‪(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ผู้ชายบางคนมีสัญชาตญาณดิบ ‪อยากทำให้ผู้หญิงขยับไม่ได้
‪เพื่อที่จะมีเซ็กซ์กับเธอ
‪เหมือนกับสัญชาตญาณของสัตว์ตัวผู้บางชนิด ‪เวลาที่มันผสมพันธุ์
‪อยากมีอำนาจเหนือตัวเมีย ‪ทำให้ขยับเขยื้อนไม่ได้
‪ทำให้พวกเธอต้องยอมจำนน
‪ลูกค้าพวกนี้สามารถมัดเราและถ่มน้ำลายใส่
‪และนั่นจะถือเป็นวันโชคดีของเรา
‪เพราะความเจ็บปวดและการถูกทารุณ
‪ทำให้บริการนี้แพงขึ้นยี่สิบ…
‪สามสิบ
‪หรือร้อยเท่าเลยทีเดียว
‪มันทำใจลำบากเมื่อเห็นตัวเอง ‪ผ่านภาพสะท้อนของสัญชาตญาณสัตว์
‪นั่นอาจเป็นเหตุผลที่เฟร์มินเลือกที่จะไม่มอง
‪ผมถูกลักพาตัวมา ปล่อยผมด้วย
‪ขอร้องล่ะครับ
‪ผมเห็นว่าคุณกำลังจะทำอะไร ‪แต่ผมจะไม่บอกใคร
‪นายเห็นอะไร
‪คุณกำลังจะข่มขืนผู้หญิงคนนั้น
‪แต่ถ้าปล่อยผมไป ผมจะไม่กลับมาอีก
‪- หุบปาก ‪- ขอร้องล่ะ
‪ผมกำลังให้โอกาสคุณ ไม่งั้นผมจะแฉ
‪หุบปากสิวะ ให้ฉันคิดก่อน
‪ขอร้องล่ะ
‪ขอร้องล่ะ ผมชื่อเฟร์มิน ผมไม่ได้ทำอะไรผิด
‪พวกเขาลักพาตัวผมมา ขอร้องล่ะ
‪ขอร้องล่ะครับ
‪ผมจะร้อง
‪ผมจะร้อง ช่วยด้วย!
‪หุบปาก
‪ช่วยด้วย!
‪หุบปาก
‪ช่วยด้วย ช่วย…
‪หุบปาก
‪ยังอยู่ไหม
‪สวัสดีครับ
‪เป็นอะไรหรือเปล่า
‪พูดอะไรหน่อยสิ
‪เวนดี้
‪หยุดรถ จีน่า จอดรถ
‪(แข่งโกคาร์ท)
‪เวนดี้
‪เกิดอะไรขึ้น
‪เขาเอายาใส่น้ำดื่ม
‪จะได้ขืนใจเธอ
‪แต่เขาเห็นฉัน
‪เขาพยายามตัดอากาศฉัน
‪ฉันเลยเอาเข่าแทง
‪ตอนนี้เขาตายแล้ว
‪มันทำถึงขั้นไหน
‪เขาแค่แตะตัวเธอ
‪เขาเอามือลูบไล้รอยสักเธอ
‪แล้วก็เอาน้ำลายทาริมฝีปากเธอ
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ใครฆ่าเขา
‪เฟร์มิน
‪ไปเอาของพวกนี้มาจากไหน
‪ก็หลังจากเรางัดหลุมศพ
‪เราก็แวะไปงัดสนามรถโกคาร์ท ‪กับโรงงานดอกไม้ไฟ
‪(อีกสิบนาทีกลับมา)
‪โรมิโออยากให้ฉันสอนพวกนาย
‪ดังนั้นเป็นเด็กดีแล้วทำตามที่ฉันสั่งให้เป๊ะ
‪ได้ไหม
‪เราต้องไปเก็บรายได้จากคลับเจ็ดสาขา
‪พอไปถึงแต่ละสาขา
‪นายจะต้องนับเงิน
‪จากนั้นนายก็ต้องนับเงิน ‪ต่อหน้าพวกเขา รู้ไหมว่าทำไม
‪เพราะถ้าขาดไปแม้แต่ห้ายูโร
‪พวกนายซวยแน่
‪แต่ถ้าไม่อยากโดนตัดไข่ทิ้งก็อย่าให้เงินขาด
‪เข้าไปในคลับ หยิบเงิน เอามาที่รถตู้
‪แล้วใส่ในตู้เซฟ
‪เราจะทำแบบนั้นที่คลับทุกสาขา ‪จากนั้นก็ไปขึ้นเรือข้ามฟาก
‪ถ้าเราสกัดหยุดรถมันไม่ได้ล่ะ
‪มันจะหยุด
‪เพราะมันจะมองอะไรไม่เห็น
‪ระเบิดควัน ขนาดแข่งฟุตบอลก็ยังต้องหยุด ‪เพราะมองไม่เห็นอะไรเลย
‪เราจะเอามันไปติดที่ฝากระโปรง
‪ปืนนี่ยิงได้จริงเหรอ
‪เจ๋งใช่ไหมล่ะ ‪นายจะเป็นคนเดียวที่พูดระหว่างปล้น
‪ห้ามมันจำได้ว่าเราเป็นใคร
‪ดังนั้นถ้าอยากบอกอะไรเรา ‪กรุณาเรียกตามเบอร์
‪สิ่งสำคัญที่จะทำให้ปล้นสำเร็จ ‪คือเราต้องเร็วและรุนแรง
‪มันต้องเชื่อว่าเรากล้าฆ่ามันตายคาที่
‪ดังนั้นสิ่งแรกที่เราต้องทำคือยิงกระจกหน้า
‪ถ้ามันอวดดีก็ปาระเบิดเข้าไปเลย ช่างแม่ง
‪เดี๋ยวนะ นี่จะให้ฉันเป็นคนปาระเบิดเหรอ
‪พวกเธอบ้าไปแล้ว
‪นี่เป็นการปล้นที่เรียบง่าย ‪ห้ามทำร้ายหรือฆ่าใครนะ
‪แต่มีคนตายไปแล้วหนึ่ง
‪คนที่โรงแรม ฉันเป็นคนฆ่าเองด้วย
‪พวกเธอทำชีวิตฉันพัง
‪เฟร์มิน นายฆ่ามันเพื่อช่วยฉัน
‪ฉันไม่ได้จะช่วยเธอซะหน่อย
‪ฉันแค่อยากซ่อนตัวไม่ให้เขาเห็น
‪แต่เขาเห็นฉัน แล้วเขาก็ลื่นล้มเอง
‪นี่ตั้งใจจะปล่อยให้มันขืนใจฉันเหรอ
‪แคร์ทำไม เธอโดนวางยานี่
‪ยังไงก็ไม่รู้สึกหรอก
‪งั้นเหรอ ถ้าฉันไม่รู้สึก ‪ก็ถือเป็นการข่มขืนน้อยลงเหรอ
‪วางของทุกอย่างแล้วไปซะ ไม่งั้นฉันยิง
‪อีกนัด
‪เวนดี้
‪เราต้องใช้เขา
‪ฉันยอมให้ลูกน้องโรมิโอจำฉันได้
‪ดีกว่าให้ไอ้ขยะเปียกชิ้นนี้มันช่วยฉัน
‪รู้อะไรไหม
‪ฉันอุตส่าห์ซึ้งใจตอนนึกว่าแกช่วยฉัน
‪ฉันคิดในใจว่า "ถ้าแม่รักเขาขนาดนั้น ‪เขาคงมีความดีบ้างแหละ"
‪แต่แม่แกคงมองไม่เห็น ‪ว่าจิตใจแกมันระยำขนาดไหน
‪ตอนที่เธอพูดถึงแม่ ‪เฟร์มินเห็นภาพวาดขึ้นมาในหัว
‪เขาเห็นชีวิตที่โสโครกต่ำตม
‪เขาถึงกับลืมไปเลยว่ามีปืนจ่ออกเขาอยู่
‪เขาได้แต่คิดว่าต้องทำยังไง ‪ไม่ให้เป็นคนชั่วช้าต่ำทรามแบบนั้น
‪การขโมยเงินที่พวกแมงดาหามาได้ ‪จากการเอาเปรียบผู้หญิง
‪ดูเหมือนจะเป็นตัวเลือกที่เหมาะสม
‪ฉันจะทำ เวนดี้
‪ลุยกันเลย
‪อย่าดูดยาสิ ฉันอยากให้นายมีสติ
‪ก็ผมตื่นเต้นนี่หว่า
‪ผมไม่ชอบแบบนี้เลย
‪แบบไหน
‪หักหลังโรมิโอนี่ไง
‪ที่จะขโมยเงินเขาเนี่ย
‪เราจะเก็บเงินเอาไว้จนกว่าเขาจะส่งตัวแม่มา
‪ผมรู้สึกเหมือนคนทรยศ
‪ผมไม่รู้แล้วว่าต้องภักดีกับใคร
‪ไม่รู้แล้วว่าผมเป็นหนี้ใคร
‪ไม่รู้จะชื่นชมหรือรักใคร รู้ไหมว่ามันรู้สึกยังไง
‪ขนาดหมามันยังรู้เลยว่าต้องภักดีกับใคร
‪ฉันจะบอกให้ว่านายไม่ควรภักดีกับใคร
‪มัน
‪นายอยู่ในจุดที่มันต้องการเป๊ะ
‪นายสงสัยในตัวเองและรู้สึกไร้ค่า
‪ทั้งๆ ที่มันเป็นไอ้เลวที่ลักพาตัวแม่เราไป
‪โรมิโอมันทำแบบนั้น มันมีอิทธิพลแบบนั้น
‪มันทำให้นายคิดว่าเป็นหนี้ชีวิตมัน ‪ทั้งที่ในความเป็นจริงมันทำลายชีวิตนาย
‪พวกมันเก็บรายได้จากคลับมาหมดแล้ว
‪เข้าไปใกล้ๆ เวนดี้
‪งานปาร์ตี้กำลังจะเริ่มแล้ว
‪หมวกกันน็อก
‪เลี้ยวซ้ายข้างหน้า
‪- ทำไม ‪- มันเป็นทางลัด
‪พูดว่าไงนะ
‪ทางนั้นเป็นทางด่วนทิ้งร้างโว้ย ‪มันพาไปที่ทะเลทราย
‪เจ้าคนโปแลนด์รู้จักถนนหนทางที่นี่ด้วย
‪ทีนี้ก็เลี้ยวซ้ายสิวะ
‪- มันจะไปไหน ‪- ไม่รู้สิ ตามไป
‪มอยเซส
‪ทริปไปมาเดราถูกยกเลิกแล้วโรมิโอ
‪แกลักพาตัวแม่ฉันไป ‪ฉันไม่เคยนึกเลยว่าแกจะทำถึงขั้นนั้น
‪ถ้าอยากได้เงินคืนไป
‪ก็ต้องคืนแม่เรามาซะ
‪นี่นายรีดไถฉันเหรอมอยเซส ฉันเนี่ยนะ
‪เปล่า ฉันกำลังยื่นข้อเสนอ ‪ระหว่างคนสองคนที่เท่าเทียมกัน
‪แกมีสิ่งที่ฉันต้องการ และฉันมีสิ่งที่แกต้องการ
‪มันง่ายมาก
‪เราจะคืนของให้กับอีกฝ่าย
‪แล้วบอกลากันเป็นครั้งสุดท้าย
‪สถานพักฟื้นอาบาเดสในอีกสองชั่วโมง
‪- ชอบไหมจ๊ะคนดี ‪- ชอบค่ะ
‪นั่นพระแม่มารีแห่งภูเขาคาร์เมล ‪ท่านจะปกป้องหนูนะ
‪ขอบคุณคุณย่าโดโลเรสที่ให้ของขวัญสิจ๊ะลูก
‪ขอบคุณค่ะ
‪ทีนี้ก็คุณอา ไปเร็ว
‪คุณอาคะ
‪- หลานสาวของอาเป็นไงบ้าง ‪- ขอบคุณ
‪หลานเป็นเจ้าหญิงที่สวยที่สุดในงานเลยนะเนี่ย
‪ชอบไหม
‪ช่างเป็นครอบครัวที่งดงาม โรมิโอ
‪ถ้าไม่ได้คุณมาช่วย
‪ฉันก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับลูกๆ ฉัน
‪หรือตัวฉัน
‪ไม่เอาน่า โดโลเรส
‪คุณอารมณ์อ่อนไหวเพราะเมาเหล้าผลไม้
‪ฉันป่วย โรมิโอ
‪ข้างในนี้มันไม่ปกติ
‪ฉันเริ่มจะหลงๆ ลืมๆ
‪เรื่องไร้สาระ แต่บางครั้งก็ไม่ไร้สาระ
‪ฉันไปตรวจมาแล้ว
‪คุณไม่ได้บอกลูกเหรอ
‪อีกไม่นาน
‪ฉันอาจจำสิ่งดีๆ ที่คุณทำให้เราไม่ได้
‪ฉันถึงอยากขอบคุณวันนี้ไง
‪รู้ไหมว่าทำไมผมถึงช่วยมอยเซส
‪ในคืนนั้น
‪เขาอายุแค่ 15
‪แต่เขาแสดงให้เห็นถึงความกล้าหาญ
‪เขาช่วยแม่กับน้องจากคนสารเลว
‪และเพราะอย่างนั้น ผมจะนับถือเขาตลอดไป
‪อะไรวะเนี่ย
‪ขับแซงไปสิ
‪- ขับแซงไป ‪- แม่งมองไม่เห็นอะไรเลย
‪ฉันมองไม่เห็น!
‪หมอบลง!
‪ลงมาจากรถ!
‪ลงมาจากรถแล้วชูมือขึ้น!
‪นอนลงกับพื้น!
‪มองพื้นสิวะไอ้ห่า!
‪น่าเสียดาย
‪สามต่อสอง
‪หมายความว่ายังไงวะไอ้เวร
‪ถ้าแกยิงฉัน
‪มีโอกาส 100 เปอร์เซ็นต์ ‪ที่เบอร์สามกับเบอร์สิบจะยิงแก
‪และแกจะขาดใจตายก่อนมีโอกาสเหนี่ยวไกปืน
‪ไม่
‪มันหมายความว่าถ้าน้องฉันยิงแก แกจะตาย
‪จากนั้นค่อยดูเรื่องเบอร์สามกับเบอร์สิบ
‪ว่าไงล่ะ
‪มีใครอยากยิงก่อนไหม
‪หรือพวกเราจะวางปืนลง จะได้ไม่ต้องมีคนตาย
‪ทุกคนจะได้ไสหัวกลับบ้านไปซะ
‪แกอยากจะคุยกันต่อ
‪หรือว่าจะยอมทิ้งปืนซะทีล่ะวะ
‪สาม มากับฉัน สิบ เฝ้าพวกมันเอาไว้
‪ปล่อยนะไอ้เวร
‪ไม่
‪ไปกันเถอะ!
‪ไม่ คริสเตียน ไม่!
‪ไม่!
‪คริสเตียน
‪ถ้าอยากให้เมตตาก็สวดมนต์สิ
‪สวดมนต์
‪สวดมนต์สิวะ!
‪ปล่อยเธอนะไอ้หอกหัก!
‪โครัล อย่าเข้าไป
‪ทำไมถึงไม่ไปขึ้นเรือข้าม
‪ฉันบอกให้เธอไปจากที่นี่
‪คำบรรยายโดย นันทวัน ริดเดล