SERIAL NETFLIX
Niektórzy mężczyźni odczuwają potrzebę, by paraliżować partnerki seksualne.
To ten sam instynkt, który występuje u niektórych zwierząt.
Zdominować samice. Unieruchomić je.
Doprowadzić je do pełnej uległości.
Tacy klienci nas wiązali albo opluwali.
A dla nas to był szczęśliwy dzień.
Bo za ból i przemoc płacili dwadzieścia…
trzydzieści…
albo sto razy więcej.
To trudne patrzeć na swoje odbicie w czymś takim.
Może dlatego Fermín wolał odwrócić wzrok.
Porwały mnie, niech pan mnie uwolni.
Proszę.
Widziałem, co pan robił, ale nie pisnę ani słowa.
Co widziałeś?
Chciał pan ją zgwałcić.
Ale jeśli mnie pan wypuści, nigdy tu nie wrócę.
- Zamknij się. - Proszę.
Ostatnia szansa. Albo to zgłoszę.
Morda w kubeł. Myślę.
Proszę.
Proszę, mam na imię Fermín. Nic nie zrobiłem.
One mnie porwały! Proszę!
Proszę.
Będę krzyczał!
- Pomocy! - Cicho!
Pomocy!
Zamknij się.
Proszę! Pomo…
Zamknij się.
Halo?
Nic panu nie jest?
Niech pan coś powie.
Wendy?
Wendy!
Zatrzymaj się, Gina.
GOKARTY
Wendy…
Co się stało?
Dodał ci coś do wody.
Żeby cię wykorzystać.
Ale mnie zauważył.
Próbował mnie udusić.
Kopnąłem go.
I teraz nie żyje.
Jak daleko zaszedł?
Tylko cię dotknął.
Przejechał dłonią po twoich tatuażach.
I zwilżył ci usta śliną.
Co się stało? Kto go zabił?
Fermín.
Skąd to wszystko macie?
Po zbezczeszczeniu grobu
włamałyśmy się na tor gokartów i do fabryki fajerwerków.
WRACAM ZA 10 MINUT
Romeo kazał was przyuczyć.
Więc bądźcie grzeczni i róbcie, co mówię.
Zrozumiano?
Odbieramy zyski z siedmiu klubów.
W każdym z nich przeliczysz kasę.
A potem ty, na ich oczach.
Wiesz dlaczego?
Bo jeśli zabraknie choć pięciu euro, macie przejebane.
Nie dopuścicie do tego, jeśli jaja wam miłe.
Wchodzicie, odbieracie kasę,
przynosicie i wkładacie do sejfu.
I tak w każdym klubie. A potem jedziemy na prom.
A jak się nie zatrzymają?
Zatrzymają się.
Bo ni chuja nie będą widzieć.
Race dymne.
Przez takie przerywają mecze, bo nic nie widać.
Przyczepimy im je do maski.
To prawdziwa broń?
Fajna, co nie? Tylko ty będziesz się odzywał.
Nie mogą nas rozpoznać,
więc gdyby zaszła potrzeba, zwracaj się do nas po numerze.
Kluczem do udanego napadu
jest szybkość i brutalność.
Muszą się bać o swoje życie.
Więc na dzień dobry przestrzelimy im szybę.
A gdyby się stawiali, rzucisz granatem i po sprawie.
Chwila, ja mam rzucić granatem?
Oszalałyście.
Czysta akcja. Żadnych rannych ani trupów, tak?
Jeden trup już jest.
Koleś w hotelu. I to z mojej ręki.
Zjebałyście mi życie.
Fermín, ty tylko mnie ratowałeś.
Wcale cię nie ratowałem.
Próbowałem się przed nim ukryć.
Ale mnie zauważył. I sam się poślizgnął.
Pozwoliłbyś mu mnie wykorzystać?
No co? Byłaś nieprzytomna.
Nic byś nie czuła.
I co? Jak się tego nie czuje, to nie jest gwałt?
Spadaj stąd albo zarobisz kulkę.
Znowu.
Wendy.
Potrzebujemy go.
Wolę, żeby mnie rozpoznali, niż żeby ta kanalia mi pomagała.
Wiesz co?
Ja się wręcz wzruszyłam, że mnie uratowałeś.
Myślałam: „Skoro mama tak go kocha, musi w nim być coś dobrego”.
Ale może ona nie widzi, jaką gnidą jesteś w środku.
Słysząc o matce,
Fermín niczym w filmie zobaczył, że jego życie było pasmem podłości.
Nawet nie zauważył broni skierowanej w jego stronę.
Myślał tylko o tym, jak przestać być taką kanalią.
A kradzież pieniędzy alfonsów wykorzystujących kobiety
wydawała się dobrym sposobem.
Zrobię to, Wendy.
Do dzieła.
Nie pal tego. Musisz myśleć trzeźwo.
Denerwuję się, dobra? Nie podoba mi się to, co robimy.
To znaczy?
Że zdradzamy Romea.
Że go okradamy.
Oddamy mu pieniądze, kiedy uwolni naszą matkę.
Czuję się jak Judasz.
Nie wiem, wobec kogo mam być lojalny.
Nie wiem, wobec kogo mam dług.
Kogo mam podziwiać i kochać.
Czułeś się tak kiedyś?
Nawet psy wiedzą, wobec kogo mają być lojalne.
Wiesz, wobec kogo nie powinieneś być lojalny?
Wobec niego.
On właśnie na to liczy. Że będziesz się wahał. Czuł do dupy.
A to on jest skurwysynem, który porwał naszą matkę.
Taki jest Romeo. W tym tkwi jego siła.
Myślisz, że zawdzięczasz mu życie, a to on je rujnuje.
Mają już kasę ze wszystkich klubów.
Podjedź bliżej.
Zaczyna się impreza.
Kaski.
Skręć tu w lewo.
- Dlaczego? - To skrót.
Co mówisz?
To pieprzona opuszczona autostrada. Prowadzi tylko na pustynię.
Polak, a specjalista od wyspy.
A teraz skręcisz w lewo.
- Gdzie oni jadą? - Nie wiem. Jedź za nimi.
Moisés.
Wycieczka na Maderę odwołana.
Porwałeś moją matkę. O coś takiego cię nie podejrzewałem.
Chcesz swoją kasę?
Musisz oddać nam matkę.
Szantażujesz mnie, Moisés? Mnie?
Nie. Oferuję przyjacielską wymianę między równymi.
Ty masz coś, czego ja chcę. Ja coś, czego ty chcesz.
Prosta sprawa.
Oddamy sobie, co nasze, i pożegnamy się na dobre.
Za dwie godziny w sanatorium w Abades.
- Podoba ci się, kochanie? - Tak.
To Matka Boża z góry Karmel. Będzie cię strzegła.
Podziękuj babci Dolores, słonko.
Dziękuję.
A teraz chodźmy do wujków.
Wujku!
Co tam u mojej siostrzenicy?
- Dziękuję. - Piękna z ciebie księżniczka.
Podoba się?
Jaka piękna rodzina, Romeo.
Gdyby nie ty, nie wiem, co by poczęli moi synowie.
I ja.
Daj spokój, Dolores. Od tego likieru robisz się ckliwa.
Jestem chora, Romeo.
Coś się tutaj psuje.
Zaczęłam zapominać rzeczy.
Czasem to drobiazgi, czasem przeciwnie.
Zrobiłam sobie badania.
Nie powiedziałaś synom?
Niedługo mogę nie pamiętać, jak wiele dla nas zrobiłeś.
Więc dziękuję ci już dziś.
Wiesz, dlaczego pomogłem Moisésowi…
tamtej nocy?
Miał tylko 15 lat.
Ale wykazał się heroizmem.
Ocalił matkę i brata od skurwysyna.
Na zawsze zaskarbił tym sobie mój szacunek.
Co to, kurwa, jest?
Wyprzedź ich!
- Wymiń ich! - Nic nie widzę!
Nic nie widzę!
Padnij!
Wysiadać!
Wysiadać z rękami w górze!
Na ziemię!
Morda do ziemi, skurwysynu!
Jaka szkoda.
- Jest trzech na dwóch. - I co z tego, dupku?
To, że jeśli do mnie strzelisz, masz pewność,
że trójka lub dziesiątka zastrzelą cię, zanim znowu pociągniesz za spust.
Nie.
Jeśli mój brat strzeli, to zginiesz.
A potem się zobaczy.
To jak?
Ktoś ma ochotę zacząć?
A może opuścimy broń i nikt nie zginie?
Wszyscy wrócimy do domu.
Chcesz jeszcze pogadać
czy rzucicie już tę pierdoloną broń?
Trójka, za mną. Dziesiątka, pilnuj ich.
Nie.
Puszczaj!
Nie!
Idziemy!
Nie! Christian, nie!
Nie!
Christian!
Jeśli chcesz litości, to się módl.
Módl się.
Módl się, kurwa!
Puszczaj ją, gnoju!
Coral, nie idź!
Dlaczego nie wsiadłaś na prom?
Miałaś uciekać.
Napisy: Juliusz P. Braun