‪(ซีรีส์นี้เป็นเรื่องแต่ง)
‪(สร้างจากนวนิยายเรื่อง "เซเคร็ด เกมส์")
‪(ที่วิคราม จันทราแต่งเมื่อปี 2549 ‪เราไม่มีเจตนาจะสนับสนุน)
‪(หรือส่งเสริมให้ผู้ใดกระทำ ‪หรือมีความสัมพันธ์)
‪(แบบที่ตัวละครแสดงออกต่อกัน ‪ความคล้ายคลึงของตัวละคร)
‪(สถานที่ เหตุการณ์ กลุ่มภาษา พรรคการเมือง)
‪(ชุมชน ศาสนา หรือคณะใดๆ ‪เกิดขึ้นโดยความบังเอิญทั้งสิ้น)
‪เราคือพระเจ้า
‪คุณครับ คุณจะไปไหน ‪คุณบุกรุกเข้ามาแบบนี้ไม่ได้นะ
‪คุณครับ คุณจะไปไหน
‪เราคือพระเจ้า
‪กูรูจิยังมีชีวิตอยู่
‪ผมรู้ว่าเขาอยู่ที่ไหนสักแห่งในนี้
‪ไกทอนเดเตือนผมแล้ว
‪ว่าพ่อคนที่สามของเขาจะทำการใหญ่
‪คุณพร้อมจะฟังความจริงรึเปล่า
‪มาสิ
‪คุณจะได้รู้ทุกสิ่งทุกอย่าง
‪ตอนผมไปถึงเขาก็ตายแล้ว
‪ดูเหมือนจะเป็นการฆ่าตัวตาย
‪เรารอผลการชันสูตรอยู่
‪ตกลงมัลคอล์มซึ่งค้าอาวุธกับไกทอนเด
‪เป็นคนที่ชาฮิดส่งมา
‪ฮิซบุดดินมีประวัติใช้มือรับจ้าง
‪มัลคอล์มเคยเข้าร่วมกับ ‪องค์กรก่อการร้ายเกือบทุกองค์กร
‪ทั้งในเอเชียและยุโรป
‪แต่นี่ดูเหมือนจะมากกว่านั้นนะ
‪เราพบใบปลิวฮิซบุดดิน ‪ในหลุมหลบภัยของไกทอนเด
‪แล้วกูรูของเขาที่ซาร์เทจพูดถึงล่ะ
‪ท่านครับ อาศรมกับฮิซบุดดิน ‪มีส่วนเกี่ยวข้องกันแน่
‪ติดต่อซาร์เทจแล้วบอกเขาว่า ‪ให้เข้ามาคุยกันหน่อย
‪กินเม็ดนึงสิ
‪มันจะทำให้คุณเข้าใจได้ดีขึ้น
‪คุณไม่ได้ปฏิบัติหน้าที่อยู่
‪คุณรู้เมื่อไรว่าผมเป็นตำรวจ
‪รู้มาตลอด
‪กินสิ
‪ไม่งั้นอาการไม่สบายของคุณ ‪จะกลายเป็นความวิตกจริต
‪สิ่งที่ฉันกำลังจะบอกคุณ
‪เกินกว่าที่คุณจะสามารถเข้าใจได้
‪พยายามเปิดใจไว้ล่ะ
‪แผนก็แค่ง่ายๆ
‪ในช่วงเก้าปีต่อจากนี้ไป
‪เราต้องเพิ่มความชั่วร้าย
‪โดยการใช้ประโยชน์ ‪จากความอ่อนแอทุกๆ อย่างในโลก
‪ไม่ว่าจะเป็นภาวะโลกร้อน
‪ไปจนถึงการโฆษณาชวนเชื่อในอินเทอร์เน็ต
‪เพื่อนมนุษย์ของเรา ‪กำลังทำลายโลกโดยไม่รู้ตัว
‪ปากีสถานจะโจมตีอินเดีย ‪และถูกโต้ตอบจนพินาศ
‪แต่จีนจะไม่นิ่งเฉย เช่นเดียวกับรัสเซีย
‪และอเมริกา
‪สุดท้ายแล้วพวกเขาจะกัดกันเหมือนหมาบ้า
‪เขม่าควันที่เกิดขึ้น
‪จะทำลายสิ่งมีชีวิตจนหมดสิ้น
‪อุณหภูมิโลกจะลดลงอย่างมาก
‪และเราจะได้เห็นฤดูหนาวนิวเคลียร์
‪ขณะที่อยู่ในบังเกอร์ ‪ที่ออกแบบเป็นพิเศษของเรา
‪เราจะรออยู่ในบังเกอร์ ‪รอให้พลังของการสำนึกบาป
‪การเสียสละ ความอดทน ‪และความจริงของเรา
‪นำเรามาสู่สัตยยุค
‪พวกคุณบ้าไปแล้ว บ้ากันหมด
‪โลกนี้ต่างหากที่บ้า ซาร์เทจ
‪โกหกทั้งเพ
‪คุณจะทำลายโลกนี้ได้ยังไง
‪ไม่ใช่เราหรอก โลกทำลายตัวเอง
‪เราแค่เป็นตัวเร่งปฏิกิริยา
‪มองไปรอบๆ สิ
‪แผ่นดินไหว สึนามิ ภาวะโลกร้อน
‪มันเป็นสัญญาณจากโลกนี้ทั้งนั้น
‪คุณพยายามปกป้องโลกแบบไหนอยู่เหรอ
‪เมื่อเด็กอายุสามขวบถูกข่มขืน ‪เพราะเหตุผลทางศาสนา
‪มีอะไรในโลกนี้ที่เราควรปกป้องเหรอ
‪คุณมีสักเหตุผลนึงมั้ย
‪ไม่มีใครเชื่อเรื่องนี้หรอก
‪ดิลบัค ซิงห์เชื่อ
‪นี่เป็นรูปวันที่กูรูจินำเสนอแผนโลกใหม่ให้เราฟัง
‪ร่วมกับเราเถอะ ซาร์เทจ ‪ทำสิ่งที่พ่อคุณริเริ่มไว้ให้เสร็จ
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ผมบอกกูรูจิว่า
‪ชาฮิดเดินทางไปรอบโลก ‪เพื่อขอเงินช่วยเหลือในการทำลายอินเดีย
‪มัลคอล์มซึ่งอ้างว่า ‪ตัวเองเป็นศัตรูของอินเดียได้พบกับชาฮิด
‪และให้เงินเขาเพื่อทำแผนการชั่วร้ายให้สำเร็จ
‪ไม่ว่าจะเป็นสงครามอัฟกานิสถาน ‪หรือสงครามกับอินเดีย
‪ไอเอสไอเป็นพวกนิสัยเสีย
‪ชอบโจมตีขณะที่ตัวเองแอบอยู่ในที่มืด ‪ไม่ยอมออกมาในที่โล่งแจ้ง
‪ตอนนี้ถึงเวลาโจมตีแบบซึ่งๆ หน้า
‪แต่พวกมันยังทำตัวเหมือนนักล้วงกระเป๋า
‪คนเราไม่ได้ใจกล้ากันทุกคน
‪ถูกของนาย
‪เมื่อปี 1947 ความกล้าและบุคลิก ‪ที่มูฮัมหมัด อาลี จินนาห์แสดงออก
‪หาไม่เจอแล้วในโลกทุกวันนี้
‪แต่ดูนายแล้ว ไม่มีใครพูดแบบนั้นได้
‪ถ้าใครสู้แบบถวายชีวิตก็อาจตายได้...
‪แต่เขาจะจุดไฟแห่งการปฏิวัติ
‪เยี่ยมมาก
‪แต่จำไว้ล่ะว่า
‪เราถอยหลังไม่ได้แล้ว
‪- คิดให้ดีก่อนจะร่วมมือกับเรา ‪- ไม่มีอะไรต้องให้คิด
‪มันเป็นพระประสงค์ของพระอัลเลาะห์
‪เราแค่เป็นเครื่องมือ
‪ผมเพิ่งคุยกับชาฮิด เขาพร้อมแล้ว
‪เราแค่ต้องจัดหาเชื้อเพลิงนิวเคลียร์
‪และสถานที่ประกอบชิ้นส่วนให้เขา ‪ที่เหลือเขาจะจัดการเอง
‪ความคิดกูรูจิที่จะทำให้โลกนี้พบจุดจบ
‪โดยการเติมเชื้อไฟให้ปัญหาที่คุกรุ่นอยู่ ‪เป็นแผนที่ลึกล้ำ
‪เกิดภาวะวิกฤติในประเทศตะวันออกกลาง
‪เราให้อาวุธกับคนเหล่านั้น
‪คนที่ไม่ตายก็ไม่มีบ้านจะอยู่
‪คนอเมริกันไม่พอใจ ‪เพราะเกิดภาวะเศรษฐกิจถดถอย
‪เราให้ปืนพวกเขาเพื่อระบายความโกรธ
‪กูรูจิบอกว่าเขาจะเอาชนะความชั่วร้าย ‪ด้วยความชั่วร้าย
‪โลกนี้ต้องเสียสละตัวมันเอง
‪ตอนนี้หนังสือที่กูรูจิเขียนมาเป็นเวลา 20 ปี
‪ก็เสร็จสมบูรณ์แล้ว
‪หนังสือเล่มนี้จะสอนเรา ‪ว่าต้องใช้ชีวิตในสัตยยุคยังไง
‪มันเป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตผม
‪กูรูจิทำให้ผมเชื่อว่าตัวเองคือพระเจ้า
‪และผมจะเป็นพระเจ้าสูงสุด ‪ในสัตยยุคที่กำลังจะมาถึง
‪และผมก็เชื่อทุกอย่างที่เขาพูด
‪คเนศ ข้าจะไปแล้ว...
‪จะนั่งสมาธิ
‪ตัดขาดจากชีวิตนี้
‪ยุคแห่งความชั่วร้ายจะต้องถูกกำจัดให้สิ้นซาก...
‪และนั่นก็ต้องใช้การบำเพ็ญตน ‪และความบริสุทธิ์อย่างใหญ่หลวง
‪ข้าต้องไปแล้ว
‪แต่ไม่ช้านี้เราก็จะได้พบกันอีก...
‪ในสัตยยุค
‪เราจะได้พบกันอีกในไม่ช้านี้...
‪กูรูจิแกล้งตายเพื่อลวงโลก
‪เพื่อที่เขาจะได้บำเพ็ญตนอย่างสันโดษ
‪คนเราต้องมีความเข้มแข็งและยอมเสียสละ ‪เพื่อเข้าสู่สัตยยุค
‪กูรูจิจะมอบความเข้มแข็ง ‪ส่วนผมจะเป็นผู้เสียสละ
‪ผมต้องทำงานนี้ให้สำเร็จ ‪โดยร่วมมือกับพัทยา
‪ผมเคยคิดถึงกูรูจิมาก
‪ผมอยากให้โลกนี้จบสิ้นซะที ‪ผมจะได้พบกับกูรูจิในโลกใหม่
‪ตอนที่ผมถูกบังคับให้ออกจากอินเดีย ‪เมื่อ 12 ปีก่อน
‪ผมนึกว่าผมจะไม่ต้องเสียสละอีกต่อไปแล้ว
‪แต่หารู้ไม่ว่าผมยังต้องเสียสละครั้งใหญ่สุด ‪ด้วยการเสียสละบอมเบย์
‪เพื่อสร้างโลกใหม่ เป็นหน้าที่ผม ‪ที่จะต้องวางแผนในบอมเบย์
‪พัทยาออกจากอาศรมในโครเอเชีย
‪และรวมกลุ่มผู้บริสุทธิ์ 100 คน ‪จากอาศรมหลายแห่งเพื่อเข้าสู่โลกใหม่
‪เธอพาพวกเขามาบอมเบย์
‪พลสลีใช้อิทธิพลทางการเมืองซื้อที่ดิน ‪มูลค่าหลายล้านด้วยเงินเพียงน้อยนิด
‪เพื่อใช้สร้างอาศรมในบอมเบย์
‪เราจะเอาเครื่องใช้ส่วนตัวทุกอย่าง
‪ที่กูรูจิเคยสวมใส่ แตะต้อง และปลุกเสก...
‪ผมหลอกพลสลีว่าจะมีการโจมตีปากีสถาน
‪เขาจึงส่งคนของเขาพร้อมอาวุธมา ‪เพื่อแพร่ขยายความหวาดกลัว
‪พลสลีไม่รู้เลยว่าแผนจริงๆ ของเราคืออะไร
‪จะมีรถบรรทุกน้ำมันมากกว่าหนึ่งพันคัน
‪รถบรรทุกที่พลสลีใช้ลักลอบขนอาวุธ
‪ถูกนำมาใช้เพื่อขนชิ้นส่วนระเบิดนิวเคลียร์
‪ผมให้โรงงานเก่าของผมกับมัลคอล์ม
‪เพื่อใช้ประกอบระเบิดนิวเคลียร์กับชาฮิด
‪ชาฮิดสร้างระเบิดขึ้นอยู่เหนือพื้นดิน
‪ส่วนพัทยาเตรียมโครงการสัตยยุคอยู่ใต้ดิน
‪และที่ไหนซักแห่งในนั้น ‪พ่อคนที่สามของผมยังคงซ่อนอยู่
‪ทุกอย่างพร้อมแล้ว ‪สำหรับ "การเสียสละบอมเบย์"
‪พวกเขามีแผนการใหญ่
‪หมายความว่ายังไง
‪ผมหมายถึงบางอย่างที่อันตรายมาก...
‪จนทำลายล้างโลกได้
‪เอาน่า จะพูดอะไรก็พูดมาเลย
‪เมืองนี้อาจจะไม่รอด
‪หมายถึงอะไรที่บอกว่า ‪"พวกเขา" มีแผนการใหญ่ "พวกเขา" คือใคร
‪ใครมีแผนการใหญ่
‪เดี๋ยวก่อน โจเซฟขอให้ฉันคุยกับนาย
‪ซาร์เทจ ฟังฉันให้ดี
‪จะไม่มีการลงโทษอะไรนาย ‪เราไปคุยกับโจเซฟกัน
‪บอกโจเซฟทุกอย่างที่นายรู้ ‪เกี่ยวกับกูรูจิ อาศรม...
‪เดี๋ยวผมจะไปเอง
‪ซาร์เทจ
‪ผมพาเขามาที่นี่ทุกที
‪เคยเห็นเขารึเปล่า
‪ไม่เคย
‪- เคยเห็นเขามั้ย ‪- ไม่เคยครับ
‪- ท่านครับ... ‪- เจออะไรมั้ย
‪ไม่ครับ ไม่มีใครอยู่ที่นั่น
‪เคยเห็นเขามั้ย
‪มาห์มูดแห่งกัซนีขอให้เฟอร์โดวซี ‪เขียนหนังสือเพื่อเป็นเกียรติแก่เขา
‪มาห์มูดบอกว่าเขาจะจ่ายให้ ‪เฟอร์โดวซี 60,000 ดินาร์
‪แต่พอเขียนเสร็จ ‪มาห์มูดจ่ายให้เขาแค่ 200 ดินาร์
‪เฟอร์โดวซีด่าเขาไม่ยอมหยุด ‪จนมาห์มูดเป็นมาลาเรียตาย
‪- ว่าไง ‪- หัวหน้าครับ
‪หนอนกำลังแย่งอาหารเรา
‪เราคงต้องจัดการมัน
‪คือยังงี้นะ เรายังไม่เจอ...
‪ทีมละสองคน...
‪ดูจากแท่นหลอมแล้ว
‪มันน่าจะใส่ตัวเร่งได้ 20-30 หลอด
‪แล้วก็เชื้อเพลิงอย่างน้อย 30 กิโลกรัม
‪- โจเซฟ มันทำให้เกิดแรงระเบิดได้มหาศาล ‪- มหาศาลขนาดไหน
‪ฉันเดาว่าพวกเขาอยากให้เกิด ‪แรงระเบิด 80 กิโลตัน
‪ฮิโรชิม่าแค่ 20
‪(ร้านเบเกอรี่คยานิและเพื่อน)
‪รับอะไรครับ ไข่กวน ไข่ดาวนํ้า ‪ไข่ดาวเยิ้ม หรือพิเศษแบบไกทอนเด
‪- พิเศษ ‪- ได้ครับ
‪สุนิลซึ่งเป็นพ่อครัว ‪ของร้านที่เราชอบมานั่งจำผมไม่ได้
‪แต่เขายังใช้ชื่อผมโฆษณาร้านเขา
‪ไข่ก็ยังรสชาติอร่อยเหมือนเดิม
‪อร่อยมากเลย ให้ตายเถอะ
‪- ฮัลโหล ‪- บันที
‪- นี่ใครพูด ‪- ฉันเห็นโชว์ของนายในทีวี
‪มันห่วยสิ้นดีเลย
‪ไอ้สารเลว แกเป็นใคร
‪ฮัลโหล
‪- ฮัลโหล ‪- บอกอะไรฉันหน่อยสิ
‪พวกมันตัดขาที่สามของแกด้วยรึเปล่า
‪ไอ้เวร แกเป็นใครวะ
‪มาเจอฉันเลยถ้าแกแน่จริง
‪ไม่งั้นฉันจะไปหาแล้วเอาร่มเสียบตูดแก
‪บอกมาสิว่าที่ไหน
‪นายเอาก้นนายไปด้วยล่ะ ‪ฉันจะเอาไม้เบสบอลไป
‪แก...
‪พูดมาเลยไอ้เปรต จะเจอกันที่ไหน
‪หัวหน้าเหรอ
‪ยินดีต้อนรับครับหัวหน้า ยินดีต้อนรับ
‪ท่านกลับมาหลังจากหายหน้าไป 13 ปี
‪เราจะฉลองดิวาลี 13 ปีในคืนเดียว
‪ยินดีต้อนรับอะไรกัน ‪นายเป็นโปรดิวเซอร์ชื่อดังแล้ว
‪นึกว่าเธอจะตายไปแล้วซะอีก
‪ฉันรอตายหลังเธอไง คนงี่เง่า
‪จำได้มั้ย...
‪ว่าตอนนั้นฉันเคยพูดว่ายังไง
‪เลิกใช้ไอ้จ้อนคิดแทนสมองหรือยัง
‪คือว่า...
‪เดี๋ยวนี้เลือดไม่ไหลเวียนไปแถวนั้นแล้ว
‪มันวนเวียนอยู่แค่ตรงนี้
‪ยังคิดถึงพัทริยาไหม
‪บางครั้ง
‪แล้วฉันล่ะ
‪ก็เพราะความกลัวของเธอไง ‪ที่ทำให้ฉันไปจากอินเดียหลายปี
‪สุพัตราล่ะ
‪- เธอล่ะคิดถึงฉันมั้ย ‪- ไม่
‪ไม่เคยเลย
‪ผมบอกไม่ถูกเลยนะว่าดีใจแค่ไหน ‪ที่หัวหน้านั่งอยู่กับเรา
‪รู้สึกเหมือนตอนได้อึ๊บสาวครั้งแรกเลย
‪เงินของซานต้าล่ะ
‪เหมือนฉันเจอวิญญาณของนายเลย
‪นายไปอยู่ไหนมาเหรอ
‪ฉันจะทำอะไรเวลาที่มาบอมเบย์ล่ะ
‪พระเจ้าห้ามเธอไม่ให้สนุกแล้วสินะ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันมีน้องสาวชื่อแมรี่
‪แมรี่ตกหลุมรักซาเมียร์ลูกชายของโปรดิวเซอร์
‪เขาสัญญาว่าจะปั้นเธอเป็นดารา
‪เขาจัดปาร์ตี้เปิดตัวให้เธอด้วย
‪เป็นเวลาหลายปีที่แมรี่กับฉัน ‪ไปคัดตัวนักแสดงด้วยกัน
‪แล้วก็โดนปฏิเสธด้วยกัน
‪แล้วจู่ๆ ชีวิตเธอก็กลายเป็นหนังบอลลีวูด
‪เมื่อเธอได้ทุกอย่างพร้อมๆ กัน ‪ความรัก ความสุขและบทนำ
‪มันทำให้ฉันรู้สึกอิจฉา
‪โอ้ โทษที!‪ ‪โทษที!
‪แมรี่
‪เธอบ้าไปแล้วเหรอ
‪จะลงโทษตัวเองเพราะเรื่องนี้ไปอีกนานแค่ไหน
‪ถ้าฉันคิดเหมือนเธอ ฉันก็คงตายไปพันรอบแล้ว
‪นายคิดไม่เหมือนกัน
‪นายฆ่าเพื่อรักษาชีวิต
‪ฉันฆ่าเพื่อรักษาชีวิตใครเหรอ
‪แล้วฉันช่วยชีวิตใครโดยการฆ่าน้องสาวฉันล่ะ
‪ฉันทำพลาดอย่างมหันต์...
‪เพราะอยากได้บทห่วยๆ ‪จนทำให้น้องสาวต้องตาย
‪ฉันมันโง่เง่าสิ้นดี
‪ลืมมันซะเถอะ
‪เธอมาแล้วก็นั่งอยู่ข้างหน้าฉันทุกวัน
‪ดูสิ เธออยู่ที่นี่
‪"โอเค ฉันเสียใจ"
‪จะให้ฉันทำยังไงอีก
‪เมืองบอมเบย์ให้ทุกอย่างกับผม
‪ผมไต่เต้าจากเด็กเสิร์ฟ ‪จนได้เป็นเจ้าพ่อของโคบาลมาศ
‪ฉัน...
‪ใครบางคนสามารถให้ได้ ‪อย่างไม่หวังอะไรตอบแทนเหรอ
‪แน่นอนว่าไม่มีอะไรจะบริสุทธิ์ไปกว่านั้นอีกแล้ว
‪ถ้าทุกคนทำแบบนี้ได้
‪โลกที่ชั่วร้ายก็จะจบสิ้นในทันที
‪ไม่จำเป็นต้องมีการใช้แผนของกูรูจิ
‪ระเบิดที่ทำลายฮิโรชิม่ามีแรงระเบิด 15 กิโลตัน
‪ลูกนี้แรงระเบิด 120 กิโลตัน ‪มีอานุภาพมากกว่าแปดเท่า
‪มันจะคร่าชีวิตคน 800,000 คน ‪ภายในชั่วโมงแรก
‪หลังจากนั้น คนอินเดีย ‪ก็จะเกิดมาพิกลพิการแปดชั่วอายุคน
‪ถ้าเป็นพระประสงค์พระเจ้า
‪เราจะชำระหนี้จากปี 1965, 1971 ‪และปี 1999 ในครั้งเดียว
‪เราคือพระเจ้า
‪ขอคุยกับกูรูจิหน่อย
‪ทำไมถึงโทรไปเบอร์นั้น มันไม่ปลอดภัย
‪กูรูจิอยู่ไหน เธอรู้รึเปล่า
‪ไกทอนเด นายก็รู้ว่าห้ามใครคุยกับท่าน
‪ท่านจะคุยกับฉัน ฉันต้องบอกอะไรท่านบางอย่าง
‪ท่านจะไม่คุยกับใครทั้งนั้น
‪บอกท่านว่าเรื่องด่วน ฉันเพิ่งเห็นลูกระเบิด
‪เลวจริงๆ
‪มีทางเดียวที่จะหยุดแผนได้...
‪ต้องไม่ส่งเงิน
‪ไกทอนเด นี่มันเรื่องอะไรเหรอ
‪มันคือเกราะของเธอ
‪เกราะเหรอ
‪ไม่ต้องห่วง ฉันจะแก้ไขทุกอย่างเอง
‪บอกฉันได้มั้ยว่าต้องแก้ไขอะไร
‪- มีอะไรเหรอ ‪- ทำไมถึงไม่ส่งเงินมา
‪ทำไมยังไม่ส่งเงินงวดสุดท้าย ‪อาลัมไม่ยอมส่งของ
‪- ให้ฉันคุยกับกูรูจิหน่อย ‪- กูรูจิไปแล้ว
‪ไอ้เวร ถ้าไม่ให้ฉันคุยกับกูรูจิ
‪ฉันทำ "โครงการวันใหม่" พังแน่
‪ไกทอนเด อย่าทำให้งานชะงักนะ
‪นายรู้ดีว่าฉันลากเงินออกมาจากไส้นายได้
‪งั้นเหรอ ลองดูสิ
‪ตอนนี้ผมต้องรักษาชีวิตตัวเอง ‪และช่วยโลกนี้เอาไว้
‪บันทีสร้างห้างสรรพสินค้าที่ไม่เคยเปิด ‪ในลานเก็บซากรถในโคบาลมาส
‪ผมให้เขาทำที่หลบภัยของผมอยู่ใต้ดิน
‪เพื่อหลีกเลี่ยงมัลคอล์มที่เป็นสมุนของกูรูจิ
‪(แอปนา โคล่า)
‪ฟังฉันนะ ฉันตัดสินใจแล้ว
‪โลกนี้จะเป็นอย่างที่มันเป็นอยู่
‪ฉันจะไปแจ้งตำรวจ
‪จะแจ้งใครก็เชิญ ทุกคนอยู่ฝ่ายเรา
‪เราคือพระเจ้า
‪ช้างของท่านบ้าไปแล้ว
‪ฉันบอกเขาว่าทุกคนอยู่ฝ่ายเรา
‪แต่ถ้าเขาไม่ได้กินโกชิ ‪อีกไม่นานเขาจะเริ่มวิตกจริต
‪เรายังมีเวลานะ กูรูจิ แต่ก็ไม่มากนัก
‪เมื่อไรก็ตามที่มีเรื่องบ้าๆ เกิดขึ้น ‪ในชีวิตของผม
‪มันก็เป็นเพราะหนึ่งในพ่อของผมเสมอ
‪พวกพ่อๆ ก็เป็นแบบนี้
‪เขวี้ยงของของพ่อทิ้งก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก
‪ยิ่งพยายามกำจัด พวกเขาก็จะยิ่งปั่นหัวนาย
‪ที่สำคัญที่สุดคือฉันไว้ใจว่านายจะช่วยเมืองนี้ไว้ได้
‪อย่ายอมให้ใครเอานายไปพัวพัน ‪กับเรื่องของดิลบัค ซิงห์
‪ฮัลโหล
‪ท่านครับ ผมพบน้องชายของอเวซที่ชื่อซาดแล้ว ‪รีบมาด่วน
‪ผมกำลังไป
‪เต้นท่าเก่งของนายให้ดูหน่อยสิ ไอ้เวร
‪ถอยไป แกนอนลงไปเลย ไอ้เวร
‪ลุกสิ ไอ้มุสลิมบิดเบือน
‪ยกมันขึ้นมา
‪ยกไอ้สารเลวขึ้นมา
‪ยกมันขึ้นมา
‪ฟาดมันเลย
‪เอายางมาให้ฉัน
‪ลุกสิ
‪ดูฉันตีลูกโฮมรัน
‪เอาลูกบอลมา
‪ดูลูกโฮมรันนะ
‪ดูลูกโฮมรันนี่นะโว้ย
‪จบเกมแล้ว
‪ไม่ ท่าน!
‪ท่านครับ ผมไม่ได้พูดถึงคุณว่าอยู่ในหน้าที่
‪ท่านครับ
‪ท่านคะ...
‪พี่สาว อย่าเพิ่งเลย
‪ท่าน ได้โปรดเถอะฉันขอร้อง
‪ท่านอย่าใส่ชื่อของโรหิต ‪ในบันทึกของตำรวจเลย
‪มันจะทำลายชีวิตเขา
‪คำบรรยายโดย Aran Su