ZASTRZEŻENIE Niniejszy serial jest dziełem fabularnym,
opartym na powieści „Święte gry”, napisanej przez Vikrama Chandrę w 2006 r.
Wszelkie podobieństwo
do prawdziwych postaci, miejsc i zdarzeń jest przypadkowe.
Aham Brahmasmi.
Dokąd pan idzie? Nie może pan tam wejść.
Dokąd pan idzie?
Aham Brahmasmi.
Guruji żyje.
Wiem, że tu jest.
Gaitonde ostrzegł mnie,
że jego trzeci ojciec planuje coś wielkiego.
Jesteś gotów poznać prawdę?
Chodź ze mną.
Wszystko zrozumiesz.
Gdy dotarłem na miejsce, on już nie żył.
Wygląda to na samobójstwo, ale czekamy jeszcze na techników.
Czyli Malcolm, który dostarczał broń Gaitondemu,
jest pośrednikiem Shahida?
Hizbuddin ma w zwyczaju używać najemników.
Malcolm należał do prawie każdej organizacji terrorystycznej
w Azji i Europie.
To wygląda na coś więcej.
W schronie Gaitondego była ulotka Hizbuddinu.
A ten guru, o którym mówił Sartaj?
Aśram jest powiązany z Hizbuddinem.
Skontaktuj się z Sartajem. Chcę z nim porozmawiać.
Weź jedną.
Dzięki temu łatwiej zrozumiesz.
Nie jesteś na służbie.
Od dawna wiesz, że jestem gliną?
Od początku.
Weź.
Inaczej niepokój przerodzi się w paranoję.
To, co ci teraz powiem,
przekracza granice twojej wyobraźni.
Bądź otwarty.
Plan jest prosty.
Przez następne dziewięć lat
musicie wykorzystać każdą słabość tego świata,
aby go pogrążyć.
Od globalnego ocieplenia
po religijną propagandę w Internecie.
Istoty ludzkie nieświadomie doprowadzą do zagłady tego świata.
Pakistan zaatakuje Indie i nie przetrwa odwetu.
Chiny i Rosja nie będą się temu bezczynnie przyglądać.
Stany Zjednoczone też nie.
Zaczną ze sobą walczyć jak wściekłe psy.
Ta walka
doprowadzi do upadku ludzkości.
Temperatura planety drastycznie spadnie
i nadejdzie zima nuklearna.
My przetrwamy to w specjalnych schronach.
Będziemy tam czekać, aż moc naszej pokuty,
poświęcenia, cierpliwości i prawdy
doprowadzi nas do satjajugi.
Jesteście chorzy.
To świat jest chory, Sartaj.
To kłamstwo.
Jak możecie zniszczyć świat?
To nie my. Świat niszczy się sam.
My jesteśmy tylko katalizatorem.
Rozejrzyj się.
Trzęsienia ziemi, tsunami, globalne ocieplenie.
To znaki od Ziemi.
Chcesz uratować taki świat, Sartaj?
Świat, w którym trzyletnie dzieci są gwałcone w imię religii?
Co tu jest do ratowania?
Masz chociaż jeden powód?
Nikt w to nie uwierzy.
Dilbagh Singh uwierzył.
To zdjęcie jest z dnia, w którym Guruji przedstawił nam plan.
Dołącz do nas, Sartaj. Dokończ to, co zaczął twój ojciec.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Powiedziałem Gurujiemu,
że Shahid szuka funduszy na zniszczenie Indii.
Spotkał się z nim Malcolm, podając się za wroga Indii,
i przekazał mu pieniądze na wdrożenie jego planu.
Czy to wojna w Afganistanie, czy w Indiach,
ISI ma paskudny zwyczaj.
Rozniecają płomienie konfliktu, a sami kryją się w cieniu.
Powinniśmy atakować jak bandyci, a oni wciąż działają jak kieszonkowcy.
Nie każdy ma w sobie tyle odwagi.
To prawda.
Odwaga, jaką okazał Muhammad Ali Jinnah w 1947 roku, zniknęła już z tego świata.
Ty wciąż ją reprezentujesz.
Ten, który walczy z odwagą, zginie...
Lecz rozpali płomień rewolucji.
Pięknie.
Pamiętaj,
że już nie ma odwrotu.
- Przemyśl to, zanim dołączysz. - Nie ma o czym.
To wola Allaha.
My jesteśmy tylko narzędziem.
Rozmawiałem z Shahidem, jest gotowy.
Musimy dostarczyć mu paliwo jądrowe
i zapewnić miejsce do montażu. On zajmie się resztą.
Pomysł Gurujiego, by zniszczyć świat
podsycając istniejące konflikty, był genialny.
Na Bliskim Wschodzie toczyła się wojna domowa.
To my dostarczyliśmy im broń.
Ci, którzy przeżyli, wylądowali na ulicy.
Amerykanie byli źli z powodu recesji.
Dostarczyliśmy im broń, by mogli rozładować ten gniew.
Guruji powiedział, że mrok pokona mrok.
Świat musiał sam złożyć się w ofierze.
Guruji skończył wreszcie książkę, którą pisał od 20 lat.
Ta książka miała nas nauczyć życia w satjajudze.
To był najlepszy okres w moim życiu.
Guruji sprawił, że poczułem się wyjątkowy.
Uwierzyłem, że w satjajudze będę bogiem.
Wierzyłem w każde jego słowo.
Ganesh, odchodzę...
by zagłębić się w medytację samadhi...
z dala od tego życia.
Tysiąclecie mroku musi być pokonane,
a to wymaga wielkiej pokuty i czystości.
Muszę odejść.
Jednak wkrótce się spotkamy...
w satjajudze.
Wkrótce się spotkamy...
Guruji sfingował własną śmierć,
by móc pozostać w klasztornej pokucie.
By wejść w satjajugę, potrzebne były siła i ofiara.
Guruji zapewniał siłę, a ja ofiarę.
Musiałem współpracować z tą suką, Batyą.
Bardzo tęskniłem za Gurujim.
Chciałem, żeby ten świat się skończył, bym mógł go spotkać w następnym.
Kiedy wygnano mnie z Indii 12 lat temu,
myślałem, że poświęciłem już dość.
Ale teraz czekało mnie jeszcze złożenie Bombaju w ofierze.
Musiałem to zaplanować na miejscu.
Batya opuściła chorwacki aśram.
Wybrała setkę ludzi z różnych aśramów, żeby wstąpili do nowego świata,
po czym ściągnęła ich do Bombaju.
Bhonsle wykorzystał swoje stanowisko, żeby kupić sporo ziemi za grosze
i zbudować aśram w Bombaju.
Zdobędziemy każdy artefakt,
jaki Guruji nosił, dotknął, błogosławił...
Zasiałem w umyśle Bhonslego obawę o bezpieczeństwo Pakistanu,
więc dostarczył ludziom broń, by siać grozę.
Nie wiedział, co naprawdę planowaliśmy.
Będzie ponad 1000 cystern!
Przetransportowaliśmy części bomby ciężarówkami,
którymi Bhonsle przemycał broń.
Przekazałem Malcolmowi moją starą fabrykę do montażu bomby.
Shahid i jego ludzie montowali ją na powierzchni ziemi,
a Batya planowała nowy świat w podziemiach.
Mój trzeci ojciec był w ukryciu, gdzieś pomiędzy nimi.
Wszystko było już gotowe na ofiarowanie Bombaju.
Mają coś potężnego.
To znaczy?
Coś niebezpiecznego, co może...
zniszczyć świat.
Wykrztuś to wreszcie.
To miasto może nie przetrwać.
Jacy „oni”? Kim są „oni”?
Kto ma coś potężnego?
Zaczekaj. Joseph poprosił, żebym z tobą porozmawiał.
Sartaj, posłuchaj.
Nie spotkają cię żadne konsekwencje. Pogadajmy z nim.
Opowiemy mu o Gurujim i aśramie...
Sam pójdę.
Sartaj!
Zawsze przywoziłem ich tutaj.
Widział go pan?
Nie.
- A pan? - Nie.
- Proszę pana... - Macie coś?
Nie, nikogo tu nie ma.
Widział go pan?
A pani?
Mahmud z Ghazny poprosił Ferdousiego, by napisał książkę na jego cześć.
Zaoferował mu za to 60 000 dinarów.
Jednak kiedy Ferdousi skończył książkę, dostał jedyne 200 dinarów.
Ferdousi tak go wyklął, że Mahmud dostał malarii i zmarł.
Słucham.
Szefie, czerwie roją się w naszym posiłku.
Chyba trzeba będzie go wyrzucić.
Wciąż nie mamy...
W parach...
Forma wskazuje,
że zmieści jakieś 20-30 prętów.
I co najmniej 30 kilogramów paliwa.
- To da ogromną siłę uderzenia, Joseph. - Jak ogromną?
Myślę, że około 80 kiloton.
Wybuch w Hiroszimie miał 20.
KYANI I SPÓŁKA PIEKARNIA
Co dla pana? Jajecznicę? Jajko w koszulce? Sadzone? Specjał Gaitondego?
Specjał Gaitondego.
Sunil, szef naszej dawnej miejscówki, nawet mnie nie rozpoznał.
Jednak wciąż używał mojego imienia, by się reklamować.
Jajka wciąż smakowały świetnie.
Kurwa, wciąż wspaniałe!
- Halo? - Bunty.
- Kto mówi? - Widziałem twój program w telewizji.
Jest chujowy.
Kim jesteś, chuju?
Halo?
- Halo? - Powiedz mi jedno.
Trzecią nogę też ci odcięli?
Kim, do kurwy, jesteś?
Pokaż się, jeśli masz jaja.
Albo znajdę cię i wsadzę ci parasol w dupę.
Podaj adres.
Przywlecz swoją dupę, ja przyniosę pas.
Ty...
No dalej, cipo. Podaj adres.
Szef?
Witaj, szefie.
Powrócił szef po 13 latach.
Odświętujemy 13 lat w jedną noc.
„Witaj”? Stałeś się taki wyrafinowany.
Myślałem, że już nie żyjesz.
Ty pierwszy, ćwoku.
Pamiętasz...
co ci wtedy powiedziałam?
Przestałeś myśleć fiutem?
Cóż...
Krew już tam nie dopływa.
Wszystko kotłuje się tutaj.
Tęsknisz za Badariyą?
Czasami.
A za mną?
To twój strach mnie stąd wypędził.
Subhadra?
- A ty za mną tęskniłaś? - Nie.
Ani razu.
Bracie, tak się cieszę, że jesteś z nami.
To niczym pierwsze ruchanie.
Damy mu coś?
Jakbym widziała ducha.
Gdzie byłeś tak długo?
Po co miałem wracać do Bombaju?
Przecież Bóg zabronił ci zabawiać się z facetami.
Co się stało?
Miałam młodszą siostrę, Mary.
Zakochała się w Sameerze, synu producenta.
Obiecał jej karierę aktorki,
nawet zorganizował dla niej imprezę.
Przez lata Mary i ja chodziłyśmy razem na castingi.
I razem nas odrzucano.
Aż tu nagle jej życie stało się bollywoodzkim filmem.
Zyskała szczęście, miłość i główną rolę.
Byłam zazdrosna.
Przepraszam!
Mary!
Oszalałaś?
Jak długo jeszcze będziesz się za to winić?
Gdybym ja myślał w ten sposób, to już dawno bym nie żył.
Ty to co innego.
Zabijasz, by się uratować.
A kogo ja uratowałam?
Kogo uratowałam, zabijając własną siostrę?
Wszystko zjebałam.
Poświęciłam własną siostrę dla jakiejś głupiej roli.
Byłam kretynką.
Odpuść już.
Każdego dnia mnie odwiedza.
Spójrz, nawet teraz tam siedzi.
Przepraszam, suko!
Czego jeszcze chcesz?
Bombaj dał mi wszystko.
Z kelnera stałem się królem Gopalmathu.
Jestem...
Wtedy mnie olśniło. Czy można dawać i nie oczekiwać nic w zamian?
Nie ma nic piękniejszego.
Gdyby ludzie to zrozumieli,
całe zło świata od razu by się skończyło.
Plan Gurujiego nie byłby potrzebny.
Bomba w Hiroszimie miała 15 kiloton.
Ta ma 120, jest osiem razy mocniejsza.
W godzinę wymaże 800 000 ludzi.
A następne osiem generacji Hindusów będzie chorować.
Jeśli Allah pozwoli.
Spłacimy długi za rok 1965, 1971 i 1999.
Aham Bramhasmi.
Chcę porozmawiać z Gurujim.
Czemu dzwonisz na ten numer? To niebezpieczne.
Gdzie jest Guruji?
Wiesz, że nikt nie może z nim rozmawiać.
Ze mną porozmawia. Muszę mu coś powiedzieć.
Z nikim nie rozmawia.
Powiedz, że to pilne. Widziałem bombę.
Cipa.
Było tylko jeden sposób, by wstrzymać cały plan...
Wstrzymać fundusze.
Gaitonde, co to ma być?
Twoja zbroja.
Zbroja?
Nie martw się, wszystko załatwię.
Ale co załatwisz?
- Co? - Dlaczego nie wysyłasz pieniędzy?
Zalegasz z poprzednią wypłatą. Aalam zatrzymał towar w Kaććh.
- Połącz mnie z Gurujim. - Wyjechał.
Gnoju, jeśli nie pozwolisz mi z nim porozmawiać,
spierdolę ten cały projekt.
Gaitonde, nie rób tego.
Wiesz, że mogę wycisnąć kasę z twojego jelita.
Tak? To zrób to.
Musiałem uratować siebie i cały świat.
Bunty miał w Gopalmathu centrum handlowe, którego nigdy nie otworzył.
Pod nim zbudował mi schron,
bym mógł schować się przed tym kundlem Gurunjiego, Malcolmem.
Słuchaj, postanowiłem, że świat zostanie taki, jaki jest.
Powiem policji.
Mów, komu chcesz. Wszyscy są po naszej stronie.
Aham Brahmasmi.
Twój słoń oszalał.
Powiedziałam mu, że wszyscy są po naszej stronie.
A jeśli nie zażyje Gochi, wkrótce zacznie mu się paranoja.
Mamy trochę czasu, Guruji, lecz niewiele.
Gdy coś w moim życiu się pieprzyło,
zawsze była to wina jednego z moich ojców.
Oni tacy już są.
Wyrzucanie rzeczy ojca nie pomoże.
Im bardziej próbujemy się ich pozbyć, tym bardziej mieszają nam w głowie.
Powierzyłem panu ocalenie tego miasta.
Proszę nie skupiać się na historii Dilbagha Singha.
Halo?
Znalazłem brata Awaiza, Saada. Proszę się pospieszyć.
Już jadę.
Pokaż, jak tańczysz, skurwielu.
Posuń się. Tutaj, skurwielu.
Wstawaj, islamski pedale.
Podnieście go!
Podnieście tego dupka.
Podnieście go.
Lać go.
Dajcie oponę.
Wstawaj.
Patrzcie, jakie będzie wybicie.
Dajcie piłkę.
Wybicie poza boisko.
Zajebiste wybicie.
Runda zakończona!
Co tu jest do ratowania?
Masz chociaż jeden powód?
Proszę, nie!
Nie zgłosiłem, że był pan na służbie.
Proszę pana.
Proszę pana...
Siostro, nie teraz.
Błagam pana.
Proszę nie wprowadzać imienia Rohita do policyjnej bazy.
To mu zniszczy życie.
Napisy: Paweł Awdejuk