CIEŃ I KOŚĆ
NA PODSTAWIE POWIEŚCI LEIGH BARDUGO
To moja moc.
Jak się czujesz? Gotowa na starcie z Fałdą?
Gotowa na starcie ze światem.
Ze światem nie musisz.
I tak wszyscy już na nas polują.
Czyli świat.
Pokieruję nas z dala od szlaków, ale znów będziemy sami.
Kto mówi, że będziecie sami?
Chcę siedzieć w pierwszym rzędzie na tym pokazie.
Poza tym król jest po drugiej stronie Fałdy,
a więc i moja zapłata.
- Przydałby się nam twój arsenał. - Może jakiś opancerzony powóz?
Powóz? Podróże lądowe są nudne.
I długie.
Chodźcie.
Rozłączamy!
Kovu.
Drugi maszt zwolniony!
Rozłożyć drugi żagiel.
Alina, musisz to zobaczyć.
Nie muszę.
Wierz mi, musisz.
No weź.
Jak to możliwe?
Nie spodziewałaś się po mnie?
Przecież już mnie poznałaś.
Lata projektowania i kilkadziesiąt straconych prototypów.
Straconych?
Nazwałem go Kolibrem.
Kapitanie, widać Fałdę.
Kolejny przystanek…
przeznaczenie.
Gdy nas nie było, Pekka przejął nie tylko Klub Wron.
- Wykupił cały Piąty Port. - Inej jest poważnie ranna.
On niemal stracił głowę,
a ciałobójczyni została postrzelona.
Ważne, że orientujesz się we włościach Pekki.
Nie pokonasz lwa, odcinając mu ogon.
Bawisz się w safari?
- Narażamy życie. - Myślałem, że to lubisz.
Inej się z tego wyliże?
Nie jestem najlepszą uzdrowicielką,
ale nie zostanie tu na stałe.
Nie teraz.
Nikogo już tu nie chowają.
W czasie epidemii sprzed lat
zmarło tyle ludzi, że krematoria nie nadążały,
więc wrzucali ciała do wody w porcie.
Dość!
Appelbroek?
Pekka ma tam hutę szkła, ale w Appelbroek nie ma piaskarni.
Koszty transportu byłyby za wysokie.
Dowiedz się, co tam robi.
Jeśli chcesz pomóc, nie dawaj zbędnych lekcji historii, tylko idź z Jesperem.
Nie pytałeś, ale Zjawa powinna jakiś czas odpocząć.
Chciałam być uzdrowicielką, ale jestem średnią.
Dam znać, jeśli będę cię potrzebować.
Strażnicy ustawiający walki we Wrotach Piekieł
są opłacani przez Pekkę i lojalni wobec niego.
- Oprócz jednego. - Walki?
Piekielne Walki. Takie, jak sobie wyobrażasz.
Znajdź strażnika Hiemstrę. Ma czerwone znamię na brwiach.
- Przekaże twoją wiadomość. - Można mu ufać?
Nie chce, by Pekka wiedział o nim pewne rzeczy.
Stałaś się dziś jedną z Wron.
Nie wychylaj się.
Pekka będzie cię szukał.
To gra losowa.
- Każdy musi coś postawić. - Słuchaj, synu.
Jeśli w to wejdziesz, zrezygnuję z prowizji.
Dam pieniądze. Wchodzimy w to.
Dobrze. Ile chcesz zainwestować?
Mam pieniądze ze sprzedaży farmy ojca.
Zapewnią tobie i twojemu bratu przyszłość.
Zróbmy to.
Czemu tylko bogaci mają się jeszcze bardziej bogacić?
Potrzebuję kilku dni, żeby zanieść je na giełdę.
Wróć za tydzień po swoje zyski.
To oszustwo.
Oczywiście. Inaczej nie byłoby zabawy.
Inej.
Inej?
Nie czaj się.
Wejdź albo daj mi spokój.
Chciałem się upewnić, że ci wygodnie, matko.
Trzymałeś mnie tygodniami z szalonym akwatykiem.
I nagle miałbyś się przejmować moim komfortem?
Czego chcesz?
Niegdyś mieliśmy zbieżne poglądy.
Świat chciał, żebyśmy się bali.
Ale nauczyłaś mnie, że griszowie są lepsi.
Że to oni powinni się nas bać.
Czas zmienił moją perspektywę.
Co się stało z kobietą,
która paliła wsie, by ochronić swoje dziecko?
Chroniłam cię tak, jak potrafiłam.
Nauczyłam cię, jak być silnym i przebiegłym.
Nie nauczyłam współczucia.
Za późno zrozumiałam swoje błędy.
Nie ma czegoś takiego jak błędy, tylko lekcje.
Zmienię ten kraj dla griszów.
Zaczęliśmy to razem, a każesz mi kończyć to samemu.
Słyszałam plotki.
Wróciły prześladowania griszów.
Wygnani z pałacu, w którym chciałeś ich chronić.
Mordowani bez wyjątku przez żołnierzy króla.
Minęły setki lat,
a ty cofnąłeś nas do punktu wyjścia.
Powinienem był zabić pierwszego króla i założyć jego koronę.
Lekcja. Widzisz?
Tym razem nie poprzestanę na pałacu.
Cały kraj będzie nasz.
Małe królestwo.
Być może.
A mała święta?
Znajdę ją, a wtedy…
Był czas, gdy mogłeś zdobyć jej miłość,
zamiast odbierać jej moc.
Kolejna lekcja?
A może…
kolejny błąd.
Nienawidzę tego miejsca.
Czarna otchłań i żądne krwi potwory.
Czego tu nie lubić?
Dobry dzień na zabijanie volcr.
Wolałbym wziąć kąpiel i poczytać sonety.
Na pewno jesteś gotowa?
Nigdy nie byłam silniejsza.
Mogę wreszcie ją zniszczyć.
Na zawsze.
Alina?
Co się dzieje?
- Sama nie dasz rady. - Alina!
Alina.
Kovu, zabierz nas stąd!
Nic ci nie jest, już dobrze.
Nie uratujesz ich.
Kovu, schodzimy na ziemię.
Przygotujcie się na lądowanie.
Wszyscy cali?
Fałda jest za silna.
Myślałam, że dwa wystarczą…
To za mało.
Czeka nas chyba tradycyjne ravkańskie powitanie.
Nielegalnie wtargnęliście na ravkańską ziemię. Kim jesteście?
Ja będę mówił.
Co ty robisz?
Przedstawcie się, bo strzelimy.
Aż tak się zmieniłem, Raevsky?
Wiem, że minęło sporo lat,
ale podobno uroda mnie nie opuszcza.
Nie wierzę.
A jednak.
Mój książę.
Straciliśmy nadzieję.
Oto Nikolai Lantsov,
major 22. pułku,
żołnierz królewskiej armii,
książę Udovy
i drugi syn Jego Wysokości
króla Pyotra trzeciego,
władcy Tronu Dwóch Orłów.
To jakiś żart?
Na świętych.
I, jak niegdyś rzekłeś,
najbardziej bezużyteczny trep, jakiego miałeś pod komendą.
Do usług. Chciałem powrócić jako żołnierz,
ale nie bez niej.
Przedstawiam moją towarzyszkę podróży,
byłą kartografkę i czasem świętą, Alinę Starkov.
Sol Koroleva. Podobno zginęłaś.
Cholerny kłamca!
Zadania dla nowych rekrutów są następujące.
Akwatycy będą utrzymywać mgłę, która chroni nas przed oczami wrogów.
Ciałobójcy dołączą do poszukiwań wraz z piekielnikami.
Genya. Co za miła niespodzianka.
Idź, zanim cię tu zobaczy.
Nie jest bezpiecznie. Stworzył potwora…
Cicho.
David Kostyk.
Witaj w domu, przyjacielu.
Stan króla się nie poprawił.
Vasilij dowodzi Pierwszą Armią jak żołnierzykami.
Chciałby toczyć wojnę z griszami,
ignorując zagrożenie z Fjerdy.
Strategia nigdy nie była mocną stroną mojego brata.
Z moją matką wszystko dobrze?
Według raportów twoja rodzina opuściła Os Altę z obawy przed zemstą.
Są w drodze do Kołowrotka.
Vasilij nie będzie zachwycony, że sprowadziłem tu griszę.
Jeśli weźmiecie konie, dojedziecie tam pierwsi.
Te cieniste potwory…
To stwory stworzone z Fałdy?
Nie z Fałdy, ze mnie.
Nisztoje mnie chronią.
Udowodniły swoją przydatność,
ale od ich stworzenia nęka mnie kaszel
i ból głowy, jakby gorące sztylety wbijały się w oczy.
Myślę, że to idealna zagwozdka dla twojego analitycznego umysłu.
Czy to…
Uważałem je za zapiski niezrównoważonego umysłu.
Podobno oszalał. Morozov.
Ale pomyślałem, że ty możesz zdołać znaleźć remedium
na moje dolegliwości.
Coś, co złagodzi niechciane działania merzosti.
Tak z ciekawości,
są tu teraz z tobą?
Zawsze.
Pokazują się tylko wtedy, gdy jestem zagrożony.
I co się wtedy dzieje?
Chcę też wiedzieć, czy uda ci się odkryć
informacje o powiązaniu między amplifikatorem a wzmacnianym griszą.
Na przykład…
Gdyby Alina żyła,
mógłbym to wyczuć?
Połączenie między tobą a Aliną nie ma precedensu.
Widzę, że fragment nadal cię skaża.
Nie winię cię.
Chodź, pokażę ci, gdzie będziesz pracował.
Z moją szczęką już lepiej, dzięki, że pytasz.
Pochwal się ludziom, że oberwałeś od volcry.
Opowiadałeś gorsze kłamstwa.
A myślałem, że rodzi się między nami przyjaźń.
Przyjaciele nie ukrywają, kim są.
Jakby to było takie proste.
Bliskich chroni się na wszelkie możliwe sposoby.
Chyba coś o tym wiesz.
Miałem podobne powody.
Jako Nikolai Lantsov, drugi syn korony,
nie mogłem pomóc tym, których kocham.
Mieszkańcom mojego biednego kraju.
- Za to Sturmhond… - Był piratem.
Kaprem. Ile razy mam…
Kaper może pomóc bardziej niż książę?
Książę to ptak w złotej klatce.
Kaper może swobodnie zawierać sojusze,
budować wynalazki, zbierać informacje.
Wsiadłabyś na mój statek, gdyby miał banderę Lantsovów?
Szybciej bym go podpaliła.
No właśnie.
A musiałem cię znaleźć.
Ten kraj musiał cię znaleźć.
Ale zaufałabyś tylko Sturmhondowi.
Już raz próbowaliśmy.
Sturmhond.
Ja. My… To ja zatrudniłem Kaza Brekkera i jego Wrony.
Ty?
Za fjerdańską nagrodę też odpowiadasz?
Nie, jest autentyczna.
A mój brat wykorzystuje armię przeciw griszom.
Powstrzymam to, obiecuję.
Witaj w Kołowrotku.
To mój warsztat.
Stał się azylem dla griszów.
- Alina. - Nadia.
Tak się cieszę, że żyjesz.
- Jak się masz? - Z tobą już lepiej.
Fedyor, Genya, wielu zaginęło.
Miałam nadzieję, że coś wiesz.
Niestety nie. Ale się dowiem.
Dowiedziałam się z bratem o tym miejscu.
Azyl dla griszów.
Wielu uratował.
Mój brat Adrik nie wierzył, że się przyjaźnimy. Zadowolony?
To zaszczyt.
Moja siostra to kłamczucha, ale nie tym razem.
Tak wielu griszów poza Małym Pałacem.
Pierwsza Armia napadła na Mały Pałac.
Kto jeszcze tu jest?
To może ci się nie spodobać.
Wróciłaś.
Mówiłam, że wrócę.
Znalazłaś swoją rodzinę
w Novokribirsku?
Wtedy by mnie tu nie było.
Przepraszam…
Na świętych.
Czemu przepraszasz za coś, co nie jest twoją winą?
Wiem, jak to jest stracić bliskich.
Wszyscy wiemy.
Ale to on wzbudził w tobie poczucie winy, żebyś była słaba.
Jesteś Przywoływaczką Słońca, nie stać cię na słabość.
Dlatego byłaś dla mnie taka okrutna w Małym Pałacu?
Żebym stała się silniejsza?
Nie.
Z zazdrości. I cię nie doceniałam.
To się nie powtórzy.
Czy to przeprosiny?
Ravka jest na skraju upadku.
Codziennie giną griszowie.
Nie potrzebujesz przeprosin, tylko sojuszników.
Chcę ci zaoferować pomoc.
A przyda ci się każda.
Czy to ci wygląda na hutę szkła?
No to wszystko jasne.
W Appelbroek nie ma huty szkła.
Powiemy Kazowi, że Pekka pierze pieniądze w wiejskiej posiadłości.
Pytanie, czego strzegą ci strażnicy.
Każesz mi tam wejść, no nie?
Włamanie jest najfajniejsze.
Nadal mnie ciekawi, czemu mi nie powiedziałeś.
Czego?
Że już się poznaliśmy.
Nie pamiętałeś mnie.
Mam wytłumaczenie, było ciemno.
A gdy się obudziłem, już cię nie było.
TATUŚ
A wy to kto?
Paniczu Rollins. Alby!
Kim jesteście? Co tu robicie?
Hein, chodź tutaj.
Jesteśmy z Hoppe i Synowie.
Strojenie i naprawy.
Pan Rollins kazał nam naprawić fortepian.
No to już, naprawiajcie. Panicz Rollins ma jutro lekcję.
Ktoś to przeciął.
To równe cięcie.
Ty to przeciąłeś?
Jak śmiesz go oskarżać? To tylko dziecko.
Tak, to ja.
Co?
Nienawidzę grać.
Czymkolwiek to przeciął, było bardzo ostre.
Zapewne macie przy sobie strunę na wymianę?
Oczywiście.
Nie mamy.
Piękna dziś pogoda, nieprawdaż?
- Jak? - Moja kolej.
Jest naprawdę dobry.
- Tak. - Bardzo dobry.
Jeśli jeszcze trochę poćwiczysz,
mógłbyś zagrać coś takiego.
Ukrywałaś się?
Szukałam informacji o zabójcy Pekki.
Mój kowal sprzedaje mu nożyce do kości i noże do filetowania.
Narzędzia do taksydermii.
Nazywa się Mogens. Mam jego adres.
- To musiało cię kosztować. - Nowe ostrza.
Chce wziąć mnie żywcem i odstawić do Menażerii.
- Nie pozwolę na to. - Miałabym ci wierzyć?
Zaatakowali nas.
O cokolwiek ci chodzi z Pekką Rollinsem,
nie wierzę, że to spór o jakiś tam klub.
Narażasz nasze życie i mam prawo wiedzieć dlaczego.
Jesteś mi to winien.
Twoje ramię.
Pekka Rollins zabił mi brata.
Więc go zniszczymy.
Czy ktoś może cię ochronić?
A ciebie ktoś chronił?
Szukaj słabości Mogensa.
Oznak dawnych ran,
czy powtarza jakieś ruchy. To da ci wskazówki.
Ja mam coś takiego?
Przed atakiem przenosisz ciężar na nogę w tyle.
A ty?
Utykanie. Laska.
Nikt nie przejrzał prawdziwej słabości.
Jak bezpiecznie dostać się do Slat?
Przez Rozenstraat i Buysberg. A co?
Potrzebujemy nowej krwi.
To nie tak, jak myślisz.
Wierz mi.
Myślałam o tym, że nie umie opatrywać ran.
Przyda ci się pomoc, zanim pójdę na Piekielną Walkę.
Przepraszam.
Kaz Brekker.
Co za miła niespodzianka.
Per Haskell.
Pekka oferuje oprychom dobre pieniądze za twoje obite truchło. Cytuję.
Tym razem rzuciłeś się na zbyt głęboką wodę.
Potrzebuję sześciu ludzi.
Nie interesują mnie naciągacze i tchórze.
Chcę walecznych ludzi.
Twardych.
Zabójców.
Ludzi jak ja.
Szumowiny.
Zabić tego szczura.
Ruszcie się.
Moja noga!
Polecam laskę.
Czujesz się bezpiecznie, bo padłeś przed Rollinsem.
Jesteś za słaby na Rollinsa.
W tym mieście płaci się krwią.
Z przyjemnością zapłacę twoją.
Kto ma stanąć w tych drzwiach, gdy lew zgłodnieje?
Teraz pracujecie dla mnie.
Mogłaś po prostu zadzwonić dzwonkiem.
Dzyń, dzyń.
Nowy sprzęt. Bez obaw.
Wiem, gdzie naciąć, żeby cię spowolnić.
Szukaj jego słabości. Słabych punktów.
Nie ma żadnych. Nie czuje bólu.
Brak bólu to słabość.
Nie będzie wiedział, kiedy odpuścić.
Wiesz, gdzie ciąć?
Ja też.
„Sankta Alina”.
Co teraz?
To zależy ode mnie.
Niech święci przyjmą cię i odpuszczą grzechy.
Zwiadowcy na południe od Kribirska
donoszą, że coś mocno rozświetliło Fałdę.
Ona wróciła, generale.
Nie jest w stanie sama jej zniszczyć.
Ale może zniszczyć to, co tutaj zbudowaliśmy.
A griszowie się z nią sprzymierzą.
Kilku sojuszników nie robi różnicy.
Ale jedna rzecz może.
Chcę wiedzieć, gdzie jest ognisty ptak.
Chcesz w ten sposób zwabić małą świętą do siebie?
Nie, głupcze.
To ostatnie, czego potrzebuje.
Ma już morskiego węża? Skąd wiesz?
Trafiła do Wschodniej Ravki.
Nie zdołała zniszczyć Fałdy z dwoma amplifikatorami.
Powiedz mi, co wiesz o trzecim.
Proszę.
Nic nie wiem o ognistym ptaku.
Ale wiem, że jeśli znajdzie go pierwsza,
będzie trzeba się z nią liczyć.
Jeśli zaoferuje ochronę, griszowie pójdą za nią, będą się jej bać.
Ty chcesz, by bali się ciebie.
Strach to silny sojusznik.
To ty się boisz, Aleksandrze.
Tak jak w dzieciństwie.
Nie musisz już dla mnie palić wsi, matko.
W zasadzie…
potrzebuję od ciebie tylko jednej rzeczy.
Czego?
Twoich kości.
Morozov używał kości palców jako amplifikatorów.
Zrób coś z tym.
- Uciął Baghrze palec. - Musimy natychmiast uciekać.
Powiedział też, że Alina jest we Wschodniej Ravce.
No to ją znajdźmy. Musi wiedzieć.
Zrobiliśmy jej coś niewybaczalnego.
Kirigan ma nisztoje.
Nie wybaczymy sobie, jeśli jej nie ostrzeżemy.
Nie.
Niedaleko stąd są ruiny.
- Idź, szybko. - Dobra.
Zaczekaj tam na mnie.
Oddziały Pierwszej Armii zostały zdziesiątkowane
tutaj, tutaj i tutaj.
Za daleko na siły Shu.
Fjerdy też.
Istnieją dowody, że te oddziały więziły griszów.
Część żołnierzy została zmasakrowana.
Niektórzy przecięci w pół.
To Kirigan, prawda?
Nie znaleźliśmy jego bazy, ale…
- Nie mógł przeżyć Fałdy. - Kiedyś przeżył.
Tylko on potrafi zrobić Cięcie.
Może Baghra, ale to był on.
Jeśli żyje, dowie się o twojej próbie w Fałdzie.
Próbie…
Bez urazy.
Nie, masz rację.
Bo to była próba.
Widzieliście moje światło.
Było silne, wściekłe, niebezpiecznie niezrównoważone.
Nauczę się to kontrolować, ale boję się, że to za mało.
- Potrzebujemy trzeciego amplifikatora. - Ognistego ptaka.
Im dłużej będziemy go szukać,
tym bardziej będziemy na łasce tego kraju.
Mam propozycję.
Spróbujemy powstrzymać rozpad tego państwa
i powiemy Fjerdańczykom, by wsadzili sobie nagrodę w dupę.
Jak to zrobimy?
Wezmę cię pod opiekę korony,
moje nazwisko będzie twoją tarczą.
Sztandarem, pod którym dokonamy zmian.
Twoje nazwisko?
Chwila.
To nie propozycja, a oświadczyny.
- Proponujesz ślub. - Nie z miłości.
To polityczny sojusz, grisza i otkazat'sia.
Jak wszystkie małżeństwa. To strategia.
Dokładnie.
Może nie dojdzie do ślubu.
Zaręczyny to mocny dowód na współpracę,
pozwolą nam dokonać ważnych zmian dla griszów i Ravki.
Wiem, że jesteście sobie bliscy.
Zrozumiem odmowę, ale liczę, że rozważysz zalety
takiego rozwiązania.
On chyba oszalał.
Ślub? Jakbym była jakimś pionkiem.
Dziwię się, że nie złamałaś mu nosa.
Wiesz, że zależy mi na nas.
Mnie też.
Ale nie będzie nas, jeśli zginiemy,
bo wszystko chcieliśmy robić sami.
Tak już mamy, wiesz.
To działało, gdy mieliśmy 12 lat,
ale teraz mierzymy się z Pierwszą Armią, z Fjerdą…
Z Kiriganem.
Oddałbym za ciebie życie.
- Mal… - Jesteś żywą świętą.
Mogę ci nie wystarczyć. Potrzebujesz pomocy Nikolaia.
Twoi przyjaciele z Pierwszej Armii i moi z Drugiej również.
Znosiłem tam trudy z dobrymi ludźmi,
nie zasługują na koniec przez Vasilija czy Kirigana.
Jeśli się zaręczę, to będzie musiało wyglądać wiarygodnie.
Będziesz stał dziesięć metrów ode mnie z resztą żołnierzy.
Najważniejsze, że my wiemy, co jest prawdą.
A to jest prawda.
To twój wybór.
Będę przy tobie, cokolwiek zrobisz.
David! Tu jestem!
Genya! Stój i mi odpowiedz!
Uciekaj.
Czekaj.
Co to ma znaczyć?
Ratuję cię od pewnej śmierci,
a ty mnie opuszczasz.
Wykorzystałeś mnie, by zadowolić króla.
Powinieneś się tego wstydzić.
Proszę. Daj mi odejść.
Nie mogę.
Potrzebuję cię.
Znajdź naszego pana Kostyka.
Jak na rozpuszczonego synalka ten chłopak nie był taki zły.
Miał trochę za dużo energii.
Wkurzający gówniak.
Nie możemy powiedzieć Kazowi o Albym.
Dzieciak to demon.
Ale źle się to skończy.
Dziękuję.
To nie twoja walka.
My musimy oczyścić imię, Kaz ma spór z Pekką.
Jesperze Fahey, czy ty się o mnie martwisz?
Widziałem twoją minę, gdy wybuchł Klub Wron.
Nie wiedziałeś, w co się pakujesz.
No cóż…
Teraz już wiem.
I nigdzie się nie wybieram.
Właśnie odszedłeś, by wywrzeć większy efekt.
Szumowiny do nas dołączyły.
No i?
Miałeś rację, to nie huta, tylko wiejska posiadłość.
Był tam chłopiec? Jak ma na imię?
Nie udawajcie.
Zmienił nazwę klubu na Kaelskiego Księcia,
a Pekka ma się za króla, nic poniżej.
Więc…
Jak ma na imię ten chłopak?
Alby.
Alby Rollins.
Obiecałeś.
Co z nim zrobisz?
To tylko dziecko.
Też byłem dzieckiem.
Pusto.
Zniknęli.
Kaz.
Alby Rollins nie wybrał sobie ojca.
A ty…
Nie możesz go za to karać.
Nie pomogę ci w tym.
Nie będziesz musiał go tknąć.
Ale pomożesz mi wysadzić wszystko, na czym zależy Pekce.
Miało już nie być wybuchów.
Nie takich.
Wreszcie znalazłem broń, która wszystko zakończy.
Jaką broń?
Cierpienie.
Jakie stworzenie aż tak brudzi?
Być może to, które właśnie wygrało.
- To barbarzyństwo. - Tak.
Dzięki zdeprawowanym z Ketterdamu, którzy stawiają tu zakłady.
Mojego kolegę z celi, Demyana, zabił na arenie rinca moten.
Smoczy waran?
Myślałem, że to legenda.
Istnieją naprawdę, zapewniam.
Ślina z kwasem rozpuściła ciało aż do czaszki.
A to nas nazywają bestiami i zamykają w klatkach.
Jestem z tobą.
- Trzymają tu wilki. - Tak.
- Widziałem z tuzin. - Nie.
Djel uważa je za święte.
Jesteś Drüskelle?
Lepiej zachowaj to dla siebie.
Kolejny wojownik!
Ja wejdę na arenę.
Chcę spojrzeć w oczy temu, kto tu rządzi, żeby potem go przekląć.
Spadaj, bierzemy wielkoluda. Ty, na arenę, już!
Nie chcę walczyć.
Zrobisz to, co ci każę. Ruchy!
Zawierz Djelowi.
Ruchy, już!
Hiemstra. Brekker mówi, że możesz przekazać wiadomość więźniowi.
Nie teraz. Rollins tu jest.
Znajdź mnie po walce.
KANIBAL
Nie.
Matthias.
Matthias, proszę!
Nie.
Zostaw mnie!
To rzadkość, ciałobójczyni, że ktoś zna imię nowego wojownika.
Tutaj trudno Fjerdańczykowi znaleźć przyjaciół.
Dobra kobieta zrobiłaby wszystko, by uwolnić swojego ukochanego.
Za jaką cenę?
Za Kaza Brekkera.
Inaczej dopilnuję, by następna walka Fjerdańczyka
była na śmierć.
Tak?
Generale.
Gdy Genya się ocknie,
pokażemy reszcie, co ich czeka,
jeśli nie będą lojalni.
Z przyjemnością.
Rozczarowałem się.
Zawsze czułem do niej sympatię.
I do Davida.
Zniknął dziennik Morozova.
Vladim uważa, że David go ukradł.
A wraz z nim możliwość zrozumienia mojej…
przypadłości.
Wyjdź.
Wróciłaś, mała święta.
Znam cię, moja Alino.
Nikt inny cię tak nie pozna.
Śnisz, że ten kraj da się zjednoczyć.
Ale gdy zrozumiesz,
że nie ma przyszłości dla griszów i otkazat'sia razem…
będę na ciebie czekał. Z otwartymi ramionami.
Słodkich snów.
Podjęłam decyzję.
Napisy: Małgorzata Fularczyk