Tama o mali.
Ang "Ali" sa titulo ay ang Welsh football manager?
- Mali. - Mali. Tama.
Dalawang puntong score. At sa wakas, kay Carl...
Kagabi, sa kalagitnaan ng gabi, bumangon ako.
Tama, dalawang puntos. Anim na puntos sa mga pula!
Gising ako magdamag.
Ayos! Okay, ngayon mga dilaw na ang magpapaikot.
Pagdating sa pagtulog, sabi ng katawan ko, "Di pwede!"
"Di pwede."
Apat na oras na gumugulong at pabaling-baling at...
nakikipagtuos sa
amorphous blob ng bagay-bagay.
Gustong kumanta nang kaunti?
Takot.
Hiya.
Kirot.
Ang buong saklaw ng
emosyon ng tao.
Malapit na akong mag-50.
Dad ako. Dad ng apat. Na may mapagmahal na asawa.
Nakakagulat ang nangyari sa buhay ko.
Pero parang hawak ako sa ulo ng nakaraan.
Robbie! Robbie!
May kailangang ibigay.
SI ROBBIE AY KUMUKUHA SA LIKOD NG MGA EKSENA SA HALOS TATLONG DEKADA
MAY ILANG LIBONG ORAS NG KUHA KUNG SAAN DI NIYA PA NAKIKITA
HANGGANG NGAYON
Sige, anak! Kaya mo 'yan!
Sige lang!
- Ayos ka lang? - Ayos na 'ko rito!
Isa ka sa biggest-selling solo artist sa kasaysayan.
- Isa sa pinakamagagaling na showmen... - platinum albums, sell-out gigs...
Laging sinasabihang magaling ako.
Alisin ang dibdib ko.
May gusto bang labanan ko si Liam?
Tingnan kung magagawa mo ang best mo!
Ako si Robbie Williams.
Sinusubukan kong ayusin ang kalat ng nakaraan.
PART ONE: LET'S GET WRECKED
Kumuha ako ng partikular na daan para alisin ang mga demonyo ngayon.
Bakit dito natin ito gagawin?
Ermitanyo ako. Kapag wala ako sa stage, nasa kama ako.
- Kaya ako nandito. - Oo.
Oo.
Pwe-- pwedeng umpisahan na?
Noong bata pa 'ko, ako'y medyo, istupido.
Di makapag-spell.
Di makapag-add o subtract.
Rolling na ang tape.
Umalis ako sa paaralan nang 16 nang walang qualification o anuman
at sumali sa boy band
English version sana 'yon ng New Kids on the Block.
Apat, tatlo. dalawa, isa.
Magaling!
Gusto ka ng mga tao! Gaano katagal na kayong magkakasama?
- Mga tatlong buwan. - Tatlong buwan.
Sumasayaw na ba kayo dati?
Bale, di ako gaanong sumasayaw. Sa mga lokal na disco lang mga ganoon.
Pero sapat ang kaya ko para sumabay sa kanila.
Lintek.
Tingnan mo 'ko!
Ang bata-bata ko.
Alam mo, ako ang baby ng banda.
Masaya akong kasama ang lahat.
Sa isip ko, gumagaya ako sa matatandang kapatid na edad, 20, 21, 22.
Kapag 16 ka, 'yon-- 'yon ay malaking agwat.
- Di ko mapigilang bumilib kay Gaz. - Oo!
S'ya ang kapitan ng barko.
Ilang kanta na ang nagawa n'yo ngayon?
Mga 30 na kanta na.
Bawat linggo, may bagong materyales si Gary,
at lagi kaming may bagong sayaw lagi.
Sa mga unang araw ng Take That, masaya!
Ang saya at ang pananabik at ang sigla.
Ang pakiramdam na mapupunta 'to kung saan.
Ang laki nito!
At pagkatapos naging dambuhala.
Medyo tahimik na ngayon, pero kaninang 20 minuto ang nakaraan.
Sila ang pinakamainit na batang banda kahit saan sa UK.
...pinakakilalang British group pagkatapos ng Beatles.
Ang Take That!
Sabi ng mga babaeng ito na ito ang pinakamasayang gabi nila.
Ang tagumpay namin ay nagbigay kahulugan...
pero ito ay laging intercut sa...
Nasa pader ka ng mga kwarto sa buong Britain, at dinadagsa kahit saan.
Natutuwa ka pa ba roon?
Masaya pa rin.
At parang, magigising ako sa umagang kinukurot ang sarili ko.
"Nangyayari ba talaga 'to?" at
hindi.
- Sa totoo lang, wala kami rito, di ba? - Hindi, wala kami.
Sa panlabas, siguradong puno ako ng tapang
at sinusubukang magmukhang ako ang pinuno.
'Yon ang talagang
pagsulong
sa pangmatandang
mundo
na hindi ko pa napaghahandaan.
Salamat at magandang gabi!
Ang bilang ng trabaho ay
walang humpay
Gagawin 'to.
Tapos pupunta r'on.
Wala kaming paghinga.
Sumisigaw sila dahil narito rin si Elvis.
Aalis na 'ko at magpapa-interview na. Sa Radio 1.
Sana ay sumaya kami.
Isang espesyal na Rockland ngayong Linggo ng hapon.
Gaya ng pangako noong nakaraan,
narito ang lahat ng miyembro ng Take That sa studio.
Si Gary, Howard, Jason, Robbie, at si Mark.
Nagiging maayos nang sobra. Congratulations sa chart success n'yo.
Paano ang epekto nito sa buhay n'yo, paggising n'yo sa umaga?
Sa totoo lang, at tunay 'to, nagigising ako minsan at iniisip,
"Nasaan ako? Ginagawa namin? Sino ako?"
Sino ka? Ano'ng ginagawa mo? Ano ang pangalan mo?
Ako si Robbie.
Nasa Take That ako. At kumakanta't sumasayaw.
Isang kakaibang scenario na mapabilang.
Sa isang matinding
likuran ng kapaligiran at nakapalibot.
Nakakakaba talaga.
Hindi sa pagyayabang, maganda ang takbo sa aming lahat.
Kaya pwedeng matapos kahit kailan. Lahat ng tinawanan namin sa daan--
Mapagkumbaba pa rin ako, J.
Hindi! Napakayabang mo... at walang pakialam at...
- Napakayabang, oo. - Hindi.
Oo, kaya.
Noong mga 19 na 'ko,
Nag-umpisa na 'kong mag-isip tungkol sa nangyayari.
Napakaraming interviews, napakaraming performances,
napakaraming bansang bibisitahin, at paulit-ulit.
Gising si Mark simula 5:30.
At gising ako simula 5:45, 6:00.
At di kami makatulog. Jet lag. Sino'ng gusto n'on? Alam mo 'yon?
Ang fandom ng Take That ay obsessive.
Napakatindi n'on!
Step!
Dagdag pa, mayroong katiyakan tungkol kay Gaz at sa abilidad n'ya.
Kasama ng
pagiging malamig
Ito ay prize lyric book, ito nga. Kakaiba ang pakiramdam na tingnan 'to.
Narito ang mga kanta na sinulat ko.
Paminsan-minsan, may maliit na star na katabi,
na ibig sabihin ay nasa album.
Ayos na ko!
Parang may isang tao na minamanaged sa Take That,
at si Gary Barlow 'yon.
Lahat ay nakakasa sa kanya.
At bilang bata, naiinggit ako r'on.
May mga tampo ako sa kanya.
Isa, dalawa, tatlo. "Hi, kami ang Take That."
- Okay? - Ikaw ang gumawa.
Okay.
Hi, ako si Rob. Ayos lang ako. Manood para sa mga kagaya nito.
Ako na kaya.
- Ayos 'yon. - Gaz, gusto mo sa harap umupo?
Umuuwi ako ng mga araw na 'yon, iniisip na, "Ang gara nito."
"Nakakailang."
Parang Lord of the Flies .
Rock and roll.
Di ako magaling sa pakikitungo sa
dynamics ng banda sa murang edad.
At iyon ang panahon
na nagkagulo na
para sa'kin.
Nakikita kami ng mga tao bilang boys next door,
at ganoon pa rin kami, nakakatawa man.
Ang nangyari lang ay boys next door ni Lord Lichfield
Jacuzzis at panlabas na ser--
Boy? Boy!
O, maraming salamat.
Lumabas kagabi. Di bumalik hanggang alas sais.
Gawin mo 'yong hangga't bata pa, di ba?
Gaya ng sabi, ineenjoy namin ang sarili namin, kaya...
Kukuha ako ng alak!
- Obsessed ka. - Wag! Inumpisahan mo 'tong kalokohang 'to!
Nagdadagdag
ng gasolina sa apoy,
Nilululon lahat ng matanganan ng mga kamay ko.
Ecstasy, cocaine, pag-inom.
Di makakain nang buo!
Talagang umiinom ako ng bote ng vodka sa gabi bago pumunta sa ensayo.
Bale nangyayari 'yon.
Nangyayri 'yon gabi-gabi.
AKING IMPYERNONG ALAK
May mga
meetings na mayroon sila sa'kin
kung saan... "kailangan naming umayos" na meetings.
Ano ang pinakamaganda sa pagparito?
Di nila inaasahan na narito ako.
Ang reaksyon sa mukha nila 'pag nakita ako.
Pumunta sa likod na parang Glastonbury nutter.
Si Glastonbury nutter.
Isa sa mga tao na napapanood sa It'll be Alright on the Night.
Baka tingin ng management na nakakadismaya ako.
Lalo na noong pumunta ako ng Glastonbury.
...anarchy.
Sinabihan akong, "Di ganyan kumilos ang nasa boy band."
Sa totoo lang, wala akong matinong sasabihin.
Kaya medyo...
medyo nakakabahala.
Sa tingin na...
Di ako handa o kayang gawin ang parte ko
ramdam na ramdam ang hinihingi sa'kin.
Isang araw, pumunta ako sa ensayo,
at noong tanghalian, sabi nila, "Rob, kailangan nating mag-meeting."
Sabi ko sa kanila, di ko na kaya pa.
Sabi nila, "Gusto nilang malaman kung gagawin natin ang tour na apat."
"Ano sa tingin mo?"
At sa huli,
alam mo, 'yong "Ano sa tingin mo?" ang nagdesisyon na
iwan ang Take That.
Sa wakas, ngayong gabi, ang bandang kulang ng isa.
Ang Take That ang masasabing pinakamatagumpay pagkatapos ng Beatles,
pero noong dumating sila ngayong araw para irecord ang BBC's Top of the Pops,
ay apat lang sila...
May galit ba kay Robbie?
Mayroon!
Makikinig ba kayo sa kanya kung mag solo career s'ya?
Hindi.
May plano ka ba?
Tingin ko ang plano ay
"Mawasak tayo."
Lumipat ako sa London bilang isang sikat na 21 anyos,
at lagi lang akong pupunta sa parties.
Wala akong direksyon.
Walang rason.
Sinasayang ko ang mga araw sa hangovers.
Mawalan ng kahulugan ng sarili.
Maging isang bagay na di mo na makilala.
Gusto kong gumawa ng bagay sa sarili ko.
May makamit na bagay. Maging isang tao.
Pero wala akong ginagawa.
Nasa Groucho ako nagdodroga.
Ano'ng gusto mong gawin kundi ka musikero?
Maging footballer?
Ewan ko talaga. Siguro maging magbababoy.
Kailangan ko ng tutulong sa'kin sa mga naiisip at mga tunog
na nasa isip ko.
1997 RECORDING NG UNANG ALBUM
Bale, sino ka?
Sino ako? Ako si Guy. At ako'y...
MD ni Rob at producer.
Bale, ano ang kinaalaman n'on?
Ilang film ang mayroon ka?
- Walang pahinga sa masama. - Walang pahinga sa masama!
Nag-umpisa akong gumawa ng album, pero di ko alam paano gagawin.
May listahan ng tao na ipinadala sa'kin,
at isa roon ay si Guy Chambers, at na naging, "Him."
Paminsan-minsang magtrabaho na musikero
iniisip na maging guro dahil natutuyo na ang lahat.
Bukos sa tagas n'ya sa bubong, na di n'ya maipagawa.
Kaya, kailangan namin ang isa't-isa.
- Good takes? - Oo.
- Good takes? - Oo. Napakagaling.
- Magpahinga ka na muna. - Ayos. Sabihin mo sa kanila.
Sige at magpahinga muna sandali. Maglakad-lakad o anuman.
Gusto ko ng coat.
Tingin ko mauupo muna talaga ako.
Okay.
Magkakasakit ako nang nakatayo.
Napapahinga ako sa pag-upo.
Life thru a Lens , ang unang album,
12 na araw naisulat, noong nakilala ko si Guy.
At... tingin ko nakagawa kami ng may halaga.
Pero
nakatingin kami sa bagay na babagsak.
Naadik sa cocaine at alak.
Imposibleng tulungan ang sarili ko.
Imposibleng tumigil.
Ayos ka lang?
Ayos lang.
Tingin ko walang tsansa na makaramdam bukod sa mahangover.
At pagkatapos
hindi hangover dahil ikaw ay
nasa proseso muli ng
paggawa ng hangover sa hinaharap.
Lasing rin ako na parang skunk.
Maganda ang tunog ko pagkatapos ng ilang baso.
- Nagawa natin nang maayos. Ayos! - Ayos!
Marami pang pinya!
Alam ko
noong nakilala ko s'ya, umiinom s'ya at shakes naman s'ya.
Talagang nasa bingit s'ya at,
alam mo na...
- Challenging? - Oo, syempre.
Talagang... talagang challenging.
Lintek.
Tingin ko ito ang bit na pinakamahirap
panoorin.
Dahil sa
sa pagpapahamak ko sa sarili ko.
Ang huling 12 buwan, ako'y, parang,
nawawala ang sarili ko sa kawalan, at di ko alam kung ano.
At nahihirapan ako sa mga interview.
Dahil di ko alam ang dapat sabihin at di dapat tungkol sa bagay-bagay.
GUEST PAKIUSAP WAG ISTORBOHIN
Nagkakaroon ako-- Nagkakaroon ako ng maraming pagdududa sa sarili.
Talagang ayoko mismo sa sarili ko noon.
Robbie Williams sa studio!
Nasabi ko na nailabas na ang new single ko?
- Kumusta ka? - Nabanggit ko ang--
Oo, Maayos ako. Ganoon na lang.
- Maayos ako, at kumusta ka? - Sige.
- Alam ng lahat na may problema ako. - At kumusta ka?
Pero... wala akong pakialam.
Nasa punto na ako ng walang balikan.
At...
Kailangan ko ng nakatatanda.
Ang buhay ko'y buhul-buhol talagang wala na sa kontrol.
Pero alam ng manager ko ang kailangang mangyari.
Kailangan kong dalhin kung saan at dalhin sa rehab.
Robbie, kumusta ka ngayon?
Bagong single sa ika-14 ng Hulyo. "Lazy Days." Maganda 'yon.
Mensahe sa mga fans mo na baka nag-aalala sa'yo?
Wag mag-alala sa'kin, ayos ako. Pero nalulungkot sa nangyari.
Noong isyu ni Michael Barrymore, may ilang libo sa labas ng bahay n'ya.
Kita-kita!
Ang hirap panoorin.
Nararamdaman ko uli.
Tingin ko ang ugat ng kadilimang 'yan ay
ang matitinding mga unos
na sobra, na maaga.
Pero dahil, sa panahong 'to, di ko malaman paano mabubuhay...
Alam ko na di ibig sabihing di ko kaya.
Alam mo, ayaw mong maging laos sa edad na 23.
Pwedeng magkaroon ng maraming treats
At kailangan mapunta nito kung saan dahil
wala nang iba pa.
"Malinis at payapa sa loob ng animnapung araw"?
Ganda, di ba?
Patay na payapa.
Tingin ko sa'kin, ay parang camp ng pagpapapayat.
Walang may alam na isang saging ang kinakain ko kada araw.
Papunta sa katapusan ng 30 araw ko, tumayo papunta sa 60 araw ko,
Nag-umpisa akong kabahan.
Bigyan mo 'ko ng linya.
Kotse ko ba 'yan?!
Nakakabilib na mas buhay ako agad.
- O, sige, action. - Robbie!
At nakuha 'yon sa 60 na araw lang.
- Gawin mo sa Kastila. - Gawin sa Kastila?
...kaso sa korte
...Robbie Williams
...para sa la meaty goodness. Pero isa pa...
May buhay diyan.
Nagbalik si Robbie.
- Nagbalik si Robbie. - Nagbalik si Robbie.
Dalawang taon na makalipas ang Take That.
Matagal akong naghintay. Kailangang magpatuloy.
1997 LAUNCH NG UNANG ALBUM
Heto at kasama sa backstage ngayong gabi at
kinakabahan.
"Sikat ba ako? Sikat ba ako?" Lahat ng gig na 'yon.
Wag itong tawaging pagbabalik!
Tara na!
- Robbie! - Robbie.
Robbie!
Gumugol ako ng dalawang taon kinalimutan ba't ko trabaho 'to.
Kung para saan 'to.
Di para sa pera. Di para sa papuri.
Gusto kong mang-aliw. 'Yon ang gusto kong gawin.
May nangyayaring kapana-panabik. Natututo akong maging entertainer.
Bagay na pwedeng puntahan ng mga tao at panoorin.
Pero ang record company ay kailangan akong ibalik sa puhunan nila.
Ang album ay lumabas, at bumenta nang 33,000 na kopya.
Maraming panganib na kaakibat 'to,
dahil lahat ito
ay akin.
Maraming salamat.
LUMAPAG NA ANG EGO
- Pangit ba kagabi? - Oo.
- Pangit ba gabi-gabi? - Hindi--
Bale, isa lang sa mga problemang mga kanta.
Sumusubok lang na humanap ng paraan para maabot mo 'yong pitch.
- Maraming salamat. - 'Yong kantang 'yon lang, di ba?
Ang "Old Before I Die" ay minsan ay parang hit-and-miss din .
Tingin ko dahil sa puntong 'yon ng set, ay ganado ka sobra.
Makinig ka nang maigi, 'yon lang. Makinig sa ginagawa ng iba.
Dahil maganda ang ginagawa ng lahat.
Dapat para kang, "A, tama! Parte ako ng magaling na bandang 'to."
- Di naman 'yon ganoon. - Sa pakikinig lang.
- Ayos. - Minsan ikaw ay...
Di naman madalas... ewan ko, parang...
Iniisip mo kung paano sasabihin, ano?
Hindi.
- Sige lang, sabihin mo lang. - Hindi, basta...
Tingin ko 100% mong ibinibigay sa crowd.
Di sa, "Ngayon tutuon naman ako sa pagiging singer--
Limang minuto ito bago ako mag-gig.
Alam mo 'yon?
- Ano'ng problema-- - Ano'ng kailangan mo?
- Layas. - Susuotin mo 'yan?
- Oo. - Mukha kang loko-loko.
Magtiwala ka sa sarili mo r'on, Rob.
Sa matalinhagang usapan, nalalaglag sa bangin ang karera ko.
At may ilan lang akong pinayagang singles
na di na papayagan ngayon.
At may memo na kumakalat sa record company
Na ilalaglag na ako.
Kapag nakita mo ang sariling nakatingin sa bangin,
baka makita mo sarili mong nakatingin pabalik.
Tingin ko alam ko ang sinasabi mo.
Tama, hinto.
Mukhang 'yon na yon para
sa Williams.
Ang gandang araw para r'on.
Pero sa likurang bulsa ko, ay may bagay na espesyal.
"Angels."
"Angels comes out, pagkatapos salamat sa Diyos dahil
nagbago ang lahat.
Nagbalik s'ya. Live sya.
Mas pinagaling. Siya si Robbie Williams.
...Si Robbie Williams, ay umakyat sa chart--
May bagay na nagkokonekta.
Mararamdaman mo 'yong momentum.
Parang rocket na lumipad. Na may kasamang...
Kasalukuyang, 'avin' ng 'it sa Shveden .
Kaya maaaring pumunta sa Shveden habang tayo'y ' avin ' ng ' it .
Ang benta ng album ay tumataas. Ang mga nanonood ay dumarami.
Mula sa panga ng kasawian,
kami'y mukhang nagkakaroon ng pag-abante sa mundo.
Buksan ang bintana. Hayaan ang ingay.
Buwan!
Ganyan ba talaga 'pag binuksan ang bintana sa standard radio station,
at lahat ng babaeng nasa labas ay nagsisisigaw?
- Parang nalalabhan ang panlabas ko! - Kumusta sa tirahan mo?
Gusto mo ba minsan ng normal na buhay?
Normal na buhay 'to.
Di ko alam ang espesyal sa kanta.
Pero anuman ' yon , mayroon ito.
Salamat!
Hello, Rob.
Di ito silver na sorpresa.
Di ito gold na sorpresa.
Ito ay platinum surprise!
Nag-platinum na s'ya, mga kaibigan!
Nabigla ako rito.
Ang galing.
May career ako!
Maraming salamat.
Robbie?
Ang galing nito!
Kilala bilang kabisera ng rock-and-roll ng Surrey.
Tama. Di ba.
- Tama? - Oo.
Enrique?
Nakakabilib s'ya, di ba?
Matagumpay talaga, subconciously ,
gumawa ng pantay na kasiyahan.
- Wala akong masabi. - Nagustuhan mo?
Talagang napakalupit.
Ito ang pangalawang beses na tagumpay ko.
Take That ang una.
Ito ang ikalawa.
Magaling.
- Napakalupit. - Salamat.
Pop star na 'ko ngayon.
AKo ang pinakakompleto... Ako ang pinakakompletong bagay.
Si Peter Snow, kinukuha ang lagda ni Robbie.
- Parang hampas sa kaliwa. - "Kaliwa"?
A, tama. All Saints.
Katanyagan, sa loob at labas, ay isang playground.
At di ko alam kung sino ako sa playground na 'yon,
Pero gusto kong naroon.
Pangalan at edad.
Nicole Appleton, at 23 ako.
Kung may isang gabi ka kay Robbie Williams, ano'ng gagawin mo?
Nagawa ko na!
Si Nicole Appleton ay nasa bandang All Saints.
Ang di gaanong ngumingiting bersyon ng Spice Girls.
- Pwede kong baguhin ng akin. - Nakakatawa 'yon.
- Gawin ko ba? - Sige!
Kaya, sa ilang punto, ang mga daan namin ay magsasalubong,
at nagkarelasyon kaming dalawa.
Mabait s'ya, at nakakatuwa, at malambing. Alam mo, napakabait na tao.
Ang relasyon ko kay Nic,
napakaimportante sa'kin n'on.
ang matuto na maging lalaki na dapat ay ako.
Alam mo, ito ang mga milagro na nangyayari sa buhay ko.
Alam mo 'pag ang bagay-bagay ay ayos?
Ngayong gabi ay ayos!
At sobra akong natutuwa!
Walang kaliwa. Walang kanan.
Abante lang.
1998 JAMAICA PAGSUSULAT NG IKALAWANG ALBUM
Hi, pare. Ano ang petsa?
- Ika-19 ng Enero. - Ika-19 ng Enero.
Ang taon ay. 1998.
Dito sa lugar ni Jake sa Jamaica.
Galing kami sa Gatwick kahapon, kami ni Guy. Mag-hello ka, Guy.
- Hello, Rob. - Hello, pare.
Sumama ka sa'kin.
Dinala ko ang buong studio kasama natin.
Maliit na 8-track. Para makapagrecord tayo habang nandito.
Ligtas 'yan, di ba? Ikandado mo lang.
Usog ka nang onti.
Ayoko 'yang pangit na mukha mo sa video diary ko.
Ang puti ko talaga.
Dahil puti ka naman talaga.
Mula s'ya sa Surrey.
Tradisyon na, mayroong "mahirap na ikalawang album" syndrome.
Di 'yon ang pakiramdam ko kasama si Guy.
Tingin ko ang ginagawa namin ay pinasasabik din s'ya.
Narito ako para paalalahanan ka Nahahanapin kita
Ito ay happy song
Siya ay isang nakatatandang kapatid,
tagaturo, tagaturo sa musika,
at ako ang estudyante.
Okay na 'yan diyan.
Kita n'yo naman, umuulan na.
Dali, Rob. Di dapat mabasa ang mga gamit.
Parang, may sobrang pagmamahal sa'min ni Guy sa mga puntong 'yon.
May balita kami mula sa Jamaica
Ikapitong araw.
At...
Ito ay magandang paraan para gugulin ang buhay mo.
- Ang ganda, di ba? - Ang galing.
Makakakuha tayo ng maraming inspirasyon dito.
- Ang lupit. - Ang lupit nito.
Talagang...
Isa 'to sa pinakamagandang lugar na narating ko.
- Oo. - Sa totoo lang. Doon sa taas.
Nakarating ka na sa Rhyl?
- Parang sobrang-- - Sa Wales?
Parang ganito.
O, Diyos ko, nasaan ang telepono?
Hello?
Si Nicky ba 'yan?
Si Guy 'to.
Nasa telepono s'ya.
- S'ya 'yan? - Oo.
- Pwedeng iwan ko na lang diyan? - Sige.
Iiwan na ni Guy 'yong camera dito.
Bale, parang nakatingin ako sa pinakamagandang tanawin na
nakita ko sa buong buhay ko.
Oo, sa totoo lang, di ako nagbibiro, narito ako sa lugar na 'to,
Mga nasa 3,000 talampakan ako sa kabundukan.
Panay lang kagubatan sa paligid,
Nakikita ko ang Kingston... di kita binibiro, ha,
sa pagdating ko at ipinakita ang lugar sa'kin,
Pumunta ako sa balkonahe at umiyak lang.
- Oo, Basta... - Wow!
Basta...
Basta sobrang
tuwang-tuwa.
Parang... alam mo na, para akong bata r'on.
Nakikipag-usap sa mom.
Tungkol sa nararanasan ko at...
Ang totoo ay...
Bata pa rin ako.
Alam mo, 16 lang ako noong sumali sa Take That.
At palagay ko mayroon parang wasak na kabataan doon
na parang
sumusubok na ayusin ang mga piraso sa nakaraan.
Pero...
Di ako makabitiw.
"Nakakaramdam ka ba ng lungkot?"
"Nalulungkot ka ba
sa mga taong... nakikilala mo?"
- "Na naiwan ka sa gilid ng daan." - Hindi, dapat tugma sa "et."
"Namatay ka na ba?"
Sa tingin ko, sa puntong 'to, ang alaala ko sa bandang 'yon
ay namantsahan na ng nararamdaman ko sa puntong 'yon.
Kaya, maiisip mo kung ano
pakiramdam ng batang 'to.
Sa tingin ko alam mong ayoko sa'yo
Di na kailangang sabihin
Sa tingin ko alam mong ayoko sa'yo
Nariyan ka pa ba?
Ba't di ka pa namamatay?
Paano ka natutulog?
- Alam mo? - Ano?
Ayoko ng chorus.
- 'Yong katotohanan na napaka... saya? - Oo.
Bale-- ayokong maging masaya 'yon. parang di bagay pag kinakanta ko.
Gusto ko 'yong magulo. Gusto ko na magulo gaya sa verse.
Di ako nagiging
ironic o...
Seryoso ako.
Ayoko sa mga lokong 'to.
Paano ka natutulog? Paano ka tumatawa?
Paano ka umiiyak? Paano ka nagsisinungaling?
Paano ka humahawak? Paano ka dumarama?
Paano mo ako pinananatili mula sa...
Galit. Kamandag.
Dura.
Dura!
Ang ganda n'on.
Oo, dinig ko nga.
Teddy bear!
Tara, dito sa kama.
Ibaba mo ang iniinom mo, at halika sa likod. Lambingin mo 'ko.
Hi, Dad.
Kinukwento ko 'yong banda ko dati.
- Sige. Tanong lang? - Sige.
Sino ang pinakaayaw mo at bakit?
Sino ang pinakaayaw ko?
Ayoko kay Gary
talaga
dahil
siya
ako ang dapat mayroon
ng lahat at ang career.
Gusto kong magbayad s'ya.
Ako ay...
- Paano? - Mapaghiganti ako.
Sa
pagkakaroon ng career
na siya
ang dapat mayroon.
Heto ang kanta tungkol sa grupo ng tao
na nakasama ko na talagang kakila-kilabot.
Ang mga taong 'yon ay ang Take That.
Alam mo, lima kami. May isang napakaliit.
At... parang may mop sa ulo n'ya.
Sinabihan ako na paalalahanan ka.
Ang isa na may mohican ,
at loko-loko s'ya.
At ang isa'y mukhang ganito.
Makinig.
May nang-boo sa akin sa ibaba
na parang kamukha ni Gary Barlow.
Wala na s'yang naibebentang records ngayon, girls!
Harapin na natin, laos na s'ya!
Sorry na ganyan ko itinuring si Gary.
Walang nagtatapos sa kasikatan noong bata
na balanse.
Ang mga taon na paghanap sa sarili, paghinog, at pagtanda...
na inilayo sa'yo ng lahat.
Nicky?
Pakasalan mo 'ko?
"Oo"?
Ayos.
O, sige. Bye!
Siguro ay kinukumbinse ko ang sarili ko na ako ang uri ng tao
na handa na sa ganoong uri ng commitment.
Alam kong hindi.
Di ko nga maalagaan ang sarili ko.
Wala ako sa malusog na estado
para ialok ang sarili ko bilang kapareha.
- Mauupo ka ba sound thing? - Oo.
At ang relasyon kay Nic ay natapos ilang buwan pagkatapos n'yan.
Tama na ang pagvideo.
Medyo traffic lang.
Siguro kaya pumunta.
- Di ako makapaniwalang nangyari 'yan. - Tingnan mo 'yan!
- Wow! - Parang dagat ng...
- Lintek! Parang-- - Panay putik.
Pakiramdam ko ay para akong sanggol
sa mundo ng mga matatanda.
Kaya, papunta na ako sa Glastonbury,
at di ko alam ang mangyayari.
Mga...
88,000 na tao.
Ito ang panahon ng kredibilidad.
At ito ang pinakamalaking gig sa career ko sa ngayon.
Tara!
Kunin na natin 'to!
Ntatakot ako.
Takot na takot.
Ito ang oportunidad na baka maging napakasama.
May kaunti pa rin sa'kin na "Ako pa rin si Rob mula Stoke-on-Trent."
"16 pa rin ako."
Ito ang mga pagkakataon na tingin ko ay magkakamali ako.
Kung alam n'yo!
Tingnan mo,
tinanggap nila 'ko!
Ako.
Basura mula sa Take That.
Ano ang pakiramdam na mayroong ilang libong mga tao
ang kumakanta ng mga salita na sinulat para sa'yo?
Nakakalango.
Parang ito ang dapat kong ginagawa!
Pero maiisip mo na subconsciously o consciously, na
"Di na makakabalik."
Nasa tumatakbong tren ako.
At ito ay lalaki pa nang lalaki.
Di ko iniisip na panoorin ang susunod.
Wala akong kakayahan para harapin ang...
susunod.
Isinalin ni: April Mae M. Berza