‪คิดว่าเราโง่รึไง
‪เราได้ข้อมูลจากมือถือพวกแกแล้ว
‪ใครเทรนกับฮิซบุดดินสองอาทิตย์ ‪เมื่อปีที่แล้วในเฟซบุ๊กไลฟ์
‪- แคมเบิล ‪- ครับ
‪- เอานํ้าร้อนมาซิ ‪- ครับ
‪แกรึเปล่า
‪คิดว่าเราโง่ที่จับพวกแกมารึไง
‪ว่าไง
‪ตำรวจต้องใช้เหตุผลในการจับเราด้วยเหรอ
‪สืบดูว่ามีใครในครอบครัวอีกมั้ย
‪เราได้จับใครมาอีกรึเปล่า
‪ครับ
‪เราต้องลองวิธีอื่น
‪แม่ยังไม่นอนอีกเหรอ
‪นี่เป็นของส่วนตัวของพ่อ
‪ลูกฟังท่านกูรูจิเทศน์เมื่อวานนี้เหรอ
‪(ประพต ซิงห์ ‪ทาเน เวสต์)
‪พ่อเคยเข้าอาศรมเหรอ ‪ไม่เห็นพ่อเคยเล่าให้ผมฟัง
‪พ่อเขาไม่เคยปกปิดอะไร
‪ตอนนั้นลูกทำงานอยู่ในนันเดด
‪ประพตที่รัก
‪ผมสบายดี
‪วันนี้เป็นวันที่สามของงานนาสิก
‪ในคำเทศน์วันนี้ กูรูจิพูดบางอย่าง ‪ที่ทำให้ผมกลัว
‪แต่คำพูดของกูรูจิมักมีหลายความหมายเสมอ...
‪โอเค เดี๋ยวแม่เข้านอนก่อนนะ
‪สงสัยจริงๆ ว่าทำไมเขาเรียกผมว่าอัศวัตถามา
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(ดูไบ 1995)
‪ฮัลโหล
‪บอกอะไรฉันหน่อยสิ
‪ปกติเราให้หรือได้รับของขวัญวันอีดรึเปล่า
‪ไกทอนเด...
‪เปิดทีวีดูสิ มีอะไรแปลกใจให้นายดู
‪ฮุสเซน เรห์มานิถูกกล่าวหาว่า ‪เป็นคนดูแลเงินใต้ดินของสุไลมาน อิซา
‪และใช้เงินนั่นลงทุนกับการค้ายาเสพติดแอฟริกา
‪ถ้าแหล่งข่าวเป็นที่น่าเชื่อถือ ‪สุไลมาน อิซามีส่วนเกี่ยวข้อง
‪กับกลุ่มค้ายา...
‪ของขวัญวันอีดล่วงหน้าสำหรับนาย
‪นายไม่มีอะไรจะให้หรือต้องรับ
‪นายหนีไปจากบอมเบย์ ‪เพื่อเป็นหมารับใช้ของรัฐบาล
‪ได้ยินมาว่าพวกนั้นผูกเชือกที่คอ ‪แล้วก็พานายเดิน...
‪เพื่อจะได้สูดกลิ่นหาข้อมูลให้พวกมัน
‪ฉันจะสูดกลิ่นไปจนถึงนาย...
‪ลองดึงเชือกจูงดูนะ
‪ดูว่าเชือกจะยาวพอมาถึงฉันมั้ย
‪เขาพูดความจริง มันเลยทำให้ฉันเจ็บปวด
‪เพื่อไปให้ถึงตัวอิซา ฉันต้องอยู่ระดับเดียวกับเขา
‪ปี 1995
‪พระพิฆเนศสลบไสลเพราะกินนมเข้าไปเยอะ
‪แต่คเนศคนนี้ยิ่งกระหายนํ้ามากขึ้น
‪เจ้าอ้วน เลิกแคะขี้มูกได้มั้ย
‪ไม่มีเรี่ยวแรงเลยรึไง เลิกอู้งานได้แล้ว
‪รีบๆ ยกหน่อย
‪นี่ ฟังนะ
‪อย่าเปิดไฟเขียวที่ก้นนายละกัน
‪ไม่งั้นฉันเหยียบก้นนายมิดแน่ๆ เข้าใจมั้ย
‪ไอ้ปากมาก
‪เพื่อขึ้นให้ถึงระดับเดียวกับอิซา ‪ฉันยอมทำงานสกปรกทุกอย่าง
‪บางครั้งก็ลงเงินกับผงสีขาว
‪บางครั้งก็แรดสีดำ...
‪เราให้ 2,000 ดอลลาร์
‪ไม่ได้หรอกเพื่อน 2,000 ดอลลาร์เหรอ ‪น้อยเกินไปมากเลย
‪นี่นอแรดนะ
‪บดเป็นผงแล้วทำให้เป็นชายแท้... แข็งแกร่ง
‪ทำให้มีพละกำลังทำ... รู้นะ
‪ฟังนะ มีความต้องการสินค้านี้อย่างมากในจีน
‪และเกรละ...
‪ว่าไง... ตกลงมั้ย
‪แต่ทุกธุรกิจก็เต็มไปด้วยคนที่เลวที่ยิ่งกว่าสัตว์
‪ฮาร์ช่า...
‪- นี่ ฮาร์ช่า ‪- ว่าไง
‪ผมอยากอยู่กินกับคุณ
‪บ้ารึเปล่า
‪ฉันแต่งงานแล้ว
‪คุณไม่รักผมรึไง
‪ฮะ
‪คุณก็รู้ว่าความตื่นเต้นในร่มผ้า ‪กับบนเตียงของเราเนี่ย...
‪มันไม่ใช่ความรัก
‪คุณกลัวปุรุชอตแตมรึไง
‪เขาบูชาฉัน
‪นั่นล่ะปัญหา
‪ฉันเป็นเหมือนเทพธิดา...
‪ไม่ใช่เมีย
‪งั้นเราก็มาสร้างวิหารของเรากัน
‪ว่าไง
‪- คุณจะทำอะไร ‪- ทำสิ่งที่อยากทำ
‪ไปได้แล้ว
‪ไปสิ
‪ผลักผมสิ
‪ผลักเลย
‪(วิลสันส์)
‪จดเบอร์ไว้
‪+2542609393
‪วิลสัน คามู เขาเป็นมิตร
‪โทรหาเขาได้ถ้าเจอปัญหาอะไร
‪วิลสัน นี่คเนศ ไกทอนเดหรือวิเวียน ชาห์
‪- สวัสดี ‪- สวัสดี
‪สินค้าสองล็อตมุ่งหน้าไปอินเดียแล้ว...
‪เป็นพวกปืนของกองทัพเคนยา...
‪มีนายพลบางคนพยายามสร้างปัญหา
‪ชีวิตของคุณยาดาฟเป็นเหมือนหนังลึกลับ
‪เธอมีลูกสาวอายุน้อยอยู่ที่บ้านในอินเดีย
‪อาการไอดีขึ้นรึยังลูก
‪คุณยาดาฟเกริ่นว่า
‪อิซามีหุ้นในวิสกี้ชั้นดีของเคนยา ‪ยี่ห้อเจนเทิลแมนอยู่ 50%
‪ผมเลยคิดแผนได้ ‪ว่าจะทำให้อิซามาเคนยาได้ยังไง
‪มาลองเล่นงานเจนเทิลแมนดู
‪ผมขโมยเจนเทิลแมนแล้วก็โทรหากานตา ไบ
‪เธอสอนผมว่าทำเหล้าเถื่อนยังไง
‪มธุก็กลายเป็นผู้เชี่ยวชาญทำเหล้าปลอมด้วย
‪ง่ายมากเลย หัวหน้า
‪แค่หยอดเหรียญแล้วก็เริ่มพนันได้
‪ไม่น่าจะมีใครที่นั่นเคยเห็นมันมาก่อน
‪บันทีมีไอเดียธุรกิจที่ฉลาด
‪เอาเกมของบอมเบย์เข้าเคนยา...
‪ล็อตเตอรี่ การพนันด้วยไพ่และกีฬา ‪แต่เล่นในคอมพิวเตอร์
‪เราเปิดคาสิโนชื่อคุกคู ‪และเริ่มขายเหล้าเถื่อนที่นั่น
‪เหล้านั่นมาพร้อมกับการรับประกัน
‪ว่ามันจะฆ่าคนสองคนในทุกๆ 10 คนที่ดื่มมัน
‪ผมเริ่มอัดถั่วดำอิซาได้ ‪เมื่อคนงานของเขา 20% ทำการประท้วง
‪แล้วก็สั่งให้บันทีเล่นงานปารุลการ์
‪แอกชั่น
‪เอาโทรศัพท์มาไว้ที่หูฉัน
‪เสียงฟาดยังไม่ดังพอ
‪แก้ผ้ามันรึเปล่า
‪เปล่าครับ
‪ลองหวดแบบเอากางเกงในมันออก ‪แล้วก็เอาโทรศัพท์ไว้ที่หูมัน
‪เอาโทรศัพท์จ่อมัน
‪ถอดกางเกงในมันด้วย
‪ท่านปารุลการ์
‪ฉันเคยบอกตอนนั้นแล้วนะว่าอย่าไว้ชีวิตฉัน
‪ตอนนี้นายกำลังจะเจอของหนักแล้ว
‪ว่ามา
‪อิซา
‪หัวหน้า
‪ผมอยากจัดการไอ้ไกทอนเด ‪กับพรรคพวกของมันให้สิ้นซาก
‪บอกผมหน่อยว่าจะทำได้ยังไง
‪แผนเจนเทิลแมนของผมได้ผลตามคาด
‪ภายในหนึ่งปี คนมากมายถูกส่งเข้าโรงพยาบาล ‪เพราะดื่มเหล้าเถื่อนเข้าไป
‪แล้วโรงงานก็เจอการประท้วง
‪อิซาต้องรีบแจ้นมาเคนยาแน่ๆ
‪ทุกอย่างเป็นไปด้วยดีแต่ผมก็ลืมบอมเบย์ไม่ลง
‪แล้วเมื่อไรที่ผมคิดถึงบอมเบย์ ‪ผมก็โทรหาคนสองคน...
‪คนแรกคือโจโจ...
‪คุณพ่อ ให้พรลูกที่ลูกทำบาปด้วย
‪สามวันแล้วที่ลูกมาสารภาพบาปครั้งสุดท้าย
‪ได้สิ โจโจ ว่ามาเลย
‪เมื่อคืนนี้ลูกพยายามอีกแล้ว
‪ทำไมลูกถึงพยายามหาจุดจบให้ชีวิตตัวเองนัก
‪บางทีลูกอาจจะรอให้มีคนค้นพบ
‪ความตายเป็นทางออกของคนขลาด
‪การใช้ชีวิตร่วมกับความรู้สึกผิด ‪คือการสำนึกผิดที่แท้จริง
‪ส่วนคนที่สองก็คือดิลบัค ซิงห์...
‪ซึ่งไม่เคยรับโทรศัพท์เลย
‪ตอนข้ามถนน มีผู้ชายสองคน ‪ขี่มอเตอร์ไซค์มาขนาบเรา...
‪นี่ ดิลบัค...
‪นายเสิร์ฟนํ้าให้ไกทอนเดเยอะจัง
‪ช่วยเอามาแบ่งให้ผู้หญิงคนนี้หน่อยสิ
‪ปารุลการ์ได้เลื่อนตำแหน่ง ส่วนเขาติดแหง็ก
‪ขอหัวหอม 250 กรัม
‪แล้วก็ขิง 50 กรัมด้วย
‪เท่าไร
‪ไม่เป็นไรครับ ไม่ต้องจ่าย ‪ผมไม่รับเงินจาก...
‪คุณเป็นเพื่อนของไกทอนเด
‪พระเจ้าตรัสกับเราโดยใช้เรื่องเล่า
‪พระองค์ปะติดปะต่อเรื่องของเราเข้าด้วยกัน
‪เพื่อทำให้เราเป็นหนึ่งเดียว
‪แล้วถ้าพระองค์ทำให้เจ้ามีทุกข์ ‪ก็เพียงเพื่อช่วยเหลือคนอื่น ณ เวลานั้น
‪ในอีกส่วนหนึ่งของโลก
‪โทรศัพท์ดังหลายรอบ อย่ารับนะ
‪ซาร์เทจ
‪ผมจะเช็กดู
‪เป็นไงมั่งล่ะ
‪ลูกรับทำไม
‪ไปกินข้าว
‪ทำไมถึงชอบโทรมากวนอยู่ได้
‪เราไม่ต้องการอะไรจากนาย
‪ทำไมพวกพ่อๆ นี่ถึงได้ขี้บ่นนักนะ
‪นายช่วยชีวิตฉันไว้ ‪ไม่งั้นไอ้ปารุลการ์คงเก็บฉันไปแล้ว
‪ฉันช่วยชีวิตนายเพราะคิดว่าพวกนั้นจะฆ่านาย
‪ฉันรับใช้ที่วัดเป็นประจำ
‪แต่เวลาทำงานที่เรือนจำ นายอยู่ตรงหน้าฉัน
‪ฉันเลยอดคิดไม่ได้ว่า "ทำไมเราถึงมารับใช้ ‪อาชญากรแทนที่จะรับใช้พระเจ้า"
‪นายอยากให้ฉันขอโทษรึไง
‪นายเชื่อในพระเจ้ามั้ย
‪ว่าไงนะ
‪นายเชื่อในพระเจ้ารึเปล่า
‪ไม่เชื่อ
‪ถ้าพระเจ้าไม่มีจริง ‪มนุษย์จะมีความคิดเรื่องพระเจ้าได้ยังไง
‪นายมีทางเลือกอยู่ทางเดียว
‪มอบจิตวิญญาณให้กับพระเจ้าผู้บริสุทธิ์
‪ฉันบอกแล้วไงว่าไม่เชื่อในพระเจ้า
‪ถ้าไม่เชื่อในพระเจ้า นายก็ต้องเชื่อในใครสักคน
‪ลองดูสิว่าใครคนนั้นช่วยนายได้มั้ย
‪ใครเหรอ
‪นักบุญ... นักปราชญ์... กูรู
‪- กูรู ‪- ใช่ มีเยอะแยะไป
‪ต้องมีใครคนนึงที่เหมาะสำหรับนาย
‪ลองหาดูสิ
‪ไดอารี่ของอัญชลี... เราเจอที่บ้านไตรเวท
‪ท่านครับ เราเจอเบอร์พวกนี้ในไดอารี่ของอัญชลี
‪ใส่เอาไว้ในรายการเบอร์โทร ‪ที่ต้องติดตามแบบถาวร
‪ครับผม
‪(อาศรมมุมไบ)
‪(วันที่ 11)
‪เราคือพระเจ้า ขอต้อนรับ
‪เราคือพระเจ้า
‪ยกแขนขึ้นด้วยครับ
‪เปลี่ยนเสื้อผ้าที่นี่เลยครับ
‪คุณทำงานด้านไหนเหรอ
‪มีธุรกิจของตัวเอง... ด้านเสื้อผ้า
‪คุณคาดหวังอะไร
‪ผมอยู่ระหว่างการหย่าร้าง
‪ได้ยินว่าที่นี่ทำให้จิตใจสงบ
‪ฉันชื่อพัทยา เอเบลแมน
‪ฉันดูแลอาศรมนี้
‪ปุชการ์บอกฉันว่าคุณมาเพื่อค้นหาสันติสุข
‪ใช่
‪พ่อผมเคยบอกว่า
‪กูรูจิเต็มไปด้วยความสงบสุข
‪เสียงของท่าน...
‪คำพูดของท่าน...
‪ยังคงอยู่กับเรา
‪คุณมีส่วนเกี่ยวข้องกับอาศรมมานานแค่ไหนแล้ว
‪นานมากเลย
‪รู้สึกเหมือน 4-5 ช่วงชีวิตแล้ว
‪งั้นก็คงประมาณ 20 ปีแล้ว
‪ตอนที่อาศรมก่อตั้งในโครเอเชีย
‪มันเป็นช่วงเวลาที่ดีมาก
‪พ่อผมเคยบอกว่า
‪ผู้นำและนักธุรกิจชื่อดังมักจะมาหากูรูจิ
‪ใช่ ท่านต้อนรับทุกคนเหมือนกันหมด
‪พวกแก๊งชื่อดังก็แวะมาด้วย
‪ผมได้ยินมายังงั้น
‪กูรูจิไม่เคยปฏิเสธใคร
‪งั้นก็คงเคยมีเจ้าพ่อที่กลับใจ
‪เราไม่สอนให้ใครกลับใจ ซาร์เทจ
‪เราแค่ให้ทัศนคติกับพวกเขา
‪ฉันอยากถามทุกคนว่า
‪เราได้เรียนรู้อะไรจากกิลกาเมช
‪เราเรียนรู้
‪ว่าการเสาะหาอำนาจและบารมี
‪เป็นสิ่งไร้ประโยชน์ ‪พอๆ กับการเสาะหาชีวิตอมตะ
‪เราเรียนรู้ที่จะมีความสุขกับชีวิตที่เป็นของขวัญ
‪มีชาสมุนไพรอยู่ข้างๆ ทุกคนแล้ว
‪สำหรับการฝึกความสันโดษ ขอให้ทุกคนดื่มชา...
‪หลับตา
‪ปล่อยให้พลังงานซึมซาบเข้าร่างกาย
‪นอนลงไปบนเสื่อ
‪ยืดขาออก
‪ทำตัวให้สบาย
‪และผ่อนคลาย
‪เราคือพระเจ้า
‪คุณทำตัวเครียดเกินไปแล้ว
‪ลูกพ่อ...
‪อย่าละอายใจไปเลย
‪ลูกทำดีที่สุดแล้ว
‪ชีวิตคืออะไรถ้าไม่ใช่ ‪การฝึกเติมเต็มสิ่งที่สูญเสียไป
‪การสูญเสียคือแก่นแท้ของการมีชีวิต
‪เมื่อทุกอย่างเริ่มดูไร้ความหมาย ‪เมื่อนั้นความใฝ่หาที่จะพบสิ่งใหม่...
‪นั่นเสียงใครเหรอ
‪กูรูน่ะ
‪ฉันเจอเขาในคุกเหมือนที่เจอเธอนั่นแหละ
‪ภาษาฮินดูของเธอแย่ ‪ส่วนของเขาก็ซับซ้อนเกินไป
‪ฉันเรียนภาษาฮินดูอยู่
‪คุณรู้จักคนใหญ่คนโตเยอะ ‪คุณช่วยทำให้ฉันได้มั้ย
‪พาสปอร์ตอินเดีย
‪เธอจะไปทำอะไรในอินเดียเหรอ
‪เป็นนางแบบ
‪จมูกเป็นดอกเห็ดแบบนี้เนี่ยนะ
‪หมอเปลี่ยนมันได้
‪ฉันไปอินเดียไม่ได้
‪เธอจะกลายเป็นนางแบบที่นั่นแล้วก็ลืมฉัน
‪เธอสอนฉันจูบได้มั้ย
‪หัวหน้า
‪ไตรเวทแวะมา แล้วอิซาก็มาไนโรบิแล้ว
‪ติดไว้ก่อนนะ
‪ว่าไง ไตรเวท
‪ดื่มนมจนเคลิ้มแล้วเหรอ
‪ต้องดื่มเยอะกว่านี่
‪กูรูจิบอกว่าไม่มีเครื่องดื่มอะไร ‪ที่ทำให้เคลิบเคลิ้มได้ดีเท่านม
‪ทำไมทุกอย่างที่นายพูดถึงวนเวียนอยู่กับกูรูคนนี้นะ
‪เพราะกูรูไขปัญหาชีวิต
‪ดิลบัค ซิงค์ก็บอกให้ฉันหากูรู
‪หากูรูแล้วฉันจะได้อะไร
‪นายจะได้คำตอบ...
‪สำหรับทุกคำถาม
‪เขามีคำตอบทั้งหมดได้ยังไง
‪ท่านมีคำตอบทั้งหมดได้ยังไงเหรอ
‪จิตใจที่บริสุทธิ์... ความนึกคิดที่รอบคอบ
‪ไม่มีความชั่วร้ายในตัวท่านแม้แต่นิดเดียว
‪ฉันแนะนำให้นายมีศรัทธาในกูรูจินะ
‪เพราะในอนาคต ท่านจะเป็นแสงนำทาง
‪อยากคุยกับท่านหน่อยมั้ย
‪ว่าไง
‪เราคือพระเจ้า
‪ใช่ คุณด้วย...
‪เป็นยังไงบ้าง คเนศ
‪ท่านบอกว่าผมจะมีชีวิตอยู่... ‪และผมก็ยังมีชีวิตอยู่
‪ไตรเวทส่งข่าวให้ข้ารู้ ‪เรื่องจดหมายความคืบหน้าของเจ้า
‪เจ้าทำได้ดี แต่ยังมีบททดสอบอีกเยอะรออยู่
‪ลองบททดสอบนี่ดู...
‪ไตรเวทบอกว่าท่านมีคำตอบทุกอย่าง ‪ผมเลยโทรมา...
‪ตกลงเจ้าทำบททดสอบของข้าเหรอ
‪ว่ามาเลย
‪ผมมีอะไรบางอย่างติดอยู่ในคอมาหลายปี
‪พรุ่งนี้ผมจะไปเอามันออก ‪ช่วยบอกผมหน่อยว่ามันจะเกิดขึ้นมั้ย
‪มันจะไม่เกิดขึ้น
‪ทำไม
‪มีใครบางคนที่ไม่อยากให้มันเกิดขึ้น
‪ใครเหรอ
‪คนที่เป็นทั้งยาพิษและยาอายุวัฒนะของเจ้า
‪คนซึ่งถูกดึงดูดด้วยพลังของเจ้าแต่ก็เป็นห่วง
‪คำพูดไร้สาระพวกนี้มีประโยชน์อะไร ‪บอกชื่อมาเลยแล้วผมจะได้จัดการซะ
‪คเนศ มันต่างกันนะระหว่างการบอกอนาคต
‪กับการรู้สึกถึงอนาคต
‪ฉันไม่รู้ว่าเขาพูดอะไร นายลองฟังซิ
‪สวัสดีครับ กูรูจิ
‪ว่าไง ไตรเวท
‪เขาอยากคุยกับท่าน ผมเลยโทร...
‪ผมขออนุญาตวางก่อนนะครับ
‪หัวหน้า มีรถอีกคัน...
‪มุ่งหน้าไปสนามบิน
‪ตามพวกมันไปเรื่อยๆ
‪พออยู่บนลานสนามบินแล้วส่งสัญญาณมา
‪เฮ้ย เอาผ้ามัดปากไว้
‪- กลัวรึเปล่า ‪- กลัว
‪จำทุกอย่างได้ใช่มั้ย
‪จำได้
‪อย่ากังวลไป
‪แค่ส่งผ้าอุ่นให้ไอ้เวรนั่นทันทีที่มันขึ้นเครื่อง
‪มันจะยกมาเช็ดหน้าแล้วก็สลบ
‪รับผ้าอุ่นมั้ยคะ
‪ฟังฉัน ออกไปซะ
‪ไอ้สารเลว
‪คุณได้อะไรที่หักหลังผมแบบนี้
‪ผมจะไม่หยุด
‪จนกว่าผมจะได้เฉาะกะโหลกมัน
‪ช่วยมันไว้ให้ได้นะ
‪เดือนที่แล้วมีการโจมตี ‪สถานทูตอินเดียในแทนซาเนีย
‪คนที่รับผิดชอบเหตุการณ์นั้น ‪อันตรายยิ่งกว่าอิซาอีก
‪เขาอยากจะลบอินเดียออกจากแผนที่โลก
‪ก็ช่างหัวมันสิ
‪ผมไม่สนห่าอะไรเกี่ยวกับอินเดียหรอก
‪ผมแค่อยากจัดการอิซา
‪บอมเบย์จะเสียหายไปพร้อมๆ กับอินเดีย
‪ฉันแน่ใจว่านายสนเรื่องนั้นแน่ๆ
‪จะเข้าให้ถึงตัวผู้ชายคนนี้เราต้องใช้อิซา
‪ผู้ชายคนนี้สำคัญต่อฉันมากพอๆ กับ ‪ที่อิซาสำคัญต่อนาย
‪แหล่งข่าวรัสเซียของเรารายงานว่า
‪ปากีสถานย้ายเชื้อเพลิงนิวเคลียร์ ‪ที่ถูกขโมยจากยูเครนไปมาลานดิในเคนยา
‪เยอะแค่ไหน
‪หกร้อยกิโลฯ
‪เราควรจะรอให้ของเข้ามา ‪โดยยังไม่ต้องมีการแจ้งเตือนงั้นเหรอ
‪ได้ข้อมูลอะไรจากบีเกิ้ลมั้ย
‪เราพยายามเค้นคอมันอยู่ ‪แต่มันยังไม่ยอมปริปาก
‪- เรารอไม่ได้แล้ว ‪- ผมเห็นด้วย
‪ทางสำนักนายกฯ เป็นกังวลมาก
‪แล้วพวกสมาชิกฮิซบุดดินล่ะ ได้อะไรมั้ย
‪เรากำลังเช็กประวัติพวกเขาอยู่ครับ ‪แล้วเราจะแจ้งให้ทราบ...
‪เมื่อไร
‪เรากำลังลองวิธีอื่นอยู่ครับ ‪แล้วผมจะรายงานครับ
‪(วิลสัน - คาร์วาส ‪ พวกบ้าคลั่ง - ฮบด)
‪- มีอะไรอีกล่ะ คุณตำรวจ ‪- วิลสันคือใคร
‪เคยได้ยินชื่อเขามั้ย
‪เขาเป็นน้องชายของไอ้ฮิซบุดดินคนนั้น
‪ชื่อซาด
‪เขาไม่อยู่บ้านมาอาทิตย์นึงแล้ว
‪อายุเท่าไร
‪ยี่สิบเอ็ด
‪ชาวบ้านแถวนี้บอกว่าตำรวจคงจับตัวเขาไป
‪เขาทำอะไรผิดกฎหมายเหรอ
‪ผมลองถามนักสืบเอกชนแล้ว ‪เขาบอกว่าไม่ได้รับรายงานอะไร
‪แต่ผมขอให้พวกเขาเช็กอยู่เรื่อยๆ
‪ผมขับให้เองครับ
‪โซย่า มานี่เร็ว
‪แล้วคนของพวกเขาก็ยิงทหารของเราอยู่ทุกวี่วัน
‪ผมอยากรู้...
‪และอินเดียก็อยากรู้
‪ว่าทำไมผู้หญิงปากีสถานถึงโกหกเรา
‪มาตลอด 20 ปี
‪ทำไมถึงปล่อยข่าว
‪ฉันบอกแล้วไงว่าไม่มีอะไรจะพูดแล้ว
‪ไม่มีเหรอ
‪เพื่อนๆ ของไกทอนเดตอนนั้น ‪ศัตรู พี่น้อง ไม่มีอะไรเลยเหรอ
‪ไม่มี
‪ไม่มีเลย
‪แล้ววิลสันล่ะ
‪วิลสันคือใคร
‪ฉันจะบอกทางออกของปัญหานี้ ‪เมื่อเธอจำบางอย่างได้
‪ฟังนะ อเวซ
‪บอกเรามาว่าแกพิมพ์ใบปลิวพวกนี้ให้ใคร
‪บอกมาดีๆ
‪บอกมา
‪เปิดสิ
‪เปิดปากแกซะ
‪เปิดสิ
‪เปิดปาก
‪- เปิดสิ ‪- มาจิด มาจิด
‪- อีกแป๊บเดียว ‪- พอแล้ว พอแล้ว
‪ไปพักก่อน
‪ดื่มซะ
‪น้องชายนายหายตัวไป
‪เขาชื่อซาดใช่มั้ย
‪พวกคุณคงจับตัวเขาไป
‪เขายังเป็นเด็ก
‪ไม่เคยทำอะไรผิด
‪นายเจอเขาครั้งสุดท้ายเมื่อไร
‪เมื่อสิบวันก่อน
‪แต่นายไม่แจ้งตำรวจเพราะ
‪ถ้าตำรวจไปสืบสวน
‪พวกเขาก็จะเจอใบปลิวพวกนี้ ‪ที่แท่นพิมพ์ของนายใช่มั้ย
‪ตอนนี้เรากำลังตามหาตัวเขาอยู่
‪อีก 4-5 ชั่วโมงก็คงรู้เรื่อง
‪แต่ก่อนจะถึงตอนนั้น...
‪บอกมาว่านายเคยเจอเขามั้ย
‪ไม่ต้องกลัว
‪ชาฮิด ข่าน
‪ผมเห็นหน้าเขาในเฟซบุ๊ก
‪เขาไม่ได้อยู่ในอินเดีย
‪เขาเชื่อจริงๆ ว่ามันถึงเวลาของกัซวา-อี-ไฮด์
‪อย่างอื่นผมไม่รู้
‪ผมแค่ได้รับคำสั่ง
‪ให้ไปส่งใบปลิวทั้งหมด ‪ที่บ้านของกาซาล่า บิบิในกามาทิปุระ
‪กาซาล่า บิบิใช่ไหม
‪นาสรีนมาหาฉันเมื่อสองปีก่อนจากไฮเดอราบัด
‪เธอเรียนรู้ธุรกิจได้เร็ว
‪แต่เข้าไปพัวพันกับลูกค้าเลวๆ
‪- ลูกค้าคนไหน ‪- ฉันไม่รู้
‪เธอจะหายไปกับพวกเขานานหลายเดือน
‪คราวนี้เธอก็ไปอีก ไม่รู้ว่าเธอไปติดโรคอะไรมา
‪ตอนนี้นาสรีนอยู่ไหน
‪ตอนแรกดูเหมือนจะเป็นโรคติดต่อทางเพศ
‪แต่มันลามเร็วมาก... ‪เรายังไม่ได้รับรายงานทางการแพทย์
‪ผมระบุอย่างชัดเจนไม่ได้ ‪แต่มันอาจจะเป็นกัมมันตภาพรังสีนิวเคลียร์
‪- ฮัลโหล ‪- โจโจ
‪นายโทรมาทำไม
‪พวกนั้นหักหลังฉัน
‪ใคร
‪ชีวิตของคนบางคนอยู่ในมือพระเจ้า
‪แล้วก็ไม่มีใครดึงออกมาได้
‪ชะตาเขายังไม่ถึงฆาต
‪ถ้าฉันรู้ดวงชะตาราศีมันก็จะรู้ว่าต้องฆ่ามันเมื่อไร
‪คนที่ตายเร็วเป็นคนที่โชคดีนะ
‪เส้นชีวิตฉันยาวเป็นทางด่วนที่ไม่มีวันจบสิ้น
‪เธอพูดถึงความตายราวกับ ‪เรียนปริญญาเอกทางด้านนี้เลย
‪เธอเคยเผชิญหน้ากับความตายเหรอ
‪คงไม่บ่อยเท่านาย...
‪แต่เมื่อไรที่ฉันต้องเผชิญ ฉันก็ปักหลักสู้ไม่ถอย
‪ฉันเคยพยายามยอมรับมันด้วยนะ ‪แต่โชคก็ไม่ได้เข้าข้างฉัน
‪ถ้าฉันมีกึ๋นแบบนายก็คงดี...
‪จะได้หลอกให้ความตายพาฉันไปกับมันด้วย
‪เธอจะไม่ตายจนกว่าเราจะเจอกัน
‪สาบานเลยว่าการพบปะกันของเราจะพิเศษ
‪ฉันจำเบอร์โทรของคนอื่นไม่ได้เลย
‪ทำไมเราไม่เจอกันในบอมเบย์ล่ะ
‪มุมไบ ไม่ใช่บอมเบย์
‪โธ่ ยัยงั่งเอ๊ย มันไม่สำคัญหรอก
‪ถ้าพรุ่งนี้ฉันจะเรียกเธอว่า คุกคู หรือโมโม่... ‪เธอก็ยังเป็นโจโจอยู่ดี ใช่มั้ย
‪อย่าเรียกฉันว่ายัยงั่ง
‪นี่เป็นครั้งที่สองที่นายเรียกฉันแบบนั้น ‪แล้วมันก็จะเป็นครั้งสุดท้าย
‪เธอมีปัญหาอะไรกับคำคำนี้เหรอ
‪ฉันเคยบอกแล้วนะ นายตุ๊ดตู่ ‪นายอยากจะสบถก็เชิญตามสบาย
‪แต่อย่าใช้คำนี้ ไม่ว่าจะตอนโกรธ ‪หรือด้วยความรัก เข้าใจมั้ย
‪พูดต่อเลย
‪จะพูดอะไรดีล่ะ ฉันลืมไปแล้ว ‪ว่าเมื่อตะกี้จะพูดอะไร
‪งั้นก็ดี
‪บ๊ายบาย
‪บอกหน่อยสิ...
‪เขารู้ได้ยังไง
‪ว่าคุณยาดาฟจะหักหลังเรา
‪นายพูดอะไรรึเปล่า
‪ฉันบอกนายแล้ว
‪ท่านมีคำตอบทุกอย่าง
‪ท่านรู้ได้ยังไง มีเพียงท่านเท่านั้นที่ตอบได้
‪อยากเจอกูรูจิรึเปล่า
‪ว่าไง
‪อยากเจอมั้ย
‪(โครเอเชีย 1999)
‪เวลาเป็นกัมมันตภาพรังสี
‪มันผุกร่อนและคงอยู่ตลอดไป
‪มันเป็นวัฏจักร
‪วัฏจักรนี้แบ่งออกเป็นสี่ยุค
‪สี่ยุค
‪สัตยยุค
‪เตรตายุค
‪ทวาปรยุค
‪และกลียุค
‪ยุคแรกคือสัตยยุค...
‪ยุคแห่งความจริง
‪ยุคแห่งความบริสุทธิ์
‪แล้วเราก็รู้ว่า
‪ความบริสุทธิ์ก็เหมือนโคเคน...
‪โคเคนที่ดีที่สุด...
‪รู้มั้ยว่าสัตยยุคจบยังไง
‪ความอิจฉาริษยาทางเพศ
‪จุดสุดยอดของเจ้า...
‪จุดสุดยอดของเจ้า ‪คือพลังที่มีฤทธิ์อำนาจที่สุดภายในตัวเจ้า
‪ถ้าควบคุมมันได้
‪เจ้าก็ชนะ
‪มีบางอย่างเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้น...
‪เขารู้ทุกอย่างก่อนและหลังจากชีวิตของเขา
‪แล้วก็ยุคที่สาม
‪ทวาปรยุค
‪อำนาจและความหลงรักตัวเอง
‪ร่วมสังวาสกัน
‪แล้วก็ให้กำเนิด
‪สิ่งที่เราทุกคนหลงรัก
‪ลัทธิวัตถุนิยม
‪เขาบอกว่าคนเราทำลายตัวเอง ‪เพราะความโลภและตัณหา...
‪และเข้าสู่กลียุคจากสัตยยุค
‪ช่วงเวลาที่สงครามเป็นธุรกิจ
‪ศาสนาเป็นธุรกิจ
‪ความรักเป็นธุรกิจ
‪ดนตรีเป็นธุรกิจ
‪มีอยู่ทางเดียวเท่านั้นที่จะหลุดจากกลียุคได้
‪รู้มั้ยว่าจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราหยุดกินวิตามินซี
‪โรคลักปิดลักเปิด
‪ใช่แล้ว โรคลักปิดลักเปิด มีคนตอบถูก
‪และหลังจากนั้น
‪มันก็จะทำให้บาดแผลที่เก่าแก่ที่สุดของเรากลับมา
‪เพราะไม่มีอะไรที่จากไป
‪ความทรงจำที่เก่าแก่ที่สุด
‪หรือความปลื้มปิติที่ลึกซึ้งที่สุด
‪ทุกอย่างอยู่ข้างในตัวเรา
‪เราจึงต้องควบคุมอาหารของเรา
‪อาหารของจิตวิญญาณและอารมณ์ของเรา
‪แล้วเราก็จะพบสัตยยุคอีกครั้ง
‪พร้อมๆ กัน
‪และนั่นก็คือเหตุผลที่ท่าน ‪กลายเป็นพ่อคนที่สามของผม
‪ท่านบอกผมว่าการจะรักษา ‪ระบบย่อยอาหารให้อยู่ในสภาพที่ดี
‪เราจำเป็นที่จะต้องรู้จัก
‪ยาพิษทุกอย่างที่เราใส่เข้าไปในกระเพาะ ‪จิตวิญญาณ หัวใจและเลือด
‪ไม่เช่นนั้นเราก็จะไม่รู้เลยว่า ‪ยาพิษชนิดไหนอาจจะกลายเป็นมะเร็ง
‪และทำลายตัวเรา
‪ท่านบอกว่าเราทุกคนมีโลกของเรา ‪อยู่ในรูก้นของเราเอง
‪- เพราะ... ‪- เราคือพระเจ้า...
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ