‪ระวัง
‪ซาด ขว้างแบบเดิมเลยนะ เพอร์เฟ็กต์เลย
‪เหมือนเดิมเลย
‪รับให้ได้ รับเลย
‪เสร็จเรา
‪ลูกสูงกว่าเอว ลูกนั้น "โนบอล"
‪บอกพวกนั้นสิ "โนบอล"
‪โนบอล
‪มันโนบอลได้ยังไง
‪มันสูงกว่าเอว...
‪ห้ามโกงโว้ย
‪- กรรมการบอกว่า "โนบอล" ‪- มันตํ่ากว่าเอวโว้ย
‪ไม่รู้กติการึไง
‪อย่าฮึกเหิมให้มากนักนะแก
‪ฉันจะอัดหน้าให้ยุบเลย ‪เตือนมันด้วยว่าจะโดนอัด
‪รีบพาไปเลย ก่อนจะโดนอัด
‪ปากมากนะแก อูรังเซบ
‪ไสหัวไปเลย
‪ไอ้มุสลิมกระจอก
‪- ไอ้ปากหมา ‪- โอ๊ย...
‪อยากมีเรื่องรึไง
‪แกบ้าไปแล้วเหรอ ซาด รีบเผ่นเร็ว
‪เฮ้ย บาลู... วิทยา...
‪เกิดอะไรขึ้น รีบเอารถมา
‪รีบเผ่นเร็วเข้า
‪คูชอล มันเลือดไหลนองเลย
‪เดี๋ยวนี้ประเทศเรากลายเป็น ‪ประเทศของคนต่างชาติแล้ว
‪และไม่มีพื้นที่สำหรับคนฮินดู ‪ในฮินดูสถานอีกต่อไปแล้ว
‪จากประวัติศาสตร์
‪ตอนแรกพวกโมกุลมา ‪ตอนที่เรากำลังต่อสู้กันเอง
‪พอคนอังกฤษมา เราก็ถูกแบ่งเป็นชนชั้น
‪เรามีโอกาสอีกครั้งตอนช่วงการแบ่งแยก
‪แต่เราเลือกที่จะประท้วงแบบไม่ใช้ความรุนแรง
‪ดูพวกเขาสิ ทะเลาะเบาะแว้งกันมา 2000 ปี
‪แต่ก็ยังเลือกรัฐบาล
‪โดยดูว่าใครจะทำให้ค่านํ้ามันถูกสุด
‪- งี่เง่าระดับสูงสุด ‪- 1400 ปี
‪ฮะ
‪อิสลามมีอายุ 1400 ปี ไม่ใช่ 2000
‪คุณมาทำอะไรที่นี่
‪นายรู้จักคนชื่อซาดมั้ย
‪คนที่มาเล่นคริกเก็ตเหรอ
‪เมื่ออาทิตย์ที่แล้วเกิดเรื่องเหรอ
‪เขาเป็นมือขว้างที่ห่วย
‪ผมตีลูกทะลุออกนอกสนามหมด
‪รู้มั้ยว่าเขาทำยังไง
‪เขาฟาดหัวราเมชจนแตก
‪- เลือดไหลยังกับนํ้าตกไนแองการ่า ‪- แล้วไง
‪แล้วเราก็พาราเมชไปโรงพยาบาล
‪แล้วซาดล่ะ
‪เขาคงวิ่งหนีไป
‪นายมีเบอร์โทรของใครในทีมเขามั้ย
‪ขอบใจนะ คูชอล
‪ทำไมถึงมาวุ่นวายกับเขาครับ
‪จับตาดูเอาไว้
‪ไอ้เวร แกทำอะไรวะ
‪พูดมา
‪พูดมาสิวะ
‪พูดมาสิวะ ไอ้เวร
‪พูดมานะ พูดมา
‪พูดมาสิวะ พูดมา
‪ไอ้สารเลว
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪- เรามาคุยกันเรื่องข้อตกลง ‪- ฉันรู้ว่านายอยากได้ข้อตกลง
‪ห‪ั‪วหน้านายไม่ได้สอนว่า
‪ต้องให้ความเคารพท่านอิซาเหรอ
‪อยากได้ข้อตกลงเหรอ แสดงความจงรักภักดีสิ
‪ยื่นมือมา
‪พิสูจน์ความจงรักภักดีของนาย ‪ทำซะ ไม่งั้นก็ออกไปได้เลย
‪จำรสชาติมันไว้
‪นี่คือสิ่งที่ชาฮิดก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน
‪การมีศัตรูไม่ใช่เรื่องแปลก
‪แต่ก็ต้องเรียนรู้ที่จะเคารพศัตรูด้วย
‪ให้ฉันจัดการชาฮิด ปัญหาทุกอย่างก็จบ
‪ไม่ได้
‪ฉันรู้ว่ามันงี่เง่า
‪แต่คนงี่เง่าก็อาจมีประโยชน์ได้
‪50 ล้านรูปี
‪หลักล้านไม่พอ
‪ฉันอยากไปเยรูซาเล็ม
‪เพื่อดูโดมแห่งศิลา
‪แต่ฉันไปไม่ได้ถ้าใช้พาสปอร์ตปากีสถาน
‪เพราะฉะนั้นไปขอร้องเจ้านายของนาย
‪ให้จัดหาพาสปอร์ตทูตอินเดียให้ฉัน
‪ไม่มีปัญหา
‪งั้นฉันไปก่อนนะ
‪ได้ เชิญกลับได้เลย
‪"ฉันคือเจ้าพ่อเมืองกรุง"
‪เป็นความผิดพลาดของผมเอง...
‪ขอให้ทุกคนให้อภัยผมด้วย...
‪บันที ไอ้สารเลวกลายเป็นนักกลอนไปแล้ว
‪และโซย่า นักแสดง
‪ผมได้กลายเป็นหมารับใช้ของมาดามยาดาฟ ‪ซึ่งต้องคอยเลียก้น...
‪อิซาหรือชีคที่เธอแนะนำให้ผมรู้จัก
‪ใต้
‪สาธารณะ
‪ฉันจะเอาข้อมูลนี้ไปยัดก้นใครได้
‪หมอนี่ให้ข้อมูลไร้สาระอยู่เรื่อย
‪จะไปไหน
‪บอมเบย์
‪พรุ่งนี้เป็นวันเกิดฉัน
‪ฉันมีนัดถ่าย
‪งั้นฉันจะโทรหาบันที
‪เขาจะได้ให้ผู้กำกับลาป่วย
‪ฟังนะ...มีงานปาร์ตี้
‪อทิตยา โจฮาร์จะอยู่ที่นั่น
‪ดาราของคุณไปด้วยสินะ
‪ใช่ เขาช่วยฉัน
‪เดี๋ยวนี้การนอนด้วยกัน ‪ถือว่าเป็นการช่วยเหลือกันสินะ
‪(ไนโรบิ 2003)
‪ทุกท่านครับ ผมขอเสนอเสียงร้องของคํ่าคืนนี้
‪คนที่เธอสูญเสียไปจะไม่หวนคืนมา
‪ความหวังที่วาดไว้ต้องกลับพังทลาย
‪เสียงหัวเราะเยาะใจที่ท่วนท้นด้วยนํ้าตา
‪คนที่ผ่านมาจะไม่มีวันหวนคืน
‪ไม่มีวัน...
‪ไม่มีวันหวนคืน
‪นี่เป็นปาร์ตี้วันเกิดที่แพงและห่วยแตกที่สุดของผม
‪แม้จะมีคนมาร่วมงานมากมาย ‪แต่ผมกลับรู้สึกโดดเดี่ยว
‪ร่างกายเต็มไปด้วยแผลเป็นจากเธอ
‪มากมายดั่งฟ้าเต็มไปด้วยดาว
‪เดินฝ่าเปลวไฟ...
‪ผมเฝ้าแต่คิดว่าทำไมถึงไปเจออิซา
‪ีคุณยาดาฟอัดผมจนติดกำแพงบ้านตัวเอง
‪คนที่ผ่านมาจะไม่มีวันหวนคืน
‪ไม่มีวันหวนคืน
‪สวัสดี คเนศ
‪สวัสดีครับ กูรูจิ
‪ขอให้มีความสุขในวันเกิดนะ คเนศ
‪ข้ารู้ว่าเจ้ามีเรื่องให้คิดหนัก
‪เรื่องเล่าเรื่องนี้จะช่วยเจ้าได้
‪ตอนเกิดสงครามระหว่างเทวโลกและยมโลก
‪มีช่วงนึงที่
‪ยมโลกมีอำนาจเหนือกว่า
‪ฝ่ายเทวโลกก็เลยส่งเด็กผู้ชายหน้าตาไร้เดียงสา
‪ชื่อคชาไปยังยมโลกเพื่อซุ่มดู
‪ชุกระชาร์ยา ผู้รอบรู้ในยมโลก
‪รู้เกี่ยวกับความลับของมริทซานจีฟนิ
‪มริทซานจีฟนิคือยาอายุวัฒนะทรงอานุภาพ
‪ที่ชุบชีวิตให้ฟื้นขึ้นมาได้
‪แล้วเมื่อเวลาผ่านไป
‪เทวยานี...ลูกสาวของชุกระชาร์ยา ‪ตกหลุมรักคชา
‪ฝ่ายยมโลกเป็นกังวล
‪พวกเขาไม่อยากให้เทวโลกรู้ความลับ ‪เกี่ยวกับอาวุธที่ทรงอำนาจที่สุด
‪ฝ่ายยมโลกก็เลยฆ่าคชา
‪ชุกระชาร์ยาจึงใช้มริทซานจีฟนิ
‪ชุบชีวิตคชาขึ้นมา
‪เทวยานีดีใจเป็นล้นพ้น
‪และคชาก็ได้รับคำสัญญา ‪ว่าเขาจะสามารถรอดพ้นความตายได้ตลอดไป
‪แล้วไงต่อครับ
‪แล้วข้าจะเล่าส่วนที่เหลือให้ฟังทีหลัง
‪เจ้ายังต้องเกิดอีกหลายครั้ง คเนศ
‪ตอนนี้ ขอให้เจ้าเข้าใจไว้
‪ว่าเพื่อจะชนะความตาย ‪คนเราต้องตายหลายครั้ง
‪ยังไงครับ
‪ผมจะไปถึงจุดที่ต้องเกิดใหม่ยังไง
‪มันไม่ง่ายเลย คเนศ
‪ต้องใช้การเสียสละ ไม่ใช่พละกำลัง
‪- ผมจะทำ ‪- เสียสละเหรอ
‪อย่างแรกผมต้องทำยังไง
‪หลอดแก้วที่คุณพบคือตัวริเริ่ม
‪ให้สร้างนิวตรอนสำหรับปฏิกิริยาฟิชชั่น
‪เกาหลีเหนือได้พยายามสร้าง ‪อุปกรณ์ฟิชชั่นมานานแล้ว
‪และผมคิดว่า
‪ตอนนี้พวกเขาขายอุปกรณ์นี้ในตลาดมืดแล้ว
‪แต่ดูเหมือนมันจะไม่ต้องใช้ ‪หลอดแก้วหลายหลอดนะ
‪ใช่แล้ว แค่สองสามหลอดก็เพียงพอ ‪สำหรับการริเริ่มระเบิด
‪นอกเหนือจากนั้นมันก็เป็นแค่ตัวกระตุ้น
‪แล้วคุณคิดว่าพวกเขามีกันกี่อัน
‪หลอดที่ดูธรรมดาๆ ที่คุณเห็นอยู่นี่
‪อาจจะเป็นอาวุธที่ร้ายแรงที่สุด ‪ที่เข้าสู่ประเทศอินเดียเลย
‪รายงานของแล็บเราระบุว่า ‪มันมีสารลิเธียม ดิวเทอไรด์
‪มันสามารถใช้เป็นตัวกระตุ้น ‪สำหรับระเบิดนิวเคลียร์ได้
‪มาลัมบอกเราว่ามีหลอดแบบนี้ทั้งหมด 10 หลอด
‪เรายึดมาได้ 5 หลอด
‪เราเชื่อว่าพวกมันจะต้องการทั้งหมด ‪เพื่อให้ได้ประสิทธิภาพสูงสุด
‪เราปลดล็อกแล็ปท็อปของอาลัมได้
‪และเราพบห้องแช็ตในเว็บมืด
‪ที่พวกฮิซบุดดินใช้ในการสื่อสาร
‪รามากำลังพยายามถอดรหัสอยู่ตอนนี้
‪ฟาเทห์... ชัยชนะ
‪นี่อะไรคะ
‪16, 7, 17
‪16 ก.ค.เหรอ
‪วันนี้วันที่แปด
‪จากรหัสที่เราถอดได้ ‪วันที่ 16 ก.ค.อาจจะเป็นวันลงมือ
‪เราต้องจับตาดูทุกซอกมุมของเมือง
‪คอยตามเชื้อเพลิงนิวเคลียร์...
‪ประสานงานกับสำนักงานภาษีการขนส่ง
‪ครับผม
‪แล้วเบอร์โทรศัพท์ที่เราเจอ ‪ในไดอารี่ของอัญชลีถูกเปิดใช้บริการรึยัง
‪ยังครับ แต่เรามีตัวอย่างเสียงของชาฮิด ข่าน ‪กับฮารูนซึี่งเป็นมือขวาของเขาแล้ว
‪- เราเจออะไรบ้างในห้องแช็ต รามา ‪- เรายังวิเคราะห์อยู่ค่ะ
‪แค่วิเคราะห์ไม่พอ ค้องมีส่วนร่วมด้วย
‪เพื่อให้พวกมันตายใจ ‪นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของเรา
‪พยายามนัดเจอชาฮิด ข่านให้ได้
‪เฮ้ย ลุกได้แล้ว
‪นั่งก่อนครับ
‪เขาโทรบอกผมแล้ว
‪รถบรรทุกคันนั้นทะเบียนคุจราต ‪หรือว่ามหาราชตระ
‪คุจราช แต่ขับมาจากคุทช์
‪ท่านครับ มีรถบรรทุกหลายพันคันเข้ามา
‪แล้วมีการตรวจเช็คทุกคันใช่มั้ย
‪พวกเขาพูดอะไรกันในห้องแช็ตห้องนี้
‪เรารู้เรื่องซาด
‪เพื่อนๆ เขาบอกเราว่า ‪เขามีเรื่องระหว่างที่เล่นคริกเก็ต
‪แต่ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปไหนหลังจากนั้น
‪แต่เดี๋ยวเราก็รู้
‪เชื่อเราสิ
‪บอกเรามาว่านี่คืออะไร
‪นี่ไม่เหมือนกับห้องแช็ตวอทส์แอพ
‪ทุกคนจะเข้าถึงข้อมูลได้อย่างจำกัด
‪ตามที่ถูกกำหนดเอาไว้
‪คนชื่อ "Girl 6" กำลังพูดถึงอะไร
‪เขาเป็นใคร
‪ใช่ชาฮิด ข่านรึเปล่า
‪ใช่
‪มีบางอย่างขาดหายไป
‪คนที่ใช้แล็ปท็อปพูดว่า
‪จะไม่มีการส่งของถ้าเขาไม่ได้รับเงิน
‪ชาฮิด ข่านตอบว่าเงินถูกขโมยไปแล้ว
‪และขอให้มีการร่วมมือ
‪ค้นหาต่อไป แล้วมีการพูดอะไรเกี่ยวกับเงินบ้าง
‪เราจะไม่เห็นข้อความเก่า ‪โดยการเลื่อนหน้าจอขึ้น
‪งั้นหาโดยการพิมพ์ในช่องค้นหาได้มั้ย
‪ได้ครับ
‪ว่าไง ซาร์เทจ
‪มาร์คานด์ ท่านเจอเงินในบ้านโจโจเท่าไร
‪ทำไมเหรอ
‪บอกผมหน่อยครับ
‪908 ล้าน
‪ช่วยบอกจำนวนที่แน่นอนด้วยครับ
‪908,676,000
‪- จะเอาไปทำอะไรเหรอ ‪- แล้วผมจะบอกครับ
‪ได้ผล
‪ตรงนี้เขียนว่าอะไร
‪เขาแสดงความยินดี ‪ที่มีการส่งของเมื่อวันที่ 10 มิ.ย.
‪รามา เขียนไปว่า "เราพร้อมจะส่งของ ‪ด้วยราคา 25 ล้าน"
‪เราลองต่อรองกับชาฮิด ข่านดู
‪แต่พวกเขาจะไม่สงสัย ‪ถ้าจู่ๆ เราเปลี่ยนคำพูดเหรอคะ
‪ไม่หรอก เขากลัว เขาจะตกลง
‪อ้อ
‪รามา เราไม่มีเวลาแล้ว
‪จะให้ผมเอาอะไรมาให้มั้ยครับ ชา กาแฟ
‪เอารายงานของวันที่ 10 มิ.ย.มาดู
‪ฺฮะ
‪เอารายงานของวันที่ 10 มิ.ย.มาดู
‪มีปัญหาเหรอครับ
‪เอาเทปกล้องวงจรปิดมาดูด้วย
‪ท่านครับ คือยังงี้...
‪ผมขอบอกว่า...
‪- เอาตัวเขามา ‪- ผมต้องขออธิบาย...
‪- เดี๋ยวสิ ขอผมพูดกับเขาก่อน ‪- ลุกขึ้น
‪ท่านคะ
‪ทานหน่อยมั้ยคะ ขนมพื้นเมือง
‪ไม่ล่ะ ขอบคุณ ได้เรื่องรึยัง
‪ยังไม่ตอบมาเลยค่ะ
‪คุณมาร่วมงานหลังจาก 26 พ.ย.เหรอ
‪ค่ะ
‪โจเซฟให้ฉันมาร่วมงานด้วย
‪ตอนนั้น ฉันรู้สึกแย่ลึกๆ ข้างใน
‪ฉันรู้สึกโกรธแล้วก็อยากทำอะไรสักอย่าง
‪แล้วตอนนี้ล่ะ
‪ฉันชินแล้ว
‪ยังเครียดอยู่
‪แต่ก็สนุก
‪ท่านล่ะคะ
‪ไม่รู้สิ
‪ทุกวันนี้บอกไม่ได้ว่ารู้สึกยังไง
‪- ตอบมารึยัง ‪- ยังเลยค่ะ
‪คราวหน้าช่วยปรึกษาคนอื่น ‪ก่อนที่จะส่งข้อความเรื่อยเปื่อยด้วยนะ
‪ไปอยู่ไหนมา
‪น่าจะสวดมนตร์กับพระอัลเลาะห์ ‪ให้ลูกน้องคุณรู้จักใช้สมองบ้าง
‪ไประบายอารมณ์ที่อื่นเลย ‪พวกเราก็เครียดเหมือนกัน
‪- เครียดอะไร ‪- มีปัญหาอะไรเหรอ
‪- ปัญหาคืองานของคุณไง ‪- เราทำงานกันอยู่
‪จะให้ฉันโทรหาปารุลการ์เหรอ
‪ขอร้องครับ ถอยไปก่อน
‪มาจิดทำหน้าที่เขาอยู่
‪ท่านคะ...
‪ตอบแล้วค่ะ
‪ต้องใช้พาสเวิร์ด
‪เราเค้นเอาจากมาลัมได้มั้ย
‪เขาไม่รู้อะไรเกี่ยวกับคอมพิวเตอร์เลย
‪แล้วเราก็จะเสียโอกาสเดียวของเราไป
‪รามา คุณคิดว่าไง
‪มันเสี่ยงที่จะพยายามแฮ็กตอนนี้
‪ถ้ามีบางอย่างผิดพลาด ‪พวกนั้นจะเอะใจแล้วเราก็เสียโอกาสเดียวที่มี
‪วันนี้คุณกลับบ้านเร็วนะ
‪ผู้คนครึ่งนึงใช้งานผม ‪ส่วนอีกครึ่งก็สงสัยในตัวผม
‪พวกเขาจะปลดผมจากคดีนี้
‪พวกเขาโง่มากถ้าทำแบบนั้น
‪เจอบ้านรึเปล่าวันนี้ มีที่ชอบมั้ย
‪พ่อกับแม่คงรำคาญอพาร์ตเมนต์เล็กๆ นี่แย่แล้ว
‪ถ้าเจออพาร์ตเมนต์ที่ชอบ
‪ผู้อาศัยคนอื่นๆ ก็จะไม่ชอบชื่อเราอยู่ดี
‪วันนี้ แม้แต่มาเฮชก็ยอมแพ้แล้ว ‪เขาบอกว่าโชว์แฟลตให้เราดูหมดแล้ว
‪บอกฉันอีกด้วยว่าให้เลือกแฟลต ‪ที่ผู้อาศัยคนอื่นๆ ยอมรับคนมุสลิม
‪ไม่งั้นก็อพาร์ตเมนต์ในดาหะนุ...
‪ใช่สิ
‪ให้คนมุสลิมไปอยู่ในที่ที่ไม่มีแม้แต่ไฟฟ้า
‪ฉันทำพลาดเองที่ขอให้พ่อย้ายมามุมไบ
‪เขาเป็นนักการเมืองที่มีอิทธิพลทีเดียว
‪ยินดีด้วยครับท่าน
‪- ขอบคุณ ‪- อาร์เชีย
‪สวัสดี เป็นไงบ้าง
‪คือ...
‪สามอาทิตย์ก่อนมีของถูกส่งไปที่มันดาวี
‪มีผู้มีอิทธิพลคนนึงปล่อยให้มันผ่าน
‪สำนักงานภาษีการขนส่ง
‪ท่านคิดว่าคนคนนั้นเป็นใคร
‪คุณเพิ่งมาถึงเหรอ
‪- ครับ ‪- มีโต๊ะบราวนี่ด้วยนะ
‪- อร่อยทีเดียว ‪- ไปลองสิ
‪เชิญเลย
‪สวัสดีค่ะท่าน
‪อ้าว เมฆา เป็นไงบ้าง
‪- ยินดีด้วยค่ะ ‪- ไม่เจอกันนานเลย คุณสวยมาก
‪- ขอบคุณค่ะ ‪- มานั่งกับเราสิครับ
‪- นี่อุเมชค่ะ ‪- สวัสดี อุเมช
‪ขออีกแก้วนึง
‪ขอบคุณที่แวะมานะ
‪เรียบร้อย
‪- เมฆา ‪- สวัสดีค่ะ
‪ฉันเพิ่งได้ข่าว ยินดีด้วยนะ
‪ขอบคุณค่ะ
‪เดี๋ยวฉันมา รอฉันด้วยนะ
‪ค่ะ
‪งานแต่งเมื่อไร
‪เดือนหน้า
‪ทำไมจู่ๆ ก็แต่ง
‪ซาร์เทจ เดี๋ยวค่อยคุยกันนะ
‪คุณรู้จักเขาแค่หกเดือน
‪- เราค่อยคุยกันวันหลังนะ ‪- มีคนกดดันคุณเหรอ
‪ไม่มีใครกดดันฉัน ซาร์เทจ
‪ฉันมีความสุขแล้ว
‪อย่าทำลายมันเลยนะ
‪เขาทำให้คุณมีความสุขได้ยังไง
‪ตั้งหลายปีผมยังทำไม่ได้
‪แต่แค่หกเดือน เขา...
‪เขาสอนผมหน่อยได้มั้ย
‪ผมถามเขาดีมั้ย
‪นายทำให้เมฆามีความสุข...
‪ฉันท้อง
‪สวัสดี ซาร์เทจ
‪สบายดีมั้ย
‪เธอมีปัญหาเรื่องฉันดื่ม
‪ผมทำตัวดีเสมอ
‪แต่เธอยังบ่นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ‪ที่เราเคยทะเลาะกัน
‪เธอไม่เคยเห็นผมว่าเท่าเทียมกันกับเธอ
‪เธอเป็นหมอแต่ผมเป็นแค่คนไข้
‪เธอตำหนิผมว่าเป็นต้นเหตุของปัญหาของเรา
‪เธอเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่เข้ามาในขีวิตผมแต่ผม...
‪ผมเป็นแค่สามีของเธอ
‪ซาร์เทจ เธอมีสิทธิ์ที่จะตัดสินใจ
‪ผมคัดค้านเธอเมื่อไรล่ะ
‪ใช่ แต่คุณรู้สึกเหมือนถูกหักหลัง
‪คุณแทบจะไม่รู้อะไรเกี่ยวกับผมเลย
‪ผมเปิดไปทิ้งไว้ตอนออกไปทำงานตอนเช้า
‪ผมจะได้รู้สึกว่ามีคนอื่นตอนผมกลับ
‪มีคนอยู่กับผมที่บ้าน
‪นี่ไม่ใช่เรื่องของความเหงา...
‪แต่เป็นเรื่องการเห็นคุณค่าของตัวเอง ซาร์เทจ
‪งั้นผมเป็นฝ่ายผิดเหรอ
‪การเห็นคุณค่าของตัวเองไม่ใช่ความผิดใคร
‪จักรวาลมาบรรจบกันเพื่อทำให้คุณรู้สึกแบบนั้น
‪คุณรู้ได้ยังไง
‪คุณอยากจะคุยให้ลึกกว่านั้นเหรอ
‪(โครเอเชีย 2003)
‪อย่ากินนะ ซาร์ดาร์จิ
‪ขอบอกเลย อย่ากินเลยเชียว
‪โกชินี่ร้ายนัก
‪พอติดแล้วจะไม่มีทางเลิกได้
‪ฉันท้อง
‪คุณรู้เมื่อไร
‪เราคุยกันเรื่องนี้ทำไม
‪แล้วเราก็ตกลงกันแล้วว่าจะไม่มีลูก
‪ใช่มั้ย
‪- ใช่มั้ย ซาร์เทจ ‪- ใช่ เราตกลงกัน
‪- เพราะคุณไม่อยากมีลูก ‪- ใช่ ผมไม่อยากมีลูก
‪ความเห็นของฉันไม่สำคัญอะไร
‪ฉันถึงได้ทำแท้งไง
‪คุณเองที่เป็นคนบ่นเรื่องโลกนี้ ‪แทบจะไม่มีพื้นที่เหลือ
‪ใช่ แต่เราก็อยู่บนโลกนี้ ‪ในเมืองนี้อย่างไม่มีปัญหา
‪ผมเบื่อหน่ายกับตัวเอง
‪เราไม่มีปัญหาเหรอ ซาร์เทจ
‪ผมรู้สึกเปล่าเปลี่ยว
‪ผมเหนื่อยหน่ายกับตัวเอง
‪เวลาลูกน้องผมขอให้ออกคำสั่ง
‪ผมตายอย่างช้าๆ อยู่ลึกๆ ข้างใน
‪ผมรู้ว่าต้องทำยังไง
‪แต่ทำไม
‪ผมหลง
‪คเนศ นั่นคือคำสาปของการเป็นพระเจ้า...
‪ผมไม่ใช่พระเจ้า
‪ผมเลยวิ่งหนี
‪จากอะไร
‪พ่อ พ่อทำอะไรเนี่ย
‪พ่ออ่อนแอ ถึงได้กลายเป็น...
‪มันไม่ใช่ความผิดลูก แต่เป็นความผิดพ่อเอง ‪ยกโทษให้พ่อด้วย
‪คเนศ... ยกโทษให้พ่อด้วย
‪คเนศ
‪คเนศ... ยกโทษให้พ่อด้วย
‪ฉันเกิดมาท่ามกลางความขัดแย้ง ซาร์เทจ
‪แม่ฉันเป็นชาวปาเลสไตน์
‪ส่วนพ่อเป็นคนยิว
‪เราเริ่มอยู่ในปารีส
‪ชีวิตเหมือนความฝันในคืนหน้าร้อน
‪วุ่นวาย บ้าบอ สนุก...
‪การปฏิวัติครั้งแรกเกิดขึ้น
‪ชาวปาเลสไตน์กว่าพันคนถูกฆ่าตาย
‪แล้วแม่ของฉันก็เริ่มรู้สึกเหมือนคนขี้ขลาด
‪เธออาศัยอยู่นอกประเทศปาเลสไตน์ ‪ขณะที่เพื่อนๆ ของเธอต้องเผชิญกับกระสุนปืน
‪เธอทิ้งจดหมายฉบับนี้ไว้ให้ฉัน ‪แล้วก็กลับไปร่วมการปฏิวัติ
‪ตอนนั้นฉันอายุ 14
‪แม่ฉันอายุ 38
‪เธอตายปีถัดมา
‪(ภาษาฮิบรู) ‪มันแปลว่าทำตามสัญชาตญาณตัวเอง
‪สำหรับเด็กอายุ 14
‪ที่ไม่มีแม่และพ่อที่เดินทางตลอดเวลา ‪มันหมายถึง...
‪เซ็กส์...
‪ยา...
‪และความสัมพันธ์ที่แย่ๆ ‪กับบรรดาผู้ชายที่เป็นภัยพอๆ กับฉัน
‪แต่ฉันก็รับมันทุกอย่างเพราะไม่เห็นค่าตัวเอง
‪คุณไม่รู้หรอก ซาร์เทจ ว่าคุณว่างเปล่าแค่ไหน
‪จนกระทั่งมีใครบางคนผลักคุณจนล้ม
‪พ่อผมเคยพูดว่า...
‪พระเจ้ามีอยู่ในทุกอณู พระเจ้ามีอยู่ทุกที่
‪คำพูดนั่นผ่านเข้ามาในหัวผม
‪ไม่มีอะไรข้ามาในหัวเฉยๆ
‪ผมเคยคิดว่า...
‪ไม่มีใครแล้วที่อ่อนแอกว่าพ่อผม
‪เขาไม่มีอะไรเลย
‪เขามีความสุขกับการยอมรับชีวิต ‪ที่เป็นแค่ขนเพชรของพระเจ้า...
‪แต่กลับกลายเป็นว่าผมอ่อนแอกว่าเขาอีก
‪ผมจะไม่อ่อนแออยู่อย่างนี้
‪ผมต้องทำย้งไง
‪คเนศ เจ้ามีลักษณะของราชสิก
‪พลังงานที่ดีเยี่ยม...
‪แต่พลังงานก็นำไปสู่ความสงสัยในตัวเอง...
‪เจ้าต้องสละความสงสัยในตัวเองทิ้งไป
‪ยังจำเรื่องกัทช์ได้มั้ย
‪คเนศ เพื่อเอาชนะความตาย ‪คนเราต้องตายก่อนหลายครั้ง
‪กูรูจิบอกว่าผมจะเกิดใหม่
‪ถ้าผมเลือกทางที่ถูกต้องในเวลาที่ถูกต้อง
‪โอเค
‪ฉันได้จัดงานปาฐกถาในดูไบ
‪เขาอาจจะมานะ
‪(ดูไบ 2003)
‪นี่คือเรื่องราวของมูฮัมเหม็ด บิน คาซิม
‪มูฮัมเหม็ด บิน คาซิมเป็นบุรุษผู้ซึ่ง ‪มีความสำคัญที่สุดคนหนึ่งในประวัติศาสตร์อิสลาม
‪จากประวัติศาสตร์ฮินดูสถาน ‪มูฮัมเหม็ด บิน คาซิมเป็นผู้ปล้น...
‪ทรราชย์ซึ่งเพราะความทะเยอทะยานส่วนตัว
‪และหลักการทางศาสนาได้โจมตีฮินดูสถาน
‪สังหารผู้คนและใช้ความรุนแรง ‪เพื่อสร้างรากฐานอิสลามที่นี่
‪แต่ในปากีสถาน คนจำนวนมากนับถือ ‪มูฮัมเหม็ด บิน คาซิม
‪ว่าเป็นสุดยอดผู้นำของชุมชนพวกเขา...
‪และเป็นผู้ก่อตั้งประเทศ
‪มูฮัมเหม็ด บิน คาซิมจะยังคง ‪เป็นบุคคลสำคัญที่สุดในประวัติศาสตร์ปากีสถาน
‪เขาเคยเป็นนักรบซึ่งปราบซินห์ ‪และทำให้มันกลายเป็นดินแดนอิสลาม
‪ตอนอายุ 17 เขายึดซินห์ได้
‪โดยฆ่ากษัตริย์ดาฮิร์...
‪และประกาศกับโลก
‪ว่านักรบอิสลามสามารถทำได้ทุกอย่าง ‪เพื่อให้ประสบความสำเร็จตามหน้าที่
‪เหล่าผู้กล้าในอดีตสอนเราให้จับดาบ
‪และใช้มันเพื่อปฏิวัติชุมชนของเรา...
‪ไอ้เวรเอ๊ย เลิกแคะจมูกได้แล้ว นายอยู่ในดูไบ
‪ถ้านํ้ามันพุ่งขึ้นมา พวกผู้นำศาสนาอิสลาม ‪จับนายไว้ที่นี่แน่ เวรซะจริง
‪พูดได้เยี่ยม
‪แล้วต่อมาก็ถึงตำนานของ ‪ราชาแห่งผลไม้ ซึ่งคือมะม่วง
‪นํ้าหวานจากมะม่วงหวานกว่า ‪นํ้าผึ้งที่หอมหวานที่สุดจากสรวงสวรรค์
‪ความโหยหามะม่วงสุกแก่กล้ามาก
‪จนทำให้คนง่อยเดินฝ่าทะเลทรายได้
‪เยี่ยมมาก
‪ผลไม้ชนิดนี้เป็นผลพวงของการอุทิศตนของคู่รัก
‪เรื่องราวทุกๆ เรื่องมีช่วงเวลา ‪ที่จะเดินหน้าไปในแนวไหนก็ได้
‪วินาทีนั้นของชีวิตผมได้มาถึงแล้ว
‪ผมควบคุมระเบิดไม่ได้แต่ควบคุมอนาคตตัวเองได้
‪ถ้าผมฆ่าชาฮิด ข่าน ‪ผมจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข
‪แต่ก็จะกลายเป็นทาสของคุณยาดาฟ
‪ถ้าผมไว้ชีวิตเขา ชีวิตผมก็จะเป็นอย่างที่กูรูจิพูด
‪ความเสียสละ
‪การเกิดใหม่
‪พระเจ้า
‪ณ วินาทีนั้น ฉันเปลี่ยนแปลงอนาคต ‪ของคนหลายคน ซาร์ดาร์จิ
‪ของชาฮิด ข่าน ของนาย
‪ของบอมเบย์ เมืองของฉัน...
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ไปกันได้แล้ว
‪- คุณยาดาฟ... ‪- ไปกันเร็ว
‪คืนถัดมา ผมก็โยกย้ายถิ่นฐานจากเคนย่า...
‪จากชีวิตห่วยๆ ของผม
‪ฮาร์ช่า
‪ไปกันเถอะ
‪ฮาร์ช่า
‪เครื่องบินรอเราอยู่
‪มาเร็ว
‪ฮาร์ช่า
‪มธุระ หยุดก่อนได้มั้ย
‪- ผมปั่นกาแฟอยู่ ‪- มันน่ารำคาญมาก
‪ผมคิดว่าคุณควรจะเลิกคิดเรื่องไกทอนเดนะ
‪ฉันไม่สนเรื่องไกทอนเด
‪ฉันควานหาตัวชาฮิด ข่านมา 11 ปี
‪ไกทอนเดเป็นเครื่องมือของฉัน ‪ฉันรู้ว่าทำยังไงให้เขาพอใจ
‪รอดูก็แล้วกัน
‪(โซย่า จามิลา ชาอิคห์ ‪คเนศ ไกทอนเด)
‪- โทรศัพท์ค่ะ ‪- ขอบใจ
‪ฮัลโหล
‪นี่จามิลารึเปล่า
‪แป๊บนึงนะคะ
‪นี่ใครพูด
‪อยากให้ไกทอนเดเลิกรังควานรึเปล่า
‪(ศรีลังกา ‪2004)
‪เพื่อนฝูง
‪บันทีส่งของบางอย่างมา ‪เพื่อให้นายอารมณ์ดี มันอยู่ในห้องนอนนาย
‪เซอร์ไพรส์
‪เดี๋ยวนี้คุณไม่คิดถึงฉันเลยนะ ‪ฉันก็เลยแวะมาหา
‪เธอมาที่นี่ทำไม
‪- คุณหมายความว่ายังไง ‪- นายพาเธอมาที่นี่เหรอ
‪เปล่า... บันทีส่งเธอมา
‪หุบปากไปเลย
‪เริ่มเก็บข้าวของได้ เราต้องไปวันนี้
‪คุณยาดาฟโทรไปหาเธอใช่มั้ย
‪เธอบอกที่อยู่ของฉันให้หล่อนรู้เหรอ
‪เราต้องเก็บข้าวของ
‪เก็บข้าวของเหรอ
‪ถ้าหัวหน้าบอกว่าให้เก็บของ เราก็ต้องเก็บของ
‪ไรโกะ
‪ปิดไฟ
‪มันเป็นความคิดของคุณยาดาฟ ฉันกลัว
‪พ่อของเขาเป็นผู้อำนวยการสร้างหนัง ‪และเขาก็สัญญาว่าจะให้บทฉัน
‪ฉันแค่ทำสิ่งที่คนอื่นๆ ทำ
‪ทุกวันฉันเฝ้าแต่คิดว่าคุณจะส่งบันทีมาฆ่าฉัน
‪ฉันขอโทษนะ ฉันจะคุยกับเธอ
‪เธอจะต้องเห็นด้วย อย่าโกรธฉันเลยนะ
‪อย่าโกรธฉันเลย
‪เมื่อตัวัตนี่แท้จริงถูกเปิดเผย
‪และไม่มีที่จะใช้หลบหนี
‪ผมเลยต้องลอยเคว้งคว้างในทะเลอีกครั้ง
‪แต่คราวนี้...
‪ผมไม่ได้หนีไปไหน
‪ผมฆ่าไอ้ขี้ขลาดที่อยู่ข้างในตัวผมไปแล้ว
‪ฉันไม่ไปกับพวกนายนะ
‪การอุทิศตนของผมทำให้ผมได้อยู๋บ้านหลังใหม่
‪กับพ่อคนที่สามของผม
‪มันรู้สึกเหมือนว่าตัวเองอยู่ใกล้ๆ ตาพายุ
‪สบายใจไปกับความเงียบสงบ ‪ขณะที่มันโหมกระหนํ่าอยู่ด้านนอก
‪ว่าไง แคมเบิล
‪เราพบรถบรรทุกแล้วครับ ‪มันกำลังเอาของไปส่ง
‪แต่ดูเหมือนจะทะเบียนปลอม ‪ไม่มีใบต่อทะเบียน...
‪ส่งรูปมาให้ดูหน่อย
‪(วันที่ 7)
‪คุณเคยทำคดีของชาฮิด ข่านอยู่นาน
‪เขาเป็นสายลับของไอเอสไอ
‪เขามีส่วนเกี่ยวข้องกับไอเอสไอ ‪และเหตุระเบิดปี 1993
‪เขามีความสัมพันธ์อะไรกับไกทอนเดรึเปล่า
‪พวกเขาทั้งสองคนมีประวัติในช่วงเดียวกัน
‪เขาจะโจมตีอินเดีย
‪ไกทอนเดปล่อยเขาไป...
‪ทำไมล่ะครับ
‪ช่วยพยายามนึกหน่อยครับ
‪มีการนำเชื้อเพลิงนิวเคลียร์จากมาลินดิไปมันดาวี
‪แล้วก็ส่งต่อไปมุมไบ
‪เราพบรถบรรทุกคันนี้
‪เราตรวจพบกัมมันตภาพรังสีที่รถคนนี้ ‪ชาฮิด ข่านมีแผนอะไร
‪เราต้องรู้รหัสผ่านเพื่อไปให้ถึงตัวเขา
‪ช่วยเราด้วยนะครับ ผมขอร้อง
‪ชาฮิด ข่านเป็นคนบ้าประวัติศาสตร์อาณานิคม
‪เขาจะทำทุกอย่างตามนั้น
‪เขาขึ้นแกเบรียลมา
‪จิบริล
‪กษัตริย์เมืองกาลิกัตปฏิเสธ
‪คุณนายครับ ชาฮิด ข่าน
‪ฉันบอกคุณแล้ว วัชกู ดา กามา ‪มาอินเดียเมื่อปี 1498 เพื่อยึดครอง
‪มีพ่อค้า
‪จากมันดาวี...
‪ซึ่งค้าขายสีย้อมผ้า
‪กันจิ มาลัม
‪แกเบรียล...
‪วัชกู ดา กามา...
‪มาลัม...
‪ความพยายามครั้งแรกที่จะยึดครองอินเดีย...
‪สเปนและโปรตุเกสแบ่งโลกออกเป็นสองส่วน
‪ทั้งสองคนลุ่มหลงกับการค้นพบ ‪และยึดครองอินเดีย
‪สเปนมุ่งไปทิศตะวันตก
‪เพราะคิดว่าพวกเขาจะวนมาจนพบอินเดีย
‪โปรตุเกสหลงทาง
‪แต่ว่าพวกเขาพบพ่อค้าชาวคุชราต ‪ที่ท่าเรือมาลินดิในเคนย่า
‪ชื่อมาลัม ซึ่งเป็นชาวมันดาวี
‪แล้วพวกเขาก็มาถึงที่นี่เมื่อปี 1498
‪บนเรือชื่อแกเบรียล
‪จากมาลินดิพร้อมกับมาลัม
‪มาลัม
‪วัชกู ดา กามาเหรอ
‪เดี๋ยวก่อน...
‪เราลองมาหมดแล้ว เหลือโอกาสอีกแค่ครั้งเดียว
‪รหัสผ่านถูกต้อง
‪มีเบอร์ขึ้นมาแล้วค่ะ
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ