‪(ซีรีส์นี้สร้างจากนิยาย ‪ที่วิคราม จันทราแต่งเมื่อปี 2006)
‪(เราไม่มีเจตนาจะสนับสนุน ‪หรือส่งเสริมให้ผู้ใดกระทำ)
‪(หรือมีความสัมพันธ์ ‪แบบที่ตัวละครแสดงออกต่อกัน)
‪(ความคล้ายคลึงของตัวละคร ‪สถานที่ เหตุการณ์ กลุ่มภาษา)
‪(พรรคการเมือง ชุมชน ศาสนาหรือคณะใดๆ)
‪(เกิดขึ้นโดยความบังเอิญทั้งสิ้น)
‪กูรูจิ ท่านไปอยู่ไหนมา
‪ผมจะบ้าอยู่แล้วเนี่ย
‪มันจำเป็น คเนศ ทุกอุปสรรคเป็นสิ่งจำเป็น
‪ผมไม่อยากทำแล้ว
‪ข้ารู้
‪ข้ารู้ด้วยว่าทำไม
‪กูรูจิ ผมเข้าใจว่าทำไม ‪ท่านถึงอยากสร้างโลกใหม่
‪แต่ผมไม่สนเรื่องโลกหรอก
‪ต่อให้มันพินาศวันนี้ผมก็ไม่สน
‪คเนศ
‪หนังสือแห่งกาลเวลาเสร็จแล้ว ‪เจ้าพร้อมจะดูมั้ย
‪ประเทศนี้ไม่ต้องการหนังสือเพิ่ม ‪ทำไมท่านถึงเขียนหนังสือเพิ่มอีกเล่ม
‪มานี่
‪เวลา...
‪ก็เหมือนเลขแปด
‪ไม่มีจุดเริ่มต้นหรือจุดสิ้นสุด
‪เจ้าไม่ใช่คนแรกหรือคนสุดท้าย
‪ที่เผชิญหน้ากับความกังขา
‪โลกใหม่ที่ท่านต้องการก็เกิดขึ้นโดยวิธีอื่นได้
‪บอกผมหน่อยสิ
‪หลักพลศาสตร์ ความบริสุทธิ์ ความมืดมน ‪คำหรูหราสารพัด บอกมาเลย ผมจะจัดให้
‪ขอแค่อย่าเอาบอมเบย์เข้ามาเกี่ยว
‪ไม่งั้นเรื่องทั้งหมดนี่ถึงหูตำรวจแน่
‪จริงๆ แล้วผมต้องเป็นพระเจ้าไม่ใช่เหรอ
‪แล้วพระเจ้าต้องมีความรักไม่ใช่เหรอ
‪ใจเย็นๆ คเนศ
‪ผมไม่เอาด้วยแล้ว
‪พระเจ้าไม่ลังเลที่จะรับความเสียสละ
‪งั้นผมจะขอเสียสละหัวของมัลคอล์มก่อนเลย
‪เจ้ารักเมืองอันมืดมนนั่นเหลือเกินนะ
‪ไม่ว่าเจ้าคาดหวังอะไร มันจะเกิดขึ้น คเนศ...
‪วันนี้จะเป็นครั้งสุดท้ายสำหรับ "ท่าดอกบัว"
‪อยากหยุดเมื่อไรก็ตามใจเลย
‪เราคือพระเจ้า
‪ข้าคือผงธุลีของพระพรหม
‪ข้ารักคนทุกคน
‪ข้าไม่รักใครทั้งนั้น
‪ข้าเป็นอโกรี
‪ข้ามีชีวิตอยู่ได้ด้วยการกินคนตาย
‪ข้าฆ่าพ่อตัวเองซํ้าแล้วซํ้าเล่า
‪ข้าฆ่าลูกตัวเองซํ้าแล้วซํ้าเล่า
‪ข้าฆ่าเมียตัวเองซํ้าแล้วซํ้าเล่า
‪ข้าฆ่าแม่ตัวเอง
‪ข้าคือเจ้าพ่อกาลีแห่งกลียุค...
‪ลูกของปีศาจและพ่อของบาปชั่วร้าย...
‪ข้าคือกัลกิ ผู้กอบกู้กลียุค ‪และมหาอวตารที่ 10 ของพระวิษณุ
‪ข้าคือกัลกิ
‪ข้าสูงส่ง
‪ข้าตํ่าต้อย
‪ข้าน่ากลัว
‪ข้าดุร้าย
‪- ข้าคือพระพรหม ‪- ข้าคือพระพรหม
‪ข้าคือพระพรหม
‪ข้าเท่านั้นคือพระพรหม
‪ข้าเท่านั้นคือ...
‪ข้าเท่านั้นคือพระพรหม
‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪เราได้รับการยืนยันแล้ว
‪เพื่อนบ้านของเราทำการเจรจากับเกาหลีเหนือ
‪เพื่อซื้อแบบของเครื่องประกอบนิวเคลียร์
‪มีหลักฐานว่าพวกเขาทำมาเป็นเวลา 15 ปีแล้ว
‪เรายังพบอีกด้วยว่ามีการตกลงกันแล้ว
‪และได้มีการแลกเปลี่ยนซื้อขายกันแล้วด้วย
‪คุณก็รู้สถานการณ์ในปากีสถานดี
‪มีการเปลี่ยนแปลงนายกฯ ‪มีการเปลี่ยนแปลง ผบ.ทบ.
‪แล้วชาฮิด ข่านกับฮารูนก็ถูกปลดแล้ว
‪เมื่อถึงตอนนั้น พันธมิตรของศัตรูเรา ‪ก็จะเป็นรูปเป็นร่าง
‪แปลว่าพวกเขาให้ชาฮิดทำทุกอย่าง ‪โดยที่ไม่เอาตัวเองไปพัวพันเหรอ
‪พวกเขาอยู่ในสถานการณ์ที่เอื้ออำนวยมาก
‪อินเดียจะถูกโจมตีแล้วพวกเขาก็จะไม่ถูกปร้กปรำ
‪งั้นเรามีทางเลือกอะไรบ้าง
‪แทบไม่มีเลย
‪กระทรวงมหาดไทยมีคำสั่งออกมาแล้ว
‪ผบ.ตร.ส่วนภูมิภาคต้องย้ายไปนาคปุระ
‪แล้วก็เริ่ม
‪อพยพประชาชนในมุมไบ...
‪โดยทันที
‪ออกไปรอกันข้างนอก
‪สวัสดีครับ ท่าน
‪มีเหตุฉุกเฉินเหรอครับ
‪นายปล่อยให้รถบรรทุกเข้ามานานแค่ไหนแล้ว
‪ท่านครับ ผมไม่เข้าใจ...
‪ไม่เข้าใจตรงไหน
‪ถ้ามีการสืบสวน นายไม่รอดแน่
‪เราต้องกอบกู้เมืองนี้
‪บอกมาซิว่ารถบรรทุกพวกนั้นเข้าเมืองมาทำไม
‪ถ้าไม่รู้ ต้องสืบให้รู้
‪นั่นเป็นทางเดียวที่นายจะช่วยตัวเองได้
‪ไปได้
‪ออกไปสิ
‪หัวหน้าครับ
‪โทรศัพท์ครับ
‪รถบรรทุกที่นายบอกให้ฉันปล่อยผ่าน...
‪ทำไมล่ะ ไม่ได้ค่าส่วยรึไง
‪ไม่ใช่
‪รถบรรทุกพวกนั้นขนอะไร
‪โดนัทชื่อดังของอินเดีย
‪นายเคยลองรึเปล่า
‪พ่อฉันเคยเป็นเชฟ...
‪มันชักจะบานปลายแล้ว
‪มีการสืบสวนโดยนายตำรวจระดับสูง
‪แล้วก็มีการเอ่ยถึงชื่อฉัน
‪นี่เป็นครั้งแรกที่มีการเอ่ยชื่อนายเหรอ
‪แล้วพลสลี... มีส่วนเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องนี้
‪ฟังนะ ฉันเองก็ไม่รู้
‪ฉันติดหนี้เพื่อน เขาขอร้องให้ช่วย ‪ฉันก็เลยขอให้นายทำให้สำเร็จ
‪เพื่อนคนไหน
‪คนที่นายปล่อยไปเมื่อปี 1993 ‪ก่อนจะมาตามล่าฉัน
‪ทำให้ฉันต้องออกมาจากบอมเบย์
‪นายเอาฉันไปข้องเกี่ยว ‪กับงานของชาฮิด ข่านเหรอ
‪- ท่านครับ มีการประชุมกันอยู่ครับ ‪- เดี๋ยวครับ
‪- เข้าไปไม่ได้ครับ ‪- หยุดก่อนครับ
‪ท่านครับ ผมพยายามบอกให้รอแล้ว
‪ท่านพลสลี ผมขอคุยด้วยสักครู่ครับ
‪ไปรอกันข้างนอก
‪นายเพ้อเจ้อไปแล้ว ตัดสินใจซะ
‪จะกัดหรือว่าปล่อย
‪ใครคุยกับท่านเรื่องปล่อยผ่านรถบรรทุก
‪อิซาโทรหาท่านรึเปล่า
‪อิซาที่อยู่ดูไบน่ะเหรอ
‪ปารุลการ์ นายกับซาร์เทจไปดื่มกันมารึไง
‪ผมรู้ว่าท่านปล่อยให้รถพวกนั้น ‪ผ่านเข้ามาสามปีหลังนี้
‪อิซาโทรมาขอร้องให้ผม ‪ปล่อยรถบรรทุกจากดูไบผ่านเข้ามา
‪ปารุลการ์ ฉันไม่รู้ว่านายกำลังพูดเรื่องอะไร
‪ทุกอย่างจะจบภายในสามวัน ‪พังราบเป็นหน้ากลอง
‪ถ้าท่านพูดความจริงตอนที่นั่งบนเก้าอี้นั่นไม่ได้
‪งั้นอำนาจของท่านจะมีประโยชน์อะไร
‪เกมการเมืองที่ท่านเล่นมา 25 ปี ‪มันใหญ่กว่าตัวตนของท่านแล้วตอนนี้
‪พวกมันหลอกใช้ท่าน... และผมด้วย
‪พวกมันหลอกใช้นาย ‪ฉันไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับพวกมัน
‪ท่านรู้มั้ยว่าอิซาทำงานให้ใคร
‪ทำให้ใคร
‪ชาฮิด ข่าน
‪แล้วผมก็คงไม่ต้องแนะนำตัวเขาหรอกนะ
‪ลุกขึ้น ปารุลการ์
‪ลุกสิ
‪ไอ้สารเลว ออกไปซะ
‪ออกไป
‪ถ้าฉันเปิดโปงเรื่องเกม ‪ที่นายเล่นกับดูไบให้คนอื่นรู้...
‪นายต้องถอดเครื่องแบบนั้น ‪แล้วก็ถูกสั่งพักงานในเวลาแค่ไม่กี่นาที
‪ลูกสาวนายกำลังจะแต่งงานกับ ‪ลูกชายของ ผบ.ตร.แห่งชาติ
‪ฉันจะขัดขวางไม่ให้มันเกิดขึ้น
‪ฉะนั้นอย่ามาทำเป็นหัวใสกับฉัน ออกไปซะ
‪รู้ไว้ด้วยว่าถ้ามีการพาดพิงถึงชื่อผม
‪ผมจะป่าวประกาศให้โลกรู้ธาตุแท้ของท่าน
‪ออกไป ออกไปเลย
‪ไอ้ชาติชั่ว
‪กูรูจิ
‪จะไม่มีอะไรหยุด
‪ทุกอย่างมาถึงที่นี่หมดแล้วยกเว้น
‪ของล็อตสุดท้าย
‪ไม่คิดเลยว่าคเนศจะทำแบบนี้
‪เจ้าหมาตัวนั้นมันบ้าไปแล้ว ‪เราต้องกำจัดมันซะ
‪ก่อนอื่นเราต้องมี "หนังสือแห่งกาลเวลา"
‪เวลาจะลงโทษเขาเอง
‪ท่านไม่น่าตายแบบนี้ ไม่ใช่เวลานี้
‪ท่านพูดเสมอว่า
‪เราเลือกเส้นทางของเราเอง
‪เราเลือกการต่อสู้ดิ้นรนของเรา
‪จุดมุ่งหมายของเราก่อนที่เราจะเกิดมาบนโลกนี้
‪ทำไมท่านถึงเลือกสิ่งนี้
‪ทำไม
‪กูรูจิ ยกโทษให้ผมด้วย
‪ยกโทษให้ผมนะ กูรูจิ
‪เจ้าจะทำลายสิ่งที่อยู่ในตัวเจ้ายังไง
‪เจ้าจะระงับเสียงที่ยังมาไม่ถึงตัวเจ้าได้ยังไง
‪หุบปากนะ ไอ้สารเลว
‪คเนศ เจ้าไม่มีทางเลือก แต่ต้องฟังเรื่องนี้
‪เรื่องนี้คือสิ่งที่ปลูกฝังสัตยยุคในชีวิตข้า
‪เรื่องราวการอยู่ร่วมกันครั้งแรกของพ่อแม่ข้า
‪รู้มั้ยว่าอะไรมาก่อน
‪อะมีบา
‪จากหนึ่งกลายเป็นสอง
‪อย่างนี้
‪แล้วจากสองก็กลายเป็นสี่
‪แล้วสี่ก็กลายเป็นแปด
‪แล้วปิระมิดก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น
‪ถ้าคนสองคนถูกสร้างขึ้นมา ‪จากอะมีบาแค่เซลล์เดียว
‪ปะติดปะต่อกันทางพันธุกรรม ‪จนกลายเป็นเซลล์หนึ่่งเซลล์
‪คอนเซปต์นั้นเรียกว่า
‪เนื้อคู่
‪มีเรื่องเล่าว่าพระกฤษณะมีคู่รัก 1,600 คน...
‪แต่ท่านได้รับการสักการะบูชา ‪เมื่ออยู่คู่กับพระแม่ราธาเท่านั้น
‪- เพราะอะไร ‪- เพราะอะไร
‪เป็นเนื้อคู่กัน
‪มันเป็นวิทยาศาสตร์ที่พิสูจน์แล้ว
‪ไม่ใช่ความเชื่อที่งมงาย
‪โอเค แต่คุณพยายามจะพูดอะไรเหรอ
‪จะพูดว่าถ้าคนเราเจอเนื้อคู่แล้ว
‪จุดมุ่งหมายของชีวิตก็สำเร็จลุล่วง
‪เมื่อคนที่เป็นเนื้อคู่กันสืบพันธุ์ ‪ก็จะทำให้เกิดอวตาร
‪หน้าที่ของเราคือหาเนื้อคู่ให้เจอ
‪อวตารจะจัดการดูแลคนอื่นๆ ทุกคน
‪แล้วอวตารนี่จะมาจากไหนล่ะ
‪ข้าไม่ได้เกิดมาเป็นมนุษย์
‪แต่เป็นอวตาร
‪การผสมยาที่ไม่ธรรมดาของพ่อข้า
‪การฝึกโยคะแบบโบราณของแม่ข้า
‪และตำแหน่งของโลกที่แทบจะไม่เคยเกิดขึ้น
‪รวมกันทำให้เกิดเป็นตัวข้าในกลียุค
‪ตอนอายุสี่ขวบ ข้าก็ท่องจำคีตาได้อย่างขึ้นใจ
‪เมื่อใดที่ศาสนาตกตํ่า อวตารก็จะจุติ ‪เพื่อปลูกฝังความจริงของศาสนาอีกครั้ง
‪ข้ารู้สึกลึกๆ อยู่ในใจ
‪ว่าข้าเกิดมาเพื่อเปลี่ยนทิศทางของกาลเวลา
‪พ่อครับ
‪เราจะไปไหนกันเหรอครับ
‪ก่อนที่พ่อข้าจะตอบ
‪ในปี 1975
‪รัฐบาลของอินทิรา คานธีกลัวพ่อข้า ‪จะนำการประท้วงจึงจับตัวเขาไป
‪แล้วเขาก็ไม่กลับมาอีกเลย
‪พ่อข้าไม่เคยบอกว่าข้าคืออวตารของใคร
‪ข้าต้องค้นให้พบด้วยตัวเอง
‪ข้าต้องทำลายอะไร
‪ข้าถามคำถามนั้นกับตัวเองทุกเมื่อเชื่อวัน
‪แล้วอยู่มาวันนึง ข้าก็พบคำตอบ
‪ข้าต้องทำลายโลก
‪โลกใบนี้รับมือผู้รอบรู้อย่างพ่อข้าไม่ได้
‪ข้าต้องทำลายกลียุค
‪และนำมาซึ่งสัตยยุค
‪คเนศ ไม่ว่าเจ้าจะพยายามแค่ไหน
‪สัตยยุคก็จะมาถึง
‪และเมื่อมันเกิดขึ้น
‪เจ้าก็จะมีชีวิตอยู่กับการโกหกของตัวเองไม่ได้
‪ไตรเวท แกต้องไปทำสิ่งที่ต้องทำในคุกแล้ว
‪การโกหกอย่างเช่นเจ้าเกลียดพ่อตัวเอง
‪โกหกว่าเขาตายแล้ว
‪แกจะไม่มีวันพบสันติสุข
‪คเนศ เจ้ายังมีเวลาเหลือ ‪จงเดินบนเส้นทางของการให้อภัย
‪ช่วยชีวิตตัวเองและชีวิตพ่อเจ้า
‪ดิลบัค ซิงห์ปรารถนาจะเห็นโลกใหม่
‪ข้าดีใจที่เจ้าคิดทบทวนแล้ว
‪คุณต้องการอะไรจากผม
‪ไกทอนเดฆ่ากูรูจิ ‪แล้วขโมย "หนังสือแห่งกาลเวลา" ไป
‪มัลคอล์มพยายามหาแล้วแต่ไม่เจอ
‪คุณเป็นคนสุดท้ายที่คุยกับเขา
‪คุณสองคนมีความผูกพันกันทางจักรวาล
‪เขาต้องบอกอะไรคุณบ้างแน่ๆ
‪คุณต้องนึกทบทวนให้ดี
‪ไม่ว่าคุณจะช่วยเราหรือไม่ ยังไงโลกนี้ก็ไม่รอด
‪คุณมีทางเลือกสองทาง
‪ตายอย่างคนไร้คุณค่าหรือช่วยนำมาซึ่งโลกใหม่
‪โลกใหม่ซึ่งคุณจะเป็นส่วนหนึ่งของมัน
‪โลกใหม่ที่ดิลบัค ซิงห์เชื่อ
‪ทุกอย่างเรียบร้อยดีนะท่าน
‪ใช่
‪มีอะไรต้องทำหลายอย่าง ‪ก่อนเราจะเข้าสู่โลกใหม่
‪ไม่มีปัญหา เราจะทำสำเร็จลุล่วง
‪(วันที่สี่)
‪ขอบคุณค่ะ
‪ฉันพยายามหาเบอร์ที่เราเจอในไดอารี่ของอัญชลี
‪มาตลอดแต่ก็หาเบาะแสไม่เจอเลย
‪ขืนจ้องต่อไปแบบนี้ตาฉันถลนแน่ๆ
‪- ฉันไม่รู้ว่าเรากำลังทำอะไร ‪- รามา...
‪เราเหลือเวลาน้อยแล้ว
‪โทษทีค่ะ
‪ครอบครัวเธออยู่ที่นี่ด้วยใช่มั้ย
‪ใช่ค่ะ ในเสวรี
‪บอกพวกเขาให้กลับไปที่หมู่บ้านซะ
‪- หมู่บ้านเธออยู่ไหน ‪- วิทาร์ภะ
‪ท่านรัฐมนตรีจะประกาศให้มีการอพยพคํ่านี้
‪แต่ถึงตอนนั้นมันจะวุ่นวายเกินไป
‪บอกพวกเขาซะ
‪ซาร์เทจ
‪นายจะทำอะไร
‪นายจะไปไหน
‪ซาร์เทจ
‪ท่านโจเซฟครับ ‪ซาร์เทจเข้าไปในห้องเก็บหลักฐานครับ
‪ซาร์เทจ... เปิดประตูนะ
‪ซาร์เทจ...
‪เปิดสิ ซาร์เทจ!
‪เปิดประตู...
‪เปิดประตูนะ...
‪เปิดสิ
‪- หยุดนะ ‪- ซาร์เทจ
‪- เฮ้ย ซาร์เทจ! ‪- ซาร์เทจ เก็บปืนไปซะ
‪ซาร์เทจ เก็บปืนไปซะ นายหนีไปไหนไม่ได้หรอก
‪- นายจะทำอะไร ‪- ปิดประตู
‪ซาร์เทจ...
‪เข้ามาก่อนสิ
‪เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‪- อุเมชล่ะ ‪- เขาออกไปข้างนอก
‪ข่าวนี้เทียบได้กับเหตุการณ์สึนามิ ‪ในมหาสมุทรอินเดียปี 2004
‪ความเสียหายที่เกิดจากเหตุการณ์นั้น ‪มากมายจนต้องใช้เวลาหลายปีเพื่อฟื้นฟู
‪โลกกำลังจะพินาศแล้ว
‪ทำให้เกิดสึนามิซึ่งกำลังมุ่งหน้ามาสู่อินเดีย
‪อะไรนะ
‪มันจะส่งผลร้ายแรงที่สุด...
‪ซาร์เทจ...
‪ทางกรมตำรวจมุมไบได้รับคำสั่ง
‪ให้ทำการอพยพประชาชนคืนนี้
‪ตั้งแต่กันยะกุมารีไปจนถึงท่าบันดาร์ ‪เมืองชายฝั่งเป็นพื้นที่ความเสี่ยงสูง...
‪ซาร์เทจ...
‪เรากำลังได้รับข้อมูล...
‪คุณพักผ่อนก่อนเถอะ
‪แล้วก็รีบไปหาหมอ
‪คุณต้องรีบไปจากที่นี่
‪ผมขอร้อง
‪คำเตือนเรื่องสึนามิเป็นเรื่องหลอก
‪ยี่สิบวันที่ผ่านมานี่ เราพยายามตามหาระเบิด
‪ชาวบ้านต้องอพยพออกไปจากเมืองนี้
‪ไม่เช่นนั้นจะมีคนตายหลายล้านคน
‪มีเวลาเหลือแค่ 40 ชั่วโมง
‪ใช่ โอเค
‪เราจะไป
‪นอนพักสักหน่อยนะ
‪เดี๋ยวฉันกลับมา
‪ขอยํ้าว่าอย่าอยู่ที่บ้าน คุณจะไม่ปลอดภัยถ้าอยู่บ้าน
‪เจ้าหน้าที่ระบุว่าอย่าขึ้นไป ‪บริเวณที่สูงภายในเมือง
‪ขอยํ้า อย่าขึ้นไปบริเวณที่สูง ‪ตำรวจจะไม่สามารถช่วยท่านได้
‪พ่อแม่ที่มีลูกอ่อน กรุณาเอาแขนโอบเด็กไว้ ‪เพื่อป้องกันการบาดเจ็บ
‪คุณน่าจะใส่ได้นะ
‪เอาของส่วนตัวของท่านติดตัวไปด้วย
‪เพื่อการเดินทางที่เร็วขึ้นโดยไม่มีการล่าช้า
‪เดี๋ยวฉันกลับมานะ
‪กรุณาทำตามคำสั่ง ‪เดินให้เร็วและปลอดภัย สวัสดีค่ะ
‪พ่อผมไม่ธรรมดา
‪เขาเป็นพระประจำหมู่บ้าน
‪เขาเคยต้องขอให้คนทำบุญ
‪เขารักผม
‪แต่เขาฆ่าแม่ผม
‪ผมไม่รู้ว่าควรจะรู้สึก
‪ดีใจหรือเสียใจดีหลังจากที่ตำรวจจับพ่อผมไป
‪ไตรเวท แกต้องไปทำสิ่งที่ต้องทำในคุกแล้ว
‪- อีก 25 วันจะเกิดอะไรขึ้นเหรอ ‪- คนทุกคนจะตายกันหมด
‪- มีไตรเวทคนเดียวที่จะรอด ‪- ไตรเวทคือใคร
‪นายจะโทรหาตำรวจให้มาที่นี่เหรอ
‪ผมไม่ได้จะโทร...
‪พวกเขารออยู่ข้างล่างแล้ว
‪ฉันมีหลักฐานการค้าประเวณีทุกอย่าง
‪ที่เกิดขึ้นที่นี่
‪ในบ้านแสนสวยของเธอ
‪นายพูดแบบตรงไปตรงมาไม่เป็นรึไง พ่อตุ๊ดตู่
‪ทำไมถึงให้รอข้างล่างล่ะ เรียกขึ้นมาเลยสิ
‪นี่ ขึ้นมากันเลยสิ พ่อเล้าอยู่นี่...
‪- นายชื่ออะไร ‪- ชาร์มา
‪ชาร์มา...
‪กำลังข่มขู่ฉันใหญ่เลย
‪ขึ้นมาเลยถ้ากล้าพอ
‪ฉันอยากคุยกับไกทอนเด
‪ช่วยบีบให้แรงอีกนิดสิ
‪ฉันอยากคุยกับไกทอนเด
‪นายอยากคุยกับไกทอนเดเหรอ
‪นายต้องอ้างตำรวจเพราะอยากพูดแค่นั้นน่ะเหรอ
‪ฮัลโหล มีอีตาบ้าอยากคุยกับนายหน่อยแน่ะ
‪- อะไรนะ ‪- คนชื่อชาร์มา...
‪หน้าตากวนโอ๊ยสุดๆ เลย
‪- ใครกันชื่อชาร์มา ‪- คุยกับเขาสิ
‪เราคือพระเจ้า
‪คเนศ นายทำอะไรลงไป
‪แกต้องการอะไร ไอ้สารเลว
‪ฉันอยากเจอกับนาย
‪ได้ เดี๋ยวฉันจะเจอ แต่ตอนนี้ไปจากที่นั่นซะ
‪เสร็จรึยัง
‪ออกไปได้แล้ว
‪คุณยาดาฟ...
‪ขอโทษนะ
‪ฉันบอกแล้วว่าอย่า...
‪คุณจำอะไรเกี่ยวกับพ่อของไกทอนเดได้มั้ย
‪คุณทำให้เธอตกใจโดยการถามคำถามพวกนี้
‪ผมขอนํ้าแก้วนึงสิ
‪นะครับ
‪ผมขอโทษแต่นี่เป็นเรื่องด่วน
‪พ่อของไกทอนเดยังมีชีวิตรึเปล่า
‪พ่อไกทอนเดชื่อไตรเวทใช่มั้ย
‪ไกทอนเดฆ่าแม่ตัวเอง
‪แต่พ่อเขาติดคุกแทนเขา
‪- เขาบอกผม... ‪- นํ้ามาแล้ว
‪คุณช่วยไปรอข้างนอกได้มั้ยครับ
‪เธอไม่ยอมพูดต่อหน้าคุณ
‪นะครับ
‪พ่อของเขายังมีชีวิตอยู่มั้ย
‪ฉันเขียนเอาไว้
‪ในไดอารี่เหรอ
‪คุณยาดาฟ คุณเขียนไว้ที่ไหน
‪คุณเขียนไว้ที่ไหน
‪พอได้แล้ว
‪แม่คะ
‪คุณทำอะไรน่ะ
‪เธอต้องเขียนโน้ตไว้ที่ไหนสักแห่ง
‪แม่ฉันคงบอกข้อมูลคุณไปแล้วถ้าเธออยากบอก
‪แต่ถ้าเธอไม่อยากบอก ‪เธอก็คงไม่พยายามพูด คุณก็เห็น...
‪ไปได้แล้ว
‪พระบิดาของพระเจ้า อิสปุระ สหัสตรา กัต ‪วิทัล มันดิระ คินวัต
‪นี่ มุทธุ
‪มัทธู ไม่ใช่มุทธุ
‪นั่นล่ะที่ฉันพูด มุทธุ
‪นายจะทำตัวเหมือนเด็กวัยรุ่นไปตลอดชีวิตรึไง
‪- มองตรงๆ ด้วย ‪- กดเลย
‪- แล้วจะทำพาสปอร์ตเมื่อไร ‪- ภายในสี่วัน
‪หัวหน้า คราวนี้เราจะทำงานอะไรล่ะ
‪เราจะไปเมืองจีน
‪เดี๋ยวนี้คนจีนครองโลกแล้ว
‪เราจะทำข้อตกลงให้พวกเขา
‪เวรกรรมจริงๆ
‪กลับไปที่จุดเริ่มต้นกันอีก
‪ไม่ใช่
‪คราวนี้จะเป็นงานใช้สมอง
‪หัวหน้า แล้วเรื่องกูรูจิล่ะ
‪ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าห้ามพูดเรื่องนั้น
‪ผมนึกอยู่แล้วว่าไอ้ตุ๊ดกูรูจินั่นมันแปลกๆ
‪นี่ฉันต้องส่งโน้ตเตือนพวกนายรึไง
‪ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าห้ามเอ่ยชื่อเขา
‪โทษครับ หัวหน้า
‪คเนศ...
‪เราต้องหลบแบบนี้นานแค่ไหนเหรอ หัวหน้า ‪ฆ่าไอ้เวรนั่นไปซะให้หมดเรื่อง
‪มันรู้ได้ยังไงนะ
‪ไม่มีอะไรรั่วไหลจากพวกเรา
‪คเนศ
‪ทำไมถึงไม่ไปหลบในบังเกอร์ของนายล่ะ ‪ไม่มีใครเข้าถึงตัวนายที่นั่นได้
‪ในนั้นมันเหงาน่ะ
‪รู้สึกดีกว่าเวลามีพวกนายอยู่ด้วย
‪(ห้ามไอ้พวกเปรตฉี่ตรงนี้)
‪นี่ ไกทอนเด
‪นายกำลังคิดอะไรเหรอ
‪ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนี้มาก่อน
‪นายจะไม่เล่าให้ใครฟังใช่มั้ย
‪ไม่เล่า นายเล่ามาสิ
‪เล่ามาเลย
‪ฉันได้ยินเสียง...
‪เสียงของกูรูจิ
‪เสียงเหรอ
‪ในนี้
‪ข้างในหัว
‪ทั้งวันทั้งคืน
‪แม้แต่ตอนนอน
‪บอกฉันเรื่องสัพเพเหระ
‪เดี๋ยวก็ด่า เดี๋ยวก็ให้คำแนะนำ...
‪บางครั้งรู้สึกเหมือนจริง ‪บางครั้งรู้สึกเหมือนฉันบ้า
‪ฉันว่าสติฉัน...
‪ไม่ๆๆ
‪ไกทอนเด ไม่ต้องห่วงนะ เราอยู่ที่นี่ด้วยกัน
‪นายไม่ได้กินนี่มาพักนึงแล้ว
‪อมไว้บนลิ้น เดี๋ยวก็ดีเอง
‪ไปกันรึยัง
‪หรือว่าจะฉี่กันให้นํ้าหมดทะเลเลย
‪ใจเย็นๆ รอแป๊บเดียว
‪ฟังนะ...
‪ฟังนะ พาไตรเวทมาหาฉัน
‪ฉันอยากเจอเขา
‪(ที่ทำการไปรษณีย์)
‪(วันทีสาม)
‪ซาร์ดาร์จิ นั่นพ่อฉัน
‪หนามแห่งชีวิตของฉัน
‪(หนังสือแห่งกาลเวลา)
‪ผมคิดว่านี่ของคุณนะ
‪ฉันไม่เอา
‪นายจัดการกับบาปของตัวเองเถอะ ‪ฉันจะจัดการบาปของฉัน
‪ถึงพ่อ
‪ยกโทษให้ผมด้วย ผมทำอะไรให้พ่อไม่ได้
‪ผมส่งหนังสือมาให้พ่อนะ
‪ถ้าพ่อเอาหนังสือเล่มนี้ไปให้พัทยา ‪เธอจะพาพ่อเข้าสู่สัตยยุค
‪มีทุกอย่างอยู่ในหนังสือเล่มนี้
‪เรื่องราวที่จะทำลายโลกนี้ ‪และหลักการเริ่มต้นโลกใหม่
‪ถ้าผมรู้จักกูรูจิ วิธีกู้โลกก็อยู่ในนี้เหมือนกัน
‪ท่านมาจิดคะ...
‪ท่าน...
‪เราตรวจพบเบอร์นึงค่ะ
‪- ฮัลโหล แนร์ ‪- ครับ กามา ไบ
‪- อากาศในกาลิกัตเป็นยังไงบ้าง ‪- ร้อน
‪นี่ฮารูน สมุนมือขวาของเขา
‪ที่นี่อากาศดี เย็นเหมือนไอศกรีมเลย
‪ตกลงเราพาลูกค้าไปเลยมั้ย พร้อมจะเสิร์ฟมั้ย
‪ได้ มาเลย อย่าสายล่ะ
‪โอเค กามา ไบ
‪เอาช้อนมาด้วยล่ะ
‪โทรศัพท์ไม่ได้ปิด ม้นอยู่ในดาวน์ทาวน์
‪- รามา ส่งตำแหน่งมาเลย ‪- ไปกันเร็ว
‪- เกิดอะไรขึ้นเหรอครับ ‪- ฟังนะ
‪เคยเห็นผู้ชายคนนี้มั้ย
‪เขาอยู่ห้อง 202 ครับ
‪ลุกขึ้น
‪ลุกขึ้นสิ ไอ้ระยำ
‪ชาฮิด ข่านอยู่ไหน
‪คุณจะกลับไปก็ได้นะ
‪แต่มันจะมีแต่ความเจ็บปวด
‪และความล้มเหลว
‪คุณจะมากับเรามั้ย
‪เราคือพระเจ้า
‪คำบรรยายโดย แมนนี่ หิรัญ