ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Θα σας πω την ιστορία από εκεί που την αφήσαμε.
Όταν σκότωσαν τον αδερφό μου, τον έθαψα σαν σκυλί στην έρημο.
Δίπλα στον πατέρα μου.
Τον άφησα εκεί για έναν απλό λόγο.
Αν δεν ξέρει κανείς ότι πέθανες,
κανείς δεν ρωτάει.
Κι ας μπαίνεις στον Παράδεισο απ' την πίσω πόρτα.
Το μόνο που ήθελα τότε ήταν να δω τη μητέρα μου,
που, αν δεν θυμάστε, την είχε απαγάγει ο Ρομέο.
Θέλω να δω τη μητέρα μου.
Φυσικά.
Ξαλάφρωσα που της είπα ότι πέθανε ο Κρίστιαν.
Ακούγοντας τις ζωτικές ενδείξεις της,
σκέφτηκα ότι ίσως ξεκουραζόταν.
Δεν ήξερα τότε ότι ο Ρομέο την είχε δολοφονήσει,
την είχε βάλει σε καταψύκτη, την είχε αποψύξει,
για να βγάλω εγώ το λογύδριο του ένοχου γιου.
Λίγες μέρες μετά, μου είπε ο Ρομέο ότι πέθανε σε γηροκομείο.
Τον πίστεψα.
Δεν ήξερα πώς θα άλλαζαν τη ζωή μου αυτοί οι δύο θάνατοι.
Γιατί, χάρη σ' αυτήν τη μικρή παράλειψη,
ο Ρομέο κι εγώ ξαναγίναμε αχώριστοι.
Δημιούργησα μια υπέροχη οικογένεια με τον δολοφόνο της δικής μου.
Αντί να πηγαίνω πόρνες στα στριπτίζ,
πήγαινα τις μικρές στο σχολείο.
Δεν θέλω να γυρίσεις ακόμα στο κλαμπ.
Πρέπει να συνέλθεις απ' όσα σου συνέβησαν.
Τι θες να κάνω;
Κάνε διακοπές, ναι;
Κανένα εστιατόριο.
Καμιά ποδηλατάδα.
Ένα καλό βιβλίο.
Πού σκατά να ξέρω;
Λίγη ηρεμία. Την αξίζουμε.
Ένα καλό βιβλίο;
Για να δούμε…
Είχα επιτέλους την ιδανική ζωή.
Μαζί με τον ψυχοπαθή που σκότωσε τη μάνα μου.
Ενώ αυτό το μυστικό ήταν σαν ωρολογιακή βόμβα
που θα έσκαγε λίγους μήνες μετά,
εμείς ψαρεύαμε και τραγουδούσαμε
σαν να παίζαμε σε χριστουγεννιάτικη ταινία.
Και ψάχναμε τις τρεις γυναίκες που μας κατέστρεψαν.
Και σύντομα θα ανακαλύπταμε
ότι απείχαν μόλις 1.854 χιλιόμετρα.
Κι είχαν κι εκείνες μια νέα ζωή.
Αυτό είναι το σπίτι.
Το καλύτερο που βρήκα.
Μ' αρέσει, είναι πανέμορφο.
Όχι μόνο γι' αυτό, Τζίνα.
Είμαστε δίπλα στην Πολιτοφυλακή.
Δεν θα μας ψάξει κανείς εδώ.
Χτίζαμε κι εμείς τη νέα μας ζωή
πάνω σε βόμβα που θα έσκαγε αργά ή γρήγορα.
Είχαμε κλέψει τέσσερα εκατομμύρια απ' τον νταβατζή.
Αυτό δεν ξεχνιέται εύκολα.
Να κρύψουμε μισά μέσα και μισά έξω απ' το σπίτι.
Για παν ενδεχόμενο.
Ανοίξαμε φούρνο στο χωριό για να ξεπλένουμε τα λεφτά.
Κι από εκεί που ήμασταν πόρνες, γίναμε ζαχαροπλάστισσες.
Από εκεί που δουλεύαμε νύχτα, τώρα απολαμβάναμε τον ήλιο.
Από εκεί που ήμασταν κλειδωμένες, τώρα πλέαμε στα ανοιχτά.
Από εκεί ως το να ερωτευτείς τον δάσκαλο καταδύσεων,
η διαχωριστική γραμμή είναι λεπτή.
-Είσαι καλύτερα, Τζίνα; -Όχι ιδιαίτερα.
Μην ανησυχείς. Οι πρωτάρηδες έχουν ναυτία.
-Θα δεις, θα περάσει σύντομα. -Όχι, δεν νομίζω.
Είμαι έγκυος. Πέντε μηνών.
Δεν πρέπει να κάνεις καταδύσεις, το ξέρεις;
Ναι, το ξέρω. Πολλά δεν πρέπει να κάνεις.
Όπως, για παράδειγμα, να σε θάβουν κάτω από μπετόν.
Καλά. Ξεκουράσου λίγο, εντάξει;
Είσαι καλά, Τόνι;
Έγινε κάτι;
Να, κοίτα, νόμιζα ότι φλερτάραμε.
Δεν ήξερα ότι περιμένεις παιδί κι έχεις αγόρι ή σύζυγο.
Συγχώρεσέ με.
Όχι, δεν έχω αγόρι.
Είναι κάποια από εκείνες η μαμά; Και οι δύο;
Αν θες να το δεις έτσι, ναι.
Ας πούμε ότι υπάρχει πατέρας, αλλά δεν είναι στη ζωή μας.
Ανήκει στο παρελθόν.
Είχα κι εγώ μια σχέση που ανήκει στο παρελθόν.
-Πες μου. -Όχι, δεν θέλω να σε κουράσω.
Όχι, μ' αρέσουν οι ιστορίες αγάπης. Έλα.
Έλα.
Παντρεύτηκα στα 33. Νόμιζα ότι είχα βρει τον έρωτα της ζωής μου.
Γνωριστήκαμε σε φεστιβάλ. Της είπα "Θα έρθεις στην Αλμερία;"
Τι ρομαντικό!
Δέχτηκε, έτσι απλά. Κι ήρθε.
Ήταν η μόνη φορά που είδα ενθουσιασμό στα μάτια της.
Γιατί; Τι έγινε;
Ήμουν τόσο ερωτευμένος, σαν σκυλάκι.
Όλο πρότεινα σχέδια,
δεχόταν, ερχόταν, αλλά με μισή καρδιά.
Έλεγα "Το απολαμβάνει, είναι ευτυχισμένη.
Απλώς είναι Βάσκα, εκφράζεται αλλιώς".
Αλλά δεν ήταν αυτό. Δεν ήταν ερωτευμένη.
Έχω κι εγώ ερωτικές ιστορίες που δεν είναι για χειροκρότημα,
για γιορτή ή για πυροτεχνήματα.
Και προσπάθησα.
Προσπάθησα με χίλιους τρόπους, αλλά…
Όπως βλέπεις, κατέληξα μόνη μάνα.
Δεν πρέπει να προσπαθείς στον έρωτα. Μόνο να βρεις τον σωστό άνθρωπο.
Γαμώτο.
Εντάξει.
Δεν ήταν έκπληξη που ερωτεύτηκε η Τζίνα.
Όταν είδε ότι μπορείς να σβήσεις το παρελθόν και να κοιτάς μπροστά,
έκανε κι η Γουέντι ένα άλμα πίστης.
Με το κορίτσι απ' το βενζινάδικο.
Άρχισε να πηγαίνει πιο συχνά, για να τη βλέπει.
Άρα, έπρεπε να καίει γρήγορα τη βενζίνη.
Έτσι, άρχισε να οδηγεί στους δρόμους του χωριού.
Αλλά αυτό έπαιρνε πολύ χρόνο.
Προτίμησε τον πιο γρήγορο τρόπο.
Ώσπου μια μέρα, μετά από 175 λίτρα βενζίνης 95 οκτανίων,
η Γουέντι πέτυχε το ζητούμενο.
Θες να σε ρωτήσω τι ώρα σχολάς;
Γιατί;
Για να έρθω να σε πάρω και να σε πάω βόλτα με τη μηχανή.
ΒΑΛΕΝΤΙΝΑ
Έχω κοπέλα.
Τι;
Κι εγώ νόμιζα ότι οι κασέτες ήταν για πάντα.
Και κοίτα τώρα.
Ναι.
Να σου πω.
Σχολάω στις επτά.
Σ' αρέσει αυτό το μέρος;
Είναι μακριά απ' το χωριό.
Είναι πολύ ωραίο.
Ανησυχείς μη σε δουν μαζί μου.
Έχω κοπέλα, δεν θέλω να ανησυχήσει δίχως λόγο.
Ο κόσμος μιλάει πολύ εδώ.
Σου ζήτησα να πάμε βόλτα για να γνωριστούμε καλύτερα.
Δεν έχω πολλές φίλες εδώ.
Ναι. Ωραία. Λοιπόν, δεν ξέρω…
-Τι θες να μάθεις για μένα; -Δεν ξέρω. Τίποτα συγκεκριμένο.
Πώς περνάς τις μέρες σου;
Μάλιστα. Για να δούμε…
Τις Τρίτες, πρέπει να προσέχω, γιατί έρχεται το βυτιοφόρο.
Δεν πρέπει να παρκάρουν στις καταπακτές.
Το βυτιοφόρο έχει 20.000 λίτρα.
Και πάντα ένας εξυπνάκιας πάει και παρκάρει εκεί.
Πρέπει να ελέγχω ότι οι κουβάδες έχουν νερό
για να καθαρίζουν τα παρμπρίζ.
Αλλιώς, πάντα κάποιος λέει
"Μικρή, δεν έχει νερό ο κουβάς".
Και μου τη δίνει να με λένε "μικρή".
Αλλά τον πιο πολύ χρόνο τον ξοδεύω
ψάχνοντας τι θα κάνω στο ρεπό.
Αν μαζέψω μέρες, θα πάω στη Μαδρίτη.
Τα σχέδια στα χωριουδάκια είναι μικρά.
Είναι μικρά, αλλά είναι
πολύ ωραία.
Εσύ; Τι σχέδια έχεις;
Κανένα.
Τα έκοψα.
Έκοψα τα σχέδια.
Γιατί;
Είχα μια κοπέλα.
Κι όταν με παράτησε…
σκέφτηκα ότι έφταιγαν
τα σχέδια.
Γιατί κάποιες φορές μπλέκεις προσπαθώντας να τα πραγματοποιήσεις…
κι είναι δύσκολο να ξεφύγεις.
Αλλά είναι ψέμα.
Δεν φταίνε τα σχέδια.
Μερικές φορές,
ο ενθουσιασμός
κι η βιασύνη
για να αποκτήσεις αυτό που θες σε κάνουν…
να κόβεις δρόμο.
Και τώρα;
Τώρα δεν βιάζομαι.
Τώρα μπορώ να περιμένω να γίνει κάτι.
Κι εγώ προσπαθούσα να κάνω σχέδια.
Να είμαι χαρούμενη και ν' αφήσω πίσω το παρελθόν.
Μα κάθε μέρα,
σαν νύχτωνε,
άρχιζαν οι εφιάλτες.
Όποτε ξάπλωνα, με έπνιγε η πραγματικότητα.
Ένιωθα τους πνεύμονες να συσπώνται, κι ο αέρας ήταν βαρύς.
Απ' το βάρος στο στήθος ένιωθα να τρυπάω το στρώμα.
Δεν ανέπνεα.
Δεν κοιμόμουν.
Δεν άντεχα τη σιωπή.
Ενώ η Γουέντι κι η Τζίνα ανέβαιναν, εγώ βυθιζόμουν.
Είχε κι άλλος εμμονή με το παρελθόν.
Με το παρελθόν και με το να μη μάθει ο Μοϊσές την αλήθεια.
Τι είναι, Τατουάζ;
Θα μου πιεις όλες τις μπίρες;
Θα πιει κι άλλα, τόσο που αργείς.
Αργείς πιο πολύ από νύφη.
Τατουάζ,
βρε γαμημένε.
Δεν ήξερα ότι είστε κολλητοί με τον Μοϊσές.
Έχουμε παρτάρει μαζί μερικές φορές.
Να περάσω;
Τι κάνετε, κορίτσια;
Τι χάλι είναι αυτό!
Ξέρω ότι μερικές μιλούσατε.
Κι ίσως ξέρετε όλες πια
τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν εδώ πριν από τρεις μήνες.
Θα σας τα εξηγήσω.
Δυστυχώς, ο Κρίστιαν πέρασε την πόρτα,
και δεν υπολογίζαμε τη σοβαρότητα του πυροβολισμού που του έριξαν οι σκύλες.
Μετά είχαμε τον θάνατο της μαμάς του Μοϊσές.
Μεταξύ μας, προχωρήσαμε στην ευθανασία,
για να λυτρωθεί απ' την επιδείνωση της ασθένειας,
που, όπως ξέρετε, ήταν φρικτή.
Φρικτή.
Επώδυνα γεγονότα.
Ιδίως για μένα. Γι' αυτό ήθελα να τα αφήσω πίσω.
Γι' αυτό αν κάποια το πει πουθενά, σε όποιον κι αν το πει,
θα την κομματιάσω.
Εκείνη
και δύο συγγενείς της.
Είναι στο χέρι σας να αλλάξετε σελίδα.
Και για να σας δείξω ότι είμαι αποφασισμένος να αφήσω πίσω το παρελθόν,
θα αλλάξουν πολλά εδώ. Πρώτα απ' όλα, οι συνθήκες εργασίας.
Πλησιάστε.
Ελάτε.
Από εδώ και πέρα, σ' αυτό το κλαμπ,
δεν θα υπάρχουν εξαπατημένες, θα υπάρχουν εργαζόμενες.
Θα δουλεύετε, θα ξεπληρώνετε τα χρέη σας
και θα 'στε ελεύθερες.
Όλοι μιλάνε για σωματεμπορία.
Το έψαξα στη Βικιπαίδεια, δεν ήθελα να με κατηγορήσουν γι' αυτό.
Οπότε, υπόσχομαι ότι δεν θα υπάρξουν άλλες απειλές.
Ούτε παρακρατήσεις ούτε αυξήσεις στα λεφτά που μου χρωστάτε.
Δηλαδή, δεν θα μας χρεώνεις πια για τα προϊόντα μακιγιάζ;
-Ούτε για προφυλακτικά; -Ούτε για τα εσώρουχα;
-Όχι. -Και πώς θα το κάνεις αυτό;
Με διαπραγμάτευση τιμής.
Ο μόνος όρος που θέτω
είναι η σιωπή σας.
Εντάξει;
Τέλεια. Κορίτσια, πιάστε δουλειά. Να είστε σέξι και να χαμογελάτε.
Εμπρός!
Είναι η πρώτη μέρα της νέας σας ζωής!
Τατουάζ, περίμενε λίγο.
Υπάρχει κάτι
που σκεφτόμουν.
Θέλω να πω, όλο αυτό το κουβεντολόι με τον Μοϊσές,
όλα αυτά τα γελάκια,
οι μπιρίτσες…
Δεν πιστεύω να σου ξέφυγε τίποτα
για τον τραγικό θάνατο του αδερφού του, έτσι;
Όχι βέβαια, Ρομέο. Τι; Δεν με εμπιστεύεσαι;
Δεν εμπιστεύομαι όσους πίνουν.
Γιατί μιλάνε πολύ.
Αν μου έλεγες "Κοίτα, αφεντικό,
αυτό είναι το τελευταίο ποτό μου, θα το κόψω μαχαίρι",
θα ήταν αλλιώς. Προσπάθησε να έρθεις στη θέση μου.
Τις προάλλες πήγατε για φαγητό σε μπιτς μπαρ,
και γυρίσατε σκνίπα.
Πώς νιώθω;
Σκατά. Νιώθω σκατά.
Γιατί σκέφτομαι ότι στο τρίτο ουίσκι, θα αρχίσεις να κελαηδάς.
Κοίτα, Ρομέο, με όλο τον σεβασμό.
Νομίζω ότι υπερβάλλεις λίγο.
Ναι;
Ναι. Μπορεί να 'σαι αφεντικό,
μα δεν θα μου λες με ποιον θα κάνω παρέα ή αν θα πίνω.
Ούτε ο πατέρας μου δεν το κάνει.
Μην μπερδεύεσαι. Αφεντικό είσαι, όχι ο Πάπας.
Έτσι, φίλε;
Τι κάθαρμα!
Με έβαλες στη θέση μου, βρε κάθαρμα.
Ναι. Ο γαμημένος ο Πάπας.
Το κάθαρμα!
Εντάξει.
Τώρα θα σου μιλήσω ως αφεντικό για τη δουλειά.
Θα πας στην Κούβα. Σου έκανα προαγωγή.
Ο Χουλιάν ψάχνει πληροφορίες για τις τρεις σκύλες.
-Δεν μπορώ να πάω στην Κούβα. -Όχι; Γιατί;
Άρχισα να συζώ με τη Μαρισόλ.
Η προσφορά πρέπει να 'ναι πιο θελκτική.
Θα τριπλασιάσω τον μισθό σου, και…
Δεν γαμιέται, έλα. Πάρε 25.000 ευρώ για τα έξοδα.
-Σοβαρά; -Φυσικά.
Γαμώτο.
Τι να πω στη Μαρισόλ; Της είπα ότι είμαι πωλητής.
Πωλητής σε εταιρεία με συμφέροντα στην Κούβα.
Φεύγεις σήμερα. Πάρε τη δικιά σου.
Θέλω να ακούω, έλα.
Γρήγορα, πάρ' την.
Έλα, Μαρισόλ.
Εδώ, στη δουλειά. Άκου, πήρα προαγωγή.
Δεν μπορούσε ένας συνεργάτης, οπότε θα πάω στο εξωτερικό.
Ναι, άκου. Φεύγω σήμερα.
Για λίγους μήνες.
Κοίτα…
Άκου, Μαρισόλ… Ούτε εγώ περίμενα ότι θα φύγω.
Μου το έκλεισε.
Ο γαμημένος ο Πάπας, βρε γαμημένε!
Δεν θα πεις τίποτα άλλο, βρε αρχίδι!
Γαμώτο, τι αηδία!
Σφίχτερμαν.
Φέρε ένα καθαρό πουκάμισο στο δωμάτιο των κοριτσιών.
Φέρε και τα εργαλεία. Έχουμε μαστορέματα.
Ηρέμησε.
Μη σπαταλάς ενέργεια.
Εδώ θα 'σαι άνετα κι ωραία.
Τέλεια θα 'ναι, θα δεις.
Πολύ καλά. Μπράβο, Σφίχτερμαν.
Είσαι καλλιτέχνης.
Έλα, πάμε.
Κι έτσι περνούσαν οι μέρες κι οι άγρυπνες νύχτες.
Μέχρι που μετά από τρεις μήνες, συνέβη κάτι που θα τα άλλαζε πάλι όλα
και θα μας γυρνούσε στην κακοτυχία.
Αγάπη;
Γιατί ξύπνησες τόσο νωρίς, γλυκιά μου;
Δεν είχα ύπνο.
Ήθελα να σου πω ότι ο Τόνι θα φέρει έναν φίλο σήμερα.
Μου είπε ότι έχετε πολλά κοινά.
Με εμένα;
Ναι. Τον λένε Πάου.
Πάου.
Συνέβη σ' ένα κυριακάτικο μπάρμπεκιου,
ενώ ήμασταν έτοιμοι να φάμε.
-Χοτ ντογκ. -Αυτό είναι. Χοτ ντογκ.
Ίσως έπρεπε να το κάνω ιδιωτικά, αλλά θα φανώ τολμηρός.
Μία φορά το έχω κάνει, δεν θυμάμαι πώς. Αλλά έχω χρόνο ακόμα
μέχρι να γεννηθεί το μωρό, και θα σου ζητήσω
να μείνεις μαζί μου.
Αυτό είναι το πρώτο σχέδιο. Δεν είμαστε καιρό μαζί
κι ίσως φανώ τρελός, αλλά έχω και δεύτερο.
Θα ήθελα πολύ να παντρευτούμε.
Πάω στην κουζίνα να πιω λίγο νερό.
Νομίζω ότι μου έπεσε η πίεση.
Επιστρέφω.
Τζίνα.
Μη σκεφτείς ότι εκμεταλλεύομαι την κατάσταση.
Το μωρό δεν κάνει το ζευγάρι…
Θέλω να 'μαι μαζί σου όταν γεννηθεί το μωρό.
Μα δεν ξέρεις τίποτα για το μωρό.
Δεν ξέρεις το παρελθόν μου.
Δεν έχει σημασία. Όλοι έχουμε παρελθόν.
Όχι σαν το δικό μου, Τόνι.
Τόνι,
δεν ξέρεις από πού είμαι.
Δεν ξέρεις τίποτα για μένα, δεν ξέρεις γιατί είμαι εδώ.
Πες μου, λοιπόν.
Πες μου.
Έχω έναν γιο.
Τον εγκατέλειψα στην Κούβα, γιατί…
Γιατί ήθελα να έχει μια καλύτερη ζωή, αλλά εγώ εδώ βρήκα μια χειρότερη.
Αυτό.
Ένας γιος είναι καλά νέα.
Φέρ' τον εδώ.
Ναι. Κι αν πεις το ναι, θα είμαστε μια μεγάλη οικογένεια.
Τζίνα,
θέλω να φτιάξω ένα μέλλον μαζί σου.
Αν πρέπει να περιμένω,
θα περιμένω.
Ξέχνα ό,τι σου είπα εκεί έξω.
Ξέχνα τα δύο σχέδια.
Να ακολουθήσουμε το τρίτο;
Ποιο είναι αυτό;
Τα κυριακάτικα μπάρμπεκιου.
Ναι;
Αυτά τα χαρούμενα σχέδια στο μυαλό της Τζίνας
θα τα άλλαζαν όλα, κι όχι προς το καλύτερο.
Θα συνέβαινε τη στιγμή που αποφάσισε να πάρει τη μαμά της
απ' τον μόνο θάλαμο που βρήκε, δέκα χιλιόμετρα μακριά απ' το χωριό μας.
Αυτή η κλήση θα άνοιγε μια ρωγμή
απ' όπου θα τρύπωνε το παρελθόν στις ζωές μας
για να τις διαλύσει.
Εγώ είμαι.
Κάρμεν.
Δεν πήρα να μιλήσω μαζί σου.
Ήθελα να σου πω ότι έχω λεφτά
και θα φέρω τον Καρλίτος στην Ισπανία.
Νόμιζα ότι δεν θα σε ξανακούσω.
Πώς είσαι;
Καλά.
Είμαι καλά.
Εσύ τι κάνεις;
Καλά, κορούλα μου.
Μείναμε στο Ρεμέδιος.
Ο μπαμπάς σου βρήκε δουλειά.
Αλήθεια;
Ναι, κορούλα μου.
Κι ο Καρλίτος τα πάει καλά με τα ξαδέρφια του στο σχολείο.
-Είμαστε όλοι καλά. -Χαίρομαι που το ακούω.
Κάρμεν.
Ξέρω ότι πέρασες δύσκολα.
Ότι ήταν δύσκολο να πηγαίνεις μ' αυτούς.
Αλλά δεν περίμενα ότι θα σου φέρονταν τόσο άσχημα.
Ξέρεις τα προβλήματα που είχαμε εδώ, αγάπη μου.
Κι εκείνος μου έδωσε τα λεφτά για τον μπαμπά σου.
Φαινόταν τόσο καλός άνθρωπος, που δεν ήξερα τι να κάνω.
Αλλά σε σκεφτόμουν κάθε μέρα, αγάπη μου.
Θα με συγχωρέσεις ποτέ;
Ξέρεις κάτι, μαμά;
Αν όλα πάνε όπως πρέπει,
ίσως να έρθετε κι εσύ με τον μπαμπά.
Για το καλοκαίρι.
Περιμένω κι άλλο παιδί, μαμά.
Τι;
Σπουδαία νέα!
Θα γεννήσω σ' έναν μήνα.
Κι έχω έναν φίλο.
Δεν είναι μόνο φίλος.
Είναι λίγο μεγαλύτερος, περιπετειώδης.
Κι είναι πολύ τρυφερός μαζί μου.
Έχει επιχείρηση με καταδύσεις.
Είμαστε συνέχεια στη θάλασσα.
Είναι καλός άνθρωπος, μαμά.
Το ξέρω.
Νιώθω ότι τα πράγματα θα 'ναι τέλεια από εδώ και πέρα.
Κάρμεν.
Χαίρομαι που επιτέλους είναι όλα καλά.
Χαίρομαι πολύ, αγάπη μου.
Είσαι ελεύθερη, γιαγιά.
Και πλούσια.
Κι ο εγγονός μου;
Θα γυρίσει το απόγευμα.
Και δεν θα ξαναϊδωθούμε ποτέ.
Τι είναι;
Πού;
Τι έγινε;
Θα σε πάρω μετά.
Μοϊσές.
Τις έχουμε.
Είναι στην ακτή της Αλμερίας.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη