CIEŃ I KOŚĆ
Nie ma sensu zaprzeczać. Jesteś Przywoływaczką Słońca.
Zgadza się.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI LEIGH BARDUGO
Imponujące.
A rzadko to mówię.
Puść nas wolno. Inaczej stracisz 20 milionów kruge i statek.
Zdaję sobie sprawę, że mogłabyś posłać nas na dno,
ale weź pod uwagę, jak daleko od portu jesteśmy.
Poza tym nie oddam cię Fjerdańczykom.
Nie?
Na świętych, nie.
Nie powinienem tak mówić w obecności świętej?
No dobra.
To czego od nas chcesz?
Od ciebie? Niczego.
Nawet nie wiem, kim jesteś.
Ale Przywoływaczka…
Zapewne wiesz, ile jesteś warta.
Mówiłeś, że jej nie sprzedasz, piracie.
Kaprze.
I powiedziałem, że nie oddam jej Fjerdańczykom.
Nie mówiłem o Kerchu ani Shu.
Wydałem fortunę, by doki stały puste, żebyście wsiedli na mój statek.
A Fjerdańczycy za mało za ciebie oferują.
Masz rację, za mało.
Bo król Ravki da ci dwa razy tyle.
Znasz króla?
Jestem Przywoływaczką Słońca.
Mówi się, że Pierwsza Armia poluje teraz na griszów.
Przez to, co zrobiłaś z partnerem w Fałdzie.
Nie współpracowałam ze Zmroczem.
Może masz inne zdanie,
ale gdy zniszczę Fałdę i zjednoczę Ravkę,
świat zobaczy, że z nim nie współpracuję.
Pomóż nam, a spotka cię nagroda.
Zniszczysz Fałdę?
Jak konkretnie chcesz to zrobić?
Upoluję morskiego węża Morozova.
Alina.
Skoro jeleń istniał,
to morski wąż i ognisty ptak też mogą.
Z jednym amplifikatorem nie wyszło,
ale z dwoma…
Bez obciążającego mnie generała Kirigana, własnymi siłami.
Pomożesz nam czy nie?
Będzie przygoda, ryzyko, pieniądze?
To rozumiem.
Czym się różni kaper od pirata?
Yuri! Mówiłem, że jabłko pomoże.
Załoga, słuchajcie!
- Morda! - Na świętych…
Mamy gości!
Przywoływaczka Słońca i… Jak ci mówią?
- Malyen… - Gość Przywoływaczki.
Traktujcie ich z szacunkiem godnym
bandy kłamców i złodziei.
Chodźcie, moi drodzy.
Te dwa na tyłach są wasze.
Najbardziej prywatny apartament.
Do widzenia rano, panno Starkov.
Straż nocna, idę do was na pokład.
Tak, kapitanie!
Śpij na górze.
Ostrożnie.
Inaczej niż w Nowoziemiu, co?
Tak.
Inaczej sobie wyobrażałem tę noc.
Po wszystkim będziemy mieć mnóstwo czasu, żeby to nadrobić.
Zostanę na czatach.
Czemu wciągasz nas do przeszłości?
Tam są wszystkie informacje.
To rana, która się nie goi.
Twoja przeszłość to źródło problemów.
Twoja wmawia ci, że ten sierota jest twoją rodziną.
Myślisz, że znalazłaś przyszłość.
- Znalazłam. - Nie.
Będziesz coraz silniejsza.
A on coraz starszy.
Zazdrościsz nam miłości.
„Miłości”.
Wiem, co czujesz, gdy jesteś ze swoim tropicielem.
Wątpię.
Nie mówię o drżeniu serca, z którego wyrośniesz.
Samotność.
Coraz bardziej rozumiesz swoją wyjątkowość.
Że to boli.
Nie wiem, o czym mówisz.
To nie minie.
Będzie tylko gorzej, nawet jeśli będziesz od tego uciekać.
W końcu zrozumiesz, że jesteśmy tylko ja i ty.
Nikt inny nie jest taki jak my.
Nigdy nie będzie kogoś takiego.
Nie jesteśmy tacy sami.
I już nigdy nie założę twojego koloru.
Wreszcie zasmakowałaś tego, jak to jest, gdy na ciebie polują.
Ale nie wiesz, jak to jest, gdy musisz pozorować własną śmierć,
wymyślać się na nowo po każdym powrocie,
tracić wszystkich bliskich przez choroby, desperację, nienawiść
i czas.
Tak się tłumaczysz?
Samotnością? Raną, która się nie goi?
Jeszcze nie rozumiesz wszystkiego.
Moja Alino,
żyjesz tylko jedną chwilą.
Ja żyję tysiącem.
Jesteś już martwy.
Proszę.
Genya.
Miło widzieć w tych komnatach griszę.
Poprzedni właściciele zapewne chcieliby nas zabić.
To prawdziwy cud, że przeżyłeś.
Wszystko przetrwamy.
Czyż nie?
Ale cud byłby łaskawszy.
To był upór.
I tak będziemy przeć do przodu.
Zewrzemy szyki.
Zaczniemy od nowa.
A David? Wiadomo coś o nim?
Nie załamuj się.
Zwiadowcy codziennie sprowadzają griszów.
Jeśli przeżył, znajdziemy go.
Jak widzisz,
pilnie potrzebuję twojego talentu.
Przepraszam. Więcej nie…
Twoje cienie. Są tutaj.
Moje nisztoje.
Zawsze są przy mnie.
W ciemności…
Może ocenisz uszczerbek?
Obawiam się, że to wykracza…
Spróbuj.
Proszę.
Dobrze, mogę…
Dziękuję.
Wyznaczę ci pokój w tym skrzydle budynku.
Chcę, żebyś była blisko.
SZMARAGDOWY PAŁAC
Kaz.
Dokąd idziemy?
Poznałem pewnego kupca, Jakoba Hertzoona. Mieszka tutaj.
Twierdzi, że każdy może stać się bogaty.
Wystarczy szczęście i odpowiedni przyjaciele.
Myślałem, że będziemy gońcami.
Gońcami?
Rozejrzyj się.
Widać, że facet wie to i owo o zarabianiu.
Niedługo my tu zamieszkamy.
Panie Hertzoon. To mój brat Kaz.
Kolejny pan Rietveld. Miło cię poznać, Kaz.
Twój brat ma dobrego nosa.
Jak się czujesz, chłopcze?
Czuję, że mam szczęście.
Gdzie mój alkohol słodowy?
Idź do portu to sprawdzić.
Leć, już powinien dopłynąć.
Tak, szefie.
Ruchy, leniu. Umiesz chodzić szybciej.
To Klub Szumowin.
To było pytanie?
Szukam Pera Haskella.
Szukasz też kłopotów, co?
Stąd dowodzisz gangiem.
Gangiem wyrzutków z innych organizacji w Baryłce.
Bumelantów.
Słyszałem o tobie.
Kaz Brekker.
Szukam partnera biznesowego.
Kogoś dyskretnego, ale też silnego.
Życzę powodzenia.
Nie usłyszałeś jeszcze wszystkich zalet.
Możesz je podliczyć.
Gdyby przyszedł z tym ktoś inny, to bym ubił interes. Ale nie z tobą.
Aż tak się boisz Pekki Rollinsa?
Przynajmniej wiem to, że nie wysadza się klubu rywala.
Strach w mniejszych dawkach to instynkt.
A ty nie masz instynktu.
Jedynie gniew i dumę, a to niebezpieczny koktajl.
Nie pokazuj się tu więcej.
Bałem się, że pomyliłem miejsce i czas.
Kaz kazał nam się tu spotkać.
Słyszałeś? Jest jeszcze gorzej.
Gorzej? Spaliśmy na podłodze u tego nowicjusza.
To ciało zasługuje na łóżko.
Podobno zabiliśmy też konstabla.
Co? Mam tyle pytań.
Jak? Czemu? Kto? Gdzie? Kiedy…
To chyba wszystkie.
Wczoraj po waszej ucieczce z powozu.
Konstabl Sem.
Zastrzelony ze swej broni.
Stadwatch wypytuje wszystkich informatorów.
Nie zastrzeliłbym nikogo jego bronią.
Poza tym to absurdalny zarzut.
Widziałaś go dziś?
Pewnie unika pytań.
Od nas obojga.
Wysadził Klub Wron…
Ciekawe, co jeszcze jest gotów zniszczyć.
Nikt was nie śledził?
- Nie. - Błagam.
Nadal podają tu śniadania?
Jes ma do ciebie pytanie.
Sporo się wczoraj działo.
Straciliśmy nasz dom,
a potem go wysadziłeś, żeby wkurzyć Pekkę Rollinsa.
No i?
Wiesz, że zabiliśmy konstabla jego bronią?
Wszyscy noszą taką samą, standardową broń.
To zemsta Rollinsa.
Kim jest ten Pekka Rollins?
Ciśnienie ci skacze, gdy o nim mówisz.
To cię nie dotyczy, ciałobójczyni.
Masz rację, ale zwykle mam swoje zdanie. Na przykład takie,
że złość przyćmiewa rozsądek.
Pekka Rollins rządzi Baryłką.
Zdobył pozycję, kantując i oszukując.
To zwykła kanalia.
Skoro tak go nienawidzisz, czemu nie każesz mi go zabić?
Nawet mnie nie potrzebujesz.
Twój rewolwerowiec albo Zjawa mogą go załatwić.
Jak się czujesz, chłopcze?
Jego śmierć to za mało.
Nie oczyścimy tak swoich nazwisk.
Dlatego was potrzebuję. Musimy zrzucić winę na niego.
Jesteśmy pionkami w twojej zemście?
Cała nasza trójka jest zagrożona.
A jeśli nas dorwą, nie obronimy cię.
Będziesz musiała prosić o pomoc Pekkę.
Zapewne będzie miał kilka nieprzyjemnych warunków.
To powiedziawszy, i ja, i Inej powinniśmy znać plan.
Ja też chciałbym znać plan.
By zdobyć przewagę, muszę dogłębnie poznać jego działalność.
Są dwa sposoby.
Śledzić jego woźnicę, poznać jego harmonogram.
A drugą drogą jest jego księgowy Henrik Van Poel.
W księgach znajdę wszystko, czego potrzebuję.
Więc musimy się dostać do tego budynku.
Tam pracuje ów księgowy.
Ale nie wiadomo, w którym gabinecie.
To nasza misja.
Budynek wygląda typowo, ale ma kilka wyjątkowych szczegółów.
Nie będzie do kogo strzelać?
Możesz przestrzelić zamek, jeśli zechcesz.
Drwisz, ale kiedyś wyratowałem cię tak z kłopotów.
Cenią tam anonimowość.
Nie ma numerów, nazwisk, szyldów.
Nie przyjmują tam klientów.
To gabinety dla ludzi ceniących dyskrecję.
Jesper i Wylan, będziecie śledzić woźnicę.
Inej, ty stań na czatach na dachu.
Będziesz przy mnie, gdy będę kopiował księgi.
Strzały zwrócą uwagę, ale ciałobójca…
Ma dużo talentów. Na przykład taki.
Druga kondygnacja, przedostatnie drzwi po lewej.
Co?
Gabinet Henrika. Nalejesz mi?
Skąd wiesz?
Spytałam kelnerkę.
A skąd ona wie?
Ludzie, którzy tam pracują, zwykle jadają w takich miejscach.
Czasem zamawiają jedzenie do gabinetu, więc spytałam:
„Przepraszam, mam dostawę, ale nie jestem pewna adresu…”.
Tadam.
Lubię ją.
Ja lubię prawdomówność. Obiecałeś spotkanie z Matthiasem.
Dostają na rynku homary za darmo.
Dawno nie żyją, zanim zaczną je gotować.
Mięso jest zepsute.
Lepiej tego nie jeść.
A chleb…
Twardy jak mury Lodowego Trybunału.
Jesteś z Fjerdy?
Strażnicy chcą, żebyśmy gadali po kercheńsku.
Przekonałem się na własnej skórze.
Patrz.
Dzięki wodzie rozmięknie.
I ma więcej smaku.
Wiem. Przywykniesz.
Nie zamierzam tu długo zostać.
Przywykłeś do fjerdańskiego systemu,
który pamięta o więźniach,
choćby żeby zrobić z nich przykład.
Ale tutaj…
Tutaj wolą, żebyśmy zgnili w celi.
Trzeba więc przypomnieć systemowi,
że Fjerdańczycy są zawzięci.
Zamknąć się tam!
Jak mógłbym zaakceptować taki los?
Moja wściekłość niemal mnie zabiła.
Ale dołączył do mnie w celi nowy więzień.
Demyan.
Chłop jak niedźwiedź, ale łagodny.
Nic go nie ruszało.
Bo znał prawdę Djela.
Nasz Bóg wybaczy ci i cię poprowadzi bez względu na wszystko.
Nie wybaczy mi moich grzechów.
Ruchy, na pokład.
Szybko!
Jeszcze chwilę.
Bądź czujna przy Sturmhondzie.
Czuję, że on coś ukrywa.
Nie musimy się zaprzyjaźniać.
O to już zadbał.
Nie zapamiętał mojego imienia, a nie jest długie.
Ma w załodze otkazat'sia i griszę.
To nie Pierwsza czy Druga Armia…
Są równi. Wyobraź sobie, gdyby u nas obie armie koszarowały razem.
Jedzenie byłoby lepsze.
Nie dotykaj.
Panno Starkov,
może nakreślimy razem trasę do owego morskiego węża?
To ja jestem tropicielem.
Mój szczęśliwy kompas.
Uratował mnie z wielu opresji.
Mów, tropicielu, gdzie jest północ.
Znam kilka sposobów.
Biorąc pod uwagę położenie słońca i cienia,
kierunek, w którym płyniemy i…
Tam.
Przedstawię cię nawigatorom.
Jak ty się nazywałeś?
Przywoływaczko Słońca. Dołącz do nas.
- Co to znaczy? - Nie wiesz?
„Zwycięstwo” w języku Shu.
Nie znam Shu.
To zrozumiałe.
Wiadomo, co Ravkanie sądzą o mieszańcach jak my. A w Shu Hanie…
Wypominają nam krew ravkańskiej matki.
Krew to krew. Tylko głupcy sądzą inaczej.
Dlatego wybraliście życie na morzu?
Bo morze to rozumie?
Dlatego wybraliśmy Sturmhonda.
On to rozumie.
Jestem onieśmielona.
Nigdy nie grałam w karty z ravkańską świętą.
Jest też świętą Shu.
To ząb rekina? Jesteś griszą? Który zakon?
Nie używamy takich pojęć z Tolyą,
ale w Ravce bylibyśmy ciałobójcami.
A ząb jest mój, więc wygrałam.
Spóźniłem się o 30 sekund.
Przez całe życie.
Słyszeliśmy, że szukasz amplifikatora.
Morski wąż naprawdę istnieje?
Dwa amplifikatory łamią wszystkie zasady.
Mówi substantyczka, która cię z nim połączy, o ile go znajdziemy.
Dlatego interesuje mnie wasz plan.
Nie chcę zginąć przez tę procedurę.
Wierz mi, ja też nie.
Gdy łączyłaś się z amplifikatorem, pokazał ci swoje ostatnie chwile?
Płynącego Tolyę, gdy ja go zabijałam.
Co ci pokazał jeleń?
Ostatnie, co widział, to ja trzymająca rękę na jego pysku.
Jakby to było przeznaczone.
Często o tym śniłam.
A teraz mam sny o morskim wężu i ognistym ptaku.
Uważasz, że są połączone.
Myślę, że trzeba je połączyć.
We mnie.
Żebym mogła zniszczyć Fałdę.
Nie będę pewna, póki nie spróbuję.
Póki nie spróbujemy.
To nieznane wody.
Nieznane wody to nasza specjalność.
Gramy, bracie.
Kto jest gotów na próbę?
Vladim, prawda?
Tak, panie.
Vladim Gulav, alchemista.
Z którego obozu cię uratowałem?
Udemya.
Cieszę się, że tu jesteś.
Wiem, że nie dorastałeś w Małym Pałacu.
Nie, moja wieś mnie ukryła, żebym im pomagał.
I co, pomogłeś im?
Przez wiele lat owszem.
Leki na ból mięśni, konserwowanie żywności, oczyszczanie wody…
Nie chcę słuchać twojej historii.
Potrzebuję pomocy.
Męczy mnie ból.
Rozdzierający czaszkę.
Mogę sporządzić specyfik, który pomoże, ale tylko na jakiś czas.
Rozumiem.
Czy mogę być szczery?
Proszę.
Podejrzewam, że pana dolegliwości wynikają ze stworzenia tych… cienistych potworów.
Oczywiście nie oceniam.
Ludzie mówią, że to wypaczenie nauki. Merzost.
Nie do cofnięcia.
Słyszałem już tę historię.
I nie jesteś zbyt pomocny.
Jedyne, co może zneutralizować skutki działania merzosti
to więcej merzosti.
Gdybym tylko mógł to przestudiować.
Nie obiecuję, że zdołam to cofnąć…
Nie chcę niczego cofnąć.
Każda trudna decyzja wiąże się z pewnym kosztem.
Trzeba tylko się upewnić, że tym kosztem nie będzie żal.
I co?
Nawet nocą jest tam odźwierny, a korytarze patrolują dwie osoby.
Możemy wejść przez okno, jeśli Nina będzie obserwować front.
W razie czego przegrupujemy się w Czarnym Welonie.
Powiadom ciałobójczynię. Zaczynamy za dziesięć minut.
Nie.
Najpierw powiedz, co zaszło między tobą a Pekką.
Wystarczy ci wiedzieć, że mam powód.
Mamy już nadto sekretów.
Tylko dzięki sekretom można przeżyć w Baryłce.
Ukrywanie prawdy to kwestia przetrwania?
Zaczynasz rozumieć.
Twojego czy mojego?
Zaufanie to druga strona sekretów.
Pamiętaj o tym.
To nie są świetne wieści.
Ale jest pan zdrów.
Zostań przy księgach, Henrik.
Uwzględniając remonty i koszty alternatywne,
ta eksplozja będzie mnie kosztować ćwierć miliona.
Brekker.
Zarzuty o morderstwo powinny go unieszkodliwić.
Edyck, czemu jeszcze nie znalazłeś jego ludzi?
Widocznie się ukrywają.
Baryłka należy do mnie.
- Szefie. - Stadwatch ich szuka.
Zjawa jest ich oczami.
Bez niej będą ślepi. Niech Mogens się nią zajmie.
- Taksydermista? - Tak.
Zbiera trofea.
Może je zebrać po jej powrocie do Menażerii.
A skoro ten szczur chce zgrywać szefa Baryłki,
pora wziąć go na poważnie.
Mal kazał wam zmienić kurs?
Nie, twój kapitan.
Dlaczego?
Wykorzystamy wschodni wiatr. To przyspieszy podróż.
Tropiciel nie wyjaśnił czemu,
ale uważa, że morski wąż jest przy tej wyspie.
- Wyjaśnisz mi to? - Nie.
O co tu chodzi?
Jestem klientką.
Żaden mój klient nie miał takich żądań.
Bo żaden nie potrafi tego, co ja.
Niech ci będzie.
Ale nie o to chodzi, co?
W jakim sensie?
Oboje mamy problemy z zaufaniem.
Ty musisz mi uwierzyć, że nie mam niecnych zamiarów,
a ja, że nie gonię za jakąś baśnią.
Zachowujesz się jak ktoś, kto został już zdradzony.
A to źle wróży na przyszłość.
Sama sobie nie poradzisz.
Potrzebujesz mnie.
A ty mnie, jeśli chcesz zarobić.
Oboje wiemy, że tylko dlatego ci na mnie zależy.
Jesteś wyjątkowym towarem, przyznaję.
Ale rozumiesz dlaczego?
Nie tylko dlatego, że zniszczysz Fałdę.
Jesteś symbolem.
Nie jesteś tylko słońcem, słonko.
Jesteś nadzieją.
To nie mnie trzeba o tym przekonywać.
Tylko ciebie.
Zbliżamy się.
Moja ulubiona część!
Dzięki koledze nawigatorowi
przepłynęliśmy Kostny szlak do wyspy Jelka.
Mamy rysunki morskiego węża z legend,
więc nie wiadomo, jak wygląda.
Na starcie z nieznanym…
trzeba być gotowym!
Każdy pirat jest tak uzbrojony?
- Kaper. - Nie wiem, jaka jest różnica.
Taka, że ja mam licencję.
I upodobanie do innowacji.
Gadżety, ustrojstwa, wybuchowe różności.
Coś cię zainteresowało?
Tak.
Weź to sobie na wycieczkę.
Wspaniały wybór.
Znasz się na broni, Mal.
Linę zrobił fabrykator.
Wytrzymałość 80 000.
- Zasięg 50. - Niemożliwe.
Zwykle mówiąc „niemożliwe”, ludzie myślą „nieprawdopodobne”.
Nie ja. To niesamowite.
Sam projektowałem.
To wszystko moje wynalazki.
Trzeba tylko mieć wprawne oko.
Wejdziemy po cichu.
Na znak panny Starkov zranimy go, by mogła go dobić.
Nie zabiję go.
Musisz go zabić, by przejąć jego moc. Tak to działa.
Z jeleniem tak nie było. Dam radę bez zabijania.
Brzmi to szlachetnie, ale nie wyślę załogi
na bój z mityczną bestią, której nie mogą zabić.
Po to cię zatrudniliśmy, kaprze.
Pojmiemy go żywcem.
Dopłynęliśmy do wyspy.
No to zaczynamy.
Nie wygląda złowrogo.
Może być wszędzie.
Wejdziemy tamtędy.
Jesteś pewien?
Słyszałem już dźwięk o takiej częstotliwości.
Wąż tam jest.
Słyszeliście. Schodzimy na ląd!
Fruzsi, masz dobre tempo.
Ruszyłam, gdy dostałam wiadomość.
To dobrze. Potrzebuję cię teraz przy sobie.
Niektórzy mawiają, że zginąłeś w Fałdzie.
Czyżby?
- Ale wiedziałam, że to nie… - Proszę, wstań.
Już czas.
Przybyłeś po dziennik czy to drugie?
Nie otwierałam go.
Jak obiecałam.
Tajemnice Morozova są twoje.
A teraz to drugie.
Na pewno?
Witaj, matko.
Trzymałeś mnie w tej norze tygodniami.
A wyglądam lepiej niż ty.
- Może tutaj. - Grevyen, jest coś w wodzie?
W dnie jaskini są dziury.
Uważajcie. Ale nic tu nie ma.
Nic nie wyczuwasz czy nic nie ma?
Cokolwiek cię bardziej pocieszy.
Na co komu pocieszenie.
Sieci! Zabić go!
Nie!
Nie widzę go. Bawi się z nami.
Oszczędzajcie amunicję, bo potem zabraknie.
Umie się maskować.
Brzmi, jakby był wszędzie.
Nie żyje.
Naprawię to.
Nie jesteś w stanie.
Już zamknięte.
Tylko na chwileczkę. Skoczę do toalety.
Kawałek dalej jest Manny's Pub, otwarty.
Nie mam tam już wstępu.
Piłam z szynkarzem, aż padł pod stół.
Lubię kobiety z mocną głową.
Ale pęcherz mam nieco słabszy.
Pozwoli pan?
Nie dziś, wybacz, skarbie.
No dobra.
Wybacz, skarbie.
Powóz szczurołapa.
Mówiłeś, że od koleżanki.
Tak jakby. Ale udało jej się usunąć szczury.
Skąd znasz Kaza?
Nie powiedziałbym, że go znam.
Poprosił, żebym zrobił mu bomby fosforowe.
- Nie chciałem. - Czemu?
Bo wiedziałem, że tak to się skończy.
- Zadziałały? - Zadziałały.
Niewielu przeżyło starcie z generałem Kiriganem.
Jak cię znalazł?
Terminowałem w garbarni,
wiedział, że znam się na chemikaliach.
Garbarnia? Coś kojarzę. Spotkaliśmy się już?
Stadwatch.
Czysto.
Dziękuję.
Wiem, że nie jesteś zachwycony pracą ze mną,
ale wiedz, że możesz mi ufać.
Ufam ci, bo Kaz ci ufa.
A ty ufasz Kazowi?
Nie będę omawiał swoich wieloletnich relacji biznesowych
z Kazem Brekkerem z nieznajomym.
Obserwuj woźnicę.
Piękna noc, co, Brekker?
Masz nocną zmianę?
Skręcił.
Za nim.
Nie ma go.
Znikł.
Coś tu nie gra.
Postanowiłem przejść do sedna.
Nie możesz się pokazywać w moich klubach i burdelach z pytaniami,
więc gdzie się podziejesz?
Odejdź od biurka.
Czemu?
Nie chcę pobrudzić mebli krwią.
Księgowy będzie miał wąty.
I tak mam dużo wydatków przez to, że wysadziłeś mój klub.
Mój klub.
Zanim cię zabiję,
wiedz, że wynająłem szaleńca, żeby pojmał twoją Zjawę.
Przepraszam.
Moją Zjawę.
Witaj, kocico.
Wyremontowałem piwnicę w Menażerii.
Z najlepszymi kajdanami.
A mój człowiek zastawia pułapkę na twojego rewolwerowca.
Pora wracać do Menażerii, mała.
A na miejscu uszczknę sobie kawałek ciebie.
Nic, co zmniejszy twoją wartość.
Wystarczy upuścić krwi…
a opór znika.
Czekaj, poznaliśmy się już kiedyś.
Tak, ale…
Dałeś mi wafle.
Teraz to wspominasz?
Pora na Henriettę!
- Jesper. - Teraz!
Druzgocące zwycięstwo.
Ostanie się tylko moja pajęczyca
i wróci do klatki.
Będę spał spokojnie.
Ciałobójca!
Moja najnowsza współpracowniczka.
No to sobie śpij.
Jak możemy sprawdzić, czy inni też mają kłopoty?
Nijak.
To do Czarnego Welonu?
Na cmentarz?
Ciałobójczyni.
Nie taka straszna, gdy…
To koniec, Brekker!
Szybko!
Tu mieliśmy się spotkać?
Pochowali tu ofiary dżumy, nikt tu nie przychodzi.
Będziemy bezpieczni.
Też was napadli?
Tylu, że straciłam rachubę.
Mam, czego potrzebowałem. Bomba Wylana załatwiła resztę.
Pomóż jej.
Nic jej nie będzie?
- Nie. - A nam?
To się nie skończy dobrze.
Nie. Ale to ja to zakończę.
Mamy obowiązek wypełnić tę misję.
By śmierć naszych towarzyszy nie poszła na marne.
Oddajemy cześć ich poświęceniu
w poszukiwaniu morskiego węża.
Pochylmy głowy, by oddać cześć poległym.
Niech morze zabierze ich do portu,
a święci powitają ich na bezpiecznym brzegu.
Niechaj święci ich powitają.
Alina, czekamy.
Gotowa?
Tak.
Wszystko w porządku?
Tak. Druga łuska.
Cofnąć się!
Alina!
No to dokąd teraz, Przywoływaczko?
Wschodnia Ravka, a potem Fałda.
Żyjesz.
Co za moc.
Stałaś się silniejsza, moja Alino.
Napisy: Małgorzata Fularczyk