BİR NETFLIX DİZİSİ
Hikâyemize bıraktığımız yerden devam edeceğim.
Kardeşimin öldürüldüğü gün onu bir köpek gibi gömdüm.
Babamın yanına.
Onu orada bırakmamın sebebi çok basitti.
Öldüğünü bilen olmazsa soru soran da olmazdı.
Belki bu bize cennetin kapısını aralardı.
O aşamada tek istediğim annemi görmekti.
Unuttuysanız hatırlatayım, Romeo annemi kaçırmıştı.
Annemi görmek istiyorum.
Elbette.
Christian'ın ölümünü annemle paylaştım.
Kalp monitörünün seslerini duyup huzur içinde dinlendiğini düşündüm.
Tabii o aşamada henüz Romeo'nun onu çoktan öldürdüğünü,
vicdan azabı dolu konuşmamı yapayım diye buzluktan çıkardığını bilmiyordum.
Romeo birkaç gün sonra huzurevinde öldüğünü söylediğinde inandım.
Bu iki ölümün hayatımı değiştireceğini bilmiyordum.
Çünkü benden saklanan bu ufak bilgi yüzünden
Romeo'yla aramızdan yine su sızmaz olmuştu.
Ailemi öldüren adamla mutlu bir aile kurmuştum.
Fahişeleri striptize götürmek yerine çocukları okula götürüyordum.
En azından bir süre kulübe dönmeni istemiyorum.
Yaşadıklarından sonra kendini topla.
Ne yaparak?
Bir tatil yap.
Yemeğe çık.
Bisiklete bin.
Güzel bir kitap oku.
Ne bileyim işte.
Biraz huzur bulmayı hak ediyoruz.
Güzel bir kitap, ha?
Bir bakalım…
Masal gibi bir hayatım vardı.
Annemi öldüren psikopatla kurduğum bir hayat.
Bu sır birkaç ay sonra patlamak üzere bir saatli bomba gibi beklerken
biz balık tuttuk, kahvaltı ettik, Noel filmindeymiş gibi şarkılar söyledik.
Bir yandan da bizi mahveden üç kadını aradık.
Kısa süre sonra öğrenecektik ki
bizden yalnızca 1.854 kilometre ötedelerdi.
Onlar da yeni bir hayata başlamıştı.
İşte ev burası. Bulabildiğimin en iyisi.
-Çok güzelmiş, bayıldım. -Tek cazibesi güzelliği değil.
Karakol kapı komşumuz.
Bizi kimse burada aramaz.
Biz de yeni hayatımızı er geç patlayacak bir bombanın üstüne kuruyorduk.
Pezevengimizden dört milyon avro çalmıştık.
Kolayca unutulacak bir şey değildi.
Yarısını evin içinde saklayalım, yarısını da dışında.
Ne olur ne olmaz.
Romeo'nun parasını aklamak için bir pastane açtık.
Karın tokluğuna çalışan fahişelerden pastacıya dönüştük.
Geceleri çalışmak yerine kokteyllerimizle güneşin tadını çıkardık.
Tutsaklıktan çıkıp açık denize yelken açtık.
İşte o noktada kendinizi kaptırıp dalış hocanıza âşık olabiliyorsunuz.
-Nasılsın Gina? Daha iyi misin? -Pek sayılmaz.
Merak etme. Açılmaya alışkın değilsen deniz tutmuştur.
-Birazdan geçer. -Geçeceğini pek sanmam.
Hamileyim. Beş aylık.
Hamileyken dalamazsın, biliyorsun.
Evet, biliyorum. Hamileyken yapamayacağım çok şey var.
Mesela beton bir blokun altına gömülmek gibi.
Sen biraz dinlen, tamam mı?
Toni, iyi misin? Bir sorun mu var?
Aramızda bir elektrik var sanmıştım.
Hamile olduğunu bilmiyordum. Sevgilin, kocan filan vardır.
Kusura bakma.
Hayır, sevgilim yok.
Annesi onlardan biri mi? Yoksa ikisi birden mi?
Tabii, öyle olduklarını da söylemek mümkün.
Bebeğin babası artık hayatımızda değil. O kadarını söyleyeyim.
Mazide kaldı.
Ben de yakın zamanda bir ilişkimi mazide bıraktım.
-Anlatsana. -Sıkılırsın, boş ver.
Hayır, sıkılmam. Hikâyelere bayılırım. Gel.
Gel hadi.
Evlendiğimde 33 yaşındaydım. Hayatımın aşkını buldum sanmıştım.
Sanfermines'te tanışmıştık. "Almería'ya gel" dedim.
-Ne romantik. -Kabul etti. Sonra da kalkıp geldi.
Galiba gözlerindeki o heyecanı son görüşüm oldu.
Neden? Ne oldu?
Ona köpekler gibi âşıktım.
Her bir şeyler yapmayı teklif ettiğimde ayak sürüyerek yapardı.
"O da keyif alıyor, mutlu" derdim. "Bask olduğu için farklı ifade ediyor."
Ama sebebi başkaymış. Bana âşık değilmiş.
Ben de alkış tutmaya, kutlamaya, aileme yazmaya değmeyen aşklar yaşadım.
Ama ben elimden geleni yaptım.
Bin türlü yol denedim. Ama…
Gördüğün gibi, bekâr bir anne oldum.
Aşk çaba gerektirmemeli. Doğru insanı bulmak gerek.
Vay canına.
Peki.
Gina'nın âşık olması şaşırtıcı değildi.
Ama geçmişe sünger çekip geleceğe bakılabileceğini görünce
Wendy de adım atmaya karar vermişti.
Benzin istasyonundaki kızla.
Onu görmek için benzinciye daha sık gitmeye başladı.
Yani benzini daha hızlı tüketmesi gerekiyordu.
Kendini şehrin etrafındaki yollara vurdu.
Benzin bu şekilde bitmek bilmiyordu. O da daha hızlı bir yol buldu.
175 litre 95 oktan benzinden sonra, nihayet bir gün
Wendy hedefine ulaştı.
-İşten kaçta çıktığını sorabilir miyim? -Ne için?
Seni alırım, motorumla gezeriz.
Sevgilim var.
O ne?
Ben de kasetlerin modası geçmez sanırdım.
-Ama şimdi bak. -Evet.
Baksana. Yedide çıkıyorum.
Mekânı beğendin mi?
-Bayağı ücra bir yerdeymiş. -Çok güzeldir.
Benimle görülmek istemiyorsun.
Kız arkadaşım var. Boş yere endişelensin istemem.
Buranın halkının ağzı durmaz.
Seni birbirimizi yakından tanıyalım diye gezmeye çağırdım.
Burada pek arkadaşım yok.
Peki, tamam. Hakkımda ne bilmek istersin?
Özel olarak merak ettiğim bir şey yok.
Neler yaptığını anlat.
Tamam, bir bakalım…
Salıları tanker geldiği için gözümü dört açmam gerekiyor.
Girişe kimsenin park etmemesi lazım çünkü tanker 20.000 litre yakıt taşıyor.
Ama her hafta ukalanın biri gidip oraya park ediyor.
Ayrıca araba camlarını temizlemek için su kovalarını dolu tutmam lazım.
Yoksa biri mutlaka "Kız, kovada su kalmamış" diyor.
"Kız" diye seslenmelerine gıcık oluyorum.
Ama en çok vaktimi alan, en önemli şey boş günlerimi planlamak.
İzin günü biriktirebilirsem Madrid'e gideceğim.
Küçük yerlerde büyük planlar yapamıyorsun.
Belki büyük değiller
ama güzeller.
Peki ya sen? Senin planların ne?
Yok.
Plan yapmayı bıraktım.
Neden?
Bir kız arkadaşım vardı.
Beni bıraktığında…
Beni bırakmasının suçunu yaptığımız planlarda buldum.
Sırf o planlar gerçekleşsin diye başını belaya sokuyorsun
ve sonra belanın içine batıyorsun.
Ama bu bir yalandı.
Suç planlarda değildi.
Bazen…
İstediğini elde etme arzusunun getirdiği
o heyecan, o adrenalin
seni kolaya kaçmaya itiyor.
Ya şimdi?
Artık acelem yok.
İşleri akışına bırakabiliyorum.
Ben de plan yapmaya çalışıyordum.
Tüm gücümle mutlu olmaya, geçmişe sünger çekmeye çalışıyordum.
Ama her gün, gece çöktüğünde, kâbuslar başıma üşüşüyordu.
Yatağa her yattığımda gerçeklik üstüme çöküyordu.
Sanki hava 100 ton çekiyor, ciğerlerim ağırlığı altında eziliyordu.
Göğüs kafesim o baskıyla âdeta yatağa gömülüyordu.
Nefes alamıyordum.
Uyuyamıyordum.
Sessizliğe tahammülüm kalmamıştı.
Wendy ve Gina havalarda uçarken ben gitgide dibe çöküyordum.
Ama kafayı geçmişle bozan bir ben değildim.
Geçmişle ve gerçeği Moisés'ten saklamakla.
Ne haber Dövmeli? Tüm biralarımı içip bitirecek misin?
Sen gelene kadar bira mı kaldı? Gelin bile düğününe bu kadar hazırlanmaz.
Dövmeli, seni piç herif.
Moisés'le sıkı fıkı olduğunuzu bilmiyordum.
Beraber birkaç partiye gittik.
Girebilir miyim?
Nasılsınız kızlar?
Şuranın hâline bir bakın.
Aranızda konuştuğunuzu biliyorum.
Kulüpte üç ay önce yaşanan hazin olaylardan belki haberiniz vardır.
Anlatayım.
Christian talihsiz biçimde buraya geldi
ve o adi heriflerin attığı kurşunun ciddiyetini kavrayamadık.
Sonra Moisés'in annesini kaybettik.
Aramızda kalsın ama fişini çekmemiz gerekti.
Çünkü hepinizin bildiği gibi korkunç bir hastalığı vardı
ve durumu kötüye gidiyordu.
Korkunçtu.
Bunlar insanın canını yakan gerçekler. Özellikle de benim.
O yüzden geçmişte kalmalılar.
Aranızdan bu konuyla ilgili başkasına tek kelime eden olursa…
…sizi biçerim.
Hem sizi hem ailenizden iki kişiyi.
Bu sayfayı kapatmak sizin elinizde.
Geçmişe mazi demeye kararlı olduğumu göstermek için
çalışma şartlarınızdan başlayarak Las Novias'ta değişikliğe gidiyoruz.
Yaklaşın.
Gelin.
Şu andan itibaren bu kulüpte
kandırılmış kızlar yok, çalışan kadınlar var.
İşinizi yapıp borcunuzu ödeyeceksiniz ve özgür olacaksınız.
Bir insan ticaretidir gidiyor.
Böyle bir ithamla karşılaşmak istemem, o yüzden Vikipedi'den baktım.
Size söz veriyorum, bundan sonra tehdit yok.
Para kesmek yok, bana olan borcunuzu katlamak yok.
Yani artık makyaj için para ödemeyecek miyiz?
-Ya prezervatif? -Giydiğimiz iç çamaşırları?
-Hayır. -Peki nasıl olacak?
Bir iş yeri gibi fiyat pazarlığıyla.
Karşılığında tek istediğim
çenenizi tutmanız.
Tamam mı?
Harika. Kızlar, işinize dönün. Seksi görünün ve gülümseyin.
Hadi, marş!
Bugün yeni hayatlarınızın ilk günü.
Dövmeli, sen bekle.
Kafama takılan bir şey var.
Moisés'le tüm bu geyik çevirmeler,
kakara kikiri yapmalar, birlikte bira içmeler…
Kardeşinin trajik ölümü hakkında ağzından bir şey kaçırmadın, değil mi?
Tabii ki kaçırmadım. Bana güvenmiyor musun?
Alkol alan insanlara güvenmem. Çeneleri düşük olur.
Bana "Bak patron, bu son içkim.
Sonra alkolü bırakacağım" desen başka.
Ama benim açımdan bak.
Geçen Moisés'le sahilde bara gidip zil zurna sarhoş döndünüz.
Peki ben kendimi nasıl hissettim? Bok gibi hissettim.
Çünkü üçüncü viskinde ötmeye başlayacaksın gibi geliyor.
Romeo, kusura bakma ama bence aşırı tepki veriyorsun.
-Öyle mi? -Evet.
Patronumsun, tamam. Ama arkadaşlarıma ve içkime karışamazsın.
Babam bile asla karışmadı.
Patron değil de Vatikan'da papaymış gibi davranıyorsun.
Yanılıyor muyum?
Sen var ya sen…
Lafı gediğine oturttun lan.
Vay be, Vatikan'da papaymış gibi…
Vay göt.
İyi, peki.
Şimdi patronun olarak seninle iş konuşacağım.
Küba'ya gidiyorsun. Seni terfi ettiriyorum.
Julián orada o üç kaltak hakkında bilgi arıyor.
-Küba'ya gidemem Romeo. -Nedenmiş?
-Marisol'le ilişkimiz yeni. Eve çıktık. -Anlaşıldı, teklif yeterince cazip değil.
Maaşını üçe katlarım ve…
Sikerler, al.
Masraflar için 25.000 avro.
-Sahi mi? -Evet.
Vay canına.
Marisol'e ne diyeceğim? "Pazarlamacıyım" demiştim.
Küba'yla çalışan bir şirkette pazarlamacısın.
Bugün yola çıkacaksın. Sevgilini ara.
Aradığını duyayım, hadi.
Çabuk, ara. Göreyim.
Alo, Marisol.
İş yerindeyim. Bir haberim var, terfi aldım.
Bir iş arkadaşım çekildi, yerine yurt dışına çıkmam lazım.
Bugün yola çıkıyorum.
Bilmem, birkaç ay.
Marisol, dinle… Ben de gitmeyi planlamıyordum.
Kapattı.
"Vatikan'da papaymış gibi", öyle mi adi herif?
Artık ağzını açamayacaksın, seni piç kurusu.
Lanet olsun, iğrenç.
Koca Oğlan.
Kızların odasından temiz kıyafet getir.
Alet çantasını da al. İşimiz var.
Sakin ol. Gücünü harcama.
Burada çok ama çok rahat edeceksin.
Harika olacak, göreceksin.
Aferin sana Koca Oğlan.
İyi iş kotardın.
Hadi, gidelim.
Günler ve uykusuz geceler birer birer gelip geçti.
Ta ki üç ay sonra, her şeyi alt üst edip başımızı belaya sokacak bir şey olana dek.
Mami, gecenin bu saatinde niye uyanıksın?
Pek yorgun değildim.
Toni bugün bir arkadaşını getirecekmiş.
-Çok ortak noktanız varmış. -Benimle onun mu?
Evet, adı Pau.
Pau.
Pazar günü mangal partisinde yemeğe oturmuşken gerçekleşti.
-Sosis. -Evet, sosis.
Belki bunu yalnızken yapmalıydım ama gözümü kararttım.
Bunun nasıl yapıldığını hatırlamıyorum ama bebeğin doğana kadar vaktim var.
Benimle yaşamak ister misin?
Bu sadece A planı.
İlişkimiz çok yeni, delilik gibi gelebilir ama bir de B planım var.
Seninle evlenmek istiyorum.
Mutfağa gidip su alacağım. Sanırım tansiyonum düştü.
Hemen dönerim.
Gina, durumdan faydalandığımı düşünmeni istemem.
Bu bebek bizi bir çift yapmaz ama doğduğunda yanında olmak istiyorum.
Ama bu bebeği tanımıyorsun bile Toni.
-Geçmişimi bilmiyorsun. -Yani? Hepimizin bir geçmişi var.
Benimki farklı Toni.
Toni, nereden geldiğimi bilmiyorsun.
Kim olduğumu, neden burada olduğumu bilmiyorsun.
Anlat o zaman.
Anlat.
Bir oğlum var.
Onu Küba'da bırakmak zorunda kaldım.
Ona daha iyi bir hayat sağlamak için gelip daha kötü bir hayata düştüm.
Böyle.
Oğlun olması güzel bir şey.
Onu da getirsene.
Evet, eğer kabul edersen kocaman bir aile olabiliriz.
Gina, ben seninle bir gelecek kurmak istiyorum.
Bunun için beklemem gerekirse beklerim.
Dışarıda söylediklerimi unut.
A ve B planını unut.
-C planına ne dersin? -C planı nedir?
Pazar günü mangal partisi.
Olur mu?
Gina'nın kurmaya başladığı mutlu hayaller
her şeyi değiştirip daha kötü hâle getirecekti.
Kırılma anı annesini aramaya karar vermesiydi.
Bulabildiği tek ankesörlü telefon kasabamızdan 10 kilometre uzaktaydı.
Bu telefonun açtığı çatlakla geçmiş, yeniden hayatlarımıza sızıp
bizi paramparça edecekti.
-Benim anne. -Carmen.
Konuşmak için aramadım.
Biraz param var, Carlitos'u İspanya'ya getirteceğim.
Bir daha sesini duyamam sanmıştım.
-Nasılsın? -İyiyim anne, bir şeyim yok.
-Sen nasılsın? -İyiyim canım.
Hâlâ Remedios'ta yaşıyoruz.
-Baban burada bir iş buldu. -Öyle mi?
Evet canım.
Carlitos da kuzenleriyle okulda çok iyi kaynaştı.
-Tanrı'ya şükür, hepimiz iyiyiz. -Bunu duyduğuma sevindim.
Carmen…
Çok kötü zamanlar geçirdin, o adamlarla olmak zordu, biliyorum.
Ama sana o kadar kötü davrandıklarını tahmin edemedim.
Burada yaşadığımız sıkıntıları biliyorsun.
O adam baban için para vermişti.
İyi birine benziyordu, ne yapacağımı bilemedim.
Ama bir gün bile aklımdan çıkmadın benim canım kızım.
Bir gün beni affedebilecek misin?
Anne, ne diyeceğim…
Her şey yolunda giderse
belki babamla sen de buraya gelirsiniz.
Yazı burada geçirirsiniz.
Hamileyim anne.
Ne diyorsun? Bu harika bir haber.
Bir ayım kaldı.
Bir de arkadaş edindim.
Gerçi arkadaştan öteyiz.
Benden büyük, maceraperest bir adam.
Bana çok iyi davranıyor anne.
Dalış eğitmenliği yapıyor. Sürekli denizdeyiz.
Çok iyi bir adam anne.
Bundan eminim.
İçimden bir his her şey çok güzel olacak diyor.
Ah be Carmen…
Her şeyin yolunda gitmesine çok sevindim.
Senin adına çok mutluyum canım.
Artık özgürsün ihtiyar.
Paran da var.
Peki ya torunum?
Öğleden sonra dönecek.
Birbirimizi bir daha görmeyeceğiz.
Ne var?
Nerede?
Ne olmuş?
Seni sonra ararım.
Moisés.
Onları bulduk.
Almería kıyılarındalar.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ