CIEŃ I KOŚĆ
Czemu zawsze musisz grać rolę dyplomaty?
Grisza przy stole z ravkańskimi żołnierzami to więcej, niż możemy strawić.
NA PODSTAWIE POWIEŚCI LEIGH BARDUGO
- Wszyscy jesteśmy z Ravki. - Nie jesteśmy wrogami.
Kirigan powinien o tym pomyśleć,
zanim próbował zabić ojca i zrobić zamach stanu.
Chociaż bez Zmrocza z griszami można sobie łatwo poradzić.
Poradzić, czyli poddać egzekucji, mój carewiczu?
To los zarezerwowany dla zdrajców korony.
Jeśli Druga Armia musi mieć lidera wiernemu koronie,
by dowieść lojalności, to ją poprowadzę.
Czemu miałbym wierzyć, że jesteś oddana mojej rodzinie?
Dziś zaczyna się nowa era współpracy
między Lantsovami a griszami.
Z przyjemnością ogłaszam moje zaręczyny z Aliną Starkov,
Przywoływaczką Słońca, nową dowódczynią Drugiej Armii.
Razem zbudujemy lepszą przyszłość dla Ravki.
Trochę przeszarżowałeś.
Szkoda się ograniczać.
To wielkie wieści.
Ona sobie poradzi.
Przywoływanie światła nie robi z niej dowódcy armii.
- Jest griszą niecały rok. - Griszowie rodzą się griszami.
Nie poprzesz jej?
Pewnie, że tak.
Jeśli nic nie zrobimy, wezmą nas za zdrajców takich jak Kirigan.
Wolałabym zobaczyć jego porażkę.
Jesteś tego pewien, sobachka?
Rozumiem polityczne implikacje,
ale czy to ci zapewni dobrą przyszłość?
To najlepsze dla mnie i dla Ravki, madraya.
Twój drugi syn stara się wywołać wojnę domową.
A ja chcę mu przeszkodzić.
Trzeba zaplanować oficjalne przyjęcie.
To nie czas na przyjęcia.
Moglibyśmy się ujawnić, a Kirigan wciąż jest groźny.
Jesteś Lantsovem.
Brak przyjęcia będzie sugerował, że coś ukrywamy.
To będzie małe, rodzinne spotkanie.
Moja krawcowa uszyje ci coś odpowiedniego.
To rany zadane przez merzost, dziecko.
Nie marnuj energii. Teraz są częścią ciebie.
Zbrukana.
Cierpienie widać na każdym kroku.
Pytanie, co z nim zrobisz.
Czemu chcesz dowodzić armią? Ten układ miał cię chronić.
- Nie wysłać na front. - Trzeba chronić innych griszów.
Ravce grozi wojna domowa.
Żołnierze zabijali griszów na rozkaz Vasilija.
Dowodzenie Drugą Armią nic nie zmieni.
Tylko zrobi z ciebie większy cel.
Wszyscy griszowie są celami. Chcę nieść nadzieję.
Jeśli chcesz pomóc griszom, znajdźmy ognistego ptaka.
Gdy zniszczysz Fałdę, powód nienawiści do griszów zniknie.
Gdy Fałda zniknie, ktoś inny przejmie dowodzenie nad armią.
A Nikolai znajdzie sobie nową żonę.
Przybyliśmy tu zjednoczyć Ravkę.
Ty jesteś tu dla Ravki.
Ja jestem tu dla ciebie.
Ty jesteś moim sztandarem.
Ty jesteś moim krajem, nie to bagnisko.
To bagnisko zasługuje na ratunek.
Muszę w to wierzyć. A ty uwierz we mnie.
Uwierz, że po wszystkim będziemy tylko we dwoje,
a przed nami cały świat.
Arogancki kretynie, dopuszczasz się herezji.
Jesteś amplifikatorem.
Dobrze wiesz, że inni griszowie pragną choćby cząstki twojej mocy.
Co jest nieskończone? Wszechświat…
I ludzka chciwość.
Lubisz truizmy, czyż nie, matko?
Duszone figi.
Twoje ulubione.
Myślisz, że przekabacisz mnie ciepłymi owocami?
Wyciągnij ją.
Co robicie z tą formatorką?
Jest zdrajcą i posłuży za lekcję dla tych, którzy chcieliby ze mną zadrzeć.
Służyła ci wiernie od dzieciństwa,
znosiła lata cierpień na twój rozkaz,
a ty widzisz w niej tylko przykład dla innych?
Kiedy to się skończy?
Gdy Ravka będzie moja, a Alina stanie u mojego boku.
Będziesz mordował cywilów, okaleczał griszów, zarzynał swoich?
Wszystkiego, co wiem, nauczyłem się od ciebie.
Głupia byłam, sądząc, że mogę pomóc ci się zmienić.
Daruj mi swoje wymysły, matko.
Już za późno.
Kaz?
Kaz!
Wylan przyniósł substancję. Jesper pomaga załadować.
Gdy za kilka godzin się zacznie,
będę czuł się lepiej, wiedząc, że jesteś ze mną.
W cieniu.
Nie przegapię tego.
Jeśli coś pójdzie nie tak, obiecaj mi jedno.
Ucieknij z miasta, znajdź brata i nigdy nie oglądaj się za siebie.
Obiecam tylko to, że Pekka będzie błagał o śmierć.
Niemal wszędzie Sankt Emerens to zwykłe dożynki.
Nic tak wystawnego.
U nas patronowi piwowarów oddaje się cześć.
Sankt Emerens utonął w silosie, wypędzając szczury.
Lubię każde święto, które łączy zimne piwo z przebierankami.
Uważaj!
Jeśli to rozbijesz, będziesz przebierać wszystkim
przez 9-12 godzin.
Zapamiętam ostrzeżenie.
Niebezpieczeństwo. Zabawa.
Mało komu pasuje dziób.
Twoja kolej.
Nie zapomnij rękawiczek.
Idealnie.
Zasłania całą twarz.
Lubię twoją twarz.
Czuję, że od zeszłego roku nikt tego nie prał.
Objawy będą identyczne?
To dobrze.
Powiesz, że beze mnie nie dasz sobie rady?
I że nienawidzisz, gdy się kłócimy, ale bracia już tak mają.
I że po wszystkim
otworzysz mi rachunek w klubie, który wybiorę,
bo gdy Pekka polegnie, przejmiesz wszystkie.
To chciałeś powiedzieć.
Tak?
Rachunki mają limit.
Ale oprócz tego wszystko się zgadza.
No to obalmy króla.
Plan jest taki.
Jesper i Wylan rozdadzą kostiumy
i fiolki z substancją Szumowinom.
Gang Pera Haskella jest teraz nasz.
Po zmroku ulice będą pełne świętujących osób.
Ukryjemy się wśród nich.
Zaatakujemy wszystkie lokale Pekki. Kluby, burdele.
Zniszczymy mu reputację.
Inej będzie w Piątym Porcie,
a gdy zrobi się wrzawa,
przekaże notatkę woźnicy Pekki.
Nina i ja zajmiemy się Szmaragdowym Pałacem.
Tam się spotkamy.
Żadnych żałobników.
Żadnych pogrzebów.
Czemu tak mówicie?
Nie wystarczy „powodzenia”, „uważajcie”?
To nadmierny optymizm.
Nic nie mówisz.
Gotowa?
Tragedia.
To przez drugi amplifikator.
Z jeleniem przyzywanie szło jak z płatka.
A to jest istny chaos.
Przeprawa przez Fałdę była katastrofą.
Podszkolimy cię.
Mogę cię bić kijem.
- I mówić, żeś głupia. - Może do tego dojść.
Czemu drugi amplifikator mnie przerasta,
a czuję, że brakuje mi trzeciego?
Skupmy się na tym, co możemy zmienić. Na przykład twój cel.
Dowódczyni Drugiej Armii musi umieć więcej.
Muszę się nauczyć Cięcia.
To Kirigan rządził strachem.
Ty możesz sercem.
Zrobisz tym armii przysługę.
Dobrze gadasz.
Ale nie odrzucałabym strachu.
Wielu po rzucie okiem na moje dziewczynki
zmieniło zdanie.
Nie wiem, jak działa Cięcie, to mistrzowska technika,
ale umiem nakierować moc.
Najważniejsza jest intencja.
Lubię wyobrażać sobie twarz osoby, którą chce pokonać.
Spróbuj.
Pamiętaj, kto rządzi.
Nie ma mowy.
To zdrajcy.
To nie Cięcie, ale działa.
Nie mieliśmy przeszkadzać, ale jesteś potrzebna.
David.
A więc go znasz.
Twierdzi, że uciekł od żyjącego generała Kirigana.
Poddał się bez walki. Miał przy sobie to.
Mówi, że to dziennik Morozova.
Jestem zaintrygowany, ale chciał rozmawiać tylko z tobą.
Alina…
Wiem, co ci zrobiłem.
Żałuję, że przyłożyłem do tego rękę.
Masz powody mi nie ufać, ale nie służę generałowi Kiriganowi.
Przeżył atak volcr?
Niestety.
Wie, że żyjesz i jesteś we Wschodniej Ravce.
Powiedz, gdzie on jest.
Nie.
To bardzo zły pomysł…
Jak mamy ci zaufać, jeśli nam nie powiesz?
Starcie z nim to samobójstwo.
Za pomocą merzosti stworzył coś w Fałdzie.
Dwa stwory, które go słuchają. Wielkości dwóch ludzi,
stworzone z cienia.
Nie oddychają,
nie mają serc ani krwi, a jednak żyją.
Żyją i zabijają.
To nisztoje.
Nic.
Amunicja, ostrza czy ogień przez nie przenikają
i mogą chodzić w słońcu.
Obawiam się, że może je zabić tylko merzost.
Jak zdołałeś uciec?
Dzięki Genyi.
Chcieliśmy uciec razem, ale nisztoje…
Poświęciła się, żebym uciekł.
Nie wiem, czy żyje.
- Dobry szpieg zawsze gra ofiarę. - Nie.
Mówisz z sensem, Tolya.
Niech zdecyduje dowódczyni Drugiej Armii.
Najdłużej znasz Davida. Co myślisz?
Kirigan zawsze trzymał go blisko siebie.
Zabierzcie go do celi.
Możemy porozmawiać sami?
Oczywiście.
Ufasz mu?
Nie wiem.
Nie do końca.
Te cieniste potwory…
Czemu miałby kłamać?
Kirigan to groźny przeciwnik.
Jeśli to prawda, muszę upolować ognistego ptaka.
A może jest inna alternatywa, która zwiększy moją moc.
Alternatywa?
On stworzył sługów cienia.
Może…
zdołam zniszczyć Fałdę za pomocą istot ze światła.
Jak? Z merzosti?
Zmrocz z tym igrał i od 400 lat mamy Fałdę.
A teraz ma na usługach potwory.
Daj mi czas, to znajdę ptaka.
Merzost zawsze ma cenę. To za duże ryzyko.
Alina…
Każ im mnie uwolnić. Mogę ci pomóc.
Wszystko po kolei.
Dobra.
Chcę wiedzieć, jak działa merzost.
Nie.
Jeśli nie służysz Kiriganowi, pomóż mi znaleźć sposób, by go pokonać.
Dziennik omija najważniejszy szczegół, cenę.
Zadajesz złe pytania.
Ale powinnaś coś wiedzieć.
Nie chciałem mówić przy innych.
Słucham.
Nawet teraz coś was łączy.
Więź, która wykracza poza to, co zaszło w Fałdzie.
Nic mnie z nim nie łączy.
Nie sądzę.
Nie ma już fragmentu w dłoni,
ale coś pozostało po jeleniu.
Pytał mnie o to połączenie.
Nadal możecie być jakoś powiązani.
Serce bije mu równo.
Wierzy, że to prawda.
Szukając informacji o ptaku, przypomniałem sobie
legendę o mieczu z Shu Hanu.
- Neshyenyer. Nieugięty Miecz. - Kojarzysz?
No pewnie, to baśń.
Fabrykator Kho stworzył niezabijalną armię z trybów i kości…
Ale fabrykatorka Neyar wykuła Neshyenyera.
„Ostrze Neyar lśniło w walce tak jasno,
że świadkowie byli pewni, iż dzierży piorun”.
Ostrze zdolne przeciąć cień.
To tylko bajeczka. Mamy najlepsze mity.
Morski wąż był mitem.
I jeleń. A jednak istnieją. Zabiła niezabijalną armię.
To może być broń na potwory Kirigana.
Książka wspomina, że miecz jest w świątyni w Ahmrat Jen.
Wątpię.
Podobno wystawiony miecz to podróbka.
A gdzie jest prawdziwy?
Kto ma pieniądze i środki, by zdobyć cenną broń?
Miecz w Ahmrat Jen to replika.
Oryginał ukradziono dawno temu. Zgaduję, że jest w Shu Hanie.
Gdyby pojawił się na czarnym rynku, Sturmhond by wiedział.
To może być jedyna broń zdolna zabić cienie Kirigana.
Musimy ją znaleźć.
Miecz jest z pewnością cenny.
Ale to może być tylko legenda.
Nie dowiemy się, jeśli nie spróbujemy.
Sturmhond by się zgodził.
Gdyby tu był, wyraziłby aprobatę.
To przerażające, że mówisz o nim w trzeciej osobie.
Zasugerowałby też, że to idealna robota dla naszych
znajomych z Ketterdamu.
Powiedz szefowi, że mam coś dla niego.
Nie miałeś szans z ciałobójczynią, co?
Prawdziwy szef umie zadbać o lojalność swoich ludzi.
- Mam rację, chłopcy? - Tak jest.
Dobra robota. Teraz moja kolej.
Ręce do góry, bo je stracisz.
Pożałujesz dnia, gdy ze mną zadarłeś.
Halo?
Pomocy, proszę.
Nie bójcie się. Uwolnię was z tego statku.
Za mną.
Chodźcie.
Postawcie go.
Mieliśmy umowę. Zrobiłam swoje.
Wrócimy do tego.
Najpierw…
muszę zrobić z tego szczura przykład.
Zapłacisz za to, zdradziecka wiedźmo!
Nie zapłaci.
Gdy cię zatłukę,
powieszę twoje ciało na słupie,
by wszyscy pamiętali…
że jestem królem tego miasta.
Nie krępuj się.
Koniec zakładów.
Co ty masz na twarzy?
O nie!
To ospa!
Ognista ospa!
Uciekajcie!
Czemu wyją syreny?
Statek z Ravki przywlókł ognistą ospę.
Szefie. Wróciła ognista ospa.
Wszyscy słyszymy syreny, Edyck.
- Mów dalej. - Podobno zaczęło się na Drakonashy.
- Piąty Port. - Dokuje… Tak.
Rada Pływów zamknęła port. Nic nie wypłynie i nie wpłynie.
Jasny gwint!
Shay mówi, że w Menażerii i Słodyczy jest najgorzej.
- W Słodyczy? - Tak.
Jest daleko od portu.
Zaraza wybuchnie we wszystkich twoich lokalach.
I tylko w twoich.
Źródło epidemii będzie oczywiste.
Statek w twoim porcie rozniósł chorobę po twoich lokalach.
Co ty zrobiłeś, chłopcze?
Kłamał. Nikt nie może uwolnić więźnia z Wrót Piekieł.
Nawet Pekka.
Wiem, bicie serca go zdradziło.
Ale jeśli tego nie zrobię,
naprawdę skrzywdzi Matthiasa.
Gdy pozbędę się Pekki,
opłacę strażników, żeby Matthias nie walczył.
Ale musisz zrobić coś dla mnie i ma to wyglądać realistycznie.
Potrzebuję czegoś podobnego do ognistej ospy.
Proszku, który łatwo się rozsieje.
Objawy będą takie same, ale przejdą po jednym dniu.
To wystarczy, żeby nabrać ludzi.
Wyspiarze nie boją się niczego bardziej niż zarazy.
Rada Kupiecka przeprowadzi dokładne dochodzenie.
Masz moją uwagę.
Ale nie jesteś wart czasu, którego trzeba, by cię zastrzelić.
Piąty Port jest zamknięty. Twoje lokale skażone.
Mój biznes sobie poradzi.
- Ale ty? - Lepiej nie.
Jeśli chcesz zobaczyć kaelskiego księcia.
I co zrobisz? Znów go wysadzisz?
Wymyśl coś nowego.
Tego drugiego księcia.
Lubi słodycze. Blondyn.
Alby.
Zniszczę wszystko, co kochasz.
Klucz to nie kochać niczego.
Popełniłeś błąd i sobie na to pozwoliłeś.
Poświęciłbyś dla niego wszystko i to czyni cię słabym.
Po prostu cię zabiję.
Śmiało,
a nie znajdziesz syna na czas.
Co ty zrobiłeś?
Zakopałem go.
Sześć stóp pod ziemią.
Wszedł do trumny bez protestów.
Nawet nie płakał.
Dopiero jak mu to zabrałem.
Gdzie mój syn?
Jeśli postąpisz mądrze,
zdążysz go znaleźć, zanim się udusi.
Ty śmieciu z dnia Baryłki.
- Czego chcesz? - Żebyś sobie przypomniał.
Obudź się.
Co przypomniał?
Jordie, obudź się!
Jak okantowałeś…
- Obudź się! - …dwóch synów rolnika.
- Sieroty. - Obudź się!
Obiecałeś zastąpić im rodzinę, którą stracili.
A potem odebrałeś im wszystko.
Skończyli na ulicy i obaj umarli.
Ale jeden z nas się odrodził.
Oszukałeś zbyt wielu?
Podpowiem ci.
Jakob Hertzoon.
To było dawno temu.
Więc o to ci chodzi?
Dlatego patrzysz na mnie z żądzą mordu?
Byliście tylko dwoma naiwniakami, których akurat oskubałem.
Jeśli nie ja, zrobiłby to ktoś inny.
Alby ma pecha, że to byłeś ty.
Gadaj, gdzie jest mój syn!
To prosta wymiana.
Powiedz imię mojego brata,
a twój syn przeżyje.
Kolejna wskazówka.
Nazwałeś córkę Saskia.
Miała czerwone wstążki we włosach.
Dwóch chłopaków z Lij.
Tak.
Mieliście żałosny majątek.
Twój brat miał się za spekulanta,
chciał się szybko wzbogacić jak każdy,
kto trafia do Baryłki.
Wypowiedz jego imię.
- Już! - Ja…
Nie pamiętam, jak się nazywał!
Chcę odzyskać syna. Jest dla mnie wszystkim.
Dam ci, co tylko zechcesz.
Błagam cię.
Czyżby?
Oświadczenie, że zamordowałeś Tante Heleen i konstabla Sema.
I akt rezygnacji z roszczeń wobec Inej Ghafy.
Podpisz oba, jeśli chcesz znaleźć syna żywego.
Gdzie mój syn?
Na Czarnym Welonie.
Weź wszystkich ludzi, żeby go wykopać na czas.
Jeśli ktoś może znaleźć Neshyenyera, to oni.
Zgrana z nich ekipa.
I są bystrzy.
Przekroczyli Fałdę jakimś wzmocnionym pociągiem.
Gdy ostatnio byłem w Ketterdamie,
nie wstąpiłem do Kooperoma na omlet.
Więc po to się zgłosiłeś.
Gdyby nie ja, to skoczyłbyś choćby w przepaść, żeby coś zjeść.
Mieliśmy ruszać na trzy dzwony.
Tolya próbuje upchnąć w torbie całą kolekcję wierszy.
Wierszy?
„Niech trwa noc, a ciemność”…
Nie ma mowy!
Zdobądźcie ten miecz dla Aliny.
To był fragment Cantos Rabinova.
Mistrzowski utwór.
Pogadajmy o tym, jakie jedzenie przywieziesz z Shu Hanu.
Malyen Oretsev!
Dezerter.
Sprowadzić go na sąd wojskowy do bazy w Ulensku.
Teraz lepiej, moja miła?
Nadal nie mogę ruszać rękami.
Przyniosę inny gorset.
Na świętych!
Przyda mi się pomoc z koronkami.
Doskonale sobie z nimi radzę, ale to chyba byłoby niestosowne.
Mów mi lepiej po imieniu,
przynajmniej na osobności.
Co mogę dla ciebie zrobić, mój carewiczu?
- Do mojego brata mówisz po imieniu. - Poznaliśmy się nieco inaczej.
Podobno niektórzy uważają, że jako kaper jest urzekający.
Przepraszam, ale muszę…
Musi sobie zdawać sprawę, że zawsze będzie drugim synem.
To przy mnie będziesz królową.
Nie mam takich aspiracji.
Czyżby?
Nie ukrywałeś, co sądzisz o griszach.
Chcesz się ze mną sprzymierzyć?
Podtrzymuję swoje zdanie.
Ravkanie nie chcą już być zakładnikami tyranicznych griszów.
Ale może niektórzy griszowie są dobrzy.
Mogłabyś mi to rozjaśnić.
Znalazłbyś na to czas?
Podobno jesteś zajęty w Carievie
wyścigami konnymi i wizytami w zamtuzach.
Ilu masz prawdziwych sojuszników, panno Starkov?
Kilkoro griszów.
Dowódcy Drugiej Armii
przydałaby się przychylność dowódcy Pierwszej Armii.
Jesteś bystra, zastanów się.
Do zobaczenia.
Szukajcie dalej!
Ten jest świeży!
- Gdzie? - Tam!
Tutaj!
Dajcie mi łopatę!
Pekka Rollins!
Gdzie mój syn?
Jesteś poszukiwany za zabójstwo Tante Heleen.
Bierzcie go.
Gdzie jest mój syn?
Da?
Da!
Jakie to uczucie znów być wolnym człowiekiem?
- Wspaniałe! - Tak?
Świat znów ma tyle do zaoferowania.
Na przykład?
Dekadenckie noce na mieście… W Cumulusie bywa ciekawie.
A moja znajoma Poppy ma nowy show w Błękitnym Raju.
Marzę, żeby go zobaczyć.
Możesz iść ze mną.
Dobra.
Coś jest z tobą nie tak.
Po tamtej nocy wyszedłem,
bo założyłem, że też miałeś taki zamiar.
Dobra…
Pomyślałem tylko, że ktoś taki jak ty nie chce niczego więcej.
Zwłaszcza po jednej nocy, więc…
Łatwiej było się wycofać zawczasu.
Jasne, rozumiem.
Moja reputacja nie jest w pełni bezpodstawna.
Lubię chaos.
Hazard życia w Baryłce.
Nigdy nie wiesz, co się stanie.
Mogło tak być, że wyszedłbym pierwszy.
Ale to było, zanim cię poznałem.
Nie mogę nic obiecać.
Ani przewidzieć, co między nami zajdzie.
Ale wierz mi…
chętnie się dowiem.
Może już zauważyłeś, ale cisza
to nie jest coś, co lubię.
Jeszcze lepiej niż ostatnio.
Może ci bardziej przypomnę.
Gdzie byłaś?
Na Drakonashy przemycali kobiety.
- Musiałam je uwolnić. - Był plan.
Musiałam szybko coś postanowić.
- I wybrałaś nieznajome. - Przekazałam wiadomość woźnicy.
Nina mówiła, że się udało.
Nie wiedziałem, gdzie jesteś.
Czy Pekka nie zatrudnił kogoś, by cię zabić.
- Nie wiedziałem… - Nic mi nie jest.
Twoja twarz…
Wybacz, że mnie nie było.
Nie mogę mieć w drużynie słabego ogniwa.
Zrobiłam coś sama i nagle jestem słabym ogniwem?
- Nie mówisz poważnie. - Muszę móc liczyć na Wrony.
Bez tego nie mamy nic.
Więc tak po prostu mnie wyrzucasz?
Jesteś wolna.
Teraz wszystkie zniewolone mają swoją Zjawę.
Wyglądasz olśniewająco.
Jak promień słońca w pierwszy dzień wiosny.
Dziękuję.
Część griszów pomogła mi uszyć ten strój, zamiast…
Mam coś, co go udoskonali.
Prezent.
Szmaragd Lantsovów.
Szkoda się ograniczać.
Uwielbiam, jak mnie cytujesz.
Pociesz się, że jeśli mnie walniesz z tym na palcu,
pewnie wybijesz mi oko.
To dla mnie zaszczyt.
Żebyś go nosiła, nie wybiła mi oko.
Mogę?
Tak.
Twoja matka nie będzie zła, że dałeś to dziewczynie z gminu?
Gdyby naprawdę brzydzili ją ludzie z gminu,
nie byłoby mnie tu, co nie?
Jako dowódca armii musisz lepiej ukrywać swoje myśli.
Nie byłam pewna.
Od dziecka słyszałem plotki.
Wszystkiemu zaprzeczę,
ale nie obchodzi mnie, czy mam krew Lantsovów.
Kojarzą się ze sobą,
więc w sumie lepiej mieć trochę obcej krwi.
Lubię, jak przestajesz udawać i jesteś sobą.
Jestem księciem.
Rzadko stać mnie na luksus bycia sobą.
Dla Vasilija tron jest jak ulubiona zabawka.
Tobie naprawdę zależy na Ravce.
Byłbyś dobrym królem.
Takie słowa od ciebie dużo znaczą.
Zrobisz się teraz nieznośny, co?
Zawsze byłem nieznośny.
To ma być małe, rodzinne spotkanie?
Nie spodziewałem się tego.
Gdzie Mal?
Wiem, że marny ze mnie towarzysz,
ale udawaj, że się cieszysz.
W końcu ten jeleń z żelatyny oddał życie dla twojej rozrywki.
To do niego niepodobne.
Nie miej mu za złe spóźnienia.
To musi być dla niego tortura.
Pewnie zaraz przyjdzie.
Może twój wierny tropiciel nie dzieli twojej radości
z przyjęcia.
Przepraszam, mój carewiczu.
Potrzebujemy więcej szampana. Chcesz trochę?
Nie.
Zaraz wracam.
- Widziałaś Mala? - Nie.
Udostępniłam jej własną krawcową, a nawet nie podziękowała.
Nie jest jeszcze za późno na zmianę zdania.
To miało być małe przyjęcie.
Ilu gości zaprosiłaś?
Vasilij zaszalał z zaproszeniami.
Nie do końca pochwalam ludzi z Carievy,
ale przyznaję, że dodają temu przyjęciu wagi.
Zdradziłeś hazardzistom i darmozjadom, gdzie jesteśmy?
Powiedział pirat.
Ośmieszasz się.
Zmrocz żyje.
Istnieje ryzyko, że nas zlokalizuje.
Poświęcisz nas przez swoje ego i głupotę.
Zagalopowałeś się, kundelku.
Toast!
Chciałbym powiedzieć kilka słów o moim bracie
Nikolaiu.
Wiemy, że jest pretensjonalny,
protekcjonalny, bliski ludowi.
Ale ma też ukryte zalety.
Jego narzeczona je…
Nie ma serca ani krwi.
Wszystko ma słabość.
Nie, kochanie!
To nic nie dało!
Widzieliście? Muszą przyjąć stałą postać, żeby uderzyć.
Wtedy są podatne na atak.
Nikolai!
Znam wyjście.
Jeśli to cienie Kirigana, musi być blisko.
Mamy szansę położyć temu kres.
Nie, przegrupujemy się do kontrataku.
Już, uciekajcie!
Gdzie Alina?
Miło cię widzieć, Alino.
- Nie jesteś prawdziwy. - Wąż cię wzmocnił.
Mówiłem ci, że będziesz potężna.
- Z mocą ci do twarzy. - Zostaw mnie.
Chronię cię przed walką.
Oddzieliłeś mnie od przyjaciół.
- Byś była bezpieczna. - By ich zabić.
Tylko Lantsovów.
Ale moje stworzenia bywają nieprzewidywalne.
Podobnie jak ty.
Wynoś się z mojej głowy.
Musisz wszystko utrudniać?
Robię to, bo mi na tobie zależy.
Pozwól sobie pomóc.
Alina!
Wrócę po ciebie.
Alina.
Griszowie Kirigana otoczyli budynek. Musimy wyjść tunelami.
Ulecz mnie.
Nie wstawaj.
Chodź.
Musimy znaleźć Mala.
Tunele są niedaleko.
Ukryjemy się w jaskiniach.
Dokąd to prowadzi?
Za przejściem jest tajne wejście.
Idźcie. Osłaniamy was.
Adrik!
Potrzebuje uzdrowiciela. Stracił dużo krwi.
- Widzicie go? - Tak.
Nie chcę cię skrzywdzić.
Powinnaś już to wiedzieć.
Wybacz, ale ci nie wierzę.
Byłem szczery w ważnych sprawach.
Choćby w sprawie Fałdy?
Masz naiwną obsesję na jej punkcie.
Jej zniszczenie nie rozwiąże problemów Ravki.
Nienawidzili nas i polowali na nas, zanim powstała.
Byłem tam.
A teraz przestań, proszę.
I chodź ze mną. Będziemy rządzić razem.
Obiecałem ci, że zmienimy świat.
I dotrzymam słowa.
To się nigdy nie wydarzy.
Jak to się według ciebie skończy?
Będziesz żyć z księciem długo i szczęśliwie?
A twój tropiciel będzie się kulił przy tronie?
Widziałem, jaka naprawdę jesteś,
i nie odwróciłem się od ciebie.
Nigdy nie odwrócę.
Oni też nie?
To nie oni mają obsesję na punkcie mocy i kontroli.
Moc trzeba kontrolować.
A ty niebezpiecznie z nią igrasz.
Nie chcesz, bym zniszczyła Fałdę,
bo wtedy odbiorę ci jedyne, co masz.
Będzie po twojemu.
Pomóż Nadii z Adrikem!
Uciekajcie!
Alina! Chodź, musimy uciekać!
Napisy: Małgorzata Fularczyk