ISANG SERYE MULA SA NETFLIX
Ikukwento ko ang nangyari mula sa pinagtapusan natin.
Noong araw na pinatay ang kapatid ko, inilibing ko siya na parang aso.
Sa tabi ng tatay ko.
Iniwan ko siya roon sa simpleng dahilan.
Kung walang nakakaalam na patay ka na,
walang magtatanong.
Kahit pa pumasok ka sa langit gamit ang pinto sa likod.
Sa puntong iyon, gusto ko na lang makita ang nanay ko,
na, sakaling 'di na ninyo tanda, ay kinidnap ni Romeo.
Gusto kong makita si Mama.
Sige.
Gumaan ang loob ko pagkasabi kong wala na si Christian.
At akala ko, sa narinig kong vital signs niya,
payapa at nagpapahinga siya.
Siyempre hindi ko alam noon na pinatay na siya ni Romeo,
inilagay siya sa freezer, at dinefrost siya,
para makausap ko siya tungkol sa pagkakonsensya na parang tanga.
Pagkalipas ng ilang araw, sinabi ni Romeo na pumanaw na siya,
na pinaniwalaan ko.
Hindi ko alam na mababago ng dalawang kamatayang 'yun ang buhay ko.
Dahil sa kawalan ng kaalaman,
hindi na naman kami maipaghiwalay ni Romeo.
Bumuo ako ng masayang pamilya kasama ng taong pumatay sa pamilya ko.
Mula sa paghahatid ng puta sa bookings nila,
tagahatid na ako ng bata sa paaralan.
'Wag ka na munang bumalik sa club.
Kailangan mo munang maka-recover sa nangyari sa 'yo.
Ano'ng gagawin ko?
Magbakasyon siguro?
Kumain sa restawran.
Magbisikleta.
Magbasa ng libro.
Ewan ko.
Kaunting kapayapaan. Karapatan natin 'yun.
Magbasa ng libro?
Tingnan natin, may isang bagay…
Sa wakas, perpekto na ang buhay ko.
Kasama ng baliw na pumatay sa nanay ko.
Habang papalapit nang papalapit ang pagkabunyag ng sikretong 'yun,
na sasabog makalipas ang ilang buwan,
magkasama kaming nangingisda, nag-aagahan,
at kumakanta, na animo'y nasa pelikulang pampasko.
Samantala, tuloy ang paghahanap namin sa tatlong babaeng sumira sa amin.
At hindi magtatagal ay malalaman naming
1,854 kilometro lang ang layo nila sa amin.
At may bago na silang buhay.
Bueno, ito na ang bahay.
Ang pinakamaganda rito.
Ah, gusto ko 'to. Ang ganda.
Hindi lang 'yan ang dahilan, Gina.
Katabi lang natin ang Guardya Sibil.
Walang maghahanap sa atin dito.
Magsisimula na rin kami ng bagong buhay
sa ibabaw ng bombang sasabog din kalaunan.
Nagnakaw kami ng apat na milyong euro sa bugaw namin.
At hindi madaling makalimutan 'yun.
Dapat itago natin ang kalahati sa loob at kalahati sa labas ng bahay.
Sakali lang.
Nagbukas kami ng panaderia sa bayan para itago ang pera ni Romeo.
At mula sa naghihikahos na puta, naging panadero kami.
Mula sa panggabing trabaho, nag-enjoy kami sa araw, na may hawak na mojito.
Mula sa pagkakabilanggo,
naglayag kami sa malawak na karagatan.
At mula roon hanggang ibigin mo ang diving instructor mo,
napakaliit na ng pagitan.
-Kumusta ka, Gina? Mas maayos na ba? -Hindi pa rin.
Huwag kang mag-alala. Normal lang na mahilo kung 'di sanay maglayag.
-Lilipas din 'yan. -Hindi siguro.
Buntis ako. Limang buwan na.
Uy, bawal sumisid ang buntis.
Alam ko. Pero maraming bawal gawin 'pag buntis.
Tulad ng pagkakalibing sa ilalim ng semento.
Bueno, magpahinga ka muna. Okay?
Toni, ayos ka lang ba?
May problema ba?
Ah, kasi akala ko, naglalandian tayo.
Hindi ko alam na nagdadalantao ka, malamang may nobyo o asawa ka.
Pasensya na.
Uy, hindi. Wala akong nobyo.
Ah.
Isa ba sa kanila ang ina? O pareho sila?
Kung titingnan mo nang ganoon, oo naman.
Sabihin na lang nating may tatay, pero wala na siya sa buhay namin.
Nasa nakaraaan na siya.
Nagmula rin ako sa relasyong nasa nakaraan na.
-Ikwento mo nga. -Maiinip ka lang. 'Wag na.
Hindi. Mahilig ako sa love story. Halika rito.
Sige na.
Nag-asawa ako noong 33 ako. Akala ko, siya na ang para sa akin.
Nagkakilala kami sa Sanfermines. 'Ka ko, "Sasama ka sa Almeria?"
Napaka-romantic naman.
Umoo siya. Ganu'n lang. Sumama siya.
'Yun lang 'ata ang pagkakataon na nakita ko siyang nasabik.
Bakit? Ano'ng nangyari?
Minahal ko siya nang husto. Para akong… ligaw na tuta.
Lagi akong nagmumungkahi ng plano,
papayag naman siya't sasama, pero hindi buo ang loob.
Inisip ko, "Natutuwa siya. Masaya siya."
"Para lang siyang Basque kasi iba siyang magpahayag."
Pero hindi pala ganu'n. Hindi niya lang ako mahal.
Nagkaroon din ako ng kwento ng pag-ibig na hindi dapat palakpakan,
o ipagdiwang, o isulat sa magulang.
At sinubukan ko, alam mo 'yun?
Sinubukan ko sa maraming paraan, pero…
Makikita mo naman, magiging single mom na ako.
Hindi mo dapat subukan pagdating sa pag-ibig. Ang kailangan ay tamang tao.
Lintik.
Sige.
Hindi na nakakagulat ang pagkahulog ng loob ni Gina.
Pero nang makita niyang pwedeng burahin ang nakaraan at tumanaw sa hinaharap,
nagpasya si Wendy na sumugal na rin.
Sa babae sa gasolinahan.
Mas dinalasan niya ang pagpunta sa gasolinahan para makita ito.
Ibig sabihin, kinailangang mas mabilis na maubos ang gas niya.
Kaya nagpaikot-ikot siya sa bayan.
Pero masyadong matagal 'yun.
Pinili niya 'yung mas mabilis.
Hanggang isang araw,
pagkatapos ng 175 litro ng 95-octane gas,
tinamaan na ni Wendy ang tamang nota.
Gusto mong itanong ko kung anong oras kang aawas?
Para saan?
Para masundo kita at maiangkas ka sa motor ko.
May nobya na ako.
Ano?
Akala ko panghabambuhay rin ang mga cassette.
Pero tingnan mo.
Oo nga.
Uy. Alas-siyete ang awas ko.
Gusto mo ba ang lugar na 'to?
Malayo 'to sa atin.
Sobrang ganda.
Nag-aalala kang makitang kasama ako.
May nobya ako. Ayaw kong mag-alala siya para sa wala.
Madaldal ang mga tao rito.
Pinaangkas lang kita para mas magkakilala tayo.
Kakaunti ang kaibigan ko rito.
Sige. Ayos lang. Kaya ano…?
-Ano'ng gusto mong malaman? -Ewan ko. Wala namang partikular.
'Yung buhay mo araw-araw.
Sige. Tingnan natin…
Tuwing Martes, kailangan kong hintayin ang pagdating ng tanker,
at tiyaking walang paparada sa may butas.
Dahil 20,000 litro ang laman ng tanker.
At palaging may tangang pumaparada roon.
Tapos kailangan ko ring itsek kung may tubig ang timba
para sa paglilinis ng windshields.
Kung hindi, may magsasabi ng,
"Hija, walang tubig ang timba."
Ayaw na ayaw kong tinatawag na "hija."
Pero ang pinakamahalaga, at ang pinakamadalas kong gawin,
ay iniisip ko ang gagawin ko sa day off ko.
Dahil 'pag nagtipid ako, makakapunta ako sa Madrid.
Maliliit kasi ang plano sa maliliit na bayan.
Maliliit, pero maganda naman.
Eh ikaw, anong…? Ano'ng mga plano mo?
Wala.
Sumuko na ako riyan.
-Isinuko ko na ang pagpaplano. -Bakit?
Nagkaroon ako ng nobya.
Tapos noong iniwan niya ako…
Naisip kong kasalanan ng plano.
Dahil minsan, napapahamak ka dahil sa pagpapatupad ng plano, at…
Mahihirapan ka nang umalis.
Pero kasinungalingan 'yun.
Hindi kasalanan ng plano 'yun.
Minsan,
dahil sa pananabik
at pagmamadali
na makuha ang gusto mo, nagagawa mong
mag-short cut.
-Eh ngayon? -Ngayon, hindi na ako nagmamadali.
Ngayon, kaya ko nang maghintay.
Sinubukan ko ring magplano.
Na maging masaya sa abot ng aking makakaya at kalimutan ang nakaraan.
Pero araw-araw,
sa tuwing gumagabi,
nagsisimula ang bangungot.
Sa tuwing mahihiga ako, kumikitid ang realidad.
Tila nilalamukos ang aking baga at 100 tonelada ang bigat ng hangin.
Lumulubog ang dibdib ko na parang lumalampas pa sa kutson.
Hindi ako makahinga.
Hindi ako makatulog.
Hindi ko kaya ang katahimikan.
Habang lumilipad sina Wendy at Gina, lumulubog naman ako.
Pero may iba pang tao na nahumaling sa nakaraan.
Sa nakaraan at sa pagpigil kay Moises na malaman ang katotohanan.
Kumusta, Tattoo? Uubusin mo ba ang beer ko o ano?
Mas marami pa riyan ang iinumin niya, sa bagal mo.
Daig mo pa ang babaeng ikakasal.
Tattoo,
gago ka.
Hindi ko alam na magkaibigan pala kayo ni Moises.
Ilang beses na rin kaming nag-inuman.
Pwedeng pumasok?
Kumusta kayo, girls?
Diyos ko, ang gulo rito.
Okay, alam kong nag-uusap kayo.
At baka alam niyo nang lahat ngayon
ang mga trahedyang pinagdaanan ng club tatlong buwan na ang nakalilipas.
Ipapaliwanag ko sa inyo.
Dahil sa kamalasan, pumasok si Christian sa pinto,
at 'di namin masukat ang kaseryosohan ng ginawa ng mga putang 'yun sa kanya.
Tapos namatay ang nanay ni Moises.
Atin-atin na lang, pinagpasyahan naming pagpahingahin na siya
para makalaya siya sa lumalala niyang karamdaman,
na alam niyo naman, ay mabangis.
Mabangis.
Masasakit na katotohanan 'to.
Lalo na sa akin. Kaya gusto ko nang kalimutan 'to.
Kaya kung may magsasabi nito sa kahit na sino,
lalagariin kita.
Ikaw
at ang dalawang kapamilya mo.
Nasa inyo na kung magsisimula kayo ulit.
At para ipakita sa inyo na seryoso akong kalimutan ang nakaraan,
maraming magbabago sa Las Nobyas, simula sa mga kondisyon ng trabaho ninyo.
Lumapit kayo.
Sige na.
Mula ngayon, sa club na ito,
wala nang pariwarang babae, kundi mga manggagawa na lang.
Magtatrabaho kayo, magbabayad kayo ng utang,
tapos makakalaya kayo.
Puro sex trafficking ang naririnig ko.
Hinanap ko pa sa Wikipedia, dahil ayaw kong maakusahang ginagawa 'yun.
Kaya, pangako, wala nang mga banta,
o kaltas, o dagdag sa utang ninyo sa akin.
Ibig sabihin ba, hindi mo na kami sisingilin sa makeup?
-O sa condom? -O sa lingerie na isinusuot namin?
-Hindi na. -Paano mo gagawin 'yun?
Pag-uusapan ang presyo, parang company store.
Ang tanging kondisyong hihingin ko ay ang katahimikan ninyo.
Okay?
Mahusay. Trabaho na, girls.
Magpa-sexy at ngumiti.
Sige na. Sige na!
Ngayon ang unang araw ng bagong buhay ninyo!
Tattoo, sandalli lang.
May naisip ako.
Sa lahat ng pag-uusap ninyo ni Moises,
lahat ng tawanang ito,
lahat ng inuman…
Wala ka namang nabanggit
tungkol sa trahedyang pagkamatay ng kapatid niya, 'no?
Siyempre wala, Romeo. Bakit? Wala ka bang tiwala sa akin?
Wala akong tiwala sa mga umiinom.
Dahil madaldal sila.
Kapag sinabi mong, "Uy, boss,
huling tagay ko na 'to, 'di na ako iinom,"
iba na 'yun. Pero unawain mo ang nararamdaman ko.
Noong isang araw, kumain kayo ni Moises sa isang beach bar,
tapos umuwi kayong lango.
Ano'ng mararamdaman ko? Siyempre, dismayado.
Dahil sa tingin ko, sa ikatlong tagay mo, dumadaldal ka na.
Uy, mawalang-galang na, Romeo, ha?
Pero parang OA ka naman 'ata.
Talaga?
Oo. Kasi totoo, boss kita, okay?
Pero wala ka nang pakialam kung sino'ng nakakainuman ko.
Ni hindi ako pinakialaman ng tatay ko riyan.
Nalilito ka 'ata sa pagiging boss at pagiging Santo Papa.
Sa tingin mo, pare?
Napakagago mo.
Nadali mo ako roon, gago.
Oo nga. 'Yung lintik na Papa sa Vatican.
Gago ka.
Okay, sige.
Ngayon, kakausapin kita bilang boss mo at tungkol sa trabaho.
Pupunta ka ng Cuba. Kaka-promote mo lang.
Nandoon si Julian, naghahanap ng impormasyon tungkol sa tatlo.
-Hindi ako pwedeng magpunta ngayon. -Bakit hindi?
Bago lang kami ni Marisol. Nagli-live in na kami.
Nauunawaan ko. Kailangang mas nakakaengganyo.
Titriplehin ko ang suweldo mo, at…
Sige na nga, heto na.
25,000 euro para sa gastusin mo.
-Talaga? -Oo naman.
Lintik.
Ano'ng sasabihin ko kay Marisol? Ang sabi ko, tindero ako.
Tindero ka sa kumpanyang may interes sa Cuba.
Paalis ka na ngayon, kaya tawagan mo na siya.
Gusto kong marinig ang tawag, sige na.
Bilisan mo. Tawagan mo na siya.
Uy, Marisol.
Nasa trabaho. Uy, na-promote ako.
Ayaw kasi ng katrabaho ko, kaya ako ang mag-a-abroad.
Oo, aalis na ako ngayon.
Ewan ko, baka ilang buwan.
Uy…
Uy, Marisol, makinig… 'Di ko rin alam na ngayon ang alis.
Lintik, ibinaba niya.
Santo Papa pala ha, gago!
Wala ka nang masasabi ngayon, putang ina mo!
Lintik, nakakadiri ito.
Beefcake.
Pahingi ng malinis na damit sa kwarto ng mga babae.
Dalhin mo rin ang toolbox. May DIY project tayo.
Kalma lang.
'Wag mag-aksaya ng enerhiya.
Makakapagpahinga ka riyan.
Ayos 'yan, makikita mo.
Napakahusay, Beefcake.
Isa kang artista.
Sige na, tara na.
Lumipas ang mga araw at ang mga gabing 'di makatulog.
Pagkalipas ng tatlong buwan,
may nangyari na nagpabago ng lahat.
Ibinalik kami sa kamalasan.
Mami.
Bakit ang aga mong nagising, beh?
Hindi ako pagod.
Uy, may isasamang kaibigan si Toni mamaya.
-Talaga? -Oo.
Marami raw kayong pagkakapareho.
Kami?
Oo. Pau ang pangalan.
Pau.
Nangyari sa kalagitnaan ng ihaw-ihaw sa Linggo,
bago kami kumain.
-Hot dog. -'Yun nga. Hot dog.
Dapat 'ata pribado ito, pero tatapangan ko na.
Minsan ko lang 'to ginawa, ewan ko kung paano,
pero may panahon pa
bago maipanganak ang dinadala mo, at gusto kong itanong
kung pwede tayong magsama.
'Yun ang plan A, kasi alam kong bago pa lang tayo,
at magmumukha akong baliw, pero may plan B din ako.
Ang gusto ko ay pakasalan ka.
Kukuha lang ako ng tubig sa kusina.
Mababa 'ata ang presyon ko.
Babalik ako kaagad.
Gina.
Ayaw kong isipin mo na sinasamantala ko ang sitwasyon.
'Di katumbas ng baby ang relasyon…
Pero gusto kong samahan ka kapag ipinanganak mo siya.
Pero wala kang alam sa kanya, Toni.
Wala kang alam sa nakaraan ko.
Hindi mahalaga 'yun. May nakaraan din ako. Lahat tayo.
Iba 'yung sa akin, Toni.
Toni,
hindi mo alam kung saan ako galing.
Wala kang alam tungkol sa akin, o kung bakit ako narito. Wala.
Sabihin mo sa akin.
Sabihin mo na.
May anak ako.
Inabandona ko siya sa Cuba dahil
gusto ko siyang bigyan ng maayos na buhay, pero mas malala ang buhay na dinatnan ko.
'Yan.
Maganda ang may anak.
Dalhin mo kaya siya rito?
Oo. At 'pag pumayag ka, pwede tayong maging pamilya.
Gina,
gusto kong magbuo ng kinabukasan kasama ka.
At kung kailangan kong maghintay, maghihintay ako.
Kalimutan mo na ang sinabi ko.
Kalimutan mo na ang plan A at B.
Paano kung gawin natin ang plan C?
Ano ang plan C?
Mag-ihaw-ihaw.
Oo?
Mabilis na babaguhin ng masasayang plano
na nabubuo sa isip ni Gina ang lahat, at hindi para sa mas ikabubuti.
Mangyayari 'yun sa mismong sandali na tinawagan niya ang nanay niya
mula sa nag-iisang teleponong nakita niya, sampung kilometro mula sa amin.
Magbubukas ang tawag na 'yun ng siwang
kung saan makakapasok ulit ang nakaraan sa buhay namin
upang wasakin ang ito.
Ako 'to, ma.
Carmen.
'Di ako tumawag para kausapin ka, ha?
Sasabihin ko lang na may pera ako,
at dadalhin ko si Carlitos dito sa Espanya.
Akala ko 'di na kita makakausap.
Kumusta ka na?
Ayos lang, Ma.
Ayos lang ako.
Kumusta ka?
Ayos lang, anak.
Nasa Remedios kami.
May trabaho na ang papa mo rito.
Talaga?
Oo, mahal ko.
Maayos din naman si Carlitos sa eskwela, kasama ng mga pinsan niya.
-Ayos lang kami, Salamat sa Diyos. -Mabuti naman, Ma.
Carmen.
Alam kong nagdusa ka.
At sobrang nahirapan sa mga lalaking 'yun.
Pero hindi ko akalaing napakasama ng magiging pagtrato nila sa 'yo.
Alam mo naman ang mga problema natin dito, anak.
At binigyan ako ng pera ng lalaking 'yun para sa tatay mo.
Mukha kasi siyang mabait, kaya 'di ko alam ang gagawin.
Pero araw-araw kitang iniisip, anak.
Sa tingin mo ba, mapapatawad mo pa ako?
Alam mo, Ma?
Kapag naging maayos ang lahat,
baka pwede rin kayong magpunta ni Papa rito.
Para magbakasyon.
Buntis ulit ako, Ma.
Ano?
Maganda 'yan!
Kabuwanan ko na sa susunod na buwan.
At may kaibigan ako.
Higit pa pala siya roon.
Mas matanda siya, at malakas ang loob niya.
At napakalambing niya sa akin, Ma.
May diving business siya.
Palagi kaming naglalayag.
Napakabuti niyang tao, Ma.
Alam ko 'yun.
At pakiramdam ko, magiging maayos ang lahat mula ngayon.
Naku, Carmen.
Masaya akong malaman na maayos na ang lahat.
Napakasaya ko, anak.
Malaya ka na, lola.
At mayaman.
Paano ang apo ko?
Ibabalik siya mamayang hapon.
At 'di na tayo magkikita ulit.
Bakit?
Saan?
Anong meron?
Tatawagan kita.
Moises.
Natagpuan na sila.
Nasa tabingdagat sa Almeria.
Ang pagsasalin ng subtitle ay ginawa ni: Ivee Jade Tanedo