Ola. Perdoa.
Busco a Carter Ford.
Poderías dicirme quen é?
Espero que non sexa o calvo.
O das tatuaxes. Pelexa con quen sexa.
Vamos!
Facendo un cálculo rápido,
os números din que Carter leva seis vitorias seguidas.
Quen quere ir a pola sétima vitoria?
Quen vai agora?
O gañador lévao todo.
Hai un lote de cartos no bote.
Carter Ford leva seis.
Quen quere unha?
Voute vendar. As palmas.
Non?
- Puto chaíñas. - Xa pelexaches antes?
Pois nada, temos un heroe.
Morra o conto. Vamos.
Coñécelo?
Non.
Non penso pelexar con ese. Nin de broma.
Non, nin parvo.
Que che dean. Dáme igual.
É o tipo ese. Como vou pelexar con ese?
Pois lisca de aquí. Veña.
Metede os cartos no cu!
- Sabedes quen é? - Vamos.
Partireivos a cara a todos. Dareivos unha malleira.
Pelexade vós con el.
Non vou pelexar con ese tipo.
Ide todos á merda! Que vos fodan!
Que vos fodan!
E a ti tamén!
Toma. Aquí tes os cartos.
- Non! - Eu non fago as normas.
Ei, Dalton!
Onde vas?
Acabas de facerme perder 500 pavos.
Seguro que o pensaches ben?
Ei, onde vas?
Non vas sacar a navalla?
Merda.
Ola!
Moi astuta a artimaña de dentro.
Só precisas que o opoñente saiba quen es
e coñeza o teu historial para que non pelexe.
Moi enxeñoso, meu.
Si, é mellor que traballar.
A min custoume bastante recoñecerte.
Xesús.
Precisas unha ambulancia ou algo?
Non.
Tes cravado un coitelo enorme.
Suxéitasme isto?
Claro.
Vai sangrar en canto o saque.
Deus bendito.
Vai quedar unha cicatriz fea, pero é máis doado así.
Semella que o fixeches moitas veces.
Si.
A clave é ter paciencia e moito interese no resultado.
Mira, teño un bar de estrada.
Aló nos caios.
Un bar de estrada?
Hemingway bebía alí.
Sabes quen é Ernest Hemingway?
Ben por ti.
Sempre foi un antro.
Veñen liberar tensións.
Pero agora vén xente problemática.
Veñen todas as noites, esnaquizan o local.
A poli non fai nada,
e fóronseme todos os porteiros.
Trae.
Ó final, optei por buscar axuda externa.
Un amigo díxome que falase cun tal Carter.
Si, Carter parece ser hábil coas mans.
Non, ti es mellor.
Podo pagarche ben.
5000 á semana durante un mes
con aloxamento.
Xa teño traballo. Síntoo.
Perdoa? Son 20 000 dólares.
Polo coche que tes, diría que os precisas.
Gústame o meu coche.
Sería máis do que gañas no...
que lle chames a isto.
Proba con Carter.
Enviareiche o meu número.
Non teño móbil, así que...
Agarda. Escríbocho nun papel,
como se facía antes.
Son Frankie.
Pénsao.
Que teñas boa noite.
Isto non é un hotel, amigo.
Si. Xa marcho.
Segue movéndose.
Bloqueo de Calvino a Benjamin.
Impacta cun dereitazo,
seguido dunha esquerda, e logo dereita.
Benjamin levanta o campión e bótao fóra.
Dezaseis para rematar o round.
Aí volve Calvino.
Lanza unha dereita... O aspirante acurrálao.
Benjamin lanza dereitas e esquerdas.
Calvino golpea.
Esquerda para o aspirante con toda a forza.
E o xeonllo de Cal...
...dereita. Dirixe o xeonllo cara...
Mellor non.
WYBS 106.4 para os Caios de Florida,
parte da Havana, Cuba, alta mar,
e 102.8 en Caio Hueso.
Viches a Fred ó chegar?
O que?
A Fred, a árbore da ponte.
Non na ponte principal, na vella que hai ó lado.
A ponte histórica de 11 quilómetros?
Naceu xusto no medio da estrada.
Víchela?
Non sei que dicirche.
A ponte está pechada, non podes acceder, pero...
Esa árbore grande e vella xurdiu da nada.
É Fred, a árbore.
E este libro fala dela, se che interesa.
Ten encanto local, ideal para turistas.
Por certo, son Charlie.
LIBRARÍA GLASS
Oe, Charlie.
Es a encargada da libraría?
Non.
Son unha das propietarias.
Que che trae por Caio Glass?
Veño traballar a un bar.
De camareiro?
- Non. - E de que máis se traballa nun bar?
Parece que a propietaria ten problemas
e eu veño resolvelos.
Soa á trama dun western.
Algo coma: "Vila busca heroe para poñer en orde o bulicioso salón."
Parvadas desas.
Charlie, déixao tranquilo.
Si, perdoa.
Encántalle vender libros, as árbores, Fred e iso...
- Ola, son Stephen. - Dalton.
Vén traballar ó Road House.
- En serio? - Pola propietaria, Frankie.
Díxome que era un bar de estrada, pero non me dixo o nome.
É o Road House.
Bar de estrada en inglés?
Poderíase dicir que si.
Máis ou menos.
É o Road House.
Está na estrada, pasando o quilómetro 124.
Graciñas polo libro, pero ando xusto de cartos.
Non. Queda con el, por favor.
Regalámoscho.
Grazas.
Benvido a Caio Glass.
Grazas, Stephen.
QUIILÓMETRO 12
ROAD HOUSE RESTAURANTE E BAR
Non. Arre demo... Sempre igual.
- Está molestando? - Quere beber gratis.
Vale. A última e xa.
- Non máis. - Grazas.
- A última. - Si.
Non vas beber máis de balde, xúrocho.
- Xúroche que... - Só teño 17.
Vale.
Pósme un café só?
Non temos café, síntoo.
Que estás tomando?
Un café cubano.
Vale.
Non ten nada que ver, eh?
Tomarei un deses.
Claro. Vale.
Ola.
Sei quen es.
Elwood Dalton.
Son admirador teu.
Que fas?
Tranquilo, tío.
Cando non estou traquilo?
Aquí tes.
Moitas grazas.
Vaia.
Xa.
Está boísimo.
Alégrome.
É un local moi agradable.
Moi tranquilo.
Que che dean, cabrón!
Que che dean a ti, fillo...
Que che dean!
Ei!
Fóra de aquí. Veña, liscade.
- Ei. - Que te fodan!
Xa podes ir liscando. Fóra, hostia.
Nin que isto fose un velorio.
Eh!
Limpeza no corredor catro.
Lisca de aquí, meu.
Oe, papahostias. Xa xogaches dabondo. Tócame a min.
Ei.
- Déixame! - Tráeme algo de beber.
Ei! Veña! Reláxate!
Billy.
Tan parvo es?
- Xa abonda. - Non aprendiches?
Vas levalas.
Non aprendiches?
- Queres máis? - Non.
Vas levar outra aquí mesmo.
- Es Billy, non? - Son.
Tes clientes sedentos esperando.
- Ocúpome eu destes. - Ben.
Quen carallo es ti, don Sorrisiños?
Don Sorrisiños?
Levas con ese sorriso de pailán dende que cheguei.
Estás contento?
Es parvo?
Ou déronche na cara a máis non poder?
Probablemente me deron cara.
Podo falar con vós fóra un momento?
Non.
Teño cousas que facer.
Outro.
As motos de fóra son vosas, non?
A miña é a vermella da dereita.
- Que carallo fai? - Onde vai?
Oe, aparvado!
Quieto aí.
Quería traervos fóra para pedirvos, educadamente,
a ti e mais ós teus amigos que marchedes.
Marcharemos.
- Despois de que te mate. - Claro.
Antes de nada, tes seguro médico?
Que?
Tes seguro médico? Un bo?
Tes un dental?
Non serei eu quen o precise.
Ben.
- Claro. Oe, Frankie. - Dime.
- Hai algún hospital preto? - Que máis dá?
- Cala a puta boca e pelexa! - Hai algún pola zona?
A canto está de aquí?
A uns 25 minutos.
Depende do tráfico e da hora.
- Moe, cala a puta boca. - Si.
Oe, como te chamas?
- Dell. - Dell, non tes por que facelo, meu.
Non tes por que quedar mal diante dos teus amigos.
"Diante"?
Non viñeron só para ver.
- Pois non é xusto. - A vida non é xusta.
- Hostia. - Zoupeiche.
- Estás ben? - Que...?
Que merda che pasa?
Hostia!
- Veña, acaba con el. - Vamos, Dell!
Vamos, Dell! Merda!
Queda en empate.
Que é un empate?
Como unha victoria, meu.
- Como se gañase? - Un empate.
Que gañamos os dous.
O carallo!
Hostia, meu.
Voute matar!
Merda.
Veña, non é para tanto.
Creo que me rompiches o brazo.
Claro que cho rompín.
Tranquilo, tes un hospital a 20 minutos.
Dixen 25, vale?
Non creo que poida conducir así.
- Oe, Frankie. - Dime.
- Déixasme o coche? - Deixaríacho, pero non para eles.
Veña, ho. Precisan un médico.
Si? Impórtame unha merda.
Penso demandarte.
Focha.
Merda.
Coido que debe ter unha conmoción,
e el algo no xeonllo, posiblemente unha dislocación.
E hai outro que... Aquel...
Grazas por traerme, meu.
É amigo teu?
Non, é que lle partín o brazo.
Oe.
Antes de marchar, quería agradecerche os novos pacientes.
Non hai de que.
Encántame ter a sala de Urxencias chea de babecos irresponsables.
Así, a xente con urxencias de verdade non ten onde meterse.
Pero a ti non che preocupa
porque es un cabrón que fai dano por diversión.
Un cabrón?
En realidade, fago dano por cartos.
E iso é mellor?
Supoño que non, só o aclaro.
Sabes que debería avisar a policía por tipos coma ti?
Deberías facelo.
Coido que tanto lles teñen
os cabróns por aquí.
Estás sangrando.
Merda.
Non, só... Estou ben.
Déixame velo.
Vale.
Entón, gústache pelexar?
E gañas?
Nas pelexas, ninguén gaña.
Entón, por que o fas?
Non hai infección, pero precisa sutura.
Non. Grazas.
- Por que non? - Foi culpa miña e merezo sufrir.
Ben.
Podo?
- Cefalexina. - Non preciso nada para a dor.
É un antibiótico. Sigue o tratamento indicado.
Ei, grazas, doutora. Lamento todo isto.
Dillo ó persoal.
Van ter traballo extra esta noite.
Que andas tallando?
Un pau.
Que vas facer con el?
Un pau máis pequeno.
É ese?
Boa noite, doutora.
De novo, lamento as molestias. Grazas.
Si, é el.
Ese é o fulano.
Controla un pouco de todo.
O krav magá, o judo, o jiu-jitsu, ese estilo, como a labazada.
Que era? O subak, non?
Ei, campión.
Ten. O salario dunha semana. En efectivo, como pediches.
Grazas.
Grazas a ti.
O teu bar é precioso, Frankie.
Claro que o é.
É que mira iso.
Imaxínate aí tomando algo con alguén especial.
Ata poderías casar aquí.
E divorciarte.
Logo poderías volver e afogar as penas.
Todo o ciclo da vida.
- Unha boa estratexia de venda. - Si.
Xa sei que Caio Glass non é o que era.
Pero...
Este lugar podería ser moi especial.
Podo preguntarche algo?
Claro.
Por que lle chamades Road House?
- Por que o dis? - En inglés non vai todo xunto?
Si, aí está o chiste.
Escríbese todo xunto,
pero chamámoslle o Road House. Entendes?
Aínda non.
Non sei. O meu tío tiña un humor moi particular.
Oe, hai un hotel xeitoso na vila.
A ver, é o único hotel que hai, pero por sorte é xeitoso.
Vin que había unha casa flotante en venda no peirao.
Pensei en botarlle unha ollada.
Esa bañeira vella?
Flota a duras penas.
- Coñécela? - Claro que a coñezo. É miña.
Viña co bar.
Podes quedar alí se queres,
pero mellor que durmas con snorkel.
- Ben. - E coidado cos crocodilos.
- Que? - Non é broma.
- Mataron a Shantsie. - A quen?
Ó can do encargado do peirao.
E ollo...
O meu tío púxolle nome ó barco.
O BARCO
Es o desgraciado que se aloxa na frixideira de Frankie?
Son.
Xa, pois...
non perdas de vista os crocodilos.
Benvidos ó mellor
campionato mundial de peso medio do UFC!
En primeiro lugar, presentamos o contrincante:
Elwood Dalton!
Ei, Dalton.
Dalton!
Non hai timbre.
Quizais porque é un barco.
Debería vestirme.
Tranquilo.
Teño irmáns.
Supuxen que non terías nada para almorzar, así que tróuxenche comida.
Encántame como o decoraches.
Axúdoche coas maletas?
Non, só trouxen esta maleta.
Vale.
A ver. Hai torradas...
un burrito para almorzar
e empanadas.
- Grazas. - Nada.
Oe.
Houbo moitos outros antes ca ti.
Estivo Arthur.
Logo, Bennet, e un tipo chamado Chris
que pensei que duraría máis, pero...
Era un exmarine, enorme,
pero un papahostias.
Non durou nin dous días.
Pensaba marchar despois diso,
pero apareciches ti.
Espero que sexas distinto.
Talvez isto mellore.
Grazas pola comida.
Bos días, Dalton.
Bos días.
Ola, Dalton.
Que hai?
Boas, Charlie.
Ola.
En que podo axudarche, camarada?
Quería saber se tes algún ordenador que poida utilizar.
Alí.
Preocupábame que viñeses devolver o libro de Fred, a árbore.
Por que o ía facer?
Como ía aprender sobre os gatos de seis dedos dos caios?
Boa observación.
E teño boas novas.
Atopei a historia da túa vida.
Non sei se serán boas novas...
Morte no Double X, de Martin Holly.
Novela western dos 50 con tapa rústica.
Xa. Un western.
"Non había trúan que o intrépido Wade Waco non levase ante a xustiza.
Porén, Wade nunca puxera un pé no Double X,
un salón inzado de contrabando, trampas, roubos e asasinatos."
Es intrépido, non?
Pois non che sei dicir.
Son catro ceros.
Vale.
Si. Funciona?
Si.
- Devólvemas! - Cala a puta boca!
Xa estou farto!
- Vai á merda. - Págaas ou devólveas.
Volve dentro!
- Queres outra máis? - Que fas?
Volve dentro.
- Ei! - Que?
Fóra todos de aquí!
Xa.
Veña. Liscade.
Merda.
- Vale, xa o vexo. - Que te fodan.
Que fas con ese bate?
Non podo con eses panocos.
Onde está o teu pai?
No seu outro traballo.
É difícil gañar a vida vendendo libros.
Xa.
A libraría foi idea da miña nai.
E onde está?
Morreu o ano pasado.
Síntoo moito.
Cousas que pasan.
Só que aquí pasan nos días fermosos.
- Paréceche? - Si.
Mira, aí está.
Que tal a primeira noite no mar?
Pois coido que me gustou,
pero tiven uns soños moi raros.
Soños de barco.
É o balanceo do océano.
Alterará o teu padrón de sono e demais, xa verás.
- Ben, non? - Abofé.
Abur, Frankie.
- Ola, Dalton. - Aburiño, Carl.
- Frankie? - Dime.
Houbo algunha reunión na vila ou algo?
Por que saben o meu nome?
Xa.
As cousas aquí funcionan así, amigo. É unha illa moi dada ó conto.
Sr. B., sentimos o retraso.
Tranquilos. Alédome de que esteades aquí.
Se estades aquí,
non a estaredes cagando noutro puto lado.
Ti, acaba xa. Quedei a medio afeitar.
Talvez debería pospoñer ese afeitado, Sr. B.
- Está moi axitado. - Calma.
O capitán aseguroume unha travesía tranquila.
- Tranquila? - Si!
Unha travesía tranquila.
Ademais, que vos importa a vós?
Xa.
En calquera caso, non sei que oíu.
O que oín é que sodes uns malditos covardes.
Seica cagastes por vós cun puto porteiro.
Máis ben, señor, foi Dell.
Non soubo xestionalo.
Ben, pois déixame falar co xenio de Dell.
Non pode.
Por que non?
Porque segue no hospital.
Ten unha conmoción cerebral.
Fillo de puta!
- Desculpe. - Non pasa nada.
Vale. Relaxa o pulso, si?
- Paréceche? Estupendo. - Vale.
Podes seguir.
¿Alguén pode dicirme ou lembrarme
de quen foi a idea de contratar estes ineptos?
Súa, xefe.
Por iso mesmo, hostia!
Xa deberiades ter este traballo feito.
Poderiamos intimidalos.
Pero que...? Que che dixen?
Dixen "relaxado", vale?
Pulso relaxado.
Si, isto móvese, pero mantén o pulso relaxado.
Só tes que facer iso. Amodo.
Vale?
Ti, fálame do porteiro.
Pois...
A ver, non sei, meu. Éche un pouco rariño.
Como que "rariño"?
Si.
A ver, éche...
Vai de bo, coma se fose un colega e tal,
pero logo lánzase.
Déixate feito merda, así que é un tipo bastante interesante.
Unha análise xenial.
Sam, guíndaos pola borda.
E se nos conta por que quere botar abaixo o Road House?
Que boa idea!
Vouvos involucrar en todos os meus negocios.
Liscade de aquí. Ide para casa.
Gozade como nunca.
Xa falaremos.
Igual é hora de que colabore o teu vello.
Capitán! Teño que falar contigo un momento.
ACTUACIÓNS DE XOV. A DOM.
Rapaces, xa sei que estamos nun bar,
pero que tal se vos levo á igrexa?
Ei! Que merda de música é esa?
Ei! Toca cancións de verdade, hostia!
Baixade de aí... Fóra do escenario.
Non sodes unha puta banda de secundaria!
Fóra, carallo!
Que raios che pasa?
Senta, borracho de merda.
E que pensas facer? Ocúpate do teu!
Esta música é unha merda.
O de vermello leva unha navalla.
Non che teño medo.
- Senta. - Non.
- Xestiónalo ti? - Senta aí, carallo.
Eu?
Non che teño medo.
- Sáeme de diante. - Lisca.
Ei, saca de diante, cabrón!
Cando saque a navalla,
retrocede e bátelle na cara.
Podes ben.
Ben.
Vale.
Ei!
Fóra de aquí, meu.
Ti non te metas!
E agora que?
Non te metas.
Hostia.
Cabrón!
Merda!
Billy, o da cadeira.
Tes unha navalla. Está prohibida.
- Billy. - Hostia, tío! O brazo!
Todo teu.
Tranquiliño, meu.
Tranquiliño.
Que sexa a última vez.
Sóltame, carallo!
Fóra de aquí, meu!
Liscade de aquí.
Que tes, meu?
- Estás acabado! - Si, si.
Estou mellorando bastante.
Sáeche só. Non esquezas levantar cos xeonllos.
Si, cos xeonllos.
No billar, o de verde.
Achanta aí. Para xa.
Ben ben que faga iso,
porque é un camareiro espantoso.
Tranquiliños todos.
Non fagas iso.
Ola, es Reef, non?
Si.
O outro día, axudaches a Billy.
Si, é que non me gustan os abusóns...
Tes cicatrices nos cotobelos?
Vellos costumes.
Boxeaba na universidade.
E aínda boxeas?
De cando en vez.
Por?
- Non me toques. - Ai, tío!
Señoritas, baixen das mesas.
Ei, meu.
Que fas?
Arriba!
Julius!
Pois tiñas razón.
Era terapéutico.
Pero lembra levantar cos xeonllos.
- Xa. - Levántaos sempre.
Ola?
Ponme unha máis para o camiño.
Ata o camiño está bébedo neste momento.
- Que? - Un taxi.
- Non. - Si.
Eh! Non. Que non.
Só unha!
Que?
Ola de novo.
"De novo"?
Non.
Non te coñezo de nada.
A ver, coidado co chanzo.
Recólleas pola mañá, Jim.
Vémonos, Dalton.
O primeiro loitador cara á báscula.
O contrincante, Elwood Dalton!
Tío, pégame a risa con este tipo. É un puto chiste!
- Que che dean! - Foi un golpiño.
Estás acabado.
Malditos soños de barcos.
HISTORIA DOS CAIOS FRED, A ÁRBORE
Grazas.
Estás aquí.
Si. Lin que tedes a mellor sopa de bucinas.
Buguinas.
Perdoa, como?
Buguinas, non bucinas.
Bonito corte, Ellie. Quédache de marabilla.
Vai á merda, Frank.
Debín deixar que te matase a apendicite.
Era o meu peiteador.
Agora corto eu o pelo.
A xente de aquí parece un pouco violenta.
É importante que saibas algo.
Eu crieime en Caio Glass
e aquí saben como conseguir o que queren.
A lealdade e a familia son sólidas.
Nin a policía adoita ser tan útil como debería.
Se te metes coa xente equivocada, podes acabar aínda peor.
Non o di o libro de Fred, a árbore.
Seguro?
Líchelo todo?
Sabes que as buguinas producen perlas?
Seino.
- E que teñen...? - Cunchas?
Todo o mundo o sabe.
Unha de cada 15 000 produce unha perla rosada.
Soa romántico.
A menos que sexas unha buguina.
Porque o que realmente sudece
é que se lle mete area na cuncha
e cáusalle unha grave irritación.
"Unha grave irritación" que xera algo fermoso.
Como non vai ser romántico?
Que che aproveite a sopa de buguinas.
Gústame o teu pelo.
Quedouche xenial.
Que lle dean a Frank.
É o meu tío.
Que non, ho. É ese.
- O simpático? - Si. Nunca o entendín.
Pero agora que son maior,
coido que empezo a aprecialo máis.
Era un tipo rudo, sabes?
Non lle quedaba outra.
Construír isto nos 60 e no sur?
Non andaba con dirindainas.
Quero estar á altura.
Ola. Queres que te leve?
Non. Boas noites. Vou dar un paseo.
Merda, Dell.
- Cala dunha vez! - A miña camioneta!
Veña. Sae cagando hostias.
Non!
Que lle dean á camioneta. Collémolo.
Es un puto gran no cu.
Moi ben.
Esperaba que o desta noite parecese un accidente.
Condutor bébedo. Menos preguntas.
Pero...
pegareiche un tiro.
Podo preguntarche algo?
Por que tanto rebumbio?
Son un calquera.
Non é por ti, é polo Road House.
Veña, ho.
Merda!
- Entón vasme matar? - Por que ía facelo?
Vaia insensatez.
Subirei rapidamente...
Merda!
- Hostia! - Aguanta!
Aguanta! Xa te teño.
Xa te teño.
- Que che dean! - Aguanta.
SHÉRIFF CONDADO DE MONROE
Non ataparán o corpo.
Os crocodilos agocharano.
Non sabía iso.
Por iso non me creron o de Shantsie.
O meu can.
Colleuno un puto crocodilo.
Para que te buscaba realmente ese pailán?
Igual interferiches nos seus negocios.
Si? A que se dedica?
Pois non o sei.
Quizais ás drogas.
É o que hai por aquí.
Por que cres que traballan nos caios?
Fan entregas detrás do Road House e...
- Non, iso é... - Podes amplialo?
Non...
- Non sei como vai. - Queres que o amplíe?
Ben, xa está. Ampliado.
Pero Caio Glass é isto.
Ben, agarda.
Aí está a terraza traseira do Road House, non?
Entón, se quixeses recibir entregas...
Estarías apañado.
Por que?
Polos arrecifes.
Esta área preto do Road House non é tan profunda.
Os barcos encallarían.
Ben. Entón, non podes recibir entregas e está preto da autoestrada,
así que estás exposto.
Isto empeza a soar máis a un western de misterio
cá un western de tiroteos.
Si, máis ou menos.
Ei.
É unha boa libraría?
A min gústame.
Parecía que a rapaza e ti o pasabades xenial.
Oe.
Eh!
Entra no coche. O xefe quere falar contigo.
- Quen é o teu xefe? - Brandt.
Brandt?
Si, Ben Brandt.
E estate a esperar. Así que entras ou non?
- Creo que paso. - Ei, quieto. Quieto!
Viches que teño unha pistola, non?
Si. Fixeches bastante fincapé en mostrarma.
Ben, pois entra no puto coche.
Non entendes como vai isto, non?
Si que o entendo.
Pero levas unha pistola no cinto
e non intimida tanto.
De que falas?
Se che rompo o dedo índice e o maior, non poderás sostela.
Nin poderás disparala.
Así que non é para tanto.
A tomar polo cu.
Fillo de puta!
Que che dean!
Puto desgraciado, fillo de puta!
Rompíchesme o puto dedo!
Ves? É moi doloroso.
Non serás pianista nin nada diso, non?
- Que che dean. - Ti non levas pistola?
Quedou no coche.
Dille ó xefe que se quere falar, estou no Road House
todas as noites.
- Hostia! - Si.
E o teu amigo vai precisar un médico.
Pero o bo é que tedes un hospital a 25 minutos.
- Ola, rapaces. - Ola.
Carallo. Vaia susto me deches.
Era o que quería.
Entereime do de Dell.
Estás ben?
Si, estou.
Mira, Dell era un merdas.
Vale?
Levaba meses intimidándonos.
Non debería aledarnos a súa morte,
pero a min si e é un gran problema.
É algo que debo cambiar,
pero...
Non sei.
O que non entendo é esa obsesión co Road House.
Por que o dis?
Acabas de dicir que vos intimidou durante meses.
Nin idea, meu.
Algúns deles vólvense moi territoriais.
Quen sabe por que fan o que fan?
Se fose ti, non lle daría importancia.
Non ten importancia?
Mírao así. Espero que non che quitase o sono.
Pois, si, un pouco.
Que che pasou nos dedos?
Rompeumos o porteiro.
Rompeuchos?
Ó quitarme a pistola.
Vale.
Moi bo traballo.
Polo menos non te comeron os crocodilos.
Parécevos gracioso?
Parécevos divertido? A min non.
Deixa iso, hostia. É caro.
Ese demo de porteiro estase a entrometer nos meus soños.
Estame a matar.
E vós rídesvos
mentres o que intento construír se bota a perder.
PAPÁ
Ten unha chamada con cobramento no destino...
Di que si, pailán.
...dun recluso
da prisión estatal de Florida.
Esta chamada pode ser gravada.
Para aceptar o cargo diga "si".
Vai coller o móbil.
Ten unha chamada con cobramento no destino dun recluso...
- ...da prisión... - Si.
Knox, son Gerald Brandt. Onde estás?
Comprando roupa.
A ti que carallo che importa?
Teño un puto problema en Florida.
Un momento.
A ver, que queres?
- Meu fillo meteu ben a zoca. - E?
- Preciso axuda. - Si. Vou decontado.
Ola.
Bonita lancha.
É do meu exmozo.
Pero sei onde ten a chave de reposto.
Estou de broma. Déixame usala.
É policía.
Sénteste intrépido?
Onde imos?
Aquí.
No medio do mar?
Precisas...?
Veña.
Agarda...
Vamos, colle a neveira.
De acordo.
Non atoparán o corpo do tipo. Os crocodilos agochan a comida.
Ensínanvos iso en preescolar?
Pois si.
Por iso te avisei.
É obvio que molestaches a alguén.
A un tal Brandt.
Quen cho dixo?
Por?
Coñécelo?
Vén dunha familia de Florida con historia.
Construíron parte da illa.
E ti de onde es?
Eu?
De Montana.
De que parte de Montana?
De Missoula.
- É bonito? - Creo que deberiamos volver.
Acabamos de chegar.
Pois volvamos.
Só preguntaba cousas básicas.
É que non o pensei. Non me decatei de que era unha cita.
Pero que che pasa?
Es unha boa persoa.
Non deberías coñecerme.
Non me digas o que debo facer.
Pensas que aquí non temos Internet?
Sei o que pasou.
E ti sabes que isto é unha cita.
Quen puxo esas motos no medio?
Quen cona es ti?
Grazas, Señor.
Sándwichs. Morro coa fame.
Xesús, tirou todas as motos.
Vas ter un problema gordo, amigo.
Abofé que si.
Primeiro, vou precisar máis de tres sándwichs.
Non acabei.
De feito, aí é onde te equivocas, rapaz.
Non me fodas.
Para.
Que carallo fas?
Ola, señor. Instalo unha hamaca.
É a casa do meu pai, non un puto Airbnb.
- Dixo que gozásemos. - Non tal.
- Si, no iate. - Pois non era a intención.
Vale.
E os outros pailáns?
Foron facer a comida, por se tiña fame.
Limpa esta merda! Quen son estes?
Fóra de aquí!
Perdoa, quen cona es?
Ola.
Teño unha mensaxe para ti.
Do teu pai.
Unha mensaxe? Do meu pai?
E que "mensaxe" é esa?
Es Ben, non? O fillo de Jerry.
Aí gardarei as miñas cousas.
E a habitación principal de arriba é miña.
Que carallo dis?
Ti quen es?
O teu pai di que estás metendo a zoca
e pediume que lle axudase.
Que vai saber meu pai?
Está podrecendo nunha cela.
Non sexas parvo. Ten espías por todas as partes.
Pois podes dicirlle ó meu pai que non preciso a túa axuda.
Teño todo controlado.
Que vas ter.
Teño persoal ocupándose agora mesmo deste último problema.
- É todo... - O que ti digas.
- Onde está o puto porteiro? - Vale.
Podemos calmarnos?
Non podes ir e dispararlle no medio da praza da vila.
Enténdelo, non?
É unha situación delicada.
Entón, se imos... Se imos matar a este tipo, ten que ser...
"Se"?
Xa está morto.
Se Knox se pon ó choio, acabouse, amigo. Só é unha cuestión de tempo.
Si, tes razón. Non o dubido.
Seguro que es abraiante.
Abraiante.
Vou intentar facelo unha vez máis sen recorrer á violencia.
- Paréceche? - Faino.
Grazas. Despois podes queimar todo.
- Si, home. - Xenial.
- Bendito sexa. - Si.
Quen carallo é...?
Vémonos pronto.
Sei onde vives.
Señor Dalton.
Si?
Temos preguntas sobre a outra noite.
Precisamos que nos acompañe.
Claro.
Por que non?
É el?
Elwood P. Dalton.
Elwood?
Adoitan chamarme Dalton, señor.
A min adoitan chamarme Carallo Alfa.
Eu non o farei.
O teu nome recórdame á canción de Johnny Cash.
Si? A cal?
A Boy Named Sue.
O pai chamouno coma unha rapaza
para que crecese forte.
Es forte, fillo?
Dixéronme que tiña unhas preguntas.
Escoita, Elwood.
Son o shériff do Condado de Monroe,
pero Caio Glass é especial. Sabes por que?
Nin idea, señor.
Os meus fillos creceron aquí.
A xente que vive aquí é coma unha familia, entendes?
Si. E gústalle Caio Glass?
Gustaríame que marchases, amigo.
Non lle intereso como amigo.
Pois, en tal caso,
hai varias alternativas.
Podo arrestarte.
Para que?
Tanto ten.
Perderemos o papelame e logo recuperarémolo.
Quizais o mesmo día que te acoitelen no patio.
Así resultará irónico.
Será unha boa canción.
Elwood non adoita rimar moito, pero se é unha melodía apegadiza...
Sacádeo do coche!
Sae do puto coche!
- Vale. Ben. - Fóra!
Tes ganas de morrer?
Que cona cres que fas?
Vamos, Dalton.
É o meu pai.
A miña nai morreu, eu marchei dos caios
e adoptei o seu apelido de solteira.
Non sei por que volvín.
O pai dese tal Ben Brandt
chámase Gerald Brandt.
Meu pai traballaba para el.
Investiu moitos cartos en Caio Glass.
Tiña unha frota de barcos turísticos.
E drogas.
Ata que desapareceu.
Agora está no cárcere.
E supoño que o meu pai traballa agora para o seu fillo.
Debes marchar de Caio Glass.
É un pouco deprimente.
Este sitio tivo que ser bonito.
Os sitios así están sobrevalorados.
E canto dano imos ter que facer aquí?
O suficiente para que capte a mensaxe.
Charlie, sae por atrás. Rápido.
Por atrás!
- Ei, que pasa? - Ola.
Ellie chamou dúas veces.
Dixo que lle avisase cando chegases.
E chegas tarde, o cal é raro.
Houbo un pequeno malentendido co shériff.
Un malentendido?
De que se trata?
Si, de que se trata?
Gustaríame saber que lle ías dicir.
Ola, Laura.
Posme un vodka, por favor?
Si.
Son Ben Brandt.
Ti debes ser Dalton.
A ver se adiviño: tócache a ti.
- A min? - Vasme ameazar
e dicir que marche.
Como o teu colega, Carallo Alfa.
Non.
Non creo que te poidan ameazar.
Gustaríame, pero...
Ata te subornaría se os cartos funcionasen.
Si? De canto falamos?
Es gracioso.
A ver, non podo evitar preguntarme
que fai alguén coma ti aquí.
Non o sei, Ben.
Que facemos aquí, ó fin e ó cabo?
Pois eu son de aquí.
Axudei a construír esta vila. O meu pai fíxoa crecer.
Construímos escolas, arranxamos parques, pavimentamos rúas...
Antes de ir ó cárcere, supoño.
É... unha historia complicada.
Pero non estou aquí para falar da familia.
En realidade, teño unha pregunta.
Non paran de eliminalo de YouTube, pero logrei atopalo.
De todos os xeitos, é Internet.
E non deixo de velo unha e outra vez.
Hai unha cousa que non entendo.
Aquí estás, pelexando con este tipo.
É amigo teu, non?
Foi o que oín.
Era o teu amigo, e pasou isto.
Si, está acabado.
Todos o poden ver.
Grazas.
Xusto aquí.
O último golpe? Marca a diferenza.
Desde o meu punto de vista, ese foi o decisivo.
Si, foi o decisivo.
Si.
Así que a miña pregunta é...
por que?
Non pode ser só algo competitivo.
Gañaches a pelexa.
Podes deixalo,
pero... non o fas.
Segues pelexando unha e outra vez.
Por que?
Por que non paras?
Boas noites.
Provoca toda a dor que poidas.
Podes prenderlle lume.
Ei, bonito traxe.
Tes pinta de chulo barato en Pascua. Sempre con mal gusto.
Grazas. É un Cleopini, Frankie. Fun a Italia para axustalo.
Moita viaxe para lucir tan mal.
Que fas no meu bar?
- Non che incumbe. - Que fas no meu bar?
- O que me sae dos collóns. - De verdade?
Veña, rapaces, vamos.
- Saca de aí, hostia. - Que che dean!
Hai tempo que non saio de festa.
Vamos.
Veña, rapaces!
Xusto o que imaxinaba.
Este bar é para min.
Que hai, meus?
Esta noite ímolo petar!
Ola, fermosura.
- Son Knox. Ven bailar. - Ola.
Eh! É a miña moza, macho. Que fas?
Que che dean.
Encántame esta canción, ruliña. A ti non?
Se ti o dis.
Odio esta canción.
- Ola, bandiña. - Que che dean.
Cálmate, hostia!
Ei.
Meu, por que non...? Merda!
Pelexa no bar!
Cabrón!
Fillo de puta!
Dalton!
Xa vale. Xa...
Tío, alégrome de verte.
Dalton!
Que pasa?
Sen tempo non era.
Iso é o que pasa.
Mandáronme vir especialmente por ti.
E trouxeches a todos os teus amigos?
Pensei que igual botarías de menos ter público.
Intentaba ser considerado.
Coma no pago por visión.
Son 25 libras.
Para ver como che rompo a cara!
Logo supoño que vou perder.
Non sexas así.
Oe, recoméndoche algo.
Non deixes que se acheguen tanto.
Aí está.
O loitador máis famoso do mundo, Dalton.
Choca eses cinco.
Tes algo que non me cadra.
E eu tamén.
Hostia, Dex, es policía ou? Precisamos axuda.
Mandei dous coches, El. É todo o que puiden facer.
Dalton.
Ei, estás ben?
Ellie, Billy está malferido!
Ellie! Ven. Vamos.
Deulle co pau de golf.
Ei.
Que? Marchas?
Moi graciosa, Frankie.
Está ben.
Non fun franca de todo contigo, vale?
Brandt quere quitarme o Road House.
Ves iso? Ó longo e ancho da autoestrada? É de Brandt.
Pretende derrubalo
e levantar un complexo turístico para ricachóns.
Precisa o bar para facelo, pero non o permitirei.
Son a última que resiste, tío.
Pois sigue resistindo.
A ver, Brandt está arruinado.
Pídelle cartos a mala xente.
Cando non lles pague a eses tipos, vano foder ben.
Moi ben, pois que o fodan.
Entón, que? Marchas?
Frankie, díxenche desde o principio que contratases o outro tipo.
Intimidáronte?
- Tes tanto medo? - Si, téñoo.
Máis do que poidas imaxinar.
As cousas non saíron como esperabamos, señor B.
Knox non matou o porteiro.
Moitos dos nosos están feridos.
E ó Road House foron os policías que non debían ir.
Carallo Alfa non pode axudarnos.
RESORT GLASS
Que quere que faga?
Que me traias outra botella da bodega.
Isto non é seguro.
Onde está a rapaza? A rapaza e o seu pai.
Leváronos ó hospital.
Saia de aí.
Non oín ningún coche.
Xa, vin andando desde a libraría.
- E pillaches a mensaxe? - Por suposto.
Foi idea túa?
Si, é unha rapaza xeitosa.
Un pouco terca.
Coma ti.
Pois o curioso é...
que xa marchaba.
Ó final intimidámoste?
Non exactamente.
O caso é que teñas medo.
Rompinche o óso hioide da gorxa.
Igual che obstruín tamén a traquea.
En todo caso, non poderás respirar.
É curioso, sabes?
Hoxe preguntáronme se tiña medo.
Teño medo.
Teño medo do que poida pasar se alguén me provoca demasiado.
Alguén coma ti.
Porque sei o que vén logo.
Merda. Vale.
Que hai, meu?
Ten pinta de pesar.
Boa elección.
Oe, meu, xa...
Xa marchaba, para sempre.
Resulta que estes tipos
non son tan amables como cría ó principio.
Gústame andar na moto,
pero é moi difícil por aquí sen un grupo.
Oe, non pensarás matarme ou algo diso, non?
Onde está Brandt?
Para serche sincero, non me din gran cousa.
Son o último en saber o que pasa,
e iso é un pouco raro.
Pero oín a algúns homes de Brandt
e creo que se reunirán en Harvest.
Vanlle dar uns cartos a Brandt para algo.
Ás 05:00. Un pouco cedo para unha reunión, non si?
Vale.
Vémonos. Grazas por non usar a violencia.
Boa sorte co tipo.
XEO
Moi ben. Todo correcto.
Ei!
Ei, espertaches.
- A miña lancha. - Si.
Agora o shériff terá unha lancha menos.
Síntoo.
Xesús! Acabas de matalo?
Non.
Estaba morto. Mateino hai horas.
- É a miña pistola? - Si.
Agarda. Non tes que facer isto.
Oxalá non.
Pero estou cabreado.
Non é fácil cabrearme, pero se pasa, non hai volta atrás.
Oxalá a houbese, pero...
O teu xefe e Brandt altéranme o sangue.
Saberán que esas balas non o mataron.
Confundiraos.
Direille que fuches ti.
Está ben.
Pero sabes o que?
Existe a posibilidade de que non lembres nada.
Espera. Que?
Cando levas tempo pelexando,
sabes de conmocións.
Un golpe pode afectar a túa memoria a curto prazo.
A memoria tarda en chegar á parte do cerebro a longo prazo.
Pois iso, só falamos minuto e medio.
Non entendo.
Que é iso de alí?
Fala o xefe da garda costeira, Williams. En que podo axudalo?
Boas. Hai un corpo sen vida
e un axente sospeitoso en Caio Harvest.
Perdoe?
Si, apure, porque xa avisei ós medios locais.
Déixeme un nome e un número de teléfono...
Shériff.
Só quero falar.
Vasme volver arrestar?
Dalton, escoita.
É Ellie. Secuestrárona.
Tena Brandt.
Quere os cartos que colliches.
Eu non collín nada.
Díxomo o meu axudante.
Falaches algo da memoria a curto prazo.
Merda.
Si, collinos.
Tes que devolverllos.
Dixécheslle...
Dixécheslle que os collín?
Tanto ten. El cúlpame a min.
Pensa que minto.
O meu axudante era o responsable dos cartos.
Se che importa a miña filla, axúdame a recuperala.
Dalton, escoita.
Se non ten os cartos ó mediodía, vaina matar.
Créollo ben.
Axúdame, por favor.
Vale.
Grazas. Colle os cartos.
Non están aquí.
Canto nos vai levar?
Non sei. Agocheinos. Levará un intre.
Onde nos vemos?
Gústame sacarlle brillo.
Nada me fai máis feliz que velo resplandecente e...
Agarda, chámote agora. Merda. Ei, que fas, meu?
- Aí estás. - Iso é meu. Baixa!
Ti debes ser o ex.
Buscaba a chave.
Ellie díxome que collese a lancha.
Aquí están.
Bingo!
Es ese puto porteiro?
Si, son o puto porteiro.
Ves isto, amigo? Son policía.
Tranquilo. Delvólvoa axiña.
Oe, non vas ir a ningures.
Eh!
Estás nunha boa. Volve.
Tranquilo. Volverei nun par de horas, si?
Isto non ten nada de bo.
Vale, tes dúas horas.
Tráea sen rascadelas, entendido?
Sen rascadelas.
Por favor, é auga. Como lle vou facer rascadelas?
AUTOESCOLA SUPERSEGURA
EN PRÁCTICAS
Vale.
Ben.
Vale. A ver que hai por aquí.
Onde carallo andan todos?
Grazas, señor.
Achégate.
Os cartos non están na lancha.
En serio?
Supoñíase que ías traer os cartos.
A Brandt non lle vai gustar.
Direille que os roubaches ti.
Ai, si?
Vamos.
Pailán.
Bonito iate.
- Parece caro. - Si.
Era do meu vello.
Quedei con el cando marchou.
Ademais de todas as súas obrigacións e débedas.
E, si, é carísimo.
Falando diso, onde raios están os meus cartos?
Deillos a el.
- Pallaso. - Ei, cálmate.
Sam.
Por que me fas perder o tempo?
En serio, a vida da rapaza está en xogo,
así que onde está o meu diñeiro?
Non vexo a Ellie por ningures.
E ó tipo véselle tranquilo
para ser pai dunha rapaza secuestrada.
Non hai ningún secuestro.
Unha xudiada.
Criches que Ben secuestrara a miña filla?
Somos socios, babeco.
Si, a ver, fixen algo parecido con ela.
- Que? - Outra xudiada.
- Que merda che pasa? - Eu non o faría.
Carallo Alfa, senta.
Senta dunha puta vez!
Como se supón que ía confiar en ti?
Verala cando teña os cartos.
- Fillo de puta! - Dádesme un momento?
- Ei... - Quieto.
Quieto aí.
Intento construír algo.
Non deixas de provocarme, unha e outra vez,
e estou... Hostia, ten graza.
É como... E penso: "Merda!"
É algareiro.
Si, é algareiro.
Pedireille a Sam que che faga dano.
- Ai, non. - Ai, si.
- Non. - Non me mires así.
Se non funciona, traerei a Ellie
e a cousa porase intensa.
- Agarda, por Deus. - Quieto. Senta.
Arre carallo, ese maldito tolo outra vez.
Non deixes que suba á lancha.
Coñezo alguén
que se vai anoxar por isto.
Quen?
Un pailán da policía.
Que carallo fai?
Merda.
Que carallo fai?
Fillo de puta!
Ellie!
Lume!
Ellie!
Abandonade o barco!
Ellie!
Ei!
Ellie!
Ellie.
Eh, pailán!
Fóra do barco.
- Cabrón! - Coidado!
Voute matar!
Veña, Ellie. Eu xa vou. Vamos.
Merda.
Tes un gusto de merda para os mozos.
- Quieta! - Que che dean!
Xa acabo eu co puto Road House.
Aquí estás.
Deixa que che axude.
Mira que temos aquí.
- O noso pequeno octógono. - Que?
Ensináronche xeometría?
O teu mozo do carallo!
Hai que ir por el.
Merda!
Serás imbécil!
Dalton, salta!
Agarda aquí.
Unha puta lanza de pesca?
Veña, ho.
Para xa.
Merda.
Rompíchesme o nariz.
Con todo o que levo conseguido...
E un puto porteiro acábame con todo!
Merda.
Parece que che fixen dano na perna.
Conduces de pena.
Non conduzo ben pola dereita.
Pórtate ben.
O piano está desafinado.
Pois a min sóame ben.
Vasme matar xa
ou temos que ser amigos?
Mátao!
Mátao, hostia.
Faino!
Fai o teu puto traballo!
Que hai que facer para que cales?
Síntoo.
É hora de marchar, Dalton.
Nunca estiveches aquí.
Xa me encargo eu.
Marcha.
Tes que marchar.
Vale.
Non está tan mal.
Si, ten solución.
- Claro que si. - Si, ten solución.
Ten...
- Solución? - Si.
- Hai unha camioneta no bar. - Certo.
En canto o despexen, poderemos...
Baixar o lombo.
Quedará coma novo.
Coidado co peixe globo.
- A ver, móveo. - Ola.
- Si? - Abrides hoxe?
Si, sempre abrimos.
Xírao. Déixame a min.
Ei.
Entón, xa está?
Vas...?
Marchas cara ó atardecer?
Así é como rematan as historias, non?
Non sempre.
Ás veces, o heroe decide quedar e constrúe o seu fogar.
Non creo que sexa o heroe desta historia, Charlie.
Pode que non o sexas.
Téñoche boas novas.
Tampouco es o vilán.
Charlie!
- Estás ben? - Estou.
- Cala. - Non baixes a garda.
- Dá igual se marchou. - Cala.
Veña, covarde!
Deteñan ese home!
Subtítulos: Estefanía Prol Lusquiños