‎อรุณสวัสดิ์
‎ไม่มีอะไรเกิดขึ้นนะ
‎ไม่มีเหรอ
‎- ห้องคุณสวยดี ‎- อย่าโกหก
‎ฉันไม่ได้ตกแต่งอะไร เพราะฉันจะอยู่ไม่นาน
‎ไม่นานเหรอ
‎เมื่อคืนทำไมถึงดื่มหนักขนาดนั้น
‎เกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎ฉันเห็นบางอย่างที่มหาลัย
‎แต่มันไม่ใช่เรื่องจริง
‎รู้ไหมอะไรที่จริง
‎ตาฉัน
‎ตัวฉัน
‎แม่ฉัน
‎เราทุกคน…
‎เป็นบ้า
‎เรื่องนั้นผมก็บอกคุณได้
‎คุณไม่ได้บ้า
‎ตาคุณก็เหมือนกัน
‎แต่เขาอาจกลายเป็นฆาตกร ‎ถ้ามาเจอผมอยู่ในนี้
‎คุณโอเคไหม
‎อืม
‎ไว้เจอกันใหม่รึไง
‎เดี๋ยวนะ
‎เราหยุดได้ยังไง
‎- หา ‎- เมื่อคืนนี้น่ะ
‎ดูเหมือนเราไม่มีทีท่าจะหยุด แล้วเราหยุดยังไง
‎คุณเมามาก
‎แล้ว
‎ผมไม่ได้เมา
‎ขอบคุณนะ
‎(ชาห์มาราน)
‎- แล้ว ‎- แล้วอะไร
‎เราจะไม่บอกพี่เขาหรือ
‎บอกอะไร
‎"บอกอะไร" เนี่ยนะ
‎ชาห์ซูถูกซุ่มทำร้ายเมื่อวานไม่ใช่เหรอ
‎เราจะกินข้าวเช้า ‎เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นงั้นเหรอ
‎แล้วเราควรทำไง
‎ทำไมเราไม่บอกพี่เขาละคะ
‎เรามีหลักฐาน ‎พอพี่ดูวิดีโอแล้วเขาต้องเชื่อเราแน่
‎ความเชื่อมันไม่ง่ายขนาดนั้นดิบา
‎หลักฐานไม่สามารถทำให้คนเชื่อ ‎หรือเลิกเชื่ออะไรได้
‎ทำไมคะ
‎พอคนเชื่ออะไรสักอย่าง
‎ต่อให้เอาหลักฐานโต้แย้งให้ดู ยกตัวเลขมาอ้าง
‎หรืออธิบายทุกอย่าง ‎ก็ทำให้พวกเขาเปลี่ยนใจไม่ได้
‎มนุษย์เราไม่เลิกเชื่อง่ายๆ หรอก
‎แต่มารานไม่ใช่มนุษย์
‎เขาเป็นครึ่งมนุษย์
‎ปล่อยเขาไปเถอะ พ่อพูดถูกนะ
‎หลักฐานของพวกเธอทำให้มารานเชื่อไม่ได้หรอก
‎เขาจะบอกว่า "มันต้องมีคำอธิบาย" ‎ไม่รู้จักเขากันรึไง
‎งั้นเราจะทำยังไงดี
‎ถ้าพวกนั้นเข้าไปที่มหาลัย ‎เราจะรู้ได้ไงว่าพวกนั้นจะไม่เข้าบ้านเธอ
‎พ่อจะไม่อยู่เฉยหรอก
‎ลักมู
‎ฉันมีข่าวมาบอก เราต้องคุยกันทันที
‎นี่ นี่
‎เป็นอะไรไป
‎เธอเป็นคนกระตือรือร้นที่สุดในครอบครัวนี่
‎เธออยากให้เขาตกหลุมรักใจจะขาด
‎พวกเขาก็จูบกันแล้ว เธอยังต้องการอะไรอีก
‎แต่พวกเขาเข้าไป ต่อจากนั้นเป็นไงเราไม่เห็นนี่
‎แหม เชื่อมั่นในตัวมารานหน่อยสิ
‎ไม่มีอะไรรอดมือเราไปได้หรอก
‎เอาหนูหน่อยไหม
‎อี๋
‎พี่นี่แหวะชะมัด
‎ฉันจะไปมหาลัยละ
‎บ้านนี้ทิ้งอารมณ์ขันลงส้วมไปแล้ว
‎ฉันอยากทาสีห้อง
‎แล้วก็อาจจะซ่อมอะไรสักหน่อย
‎จะได้พออยู่ได้
‎มีคนช่วยหน่อยก็ดีนะ
‎คือ…
‎ถ้าคุณไม่ยุ่ง
‎ฉันไม่ยุ่ง
‎เลขหมายที่เรียกไม่สามารถติดต่อได้ในขณะนี้
‎ชาห์ซูล่ะ
‎สวัสดีเช่นกันนะ จีฮาน
‎ฉันติดต่อชาห์ซูไม่ได้ รู้ไหมว่าเธออยู่ไหน
‎โถ ติดต่อเธอไม่ได้เหรอ
‎เกิดอะไรขึ้น ไหนว่าในเขตมหาลัย ‎นายจะเป็นคนดูแลเธอเองไง
‎หลีกไป
‎วันนี้เธอคงไม่เข้ามาหรอก
‎ทำไม
‎เพราะเมื่อคืนเธออยู่กับพี่ชายฉัน
‎อย่ากดแรงไป
‎- ว่าไงนะ ‎- สีจะกระเด็นใส่หน้า
‎ต้องแบบนี้ใช่ไหม
‎อือฮึ
‎ถ้าไม่มัดตัวเองไว้จะเกิดอะไรขึ้นเหรอ
‎เรื่องที่ไม่อยากให้เกิด
‎ฉันเริ่มเป็นตอนฉันห้าขวบ
‎เดินละเมอน่ะ
‎เราไปปิกนิกกัน
‎ฉันกำลังเล่นอยู่ริมน้ำ
‎ฉันโดนงูกัด
‎ฉันกลัวมากจริงๆ
‎เราไปหาหมอ รักษามาแล้วสารพัดวิธี
‎เขาบอกว่าฉันเป็นโรคป่วยทางจิตจากเหตุรุนแรง
‎มันเริ่มแบบนี้แหละ
‎ฝันร้าย ภาพหลอน อาการตื่นตระหนก
‎คุณเริ่มเป็นตั้งแต่เมื่อไหร่
‎ตั้งแต่จำความได้
‎เปิดถังนั่นสิ
‎แม่พาฉันไปหาหมอหลายคนมาก
‎ฉันต้องกินยา ต้องบำบัด
‎ฉันเกลียดการไปหาหมอ
‎ฉันมักจะดื้อเงียบกับแม่
‎แต่แม้รู้ว่าต้องทำยังไงให้ฉันรู้สึกดีขึ้น
‎หลังหาหมอเสร็จทุกครั้ง
‎แม่จะพาฉันไปร้านขายขนมเค้ก
‎- เราจะกินไอศ… ‎- ไอศกรีมมาสติค
‎ของโปรดเขา
‎นายจะเก็บเงียบได้อีกนานแค่ไหนเชียว
‎พี่ไม่อยากรู้หรอก
‎ก็ได้ ฉันยอมแพ้
‎จะบอกไหมว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้น
‎ไม่บอก
‎มองฉันสิ นี่
‎นายไม่ได้คุยกับดิบาอยู่นะ
‎ฉันถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับนาย
‎เกิดอะไรขึ้นกับหัวใจของนาย
‎ฉันอยากรู้ บอกมาเถอะ
‎ที่จริงฉันก็ไม่อยากนะ
‎แต่ฉันห้ามตัวเองไม่ได้
‎ฉันต้านไม่ไหว
‎งั้นนายไปยุ่งกับเธอทำไม
‎รู้อะไรไหม
‎นี่ ฉันกำลังพูดกับนายในฐานะพี่สาวนายนะ
‎ฟังฉันหน่อย
‎ชีวิตเราไม่รู้บ้าอะไรหรอก
‎ฉันไม่ได้หมายถึงคำทำนาย
‎ฉันหมายถึงโดยทั่วไป
‎เราไม่รู้หรอกน้องชาย
‎ว่าจะไปเจอความสุขเข้าที่ไหน
‎นายพูดเองนะ
‎ว่าเธอตัวคนเดียวและกลัว
‎บางทีการตกหลุมรักนาย ‎อาจเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในชีวิตเธอก็ได้
‎เอาอย่างนี้ไหม
‎ลืมเรื่องการเป็นคนที่ถูกเลือกไปซะ ‎อย่าไปสนใจมัน
‎ชาห์ซูเป็นแค่หลานของเพื่อนบ้าน โอเคไหม
‎เธอไม่เกี่ยวอะไรกับเรา เธอเป็นแค่ผู้หญิงคนนึง
‎แล้วนายจะทำยังไง
‎มาราน
‎ไปสิ อยากทำอะไรก็ทำ
‎ฉันไปล่ะ
‎มาราน
‎สวัสดี
‎สวัสดีค่ะ
‎ชาห์ซูใช่ไหม
‎ใช่
‎ฉันชื่อฮาเร คนรักของมาราน
‎- ฮาเร ‎- หืม
‎ไปที่อื่นก่อนเถอะ
‎นี่พี่สาวผม
‎ฉันกลับมาใหม่ก็ได้นะถ้าพวกคุณยุ่งอยู่
‎ฉันกำลังจะไปพอดี
‎ยินดีที่ได้รู้จัก
‎เช่นกันค่ะ
‎วันนี้ไม่ต้องไปมหาลัยเหรอ
‎วันนี้ฉันอารมณ์ดีจนไม่อยากไป
‎คุณมาทำอะไรที่นี่น่ะ
‎ปรุงยาวิเศษรึอะไร
‎เปล่า
‎ผมถนัดทำน้ำหอม ผมไม่เคยบอกคุณเหรอ
‎ไม่นะ ฉันนึกว่าคุณอาจมีธุรกิจของครอบครัว
‎เรามี แต่ผมไม่สนใจ
‎ฉันขอเข้าไปได้ไหม
‎เชิญเลย
‎คุณทำอันนี้เหรอ
‎คุณเก่งเรื่องพรรค์นี้นะเนี่ย
‎ที่จริงผมทำให้คุณ
‎แต่ไม่มีโอกาสจะให้ซะที
‎ทำให้ฉันเหรอ
‎ฉันจะแกล้งทำเป็นไม่ประทับใจยังไงดีล่ะ
‎คุณรู้จักกลิ่นหอมทั้งหมดนี่จนขึ้นใจเลยเหรอ
‎ฉันไม่ค่อยเชื่อหรอกนะแต่ก็…
‎ทดสอบดูสิ
‎ก็ได้
‎หลับตาสิ
‎หลับแล้ว
‎ไหมเปอร์เซีย
‎ฟรีเซีย
‎กลิ่นกลางคือลาเวนเดอร์
‎โอเค
‎อีกขวดนะ
‎ฉัตรทองแน่ๆ
‎วานิลลา
‎พิมเสน
‎อีกขวดนึง
‎โบตั๋น
‎อบเชย
‎ไม้จันทน์
‎ไม่ เดี๋ยว กลิ่นสน
‎เก่งมาก คุณรู้จริงๆ ด้วย
‎ขวดสุดท้าย
‎สายน้ำผึ้ง
‎ส้ม
‎มะหลอด
‎อันตราย
‎กุหลาบ
‎กุหลาบไม่ใช่ดอกไม้ธรรมดา
‎ไม่ค่อยมีคนรู้
‎รู้อะไร
‎มันชอบอยู่ในที่…
‎ในที่ที่มันเกิด ที่ที่มันอยู่
‎และพอมันถูกเด็ดไป ‎มันจะรู้สึกเหมือนอยู่คนละโลก
‎เหมือนเหลือแค่มันที่เป็นดอกกุหลาบ
‎อยู่เพียงลำพังในโลกนี้
‎ชีวิตผันผ่านดอกกุหลาบดอกนั้นไป
‎ดอกไม้อื่นทุกดอกงอกงามบานสะพรั่ง
‎แต่กุหลาบดอกนั้นทำไม่ได้
‎มีเหตุผลเพียงข้อเดียวว่าทำไม
‎สัมผัส
‎- สัมผัสเหรอ ‎- ใช่ กุหลาบชอบการสัมผัส
‎มันต้องสัมผัสอะไรสักอย่าง อะไรก็ได้
‎ที่จริงมันต้องการแค่อย่างเดียว
‎อะไร
‎มาสิ ผมจะให้ดูอะไร
‎สมัยนี้เรามีความรู้มากมาย
‎แต่กลับรู้สึกเหมือนเราไร้ความสมดุล
‎เราควบคุมธรรมชาติ ปรับแต่งมัน
‎ฉกฉวยมันมา ใช้ประโยชน์มันตามที่เราต้องการ
‎เราขาดจากกัน เข้ากันไม่ได้
‎รุนแรงต่อธรรมชาติ ‎ไม่คุ้นเคยกับมัน เราขาดการสัมผัส
‎เหมือนกุหลาบที่ใจสลาย
‎ทำไมเมื่อกี้ถึงบอกว่าฉันอันตราย
‎เพราะคุณมีกลิ่นที่เหมือนว่า ‎คุณสามารถทำให้สมดุลนั้นเสียไป
‎หมายความว่ายังไง
‎ผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
‎หรืออาจจะรู้แต่ไม่อยากรับรู้
‎รอเดี๋ยวนะ
‎เดี๋ยวผมกลับมา โอเคนะ
‎นี่
‎มิรัช
‎- นายจะทำอะไร ‎- ปกป้องพวกพ้องเราไง
‎นายจะทำอะไร พวกนายต้องการอะไรจากชาห์ซู
‎ยุคสมัยที่มนุษย์ปกครองโลกจบแล้ว
‎มนุษย์ทำลายโลกนี้จนเละเทะหมดแล้ว
‎ในเมื่อคุณเป็นผู้นำที่ยิ่งใหญ่ ‎และศักดิ์สิทธิ์ที่สุดของเรา
‎เราทำถูกแล้วนี่ เราแข็งแกร่งกว่าพวกนั้น
‎ช่างหัวคำทำนายสิ
‎เราต้องการส่วนของเรา ‎พอกันที ไม่เอาด้วยแล้ว
‎ฉันรู้ว่ามันจะต้องเกิดขึ้น ‎แต่ไม่คิดว่ามันจะเร็วขนาดนี้
‎แบบนี้จะเป็นอันตรายต่อเราทุกคน ‎ทั้งที่เราใกล้จะทำสำเร็จแล้ว
‎เราไม่รู้ว่าพวกนั้นทำงานกันยังไง ‎หรือวางแผนอะไรไว้
‎แถมยังแทรกซึมเข้ามาในกลุ่มเราได้แล้ว
‎แกยังรู้อะไรมาอีกบ้าง
‎ไม่มีแล้ว ชาห์ซูอยู่กับผม ‎ผมเลยไม่ได้ถามอะไรอีก
‎ผมแค่ขังเขาไว้
‎ฉันจะคุยกับเขาเอง เขาอยู่ไหน
‎ผมจะคุยกับเขาเอง ผมทำได้
‎นายพลาดไปได้ยังไงฮึลักมู
‎ไม่เคยสังเกตเห็นการกบฏนี่เลยเหรอ
‎ทำไมนายถึงไม่เห็นว่ามันจะเกิดขึ้น
‎อะไรนะ
‎นายไม่เคยลองคิดดูเลยรึไงอูรัล
‎เราเอาแต่เชื่อในคำทำนาย
‎เฝ้ารอให้ชาห์ของเรากลับมา
‎ทั้งเผ่าพันธุ์เรา…
‎เอาแต่หลบซ่อน
‎คุณคิดว่าพวกนั้นคิดถูกเหรอ
‎คุณรู้ไหมว่าชาห์ซูตกอยู่ในอันตราย
‎วิธีการของพวกเขาผิด ‎ฉันเห็นด้วยกับนายในเรื่องนั้น
‎บาปของพวกเขาให้อภัยไม่ได้
‎ฉันจะลงโทษมิรัชและทุกคนที่เกี่ยวข้องด้วยตัวเอง
‎ตกลงนะ
‎แต่ลองคิดดูสิ
‎เรายังต้องซ่อนตัว ‎เพื่อจะได้อยู่รวมกับพวกมนุษย์อีกเหรอ
‎เราไม่ได้ซ่อนตัว
‎ลางร้ายเริ่มปรากฏแล้ว
‎เรากำลังรอให้คำทำนายเป็นจริง อดทนไว้สิ
‎อดทนไว้เหรอ
‎ไม่มีใครรู้ว่าอะไรดีหรือไม่ดี
‎ฉันรู้แค่ว่าโลกมันเปลี่ยนไปแล้ว
‎มนุษย์ไม่ได้มีอำนาจเบ็ดเสร็จอีกแล้ว
‎พวกเขาโดนโจมตีมากเกินไป
‎เราออกมากันเถอะ
‎มาแสดงพลัง
‎มาตะโกนใส่หน้าพวกเขา
‎ว่า "เราก็อยู่ที่นี่ โลกไม่ใช่แค่ของพวกแก"
‎- ลืมคำทำนายไปซะ… ‎- นี่ หยุดได้แล้ว
‎โลกนี้ไม่ได้เป็นของใคร
‎เราแค่อยากคืนความสมดุลกลับมา
‎ฉันจะภักดีกับนายตลอดไป
‎นายก็รู้ว่าฉันจะทำตามที่นายบอกเสมอ
‎แต่ฉันเพิกเฉยต่อสิ่งที่คนอื่นคิดไม่ได้
‎ฉันไม่แน่ใจว่าคำทำนาย ‎จะให้ความสมดุลตามที่เราต้องการไหม
‎บอกตามตรง บางครั้งฉันก็ถามตัวเอง
‎อะไร
‎การทรยศที่แท้จริงคืออะไร
‎การปกป้องเผ่าพันธุ์ที่ถูกทอดทิ้งงั้นเหรอ
‎หรือการเฝ้ารอตามคำทำนายโบร่ำโบราณ ‎ที่ไม่เป็นจริงซะทีมาเป็นศตวรรษแล้ว
‎ฉันไม่สามารถโน้มน้าว ‎คนของเราไปเรื่อยๆ ได้อีกแล้ว
‎ฉันขอเตือนนายเป็นครั้งแรกและครั้งสุดท้าย
‎นายเป็นกระบอกเสียงของเรา
‎ถ้านายไม่ทำงานของนาย ฉันจะหาคนมาแทน
‎พวกพ่อพูดเรื่องอะไร นี่มันอะไรกัน
‎รู้กันหรือเปล่าว่าเรากำลังพูดถึงชีวิตคนอยู่
‎ผู้หญิงอีกคน
‎ขืนเป็นแบบนี้…
‎เบื่อจริงๆ คำทำนายนี่
‎นายเป็นใคร
‎จีฮาน
‎ชาห์ซู
‎ไม่เป็นไร เพื่อนฉันเองจากมหาลัย
‎คุณไม่โทรกลับและไม่ตอบข้อความผม
‎อาจารย์ทุตกูอยากดูดัชนีพรุ่งนี้เช้า
‎คุณโอเคไหม
‎แหงสิ ผมโดนคนเอาปืนส่องทุกวันนี่ ‎นี่ไม่ใช่ครั้งแรก
‎ผมกลัวสุดๆ เลย
‎ขอโทษด้วย ‎ฉันว่าเขาคงเข้าใจผิดว่าคุณเป็นขโมย
‎ผมไม่สน คุณติดหนี้ผมแล้วนะ
‎งั้นเหรอ
‎ก็ได้ คุณได้ตามที่ขอ
‎อยากได้อะไร ฉันจะทำให้เดี๋ยวนี้เลย
‎อย่าทำตัวห่างเหิน
‎ผมติดต่อคุณไม่ได้เลยหลังเกิดเรื่องที่มหาลัย
‎คุณพูดถูก พอดีที่บ้านมีเรื่องยุ่งๆ
‎ฉันไม่ได้ช่วยคุณทำโครงการเลย
‎ช่างหัวโครงการเถอะ
‎ผมเป็นห่วงคุณ
‎ผมพูดจริงนะชาห์ซู
‎คุณไม่รู้จักที่นี่ คุณไม่รู้จักคนที่นี่
‎คุณอาจสับสนได้
‎ก่อนที่คุณจะตัดสินใจเรื่องสำคัญๆ
‎ไม่รู้สิ ช่วยคุยกับผมก่อน
‎ผมจะช่วยคุณเอง
‎หมายความว่าไงที่ว่า ‎"ก่อนตัดสินใจเรื่องสำคัญๆ"
‎อะไรก็ได้
‎ผมไม่อยากให้เกิดเรื่องอะไรขึ้นกับคุณ
‎คุณน่ารักมากจีฮาน
‎ขอบคุณนะ
‎แต่ไม่ต้องห่วง ฉันไม่เป็นไร
‎ไม่จำเป็นต้องปกป้องฉันหรอก
‎ฉันดูแลตัวเองได้
‎แต่ฉันสัญญา
‎จากนี้ไปฉันจะคุยกับคุณ
‎ฉันจะไม่ทำตัวห่างเหิน
‎ตกลงไหม
‎ขอร้องนะ
‎เราดีกันแล้วนะ
‎ใครจะโกรธคุณลง
‎ช่างเถอะ เอ้านี่
‎ขอบคุณ
‎- เจอกันที่มหาลัยนะ ‎- เจอแน่
‎จีฮาน
‎พ่อ
‎ตอนที่อูรัลโทรหาพ่อ ผมอยากไปดูชาห์ซูหน่อย
‎เผื่อมีอันตราย
‎แกทำแบบนี้อีกแล้วนะ
‎พ่อ
‎พ่อเคยสอนอะไรแกไว้
‎พูดสิ
‎พูดมา
‎ผมต้องไม่สู้ศึกที่ผมชนะไม่ได้
‎เป็นครั้งแรกในชีวิต…
‎ที่ฉันไม่กลัว
‎ฉันรู้สึกว่าฉันอยู่ถูกที่แล้ว
‎เป็นครั้งแรก
‎นี่จะเป็นการบันทึกครั้งสุดท้ายของฉัน
‎มนุษย์มองไม่เห็นสิ่งที่อยู่แค่ใต้จมูกด้วยซ้ำ
‎พวกเขาไม่รู้จักตัวเอง
‎แต่เราดันให้พวกเขาเป็นปกครองทั้งโลก
‎พวกนายต้องการอะไรจากชาห์ซู
‎เราไม่ต้องการผู้หญิงคนนั้น
‎เราเบื่อการรอคอยผู้จะมาช่วยเราแล้ว
‎เราไม่ต้องการคำทำนายนั่นแล้ว
‎เชื่อไหม ฉันเองก็ไม่ต้องการ
‎เรารู้
‎- จริงเหรอ ‎- ครับ
‎เรารู้เรื่องคุณทุกอย่าง
‎แต่คุณไม่รู้เรื่องของเรา
‎คุณไปย่านมาร์ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ล่ะ
‎ชาวมาร์อยู่กันเองตามลำพังบนโลกใบนี้
‎เรายากจน ถูกทอดทิ้ง
‎เราถูกกันไว้นอกวงและให้รอ
‎"อย่าทำลายระเบียบระหว่างมนุษย์กับมาร์นะ"
‎เราได้แต่เงียบ ‎หวังว่าสักวันชาห์ของเราจะมาช่วยเรา
‎เรารอ
‎แต่เราจะไม่รออีกแล้ว
‎เราไม่อยากได้ชาห์มาราน
‎เราอยากได้อีกคน
‎ฝ่ายอธรรม
‎ระเบียบบ้าบออะไร
‎ที่เราต้องการคือความวุ่นวาย
‎โชคดีที่คุณไม่เหมือนพ่อ
‎คุณตั้งคำถาม คุณไม่ทำในสิ่งที่คุณไม่เชื่อ
‎แต่สักวันพวกเขาจะถามคุณ
‎"คุณทำอะไรบ้าง"
‎"คุณเอาแต่รออยู่บนหอคอยงาช้างเหรอ"
‎ไม่มีใครคิดถึงเรา
‎นายพูดถูก
‎ที่นายพูดมาทั้งหมดถูกต้อง
‎แต่ชาห์ซูไม่รู้เรื่องด้วย
‎ห้ามแตะต้องเธอ
‎คุณหยุดเราได้ แต่คุณจะหยุดนางยังไง
‎พวกคุณเอ่ยชื่อนางยังไม่ได้ด้วยซ้ำ
‎ใช่ เราทำเท่าที่ทำได้
‎แต่นางล่ะ
‎นางนำหน้าเราก้าวนึงตลอด
‎ชาห์ซู
‎บ้าจริง
‎ล้อเล่นกันรึไง ไม่เอาน่ะ
‎นี่เป็นความฝัน นี่ไม่ใช่เรื่องจริง
‎อารุน
‎นำนางมาหาข้า
‎ฮาเร
‎ดิบา
‎ฮาเร
‎ดิบา
‎- บิเก ‎- ฉันอยู่นี่
‎ค่อยๆ นะ
‎- เตรียมน้ำหรือยัง ‎- เตรียมแล้ว
‎- พี่ดูดพิษออกมาเหรอ ‎- ใช่
‎มันจะทิ้งรอยไว้ เธอจะมีเกล็ดบนผิวหนัง
‎ถ้าเรารีบก็ไม่หรอก
‎ระวังด้วย
‎เกิดอะไรขึ้น
‎ผมไปว่ายน้ำที่ทะเลสาบตอนเช้ามืด ‎แล้วได้ยินเสียงคุณกรีดร้อง
‎คุณโดนงูกัด
‎อย่าเพิ่งลุก พักก่อน
‎ฉันไปที่นั่นได้ยังไง
‎เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
‎ฉันเดินละเมออีกแล้วเหรอ
‎คุณเดินละเมอประจำเหรอ
‎ไม่เป็นมาสักพักแล้ว
‎ช่างมันเถอะ คุณไม่เป็นไรแล้ว
‎ขอดูหน่อยสิ
‎ที่นี่โดนงูกัดเป็นเรื่องปกติ
‎พวกมันออกมาเพราะอากาศร้อน
‎แต่พ่อผมรักษาพิษให้คุณแล้ว
‎คุณหลับปุ๋ยเลย
‎ไม่มีคนอื่นเห็นฉันในสภาพนั้นใช่ไหม
‎ไม่มีใครเห็นคุณ มีแค่พ่อผม
‎ฉันจำอะไรไม่ได้เลย
‎คุณอยากไปโรงพยาบาลไหม
‎ไม่ต้อง ฉันไม่เป็นไร
‎แน่ใจนะ
‎คุณจะช่วยฉันตลอดเลยรึเปล่า
‎จากงูและทุกอย่าง
‎ผมทำอยู่
‎ขอบคุณนะ
‎ฉันควรกลับแล้ว
‎ฉันจะไปอาบน้ำแล้วสงบสติอารมณ์หน่อย
‎ไว้ฉันโทรหานะ
‎เธอไม่ได้สติแตกแล้วกรี๊ดลั่นบ้าน
‎ดูเหมือนเธอจะจำไม่ได้
‎เกือบไปแล้วเชียว
‎ฉันคิดผิด
‎มารานไม่ได้พูดความจริงกับฉัน
‎คำบรรยายโดย วราภรณ์ วราสภานนท์