Przepraszam.
Szukam Cartera Forda.
Mógłbyś mi go wskazać?
To chyba nie ten łysy?
Ten wydziarany. Przyjmuje każde wyzwanie.
No dalej!
Szybko poszło.
Znakomity Carter Ford zwycięża szósty raz z rzędu.
Kto tu wejdzie i da mu siódme zwycięstwo?
No kto?
Zwycięzca bierze wszystko.
To tylko kupa kasy.
Carter zwyciężył sześć razy.
Kto spróbuje choć raz?
Wystaw dłonie do owinięcia.
Nie?
- Co za gość. - Robiłeś to kiedyś?
Znalazł się superbohater.
Zamykamy! Już.
Wiesz, kto to jest?
Nie.
Nie będę z nim walczył. Nie ma mowy!
Nie ma mowy, kurwa.
Wal się. Mam to w dupie.
To ten gość. Nie będę z nim walczył.
Wynoś się. Już.
Nie chcę tej kasy!
- Znacie go? - Idziemy.
Pokonałbym każdego z was, frajerzy.
Sami z nim walczcie.
Ja nie będę.
Walcie się wszyscy!
Walcie się!
Ty też!
Trzymaj. Twoja kasa.
- Nie! - To nie ja ustalam zasady.
Hej! Dalton.
Dokąd to?
Przez ciebie straciłem 500 dolców.
Na pewno to przemyślałeś?
Dokąd idziesz?
Nie weźmiesz noża?
Szlag.
Przepraszam.
Nieźle ich wykiwałeś.
Jeśli przeciwnik wie, kim jesteś,
i zna twoją historię, boi się z tobą walczyć.
Genialny pomysł.
Lepsze to niż praca.
Z początku cię nie poznałam.
Boże.
Wezwać karetkę czy coś?
Nie.
Masz w brzuchu wielki nóż.
Potrzymasz?
Jasne.
Będzie krwawić, jak go wyjmę.
O cholera.
Zostanie paskudna blizna, ale tak jest łatwiej.
Chyba często to robisz.
Tak.
Wystarczy cierpliwość i chęć uzyskania wyników.
Słuchaj, mam przydrożny bar.
Na Florida Keys.
Bar?
Hemingway u nas pijał.
Ernest Hemingway.
Brawo.
Zawsze było u nas głośno.
Ludzie chcą odreagować.
Ostatnio zjawia się szemrana klientela.
Co wieczór robią demolkę.
Policja nie pomaga.
Moi ochroniarze się zmyli.
Daj.
Potrzebuję pomocy z zewnątrz.
Ktoś poradził mi pogadać z Carterem Fordem.
Potrafi się bić.
Ty jesteś lepszy.
Dobrze zapłacę.
Pięć patyków tygodniowo przez miesiąc.
Zapewnię nocleg.
Jestem zajęty. Przykro mi.
Słucham? Mowa o 20 tysiącach.
Sądząc po wozie, kasa ci się przyda.
Lubię ten wóz.
Nie zarobisz tyle na...
tym czymś.
Poproś Cartera.
Prześlę ci mój numer.
Nie mam telefonu.
Więc zapiszę na kartce
jak nasi przodkowie.
Jestem Frankie.
Przemyśl to.
Dobranoc.
To nie jest hotel.
Już odjeżdżam.
Rusza się i chwieje.
Calvino blokuje cios Benjamina.
Zostało pół minuty.
Prawy sierpowy od pretendenta,
lewa, lewa i prawa.
Benjamin podnosi i odpycha obecnego mistrza.
Szesnaście sekund do końca.
Calvino się podnosi.
Wyprowadza prawy... Pretendent trafia przeciwnika.
Benjamin uderza prawą i lewą.
Calvino uderza wysoko.
Mocny cios z lewej w pretendenta.
Może nie.
WYBS 106,4 na Florida Keys,
w części Hawany, na Kubie i morzu,
a także 102,8 w Key West.
Widziałeś po drodze Freda?
Słucham?
Freda, to drzewo na moście.
Nie na głównym, na tym starym obok.
Tym zabytkowym, siedmiomilowym.
Rośnie na samym środku drogi.
Widziałeś go?
Raczej nie.
Most jest zamknięty. Nie można podjechać.
A wielkie drzewo pojawia się znikąd.
To właśnie Drzewo Fred.
Mam książkę na jego temat, jeśli chcesz.
O urokach tego miejsca. Świetna dla turystów.
Jestem Charlie.
KSIĘGARNIA
Charlie.
Sama prowadzisz księgarnię?
Nie.
Jestem współwłaścicielką.
Co cię sprowadza do Glass Key?
Przyjechałem do pracy w barze.
Jako barman?
- Nie. - Więc co to za praca?
Właścicielka ma mały kłopot.
Pomogę go załatwić.
Brzmi jak fabuła westernu.
„Mieszkańcy wzywają bohatera, by pomógł zaprowadzić porządek w knajpie”.
Coś w tym stylu.
Charlie, zostaw tego biedaka.
Przepraszam.
Uwielbia książki, Freda i tak dalej.
- Jestem Stephen. - Dalton.
Będzie pracował w barze.
- Naprawdę? - Właścicielka, Frankie...
Mówiła, że to bar, ale nie podała nazwy.
To po prostu Przydrożny Bar.
Więc nie ma nazwy?
Nie. No tak.
Poniekąd.
Przydrożny Bar.
Stoi przy głównej drodze za znacznikiem 77. mili.
Dziękuję za książkę, ale oszczędzam.
Zachowaj ją.
To prezent.
Dziękuję.
Witamy w Glass Key.
Dzięki, Stephen.
PRZYDROŻNY BAR RESTAURACJA I BAR
Nie. Boże. Za każdym razem...
- Narzuca się? - Chce pić za darmo.
To ostatni, przysięgam.
- Koniec. - Dzięki.
- Ostatni. - Tak.
Koniec picia za darmo.
- Ten włóczęga... - Mam 17 lat.
Dobra.
Dostanę czarną kawę?
Nie mamy. Przykro mi.
To co pijesz?
Kubańską.
Dobrze.
Zupełnie co innego.
Poproszę.
Jasne.
Hej.
Cześć.
Znam cię.
Elwood Dalton.
Jestem fanem.
Co robisz?
Wyluzuj, stary.
A nie jestem wyluzowany?
Proszę.
Dziękuję.
O rany.
No.
Smakuje mi.
Super.
Fajny lokal.
Spokojny.
Wal się, skurwielu!
Sam się wal!
Hej!
Już! Wypierdalać.
- Hej! - Pierdol się!
Już cię tu nie ma. Wypad!
Normalnie jak w kostnicy!
Hej.
Sprzątanie. Czwarty stolik.
Wynoś się stąd.
Już się nagrałeś, dupku. Moja kolej.
Hej.
- Puszczaj! - Podaj mi drinka.
Hej! Wyluzuj!
Billy.
Głupi jesteś?
- Skończ. - Nie nauczyłeś się?
Skopiemy ci tyłek.
Nie dostałeś nauczki?
- Chcesz kolejne limo? - Nie.
Masz to jak w banku.
- Billy, tak? - Tak.
Klienci chcą się napić.
- Zajmę się tym. - Dobra.
A ty to kto, panie Uśmieszku?
Panie Uśmieszku?
Tak. Szczerzysz się jak idiota, odkąd wszedłem.
Jesteś szczęśliwy?
Czy głupi?
Zbyt wiele razy dostałeś w ryj?
Myślę, że to ostatnie.
Pogadamy przed lokalem?
Nie.
Mam coś do zrobienia.
Jeszcze jeden.
Motocykle na zewnątrz są wasze?
Mój to ten czerwony po prawej.
- Co jest, kurwa? - Chwila.
Frajerze!
Zatrzymaj się.
Chciałem was wyprowadzić i poprosić,
z szacunkiem, żebyście opuścili lokal.
Opuścimy.
- Ale najpierw cię zapierdolę. - Jasne.
Zanim zaczniemy, masz ubezpieczenie?
Co?
Ubezpieczenie medyczne. Dużo obejmuje?
Dentystę też?
To nie mnie się przyda.
Dobra.
- Jasne. Frankie? - Tak?
- Szpital jest niedaleko? - Kogo to obchodzi?
- Zamknij się i walcz! - Gdzie jest szpital?
Daleko czy blisko?
Jakieś 25 minut stąd.
To zależy od ruchu i pory dnia.
- Moe, stul pysk! - Dobra.
Jak masz na imię?
- Dell. - Dell, nie musisz tego robić.
Nie musisz przegrać przed kumplami.
„Przed”?
Nie będą tylko patrzeć.
- To niesprawiedliwe. - Jak i życie.
- Szlag. - Uderzyłem cię.
- Wszystko gra? - Co...
Co jest?
Cholera!
- Najeb mu! - Dawaj, Dell!
Dawaj! O cholera!
Mamy remis.
Że co, kurwa?
Jakbyśmy wygrali.
- Wygrałem? - Każdy wygrał.
Obie strony.
Pierdol się!
Kurwa.
Zajebię cię!
Ja pierdolę.
Nie jest tak źle.
Złamałeś mi rękę.
Z pewnością.
Ale szpital jest jakieś 20 minut stąd.
Mówiłem, że 25.
Nie pojadę z taką ręką. Kurwa.
- Frankie? - No?
- Pożyczysz mi wóz? - Tak, ale nie dla nich.
Potrzebują pomocy lekarza.
Serio? Mam to w dupie.
Pozwę cię.
Wybój.
Szlag.
Ten ma pewnie wstrząśnienie mózgu,
a ten uszkodzone kolano, zapewne przemieszczone.
A ten...
Dzięki za podwózkę.
To pana kolega?
Nie, ja tylko złamałem mu rękę.
Chwileczkę.
Chciałam ci podziękować za nowych pacjentów.
Nie ma za co.
Uwielbiam, gdy pogotowie jest pełne nieodpowiedzialnych idiotów.
Wtedy normalni ludzie z prawdziwymi problemami mają pod górkę.
Ale ciebie to nie obchodzi.
Wściekły dupku, który krzywdzi ludzi dla zabawy.
„Dupku”?
Krzywdzę ludzi dla pieniędzy.
I to ma być lepsze?
Pewnie nie. Tylko wyjaśniam.
Powinnam wezwać policję.
Powinnaś.
Ale ich nie obchodzą
wściekłe dupki w tej okolicy.
Krwawisz.
O cholera.
To nic takiego.
Obejrzę to.
Dobra.
Więc lubisz się bić?
Wygrywasz czasem?
Nikt nie wygrywa bójki.
Więc czemu to robisz?
Nie ma zakażenia, ale muszę szyć.
Nie. Dziękuję.
- Czemu nie? - To moja wina. Muszę ją odpokutować.
Jak chcesz.
Mogę?
- Cefaleksyna. - Nie potrzebuję nic na ból.
To antybiotyk. Weź cały.
Dzięki, pani doktor. Przepraszam za kłopot.
Przeproś zespół.
To oni mają dodatkową robotę.
Co tam strugasz?
Patyk.
I co z niego zrobisz?
Mniejszy patyk.
To on?
Dobranoc.
Jeszcze raz przepraszam. Dziękuję.
Tak, to on.
To ten koleś.
Wszystkiego po trochu.
Krav maga, judo, jujitsu, policzkowanie.
Co to było? Subak?
Hej, twardzielu.
Proszę. Tygodniowa pensja. Gotówka, jak prosiłeś.
Dzięki.
To ja dziękuję.
Piękne miejsce, Frankie.
Żebyś wiedział.
Rozejrzyj się.
Wyobraź sobie, że pijesz tam drinka z kimś wyjątkowym.
Można by się tu nawet pobrać.
I rozwieść.
A potem utopić smutki.
To cały krąg życia.
- Niezły chwyt marketingowy. - Tak.
Wiem, że Glass Key straciło swoją świetność.
Ale...
Mogłoby tu być naprawdę wyjątkowo.
Mogę o coś spytać?
Śmiało.
Czemu nazywa się Przydrożny Bar?
- To znaczy? - Niezbyt to kreatywne.
W tym cały żart.
To przydrożny bar.
I tak się nazywa. Kumasz?
Niezupełnie.
Wujek miał specyficzne poczucie humoru.
W miasteczku jest uroczy hotelik.
To jedyny hotel, ale naprawdę uroczy.
Widziałem w porcie łódź mieszkalną na sprzedaż.
Obejrzę ją.
Ten stary złom?
Ledwo pływa.
- Kojarzysz ją? - Tak, należy do mnie.
Była z barem.
Możesz w niej zamieszkać,
ale radzę ci spać z rurką.
- Dobra. - I uważaj na krokodyla.
- Na co? - Nie żartuję.
- Rok temu zabił Shantsiego. - Kogo?
Pomeraniana zarządcy portu.
Ostrzegam.
Wujek nazwał też łódź.
ŁÓDŹ
Ty jesteś tym biedakiem, którego Frankie tu wcisnęła?
Zgadza się.
No cóż.
Lepiej uważaj na krokodyla.
Witamy na mistrzostwach świata UFC
w wadze średniej!
A oto pretendent do tytułu mistrza,
Elwood Dalton!
Hej, Dalton.
Dalton.
Nie ma dzwonka.
Jak to na łodzi.
Ubiorę się.
Nie martw się.
Mam braci.
Uznałam, że nie masz nic na śniadanie, więc coś ci przyniosłam.
Świetnie się tu urządziłeś.
Pomóc ci się rozpakować?
Nie, mam tylko tę walizkę.
Dobra.
Przyniosłam tostady...
Śniadaniowe burrito.
I empanady.
- Dzięki. - Jasne.
Słuchaj.
Mieliśmy wielu ochroniarzy.
Był Arthur.
Później Bennett, a potem Chris,
który powinien trochę wytrzymać...
Były żołnierz, wielki facet.
Ale skończony idiota.
Wytrzymał niecałe dwa dni.
Zamierzałam odejść, ale...
Zjawiłeś się ty.
Obyś był inny.
Może będzie lepiej.
Dzięki za jedzenie.
Dzień dobry, Dalton.
Dzień dobry.
Cześć, Dalton.
Cześć.
Hej, Charlie.
Cześć.
W czym mogę pomóc?
Zastanawiałem się, czy macie tu komputer.
Tam jest.
Bałam się, że przyszedłeś zwrócić książkę.
Niby czemu?
Skąd bym się dowiedział o słynnych sześciopalczastych kotach?
Słuszna uwaga.
Mam dobrą wiadomość.
Znalazłam historię twojego życia.
To niezbyt dobra wiadomość.
Śmierć w Podwójnym X Martina Holly'ego.
Western z lat 50. XX wieku.
Jasne. Western.
„Nieustraszony Wade Waco nie spotkał łajdaka, któremu by nie podołał.
Ale nie był jeszcze w Podwójnym X,
saloonie rozgrzanym do czerwoności przez szelmostwa, oszustwa i morderstwa”.
Jesteś nieustraszony, co?
Szczerze, to nie wiem.
Cztery zera.
Dobra.
Udało się?
Tak.
- Oddawać! - Stul pysk!
Mam tego dość!
- Zamknij mordę. - Oddawajcie albo płaćcie!
Wracajcie!
- Chcesz jeszcze? - I co zrobisz?
Do środka!
- Hej! - Co?
Wynocha stąd!
Już.
No już. Wynocha.
O cholera.
- Dobra. Widzę go. - Wal się.
Po co ci ten kij?
Nie znoszę ich.
Gdzie twój tata?
W drugiej pracy.
Z książek trudno się utrzymać.
No.
Księgarnię wymyśliła moja mama.
Gdzie ona jest?
Zmarła w zeszłym roku.
Przykro mi.
Zdarza się.
Tutaj chociaż pięknego dnia.
- Myślisz, że pomoże? - Jasne.
Cześć. Jesteś w końcu.
Jak pierwsza noc na morzu?
Podobało mi się.
Ale miałem dziwne sny.
Sny na łodzi.
To przez kołysanie oceanu.
Potrafi zaburzyć wzorzec snu, słowo daję.
- Ale to fajne, co? - Tak.
Na razie, Frankie.
- Trzymaj się, Dalton. - Pa, Carl.
- Frankie? - Tak?
Było jakieś zebranie miejskie?
Skąd wszyscy znają moje imię?
Tak...
Tu już tak jest. To plotkarska wyspa.
Przepraszamy za spóźnienie.
Nie szkodzi. Dobrze, że jesteście.
Gdy jesteście tutaj,
nie chrzanicie niczego gdzie indziej.
Kończ to. Jestem ogolony do połowy.
Może lepiej niech pan ogoli się na lądzie.
- Nieźle kołysze. - Wyluzuj.
Kapitan zapewnił, że to będzie spokojny rejs.
- Spokojny rejs? - Tak jest!
Spokojny.
No i co cię to obchodzi?
Racja.
Nie wiemy, co pan słyszał.
Że jesteście bandą zasranych mięczaków.
Boicie się jakiegoś goryla.
To Dell.
Nie wiedział, co robić.
Pogadam z tym geniuszem.
To niemożliwe.
Dlaczego?
Jest w szpitalu.
Ma wstrząśnienie mózgu.
Kurwa mać!
- Przepraszam. - W porządku.
Trzymaj luźno nadgarstek, dobrze?
- Jasne? Super. - Tak.
Kontynuuj.
Czy ktoś może mi przypomnieć,
kto wpadł na pomysł zatrudnienia tych idiotów?
Ty, szefie.
Coś wam, kurwa, powiem!
Zadanie powinno być już wykonane.
Nadal uważam, że możemy ich nastraszyć.
Co ja mówiłem?
Trzymaj luźno.
Ręce luźno.
Wiem, że trochę buja, ale wyluzuj.
To wszystko. Łatwizna.
Dobra?
Opowiedz mi o tym ochroniarzu.
Cóż...
No nie wiem. Dziwny z niego gość.
Co masz na myśli?
No...
Wie pan...
Z początku jest milutki i w ogóle,
a potem się odpala.
Potrafi spuścić niezły łomot. Ciekawy gość.
Genialna analiza.
Sam, wyrzuć debili za burtę.
Niech nam pan powie, czemu chce zdemolować bar.
Świetny pomysł!
Opowiem wam o moich wszystkich interesach.
Zejdźcie mi z oczu. Wracajcie do domu.
I bawcie się dobrze.
Odezwę się.
Może pora zaangażować twojego staruszka.
Kapitanie! Zamieńmy słówko.
MUZYKA NA ŻYWO
Wiem, że jesteśmy w barze,
ale chciałbym zabrać was do kościoła.
Ej! Co to ma być za muzyka?
Ej! Zagrajcie coś innego!
Wypad ze sceny!
To nie koncert kapeli garażowej!
Ze sceny!
Co z tobą, koleś?
Siadaj, pijany pojebie.
Co ci do tego? Pilnuj własnego nosa!
Co za chujowa muzyka.
Gość w czerwonym ma nóż pod koszulą.
Nie boję się.
- Siadaj. - Nie.
- Zajmiesz się nim? - Siadaj na dupie!
Ja?
Nie boję się ciebie.
- Odsuń się. - Wypierdalaj.
Zostaw mnie, skurwielu!
Kiedy go wyjmie,
zrób duży krok w tył i przyłóż mu w twarz.
Dasz radę.
Dobra.
Wynoś się stąd.
Nie wtrącaj się!
I co teraz?
Co jest?
O cholera.
Frajer!
Kurwa!
Billy, krzesło.
Wniosłeś tu nóż. Tak nie wolno.
- Billy. - Kurwa, moje ramię!
Jest twój.
Wyluzuj, chłopie.
Sam wyluzuj.
To ma się nie powtórzyć.
Zostaw mnie.
Wypad!
Wynocha.
Co jest?
- Rozjebię cię! - O cholera.
Jestem coraz lepszy.
Masz talent. Pamiętaj o pracy kolan.
Praca kolan.
Bilard. Gość w zielonym.
Hej, odsuńcie się.
Dobrze, że umie się bić.
Kiepski z niego barman.
Wyluzujcie.
Nie rób tego.
Jesteś Reef, prawda?
Tak.
Pomogłeś wczoraj Billy'emu.
Nie lubię zbirów.
Co to za blizny na knykciach?
Stary nawyk.
Uprawiałem boks.
Bijesz w worek?
Czasami.
A co?
- Zostaw mnie! - To boli!
Dziewczyny, ze stolika.
Hej, koleś!
Co ty robisz?
Wstawaj!
Julius!
Miałeś rację.
Czuję się lepiej.
Pamiętaj o pracy kolan.
- Jasne. - Zawsze podnoś kolana.
Halo?
Hej! Jeszcze jeden na drogę.
Nawet droga jest już pijana.
- Co? - Wezwę taxi.
- Nie. - Tak.
Hej! Zostaw to!
Tylko jeden!
No co?
Jeszcze raz cześć.
„Jeszcze raz”?
Nie.
Nie znamy się.
Patrz pod nogi.
Wpadnij rano po kluczyki, Jim.
Na razie, Dalton.
Na wadze pierwszy zawodnik.
Pretendent Elwood Dalton!
Ten gość mnie śmieszy. Jest pieprzonym żartem!
- Wal się! - Mały policzek.
Już nie żyjesz.
Jebane sny na łodzi.
HISTORIA FLORIDA KEYS DRZEWO FRED
Dzięki.
Ty tutaj?
Tak. Wpadłem na najlepszą zupę z małżek.
Małży.
Słucham?
Mówi się z małży.
Świetna fryzura, Ellie. Pasuje ci.
Wal się, Frank.
Mogłam pozwolić, żeby wyrostek cię zabił.
Mój fryzjer.
Teraz sama się obcinam.
Ludzie są tu nieco agresywni.
Muszę cię ostrzec.
Dorastałam w Glass Key.
Ludzie załatwiają tu sprawy po swojemu.
Liczą się lojalność i więzi rodzinne.
Nawet policja woli się nie mieszać.
Zadrzyj z niewłaściwymi ludźmi, a oberwiesz. Albo gorzej.
Nie ma tego w książce Drzewo Fred.
Na pewno?
A przeczytałeś już całą?
Wiesz, że w małżach powstają perły?
Tak.
- Mają ozdobne... - Muszle?
Każdy to wie.
Raz na 15 000 małży trafia się różowa perła.
To romantyczne.
Chyba że jesteś małżem.
Bo polega to na tym,
że do małża dostaje się trochę piasku,
co powoduje ostre podrażnienie.
„Ostre podrażnienie”, które prowadzi do czegoś pięknego.
To nie jest romantyczne?
Smacznej zupy z małży.
Ładna ta twoja fryzura.
Spisałaś się.
Walić Franka.
To mój wujek.
Żartuję. To ten.
- Ten zabawny? - Tak. Nie rozumiałam go.
Teraz gdy jestem starsza,
coraz bardziej go doceniam.
Był twardym draniem.
Musiał być.
Zbudował to miejsce w latach 60. na południu.
Nie pierdolił się.
Chcę być tego godna.
Hej. Podwieźć cię?
Nie. Dobrej nocy, Laura. Przejdę się.
Cholera, Dell!
- Zamknij się! - Mój wóz!
Szybko. Wyskakuj.
Ruszaj się! Ja pieprzę, co za złom. Ruchy!
Nie!
W dupie mam ten wóz. Dopadliśmy go.
Straszny z ciebie wrzód na dupie.
Jasne.
To miało wyglądać na wypadek.
Pijany kierowca. Mniej pytań.
Ale...
Po prostu cię zastrzelę.
Mogę zadać ci pytanie?
Po co to wszystko?
Jestem zwykłym gościem.
Nie chodzi o ciebie, tylko o bar!
Daj spokój.
Kurwa!
- Zabijesz mnie? - Czemu miałbym to zrobić?
To było głupie.
Wejdę na górę...
O cholera!
- Kurwa! - Trzymaj się!
Trzymaj się! Mam cię.
Mam cię.
- Wal się! - Trzymaj.
Nie znajdą ciała.
Krokodyle chowają pokarm.
Nie wiedziałem.
Nie wierzyli w sprawie Shantsiego.
Mojego psa.
Jego też dopadł krokodyl.
Czego ten dupek od ciebie chciał?
Musiałeś przeszkodzić mu w interesach.
Jakich?
Nie wiem.
Pewnie narkotyki.
Tutaj zawsze o to chodzi.
Z tego słynie nasza okolica.
Dostawy łodzią na tyły baru.
- Nie, to... - Możesz powiększyć?
Nie...
- Nie wiem, jak to działa. - Mam powiększyć?
Już. Powiększone.
Glass Key jest tutaj.
Czekaj.
Tu jest tylny taras baru, prawda?
Jeśli chcemy mieć dostawy łodzią...
Możecie o tym zapomnieć.
Czemu?
Przez rafy.
Za barem jest zbyt płytko.
Łódź by osiadła.
Dobra. Więc dostawy odpadają, a lokal jest przy głównej drodze,
więc nie ma prywatności.
To zaczyna bardziej przypominać tajemniczy western
niż taki, w którym tylko strzelają.
Coś w tym jest.
Hej!
Dobra ta księgarnia?
Tak, lubię ją.
Chyba świetnie się bawiłeś z tą młodą.
Do wozu. Szef chce z tobą pogadać.
- Czyli kto? - Brandt.
Brandt?
Tak, Ben Brandt.
Czeka. Wsiadasz czy nie?
- Nie sądzę. - Stój!
Widziałeś, że mam broń?
Tak. Nie omieszkałeś mi jej pokazać.
To wsiadaj do tego jebanego wozu.
Nie rozumiesz, jak to działa?
Rozumiem.
Masz broń za paskiem.
To nic strasznego.
O czym ty mówisz?
Jak złamię ci palce, nie będziesz mógł jej utrzymać.
Nie będziesz mógł strzelać.
Więc nie ma się czego bać.
Chuj z tym.
Ty zjebie!
Wal się!
Ty jebany skurwielu!
Złamałeś mi palec!
Teraz już rozumiesz? To boli.
Ale chyba nie jesteś pianistą, co?
- Wal się. - Ty też masz broń?
Zostawiłem w aucie.
Jeśli szef chce ze mną gadać, pracuję w barze.
Jestem tam co wieczór.
- Szlag! - Dobra.
Zawieź kumpla do lekarza.
Na szczęście szpital jest tylko 25 minut stąd.
- Cześć. - Hej, Frankie.
Jasna cholera. Ale mnie wystraszyłeś.
Taki miałem zamiar.
Słyszałam o Dellu.
Jesteś cały?
Nic mi nie jest.
Dell był gnojem.
Jasne?
Od miesięcy terroryzował to miejsce.
Jego śmierć nie powinna nas cieszyć,
a fakt, że się cieszę, to wielki problem.
Popracuję nad tym.
Ale...
Nie wiem.
Nie rozumiem, czemu tak się uwziął na bar.
Co masz na myśli?
Sama powiedziałaś, że terroryzował to miejsce.
Nie wiem.
Niektórzy są naprawdę władczy.
Kto wie, co ich motywuje?
Ja bym się tak nie zastanawiała.
Myślisz, że to nic?
Niech nie spędza ci to snu z powiek.
Niestety spędza.
Co ci się stało w palce?
Ten ochroniarz je złamał.
Złamał ci palce?
Jak odebrał mi broń.
Dobra.
Świetna robota.
Przynajmniej nie pożarł cię krokodyl.
Bawi cię to?
Jest ci do śmiechu? Bo mnie nie.
Odłóż to. Sporo kosztowało.
Ten jebany goryl stoi na drodze do moich marzeń.
Wykańcza mnie.
A ty się śmiejesz,
gdy wszystko, co próbuję zbudować, trafia szlag.
TATA
Dzień dobry. Połączenie na koszt odbiorcy od...
Zgódź się, głąbie.
Osadzonego w...
Zakładzie karnym Florida.
Rozmowa jest nagrywana i monitorowana.
By zaakceptować opłatę, powiedz „tak”.
Zasuwaj po telefon.
Dzień dobry. Połączenie na koszt odbiorcy od osadzonego w...
- Zakładzie... - Tak.
Knox. Tu Gerald Brandt. Gdzie jesteś?
Kupuję ciuchy.
Co cię to, kurwa, obchodzi?
Mam poważny problem na Florydzie.
Czekaj.
O co chodzi?
- Mój syn daje ciała. - Tak.
- Pomóż mi. - Dobra. Już wyjeżdżam.
Ahoj!
Niezła łódź.
Byłego chłopaka.
Wiem, gdzie trzyma zapasowy klucz.
Żartuję. Pozwala mi nią pływać.
Jest policjantem.
Masz odwagę?
Dokąd płyniemy?
Dotarliśmy.
Na środek oceanu?
Potrzebujesz...
Dawaj!
Czekaj...
Weź lodówkę.
Dobra.
Nie znajdą ciała. Krokodyle chowają pożywienie.
Uczą tu was tego w przedszkolu?
Tak.
Dlatego cię ostrzegałam.
Nadepnąłeś komuś na odcisk.
Niejakiemu Brandtowi.
Kto tak powiedział?
A co?
Znasz go?
Pochodzi z jednego ze starych florydzkich rodów.
Zbudowali większość Glass Key.
Skąd jesteś?
Ja?
Z Montany.
A dokładniej?
Z Missouli.
- Fajnie tam jest? - Powinniśmy już wracać.
Dopiero dotarliśmy.
Wracajmy.
To proste pytania.
Nie przemyślałem tego. Nie wiedziałem, że to randka.
Co z tobą nie tak?
Jesteś miłą osobą.
Nie chcesz mnie znać.
Nie mów mi, czego chcę.
Myślisz, że nie mamy tu internetu?
Wiem, co się stało.
A ty wiesz, że to jest randka.
Kto postawił te jebane motocykle na drodze?
Kim ty, kurwa, jesteś?
Dzięki ci, Boże.
Kanapki. Umieram z głodu.
Staranował wszystkie motocykle!
Masz poważny problem, zadymiarzu.
Nie pierdol.
Po pierwsze potrzebuję więcej kanapek.
Nie skończyłem.
I tu się mylisz, kolego.
To jakiś żart?
Zatrzymaj się.
Co ty odwalasz?
Dzień dobry. Wieszam hamak.
To dom mojego ojca, nie pensjonat.
- Mieliśmy się dobrze bawić. - Słucham?
- Tak pan powiedział. - Nie o to mi chodziło.
Dobrze.
Gdzie twoi głupi kumple?
Poszli zrobić coś do jedzenia. Może jest pan głodny.
Posprzątać to! Co to za ludzie?
Wynocha!
Wybacz, coś ty za jeden?
Hej.
Mam dla ciebie wiadomość.
Od twojego ojca.
Wiadomość od mojego ojca?
Jak brzmi ta wiadomość?
Jesteś Ben, tak? Syn Jerry'ego?
Tu zostawię swoje rzeczy.
Sypialnia na górze jest moja.
O czym ty mówisz?
Coś ty za jeden?
Tatuś mówił, że schrzaniłeś sprawę.
Poprosił mnie o pomoc.
Skąd on może wiedzieć?
Gnije w więziennej celi.
Nie bądź głupi. Twój ojciec ma wszędzie szpiegów.
Przekaż mu, że nie potrzebuję pomocy.
Nad wszystkim panuję.
Wcale nie.
Moi ludzie właśnie zajmują się ostatnim problemem.
- To wszystko... - Jak uważasz.
- Więc gdzie ten ochroniarz? - Dobra.
Chwileczkę.
Nie możesz tak po prostu go zastrzelić.
Rozumiesz to, prawda?
To delikatna sytuacja.
Jeśli planujemy go zabić...
„Jeśli”?
On już nie żyje.
Gdy Knox się za coś zabiera, jest pozamiatane. To kwestia czasu.
Tak. Z pewnością masz rację.
Na pewno jesteś świetny.
Świetny.
Spróbuję to jeszcze raz załatwić w łagodny sposób.
- Zgoda? - Rób swoje.
Dzięki. Później możesz wszystko spalić.
- Swój gość. - Super.
- Powodzenia. - Jasne.
Kto to, kurwa, jest?
Jeszcze się spotkamy.
Wiem, gdzie mieszkasz.
Panie Dalton.
Tak?
Mamy kilka pytań co do zeszłej nocy.
Proszę z nami.
Oczywiście.
Czemu nie?
To on?
Elwood P. Dalton.
Elwood?
Nazywają mnie Dalton.
A mnie Wielka Pała.
Ja nie zamierzam.
Twoje imię przypomina mi piosenkę Johnny'ego Casha.
Którą?
A Boy Named Sue.
Ojciec dał synowi żeńskie imię,
by wyrósł na twardziela.
Jesteś twardzielem?
Podobno ma pan do mnie kilka pytań.
Posłuchaj, Elwood.
Jestem szeryfem hrabstwa Monroe.
Ale najbliższe jest mi Glass Key. Wiesz czemu?
Nie mam pojęcia.
Tu wychowałem dzieci.
Mieszkańcy są dla mnie jak rodzina. Rozumiesz?
Tak. Lubi pan Glass Key.
Chciałbym, żebyś wyjechał, przyjacielu.
Nie chce być pan moim przyjacielem.
Skoro tak,
istnieje kilka rozwiązań.
Mogę cię aresztować.
Za co?
To bez znaczenia.
Zgubimy dokumenty. Kiedyś się znajdą.
Pewnie tego samego dnia, gdy zadźgają cię na spacerniaku.
To będzie ironia losu.
Nada się na piosenkę.
Do Elwooda nie ma wielu rymów, ale może wystarczy chwytliwa melodia.
Zabrać go!
Wysiadaj!
- W porządku. - Wysiadaj!
Życie ci niemiłe?
Co ty wyprawiasz?
Wstawaj, Dalton.
To mój ojciec.
Gdy mama zmarła, wyniosłam się z wysp
i zmieniłam nazwisko na jej panieńskie.
Nie wiem, po co wróciłam.
Mówiłeś o Benie Brandcie.
Jego ojciec to Gerald Brandt.
Mój ojciec dla niego pracował.
Wiele zainwestował w Glass Key.
Miał flotę jachtów. Organizował wycieczki.
I narkotyki.
Aż zniknął.
Siedzi w więzieniu.
Wygląda, że teraz mój ojciec pracuje dla jego synalka.
Musisz wyjechać z Glass Key.
To trochę smutne.
Miasto musiało być kiedyś urocze.
Urocze miasta są przereklamowane.
Jak duże szkody mamy tu wyrządzić?
Na tyle duże, by zrozumiał wiadomość.
Charlie, idź na tyły. Szybko.
Na tyły!
- Hej, co się dzieje? - Cześć.
Ellie dzwoniła dwa razy.
Mam do niej napisać, jak się zjawisz.
Spóźniłeś się. Pierwszy raz.
Miałem małe spięcie... z szeryfem.
Spięcie?
O czym mowa?
Właśnie?
Jestem ciekaw, co jej powiesz.
Cześć, Laura.
Mogę prosić czystą wódkę?
Jasne.
Ben Brandt.
Ty zapewne jesteś Dalton.
Niech zgadnę. Twoja kolej.
- Moja kolej? - Zagrozisz mi.
Każesz opuścić miasto.
Jak twój kumpel Wielka Pała.
Nie.
Mam wrażenie, że nie boisz się gróźb.
A szkoda, ale...
Przekupiłbym cię, ale nie jesteś przekupny.
O jakiej sumie mowa?
Zabawny z ciebie gość.
Ciągle się zastanawiam,
co taki outsider jak ty robi w tym miejscu.
No nie wiem, Ben.
A co tu robi ktokolwiek z nas?
To moje miasto.
Pomagałem je zbudować. Ojciec pomógł je rozwinąć.
Zbudował szkoły, wyremontował parki, wybrukował uliczki...
Zanim trafił do więzienia.
To skomplikowana historia.
Nie przyszedłem rozmawiać o mojej rodzinie.
Mam do ciebie pytanie.
Ciągle usuwają to z YouTube'a, ale w końcu to znalazłem.
Ten pieprzony internet.
Oglądałem to wiele razy.
Ale jednego nie rozumiem.
Walczysz z tym gościem.
To twój przyjaciel, prawda?
Tak słyszałem.
Przyjaźniliście się, a stało się to.
Już po nim.
Wszyscy widzieli.
Dziękuję.
Teraz.
Widziałeś ten ostatni cios? To ten.
Według mnie to ten go załatwił.
Masz rację.
Właśnie.
Więc pytanie brzmi...
Dlaczego?
Nie mogło chodzić o rywalizację.
Wygrałeś.
Mogłeś już odpuścić.
Ale tego nie zrobiłeś.
Nie przestawałeś go bić.
Dlaczego?
Dlaczego nie przestałeś?
Życzę dobrej nocy.
Ma porządnie zaboleć.
Możesz spalić lokal.
Ładny garnitur.
Wyglądasz jak alfons w Wielkanoc. Zawsze miałeś zły gust.
Dzięki. To Cleopini. Poleciałem do Włoch na przymiarkę.
Mimo to wyglądasz jak psie gówno.
Co tu robisz?
- Nie twoja sprawa. - Co robisz w moim lokalu?
- Co tylko chcę. - Naprawdę?
Dobra, chłopaki. Idziemy.
- Spadaj! - Wal się!
Niektórzy będą się kijowo bawić.
Dalej.
Jedziemy.
Tak jak myślałem.
Bar jest mój.
Siema, ludzie.
Widzę, że się świetnie bawicie!
Cześć, piękna.
- Jestem Knox. Zatańczmy. - Cześć.
To moja dziewczyna, gościu. Co ty robisz?
Kurwa, stary.
Uwielbiam ten kawałek, mała. A ty?
Chyba tak.
Nienawidzę tego kawałka!
- Cześć, kapelo. - Spadaj.
Uspokój się, kurwa!
Stary, zostaw ten... Kurwa!
Bójka!
Zjeb!
Sukinsyn!
Dalton!
Dobra, dobra...
Cześć. Miło cię widzieć.
Dalton!
Co?
Najwyższa pora.
Właśnie tak.
Przysłano mnie tu tylko z twojego powodu.
I zabrałeś ze sobą kumpli?
Uznałem, że brakuje ci publiczności.
Chciałem, żeby było dobrze.
Jak w pay-per-view.
Dwadzieścia pięć funtów.
Zmiażdżę ci twarz!
W takim razie chyba przegram.
Nie bądź taki.
Coś ci poradzę.
Nikomu nie pozwalaj się tak zbliżać.
Jest i on.
Najsłynniejszy wojownik na świecie, Dalton.
Graba.
Coś jest z tobą nie tak.
Ze mną też.
Dex, jesteś policjantem czy nie? Potrzebujemy pomocy!
Wysłałem już dwa radiowozy. Nic więcej nie poradzę.
Dalton.
Hej. Nic ci nie jest?
Ellie, Billy jest ranny.
Ellie!
Dostał kijem golfowym.
Wyjeżdżasz?
Zabawna jesteś, Frankie.
No dobra.
Nie byłam z tobą w pełni szczera.
Brandt chce odebrać mi bar.
Widzisz to wszystko wzdłuż drogi? To własność Brandta.
Chce to zburzyć
i postawić kurort dla bogatych dupków.
Dlatego potrzebuje baru. Ale ja nie pozwolę.
Tylko ja jeszcze walczę.
Nie przestawaj.
Czekaj. Brandtowi skończyła się kasa.
Pożycza od szemranych typów.
Jeśli ich nie spłaci, pozbędą się go.
Pieprzyć go.
Naprawdę wyjeżdżasz?
Od początku mówiłem, że powinnaś zatrudnić tamtego gościa.
Nastraszyli cię?
- Aż tak się boisz? - Tak, boję się.
Nie zrozumiesz, jak bardzo.
Plan się nie powiódł, panie B.
Knox nie zabił ochroniarza.
Chłopaki są poobijani.
Do baru przyjechali niewłaściwi gliniarze.
Wielka Pała nie pomoże.
KURORT GLASS KEY
Co mam zrobić?
Przynieś mi kolejną butelkę z kambuza.
Tu nie jest bezpiecznie.
Gdzie jest dziewczynka i jej ojciec?
Zabrano ich do szpitala.
Wyjdź stamtąd.
Nie słyszałem auta.
Bo przyszedłem. Z księgarni.
- Więc dostałeś wiadomość? - Owszem.
Ty na to wpadłeś?
To urocza dziewczyna.
Nieco uparta.
Jak ty.
Wiesz, najśmieszniejsze jest to, że...
właśnie wyjeżdżałem.
W końcu cię nastraszyliśmy?
Niezupełnie.
O ile się boisz.
Właśnie złamałem ci kość gnykową.
Pewnie zapadła ci się tchawica.
W każdym razie nie możesz już oddychać.
To dziwne.
Ktoś już mnie pytał, czy się boję.
Boję się.
Ale tego, co się stanie, gdy ktoś mnie wkurzy.
Ktoś taki jak ty.
Bo wiem, co będzie dalej.
O kurwa.
Cześć, stary.
Musi być ciężki.
Brawo.
Ja właśnie...
Właśnie wyjeżdżałem. Na dobre.
Okazało się, że ci goście
wcale nie są tacy fajni, jak myślałem.
Lubię motocykle,
ale na południu Florydy trzeba mieć grupę.
Chyba mnie nie zabijesz, co?
Gdzie jest Brandt?
Będę z tobą szczery. Niewiele mi mówią.
O wszystkim dowiaduję się ostatni.
To dziwne.
Ale słyszałem rozmowę jego ludzi.
Mają spotkanie w Harvest Key.
Brandt ma dostać jakąś kasę.
O piątej rano. To dość wczesna pora na spotkanie.
Dobra.
Do zobaczenia. Dzięki, że powstrzymałeś się od przemocy.
Powodzenia z tym gościem.
Dobra. Wszystko gra.
Ocknąłeś się.
- Moja łódź. - Tak.
O jedną policyjną łódź mniej.
Wybacz.
Jezu! Czy ty go właśnie zabiłeś?
Nie.
Zabiłem go kilka godzin temu.
- To moja spluwa? - Tak.
Nie musisz tego robić.
Niestety muszę.
Bo jestem wściekły.
Jestem opanowany, ale gdy już się wkurzę, nie umiem odpuścić.
Chciałbym, ale...
Twój szef i Brandt grają mi na nerwach.
Dowiedzą się, że nie zginął od pocisków.
To dla zmyłki.
Powiem im, że to ty.
Dobra.
Wiesz co?
Jest szansa, że niczego nie będziesz pamiętał.
Czekaj. Co?
Każdy zawodowy bokser
zna moc wstrząśnienia mózgu.
Silny cios może skutkować utratą pamięci krótkotrwałej.
Potrzeba kilku minut, by zapamiętać wspomnienie.
My gadamy dopiero do półtorej minuty.
Nie rozumiem.
Co to?
Straż przybrzeżna, starszy bosman Williams. Słucham?
Chciałbym zgłosić, że znalazłem trupa
i podejrzanego policjanta na Harvest Key.
Słucham?
Pospieszcie się. Powiadomiłem już media.
Poproszę pana nazwisko i numer...
Szeryfie.
Chcę porozmawiać.
Aresztujesz mnie pan?
Posłuchaj.
Chodzi o Ellie. Porwali ją.
Brandt ją porwał.
Żąda pieniędzy. Zabrałeś je.
Nic nie zabrałem.
Mój człowiek mi powiedział.
Pieprzyłeś coś o pamięci krótkotrwałej.
Szlag.
Tak, zabrałem je.
Musisz mu je oddać.
Powiedział pan, że to ja?
To bez znaczenia. On obwinia mnie.
Myśli, że kłamię.
Mój człowiek za nie odpowiadał.
Pomóż mi, jeśli moja córka coś dla ciebie znaczy.
Dalton, posłuchaj.
Mamy oddać kasę do południa albo ją zabije.
Wierzę mu.
Pomóż mi, proszę.
Dobrze.
Dzięki Bogu. Przynieś kasę.
Nie ma jej tu.
Ile to potrwa?
Nie wiem. Ukryłem ją.
Gdzie się spotkamy?
Lubię polerować łódź.
Nic mnie tak nie cieszy jak jej blask...
Oddzwonię. Hej! Co ty wyprawiasz?
- Super, jesteś. - To moja łódź!
Były chłopak?
Szukam kluczyków.
Ellie wysłała mnie po łódź.
Są.
Bingo!
Ochroniarz dupek?
Zgadza się, ochroniarz dupek.
Widzisz to? Jestem gliniarzem.
Bez obaw. Oddam ją.
Nie ma mowy.
Masz kłopoty.
Wszystko gra. Wrócę za kilka godzin.
Nic tu nie gra.
Dobra, masz dwie godziny.
Tylko jej nie zarysuj!
Nie zarysuj!
Pływa po wodzie. Jak miałbym ją zarysować?
NAUKA JAZDY
Dobra.
Dobra. Sprawdźmy, co jest grane.
Gdzie się wszyscy podziali?
Dziękuję.
Podejdź.
Pieniędzy nie ma na łodzi.
Nie?
Miałeś wziąć je ze sobą.
Brandt będzie zawiedziony.
Powiem mu, że ty je wziąłeś.
Tak?
Za mną.
Tego kojarzę.
Fajny jacht.
- Pewnie drogi. - Tak.
Kiedyś należał do mojego ojca.
Dostałem go, gdy staruszka zamknęli.
Wraz z jego zobowiązaniami i długami.
Więc tak. Jest kurewsko drogi.
Skoro o tym mowa, gdzie są moje pieniądze?
Dałem jemu.
- Ty gnoju. - Spokojnie.
Sam.
Czemu marnujesz mój czas?
Od tego zależy życie dziewczyny.
Gdzie moja kasa?
Nie widzę tu Ellie.
A on jest bardzo zadowolony
jak na kogoś, komu porwali córkę.
Bo jej nie porwali, głupku.
Co za podstęp.
Uwierzyłeś, że Ben porwał moją córkę?
Jesteśmy partnerami.
Właściwie to w pewnym sensie ją porwałem.
- Co? - Kolejny podstęp.
- Co, do chuja, Ben? - Nie radzę.
Siadaj, Wielka Pało.
Siadaj, kurwa!
Nie mogłem zaufać ci w ciemno.
Gdy dostanę kasę, wypuszczę ją.
- Ty skurwysynu! - Panowie, dać wam chwilę?
- Czekaj. - Stój.
Stój.
Próbuję coś zbudować.
A ty ciągle ze mną zadzierasz.
To takie zabawne.
Aż trudno w to uwierzyć.
Panoszy się.
To prawda.
Sam będzie musiał zrobić ci krzywdę.
- O nie. - O tak.
- Proszę, nie. - Nie patrz tak.
Jeśli to nie pomoże, pójdę po Ellie.
I zrobi się niezły bajzel.
- Czekaj. - Siadaj.
Boże. Znów ten psychol.
Nie wpuszczajcie tego świra na pokład.
Znam jednego gościa,
którego wkurzy ta sytuacja.
Jakiego?
Takiego jednego durnego policjanta.
Co on wyprawia?
Szlag.
Co on robi?
Skurwysynu!
Ellie!
Pali się!
Ellie!
Opuścić łódź!
Ellie!
Ellie.
Palancie!
Opuścić łódź!
- Dupku! - Uważaj!
Zapierdolę cię!
Płyń, Ellie. Będę tuż za tobą.
Kurwa.
Wybierasz beznadziejnych facetów.
- Ani się rusz! - Wal się!
Sam rozwalę ten pierdolony bar.
Tu jesteś.
Pomogę ci.
Co my tu mamy?
- Nasz własny oktagon. - Co?
Kto uczył cię kształtów?
Twój pieprzony chłopak!
Zgarnijmy go.
Kurwa!
Ty idioto!
Dalton. Skacz!
Zaczekaj tu.
Pieprzony harpun?
Daj spokój.
To koniec.
Cholera.
Złamałeś mi nos.
Wszystko, na co pracowałem...
przepadło przez jebanego ochroniarza!
Szlag.
Rozwaliłem ci nogę.
Gówniany kierowca.
Nie ta strona drogi.
Bądź miły!
Pianino jest rozstrojone.
Według mnie jest dobrze.
Zabijesz mnie?
Czy zabijasz tylko przyjaciół?
Zabij go!
Zabij go, kurwa.
No już!
Rób, co do ciebie należy!
Zamkniesz się w końcu?
Przepraszam.
Czas na ciebie, Dalton.
Nie było cię tutaj.
Ochronię cię.
Idź.
Musisz stąd odejść.
Dobra.
Nie jest tak źle.
Do ogarnięcia.
- Na pewno. - Da się ogarnąć.
Da się...
- Ogarnąć? - Tak.
- W barze jest wóz. - Masz rację.
Ale jak tylko posprzątamy...
Trochę się narobimy.
Będzie jak ta lala.
Uważajcie na rozdymki.
- Ruchy. - Hej.
- Tak? - Otwarte?
Tak. Zawsze mamy otwarte.
Obróć. Zajmę się tym.
Hej.
Więc to koniec?
Tak po prostu...
odjedziesz ku zachodzącemu słońcu?
Tak kończą się wszystkie historie.
Nie wszystkie.
Czasami bohater zostaje i zapuszcza korzenie.
Nie jestem bohaterem tej historii.
Może i nie jesteś.
Ale coś ci powiem.
Czarnym charakterem też nie.
Charlie!
- Wszystko gra? - Tak.
- Przymknij się. - Pilnuj się.
- Mimo że odjechał. - Milcz.
Dawaj, tchórzu!
Zatrzymać go!
Napisy: Maria Plicner
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Krzysztof Wollschlaeger