327
00:29:24,012 --> 00:29:27,390
ผมรู้ ผมเป็นตัวแทนขายงานศิลปะ

328
00:29:27,390 --> 00:29:29,017
ใช่ นั่นละ

329
00:29:29,893 --> 00:29:34,272
คุณล่ะ ในข่าวไม่ได้บอกอาชีพคุณ

330
00:29:34,272 --> 00:29:37,484
มีแค่ "เพื่อนผู้ภักดีของผู้ร้ายหลบหนี"

331
00:29:39,027 --> 00:29:40,528
ผมก็เป็นตัวแทนขายงานศิลปะ

332
00:29:42,238 --> 00:29:45,492
ว่าแล้วว่าคุณเป็น ปกติผมดูออก

333
00:29:46,367 --> 00:29:47,368
เหมือนกันครับ

334
00:29:51,456 --> 00:29:55,710
ถ้าคุณอยาก...

335
00:29:56,586 --> 00:29:58,922
(ปารีส: มงมาร์ต 76-60
เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก สิบ 39-05)

336
00:29:58,922 --> 00:30:00,006
พูดคุยเรื่อง...

337
00:30:00,006 --> 00:30:01,382
(แทนเจียร์ เบอร์ 86-21)

338
00:30:02,133 --> 00:30:03,218
ศิลปะ...

339
00:30:05,386 --> 00:30:06,513
โทรหาผมนะ

340
00:30:10,266 --> 00:30:11,851
ผมต้องไปจิ๊จ๊ะกับคนอื่นหน่อย

341
00:30:12,477 --> 00:30:14,103
ตอบแทนค่าไวน์

342
00:30:14,896 --> 00:30:16,231
ยินดีที่ได้รู้จักนะทอม

343
00:30:19,442 --> 00:30:21,319
(เวนิส เบอร์ 5528)

344
00:30:27,075 --> 00:30:29,786
{\an8}(โรม)

345
00:30:51,432 --> 00:30:56,479
{\an8}(ริชาร์ด กรีนลีฟ)

346
00:31:31,139 --> 00:31:33,850
คุณมาร์จอรี เชอร์วูดโทรมาหาคุณครับ

347
00:31:49,490 --> 00:31:51,159
ทอม นี่มาร์จนะ

348
00:31:51,826 --> 00:31:53,578
มาร์จ สวัสดี

349
00:31:54,329 --> 00:31:56,289
นั่นใครน่ะ ใครรับโทรศัพท์

350
00:31:57,498 --> 00:31:59,334
นั่นอูโก้ พ่อบ้านน่ะ

351
00:31:59,334 --> 00:32:00,251
อะไรนะ

352
00:32:00,835 --> 00:32:01,669
คุณอยู่ไหน

353
00:32:02,295 --> 00:32:03,880
ฉันอยู่ที่สถานีรถไฟ

354
00:32:05,089 --> 00:32:07,342
ที่นี่ ซานตาลูเชียเหรอ

355
00:32:07,342 --> 00:32:08,468
ใช่

356
00:32:08,468 --> 00:32:10,261
เยี่ยม เดี๋ยวผมไปรับนะ

357
00:32:11,304 --> 00:32:13,389
ไม่ต้องหรอก ฉันไม่มีกระเป๋าใบใหญ่

358
00:32:13,389 --> 00:32:15,934
เหลวไหลน่า คุณหาบ้านผมไม่เจอแน่

359
00:32:15,934 --> 00:32:17,435
ฉันว่าฉันหาเจอ

360
00:32:17,435 --> 00:32:19,103
ข้างๆ มาดอนนา เดลลา ซาลูเตใช่มั้ย

361
00:32:20,146 --> 00:32:21,147
ใช่

362
00:32:22,815 --> 00:32:24,317
โอเค ตามใจแล้วกัน

363
00:32:25,401 --> 00:32:27,153
ตอนขึ้นลงเรือก็ก้าวระวังๆ นะ

364
00:32:46,047 --> 00:32:47,674
ขวานิดนึง

365
00:32:47,674 --> 00:32:48,758
ไม่ มากไป

366
00:32:49,509 --> 00:32:51,094
สูงขึ้นนิด สูงอีกนิด

367
00:32:58,601 --> 00:32:59,936
เราเอารูปไปเข้ากรอบค่ะ

368
00:32:59,936 --> 00:33:02,522
- ชอบมั้ยครับ
- ชอบครับ สวยดี ขอบคุณ

369
00:33:02,522 --> 00:33:07,652
ฟังนะ เพื่อนผมจะแวะมา
เราคงไปกินข้าวข้างนอกกัน

370
00:33:07,652 --> 00:33:10,947
วันนี้คุณกับอูโก้กลับบ้านได้

371
00:33:13,366 --> 00:33:14,409
ผู้หญิงเหรอคะ

372
00:33:16,160 --> 00:33:17,161
ใช่ครับ

373
00:33:18,204 --> 00:33:19,455
ดีจังค่ะ โธมัส

374
00:33:20,957 --> 00:33:23,334
ไม่ใช่แบบนั้นครับ

375
00:33:23,334 --> 00:33:25,253
เธอเป็นเพื่อนเก่าน่ะ

376
00:33:26,045 --> 00:33:27,088
ค่ะ

377
00:33:33,553 --> 00:33:34,470
ทําต่อสิ

378
00:33:34,470 --> 00:33:36,514
เขาบอกว่าเรากลับได้

379
00:33:52,905 --> 00:33:54,741
มาร์จ ดีใจจริงๆ ที่เจอคุณ

380
00:33:55,450 --> 00:33:56,284
ดูคุณสิ

381
00:33:58,036 --> 00:33:59,954
นี่เหรอ ก็นะ ทําไมจะไม่ได้ล่ะ

382
00:34:00,788 --> 00:34:02,373
เข้ามาสิ เอามาแค่นี้เหรอ

383
00:34:08,171 --> 00:34:09,213
ทางนี้เลย

384
00:34:18,765 --> 00:34:19,974
บ้านคุณทั้งหลังเลยเหรอ

385
00:34:20,808 --> 00:34:23,519
ช่วงนักท่องเที่ยวน้อย ค่าเช่าที่นี่ไม่แพงเลย

386
00:34:24,270 --> 00:34:25,146
แถมพ่อบ้านด้วย

387
00:34:25,146 --> 00:34:27,023
แม่บ้านด้วย มีให้พร้อมบ้าน

388
00:34:28,483 --> 00:34:29,484
ไม่อยากจะเชื่อเลย

389
00:34:31,944 --> 00:34:33,196
คือว่ามันสวยมาก

390
00:34:35,698 --> 00:34:37,492
- ไวน์มั้ย
- เอาสิ

391
00:34:46,084 --> 00:34:47,293
สวยจริงๆ

392
00:34:48,419 --> 00:34:50,546
ผมเห็นรูปของคุณในนิตยสาร

393
00:34:51,214 --> 00:34:52,256
- จริงเหรอ
- ใช่

394
00:34:55,301 --> 00:34:57,136
- สวยมากเลย
- ขอบคุณ

395
00:34:59,388 --> 00:35:01,849
ที่จริงได้ลงนิตยสารสองเล่มนะ

396
00:35:01,849 --> 00:35:03,309
โอจจีกับเลโอเร

397
00:35:03,309 --> 00:35:05,186
จริงเหรอ ผมเห็นแค่เล่มเดียว

398
00:35:13,194 --> 00:35:14,570
ฉันคุยกับคุณกรีนลีฟ

399
00:35:15,780 --> 00:35:17,865
เขาหัวเสียมากๆ คุณคงพอนึกออก

400
00:35:17,865 --> 00:35:19,283
จะไม่ให้เขาหัวเสียได้ยังไง

401
00:35:19,867 --> 00:35:22,245
เขาอาจจะมาคุยกับคุณที่นี่

402
00:35:22,245 --> 00:35:23,371
มาที่นี่เหรอ

403
00:35:23,371 --> 00:35:24,539
เขาอยู่อิตาลี

404
00:35:25,123 --> 00:35:27,500
ในโรม มาคุยกับตํารวจ

405
00:35:30,211 --> 00:35:31,462
ผมหวังว่าเขาจะมานะ

406
00:35:31,462 --> 00:35:32,880
อะไรก็ตามที่ผมช่วยได้

407
00:35:33,673 --> 00:35:35,258
ผมว่าเขาไม่ค่อยชอบผม

408
00:35:36,592 --> 00:35:38,344
เอาตรงๆ เขาไม่ชอบคุณ

409
00:35:39,804 --> 00:35:42,140
เขาคิดว่าคุณเอาเปรียบเขากับดิคกี้

410
00:35:42,723 --> 00:35:44,142
ผมเสียใจที่เขารู้สึกแบบนั้น

411
00:35:45,309 --> 00:35:47,019
ผมไม่เคยเอาอะไรจากดิคกี้เลย

412
00:35:49,480 --> 00:35:50,982
ตํารวจได้คุยกับคุณรึยัง

413
00:35:51,816 --> 00:35:54,485
คุยแล้ว ผมคุยกับสารวัตร...

414
00:35:55,820 --> 00:35:58,990
- ราวินี
- ราวินี ชื่อนั้นละ

415
00:36:00,199 --> 00:36:02,368
เขาบอกคุณเรื่องพยานของเขามั้ย

416
00:36:02,368 --> 00:36:03,828
คนที่อยู่แถวอะพาร์ตเมนต์ดิคกี้เหรอ

417
00:36:04,745 --> 00:36:07,331
อาจเป็นเรื่องจริงที่เขาเห็นเฟร็ดดี้กับดิคกี้

418
00:36:07,331 --> 00:36:08,541
แต่นั่นมันพิสูจน์อะไร

419
00:36:08,541 --> 00:36:11,002
พิสูจน์ว่าดิคกี้ช่วยคนขึ้นรถ แล้วไง

420
00:36:11,002 --> 00:36:13,087
นั่นสิ ไม่ได้แปลว่าเขาฆ่าเฟร็ดดี้

421
00:36:15,381 --> 00:36:17,550
สารวัตรบอกเรื่องเช็คเดินทางมั้ย

422
00:36:18,509 --> 00:36:20,303
- ไม่
- ดิคกี้ขึ้นเงินหลายพันดอลลาร์

423
00:36:20,303 --> 00:36:22,805
ด้วยเช็คเดินทางก่อนเขาไปจากปาแลร์โม

424
00:36:23,431 --> 00:36:24,473
เรื่องนั้นสําคัญเหรอ

425
00:36:24,473 --> 00:36:27,810
มันไม่ใช่สิ่งที่คนคิดฆ่าตัวตายจะทํา

426
00:36:28,603 --> 00:36:29,729
ใครพูดแบบนั้น

427
00:36:30,271 --> 00:36:32,565
ราวินี เขามันร้ายกาจ

428
00:36:34,317 --> 00:36:36,235
ผมว่าเขาก็โอเคนะ แต่...

429
00:36:36,235 --> 00:36:38,112
ไม่ ผมมั่นใจว่าเขาคิดผิดเรื่องนั้น

430
00:36:38,112 --> 00:36:40,698
ฉันก็มั่นใจ ดิคกี้ไม่มีทางทําแบบนั้น

431
00:36:42,158 --> 00:36:44,577
- แต่ฉันเป็นห่วงเขา
- ผมมั่นใจว่าเขาสบายดี

432
00:36:44,577 --> 00:36:47,747
เขาคงกําลังนั่งดื่มชามินต์ในบาร์ที่แทนเจียร์

433
00:36:47,747 --> 00:36:49,874
และไม่รู้เลยว่ามีอะไรเกิดขึ้นที่นี่

434
00:36:51,792 --> 00:36:54,545
แต่เขาไม่ได้เขียนหาคุณจากปาแลร์โมใช่มั้ย

435
00:36:55,421 --> 00:36:57,590
ไม่ ทําไมเหรอ

436
00:36:57,590 --> 00:37:00,551
ผมแค่พยายามคิดอยู่ว่า
สภาพจิตตอนนั้นของเขาเป็นยังไง

437
00:37:01,427 --> 00:37:02,428
คุณเขียนหาเขารึเปล่า

438
00:37:05,389 --> 00:37:06,933
ผมไม่ได้จะสอดรู้สอดเห็น

439
00:37:06,933 --> 00:37:09,560
ก็แค่ตอนนั้นเขาอาจอ่อนแอมาก

440
00:37:09,560 --> 00:37:12,480
หลังจากเรื่องเฟร็ดดี้
และวิธีที่ตํารวจปฏิบัติกับเขา

441
00:37:16,359 --> 00:37:17,443
ฉันเขียนหาเขา

442
00:37:19,278 --> 00:37:20,947
มันไม่ใช่จดหมายที่แย่

443
00:37:20,947 --> 00:37:23,741
แต่ก็ไม่ใช่จดหมายที่ดี ฉันเสียใจที่ต้องพูด

444
00:37:24,825 --> 00:37:27,245
ไม่คิดว่าอะไรแบบนั้นอาจ...

445
00:37:28,246 --> 00:37:29,497
ทําให้เขาทนรับไม่ไหวเหรอ

446
00:37:32,208 --> 00:37:34,543
เอาจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าฉันมีความหมายกับเขายังไง

447
00:37:43,010 --> 00:37:44,720
ถามจริง ใครตายเหรอ

448
00:37:47,890 --> 00:37:49,016
อะไรนะ

449
00:37:49,016 --> 00:37:50,935
ที่นี่น่ะ มันใหญ่อย่างกับวัง

450
00:37:51,769 --> 00:37:53,145
แถมมีคนรับใช้สองคน

451
00:37:54,188 --> 00:37:55,314
ป้าของผม

452
00:37:55,940 --> 00:37:57,066
อะไรนะ

453
00:37:57,066 --> 00:37:58,609
ด็อตตี้ ป้าที่เลี้ยงผมมา

454
00:37:58,609 --> 00:38:02,196
หลังจากที่พ่อแม่ผมตายด้วยอุบัติเหตุรถยนต์
ตอนผมอายุห้าขวบ ป้าตาย

455
00:38:05,157 --> 00:38:08,035
ทอม ฉันพูดเล่น

456
00:38:09,704 --> 00:38:11,747
ฉันไม่ได้คิดว่าจะมีเรื่องเกิดขึ้นจริงๆ

457
00:38:13,207 --> 00:38:16,419
คุณคิดว่าคนที่เรารักจะอยู่ตลอดกาล
แต่ไม่ใช่เลย

458
00:38:21,757 --> 00:38:24,093
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันรู้สึกละอายมาก

459
00:38:24,093 --> 00:38:26,012
ไม่เป็นไร ป้ามีชีวิตที่ดีและยาวนาน

460
00:38:26,887 --> 00:38:29,724
ไม่ได้เงินเยอะหรอก
แต่ผมคิดว่าปรนเปรอตัวเองหน่อยก็ดี

461
00:38:29,724 --> 00:38:32,643
หลังจากฤดูหนาวที่ผมใช้ชีวิตอย่างยิปซี

462
00:38:33,311 --> 00:38:35,021
ผมว่าป้าคงอยากให้ผมทําแบบนี้

463
00:38:36,605 --> 00:38:38,816
คุณไปไหนมาบ้างตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่เราเจอกัน

464
00:38:39,817 --> 00:38:41,902
คุณหายตัวไป จากที่ข่าวบอก

465
00:38:41,902 --> 00:38:44,071
ใช่ แต่ไม่ได้อยู่กับทอม ไม่ได้อยู่กับดิคกี้

466
00:38:47,283 --> 00:38:49,535
คุณคงคิดว่าผมอยู่กับเขา

467
00:38:49,535 --> 00:38:52,496
แต่ตลอดหน้าหนาว
ผมได้เจอเขาพอๆ กับที่คุณเจอเขา

468
00:38:59,670 --> 00:39:02,214
- ผมจัดการเอง
- ไม่นะ ทอม ฉันขอโทษ

469
00:39:02,214 --> 00:39:04,383
ไม่เป็นไร ไม่ต้องกังวล

470
00:39:07,762 --> 00:39:09,221
ไม่เป็นไรแล้ว

471
00:39:11,098 --> 00:39:12,725
ไม่ต้องกังวล ไม่เป็นไร

472
00:39:27,948 --> 00:39:28,949
ไม่เป็นไร

473
00:39:30,743 --> 00:39:31,911
ก็แค่หนังสือ

474
00:39:36,791 --> 00:39:38,584
ฉันไปที่โรงแรมดีกว่า

475
00:39:39,418 --> 00:39:40,836
จองห้องไว้แล้วเหรอ

476
00:39:41,462 --> 00:39:44,131
จากสถานีรถไฟ โรงแรมอัคคาเดเมีย

477
00:39:44,131 --> 00:39:46,050
อัคคาเดเมีย ที่นั่นดีนะ

478
00:39:46,050 --> 00:39:48,260
ผมกะจะบอกว่าคุณพักที่นี่ได้ แต่...

479
00:39:49,011 --> 00:39:49,970
จริงเหรอ

480
00:39:51,430 --> 00:39:53,140
ขอบคุณ ฉันยกเลิกห้องได้

481
00:39:55,726 --> 00:39:57,436
ฉันอยากเห็นส่วนที่เหลือของบ้านจัง

482
00:40:10,866 --> 00:40:11,909
ห้องผม

483
00:40:19,375 --> 00:40:21,669
(อาร์.จี.)

484
00:40:21,669 --> 00:40:23,003
สวยจัง

485
00:40:25,673 --> 00:40:26,674
โอเค

486
00:40:34,140 --> 00:40:35,141
ห้องคุณ

487
00:40:40,938 --> 00:40:42,273
ฉันชอบห้องฉันนะ

488
00:40:43,858 --> 00:40:44,859
ดีครับ

489
00:41:14,430 --> 00:41:15,806
โรแมนติกมาก

490
00:42:02,019 --> 00:42:03,521
งานมีคืนนี้นี่

491
00:42:04,230 --> 00:42:07,316
เหรอ ผมได้บัตรเชิญเยอะเลย

492
00:42:07,316 --> 00:42:08,817
จากเพ็กกี้ กุกเกนไฮม์เหรอ

493
00:42:09,693 --> 00:42:11,362
ผมว่าจากลูกสาวของเธอนะ

494
00:42:12,988 --> 00:42:14,907
ใช่ เพกีน กุกเกนไฮม์

495
00:42:14,907 --> 00:42:16,325
แต่เราก็ควรไปนะ

496
00:42:17,952 --> 00:42:19,787
ผมไม่รู้สึกอยากไป มาร์จ

497
00:42:20,412 --> 00:42:23,415
เถอะน่า คิดดูสิว่าใครจะไปงานบ้าง

498
00:42:36,178 --> 00:42:37,471
ผมคิดแบบนี้นะ

499
00:42:38,347 --> 00:42:40,975
ดิคกี้แลกพาสปอร์ตกับใครสักคน

500
00:42:40,975 --> 00:42:43,602
ชาวประมงเนเปิลส์ ไม่ก็พ่อค้าโรม

501
00:42:43,602 --> 00:42:45,938
เขาจะได้หนีไปมีชีวิตเงียบสงบ

502
00:42:46,772 --> 00:42:48,357
ถึงได้ไม่มีใครหาเขาเจอไง

503
00:42:48,357 --> 00:42:51,068
และหมอนี่แหละที่ปลอมแปลงเช็คธนาคาร

504
00:42:51,068 --> 00:42:53,153
เพราะงั้นถ้าตํารวจหาเขาเจอ

505
00:42:53,779 --> 00:42:55,781
ตํารวจก็จะรู้ชื่อที่ดิคกี้ใช้อยู่

506
00:42:56,865 --> 00:43:01,078
ปัญหาของความคิดนั้นก็คือ
การปลอมแปลงที่ว่าเกิดขึ้นเดือนมกราคม

507
00:43:01,078 --> 00:43:03,747
และมีหลายคนที่รู้จักดิคกี้
เห็นเขาเดือนกุมภาพันธ์

508
00:43:05,165 --> 00:43:06,166
ใครเหรอ

509
00:43:06,166 --> 00:43:07,751
ผมไง หนึ่งคนละ

510
00:43:08,836 --> 00:43:09,920
เอาที่คุณสบายใจ

511
00:43:13,632 --> 00:43:14,842
ผมล้อเล่นน่ะ

512
00:43:16,343 --> 00:43:17,511
ผมรู้น่า

513
00:43:21,307 --> 00:43:22,349
ขอตัวนะ

514
00:43:24,977 --> 00:43:26,812
ผมว่าเขาตายไปแล้ว

515
00:43:26,812 --> 00:43:28,355
โดนคนปลอมแปลงฆ่า

516
00:43:30,149 --> 00:43:33,360
หลังจากที่โอจจีซึ่งมีภาพฉันวางแผง

517
00:43:33,360 --> 00:43:37,323
สํานักพิมพ์สองแห่งในนิวยอร์ก
ก็ติดต่อฉันเรื่องหนังสือของฉัน

518
00:43:38,115 --> 00:43:39,491
มันเกี่ยวกับคุณกับดิคกี้เหรอ

519
00:43:40,075 --> 00:43:42,745
เกี่ยวกับอะตรานี มีภาพถ่ายด้วย

520
00:43:43,746 --> 00:43:47,625
แต่หนังสือเล่มต่อไปของฉัน
จะเกี่ยวกับดิคกี้กับฉัน

521
00:43:47,625 --> 00:43:48,917
และตอนเราอยู่ด้วยกัน

522
00:43:50,419 --> 00:43:51,420
เราควรกลับได้แล้ว

523
00:43:53,422 --> 00:43:54,632
ฉันยังไม่อยากกลับ

524
00:43:57,676 --> 00:43:59,178
ขอเราคุยตามลําพังได้มั้ย

525
00:43:59,178 --> 00:44:00,137
ได้สิ

526
00:44:01,555 --> 00:44:03,599
ทําอะไรของคุณ ฉันคุยกับพวกเขาอยู่

527
00:44:03,599 --> 00:44:06,477
มาร์จ คนพวกนี้ไม่สนเรื่องดิคกี้

528
00:44:06,477 --> 00:44:08,812
สนสิ พวกเขาอยากรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเขา

529
00:44:08,812 --> 00:44:11,982
เพื่อให้พวกเขาลืมชีวิตที่น่าเบื่อ แค่นั้น

530
00:44:13,567 --> 00:44:14,777
ฉันไม่เห็นด้วยนะ

531
00:44:16,528 --> 00:44:19,323
เราไม่ควรปล่อยให้พวกเขาใช้ดิคกี้แบบนี้

532
00:44:19,323 --> 00:44:20,366
มันทําให้ผมสะอิดสะเอียน

533
00:44:22,743 --> 00:44:24,370
ฉันจะดื่มอีกแก้ว

534
00:44:24,912 --> 00:44:26,705
ผมว่าคุณดื่มพอแล้ว

535
00:44:27,373 --> 00:44:28,332
กลับกัน

536
00:44:44,139 --> 00:44:46,475
มาร์จ ทางนี้

537
00:44:49,853 --> 00:44:51,522
ฉันอยากนั่งกอนโดลากลับ

538
00:44:52,314 --> 00:44:53,190
ไม่

539
00:44:53,190 --> 00:44:54,316
เถอะน่า

540
00:44:54,316 --> 00:44:55,818
ไม่ ใช้เวลานานไป

541
00:44:56,568 --> 00:44:57,694
ได้โปรด

542
00:44:59,780 --> 00:45:00,989
นะ ทอมมี่

543
00:45:48,954 --> 00:45:50,873
มาร์จ ถึงแล้ว

544
00:46:02,217 --> 00:46:03,385
โอเค ขึ้นมา

545
00:46:17,566 --> 00:46:20,819
- คุณไม่ได้หยิบกุญแจมา
- ใช่น่ะสิ รู้มั้ยว่าทําไม

546
00:46:21,403 --> 00:46:23,906
เพราะมันยาวและหนักอย่างกับปืน

547
00:46:23,906 --> 00:46:25,866
และปกติผมไม่นั่งกอนโดลากลับบ้าน

548
00:46:29,870 --> 00:46:31,079
ช่วยกลับมาได้มั้ย

549
00:46:31,079 --> 00:46:32,498
ไม่ได้ครับ

550
00:46:32,498 --> 00:46:34,416
ผมลืมกุญแจ

551
00:46:34,416 --> 00:46:37,377
โทษที ผมหมดกะแล้ว เรียกลําอื่นนะ

552
00:46:40,547 --> 00:46:41,590
ตลกดีนะ

553
00:46:42,508 --> 00:46:44,176
ฉันมั่นใจว่าเดี๋ยวก็มีคนผ่านมา

554
00:46:47,429 --> 00:46:50,516
โอเค เราปีนข้ามนั่นแล้วไปด้านหน้าได้
ผมมีกุญแจประตูหน้า

555
00:46:52,017 --> 00:46:53,143
ฉันไม่ปีนเด็ดขาด

556
00:46:55,687 --> 00:46:56,647
มันมีเหล็กแหลม

557
00:47:00,400 --> 00:47:01,944
ไม่เอาน่า มาร์จ ดูสิ ง่ายออก

558
00:47:04,488 --> 00:47:05,531
ก็ได้ ผมปีนเอง

559
00:47:07,074 --> 00:47:08,450
ทิ้งเสื้อโค้ตคุณไว้กับฉันได้มั้ย

560
00:47:11,245 --> 00:47:12,538
มันหนาวน่ะ

561
00:47:20,170 --> 00:47:21,255
ขอบคุณ

562
00:48:14,850 --> 00:48:15,809
"ทอมมี่"

563
00:48:18,103 --> 00:48:19,187
อย่าเรียกฉันว่าทอมมี่

564
00:48:38,206 --> 00:48:40,375
เธอบอกผมว่าอยากรอผมตรงนั้น

565
00:48:42,711 --> 00:48:46,173
ผมคิดว่าคงไม่เป็นไร ถึงแม้เธอจะดื่มไปเยอะ

566
00:48:48,216 --> 00:48:50,218
เธอคงลื่นแล้วหัวกระแทก

567
00:48:52,220 --> 00:48:55,474
พื้นแถวคลองมันลื่นมาก

568
00:48:56,850 --> 00:48:58,393
ตะไคร่น้ําน่ะ

569
00:48:59,770 --> 00:49:00,687
ครับ

570
00:49:09,404 --> 00:49:10,280
ได้แล้ว

571
00:49:12,366 --> 00:49:13,367
ดี

572
00:49:53,407 --> 00:49:56,159
{\an8}(มีน่า)

573
00:50:08,422 --> 00:50:09,715
รู้สึกยังไงบ้าง

574
00:50:11,174 --> 00:50:13,301
แย่มาก เมาค้าง

575
00:50:14,928 --> 00:50:16,012
กาแฟมั้ย

576
00:50:17,514 --> 00:50:18,515
เอาสิ

577
00:50:27,149 --> 00:50:29,693
นี่ส่งมาเมื่อเช้า จากคุณกรีนลีฟ

578
00:50:34,698 --> 00:50:37,868
(อยากเจอเธอ
อี. กรีนลีฟ)

579
00:50:37,868 --> 00:50:39,786
"อยากเจอเธอ"

580
00:50:40,787 --> 00:50:42,706
"เธอ" มันออก...

581
00:50:42,706 --> 00:50:43,832
น่ากลัวเหรอ

582
00:50:43,832 --> 00:50:45,083
ใช่ ประมาณนั้น

583
00:50:49,546 --> 00:50:50,422
ใช่

584
00:50:52,132 --> 00:50:54,384
เราน่าจะรีบไปที่นั่นนะ

585
00:50:55,010 --> 00:50:56,094
ฉันไม่ไปดีกว่า

586
00:50:56,762 --> 00:50:58,180
ควรไปสิ ทําไมล่ะ

587
00:50:58,972 --> 00:51:01,057
มันเขียนว่า "เธอ" ไม่ใช่ "เรา"

588
00:51:02,184 --> 00:51:03,310
"เธอ" เป็นพหูพจน์อยู่นะ

589
00:51:03,977 --> 00:51:05,729
- เหรอ
- ไม่ใช่เหรอ

590
00:51:06,980 --> 00:51:07,814
ผมคิดว่างั้นนะ

591
00:51:09,733 --> 00:51:12,694
งั้นเขาก็เขียนผิด เขาอยากเจอคุณ ไม่ใช่ฉัน

592
00:51:29,669 --> 00:51:31,379
ผมหวังอยู่ว่าคุณจะมาคนเดียว

593
00:51:33,006 --> 00:51:35,926
ผมได้เจอมาร์จพอแล้วในโรม

594
00:51:36,843 --> 00:51:38,094
คุณคิดยังไงกับเธอ

595
00:51:39,179 --> 00:51:40,889
ผมไม่รู้จักเธอดีนัก

596
00:51:40,889 --> 00:51:42,390
ผมก็เหมือนกัน

597
00:51:43,600 --> 00:51:45,227
ไม่คิดว่าเธอน่ารําคาญเหรอ

598
00:51:48,021 --> 00:51:49,856
บางครั้ง ผมว่าเธอก็โอเค

599
00:51:50,482 --> 00:51:52,734
ผมคิดว่าเธอหวังสิ่งเดียวจากริชาร์ด

600
00:51:53,944 --> 00:51:54,903
นั่งสิ

601
00:51:58,365 --> 00:52:01,034
ทอม นี่เป็นตอนจบที่แปลกดีนะ

602
00:52:02,536 --> 00:52:03,411
ตอนจบเหรอ

603
00:52:04,371 --> 00:52:06,706
คุณอยู่ในอิตาลี ริชาร์ดอยู่ไหนก็ไม่รู้

604
00:52:07,958 --> 00:52:13,129
ผมคุยกับตํารวจในโรม สารวัตรอะไรนั่น

605
00:52:13,129 --> 00:52:14,130
ราวินีเหรอ

606
00:52:14,130 --> 00:52:15,715
เขาไม่ได้พูดออกมาตรงๆ

607
00:52:15,715 --> 00:52:18,885
แต่ผมดูออกว่าเขาคิดว่า
ริชาร์ดฆ่าชายหนุ่มคนนั้น

608
00:52:19,761 --> 00:52:21,888
คุณคิดว่าเขาทําเรื่องแบบนั้นได้มั้ย

609
00:52:22,597 --> 00:52:23,515
ไม่ครับ

610
00:52:24,683 --> 00:52:26,059
คุณล่ะ

611
00:52:26,059 --> 00:52:28,228
คุณรู้จักลูกชายคุณดีกว่าผม

612
00:52:28,228 --> 00:52:30,814
แต่ผมไม่น่ะสิ และนั่นเป็นความผิดผม

613
00:52:33,108 --> 00:52:35,235
ผมไม่เคยพยายามมากพอที่จะทําความรู้จักเขา

614
00:52:38,947 --> 00:52:40,115
คุณคิดว่า...

615
00:52:41,783 --> 00:52:43,702
เขาอาจทําบางอย่างกับตัวเองมั้ย

616
00:52:45,620 --> 00:52:47,289
ผมไม่อยากคิดเรื่องนั้นครับ

617
00:52:48,999 --> 00:52:50,083
ผมมั่นใจว่าเขาไม่เป็นไร

618
00:52:50,083 --> 00:52:51,501
เหรอ

619
00:52:51,501 --> 00:52:54,212
อย่างที่ผมบอกตํารวจไป
เขาคงไปวาดรูปที่ไหนสักแห่ง

620
00:52:54,212 --> 00:52:56,631
กับดี มาสซิโมเหรอ ทอม นั่นมันบ้าไปแล้ว

621
00:52:57,340 --> 00:52:59,009
ไม่มีใครเคยได้ยินเรื่องเขา

622
00:52:59,009 --> 00:53:00,468
ผมว่าริชาร์ดแต่งเรื่องเขาขึ้นมา

623
00:53:00,468 --> 00:53:03,221
เพื่อให้ผมคิดว่าเขาจริงจังเรื่องวาดรูป

624
00:53:04,347 --> 00:53:06,266
ซึ่งผมน่าจะจริงจังกว่านี้

625
00:53:07,517 --> 00:53:09,936
ครั้งล่าสุดที่คุณเจอเขา เขาดูเป็นยังไง

626
00:53:10,979 --> 00:53:12,147
เขาดู...

627
00:53:16,526 --> 00:53:17,652
เครียดน่ะครับ

628
00:53:19,487 --> 00:53:20,488
ถ้าให้บอกตามตรง

629
00:53:20,488 --> 00:53:23,742
ใช่ จดหมายฉบับสุดท้ายที่เราได้รับจากเขา
ก็ดูเป็นแบบนั้น

630
00:53:23,742 --> 00:53:25,619
เขาบอกว่าสบายดี แต่ไม่ใช่เลย

631
00:53:29,039 --> 00:53:31,166
ผมว่าคุณไม่ควรหมดหวัง

632
00:53:31,166 --> 00:53:32,208
ผมเปล่า

633
00:53:34,252 --> 00:53:35,253
ยังน่ะ

634
00:55:35,498 --> 00:55:36,332
ทอม

635
00:55:36,916 --> 00:55:38,001
มาร์ตินี

636
00:55:38,752 --> 00:55:40,670
ฉันหาเข็มกับด้ายอยู่

637
00:55:41,421 --> 00:55:43,381
ไม่เป็นไร ในนั้นมีอยู่นะ

638
00:55:46,051 --> 00:55:47,302
แหวนของดิคกี้อยู่ในนี้

639
00:55:55,185 --> 00:55:57,020
อ๋อ ผมใส่ไว้เองแหละ

640
00:55:59,564 --> 00:56:02,192
ทําไมคุณถึงใส่ไว้ ทําไมคุณมีแหวน

641
00:56:04,611 --> 00:56:06,112
เพราะเขาให้ผมน่ะสิ

642
00:56:08,198 --> 00:56:10,533
ไม่ได้ให้ผมไปเลย ให้ผมเก็บรักษาไว้น่ะ

643
00:56:11,701 --> 00:56:13,078
คุณพูดเรื่องอะไร

644
00:56:17,957 --> 00:56:19,292
ตอนเขาไปที่ปาแลร์โม

645
00:56:20,585 --> 00:56:23,588
เขากังวลว่าจะถูกปล้นที่นั่น ผมว่านะ

646
00:56:27,133 --> 00:56:29,469
เขาไม่เคยกังวลเรื่องแบบนั้นมาก่อน

647
00:56:29,469 --> 00:56:33,598
เขาไม่เคยไปซิซิลีมาก่อน
เขาบอกว่ามันทําให้เขากังวล

648
00:56:35,558 --> 00:56:36,392
ทอม

649
00:56:59,958 --> 00:57:01,668
เขารู้ว่าเขาจะไม่กลับมา

650
00:57:06,881 --> 00:57:08,091
อะไรนะ

651
00:57:08,091 --> 00:57:09,259
นั่นคือเหตุผลใช่มั้ย

652
00:57:12,637 --> 00:57:15,348
เขารู้อยู่แล้วว่าเขาจะทําอะไรกับตัวเองใช่มั้ย

653
00:57:17,892 --> 00:57:19,310
พระเจ้า ผมหวังว่าไม่นะ

654
00:57:35,493 --> 00:57:36,494
แน่นอนค่ะ

655
00:57:37,537 --> 00:57:40,540
ได้ ขอบคุณค่ะ คุณกรีนลีฟ บาย

656
00:57:46,963 --> 00:57:48,256
เขาว่าไงบ้าง

657
00:57:48,256 --> 00:57:50,133
เขาคิดแบบเดียวกับฉันเลย

658
00:57:50,884 --> 00:57:52,385
เขาอยากให้เราไปหา

659
00:57:52,385 --> 00:57:56,431
เขาอยู่กับนักสืบจากนิวยอร์ก คนที่บอกว่ารู้จักคุณ

660
00:57:59,184 --> 00:58:00,268
ทอม ริปลีย์

661
00:58:01,978 --> 00:58:03,480
คุณเป็นคนที่หาตัวยากจริงๆ

662
00:58:16,743 --> 00:58:18,703
ผมให้แหวนนี้กับเขา ตอนเขาอายุ 21

663
00:58:21,748 --> 00:58:22,790
ขอผมดูได้มั้ย

664
00:58:27,170 --> 00:58:28,046
ขอบคุณ

665
00:58:33,051 --> 00:58:34,010
แหวนสวยดี

666
00:58:39,766 --> 00:58:41,142
ขอคุยกับคุณสักครู่ได้มั้ยครับ

667
00:58:42,936 --> 00:58:44,020
ได้ครับ

668
00:58:46,689 --> 00:58:47,774
ขอตัวนะครับ

669
00:59:10,964 --> 00:59:14,926
เงินทั้งหมดมาจากไหน ทอม

670
00:59:17,470 --> 00:59:20,098
แล้วแหวนนั่นมาอยู่กับคุณได้ยังไง

671
00:59:22,308 --> 00:59:26,104
คิดว่าผมโง่ ตาบอดเหรอ

672
00:59:29,023 --> 00:59:30,775
คุณฆ่าดิคกี้ ใช่มั้ย

673
00:59:33,236 --> 00:59:34,445
คุณฆ่าทั้งสองคนนั้น

674
00:59:38,408 --> 00:59:41,411
คุณริปลีย์...

675
00:59:43,830 --> 00:59:45,290
บอกผมเรื่องดิคกี้

676
00:59:47,250 --> 00:59:48,710
ผมไม่เข้าใจที่คุณพูด

677
00:59:49,669 --> 00:59:54,382
ผมขอให้คุณเล่าทุกอย่างที่รู้เกี่ยวกับเขา
ว่าเป็นคนยังไง

678
00:59:55,258 --> 00:59:57,218
ผมจะเก็บเป็นความลับอย่างดี

679
00:59:59,512 --> 01:00:00,638
ก็ได้

680
01:00:02,557 --> 01:00:05,059
เขามาจากครอบครัวร่ํารวย อย่างที่คุณรู้

681
01:00:06,019 --> 01:00:08,563
เขาหนีมาอยู่ยุโรปเมื่อหลายปีก่อน

682
01:00:10,565 --> 01:00:12,358
เขาบอกว่าอยากเป็นนักเขียน

683
01:00:14,152 --> 01:00:15,653
แต่ไม่เคยลงมือเขียน

684
01:00:17,530 --> 01:00:19,282
เขาบอกว่าอยากเป็นจิตรกร

685
01:00:20,992 --> 01:00:23,328
แต่รู้ดีว่าเขาก็เป็นไม่ได้เช่นกัน

686
01:00:25,246 --> 01:00:28,666
เขาสงสัยว่าตัวเองจะทําอะไรได้ดีสักอย่างมั้ย

687
01:00:31,085 --> 01:00:32,962
ทุกอย่างเกี่ยวกับเขาคือการแสดง

688
01:00:34,547 --> 01:00:38,593
เขารู้ว่าตัวเองเป็นพวก...
ไร้ความสามารถอย่างสิ้นเชิง

689
01:00:40,136 --> 01:00:42,221
เขารู้ว่าพ่อของเขาไม่ยอมรับ

690
01:00:44,223 --> 01:00:45,808
มันทําให้เขาหนักใจมาก

691
01:00:47,935 --> 01:00:49,270
เขารู้ว่ามาร์จรักเขา

692
01:00:50,438 --> 01:00:53,358
แต่เขาไม่อาจรักเธอได้อย่างที่เธอรักเขา

693
01:00:56,152 --> 01:00:57,320
เธอรู้ว่าทําไม

694
01:00:59,947 --> 01:01:01,908
และเขารู้ว่าเธอรู้

695
01:01:02,909 --> 01:01:04,035
ทําไม

696
01:01:07,288 --> 01:01:08,706
เพราะว่าเขารักผม

697
01:01:12,168 --> 01:01:13,920
เขาสารภาพกับผมที่ซานเรโม

698
01:01:14,796 --> 01:01:17,674
เป็นเหตุผลที่เขาพาผมไปที่นั่น แทนที่จะเป็นมาร์จ

699
01:01:20,426 --> 01:01:22,053
เพื่อบอกผมว่าเขาอยากอยู่กับผม

700
01:01:24,222 --> 01:01:25,640
แล้วคุณพูดว่าอะไร

701
01:01:26,933 --> 01:01:28,059
บางอย่างที่เลวร้าย

702
01:01:30,687 --> 01:01:32,522
ผมบอกว่าเขามันน่าสมเพช

703
01:01:33,815 --> 01:01:36,067
และบอกว่าผมไม่อยากยุ่งเกี่ยวกับเขาอีก

704
01:01:38,736 --> 01:01:40,738
ผมไม่น่าพูดกับเขาแบบนั้น

705
01:01:42,573 --> 01:01:43,825
มันทําเขาเจ็บ

706
01:01:47,078 --> 01:01:49,163
คุณคิดว่าเขาฆ่าเฟรดดี้ ไมลส์หรือเปล่า

707
01:01:51,708 --> 01:01:53,918
ผมไม่แน่ใจแล้วว่าเขาไม่ได้ทํา

708
01:01:56,796 --> 01:01:59,006
คุณคิดว่าเขาฆ่าตัวตายไปหรือยัง

709
01:02:02,260 --> 01:02:04,137
ผมกลัวว่าเขาอาจจะทําไปแล้ว

710
01:02:05,430 --> 01:02:06,931
ผมคิดว่าเขาทําแล้ว

711
01:02:08,224 --> 01:02:12,353
และจากสิ่งที่คุณพูด
ผมเข้าใจแล้วว่าทําไม

712
01:02:17,191 --> 01:02:19,485
(คุณซิลวานา บุฟฟี
ถ.มอนเซอราโต 34 โรม)

713
01:02:19,485 --> 01:02:21,404
ความจริงที่เรารู้คือ

714
01:02:23,114 --> 01:02:24,907
ครั้งสุดท้ายที่มีคนเห็นลูกชายคุณ

715
01:02:24,907 --> 01:02:27,577
คือตอนที่เขาเช็คเอาท์
จากโรงแรมซาโวน่า ในปาแลร์โม

716
01:02:28,536 --> 01:02:31,706
พนักงานต้อนรับที่โรงแรมบอกว่า
เขาถามเรื่องเรือเฟอร์รีไปตูนิเซีย

717
01:02:32,457 --> 01:02:34,542
เราจึงสันนิษฐานว่า
นั่นคือที่ที่เขากําลังมุ่งหน้าไป

718
01:02:35,543 --> 01:02:39,547
พนักงานต้อนรับยังบอกอีกว่า
เขาดูหดหู่ ซึม

719
01:02:41,048 --> 01:02:43,843
ไม่มีใครบอกได้ว่าเห็นเขาหลังจากนั้น

720
01:02:43,843 --> 01:02:46,429
และไม่มีการติดต่อกลับมาจากเขา

721
01:02:47,054 --> 01:02:50,308
นอกจากจดหมายฉบับหนึ่ง
มันส่งถึงเจ้าของตึกของเขาในโรม

722
01:02:50,308 --> 01:02:52,435
ที่เป็นกังวลต่อสวัสดิภาพของเขา

723
01:02:52,435 --> 01:02:56,355
เธอนําไปให้สารวัตรราวินี
และเขาเอามาให้ผมเพื่อนํามาให้คุณ

724
01:02:58,149 --> 01:03:00,735
มันถูกส่งมาจากปาแลร์โม
ลงวันที่ 27 มกราคม

725
01:03:00,735 --> 01:03:02,737
คืนที่เขามุ่งหน้าไปตูนิเซีย

726
01:03:03,738 --> 01:03:05,615
แต่ไม่มีบันทึกว่าเขาไปถึงที่นั่น

727
01:03:06,699 --> 01:03:09,994
แปลว่าซักที่ระหว่างซิซิลี
และแอฟริกาเหนือ บนเรือเฟอร์รี่

728
01:03:10,995 --> 01:03:12,413
ตอนกลางดึก

729
01:03:13,915 --> 01:03:14,916
มีบางอย่างเกิดขึ้น

730
01:03:18,211 --> 01:03:22,215
เจ้าของบ้านไม่พูดภาษาอังกฤษ
เขาเลยเขียนเป็นภาษาอิตาลี

731
01:03:23,508 --> 01:03:26,177
ทอม โปรดอ่านจดหมายให้คุณกรีนลีฟฟัง

732
01:03:33,518 --> 01:03:34,852
"ถึงคุณบุฟฟี

733
01:03:36,813 --> 01:03:38,523
หวังว่าจดหมายฉบับนี้จะถึงมือคุณ

734
01:03:40,149 --> 01:03:43,945
ผมขอโทษที่ผมเขียนจดหมาย
แทนที่จะคุยกับคุณต่อหน้า

735
01:03:46,030 --> 01:03:47,990
ผมได้ตัดสินใจเลิกเช่าอะพาร์ตเมนต์

736
01:03:48,616 --> 01:03:49,867
ผมชอบมันมาก

737
01:03:49,867 --> 01:03:53,120
และผมขอบคุณทุกอย่างที่คุณทําให้ผม
ทําให้มันรู้สึกเหมือนบ้าน

738
01:03:55,706 --> 01:03:57,542
แต่ผมจะไม่กลับไปโรม

739
01:04:01,504 --> 01:04:03,464
ผมขอโทษที่จากไปแบบนี้

740
01:04:03,464 --> 01:04:07,134
ผมแนบเงินมาด้วยสําหรับค่าใช้จ่าย
ที่คุณจะต้องรับผิดชอบ

741
01:04:07,134 --> 01:04:09,846
เพราะอะพาร์ตเมนต์ที่ว่าง
จนกว่าคุณจะหาคนเช่าใหม่ได้

742
01:04:11,138 --> 01:04:15,184
ส่วนข้าวของในห้อง
เสื้อผ้า หนังสือ และอุปกรณ์ศิลปะของผม

743
01:04:15,184 --> 01:04:17,687
คุณเอาไปขายหรือทิ้งก็ได้

744
01:04:18,521 --> 01:04:21,107
คุณจะต้องอยากทิ้งภาพวาดผมแน่

745
01:04:21,983 --> 01:04:22,984
พวกมันไร้ค่า"

746
01:04:26,946 --> 01:04:28,739
ตอนนั้นฉันไม่ได้คิดอะไรมาก

747
01:04:30,491 --> 01:04:33,828
จนได้อ่านข่าวในหนังสือพิมพ์ว่าเขาหายตัวไป

748
01:04:34,579 --> 01:04:36,163
"ในห้องมีจดหมายด้วย

749
01:04:36,163 --> 01:04:38,249
จดหมายส่วนตัวจากครอบครัวและเพื่อน

750
01:04:38,249 --> 01:04:41,168
รวมถึงจดหมายธุรกิจ ธนาคาร และอื่นๆ

751
01:04:42,378 --> 01:04:46,048
คุณทิ้งไปให้หมดเลย ผมไม่ต้องการอีกแล้ว

752
01:04:48,801 --> 01:04:50,136
ผมจะไปไหนน่ะเหรอ

753
01:04:52,013 --> 01:04:55,224
ผมไม่แน่ใจเรื่องนั้นหรือสิ่งที่ผมจะทํา

754
01:04:56,142 --> 01:04:58,019
บอกตามตรง ผมรู้สึกหลงทาง

755
01:04:58,811 --> 01:05:01,898
ผมรู้เหตุผล แต่ผมจะไม่บอกเพื่อให้คุณกังวล

756
01:05:01,898 --> 01:05:04,108
ผมอยากพูดแค่ว่าผมมีเรื่องที่เสียใจมากๆ

757
01:05:04,108 --> 01:05:06,319
เกี่ยวกับบางสิ่งที่เกิดขึ้น

758
01:05:06,944 --> 01:05:08,321
บางสิ่งที่ผมทําลงไป

759
01:05:09,989 --> 01:05:12,033
ขอบคุณที่ใจดีกับผมมาก

760
01:05:14,118 --> 01:05:16,579
คุณเป็นหนึ่งในไม่กี่คนที่ใจดีกับผม

761
01:05:22,627 --> 01:05:23,628
ด้วยความนับถือ...

762
01:05:27,590 --> 01:05:28,633
ริชาร์ด"

763
01:05:33,512 --> 01:05:35,723
ผมคิดว่านั่นทําให้สิ่งต่างๆ ชัดเจน

764
01:05:40,519 --> 01:05:43,189
ผมฝากแสดงความเสียใจและความรัก
ถึงคุณนายกรีนลีฟด้วยครับ

765
01:05:43,189 --> 01:05:44,565
ได้

766
01:05:44,565 --> 01:05:45,816
คุณควรเอาแหวนไป

767
01:05:47,109 --> 01:05:48,444
ไม่ ผมเก็บไว้ไม่ได้

768
01:05:48,444 --> 01:05:52,490
ได้สิ และควรเก็บนะ
เขาไม่ได้กลัวว่ามันจะถูกขโมย

769
01:05:52,490 --> 01:05:57,203
เขารู้ว่าเขาจะไม่กลับมา
เขาถึงได้ให้คุณไว้ รับไปสิ

770
01:06:00,665 --> 01:06:03,125
- แน่ใจเหรอครับ
- แน่ใจสิ

771
01:06:04,377 --> 01:06:06,796
ถ้าเขาอยากให้ผมเก็บไว้ เขาคงบอกแล้ว

772
01:06:08,589 --> 01:06:10,633
- ขอบคุณครับ
- ขอบคุณ ทอม

773
01:06:10,633 --> 01:06:13,844
ผมขอโทษที่เคยสงสัยในแรงจูงใจของคุณ

774
01:06:13,844 --> 01:06:17,139
ตอนนี้ผมเห็นแล้วว่าชายหนุ่มจริงใจ
ที่ผมเจอและชอบในนิวยอร์ก

775
01:06:17,139 --> 01:06:19,850
คือตัวตนของคุณ และผมขอให้คุณโชคดีนะ

776
01:06:21,227 --> 01:06:22,895
- ขอบคุณครับ
- ดูแลตัวเองนะ

777
01:06:27,650 --> 01:06:28,693
คุณโอเคมั้ย

778
01:06:29,402 --> 01:06:30,403
เดี๋ยวก็โอเคค่ะ

779
01:06:32,989 --> 01:06:34,031
จะกลับบ้านเหรอ

780
01:06:34,031 --> 01:06:36,534
คิดว่างั้นนะ ฉันว่าถึงเวลาแล้ว

781
01:06:39,453 --> 01:06:40,413
งั้น...

782
01:06:41,539 --> 01:06:43,124
ดูแลตัวเองด้วยนะ มาร์จ

783
01:06:44,208 --> 01:06:45,209
คุณก็เหมือนกัน

784
01:07:11,485 --> 01:07:13,070
ช่างเป็นวันที่มืดมน

785
01:07:13,779 --> 01:07:15,031
มันเพอร์เฟกต์

786
01:07:17,033 --> 01:07:18,117
เป็นไงบ้าง

787
01:07:19,035 --> 01:07:20,661
ผมว่าคุณต้องพอใจแน่

788
01:07:31,714 --> 01:07:34,175
(คุณที. แฟนชอว์
พาสปอร์ตอังกฤษ)

789
01:07:36,427 --> 01:07:37,261
ดีมาก

790
01:07:37,261 --> 01:07:40,598
ปาสกาลทําอยู่นานมาก

791
01:07:48,939 --> 01:07:50,483
ผมชอบชื่อนะ

792
01:07:51,525 --> 01:07:53,360
ทิโมธี แฟนชอว์

793
01:08:11,921 --> 01:08:14,131
(คุณทิโมธี แฟนชอว์
อเมริกัน เอ็กซ์เพรส - เวนิส)

794
01:08:59,510 --> 01:09:01,262
(ปิกัสโซ)

795
01:10:40,903 --> 01:10:43,822
(อะตรานีของฉัน
มาร์จอรี เชอร์วูด)

796
01:10:47,076 --> 01:10:49,912
(ด้วยความปรารถนาดี มาร์จ)

797
01:10:53,332 --> 01:10:57,670
(สําหรับริชาร์ด กรีนลีฟ ผู้ซึ่ง
ฉันได้แบ่งปันฝันยามตื่นของอะตรานี)

798
01:11:11,392 --> 01:11:12,476
ทอม

799
01:11:14,144 --> 01:11:15,145
ทอมเหรอ

800
01:11:16,146 --> 01:11:17,231
ทอมเป็นใคร

801
01:11:17,731 --> 01:11:18,649
ทอม ริปลีย์

802
01:11:20,192 --> 01:11:21,694
สะกดซิ

803
01:11:32,037 --> 01:11:35,457
(ทอม)

804
01:14:21,582 --> 01:14:26,587
คําบรรยายโดย วิภาพร หมู่ศิริเลิศ

