แฟนๆ 365,000 คนกําลังมุ่งหน้าไป คอนเสิร์ตป๊อปครั้งใหญ่สุดในอังกฤษ
ทําไมน่ะเหรอ เพราะผู้ชายคนนี้ จะมอบความบันเทิงให้พวกเขา
สุดสัปดาห์นี้ไม่ต้องสงสัยว่า นักร้องคนไหนดังสุดในอังกฤษ
นี่คือสุดสัปดาห์ของเขา
ร็อบบี้ วิลเลียมส์จะเปิดการแสดง ที่เน็บเวิร์ทสามวันติดต่อกัน
คนคลั่งรักร็อบบี้เข้ายึดเมืองแล้ว
ถ้าคุณไม่ใช่แฟนคลับร็อบบี้ ก็อยู่ห่างๆ ไว้ดีกว่า
(เน็บเวิร์ท อังกฤษ)
(3 สิงหาคม 2003)
การแสดงที่เน็บเวิร์ทเป็นประสบการณ์ ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิต
มีแต่ทะเลคนเนืองแน่นไปหมด
มันยิ่งใหญ่อลังการ
นี่คือจุดสูงสุดของอาชีพผม
ทุกอย่างพาผมขึ้นมาอยู่จุดนี้
ในตอนนั้นผมรู้สึกเหมือนตัวเอง เป็นศูนย์กลางวัฒนธรรมป๊อป
ขอบคุณ ที่ทําให้ฝันผมเป็นจริง เน็บเวิร์ท
ร็อบบี้
มีคนเขียนข่าวแย่ๆ ถึงผมเยอะมาก
แทบทุกสัปดาห์
และผมอยากให้คุณช่วยผมจําอะไรไว้หน่อย
นี่คือร็อบบี้ วิลเลียมส์
นี่คืองานของผม
สิ่งที่อยู่ตรงนี้
ผมเป็นนักร้อง ผมเป็นนักแต่งเพลง
และผมเกิดมาเพื่อมอบความบันเทิง
นี่คือสิ่งที่ผมทํา
ขอบคุณ
ผมเพิ่งได้รับประสบการณ์ที่ ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตจากเน็บเวิร์ท
และประโยคแรกที่เอ็นเอ็มอี เขียนวิจารณ์ผมน่าจะเป็น
"นี่ไง ไอ้เห่ยในกะลาครอบ"
ผมพยายามหาคุณค่าในตัวเองจากการทํางาน
ในขณะที่มีคนพูดกรอกหู และเขียนถึงผม...
หรือได้ยินคนพูดถึงตัวเอง ในวิทยุและทีวีว่าผม
ไม่มีค่าอะไรเลย
ฉันแค่อยากสัมผัสความรักที่แท้จริง
อยากรู้สึกอุ่นใจในจุดที่ฉันอยู่
ผมเชื่อสื่อของผม
แย่หน่อยที่สื่อของผมคือสื่ออังกฤษ
(ผมคือ)
(ร็อบบี้ วิลเลียมส์)
(ตอนสาม: ปิดฉากการทัวร์)
เก่งมาก
ขอเสียงให้เท็ดดี้หน่อย
- เรามีเค้กอีกนะทุกคน - มานี่สิ เท็ด
อยากเห็นเค้กที่พวกลูกอบกันไหม
วันนี้ผมมาช้าเพราะผมไม่อยากมา
มี...
ด้านอื่นๆ ของผม ที่ผมไม่อยากเห็นอยู่อีก
บอกได้ไหมว่ามีอะไรรอคุณอยู่
ผมกําลังจะดูคนคนหนึ่ง
กังวล
จนสติแตก
ถ่ายอยู่ไหม
ใช่
(ลอสแอนเจลิส)
สวัสดี ยินดีต้อนรับครับ
(3 มีนาคม 2005)
ไงครับ ผมร็อบบี้ วิลเลียมส์ และนี่คือสตูดิโอของผม
เป็นที่ที่เราใช้อัดอัลบั้ม ที่ใช้ชื่อชั่วคราวว่าอินเทนซีฟแคร์
ตอนอยู่กับกาย ผมไม่ได้คุมงานด้านดนตรี
นี่คือสตีเวน
(โปรดิวเซอร์/แต่งเพลง)
เขาคือน็อดดี้ โฮลเดอร์ อัจฉริยะตัวปลอม
แต่สตีเวนเป็นที่ปรึกษาด้านดนตรี
ที่ปล่อยให้ผมค้นหา สิ่งที่อยู่ในตัวได้อย่างเต็มที่
มันให้ความรู้สึกแปลกใหม่
และทําให้รู้สึกเป็นอิสระ
ใช่ ผมพยายามหาวิธีใหม่
ในการทําเพลง
เพลงใหม่ที่ผมกําลังทํา ต่างจากเดิมมาก...
ฟังแล้วอาจจะเหมือน ไม่เคารพคนที่ผมเคยทํางานด้วย
แต่มันรู้สึก...
ดีขึ้นเหรอ
เหมือนทําอัลบั้มเดี่ยวครั้งแรก
พอมีอินเทนซีฟแคร์ ผมก็ตัดสินใจออกทัวร์
และทัวร์ที่ผมทํา ใหญ่แบบไม่เคยมีมาก่อน
ถ่ายอยู่เหรอ
(ตรวจสอบเวที)
(ตุลาคม 2005)
- โคลสเอนเตอร์เตอร์สใช่ไหม - นั่นชื่อทัวร์เรา
รู้สึกยังไงตอนเห็นครั้งแรก
ตอนเด็กๆ ผมเลียนแบบ มาร์กาเร็ต แทตเชอร์เก่ง
แฟรงก์ สเปนเซอร์ด้วย แต่พวกเขาเป็นมุกคลาสสิก
น่าทึ่งมากว่าไหม เหมือนมียานอวกาศของตัวเอง
- เดี๋ยวฉันเอาไปทิ้งให้ - ทุกคนโอเคไหม
- มันแข็งแรงแค่ไหน - แข็งแรงสุดๆ
คือฉันขึ้นไปยืนได้ ขนาดฉันอ้วนเท่านี้นะ
- ใช่ อันนั้นใช่ไหมที่หย่อน - อันนั้นแหละ
เพลงแรกที่ผุดขึ้นมา เพลงเก่าๆ "เลตมีเอนเตอร์เทนยู"
(ผู้จัดการส่วนตัว)
"แองเจิลส์" สตีเวนล่ะ
เน็บเวิร์ทเป็นช่วงเวลา ที่โด่งดังและน่าเฉลิมฉลองที่สุด
ในชีวิตการทํางานของผม แต่ทัวร์นี้ยิ่งใหญ่กว่านั้น
- "ฟีล" - "ฟีล" เพลงนี้ต้องมี
ใช่
งานนี้ผมมีรถบรรทุก 93 คัน
รถบรรทุก 93 คันสําหรับเวทีของผม
ตอนนั้นผมคิดเลยว่า "ฉันมีรถบรรทุก 93 คันเลยนะ"
มันคือความสําเร็จขั้นสูงสุด
ทัวร์นั้นน่ะ
ผมมีเครื่องบินส่วนตัว มีสัญลักษณ์ "รว." ที่ด้านหลัง
บนของใช้บางชิ้น
ทําแซนด์วิชไว้ด้วย
นี่เครื่องบินของเอลตัน จอห์นใช่ไหม ผมรู้นะ
แม่งเอ๊ย
นายชอบใช่ไหม
ยังหัวเราะไม่หยุดเลย
โคตรดี
(จอนนี่ วิลก์ส)
มาดูนี่ก่อนเถอะ
จอนนี่คือเพื่อนสนิทผม
เขาคือ เมืองสโตก-ออน-เทรนต์ที่มีชีวิต
เขาไปกับผมทุกที่
เขาทําให้ผมหัวเราะ ทําให้ผมอุ่นใจ ทําให้ผมรู้สึกว่า
ตัวตนของผมก่อนเข้าวงเทกแดต ยังไม่หายไปไหน
- ขอบใจ - เก่งมาก หนุ่ม
- ขอบใจ - เก่งมาก เก่งจริงๆ โจส
- ว้าว - เจ๋งไปเลยว่าไหม
- ตะลึงเลยสิ - น่าทึ่งมาก
ดีมากๆ เลย หมอนี่รวยจริง
เรื่องก็คือ เวลาออกทัวร์ คนคิดว่าคุณไปโรม
ไปถ่ายรูปกับสแปนิชสเตปส์
(วันที่ 1 ดับลิน)
แต่ไม่ใช่เลย
(9 มิถุนายน 2006)
มันไม่เหมือนที่คุณจินตนาการไว้
ไม่มีเรื่องปกติ
แปลกดีเวลาเจ้าหนูร็อบ ไปยืนต่อหน้าผู้คน
และพวกเขาชื่นชมร็อบ
- มันบ้าดีนะ ใช่ แต่... - มันเป็นงานเขา
มันเป็นงานเขา และเขาเก่งเรื่องนี้ที่สุด
เดวิดต้องพึ่งสิ่งนี้ ถึงจะผ่านการแสดงนี้ไปได้
- นี่ผู้จัดการของร็อบ - เขากินไปสี่แล้ว
เขาไปติดมาจากไหนผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
(เดวิด เอนโทเวน ผู้จัดการ)
ผมมีระบบช่วยเหลือที่ดีอยู่ด้วย
ผมมีเดวิด ผู้จัดการของผม
และผมมีโจซี่
ผมมีจอนนี่ เพื่อนผม
คนดีๆ ที่จริงใจ
จริงใจที่สุดเท่าที่ทําได้
ยังมีความสัมพันธ์ ในแบบที่ผมเป็นเจ้านาย
- พร้อมไหม ร็อบ - ไม่เลย
ยังนึกอยากทําอาชีพอื่นอยู่เลย
เขาพร้อมแล้ว
น่าจะเครียดที่สุดในชีวิตแล้ว
- ใช่ไหม - ใช่
- ใช่ ฉันชอบนะ - โอเค
ดีแล้ว
ฉันหล่อที่สุดตั้งแต่เห็นมาหรือยัง
ไอ้หนุ่ม
เออ
เฮ้ย สองหนุ่มจากสโตก-ออน-เทรนต์
ใครจะไปคิดวะ
มาเล่นงานแรกให้มันจบๆ ไป
แล้วค่อยนั่งเครื่องบินหรูๆ กลับบ้าน
- แบบนั้นดีไหม - ดีเลย
มาตั้งใจกัน เรามาตั้งใจ ทําการแสดงดีๆ ให้พวกเขา
เอลวิส โปรดมอบความสงบ เพื่อยอมรับสิ่งที่เปลี่ยนไม่ได้
ความกล้าเปลี่ยนสิ่งที่ทําได้
- และปัญญาในการแยกแยะมัน - ขอบคุณมาก
แก๊งเราสู้ๆ
นี่ไม่ใช่การซ้อม
เปิดให้เข้าชมการแสดง
ร็อบบี้ ร็อบบี้
คุณเห็นไหมว่างานนี้ใหญ่แค่ไหน
ทําไมเราไม่เล่นใน โรงละครหมู่บ้านหรืออะไรแบบนั้น
สําหรับการเริ่มทัวร์
คืนนี้พวกคุณดูดีมาก ดับลิน
มีกี่คนในโลกที่ทําแบบนั้นได้ ใช่ไหม เปิดเวทีกลางสนามกีฬา
แล้วมีคนแปดหมื่นร้องบอกว่า
"คุณเจ๋งที่สุด"
เข้าใจไหม แบบนั้นมันไม่ธรรมดาเลย
พวกเขาคงมีปฏิกิริยาแบบ...
เพราะแบบนั้นคนดังถึงเป็นบ้ากันไง
(วันที่ 13)
(อัมสเตอร์ดัม)
พวกคุณมาจากไหนกัน เนเธอร์แลนด์เหรอ
- เนเธอร์แลนด์ - ร็อบบี้
- ไง สวัสดี - เรามี...
เราทําเพลงใหม่
อัลบั้มใหม่กําลังจะออกเร็วๆ นี้
เราเลยจะซ้อมเพลงนี้กันเป็นครั้งแรก
ยังไม่มีใครได้ฟังเพลงนี้เลย
แม้แต่ผมเอง ขนาดผมแต่งเองนะ แปลกดี
เพลงนี้ชื่อ "รู้ดบ็อกซ์" ผมคิดว่า
มันจะเป็นเพลงฮิตที่สุดของผม
ฟังครั้งแรกคุณอาจจะไม่เข้าใจ
แต่ผมก็ยังคิดว่ามันจะเป็น เพลงที่ฮิตที่สุด ว่าไหมเดฟ
- ใช่ - ฮิตกว่า "แองเจิลส์"
เหรอ ฮิตกว่า "แองเจิลส์"
ในขณะที่ออกทัวร์โคลสเอนเคาน์เตอร์ส
ผมทําอัลบั้มใหม่ไปด้วย
ดูว่าเรือที่ไม่มีกาย แชมเบอร์สลํานี้ จะแล่นไปในทิศทางไหน
นั่นแหละ เพลงนี้ชื่อ "รู้ดบ็อกซ์" ผมหวังว่าพวกคุณจะชอบ
ในอัลบั้มอินเทนซีฟแคร์
คนยอมให้ผมทําสิ่งที่คิดว่าน่าสนใจ
นั่นจึงทําให้ผมตื่นเต้น และทําสิ่งที่ต่างออกไป
ผมทําเพลงกับเพื่อนๆ จากสโตก-ออน-เทรนต์
เราเป็นคนบ้านเดียวกัน
มันคือทุกอย่างที่ผมอยากทําตอนอายุ 13
จังหวะบูมแบ็บบวกการแร็ปนิดหน่อย
ผมชอบตอนที่ทําอัลบั้มรู้ดบ็อกซ์มากๆ
สนุกกับการทําอัลบั้มนี้มาก
และมันรู้สึก
ว่านั่นคือตัวผม
และผมคิดไปเองว่าการที่ผมชอบมันมาก
จะทําให้มีกลุ่มผู้ฟัง ที่ชอบมันมากเช่นกัน
- คุณเชื่อมั่นในอัลบั้มนี้จริงๆ - ครับ
ใช่
ใช่ ผมเชื่อมั่นจริงๆ ใช่
วันนี้เป็นไงบ้าง ร็อบ
ที่จริงก็ดีมากนะ
เมื่อคืนเราแสดงได้ดี
กลับไปโรงแรม
เข้านอนเร็ว
แต่หลับไม่สนิท เพราะตื่นทุกชั่วโมงเลย
ลองเตะบอลทีมละสามคน กับคนอื่นๆ ซึ่งก็ดีนะ
คิดว่าหลังจากนั้นคงจะเพลียจนหลับ
แต่ฉันคงฟิตขึ้นมั้ง
- ผมลองตัวนั้นได้ไหม - ค่ะ
คงได้หุ่นที่เหมาะกับการแสดงแล้ว
ทัวร์นี้ยาวนานแค่ไหน
นานเลย
- เราไม่คิดเรื่องนั้น - เราไม่คิด
- ทําไปทีละวัน - เรานับวันต่อวัน เอาทีละการแสดง
ถ้าคิดถึงวันจบทัวร์ มันจะไม่มีวันจบ
หายใจเข้า
ชาร์ลีผู้ชี้ทางสว่าง
ปราชญ์ท่านหนึ่งกล่าวเหรอ
มันเรื่องจริงนะ นี่คือความจริง
ถ้าเริ่มคิดถึงตอนจบ นายจะผ่านมันไปไม่ได้
ถ้าเขาแค่คิดว่า "ฉันจะสนุก กับแต่ละวันที่ผ่านเข้ามา"
- มันจะโอเค ทําเป็นกิจวัตร - เว้นแต่ว่าผมคิดผิด
- พูดจริงๆ - ผมเชื่อๆ
เชื่อจริงๆ
ขอบคุณที่บอกนะ
มันรู้สึกราวกับว่านอกประเทศอังกฤษ ผมเป็นป๊อปสตาร์ได้
มีคนยอมให้ผม
มีความยิ่งใหญ่อยู่บ้างก็ว่าได้
เป็นปรากฏการณ์เลย
ในขณะในที่ในอังกฤษ
มันเหมือนหนังคนละม้วน คนตอบรับต่างไปมาก
ไปต่อกันที่ร็อบบี้ วิลเลียมส์ โซฟี
สําหรับฉัน ฉันแค่คิดว่า เขาไม่มีเสน่ห์เลยสักนิดเดียว
ฉันงงมาก ที่ผู้คนต้อนรับเขาเป็นอย่างดี
- มันทําให้ฉันเศร้ามากเลยนะ - เสียงเขาไม่ได้ดีขนาดนั้น
- เสียงไม่เอาอ่าวเลย - ฟังแล้วบาดหู
มันทั้งแหลมและกระด้าง
สัปดาห์ที่แล้ว ผมอยากตําหนิคุณนะ สาธารณชนชาวอังกฤษ
ที่โหวต "แองเจิลส์" เป็นซิงเกิลดีที่สุดในรอบ 25 ปี
ผมทํารายชื่อเพลงอื่น ที่ควรนํามาพิจารณาคร่าวๆ แล้ว
รายชื่อแรก เพลงอื่นเพลงใดก็ได้ ที่ปล่อยออกมาในช่วง 25 ปีนี้
รวมถึง "แองเจิลส์" เวอร์ชั่นคาราโอเกะ
มันรู้สึกว่า ในทุกๆ วัน
ผมได้อ่านสิ่งที่คนเขียนว่า ผมเป็นคนทุเรศแค่ไหน
เหล่าตัวเอก ที่มีปัญหากับผมเป็นพิเศษ
คือสตาร์ มิร์เรอร์
และพระเอกเลยคือเดอะซัน
ตอนที่วิคตอเรีย นิวตัน เขียนคอลัมน์บิซาร์
ซึ่งมีอิทธิพลกับคนอ่านมาก
(บล็อบบี้ วิลเลียมส์)
(วันที่ 41 บูดาเปสต์)
วิคตอเรีย นิวตันเกลียดฉันเข้าไส้ เธอไปหารูปทุเรศสุดๆ ของฉัน
"เอารูปนี้แล้วกัน เขาดูอุบาทว์ดี"
ฉันว่าเธอแอบชอบนาย
- ของมันแน่อยู่แล้ว - ฉันชอบเธอนะ
ฉันไม่ได้บอกว่าฉันไม่ชอบเธอ
- แค่บอกว่า... - ผมชอบคุณนะ วิคตอเรีย
จอนนี่ชอบคุณเพราะความจําเป็น
จอนนี่ชอบคุณ เพราะคุณมีอํานาจเหนือคนดัง
แต่กับผม... ผมกําลังจะขึ้นเวที ต่อหน้าคน 75,000 คน
ในประเทศที่ไม่ใช่อังกฤษ
ผมเพิ่งไปเดรสเดนมา เล่นสองคืนติด
หกหมื่นคน น่าจะขายตั๋วเกลี้ยงทั้งสี่วัน
ผมไปอัมสเตอร์ดัมมา เล่นที่เอกซ์... สเตเดียม
คนไปดูเจ็ดหมื่นคน ผมเล่นสี่คืน น่าจะเล่นสักแปด
ถ้าผมเล่นอีกโชว์ตอนนี้ ก็คงขายตั๋วได้อีก 2.5 ล้านใบ
คุณไม่มีปัญญาทําอะไรผม ขายอัลบั้มไป 50 ล้านอัลบั้ม
แต่ฉันชอบเธอนะ เธอไม่เคยทําให้ฉันช้ําใจ
(วันที่ 44)
(มิลาน)
เหมือนคนทั้งวงการพร้อมจะรุมกินโต๊ะ
ถ้ามีอะไรพลาดแค่นิดเดียว
การปล่อย "รู้ดบ็อกซ์" เป็นซิงเกิลแรก
ซึ่งต่างจากทุกอย่างที่ผมเคยทํามามาก
นี่แหละคือโอกาส
เดอะซันถือโอกาส ด่าผมกับเพลงผมเสียๆ หายๆ
"ซิงเกิลห่วยที่สุดที่เคยแต่งมา"
ท่อนแร็ปแย่มากแถมคุณภาพเสียง เหมือนอัดด้วยคีย์บอร์ดคาสิโอ
- เกลียดพวกแม่ยิ้มจริงๆ - เอาอะไรไหม
- สี่สิบห้า - เกลียดไอ้แม่ยิ้ม โคตรเกลียดเลย
- หา - สี่สิบห้า
- นายกําลังอารมณ์ดีเลยสิ - ดีจนน่ากลัวเลย
ฉันรู้ ช่างมันไปเถอะ ชีวิตเราดี จะโมโหไปทําไม
- ขอบใจ - เห็นใจกันบ้าง
- คุณไม่ได้หน้าบึ้งแบบนี้นานแล้ว - ไม่
- คืนนี้จะเล่น "รู้ดบ็อกซ์" ไหม - อาจจะเล่น
- อาจจะไม่เล่น - พร้อมระเบิด
ทําไมไอ้นี่ ตรงนี้ถึงน่ารําคาญนัก
- อีกเดี๋ยวเจอกัน - ไว้เจอกัน
มันต้องเป็นเพลงคลาสสิกแน่
คืนนี้ บนเวทีนี้
เพราะพวกคุณทําตัวน่ารักกับเรา
ผมเลยอยากเล่นเพลงใหม่ให้ฟัง
ชื่อเพลง "รู้ดบ็อกซ์"
พร้อมเต้นกันไหมครับ
ผมอยากเร่งความเร็วช่วงนี้จัง
ทําไมถึงอยากเร่งล่ะ
มันน่าอึดอัดน่ะ ไม่สะดวกใจเลย ช่างเถอะ
มันเป็น... ลูกรักของฉัน
ฉันไม่เคยภูมิใจกับเพลงไหน เท่า "รู้ดบ็อกซ์" เลย
ฉันตื่นเต้นกับอัลบั้มนี้มาก ตื่นเต้นมานานแล้วด้วย
ฉันรู้สึกเหมือน ได้ค้นพบตัวเอง แต่แล้ว...
ฉันก็ได้อ่านความเห็นแย่ๆ เกี่ยวกับเพลงนี้
ที่ผ่านมาฉันทนได้นะ
แต่แค่ตอนก่อนขึ้นเวทีนี่เอง จู่ๆ ก็คิดขึ้นมาว่า
"ทําไมคนถึงโหดร้ายจัง"
ฉันคิดว่าไม่ใช่ เพราะคําวิจารณ์หรอก แต่เป็น
"แม่ง ไม่ว่าฉันจะทําอะไร จะแต่งเพลงอะไร
ไม่ว่าจะร้องเพลงแบบไหน พูดอะไร
ในประเทศบ้านเกิด
สื่อก็จะเกลียดฉันและผลงานฉัน"
"ไม่ว่ามันจะเป็นอะไรหรือดีแค่ไหน"
(วันที่ 49)
(เบอร์ลิน)
- ยืดให้ตรงอีกหน่อย - ว่าไงนะครับ
ฉันว่าได้แล้ว
เข่าไปโดนอะไรมา
อายุ 32 น่ะ
เข่าเลยเป็นแบบนี้
มันคงสึกหรอจากสมัยอยู่เทกแดต
เราเคยใช้งานเข่าหนักมาก
ตอนนั้นก็คิดอยู่ลึกๆ นะว่า "พอแก่แล้วต้องได้ชดใช้กรรมแน่เรา"
และในขณะเดียวกันก็คิดว่า "ฉันจะไม่ยอมแก่"
แต่ตอนนี้แก่แล้ว และเข่าก็เจ็บ ขาหนีบก็แสบ
หลังก็ปวดเป็นพักๆ
มีอะไรอีกไหม
เอ็นร้อยหวายระบม
มีเพียบเลย
พอออกทัวร์ได้ไม่นานร่างก็แหลก
อาการเจ็บปวดตามร่างกายของผม
มีผลมาจากสิ่งที่อยู่ภายในใจของผม
ผมคิดว่าวิธีคิดของผม ทําให้ร่างกายใช้การไม่ได้
โจส หมอจะฉีดยาเพิ่มพลังให้ฉัน ใช่
- ร็อบ ไม่เอา - เอาสิ
- เอา - ไม่
- เอา - ไม่ ไม่จําเป็นหรอก
- จําเป็น - นายแค่เหนื่อย
- ต้องใช้ - ไม่
- คราวที่แล้วมันแย่มากนะ - ไม่เลย
- ไม่ ร็อบ - ต้องทํา
- ไม่ - ต้องทํา
- ไม่ โจซี่ อย่าเลย - ไม่เอา
พอเถอะ พูดจริงนะ อย่าห้าม
หลังจากนั้น มันทําให้นายรู้สึกแย่อยู่หลายวัน
- เปล่าเลย - จริงนะ
ไม่เลย ตอนนั้นเพราะฉันไม่สบาย หมอ เอาเลยครับ
ผมฆ่า... ผมจะฆ่าเขา
นั่นละที่ฉันเป็นห่วง จริงๆ นะ
เอาเลยหมอ
โจซี่ ไปได้แล้ว
มานี่ ฉันชอบยา มาเร็ว
ให้ไวเลยหนู ใช่ ขอห้า สิบเลย
ถ้าฉันไม่อุ้มมิคกี้อยู่ ฉันคงเห็นด้วยกันโจซี่เรื่องนี้
- ฉันรักยา - นี่ไง ดูสิ
- พวกนี้... - อีเมอร์เจน-ซี
ผสมนี่ใส่น้ําเปล่า
สําหรับฉัน อาการของฉันตอนนี้
การกินอะไรแบบนั้น
ก็เหมือนเอาปลาสเตอร์ไปแปะ...
แผลขาขาด
อยากให้ใช้สเตอรอยด์น้อยๆ เหรอ
สเตอรอยด์คือยาตัวที่...
ทําให้นายร่างพังไปสองวันหลังจากนั้น
- ชอบมากเลย - งั้นก็ได้
โอเค
อย่ามองนะ จอนนี่
นี่ครับท่าน
หมดนี่เลยเหรอ
- ใช่ - ใช่
โอ้โฮ หลุยส์
ดูสิ เลือดนายไหลออกมาแล้ว
ดร.แฟรงเกนสไตน์
หมอ อย่าหัวเราะตอนให้ยาสิ เห็นแล้วหลอน
- ได้ - จริงจังหน่อย
เข้าไปแล้ว
ไม่เป็นไร
ลุงร็อบหัวขวด
ฉันอัดสเตอรอยด์เพื่อโชว์นี้
สเตอรอยด์เพื่อโชว์นี้
ฉันชอบอัดยาบ่อยๆ
แต่ใช้ยาแล้วอ้วนฉุ
สเตอรอยด์เพื่อโชว์นี้
เพราะโชว์มันใหญ่อลังการ สู้โว้ย
ผมใช้สเตอรอยด์
หมอให้สเตอรอยด์ผม
โว้ว
หยุดๆ
ผมว่ายาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว
คืนนี้จู่ๆ ฉันก็รู้สึก เหมือนอยู่ในปาร์ตี้
ฉันเล่นน้อยสุด จากการแสดงทั้งหมดที่ผ่านมาเลยนะ
คืนนี้เล่นน้อยที่สุดจากที่เล่นมา
แต่พวกเขาก็ยังสนุกกัน มันเจ๋งมากๆ
นายรู้สึกไหมว่า ยามันออกฤทธิ์ ที่ฉีดไปน่ะ
- สเตอรอยด์ - ใช่
ตอนนี้รู้สึก
ใช่ รู้สึกแล้ว
แต่มันแบบว่า...
มากกว่าแบบ...
เป็นแบบนั้นมากกว่า
ซึ่งดีนะ
แต่อะดรีนาลีนก็ต้องทําให้คึกอยู่แล้ว
แสดงว่ามันไปผสมกับยาหรือว่าแค่...
ไม่รู้สิ ไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
แยกไม่ออกแล้วว่าตอนไหน ร่างกายหยุดตอบสนองแล้วเคมีทํางาน
(วันที่ 54)
(มิวนิก)
- วันนี้เป็นยังไงบ้างร็อบ - โคตรแย่
เลวร้ายมาก โทรมสุดๆ
ล้ามากเลย
ฉันรู้สึก
แย่มาก
ผมจําได้เลยว่าผมสงสัย ว่าจะผ่านช่วงนี้ของทัวร์ไปได้ยังไง
มันแบบว่า
"แบบนี้ไม่ดีเลย"
มันใหญ่เกินไปสําหรับผม
ใหญ่เกินไป
วันนี้ฉันฉีดสเตอรอยด์ไปหน่อย
มันดีนะ
ฉันโผล่ขึ้นไปบนเวที
แล้วต้องตีหน้าทะเล้นอยู่สองชั่วโมง
แม่ง
เก่งมาก
มีอมยิ้มให้เขาไหม
(คุณแม่งโคตรเจ๋งเลย ร็อบ)
ขอบคุณครับ ราตรีสวัสดิ์
(วันที่ 71)
(เวียนนา)
เราใกล้จะจบทัวร์ยุโรปแล้ว ที่ผ่านมาสนุกมากเลยนะ
แต่แค่ครึ่งทางเองนะ
แต่ที่ผ่านมา ทัวร์ยุโรปก็สนุกใช่ไหมล่ะ
หมอนี่บอกแต่ข่าวดีว่าไหม ไอ้บ้าเอ๊ย
- ตั้งตารอ... - นายถามฉันเช้านี้
- เมื่อเช้าฉันบอกว่าไง - "มีเวลาแค่ไหนในอังกฤษ"
"มีเวลาในอังกฤษแค่ไหน" ไม่ใช่ "ถึงครึ่งทัวร์หรือยัง"
ที่จริงก็ยัง ตอนนี้สองในสี่...
- สองในสี่เหรอ - สองในสี่เท่ากับเท่าไหร่
ก็ครึ่งนึงใช่ไหมล่ะ "ยังไม่ถึงครึ่งทางของทัวร์"
- น่าจะประมาณสองในสาม - เกือบเชื่อแล้วนะ
สามในห้า
สามในห้า ว้าว
หกสิบเปอร์เซ็นต์
(ทรีซัมกับสองสาวบลอนด์)
การออกทัวร์ที่ทั้งยิ่งใหญ่และยาวนาน
ประกอบกับการมีสื่อป่าวประกาศ
คอยตอกย้ําความรู้สึกและความคิดผม
ว่าคนอื่นคงคิดถึงผมแบบนั้น
เป็นอีกหนึ่งสาเหตุหลัก ที่ทําให้สภาพจิตใจผมย่ําแย่
(วันที่ 85)
(เริ่มการทัวร์ในอังกฤษ)
(กลาสโกว์)
ผมกลัวการกลับมาอังกฤษ
มันเป็นภาพแทน
ความเกลียดชังและความไม่ปลอดภัย
ผมตัดขาดจากประเทศ ที่เคยเป็นบ้านของผม
ทั้งทางร่างกายและจิตใจ
และมันส่งผลกับผมอย่างลึกซึ้ง
เป็นไงบ้างร็อบ
ยังไหวอยู่
ไม่รู้สิ ฉันแค่กลัวเวลากลับมาอังกฤษ
ประเทศอังกฤษ
คนดูในบ้านเกิด
ฉันเล่นมา 30 กว่าโชว์แล้วนะ
เยอะอยู่
ไม่รู้ กลับบ้านทีไรเล่นห่วยทุกที
ก็เลยวิตกหน่อยๆ
เรารู้จักกันมานานเลยใช่ไหม คนเก่ง
- ครับ - คืนนี้โอเคใช่ไหม
ผมรู้สึกแย่มากเลย
พอออกไปแล้วขยิบตาให้เราหน่อยนะ บอกฉันหน่อยว่านายโอเค ได้ไหม
- ได้ - นะ
- เธอว่าคืนนี้ฝนจะตกไหม - ตก
- คิดงั้นเหรอ - ค่ะ
ถามจริง
ไม่รู้สิ เห็นฉันเป็น นักพยากรณ์อากาศเหรอ
โชคไม่ดีเลย
บทความที่เดอะซัน เขียนถึง "รู้ดบ็อกซ์"
กลับส่งผลเสียในอังกฤษ
กับเพลง "รู้ดบ็อกซ์" ซึ่งฉันสัมผัสได้อย่างชัดเจนเลย
จากคนดูในยุโรป เวลาเล่นเพลงนี้คนจะสนุกไปด้วย
แต่พอเป็นคนดูที่นี่
พวกเขาผงะแล้วก็ทําหน้าแบบนั้น
มองหน้าฉันแบบงงๆ
และฉันเชื่อมั่นในเพลงนี้เต็มร้อยนะ
มันเป็นเพลงที่ดีมาก
มันคือตัวฉัน
แต่น่าเสียดาย
ที่สื่อมีผลต่อยอดขายอัลบั้ม
และมีผลต่อ "รู้ดบ็อกซ์"
สัปดาห์ที่แล้วฉันซึมหนักเลย
คนส่วนใหญ่เฉยๆ แต่นั่นเป็นปัญหา
ของตัวเพลง
เหมือนเวลาคุณปาอะไรใส่กําแพง แล้วมันร่วงลงมาหมด
แต่คราวนี้ผมปาขี้ใส่กําแพง แล้วทุกคนพากัน
"ดูขี้บนกําแพงสิวะ"
มันส่งผลกับผมมากๆ
ใช่ ส่งผลกับผมอย่างลึกซึ้ง
เพราะผมไม่เคยต้อง...
ทุกอย่างเป็นสัญชาตญาณ
และสิ่งที่เกิดกับเพลง "รู้ดบ็อกซ์"
ทําให้ผมไม่เชื่อในสัญชาตญาณ...
จนถึงตอนนี้
(วันที่ 92)
(ลีดส์)
ผมไม่อยากดูช่วงนี้เลย
เรากําลังจะได้ดูอะไร
การแสดงสองคืนในลีดส์ ที่ราวด์เฮย์พาร์ก
มีการบันทึกภาพและถ่ายทอดสด ไปยังโรงภาพยนตร์และบ้านคน...
มีคนดูประมาณ 42 ล้านคนอะไรแบบนั้น
มีคนดูอยู่ที่บ้านมากกว่าหนึ่งคน เอาแบบนี้แล้วกัน
มีความรับผิดชอบเยอะ
อีกเดี๋ยวฉันต้องเป็นยอดมนุษย์แล้ว
ข้างนอกมีคนมากันเยอะ ฉันรู้ว่าพวกเขาไม่ได้มาดูฉันเล่นแย่
และฉันรู้ว่าฉันเกิดมาเป็นใคร ในฐานะคนคนหนึ่ง
และอาชีพของฉัน คือการมอบความบันเทิง ซึ่งมันจะออกมา
แต่มันมีเรื่องของ
การมอบบางสิ่งอยู่ตลอดเวลา
ที่ทําให้เรารู้สึกคลื่นไส้
บางครั้งก็รู้สึกแบบ "มีคนดูเก้าหมื่นคนนะโว้ย"
บางครั้งก็รู้สึกแบบ "มีคนดูตั้งเก้าหมื่นคนเลยนะ"
มันเป็นเรื่องที่...
ประหลาดที่สุด
ที่เราต้องผ่านไปให้ได้
อีกอย่าง ดูนั่นสิ อย่างรถบรรทุกวอลโวคันนี้
รถบรรทุกวอลโวคันนี้ มาอยู่นี่ก็เพราะฉันใช่ไหม
ไม้ตรงนี้มาอยู่ที่นี่ก็เพราะฉัน
มองดูข้างหลังนายสิ
โครงไม้ทั้งหมดที่อยู่ตรงนั้น
ในพื้นที่หลังเวทีของเรา มันอยู่ที่นั่นก็เพราะฉัน
มันคือความรับผิดชอบ ตอนฉันเป็นลูกเสือ...
รถบรรทุกวอลโวคันนี้ จะมาเพราะนายไหมล่ะ
แม่ง
นายจะเอารถมาทําอะไร ดูสิ มันมีไอ้นั่นด้วย
มันมีของพวกนี้ ยกสูงขึ้นไปถึงนู่น
ให้ตายสิ
สลักเกลียวทุกตัว
ทุกซอกทุกมุม
ทุกคน
บางครั้งก็ทําให้เราอยากหนีไป
อาจเพราะ...
สิ่งที่ผมชอบในคลิปนี้
คือผมพูดจากใจ
ไม่ได้ปรุงแต่ง
และมันเปลี่ยนไปจาก...
ไง ลูกรัก มันเปลี่ยนไปจาก
ตอนแรกๆ ในสารคดีร็อบบี้ วิลเลียมส์
ไงลูกรัก
คนพวกนี้คือคนที่ว่าเหรอคะ
- ใช่ กินอะไรน่ะ - หนูจะมาขอพ่อ
ลูกมาถามพ่อเพราะลูกรู้
ว่าพ่อน่าจะอนุญาตให้กิน มากกว่าแม่ใช่ไหม
แม่เขา...
เปล่าค่ะ
แปลว่าใช่ ฟังนะ
พ่อเพิ่งดูถึงช่วงที่ น่าจะบอบช้ําที่สุดในชีวิต
เกิดอะไรขึ้นคะ
เยอะเลย ลูกจะได้ดู...
ลูกจะได้ดูสารคดีตอนที่โตกว่านี้มากๆ
- ก็ได้ค่ะ หนูจะเอาไปเก็บ - ไม่เป็นไร พ่อจะเก็บให้
บาย โชคดีนะลูก รักลูกมากนะ
- บายจ้ะ - เมื่อไหร่จะเสร็จคะ
บ๊ายบายลูกรัก
- เมื่อไหร่พ่อจะ... - ไม่รู้ ไว้เจอกัน
- บาย - รักนะ
มีความสุขไหม
- โอเคนะ - ใช่ ฉัน...
จากพ่อแสนดีสู่คนเพี้ยน
ก่อนขึ้นเวทีฉันดูล้ากว่ามากใช่ไหม
- ใช่ - จริง
ดูเป็นแบบนั้นใช่ไหม
ใช่
เอาพลังงานความเครียดทั้งหมด มาเปลี่ยนให้เป็น
ความบันเทิงชั้นดี
ดูหน้าเขาสิ
สองการแสดงต่อไปนี้ จะเป็นสองการแสดงที่
ทุกคนจดจําเพราะมันจะถูกบันทึกไว้
เราจะออกไปลุยกันให้เต็มที่
ทําสิ่งที่ทําอยู่ปกติ แล้วมอบสิ่งดีๆ ออกไป
เอลวิส โปรดมอบความสงบ เพื่อยอมรับสิ่งที่เปลี่ยนไม่ได้
ความกล้าเปลี่ยนสิ่งที่ทําได้
ขอบคุณมาก
(ราชาเพลงป๊อป)
ดูตาคู่นั้นสิ
คุณมองเห็นใช่ไหม
ผมเห็นอะไรอยู่
ความบอบช้ํา
ร็อบบี้ ร็อบบี้
สถานการณ์เป็นแบบนี้
เมื่อคืนเป็นหายนะสําหรับผม
ผมมีอาการวิตกกังวลก่อนขึ้นเวที
จนไม่ได้...
แสดงจนจบ
ผมสาบานเลยว่าคนดูอ่านใจผมออก
และตรงนั้นมีคนเก้าหมื่นคน
ไม่รู้ว่าคุณเคยฝันว่าอยู่บนเวที
แล้วไม่รู้บท ไม่รู้ว่าทําอะไรอยู่ไหม
ไม่รู้คุณเคยฝันแบบนั้นไหม แต่ความสมจริงและความน่าหวาดกลัวนั้น
กลายเป็นจริงสําหรับผม
บนเวทีที่ลีดส์
ขอบคุณมาก ลีดส์
ผมลงเวทีช่วงอังกอร์
และไม่อยากกลับขึ้นไปอีกเลย
ผมพูดไม่ได้ ตัวสั่นไม่หยุด และต้องเผชิญกับแผลใจ
เมื่อคืนเรากลับโรงแรม
และโลกของทุกคนก็พังทลาย
ผมได้แต่รู้สึกผิด
ผมกินยานอนหลับเพื่อให้นอนได้
เพราะเอาแต่คิดถึงการแสดงพรุ่งนี้ จนไม่มีทางหลับลง
(ลีดส์)
(คืนที่สอง)
ผมตื่นขึ้นมา
แล้วโจซี่ก็เข้ามา ผมบอกว่า "โจส คืนนี้ผมขึ้นเวทีไม่ได้"
เธอบอกว่า "ได้สิ นายแค่ต้องทําๆ ไป..."
ผมตอบว่า "ล้อเล่นหรือไง ยังไงก็ไม่ขึ้น"
จอนนี่เข้ามาบอกว่า "ฟังนะ"
เขาบอกว่า "ฉันเจอเดฟกับทิม..."
"ทิมมาร้องไห้กับฉัน"
ทิม ผู้จัดการผม ชายที่มีความอดทนอดกลั้นที่สุด
เท่าที่ผมรู้จักมา
ร้องไห้
นี่คือที่สุดแล้ว
ถ้าผมไม่ขึ้นแสดงที่ลีดส์คืนนี้
ผมต้องเสียเงินมากกว่าค่าจ้าง
เพื่อยกเลิกการแสดง
และชีวิตความเป็นอยู่ ของคนรอบตัวผมทุกคนจะจบสิ้น
นั่นจะเป็นจุดจบของอาชีพผม
ผมขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปที่นั่น ผมเห็นคนดู ผมรู้สึกโอเค
แล้วจากนั้นผมก็เข้าสู่ภาวะ
ทําลายตัวเองอย่างเต็มรูปแบบ
"นายไม่คู่ควรกับมัน"
"นายทําไม่ได้
ไอ้อ่อน"
"เรื่องไร้สาระเอาฮานี่ แม่งโคตรไร้ค่า"
ผมกลัวจนตัวแข็ง
ฉันภูมิใจในตัวนายนะ
ขอบคุณ
มาผ่านมันไปให้ได้กัน
พวกคุณทุกคนอาจคิดว่า นี่เป็นเรื่องบ้าๆ
ก็ใช่ บ้าจริงๆ
แต่ผมอยู่ในสถานการณ์ที่ผิดธรรมชาติ และผิดปกติอย่างที่สุด
มีคนรออยู่และรอมาตลอด ให้ผมทําพลาด
นี่คือวินาทีนั้น
ตอนนี้ผมต้องแสดง
เพื่อให้มีชีวิตรอด
ผมไปล้อมวง
แล้วเริ่มออกเดิน
ทันทีที่ผมเริ่มเดิน ขาก็เริ่มมีแรง
ผมไปถึงหลังเวที
งานนี้ไม่ดีก็ดับ
ขึ้นอยู่กับว่า
ความมั่นใจอันน้อยนิดที่ผมมีจะคงอยู่
หรือผมจะสติแตกไปเลย
หนึ่งสองๆ ขอบคุณ
ความจริงของเรื่องนี้ก็คือ การอยู่ในจุดนี้
ผมรู้ว่าคนครึ่งหนึ่งไม่สนใจ ส่วนอีกครึ่งคิดว่าผมสมควรโดน
แต่ผมแค่บอกให้คุณรู้ว่าผมเป็นทุกข์
ผมเจ็บปวดมากจริงๆ
เพราะผมแม่ง... ผมโคตรกลัวอีกแล้ว
คืนนี้ในลีดส์ ผมแสดงจนจบ
แต่เรายังไม่ปลอดภัย
ผม...
ตอนนี้ผมผ่อนคลาย
แต่ภายในบุบสลายไปแล้ว
เป็นยังไงกันบ้าง
ทัวร์นั้นทําให้บางสิ่งพังลง
เรื่องเป็นยังไงต่อไป
ผมไม่ได้เหนื่อยน้อยลง
ผมไม่ได้วิตกน้อยลง
สภาพจิตใจมีแต่ย่ําแย่ลง
และ...
สิ่งที่แย่ที่สุดยังมาไม่ถึง
คําบรรยายโดย พุทธชาด กุทอง