‎(Shadow and Bone - ตำนานกรีชา)
‎ป่านนี้แดนพยับเงาน่าจะล่มไปแล้ว
‎- ตกลงเจอวิหคเพลิงไหม ‎- เรื่องยาว มันคือมัล
‎(สร้างจากหนังสือชุดโดยลีห์ บาร์ดูโก)
‎เดี๋ยวนะ จะบอกว่ามัลเป็นนกเหรอ
‎ยังไม่เห็นคิริแกนแม้แต่เงา
‎เราจะเข้าไป ตามหาอาลีนากับมัลให้เจอ
‎เอ้า
‎เจ้าไม่ต้องใช้เหรอ
‎ข้าชินกับความเจ็บปวดมากกว่า
‎ตามมา
‎ในนั้น
‎ปิดได้ไหม
‎บานพับโลหะ เจสเปอร์
‎ถอยไป
‎- นั่นควรจะกันโวลคราไว้ได้ ‎- เดี๋ยวก็รู้
‎ทุกคน ถอยเลย
‎อสูรเงาของคิริแกน
‎แต่ถ้าไม่มีดาบนั่น เราจะฆ่าเงาได้ยังไง
‎เรามีแค่นี้
‎ทุกคนปิดตา
‎อย่าขยับ
‎อย่างได้! ที่รักข้าเอง
‎คือเราก็ยังไม่ได้ตีตราอะไรนี่นะ
‎คือ ฝีมือเขา
‎อาลีนา
‎มัล อยู่กับข้าก่อน มัล
‎นีน่า!
‎อาลีนา มองหน้าข้าสิ ข้าเหลือเวลาไม่เยอะ
‎ไม่นะ
‎ขอร้อง
‎ข้าทำไม่ได้
‎สร้างแผนที่ชาติใหม่ให้ได้
‎ข้ารักเจ้า
‎รู้นี่ว่าจะหาข้าได้ที่ไหน
‎รู้
‎มัล
‎ข้ารักเจ้า
‎ข้าไม่มีทางจะรักใครได้มากกว่านี้
‎มหัศจรรย์นัก
‎นักบุญมาโปรด! นางทำได้แล้ว
‎แต่ทำไมมันยังไม่หายไป
‎แสงตะวันฆ่ามันไม่ได้
‎อิเนจ
‎มัล
‎นีน่า
‎นีน่า! นีน่า มาเร็วๆ
‎- ไปเลย ‎- นีน่า
‎โถ ไม่นะ นานแค่ไหนแล้ว
‎เพิ่งเมื่อกี้ ช่วยเขาหน่อยได้ไหม
‎ตอนนี้เจ้าก็เข้าใจการเสียสละ
‎รู้ดีกว่าทุกอย่างที่เจ้าเคยรู้มา
‎แล้วดูสิว่ามันเป็นอย่างไร
‎ถูกต้อง
‎ดูสิว่ามันเป็นอย่างไร
‎มัลกับข้าเปลี่ยนโลก
‎เราทำลายแดนพยับเงาของเจ้า
‎ข้าขอเห็นใจไว้ก่อนล่วงหน้า
‎เมื่อเจ้าได้รู้ว่าสิ่งที่ทำไปไม่ช่วยแก้ปัญหาใดๆ
‎โลกนี้ไม่ต้องมีนักบุญคอยปกป้อง
‎โลกนี้ต้องการอสูร
‎และยามที่ข้ายังอยู่…
‎ขอให้ข้าเป็นอสูรของเจ้า
‎คิดว่าผ่านมาขนาดนี้แล้ว ‎ข้ายังจะเคียงข้างเจ้าอีกเหรอ
‎โลกนี้ไม่มีแสงสว่างหากปราศจากความมืด
‎หากไม่มีข้า ‎เจ้าจะไม่มีใครถ่วงอำนาจ ไร้สมดุล
‎ให้ข้าแบกรับความเกลียดชังของโลกนี้เอง
‎ความเกลียดชัง
‎เพราะทางเลือกที่เจ้าเลือกเอง
‎ทางเลือกที่อีกหน่อยเจ้าก็จะต้องเลือกเช่นกัน
‎ข้าจะไม่มีวันเลือกทางเดียวกับเจ้า
‎ข้ารู้ว่าตอนนี้เจ้าเชื่ออย่างนั้น
‎แต่อีกไม่นาน
‎อีกไม่นานจะไม่มีใครทัดเทียมเจ้าได้
‎เดือนปีที่ต้องอยู่ตามลำพัง ‎จะบั่นทอนจิตใจเจ้า ทำให้เจ้าแข็งกระด้าง
‎ใครจะคอยช่วยปกป้องเจ้าจากเรื่องนั้น
‎ใครจะคอยช่วยเจ้าได้
‎ข้าจะช่วยตัวข้าเอง
‎มรดกที่เจ้าฝากไว้เห็นกันชัดแล้ว
‎เจ้าจะไม่ได้ไถ่บาปใดๆ ทั้งสิ้น
‎อย่าทำอะไรนาง! อย่า!
‎เจ้าควบคุมมันไม่ได้สินะ
‎เจ้าควบคุมอะไรไม่ได้เลย
‎ครั้งหนึ่งข้านึกว่าจะคุมได้ทุกอย่าง
‎จะได้พบความสงบสันติ
‎และชั่วจังหวะหนึ่ง…
‎สาบานเลยว่าข้าสงบจริงๆ
‎เมื่อไม่มีข้าแล้ว ‎รู้ไว้เถิดว่าเจ้าจะกลายเป็นเป้าแทน
‎ก็ให้มันมา
‎อาลีนา
‎ช่วยดูอย่าให้เหลือชิ้นส่วนใดๆ ของข้า
‎ขอร้อง
‎ฟ้าแสนฟ้า
‎แม่นักบุญน้อยของข้า
‎คิริแกนตายแล้วแน่ๆ
‎ฟื้นสิ ไอ้คนดื้อ
‎รายนี้สู้ยิบตาเลย
‎เหมือนมีอะไรรั้งเขาไว้ที่อีกภพหนึ่ง
‎ช่วยเตือนให้เขารู้หน่อยว่า ‎ฝั่งนี้มีอะไรสำคัญรออยู่
‎มัล
‎กลับมาเถอะ
‎เจ้าจะต้องใช้เมอร์ซอสต์ ‎สาบานสิว่าจะไม่ใช้เด็ดขาด
‎ข้าสาบาน
‎เจ้าไม่รู้ว่าจะต้องแลกด้วยสิ่งใด ‎จนกระทั่งสายเกินไป
‎ได้โปรด
‎ให้ตาย ข้ากลัวแทบแย่
‎ยังไง
‎เจ้าปลุกข้ายังไง…
‎นี่ เจ้าปลอดภัยแล้วนะ
‎แล้วจะทำยังไงกับร่างเขา
‎ช่วยเฝ้าไว้จนกว่าเราจะกลับมาได้ไหม
‎ข้าไม่อยากให้พวกนอกรีตมาเจอศพ ‎และเอาไปทำเป็นเครื่องรางมรณสักขี
‎เราจะเผาร่างเขาเสียตรงนี้
‎เราผ่านเรื่องที่แย่ที่สุดไปแล้ว
‎หันหลังกลับไม่ได้แล้ว
‎ขอราตรียาวนานโอบอุ้มวิญญาณเรา
‎ตราบจนอรุณรุ่งคืนชีพให้
‎ราบินอฟ
‎จากกาพย์บทที่สิบเจ็ด
‎ดูเหมือนเราทั้งคู่รู้จักชื่นชมความงามของชีวิต
‎ท่านไหวรึเปล่า
‎พักกลางแสงสว่างสักพัก ‎ก่อนทำใจกับความสูญเสีย
‎โดมินิค
‎เขาทำอย่างที่เราทุกคนพร้อมทำให้กัน
‎เพื่อท่าน
‎ท่านควรรับดาบนี้ไป
‎ไม่ใช่ดาบของข้า
‎นี่เป็นดาบของนักบุญที่ชูฮัน ‎ซึ่งอยากให้ท่านเป็นผู้ใช้
‎ท่านช่วยรักษามันไว้ได้ ‎จนกว่าจะถึงเวลาเอาไปคืน
‎ขอบคุณนะที่มาช่วยชีวิตข้าไว้อีกแล้ว
‎เคยบอกแล้วไง ข้าพร้อมมาช่วย ‎ทุกเมื่อที่ท่านต้องการ นักบุญอาลีนา
‎ขอละ เรียกอาลีนาเฉยๆ พอ
‎ขอบคุณมาก นักบุญ… อาลีนา
‎ช่วยบอกนิโคไลเรื่องโซยาทีนะ ‎เดี๋ยวข้าจะตามไป
‎ปลอดภัยแล้ว!
‎แล้วคิริแกนล่ะ
‎ตายแล้ว โซยาเฝ้าศพของเขาอยู่
‎อาลีนาอยากจะเผาเสีย
‎ขอบคุณ
‎ประเทศของข้าอาจล่มสลายไปแล้ว ‎หากพวกเจ้าไม่ได้มาช่วย
‎อีกครั้ง
‎ขอรับคำขอบคุณเป็นทองแล้วกัน
‎แต่เขาก็พูดถูกนะ พวกเราได้ผจญภัยครั้งใหญ่
‎น่าจะจ้างนักเขียนสักคนมาแต่งเรื่องราวของเรา
‎แล้วจะตั้งชื่อว่าอะไร
‎สี่ตัวร้ายวุ่นวายแห่งเคตเทอร์ดัม
‎- เยี่ยม ‎- แต่เรามีกันห้าคน
‎จริง
‎ห้าสหา…
‎เจ้าเป็นอะไรรึเปล่า มาทำอะไรบนนี้
‎จำที่ข้าเคยบอกเรื่องทิศเหนือที่แท้ได้ไหม
‎เหนือคาร์ดินัล
‎จำได้สิ
‎นั่นเจ้าพูดถึงเรา
‎พูดถึงบ้าน และการที่เจ้าจะหาเจอเสมอ
‎ตอนนี้ข้าสัมผัสมันไม่ได้แล้ว
‎มันจากข้าไปตอนที่ข้าตาย
‎ตัวตนของข้า สิ่งที่ข้าเป็น
‎ไม่ว่าจะเคยได้มีพรสวรรค์อะไร
‎ตอนนี้ข้าไม่แน่ใจแล้วว่าเราจะได้รู้แน่
‎รู้เรื่องอะไร
‎ทำไมข้าถึงเดินผ่านสถานเด็กกำพร้าสามแห่ง ‎จนกระทั่งมาเจอเครามซิน
‎สายเลือดข้ากับพลังของเจ้า ‎เป็นเหตุผลเดียวที่เรามาเจอกันหรือเปล่า
‎เป็นเหตุผลเดียวที่เรารักกันหรือไม่
‎มันสำคัญตรงไหนกัน
‎ข้านึกภาพชีวิตที่ไม่มีเจ้าไม่ออก ‎และไม่อยากจะต้องนึกด้วย
‎เราทั้งคู่รู้มาสักพักแล้วว่า ‎ชีวิตเจ้าต้องทำอะไรมากกว่านั้น
‎และตอนนี้…
‎ข้าไม่รู้แล้วว่าชีวิตข้าอยู่เพื่ออะไร
‎เจ้าอยู่เพื่อ…
‎ข้าเคยเกิดมาเพื่อเจ้า
‎ในฐานะเครื่องขยายพลังในตำนาน ‎เพื่อช่วยผลักดันให้เจ้าทำในสิ่งที่ไม่มีใครทำได้
‎ข้าทำเช่นนั้นไปแล้ว
‎แต่ตอนนี้ล่ะ
‎ตอนนี้ เจ้าก็มีชีวิตไง
‎ใช่
‎ตอนนี้เรียกเจ้าว่านักบุญได้แล้วมั้ง
‎ปลุกชีพคนให้ฟื้นจากความตายได้
‎ข้าก็อยากรับความดีความชอบ
‎แต่ไม่ใช่ฝีมือข้า
‎นางต่างหากนักบุญตัวจริง
‎เมื่อโลกเลิกมองนางด้วยความสำนึกบุญคุณ
‎โลกจะเริ่มสงสัยว่า ‎นางอยู่นานเกินที่คนต้องการหรือไม่
‎นั่นจะอันตรายมาก
‎นางอาจเป็นคนแรกที่ข้าเจอมา
‎ซึ่งเป็นคนอันตรายที่สุดสองประเภทในร่างเดียว
‎สองประเภทนั้นคืออะไร
‎คนที่จะปกป้องอวสานแสนสุขของตนอย่างสุดชีวิต
‎กับคนที่ไม่รู้เลยว่า ‎จะหาทางไปถึงอวสานนั้นได้อย่างไร
‎- ฟังแล้วเหมือนอีกคนที่ข้ารู้จัก ‎- ข้าทำใจอยู่ที่นี่ได้
‎แต่ข้าจะไม่ยอมถอดใจกับอวสานแสนสุขของข้า
‎ข้าจะดิ้นรนหาทางจนได้ ถ้าเขายอมให้ข้าทำ
‎งั้นให้ข้าช่วย
‎ทำแบบนี้เพื่อช่วยชีวิตเจ้านะ
‎แมทไธอัส ขอร้อง
‎ข้าอยากให้เจ้าเอาข้าลงสนาม
‎มีคนติดสินบนยาม ‎ไม่ให้จับชื่อเจ้าขึ้นมาจนถึงตอนนี้
‎ข้าว่าเป็นคาซ เบร็คเคอร์
‎ข้าไม่รู้จักเขาด้วยซ้ำ
‎งั้นก็ฝากชะตาไว้ในมือข้าสิ พ่อหนุ่ม
‎เราจะทำเงินได้มหาศาล
‎เก็บเงินเจ้าไว้เถอะ โรลลินส์
‎ข้าแค่อยากรู้สึกอะไรต่างจากนี้
‎ดี
‎จะได้มีคนเจ็บตัวแน่
‎เดวิด
‎ขอเหล่านักบุญต้อนรับท่าน
‎อาดริค เห็นเดวิดไหม
‎นึกว่าเขาอยู่กับท่าน
‎ข้าจะไปช่วยหา
‎ท่านเจอเขาครั้งสุดท้ายตรงนี้เหรอ
‎ข้าจับเสียงหัวใจเขาไม่ได้แล้ว
‎อ้าว
‎ข้าประคองเอง
‎เจ้าก่อนเถอะ
‎เจ้าทั้งคู่มีสิทธิ์ทุกประการ
‎เพื่อเดวิด
‎ไม่มีดินกลบหน้า
‎ไม่เหลืออะไรเลย
‎ลาก่อน อเล็กซานเดอร์
‎วันนี้เป็นวันเริ่มต้นใหม่
‎สำหรับชาวราฟกาทุกคน
‎ให้ตาย สำหรับโลกทั้งโลกด้วยซ้ำ
‎คิดไปก็น่าหวั่นใจไม่ใช่รึ
‎ที่ได้รู้ว่าต้องทำอะไรต่อไป
‎เรามุ่งมั่นทำสิ่งเดียวมานานมาก
‎มีการหลั่งเลือดกันมากมาย
‎หลังจากถูกแดนพยับเงาแบ่งแยกมานับร้อยๆ ปี
‎ในที่สุดเราก็ได้เฉลิมฉลองราฟกาที่รวมเป็นหนึ่ง
‎ประเทศเพื่อนบ้านทางเหนือ ‎จะเห็นว่าเรารวมใจกันได้และตั้งใจโจมตี
‎แต่สงครามไม่ใช่สิ่งที่พรากทุกอย่างไปมากที่สุด
‎ผลที่ตามมาต่างหาก
‎โอกาสที่จะรวบรวมปะติดปะต่อชีวิตขึ้นมาใหม่
‎เมื่อวิหคเพลิงฟื้นขึ้นจากเถ้า มันจะไม่เหมือนเดิม
‎แต่การเกิดใหม่นั้นมาพร้อมกับศักยภาพ
‎ศักยภาพสำหรับเป้าหมายชีวิตใหม่
‎ด้วยอานิสงส์ที่อาลีนาทำให้กับพวกเรา
‎ตอนนี้เราทุกคนมีโอกาสจะสร้างโลกที่ดีขึ้น ‎เมื่อแดนพยับเงาสลายไปแล้ว
‎และที่สำคัญที่สุด ทุกคนต้องศรัทธา
‎ศรัทธาต่อกัน
‎ศรัทธาตนเอง
‎ศรัทธาต่อความจริงว่า ‎นี่คือจุดเริ่มต้นของวันใหม่ที่ดีกว่า
‎และหนทางคงจะไม่ง่าย
‎ไม่มีอะไรง่ายดาย
‎ข้าคิดว่าจะจบสุนทรพจน์ให้มีหวังมากกว่านี้ ‎แต่นี่ก็คือความจริง
‎ขออภัย ตอนนี้เป็นงานฉลอง เราควรจะไปหา…
‎นี่ มานี่
‎นี่
‎เจ้าเป็นวีรบุรุษ รู้ตัวรึเปล่า
‎ข้าไม่ได้อยากเป็นวีรบุรุษ
‎ในที่สุดคนจะอยากฉลองให้กับสิ่งที่เจ้าเป็น
‎ไม่นะ
‎ไม่เอาขบวนพาเหรด นี่เป็นชัยชนะของเจ้า
‎โอกาสให้เจ้าสร้างราฟกาขึ้นมาใหม่
‎แล้วเจ้าล่ะ
‎เจ้านึกภาพตัวเอง ‎เป็นหัวหน้ากององครักษ์ของข้าออกไหม
‎ยืนมองจากข้างแถว
‎เจ้าควรได้มีชีวิตของตัวเอง
‎เจ้าจะรู้สึกยังไง…
‎มีคนบอกข้าว่า ‎มีตำแหน่งว่างที่อาจจะเหมาะกับเจ้า
‎ไม่ใช่ตำแหน่งนักแกะรอยใช่ไหม
‎สลัดหลวง
‎นั่นคือการใช้ชีวิต มัล
‎เป็นความคิดของเจ้าหรือของเขา
‎เขาไม่ใช่ศัตรูของเรา
‎ข้ารู้
‎ไม่เคยเป็นตั้งแต่ต้น
‎ข้าก็ไม่รู้ว่าต่อจากนี้จะเกิดอะไรขึ้น
‎หนทางชีวิตเราจะนำไปทางไหน
‎หรือเราจะกลายเป็นคนอย่างไร ‎เมื่อได้กลับมาเจอกันอีก
‎ถ้าเส้นทางนี้… จะนำข้ากลับมาหาเจ้าได้
‎เราจะรู้แน่ว่าสิ่งที่เรามีนั้นเป็นของเรา ‎และเป็นของเราอย่างแท้จริง
‎เป็นการเลือก
‎ไม่ใช่ชะตากำหนด
‎การเลือก
‎นั่นคือทิศเหนือที่แท้จริง
‎และโอกาสที่ยังไม่ได้คว้าเอาไว้
‎เจ้าจัดแจงให้ที่นี่กลับเข้ารูปเข้ารอยเสีย
‎ปกป้องมัน ‎เหมือนกับที่ปกป้องข้ามาตลอดหลายปีก่อน
‎ข้าน่าจะต้องใช้มากกว่าที่เปิดจดหมาย
‎คนทั้งแผ่นดินจะเป็นคมดาบของเจ้า
‎แลนท์ซอฟจ่ายค่าจ้างแล้ว
‎ทุกคนจะได้รับส่วนแบ่ง
‎แล้วนีน่าล่ะ
‎จะได้รับอภัยโทษที่หนีทัพ ‎และคนฟเยียร์ดาของนางก็ได้รับอภัยโทษด้วย
‎ตราบใดที่เขาไม่ก่อปัญหา ข้อหาทั้งหมดจะถูกลบ
‎ข้ายัง
‎อยากจะมาบอกลา
‎ไม่นึกว่าเจ้าเป็นคนอ่อนไหว
‎ข้านึกว่าป่านนี้น่าจะได้เบาะแสเพิ่มแล้ว
‎ข้าส่งสายลับไปดูตามการประมูลทาส
‎หาว่ามีใครจำพ่อค้าทาส ‎ชื่อเกรเกอร์หรือกริกส์ได้ไหม
‎ยังไม่เจอเลย
‎แต่เจ้าไปเริ่มหาจากตรงนี้ได้
‎กับพวกจัดประมูล
‎เจ้าช่วยตามหาครอบครัวข้าเหรอ
‎หามานานแค่ไหนแล้ว
‎พี่ชายข้าไม่มีวันกลับมา
‎พี่เจ้ายังอาจกลับมาได้
‎ขอบคุณ
‎ข้ารู้ว่าบอกไปคงไม่มีความหมายต่อเจ้า…
‎แต่ข้าภาวนาให้เขาเสมอ
‎ให้จอร์ดี้
‎ข้าไม่ต้องการคำภาวนาของเจ้า
‎งั้นเจ้าต้องการอะไร
‎อยากตาย มีกองทองของข้าเองกลบทับ
‎ยิ่งรวย
‎ก็ยิ่งมีเรื่องต้องสะสาง
‎เจ้าไม่เคยมีฝันอย่างอื่นเลยเหรอ
‎อยู่เถอะ
‎อยู่ที่เคตเทอร์ดัมนี่
‎อยู่กับข้า
‎แล้วจะอยู่ไปเพื่ออะไร
‎ข้าอยากให้เจ้าอยู่
‎ข้า…
‎ข้าต้องการเจ้า
‎แล้วเจ้าจะสัมผัสข้ายังไง
‎ทั้งที่ยังสวมถุงมือ
‎ใส่เสื้อผ้าเต็มยศ
‎แถมยังเบือนหน้าหนี ‎เพื่อให้ริมฝีปากเราไม่ต้องสัมผัสกันด้วยรึ
‎ข้าจะรับเจ้า…
‎เมื่อเจ้าไร้เกราะกำบัง คาซ เบร็คเคอร์
‎ไม่อย่างนั้น ข้าขอไม่รับเลยดีกว่า
‎- แน่ใจเหรอว่าไม่มาด้วยกัน ‎- ข้าเหมาะจะอยู่กับแผ่นดินใหญ่มากกว่า
‎- ฝากดูแลด้วยนะ ‎- ข้าว่านางดูแลตัวเองได้
‎แต่โอ เจ้าจักผจญพายุกระหน่ำ
‎ขี่คลื่นคลั่งสู่ยามราตรี…
‎ร่ายกลอนพอแล้วมั้ง ไปหาอะไรทำไป
‎รอด้วย
‎อ้าว
‎นี่เป็นข่าวดีนะ
‎ข้าคิดอยู่พักใหญ่กว่าจะหาฉายาให้เจ้าได้
‎แต่สุดท้ายก็คิดออก
‎เดินทางดีๆ นะ สเติร์มฮอนด์
‎ข้าไม่ใช่กัปตัน ข้าไม่มีสิทธิ์จะเป็น…
‎ใครบอกว่าเป็นกัปตันล่ะ
‎แต่ให้เจ้าสวมเสื้อคลุม ทำตัวให้สมบทบาทหน่อย
‎โลกนี้ต้องการสเติร์มฮอนด์
‎และข้าก็อยากให้โวลค์โวลนี ‎คอยสอดส่องประเทศอื่นๆ
‎เทมาร์กับโทลยาเป็นคนคุมเรือ
‎ไปกันเลยไหม
‎ควรไป
‎อย่าจับตรงนั้น
‎ขอบคุณมาก
‎ยินดีต้อนรับ
‎ขอบใจ
‎อะไรล่ะ
‎เอามานี่นะ
‎เก่งมาก เติมลมไปเรื่อยๆ
‎ข้ารู้งานน่ะ พี่ขวาน
‎โทลยา
‎เป็นไงบ้าง
‎เกือบถึงแล้ว
‎เจอแล้ว เรือขายทาส!
‎นาเดีย ส่งเราเข้าไปหน่อย
‎สหายของเฮลโชว์
‎วางเงินได้เลย
‎และเตรียมใจให้พร้อม
‎เพราะคืนนี้เพียงคืนเดียว
‎ข้าจะมอบการแสดงสุดพิเศษ
‎การปะทะของความเชื่อ
‎และความโกรธเกรี้ยว
‎เข้ามา ฟเยียร์ดา
‎ไม่นะ
‎แมทไธอัส
‎ฮีมสตรา ข้ามีสาส์นจากกษัตริย์ราฟกา
‎ถอยไปทุกคน
‎แมทไธอัส เฮลวาได้รับอภัยโทษแล้ว ‎เจ้าต้องหยุดเรื่องนี้ทันที
‎เราหยุดเรื่องนี้ไม่ได้
‎อะไรนะ เดี๋ยว…
‎ขอร้อง
‎พาข้าไปคุยกับคนที่มีอำนาจก่อน
‎พอแล้ว ถอยไป ทุกคน
‎โรลลินส์!
‎ไม่ได้ตกลงกันไว้แบบนี้
‎โรลลินส์!
‎อย่าทำร้ายพวกมัน
‎เอาอย่างอื่นมา อะไรก็ได้ข้ายอมสู้ด้วยหมด
‎ไม่
‎ดเจลจะอภัยให้ข้า ข้าไร้มลทิน
‎โรลลินส์
‎โรลลินส์ หยุดเดี๋ยวนี้นะ
‎ลากตัวมันออกไป
‎ไอ้ชั่ว!
‎ไม่นะ
‎แมทไธอัส
‎นีน่า
‎แมทไธอัส
‎ไม่!
‎ไม่เอาเหล้ามอลต์แล้ว
‎ข้าจะเอาพอร์ตไวน์ วิสกี้เคลิชและสไปซ์รัม
‎และไปซ่องเมอนาเจอรี หาผู้หญิงชื่อเคช
‎บอกนางว่าข้าจะจ่ายหนี้คงค้าง
‎ให้ใครก็ตามที่อยากมาเป็นสาวบริการที่คลับโครว์
‎เสิร์ฟเครื่องดื่ม จัดโต๊ะ หว่านเสน่ห์ใส่ลูกค้า
‎แต่ไม่ต้องเปลืองตัว
‎จะเป็นตำแหน่งกินเงินเดือน
‎เชิญ
‎อีกสักครู่ท่านจะต้องไปร่วมขบวน
‎ข้าจะไปทันที
‎เพราะข้าคงเป็นแขกผู้มีเกียรตินะ
‎มีคำแนะนำอะไร ‎จากตอนที่เจ้าปกครองแทนครอบครัวข้าไหม
‎น่าจะมีคนเตือนท่านแล้ว
‎อย่าจัดงานฉลองเช่นนี้ในคืนฮริงคาลลา
‎เทศกาลสำคัญที่สุดของฟเยียร์ดา
‎บางคนอาจมองว่าเป็นการเริ่มเปิดฉากที่ดีที่สุด
‎ข้าควรเรียกท่านว่าอะไร
‎คำว่าองคมนตรีคงไม่ใช่ชื่อเดิมของท่านแน่
‎ดูแล้วน่าจะชื่อเลฟ
‎ท่านกำลังขีดเส้นตายให้ผู้คน
‎ท่านอยากรู้ว่าใครสนับสนุนราฟกาบ้าง
‎จากรายชื่อแขกผู้มาร่วมพิธี
‎นั่นก็คือแผนของเรา
‎และท่านจะต้องถูกจับตา
‎โดนกังขา
‎อาจนำไปสู่ปัญหาในภายภาคหน้า
‎ตัวอย่างเช่น อาจมีคนตั้งข้อสงสัย ‎ต่อสายสันตติวงศ์ของท่าน
‎พอจะมีคำแนะนำในแง่ดีบ้างไหม
‎ลีโอนิด
‎หากไม่ได้หมั้นหมายกับนักบุญสุริยะ
‎ท่านไม่มีทางมาได้ไกลขนาดนี้
‎ท่านเข้มแข็งได้เพราะนางเพียงคนเดียว
‎ทั้งที่เป็นคนเคร่งศาสนา ‎ดูท่านไม่ค่อยมีศรัทธาในตัวข้าเลย
‎ข้าศรัทธาในคนที่คู่ควร
‎อีกเรื่อง
‎ท่านจะปกปิดความลับอะไรไม่ได้ ‎ยามที่นั่งอยู่บนบัลลังก์
‎เป็นปัญญาที่ยิ่งใหญ่นัก
‎เจอกันในวิหาร
‎กษัตริย์มาเยือนเองเลยรึ
‎ยังไม่ใช่กษัตริย์ ‎จนกว่าองคมนตรีจะเอาซากสัตว์มาห่มให้
‎แล้วเอาคทาตีหัว
‎มันสูงส่งทรงเกียรติมากนะ ความเป็นเจ้า
‎นี่มาดูข้า
‎หรือว่ากำลังหนีจากพิธีที่กำลังจะมาถึง
‎เป็นทั้งคู่ไม่ได้เหรอ
‎เป็นการที่ข้ามาขอบคุณเจ้าที่…
‎ข้าคงจะเดียวดายอย่างมหาศาลไม่อาจคิด ‎หากไม่ได้มีเจ้า
‎คนทั้งราฟการักเจ้า
‎แต่ฟเยียร์ดาอาจจะไม่ได้ตื่นเต้นนัก
‎ที่งานราชาภิเษกจัดขึ้นในคืนเดียวกับฮริงคาลลา
‎ข้าขอปรับคำใหม่แล้วกัน
‎หากไม่มีเจ้า
‎ข้าคงเป็นกษัตริย์ที่เดียวดายที่สุดในโลก
‎เจ้าคือผู้เรียกสุริยะ ผู้กอบกู้ราฟกา
‎ข้าถือเป็นเกียรติมากที่มีเจ้าข้างกาย
‎เจ้าคงจะไม่สั่งคนชนแก้ว
‎และบังคับให้เราจูบกันใช่ไหม
‎ไม่ ไม่มีจูบ
‎เว้นแต่เจ้าจะคิดถึงข้า แทนที่จะพยายามลืมเขา
‎เจนยากับโซยาจะมาพาข้าเข้างาน
‎อ้อ
‎ข้าปล่อยเจ้าไปแล้วกัน
‎รายนั้นพังเอาเรื่อง
‎ข้าน่าจะเยียวยาได้
‎รู้ใช่ไหมว่าขอให้ข้าช่วยก็ได้ ‎แทนที่จะใช้พวกช่างที่นิโคไลส่งมา
‎ข้าคิดถึงการสางผมยุ่งๆ ของเจ้าเลย ‎หลังจากได้ขัดสีฉวีวรรณคนนี้
‎นี่เราอยู่ข้างเดียวกันแล้ว
‎ถึงจะน่าเบื่อแค่ไหน ข้าก็พอใจไม่ใช่น้อย
‎แล้วราฟกาจะเป็นรายต่อไป
‎ข้าว่าเราสามคนเริ่มงานบูรณะซ่อมสร้างกันได้
‎เจ้ากำลังขอให้เราช่วย
‎แน่น่ะสิ เราเก่งจะตายไป
‎เราจะเริ่มตรงไหนดี
‎ข้าอยากให้ท่านช่วยดูแลเรื่องที่วังแห่งนี้
‎อยากให้เป็นที่หลบภัยของทุกคน
‎ไม่ว่าจะกรีชาหรือออตคาซาสต์ยา ‎ผู้ต้องการแหล่งพักพิงปลอดภัย
‎เหมือนที่สปินนิ่งวีล
‎ส่วนเจ้า ข้าอยากให้เจ้าดูแลการฝึกกรีชา
‎ข้าก็น่าจะพอฟาดฟันปลุกปั้นพวกนั้นได้
‎ตราบใดที่ไม่มีการฟาดกันจริง
‎ข้าไม่รับปากนะ
‎และข้าไม่อยากให้กรีชาต้องแบ่งภาคีอีก
‎ไม่ต้องใส่เคฟตาแบ่งสีกันแล้ว
‎- เป็นแนวคิดที่ดีมาก ‎- แต่ข้าใส่สีน้ำเงินขึ้นนี่นา
‎ส่วนตัวข้าเอง
‎ข้าคงไม่ได้มาถึงตรงนี้หากไม่มีเพื่อนๆ ช่วยเหลือ
‎ข้าคิดว่าราฟกาก็ควรมีเพื่อนเช่นกัน
‎ข้ามีดาบเล่มสำคัญที่ต้องนำไปคืนชูฮัน
‎และหวังว่าจะสร้างพันธมิตรกับเขาได้
‎พวกเราห่างเหินกันไปนานพอแล้ว
‎เราสามคนน่าจะทำประโยชน์ได้มาก
‎เป็นสามขั้วอำนาจเล็กๆ ของเราเอง
‎เจ้าสามคน
‎โอกาสครั้งใหญ่ปรากฏขึ้นแล้ว
‎งานนี้ผลตอบแทนงามที่สุดเท่าที่เคยรับทำ
‎มีอาวุธใหม่กำลังจะเข้าสู่ตลาด
‎ถ้าทำสำเร็จ มันจะทำให้การทำลายแดนพยับเงา
‎ง่ายราวกับไปปิกนิกฤดูใบไม้ผลิ
‎ทุกมุมโลกจะได้รับผลจากมัน
‎เป็นยาชื่อว่าเจอร์ดาพาเรม
‎เสพติดรุนแรง
‎และหากผู้ใช้เป็นกรีชา
‎พลังที่เคยมีจะเพิ่มทวีคูณเป็นพันเท่า
‎นักเคมีที่ปรุงยานี้ ‎หนีไปเคิร์ชทันทีที่ตระหนักถึงสิ่งที่ทำไป
‎แต่เขาถูกชาวฟเยียร์ดาจับได้ ตอนนี้รอดำเนินคดี
‎หากชาวฟเยียร์ดานำยานี้มาใช้เป็นอาวุธ ‎ผลที่ตามมาจะสาหัสเกินจินตนาการได้
‎ทุกอย่างที่เราเคยได้รู้มา
‎ทุกแรงกำลังที่เราเคยพึ่งพาจะแตกพ่าย
‎มีคำถามอะไรไหม
‎คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม