Ito ang pinakamahalagang landmark sa region.
Ingat sa paghakbang.
Ngayon, ang kastilyong 'to ang pinakahinihintay niyo.
Maririnig niyo ang kahanga-hangang kwento
ng isa sa pinakamahalagang landmark sa region.
Nandito na ba ang lahat? Bilisan niyo! Bilisan! Bilis!
Ngayon, itinayo ang Anavarza Castle n'ong 12th century.
Nasa burol 'to sa east side ng Dilekkaya village
ng Kozan district.
Ginawa ang kastilyong 'to para protektahan…
Kilala rin 'to bilang Snake Castle o Shahmaran Castle.
Mama!
Mama! S'an ka pupunta, Mama?
Mama.
Tumigil ka! 'Wag mong gawin 'yan. Tigil!
-Tigil! -Tigil!
Arun, nandito na ang babaeng hinihintay natin.
Si Shahsu.
Hanapin mo at ihanda mo siya.
Matatakot siya. Lalabanan ka niya.
'Wag mo siyang hawakan. Tawagin mo lang siya at papuntahin dito.
SHAHMARAN
9:25 na.
Nagising ako dahil sa bangungot na may mga ahas na naman.
Mukhang di ako naglakad nang tulog.
Okay 'yon.
Mga 30… 37 oras na simula n'ong huminto ako sa mga gamot.
Wala pa rin akong maalala tungkol sa sunog.
Di ko alam kung gawa-gawa ko lang lahat, kung nagha-hallucinate ba ako.
Di muna ako iinom ng mga gamot.
Titingnan ko muna.
Malamang post-traumatic stress 'to sa pamamalagi ko rito
na normal lang naman.
'Yan muna sa ngayon.
Si Mama dapat ang nandito, di ako.
Ano'ng nangyayari?
Wala bang tao?
Ano 'yon?
Di mo ako narinig, kaya ako…
Bingi ako.
Ah. Sorry.
Nagbebenta ka ng gatas.
Di ko alam kung kailangan namin.
Walang tao sa bahay.
Lalagyan. Gusto mo ng lalagyan. Babalik ako.
Eto.
Hindi, di ako umiinom ng gatas.
Di ba dapat pakuluan muna natin?
Wow, ang sarap!
Medyo…
nahihilo ako.
Nahihilo talaga ako.
Di ko maintindihan.
Okay na pala ako ngayon.
Ano 'yon?
Magandang umaga.
Kumuha ako ng gatas sa nagbebenta kanina.
Pupunta na ako sa university. Kita tayo mamayang gabi.
Narinig mo ba 'yong tungkol sa sunog sa peryahan?
Tungkol sa nakulong sa sunog?
Sige.
Wala ka bang sasabihin sa 'kin?
Sabi nila magaling ka.
Nandito ang apo mong matagal na nawala.
Wala ka bang sasabihin kahit ano?
Ewan ko, baka ganito ka talaga.
Hindi ka ba nagsasalita?
O hindi ka komportable dahil bigla akong tumira rito?
Kung oo, sabihin mo lang, aalis na ako.
Salamat.
"Siguro mamamatay tayo sa dulo ng matamis na nobelang romansa."
Didem Madak.
Nagbabasa ka ng libro niya.
Nagsisimula ako ulit, kung di mo alam.
Bakit?
Para maging civil.
Okay.
Nagpakilala na ako.
Ikaw naman.
Ako si Shahsu. Nakatira ako sa Istanbul.
TA ako sa Boğaziçi. Psychology.
Mahilig ako sa lawa.
Gaya mo.
Kaya magkikita tayo sa "pwesto mo" lagi.
Kasi lumipat ako sa bahay sa tapat mo.
Dito ka na nakatira?
Magiging problema ba?
Hindi.
Di para sa 'kin.
Bakit naman magiging problema 'yon?
Pwede kong gawin lahat ng gusto ko, di ba?
Mismo.
Welcome, kung gan'on.
Salamat, Maran.
Bye, Maran.
Ah…
Marunong ka bang mag-sign language?
Medyo.
Parang gan'on. Ano'ng ibig sabihin n'on?
'Wag mong alalahanin 'yon.
Kapalaran.
Nagkita ulit sila.
Baka dapat 'wag mong tingnan nang hayagan?
Ano'ng problema?
Natuyo na ang utak mo dahil sa init.
Kahapon, sabi niya, umiwas tayo.
Magandang umaga, Maran!
Banana milk?
Di kita sinusuhulan.
Magpalamig ka muna.
Kasi sasabog ka.
Bakit?
Nandito si Lakmu.
Una, 'yong sunog.
Tapos, mga turistang tumatalon sa balon.
Tingin mo, nagkataon lang?
Siguro.
Baka hindi.
Nakuha ko 'yong apoy pero kahina-hinala na nahulog sa balon ang mga tao.
Di 'yon nagkataon lang, Maran.
Magpakatotoo ka.
Dapat pag-isipan natin ang mga susunod na hakbang.
Napagtakpan natin 'yong sa Hıdırellez pero kalat na ang insidente sa balon.
Kailangan nating gumawa ng paraan para ibahin 'yon.
Ako na ang bahala rito.
Teka, bakit mo gagawin 'yon?
Hahayaan na lang ba nating pagdudahan tayo ng mga tao?
Walang pakialam ang mga tao sa katotohanan, Maran.
Kailangan lang nila ng kalaban.
Paano kayo nakasiguro sa sarili niyo?
Nasunog ang mga tambo sa batis sa Ağzıdelik.
Nagsimula ang apoy sa pitong bahagi.
Nakakapagtaka kung paano siya dumating at nagkagulo ang lahat.
Bakit mo pa rin kinukuwestiyon 'yon?
Papalapit na ang kadiliman, Maran.
Wala nang iba pang paliwanag.
Kailangan nating umaksyon agad.
Napansin nilang nandito siya.
Kung hindi tayo maagap, si Shahsu ang susunod na target.
Nag-aalala ka kay Shahsu, gan'on ba?
Oo.
Gaya ng pag-aalala mo kay Mama?
Payo ko sa inyo, pabayaan niyo siya.
Kalimutan niyo na ang mga palatandaan at propesiya.
Hayaan mo siya.
Palagay mo nagigising siya? Di ko alam…
'Wag mong banggitin ang pangalan niya.
-Alam mong di dapat. -Okay.
Isa na lang.
Tingin mo napansin niya si Shahsu?
Pupuntahan niya ba siya?
'Wag tayong mangialam, Diba.
Di tayo pwedeng makisali. Bahala si Maran kung ano'ng gagawin.
Pero ayaw niyang tanggapin.
Hindi ba nanganganib si Shahsu ngayon?
Lahat tayo, nanganganib, di lang si Shahsu.
Si Cihan ang department assistant.
Tutulungan niya tayo sa project.
Magkasama kayo sa opisina. Okay lang ba?
Sige po. Ilang buwan lang naman.
Salamat ulit kasi nag-stay ka, Shahsu.
Di po, salamat sa inyo.
-Professor, iniisip ko… -Hm?
May sunog daw sa Hıdırellez kagabi.
Wala naman sa online. Narinig niyo 'yong tungkol d'on?
Hindi. Bakit mo natanong?
Wala lang.
Cihan.
Cihan!
Professor.
Sorry, di ko kayo narinig.
Alam ko.
Shahsu. Si Cihan.
Magkasama kayo sa project na 'to.
Nasa mesa mo ang articles, Shahsu.
Basahin mo. Tapos, di-discuss natin, okay?
Sige po, Professor.
Binabayaran ako sa concerts ko.
Libre mo 'tong napakinggan.
Pero okay lang.
Gan'on? Ano'ng gagawin natin?
Ganito na lang.
Kakantahan din kita.
Talaga?
Oo.
Pumikit ka.
Para mas maramdaman?
Oo naman.
Sige na.
Sige na nga.
Ano? Nahihiya ka bang kumanta?
Kinakausap ko ang sarili ko, di ba?
-Sorry. -Saan ka pupunta, joker?
-Maglilibot ako. Di ko pa 'to nakikita. -Ako'ng bahala sa 'yo.
May bayad din ako sa tours, pero ako'ng bahala sa unang araw mo.
Dito.
-Nakita mo 'yong balita? -Patingin nga.
Nakita ko 'yan kaninang umaga.
Enjoy, sir!
Mahal ako ng mga estudyante.
Masanay ka na. 'Wag kang magselos.
Teka, tingnan mo 'to! Sabi nila 'yong kulto, may ritwal.
Kulto? Sa Adana?
Ituturo ko sa 'yo ang lecture halls.
Tingnan mo 'yan.
Freshmen classes ang nasa hall na 'to.
Pero ginagamit namin 'yong 102 pag may pelikula.
Nandiyan ang projector.
Ano'ng pinapanood ng lahat?
Nawala sa sarili 'yong mga tao.
Di mo ba narinig?
Narinig ang ano?
'Yong kwintas.
Boss, bulok na 'yan.
Di man lang 'yan umusbong.
Boss!
Di 'yan uusbong. Nagsasayang ka ng oras mo.
Sige lang. Kung gusto mo.
Tingnan mo.
Maran!
May bago akong lupa. Subukan mo 'to.
Pero gumamit ka ng araro para diyan.
Salamat, Mr. Davut.
N'ong nakaraang gabi…
ikaw ba ang nagdala kay Shahsu sa bahay ko?
Hindi.
Pero nag-uusap kayong dalawa.
Nasa peryahan ako. Kaya tinanong niya kung may nakita ako.
Medyo naguluhan siya.
Baka dahil sa init.
-Hello. -Welcome.
Salamat. May hinahanap akong babae.
Maikli ang buhok, may tattoos sa kamay.
Welcome.
Hi, may hinahanap akong tao na nagbebenta ng Shahmaran necklace.
Pula ang buhok niya, may henna tattoos sa kamay.
May stall siya sa perya.
May kilala ka bang gan'on?
Wala, wala akong kakilalang gan'on.
-Sorry talaga. -Bitaw!
Ano'ng ginagawa mo, bata? Ha?
Di mo siya dapat sigawan. Di niya kasalanan.
Nagkabungguan lang kami. Okay ka lang?
'Wag kang mag-alala.
Di namin kailangan ng tulong galing sa 'yo.
Tara na!
Ano?
Taxi!
Gagong 'yon.
Stranded ka ba rito?
Hello rin.
Wala kang makikitang taxi rito. Ihahatid na kita.
Sasama ka ba?
Okay, kung ano'ng gusto mo.
Seryoso?
Ano'ng nangyari? Akala ko aalis ka na.
-Lagi bang bastos silang lahat dito? -Bakit mo nasabi 'yan?
May nabunggo akong bata na di sinasadya.
Muntik na akong bugbugin ng tatay niya.
Naiintindihan ko na nag-aalala siya para sa anak niya.
Pero may sinabi siyang kakaiba.
Ano?
Sabi niya, "Di namin kailangan ng tulong galing sa 'yo."
Di niya 'yon sinabi na parang para sa lahat.
Ako mismo 'yong tinutukoy niya.
Di naman niya ako kilala. Bakit niya sinabi 'yon?
May naisip ako. Pwede kitang ihatid sa istasyon.
Sampung minuto lang 'yon.
-Istasyon? -Oo, sa istasyon.
Kung aalis tayo ngayon, pwede kang sumakay ng tren sa gabi papuntang Istanbul.
Bakit lagi mo akong pinapaalis?
Bakit lagi mo akong sinasabihan na umalis?
Ibig kong sabihin, mahal ko si Mr. Davut.
Ayokong malungkot siya.
Ano'ng kinalaman nito sa kanya?
Kasi tinanong niya ako tungkol sa sunog.
At kung dinala kita sa bahay niya.
Nag-aalala siya sa 'yo.
-Nag-aalala siya para sa akin? -Oo.
Di niya alam na merong ako hanggang n'ong dumating ako rito!
Nag-aalala siya?
Tingnan mo.
Di para sa 'yo ang lugar na 'to.
Sino ka para sabihin kung ano'ng para sa 'kin o hindi?
Sino ka?
Paano mo nalaman kung ano'ng para sa 'kin?
Ang macho sabihin!
Ano'ng para sa 'kin?
Sabihin mo ang alam mo tungkol sa 'kin.
Natatakot ka.
Diyos ko!
Ngayon kailangan kong magdilig ng mga bulaklak.
Diyos ko, maawa ka.
'Wag mong alugin, Salih. Matatapon 'yong tubig.
Nagdasal tayo ng ulan kasama si Imam Aykut ngayon. Sana umubra.
Baka dapat magdasal ka na umalis siya?
-Ang lakas ng loob niyang lumipat bigla! -Bakit mo sinasabi 'yan? Apo niya siya.
Sariling laman at dugo niya. Ba't ka ganyan?
Baka mauwi pa 'yon sa maganda.
Ano'ng tinititigan mo, Salih?
Bismillahirrahmanirrahim!
Makapangyarihang Diyos!
May gatas ba 'to?
Oo, may problema ka r'on?
Gatas ng kalabaw lang ang iniinom ko…
Sige, ikukuha ka namin ng gatas ng ibon?
Pasensya na, miss.
Di mo mahahanap ang lahat sa maliit na nayon, alam mo 'yon?
Gan'on ba?
Oo.
May green beans kami kung gusto mo.
Sigurado ako diyan.
Boss.
Nakita mo na 'yong butong itinanim mo?
Kumain ka, Salih.
Diyos ko.
Tumutubo na ngayon.
Kaninang umaga mo lang itinanim.
Paano nangyari 'yon?
Anong buto 'yon?
Anong buto 'yong sinasabi mo?
'Yong dinala mo.
Di niya kayang tumahimik.
Bakit mo 'ko binatukan? -Kasi di mo kayang tumahimik.
Malungkot talaga siya.
Nararamdaman ko.
'Wag kang magalit. Umiiwas na 'ko.
Nalulungkot lang ako.
Ayaw mong may mangyari sa kanya.
Pero malungkot ka rin, Maran.
Lagi ka ring mag-isa.
Buong buhay ko, mag-isa ka.
Alam ko, di ka naniniwala gaya namin.
Pero di ko alam…
Baka bagay kayo sa isa't isa.
Malabo bang mangyari 'yon?
Titingnan ko ba kung ano'ng nararamdaman niya?
Di ka niya mapagkatiwalaan.
Di niya mapagkatiwalaan kahit sino.
Iniisip niya ang mama niya.
Mag-isa siya kasi wala ang mama niya.
Mag-isa.
Siya lang mag-isa.
Maraming babae na ang pinatay ng propesiya na 'to.
Namatay sila, Diba.
'Yong mama ko…
mama niya…
Mauulit lahat 'yon.
Kung kaya mo…
ililigtas mo ba siya?
Ano'ng ginagawa mo rito?
Di maganda ang asal ko kanina.
Sorry.
Okay lang.
Balita ko, kamamatay lang ng mama mo.
Oo.
Ako rin.
Paano mo 'yon hinaharap?
Di ko siya nakilala.
Namatay siya sa panganganak sa 'kin.
Sorry.
Ako rin.
Pero nagsisimula ulit tayo ngayon.
Bike, tapusin mo ang drawing mo! Ano'ng ginagawa mo?
Nagawa mo na naman.
Pasaway ka talaga.
Diyos ko, umuulan!
Salih, lumabas ka!
-Umuulan, Salih! Halika rito! -Diyos ko! Salamat sa Diyos!
Biniyayaan tayo ng Diyos!
Sumayaw tayo!
Kahit ano pa ang sabihin ng kung sino,
nagsimula ang kuwentong ito sa pagtataksil ilang siglo na ang nakalipas.
Namayani na ang kasamaan.
Pag nagsimula na ang pagtataksil…
tatagal ito hangga't nabubuhay ang tao.
Kasi pag pumatay ka ng tao, binubuhay mo sila sa loob mo.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Redelyn Teodoro Juan