ΣΑΧΜΑΡΑΝ
Μη μου ξαναπείς ψέματα.
Ορίστε;
Σε ρώτησα αν μπήκες στο σπίτι μου τις προάλλες και το αρνήθηκες.
Είδα τις πατημασιές σου στο δωμάτιό της.
Στο δωμάτιό της ή στο μπαλκόνι;
Οι πατημασιές.
Αν θελήσεις να ξαναμπείς στο σπίτι μου, να έχεις τα κότσια να μπεις από την πόρτα.
Καλημέρα, κύριε Νταβούτ.
Τι έπαθε ο κύριος Νταβούτ;
Με προσπέρασε χωρίς ούτε ένα γεια.
Κάποιος μπήκε στο δωμάτιο της Σαχσού.
Ποιος;
Δεν θα το πεις στον μπαμπά;
Όχι.
Είπε ότι θα γίνει στόχος και η Σαχσού.
Μήπως έχει δίκιο;
Ο μπαμπάς λέει πολλά.
Τα πιστεύουμε όλα;
Τότε, κάποιον έφερε στο σπίτι η Σαχσού.
Τι άλλο μπορεί να είναι
αν δεν την κυνηγά κανείς;
Γιατί είσαι εδώ, Χάρε; Τι θες από μένα;
-Άκου τι νομίζω. Την ερωτεύεσαι. -Μη γίνεσαι γελοία.
Καταλαβαίνω ότι ανησυχείς.
"Υπάρχει κάποιος;
Μήπως την κυνηγάει κάποιος;
Να πάω να δω τι κάνει;
Είναι καλά η Σαχσού;"
Θα πάρω το άρθρο "Δημιουργία και Σπάσιμο Στοργικών Δεσμών".
Θα πάρω και το "Άγχος Αποχωρισμού".
Θα πάρω τα άρθρα για τους τύπους αποφυγής και τους αγχώδεις τύπους στην προσκόλληση.
Που είναι μεγάλη ειρωνεία.
Εσύ πάρε την ασφαλή προσκόλληση. Τι λες;
Έχεις φάει κεμπάπ εδώ;
Είμαι χορτοφάγος.
Αυτό κάνει την ερώτηση πιο σημαντική. Έχεις φάει κεμπάπ εδώ;
-Είμαι απασχολημένη. -Απασχολημένη με τι;
Προσπαθώ να είμαι φυσιολογικός άνθρωπος, αν μου επιτρέπεις.
Άκου τι κάνουν οι φυσιολογικοί άνθρωποι στα Άδανα.
Τρώνε κεμπάπ.
Αλήθεια;
Αλήθεια.
Είσαι επίμονος.
Πάντα.
Μην ανοίξεις τα μάτια. Σχεδόν φτάσαμε.
Εντάξει, δεν θα τα ανοίξω.
Ξέρεις γιατί φέρομαι σαν χαζή με χαμηλό IQ;
Ναι. Επειδή με εμπιστεύεσαι.
Όχι, σου φέρομαι ευγενικά για να μην πληγωθείς.
Πρόσεχε το σαμαράκι στον δρόμο. Πρόσεχε.
Πιο ψηλά.
Είναι μεγάλο.
Λίγο ακόμα.
-Δεν υπήρχε σαμαράκι, έτσι; -Με εμπιστεύεσαι.
-Τζιχάν… -Εντάξει. Σχεδόν φτάσαμε.
Εδώ είμαστε.
Είσαι έτοιμη;
Θα πάρω το χέρι.
-Φοβερή. -Πώς σου φαίνεται;
Είναι τέλεια.
Περίμενε.
Έλα εδώ.
Κράτα με σφιχτά από τη μέση, εντάξει;
Και ακούμπησε το κεφάλι σου κάπου εδώ.
Πάμε, Τζιχάν.
Βαρέθηκα. Ακόμα να τελειώσεις;
Σε λίγο.
Όχι.
Πρέπει να απαντήσω.
Σχεδόν τελείωσα. Μην κουνιέσαι.
Χάρε!
Ναι, κύριε;
Μίλησες σε κανέναν;
Φυσικά. Συζητήσαμε πολύ, γιατί είμαστε μια κοινωνική οικογένεια.
Δεν έχω μιλήσει σε κανέναν. Γιατί;
Δεν υπάρχει κίνδυνος. Το τσέκαρα. Η υπόθεση έκλεισε.
Μην ανησυχήσεις κανέναν. Ξέρω ποιος μπήκε στο δωμάτιό της.
Περίμενε.
Ώστε ακολούθησες τη Σαχσού;
Κλείνω, Χάρε.
Μισό λεπτό!
Έχω άλλη μία ερώτηση.
Τι;
Πώς νιώθεις;
Πώς νιώθω με τι, Χάρε;
Που ζηλεύεις κάποια.
Εμμονικό γύναιο.
Κούκλα, γιατί δεν τα φέρνεις εδώ;
Ευχαριστούμε.
-Στις ομορφιές σου. -Ευχαριστώ. Καλή όρεξη.
Τι γλύκα!
Γιατί θες να είσαι φυσιολογικός άνθρωπος;
-Εμένα δεν με βοηθάει. -Εσύ είσαι φυσιολογικός;
Μόλις τύλιξες ένα λαχματζούν στο κεμπάπ σου.
Φάε λίγο από αυτό.
Ανάλι κίζλι. Το βρίσκεις μόνο εδώ.
Θα το φας; Αν ναι, θα παραγγείλω άλλο ένα.
Όχι. Χόρτασα βλέποντάς σε να τρως.
Ευχαριστώ.
Σίγουρα θα φας επιδόρπιο.
-Σεφ! Θα μας φέρεις μπίσι μπίζι; -Έρχεται αμέσως!
-Θέλουμε δύο! -Εντάξει.
Πού πας;
Με συγχωρείτε, θα πάω στην τουαλέτα.
Θα πλύνω το πρόσωπό μου. Έχει ζέστη.
-Μα έρχεται το γλυκό. -Επιστρέφω.
Γρήγορα!
Όλα καλά. Είσαι καλά τώρα.
-Ήρθε το μπίσι μπίσι; -Έλιωσε όσο έλειπες.
-Δεν έχω ξαναφάει. Πώς είναι; -Νόστιμο. Δοκίμασε.
Γνωρίζεστε;
Ναι.
Δεν συμπαθείτε ο ένας τον άλλον.
Φεύγω.
Η καθηγήτρια δεν θα έρθει αύριο. Οι πρωτοετείς θα δουν ταινία.
Εντάξει.
Πάρε με αν χρειαστείς κάτι.
-Εντάξει. -Είμαι εδώ για σένα.
Τι κάνεις;
Βάζω κλειδαριά.
Γιατί;
Για να μην μπαίνουν άγνωστοι.
Τι εννοείς μ' αυτό;
Απλώς πες μου τι υπονοείς.
Είναι σπίτι μου. Κανείς δεν μπαίνει χωρίς να το ξέρω. Το είπα και στον Μαράν.
Το είπες στον Μαράν;
Του είπες να μην έρχεται;
Τι είναι όλο αυτό;
Θες να το παίξεις αστυνομία ηθικής;
Δεν ήξερες καν το όνομά μου πριν έρθω εδώ.
Δεν με κοιτάς καν.
Αλλά φέρεσαι σαν παππούς όταν πρόκειται για την τιμή μου;
Μπράβο.
Συγχαρητήρια.
Είσαι καταπληκτικός παππούς.
Μάλλον σου είπε κάτι ο Νταβούτ.
Δεν ξέρω τι, αλλά μη δίνεις σημασία.
Όλα καλά.
Θες κι υπότιτλους; Ζητώ συγγνώμη.
Και λέω ότι είναι όλα καλά.
Γιατί άλλαξες διάθεση;
Πρώτα έρχεσαι και μετά ούτε καν με κοιτάς. Τι συμβαίνει;
Σαχσού, τι θέλεις;
Προσπαθώ να καταλάβω γιατί φέρεσαι έτσι.
Άκου, δεν με νοιάζει η σχέση σου με τον παππού σου.
Ή με οποιονδήποτε άλλον.
Δέχομαι τη συγγνώμη σου. Όλα καλά. Είμαστε φίλοι.
Δεν υπάρχει θέμα.
Εντάξει;
Να σου πω. Τι τρέχει μ' αυτούς;
Ποιος ξέρει;
-Θα τον εκνευρίσει πάλι. -Κάνε τη δουλειά σου.
Έχετε το τηλέφωνο του Μαράν;
Όχι.
Κρίμα.
Θέλω να τον καλέσω στο δωμάτιό μου για ποτό.
Στο δωμάτιό σου;
Αυτοί οι άνθρωποι είναι λίγο μαζεμένοι.
Είναι λιγάκι…
Δηλαδή…
-Πώς λέγεται; -Αντικοινωνικοί.
Αντικοινωνικοί.
Δεν νομίζω ότι θα ερχόταν.
Θα ερχόταν.
Είμαι βέβαιη.
Δεν θα μου έλεγε όχι.
Δεν είναι ότι δεν έχει ξανάρθει.
Θεέ μου.
-Τι είναι αυτό, Σάλι; -Ποιο;
Το ζούπηξες πολύ. Δεν θα τρώγεται.
Δεν ξέρω τι κάνω.
Κάνε σωστή δουλειά.
Κλείσ' τα σωστά.
Αυτό έκανα.
Να σας βοηθήσω;
Έλα.
Για δες την. Έχει ταλέντο.
Και βέβαια.
Όταν ήμουν μικρή, αρρώσταινα συχνά.
Δεν μπορούσα να πάω έξω να παίξω.
Για να με διασκεδάσει,
η μαμά μου επινοούσε παιχνίδια με δουλειές στο σπίτι και επισκευές.
"Ποια θα σφίξει πιο πολύ τις βίδες;"
Ή "Ποια θα φτιάξει την καλύτερη σούπα;"
Οπότε, έχω συνηθίσει.
Αλήθεια; Φαίνεται πως η μαμά σου είναι χαβαλετζού.
Πολύ.
Μας άφησε να ζούμε στο σκοτάδι για μια βδομάδα
για να μάθω να διορθώνω διακόπτες κυκλωμάτων.
Και ξεπηδούσε από τις γωνίες για να με τρομάξει.
Κι εσύ είσαι έτσι.
Η Μέντινε πάντα με τρομάζει.
Φυσικά.
-Ψάχνεις δικαιολογία για να φοβάσαι. -Γιατί να κάνω κάτι τέτοιο;
Λοιπόν, τι έπαθε η μαμά σου;
Αρρώστησε.
Και πέθανε.
Τα συλλυπητήριά μου.
Δεν χρειάζεται να κάνεις άλλα.
Μόλις ήρθες από τη δουλειά. Ξεκουράσου.
Θα τα τελειώσουμε και θα σε φωνάξουμε όταν είναι έτοιμα.
-"Θα σε φωνάξουμε όταν είναι έτοιμα"; -Πάψε.
Αρκετά.
Η άρνηση του εαυτού σου σε αρρωσταίνει.
Κάθε δευτερόλεπτο που ξεφεύγεις από τον εαυτό σου ή αρνείσαι τη φύση σου,
διαπράττεις ένα έγκλημα κατά του εαυτού σου.
Γιατί όσο κι αν τον αρνείσαι,
ο εαυτός σου συνεχίζει να υπάρχει κάπου βαθιά μέσα σου.
Οι υπαρξιστές επιστρέφουν στους τάφους τους.
Γιατί;
Το να επιλέγεις να είσαι κάποιος άλλος κι όχι ο εαυτός σου
είναι μια βαθιά απελπισία.
Αυτό δεν λέει ο Κίρκεγκορ;
Κυρία, δεν πιστεύετε ότι αν κάποιος βρει τον εαυτό του, οδηγείται στη μοναξιά;
Θέλει χρόνο να φτάσεις στον εαυτό σου.
Ελεύθερο χρόνο.
Μοναξιά.
Ησυχία.
Διαλογισμό.
Μια πραγματική, παθητική σύγκρουση.
Φυσικά, ίσως να μην μπορέσεις να βρεις τον εαυτό σου μόνος σου.
Ίσως χρειαστείς κι άλλους.
Αν κι αυτό είναι ένα προσωπικό ταξίδι,
δεν πρέπει τελικά να περιοριστείς στη μοναξιά.
Το να 'σαι ο εαυτός σου σημαίνει ότι κάνεις τα πάντα,
ό,τι σε κάνει να νιώθεις ζωντανός, σε ενθουσιάζει, σου δίνει κίνητρο.
Γίνεσαι ένα με τον εαυτό σου, με την ταυτότητά σου,
με τους άλλους, με τη φύση.
Επικοινωνείς με όλα αρμονικά.
Γνωρίζετε τον εαυτό σας, κυρία;
Κι εγώ έχω περιέργεια. Γνωρίζετε τον εαυτό σας;
Όχι.
Κι εγώ ακόμα ψάχνω.
Το μυαλό μου
δεν μου λέει πάντα την αλήθεια.
Αλλά ακόμα αναρωτιέμαι.
"Τι συμβαίνει μέσα στο μυαλό μου, μέσα μου;
Ποια είμαι πραγματικά; Τι άνθρωπος είμαι;"
Οπότε, δεν το βάζω στα πόδια. Αναλαμβάνω την ευθύνη.
Δεν το παίζω θύμα.
Ποιος ξέρει;
Ίσως γι' αυτό να διάλεξα αυτό το πεδίο.
Ναι, αρκετά για μένα. Να δούμε την ταινία μας τώρα;
Η καθηγήτρια Τουτκού ήθελε να δούμε την ταινία.
Μετά από αυτό, θα μιλήσουμε για θεωρίες προσωπικότητας.
Μπορείτε να κρατήσετε σημειώσεις.
Παρακαλώ, βάλτε τα κινητά σας στο αθόρυβο.
Ευχαριστώ.
ΡΕΒΕΚΚΑ
Χθες ονειρεύτηκα ότι πήγα πάλι στο Μάντερλεϊ.
Διακόσια γραμμάρια.
Τριακόσια γραμμάρια κολλιτσίδα.
Μισό κιλό τρίβολο.
Δέκα κιλά μέλι ανθέων.
Η οικογένειά σας είναι εντυπωσιακή! Πολύ μέλι.
Σήκωσέ το, Ντίμπα.
Ντίμπα, για όνομα του Θεού!
Ντίμπα, πού είσαι;
Μην αφήσεις τη Σαχσού μόνη της. Ακούς; Μην την αφήσεις από τα μάτια σου.
Κι αναρωτιέμαι πώς θα ήταν η ζωή μου χωρίς την κα Βαν Χόπερ.
Χωρίς αυτήν τη δουλειά.
Αν δεν ήταν εκείνη, δεν θα είχα πάει στο Μάντερλεϊ.
Και δεν θα σε είχα γνωρίσει ποτέ.
Κυρία Βαν Χόπερ.
Γιατί αργήσατε;
Συγγνώμη. Έπρεπε να περιμένω ένα πακέτο στο ταχυδρομείο.
Ντίμπα, πού είσαι; Μην αφήσεις τη Σαχσού μόνη της.
Εσύ!
Εσύ! Περίμενε!
Εσύ!
Εσύ! Σταμάτα!
Τι θέλεις από μένα;
Βοηθήστε με!
Βοήθεια!
Βοηθήστε με! Κάποιος να με βοηθήσει! Ανοίξτε την πόρτα!
Βοηθήστε με!
Βοήθεια!
Βγάλε με από δω! Άκρη!
Ηρέμησε. Όλα καλά.
Όλα θα πάνε καλά. Μην ανησυχείς.
Σαχσού.
Τι έγινε;
Όλα θα πάνε καλά.
Σαχσού.
Τι έγινε;
Μάθατε ποιος ήταν;
Κανείς. Η αποθήκη ήταν άδεια.
-Τι; Υπήρχε ένα φίδι. -Βλέπουμε φίδια καμιά φορά.
Ίσως βρήκε καταφύγιο από τη ζέστη.
Ούτε αυτό βρήκαν.
Το είδα με τα μάτια μου.
Υπήρχε ένας ψηλός άντρας με κουκούλα.
Το τσέκαρε η ασφάλεια. Δεν υπήρχε κανείς.
Σαχσού.
Σαχσού, περίμενε.
-Σαχσού! -Τζιχάν.
Σου είπα να μην ανακατευτείς.
Θα το έκανα, αν δεν ήσουν απρόσεκτος.
Εγώ θα προσέχω τη Σαχσού όταν είμαστε στο πανεπιστήμιο.
Μην ανακατεύεσαι.
Σαχσού!
Το κορίτσι περιβάλλεται από θυμό.
Επειδή έχει ξεκινήσει.
Ξυπνάει εκείνη.
Μα δεν θα βλάψει τους ανθρώπους. Δεν είναι ακόμα τόσο δυνατή.
Δεν μπορεί.
Αλλά κάποιος άλλος μπορεί.
Η μυρωδιά δεν έρχεται από την Ανάζαρβο. Έρχεται από εδώ.
Από το είδος μας;
Κάποιοι από εμάς έχασαν την πίστη τους.
Αυτό είναι μεγάλο πρόβλημα.
Πρέπει να ενωθούμε αμέσως.
Γιατί ήρθες, Ουράλ;
Ο Μαράν.
Δεν πιστεύει.
Δεν το θεωρεί σωστό.
Λέει ότι πληγώθηκαν πολλοί.
Αλλά δεν καταλαβαίνει.
Θα πληγωθούν ακόμα περισσότεροι αν δεν παίξει τον ρόλο του.
Έτσι ζούμε εδώ και αιώνες.
Ανάμεσα στους ανθρώπους.
Πάντα κρυμμένοι.
Κρυφτήκαμε για να υπάρχει ειρήνη και σταθερότητα.
Αλλά αν αυτό το σύστημα καταρρεύσει,
αν οι άνθρωποι κι οι Μαρ έρθουν σε ρήξη,
αν ο Μαράν δεν χρησιμοποιήσει σωστά το πάθος και την αγάπη του για τη Σαχσού…
κανείς δεν θα νικήσει σ' αυτόν τον πόλεμο, Ταμάρ.
Ένας άνθρωπος και ένας Μαρ
θα ερωτευτούν ο ένας τον άλλον.
Κι εκείνη τη μέρα, η Σαχμαράν θα επιστρέψει στον κόσμο μας.
Πρέπει να πιστεύεις.
Ό,τι κι αν λέει ο γιος σου,
δεν θα αποφύγει τη μοίρα του.
Θα το δεις.
Δέθηκα στο κρεβάτι μου χθες βράδυ.
Η υπνοβασία μου χειροτέρεψε.
Η Σαχσού τρομάζει όταν με βλέπει.
Είναι μόνο πέντε, δεν καταλαβαίνει.
Αλλά ξέρεις κάτι;
Ένιωσα καλά, μπαμπά.
Όταν έδεσα τους καρπούς, ήταν σαν να παραδόθηκα σε κάποιον έμπιστο.
Τότε θυμήθηκα τα σημάδια στους καρπούς σου.
Δεν κληροδοτείς μόνο το χρώμα των ματιών
ή το σχήμα της μύτης στο παιδί σου.
Μάλλον κληροδοτείς
τους πιο σκοτεινούς σου φόβους κι όσα μετανιώνεις.
Μου κληροδότησες τα προβλήματα ύπνου σου;
Ήσουν σαν εμένα, μπαμπά;
Έλα εδώ.
Γιορτάζουμε. Έλα εδώ.
Γιατί δεν κάθεστε, κύριε Νταβούτ;
Κάτσε.
Τι συμβαίνει;
Ξέρω ότι καπνίζεις, φαίνεται στο μουστάκι σου.
Υπνοβατείς;
Αυτό εξηγεί τις χειροπέδες.
Το ήξερα.
Έχεις και…
παραισθήσεις;
Βλέπεις πράγματα που δεν υπάρχουν;
Ταχυκαρδία;
Πρόβλημα με την αναπνοή;
Προφανώς.
Τι ανακούφιση!
Όλο αναρωτιόμουν, κατάλαβες;
"Τι είναι μέσα στο μυαλό μου;"
Συνέχεια τα έβαζα με τον εαυτό μου.
"Είμαι άρρωστη;
Τι μου συμβαίνει;"
Αποδεικνύεται…
ότι ήσουν εσύ.
Μαμά!
Αυτός ο κύριος που κάθεται δίπλα μου είναι ο βιολογικός σου πατέρας.
Ό,τι σκατά
είχες και μου το κληροδότησες…
ήρθε από αυτόν.
Άρα δεν είσαι υιοθετημένη.
Μπορείς να αναπαυθείς τώρα.
Πίνω για σένα.
Στο τέλος, πίστεψε ότι ήταν υιοθετημένη.
Είπε "Μάλλον δεν ήταν ο βιολογικός μου πατέρας.
Αλλιώς δεν θα με είχε παρατήσει".
Πώς μπορεί κάποιος να μην τηλεφωνήσει ποτέ στην κόρη του;
Ή να μην απαντήσει στα γράμματά της;
Είπε "Δεν απάντησε καν
στη γέννηση του εγγονιού του.
Μάλλον θα με βρήκε εγκαταλειμμένη στην αυλή κάποιου τζαμιού.
Δεν ένιωσα ποτέ στοργή.
Δεν ένιωσα ποτέ αγάπη".
Αλλά είναι πιθανό.
Είναι όντως πιθανό.
Υπάρχει στην ψυχολογία.
Οιδιπόδειο.
Είναι σπάνιο…
αλλά είναι πιθανό…
ένας πατέρας να μην αγαπά το παιδί του.
Πάψε.
Δεν ξέρεις τίποτα.
Αλήθεια;
Τι έγινε;
Βλέπετε;
-Γαμώτο. -Βλέπετε; Αυτό μύρισες.
Περιμέναμε αρκετά. Θα πάρω τον μπαμπά.
Θα σε έπαιρνα τηλέφωνο.
Τι έγινε;
Κάποιος παρακολουθούσε τη Σαχσού στο πανεπιστήμιο.
Ο φύλακας είναι ένας από εμάς. Μου έδωσε τα πλάνα από τις κάμερες.
-Θα το πω στον Μαράν. -Όχι.
Τι "όχι"; Θα το δει και θα μας πιστέψει.
Έχουμε αποδείξεις.
Ίσως πάει στη Σαχσού και κάνει κάτι.
Πράγματι θα κάνει κάτι.
Είσαι καλά;
Ποιος σου επέτρεψε να έρθεις εδώ;
Έχεις πιει;
Ναι.
Και πολύ.
Αλλά με επηρέασε;
Όχι, δεν με επηρέασε.
Φυσικά.
Φαίνεσαι καλά.
Είμαι καλά.
Χάνεις τον χρόνο σου.
Όλη η οικογένειά μου είναι τρελή.
Δεν καταλαβαίνεις;
Είμαστε όλοι τρελοί.
Όλη η οικογένειά μας είναι τρελή.
Έτσι ακριβώς η μητέρα μου έχασε το μυαλό της.
Έτσι το έχασε.
Τι μου κάνεις;
Τίποτα.
Τότε, γιατί νιώθω έτσι;
Πώς;
Σαν να σε ξέρω.
Από παλιά.
Σαν να σε ήξερα από πάντα.
Το…
Αποκλείεται!
Τι έγινε;
Δώσ' το μου. Κάνε άκρη.
Ο μπαμπάς είχε δίκιο.
Φοβερό!
Όχι, έσβησε το φως!
Υποτιτλισμός: Γκέλη Τόγια