ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Εφόσον μας κήρυξαν πόλεμο οι σκύλες,
πρέπει να τις εξαφανίσουμε…
και να ανακτήσουμε τον σεβασμό.
Και τα λεφτά μας, φυσικά. Τα λεφτά μας.
Να σας συστήσω τον νεοσύλλεκτό μου.
Τον Ντάργουιν.
Επαγγελματίας που δούλεψε σε Μεντεγίν, Χουάρες, Σιναλόα…
Πρέπει να 'σαι καλός για να κάνεις εγκληματική καριέρα εκεί.
Αυτός κι ο Μοϊσές θα κάνουν τη δουλειά.
Κι εσείς θα τους στηρίξετε.
Η δουλειά είναι εύκολη.
Η Τζίνα έκανε το λάθος να πάρει τη μαμά της,
γιατί επαναπαύτηκαν.
Πέρασαν έξι μήνες. Τώρα άρχισαν να ζουν μια φυσιολογική ζωή.
Γουέντι!
Έλα κάτω.
Έρχομαι.
Γεια.
Χώρισα με την κοπέλα μου.
Τι;
Δεν μπορούσα να συνεχίσω έτσι.
Τρελαινόμουν, δεν μπορούσα. Ένιωθα ότι της έλεγα ψέματα.
Μα δεν λες ψέματα. Δεν έγινε τίποτα μεταξύ μας.
Ναι, αλλά σκέφτομαι πιο πολύ εσένα παρά εκείνη.
Σε σκέφτομαι πιο πολύ.
Ξυπνάω και σε θυμάμαι. Πάω στη δουλειά και σε σκέφτομαι.
Πάω για ύπνο κι όλο σκέφτομαι. Κάνω ώρα να κοιμηθώ.
Σκέφτομαι ότι πάμε εκδρομές με τη μηχανή.
Πού πάμε;
Οπουδήποτε. Στη Μαδρίτη, στα βουνά, ακόμα και με ελικόπτερο.
Με ελικόπτερο;
Ναι, με ελικόπτερο.
Γουέντι, δεν ξέρω αν θα μ' αρέσει όταν με φιλήσεις.
Δηλαδή, ίσως… Μπορεί και να μη φιληθούμε.
Το θέμα είναι…
Δεν ξέρω αν αυτό θα καταλήξει κάπου ή αν θα τσακιστούμε.
Νομίζω ότι σ' έχω ερωτευτεί.
Πάρα πολύ.
Λοιπόν…
Από εδώ τηλεφώνησε η Τζίνα.
Μάλλον είναι σε κοντινό χωριό, οπότε θα χτενίσουμε την περιοχή.
Κάθε δρόμο,
κάθε γειτονιά, κάθε τετράγωνο.
Θα σηκώσετε κάθε πέτρα
μέχρι να τις βρείτε.
Μετά θα τις παρακολουθήσουμε.
-Και θα περιμένουμε. -Τι πράγμα;
Τη στιγμή μας.
Έχεις δει πώς κυνηγάνε τα αιλουροειδή; Έτσι θα το κάνουμε.
Προσεκτικά, επιδέξια, μουλωχτά.
Μη μοστράρεις τα αρχίδια σου στη λεία.
Κράτα τα μικρά, κολλημένα στον κώλο.
Σαν τίγρης.
Στην υγειά του Τόνι που μας έφτιαξε την απίστευτη παέγια.
-Ευχαριστώ. -Ευχαριστούμε!
-Στην υγειά του Τόνι. -Ναι!
-Χαρά μου. -Σ' αγαπώ.
Και στην υγειά σας.
Ευχαριστώ πολύ για το γεύμα. Μόνο σε μαθητικά πάρτι με καλούν.
Μα είναι οχτάχρονα. Θέλουν γαριδάκια, αναψυκτικά…
Κοίτα να δεις! Η Κοράλ ήταν δασκάλα. Έχετε πολλά κοινά.
Αλήθεια;
Βασικά, όχι.
Ιδιαίτερα σε κάτι κοριτσάκια έκανα, ως δεύτερη δουλειά.
Είναι μεγάλη ιστορία.
Δεν μας λέτε ιστορίες σας,
ούτε μεγάλες ούτε μικρές.
Πώς καταλήξατε ζαχαροπλάστισσες στη μέση της ερήμου;
Έτυχε.
Θέλαμε μια νέα ζωή.
-Ποιος δεν θέλει; -Έτσι.
Φυσικά.
Εγώ πάω για ύπνο και βρομάω βενζίνη.
Είναι αηδία. Αλλά δύσκολα τα αφήνεις όλα πίσω.
Πρέπει να 'σαι λίγο ανεύθυνος. Κι εμείς είμαστε.
Καθόλου.
Εσύ τι έκανες, Τζίνα;
Λίγο απ' όλα, έτσι;
Βλέπετε τι εννοώ; Βαραίνει η ατμόσφαιρα.
Το μυστήριο των κοριτσιών της ερήμου.
Έλα τώρα.
-Σαν ταινία. -Τι λες;
-Έτσι είναι. -Έλα τώρα.
Πάω να δω τη μηλόπιτα.
Γαμώτο.
Εγώ διηύθυνα εταιρεία με απορρυπαντικά.
Απορρυπαντικά, εντομοαπωθητικά, λευκαντικά, τέτοια πράγματα.
Μια μέρα, μετά από μια σύσκεψη με τους υπαλλήλους μου,
πήγα για φαγητό και πέρασα από μια εκκλησία.
Απ' την πρώτη μετάληψη είχα να πάω.
Αλλά εκείνη τη μέρα μπήκα μέσα. Κι έκατσα στην πρώτη σειρά.
Ξαφνικά, κοίταξα ψηλά
κι είδα τον Χριστό να με κοιτάζει.
Και, δεν ξέρω, κάτι ένιωσα…
Ένιωσα ότι μου μιλούσε.
-Ο Χριστός; -Ναι.
Και τι σου είπε;
Μου είπε "Κοπελιά, είσαι τόσο δυστυχισμένη σ' αυτήν την εταιρεία,
όλο σε συσκέψεις, όλο να λανσάρεις γελοία προϊόντα.
Το μόνο που θες είναι να τελειώσουν όλα". Καταλάβατε;
Ένιωθα σαν να μου έλεγε
"Κοράλ,
φύγε".
Οπότε,
έφυγα απ' την πόλη.
Και να με.
Μην πας κόντρα στον Θεό όταν σου μιλάει.
Σειρά σου, Γουέντι.
-Πες τους για όταν ήσουν αεροσυνοδός. -Όχι!
-Ναι. -Αλλά άσ' το.
Δεν τρως μηλόπιτα χωρίς Schnapps μήλο.
Σφηνάκια!
Κοράλ.
Τι στον διάολο κάνεις;
Τους περνάς για ηλίθιους ή για αγνώστους που θα παρασύρεις;
Που θα τους λες ό,τι σου κατέβει;
Τι ήταν όλα αυτά που είπες για τον Θεό;
Κι ότι είμαι αεροσυνοδός;
Πού είναι το αστείο; Δεν θα λες ψέματα στην κοπέλα μου.
Γουέντι, σου κάνω χάρη.
Ορίστε;
Τι χάρη;
Μήπως ότι την καθησυχάζω με μια ωραία, μέτρια ιστορία,
για να μη σε ρωτήσει ποτέ για το παρελθόν σου;
Αν θέλουμε να τους πούμε την αλήθεια;
Όχι τώρα, αλλά κάποια στιγμή.
Θες να πεις την αλήθεια στον Τόνι;
Ότι πλήρωναν να σε κατουρήσουν κι ότι το μωρό είναι ενός πελάτη;
Κι εσύ θα της πεις ότι σε έδεναν για να ανοίξει ο κώλος σου;
Αυτήν την αλήθεια θέλετε να πείτε;
Θέλω να πω ότι μας απήγαγαν.
Ότι ήταν μαρτύριο και το σκάσαμε. Πού είναι το κακό;
Προσπάθησα να πω την αλήθεια στον Τόνι μετά την πρόταση,
αλλά δεν μπορώ.
Ούτε να δεχτώ μπορώ.
Νιώθω ότι εξαπατώ την αγάπη της ζωής μου.
Κορίτσια,
αν μιλήσετε για το σκατένιο παρελθόν μας,
θα τα καταστρέψετε όλα.
Θα γεμίσετε σαπίλα τις νέες ζωές σας.
Θα αμαυρωθούν όλα. Τα φιλιά, τα πρωινά, οι αγκαλιές…
Δεν το καταλαβαίνετε;
Θα ανταλλάξετε την αγάπη με κάτι άλλο.
Με οίκτο,
αμφιβολίες, συμπόνια.
Τώρα βλέπουν τη Γουέντι και την Τζίνα.
Αν αποκαλύψετε το φρικαλέο παρελθόν μας, πώς θα σας βλέπουν;
Δεν θα σας ξαναδούν ποτέ με τον ίδιο τρόπο.
Ο φόβος που νιώσαμε δεν θα φύγει ποτέ.
Τον νιώθω κάθε βράδυ.
Δεν μ' αφήνει να κοιμηθώ.
Δεν μπορώ να αναπνεύσω. Ούτε να κουνηθώ.
Δεν νομίζετε ότι σας αξίζει
να μην είναι πια εκεί όταν ξυπνάτε το πρωί;
Έτσι;
Κι ότι πυροβολούσαμε, κλέβαμε φορτηγά
και θάβαμε εκτελεστές ζωντανούς… Ας μην τα πούμε.
Κυρίως, γιατί ίσως σκεφτούν
ότι θα εμφανιστούν μια μέρα οι δολοφόνοι πυροβολώντας,
γυρεύοντας τα λεφτά τους…
Επινοήστε ό,τι ιστορία θέλετε, αλλά να 'ναι ωραία.
Και διασκεδαστική.
Για να μη σας θυμίζουν μια ζωή τα παλιά.
Έτσι;
Αν δεν τις βρείτε σε απομονωμένο μέρος, δεν ανοίγετε πυρ.
Το λέτε σ' εμάς.
Μη σκοτώσετε μία και το σκάσουν οι άλλες δύο.
Θα σκοτώσουμε και τις τρεις,
ταυτόχρονα και χωρίς μάρτυρες.
Ας κλείσουμε μια για πάντα την πληγή…
αδερφέ.
Εκείνη η αγκαλιά
με έπεισε ότι σκοπός της ζωής μου ήταν να τις βρω και να τις σκοτώσω.
Αλλά ήταν ο σκοπός της ζωής άλλου.
Ήμουν σαν στρατιώτης του Γ' Ράιχ που πιστεύει περήφανα,
με απέραντες δικαιολογίες, ότι κάνει το σωστό.
Αλλά μόνο επειδή του επιβλήθηκε κοινή λογική άλλου.
Περνούσα πιο πολύ χρόνο στον αέρα παρά στο έδαφος.
Πετούσα συχνά από Μπουένος Άιρες προς Λίμα,
Μπογκοτά, Χιλή. Συχνά στη Χιλή.
Και σε κούρασε αυτή η ζωή;
Το κουμπί με κούρασε.
"Δεσποινίς, ένα μαξιλάρι". "Δεσποινίς, μια κουβέρτα".
Ο κόσμος είναι λίγο αφόρητος.
Με κούρασε αυτό
κι η αναθεματισμένη επίδειξη ασφάλειας πριν απ' την πτήση.
Εγώ τη βρίσκω πολύ σέξι.
Κάν' τη, σε παρακαλώ.
Θέλω να τη δω.
-Κι εγώ. -Έλα!
-Κι εγώ. Έλα, κάν' την. -Κάν' την.
Κάν' την!
Πάμε!
Λοιπόν…
Κυρίες και κύριοι…
το αεροσκάφος διαθέτει τέσσερις εξόδους
και δύο εξόδους κινδύνου.
Δύο πίσω,
δύο μπροστά και δύο στα φτερά.
Αν αποσυμπιεστεί η καμπίνα,
κρατηθείτε γερά απ' την αεροσυνοδό.
Τζίνα, σειρά σου. Τι δουλειά έκανες;
Μια συνηθισμένη.
Χόρευα σε μια ντίσκο. Παραιτήθηκα, γιατί το αφεντικό ήταν ανώμαλος.
Η ζωή μου δεν ήταν λαμπερή.
Δεν ταξίδεψα στην άλλη άκρη.
Μα μιλούσα στον Χριστό.
Πολύ.
Του ζήτησα πολλά, αλλά…
δεν απάντησε ποτέ.
Αποφάσισα να φύγω από εκείνη την κόλαση.
Δεν άντεχα να δουλεύω ως το πρωί,
να πίνω όταν δεν ήθελα,
να χαμογελάω όταν δεν ήθελα, καταλάβατε;
Να ανέχομαι εκείνους τους αηδιαστικούς λεχρίτες,
που πίστευαν πως είχαν το δικαίωμα,
πως μπορούσαν να σου κάνουν ό,τι ήθελαν,
επειδή ήσουν εκεί και χόρευες
και τραγουδούσες με τα άλλα κορίτσια…
λες κι αυτό σ' έκανε χαρούμενη.
Αυτό.
Στις αρχές κάθε μήνα,
που ο Ρομέο ήξερε ότι οι πελάτες είχαν πληρωθεί κι είχαν λεφτά,
σχεδίαζε μια ειδική εκδήλωση, μια παράσταση των κοριτσιών του.
Άνοιγαν οι πόρτες την καθορισμένη ώρα και το σόου ξεκινούσε.
Μια φορά, μας έβαλε να τραγουδήσουμε λες κι ήμασταν σχολική χορωδία.
Αναρωτήθηκα αν ήταν για να μας εξευτελίσει
ή για να καυλώσουν πιο πολύ οι πελάτες
με τη φαντασίωση ότι πηδάνε κορίτσια της χορωδίας.
Αλλά δεν ήταν αυτό.
Συμμετέχοντας σ' αυτήν τη φάρσα,
λέγαμε στους πελάτες "Είμαστε συνένοχες σ' αυτό το μακάβριο παιχνίδι.
Είμαστε σύμφωνες. Πηδήξτε μας χωρίς ενοχές".
Αυτό το ωραίο, πρόσχαρο καλωσόρισμα
δεν μπορούσε να είναι προοίμιο βραδινού ομαδικού βιασμού.
Μετρούσες τις μέρες στη στενή;
Δεν είναι μέρες. Οι δουλειές μου είναι.
Τα διαφορετικά χρώματα;
Για τις διάφορες χώρες.
Κόκκινο για Κολομβιανούς, πράσινο για Μεξικανούς και μπλε…
για όσους δεν έμαθα από πού ήταν.
Αν δεν σε πειράζει, γυρνάς απ' την άλλη;
Γιατί;
Γιατί άλλο είναι να κοιτάς τα τατουάζ μου
κι άλλο να κοιτάς τον πούτσο μου.
Ξέρω την αδυναμία σου, αδερφέ.
Άντε! Γύρνα!
Τι υπονοείς;
Δεν υπονοώ τίποτα. Το σέβομαι.
Είμαι εκτελεστής του 21ου αιώνα.
Ξέρω κόσμο.
Αγόρια που γουστάρουν αγόρια. Κορίτσια που γλείφουν κορίτσια.
Δεν τρέχει μία.
Απλώς εγώ δεν είμαι έτσι.
Κι αν ήμουν,
εσύ είσαι το αγόρι του αφεντικού.
Κάνεις λάθος και φέρεσαι σαν εξυπνάκιας.
Είδα πώς σου άρπαξε το χεράκι.
Κι εσύ ήσουν χαρούμενος, γαλήνιος,
τόσο ερωτευμένος.
Μένεις στο σπίτι του.
Του μαγειρεύεις.
Παίρνεις τις κόρες του απ' το σχολείο.
Πήγες να του κλέψεις τα λεφτά και σε συγχώρεσε.
Και τέτοια προδοσία
μόνο λόγω έρωτα συγχωρείται.
Να σου ξεκαθαρίσω δυο πράγματα.
Ο Ρομέο μπορεί να 'ναι οικογένεια,
αδερφός μου,
αλλά ούτε τον πηδάω ούτε με πηδάει.
Κι ούτε πρόκειται να συμβεί ποτέ.
Δεύτερον,
είσαι εδώ για να σκοτώσεις τις σκύλες,
όχι για να τριγυρνάς τσίτσιδος με τις μαλακισμένες χαλκομανίες,
να μου δείχνεις τον πούτσο σου ή να κουτσομπολεύεις τη ζωή μου.
Οπότε, βούλωσε το στόμα,
αλλιώς θα σου βγάλω τη γλώσσα με τανάλια
για να τελειώσεις τη δουλειά σιωπηλά.
Κατάλαβες;
Κατάλαβα.
Θα σου πω μόνο κάτι τελευταίο.
Και μετά θα το βουλώσω.
Δεν σε εμπιστεύομαι.
Είσαι απ' τα καθάρματα
που σήμερα με καλύπτουν
κι αύριο μου κλέβουν γυναίκα και λεφτά.
Όπως έκανες στον Ρομέο.
Σ' αυτήν τη δουλειά,
αν προδώσεις μια φορά,
είσαι για πάντα προδότης.
-Κι άλλες μαργαρίτες; -Ναι.
Εμείς πάμε για ύπνο.
-Όχι. -Ναι.
Δεν μπορώ να μείνω άλλο ξύπνια. Πονάνε κι οι αστράγαλοί μου.
Αλλά εσείς να διασκεδάσετε.
-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.
Εμείς…
Ναι, έτσι; Θα…
-Ναι. -Εντάξει.
Καλά να περάσετε. Μην καθαρίσεις. Αύριο, μαζί.
-Καλή διασκέδαση. -Γεια.
-Γεια σας, παιδιά. -Γεια.
Το έβαλαν στα πόδια.
Αυτό θα πει έρωτας.
Ναι.
Μην ανησυχείτε για τον μπάρμαν, δεσποινίς.
-Το μπαρ θα μείνει ανοιχτό όλη νύχτα. -Ευχαριστώ.
Άκου, Πάου.
Σε πειράζει να το συνεχίσουμε κάποια άλλη βραδιά;
Ήπια τόσες μαργαρίτες και τόσα σφηνάκια, που είμαι λίγο…
Ναι.
Κανένα πρόβλημα.
Είμαι κι εγώ λίγο ζαλισμένος. Κι έχω πρωινό ξύπνημα αύριο.
-Ευχαριστώ. -Σιγά…
Λοιπόν.
Αύριο, όταν θα κάνω το μάθημα με πονοκέφαλο,
θα σκέφτομαι τη ζαχαροπλάστισσα που μιλά με τον Θεό.
Εντάξει.
Γεια.
Είχα μια επιχείρηση,
υπέροχες φίλες
κι ένα σπίτι όπου κάθε βράδυ κάναμε φοβερά τραπέζια.
Είχα κάποιον που μ' άρεσε, μ' έκανε να γελώ.
Ο Πάου ίσως γινόταν σύντροφός μου.
Αλλά αντί να του πω να μείνει μαζί μου το βράδυ,
τον έδιωξα.
Κι άρχισα να θυμάμαι όλες τις δυστυχίες της ζωής μου,
να τις επαναλαμβάνω στο μυαλό σαν ταινία σε λούπα.
Χαιρόμουν με τις σκηνές εξευτελισμού,
λες κι ήθελα να με πληγώσω που δεν ζούσα.
Που δεν κοιμόμουν.
Που δεν έβγαινα ραντεβού με έναν γοητευτικό τύπο.
Που κορόιδευα τις φίλες μου ότι είχα έξι μήνες να πάρω ναρκωτικά.
Ξαναζούσα κάθε επεισόδιο.
Ώστε είναι μπάτσελορ αυτό, έτσι;
Τι θέλετε; Ένα στριπτίζ για όλους;
Μια ιδιωτική συνεδρία για τον γαμπρό;
Ξέρεις τι είναι το μπουκάκε;
Ξαναζούσα τις αθλιότητες,
την ατέλειωτη λίστα πραγμάτων που σιχαινόμουν σ' εμένα,
για να προκαλέσω πόνο κι άγχος.
Και τότε,
τα ναρκωτικά ήταν η αναγκαία απόδραση.
Γιατί καθαρίζεις;
Δεν είχα ύπνο.
Πολλά σφηνάκια.
Σαν βάρκα κουνούσε το κρεβάτι.
Ο Πάου έφυγε;
Είναι καλός.
Ναι. Είναι ένας άγγελος.
Αλλά ήθελα να μείνω μόνη.
Είσαι καλά;
Πώς πάει με την Γκρέτα;
Ωραία. Μ' αρέσει. Πολύ.
Μ' αρέσει πολύ.
-Σ' αρέσει, έτσι; -Ναι.
Ναι, δεν…
Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Έχει κάτι…
Είναι πολύ τρυφερή.
Ήρθε με το ποδήλατο μες στην έξαψη για να μου πει…
Εκείνη τη στιγμή,
ενώ ήμουν μαστουρωμένη κι άκουγα τη Γουέντι,
είχα μια επιφοίτηση.
Κατάλαβα ποιο ήταν το πρόβλημα,
γιατί δεν ήμουν χαρούμενη όπως οι φίλες μου.
Μας χώριζε μια γραμμή.
Αλλά ήταν μια μεγάλη και ποικίλη γραμμή,
που αποτελούνταν απ' όλες τις μαλακίες που είχα πάρει.
Τότε κατάλαβα ότι το θέμα δεν ήταν το κλαμπ ή η αυτοεκτίμηση.
Ήταν ότι ήμουν έξι χρόνια εθισμένη.
Νόμιζα ότι μαστούρωνα για να φύγει ο πόνος,
αλλά ήμουν τόσο εθισμένη, που έψαχνα δικαιολογίες
για να παραμείνω στον φαύλο κύκλο.
Όσο πονούσα, όσο δυσκόλευε η ζωή,
τόσες αφορμές είχα για να παίρνω ηρεμιστικά,
κοκαΐνη, όπιο… Γι' αυτό δεν μπορούσα να ευτυχήσω.
Γι' αυτό έδιωξα τον Πάου αντί να χορέψω μαζί του.
Γιατί ήθελα να μαστουρώσω.
Και καλύτερα να το κάνω μόνη.
Τι ωραία, Γουέντι! Χαίρομαι για σένα.
Αλήθεια.
Σ' ευχαριστώ.
Κι εσύ;
Έξι μήνες καθαρή, ρε φίλε!
Είμαι πολύ περήφανη, Κοράλ.
Πολύ περήφανη.
Είσαι πολύ δυνατή.
Ξέρεις πόσο με τρέλαινες;
Δεν ήξερα τι να περιμένω. Να σε βρω πνιγμένη στην μπανιέρα
ή νεκρή σε τροχαίο.
Αν έπαιρνες υπερβολική δόση, θα έπρεπε να σου κάνω ένεση.
Ήμουν συνεχώς φοβισμένη
μήπως σου συμβεί κάτι.
Τέλος αυτά.
Τέλος, εντάξει;
Τι είναι;
Ναι.
Τι ναι;
Ναι, θέλω να σε παντρευτώ.
Θέλω να γίνεις πατέρας του παιδιού. Ναι, επιλέγω το δεύτερο σχέδιο.
Εκείνο το βράδυ ήταν η τελευταία ευκαιρία μας
για μια καλύτερη ζωή.
Αλλά δεν το ξέραμε.
Να σου πω.
Πάμε στην παραλία να δούμε την ανατολή;
Την αυγή, η τύχη μας θα άλλαζε ανεπιστρεπτί.
Γιατί δεν έβαλες κι άλλα φασόλια;
Αφού μαγειρεύεις, μαγείρευε για δύο.
Όταν μαγειρεύω εγώ, μαγειρεύω για δύο.
Κατάλαβες;
Ναι.
Γράψε μου τα αγαπημένα φαγητά σου.
Εντάξει;
Αστειεύομαι.
Αν σκέφτεσαι έτσι μια μέρα
και την επόμενη αλλιώς
και το μυαλό σου είναι σαν εκκρεμές,
τι είσαι;
Ακροβάτης.
Ό,τι πεις, φίλε.
Τις έθαψες στο τσιμέντο.
Αλλά μετά τις ξέθαψες.
Έκλεψες τα κέρδη του αφεντικού.
Αλλά μετά πήγες κι έμεινες μαζί του.
Τη μία κάνεις κάτι.
Την άλλη κάνεις το αντίθετο.
Α-κρο-βά-της.
Χέστηκα για τις σκέψεις σου.
Το ξέρω.
Ξέρω, σε κανέναν δεν αρέσει να ακούει για τις ψυχικές ασθένειές του.
Είναι δύσκολο.
Να σου δώσω μια συμβουλή;
Πάρε λίθιο.
Αυτή η δουλειά σε κάνει ασταθή.
Εγώ δεν παίρνω πια.
Εντάξει; Αλλά ξέρω ότι κάνει καλό.
Βλέπεις;
Γελάς! Με απειλείς, μετά γελάς.
Με σημαδεύεις στο κεφάλι σήμερα, μου στέλνεις αίτημα φιλίας αύριο.
Το καταλαβαίνεις; Το βλέπεις;
Ερωτεύεσαι την τσουλίτσα του Ρομέο,
θες να τη σκοτώσεις, αλλά την αφήνεις ελεύθερη.
Και μετά εκείνη σκοτώνει τον μικρό αδερφό σου!
Κι απ' όσα άκουσα, ο Κρίστιαν χρειαζόταν λίθιο, όχι ηρωίνη.
Κι εκείνη τον σκότωσε! Σαν να του έκανε χάρη.
Καριόλη.
Αν ξαναμιλήσεις για μένα ή την οικογένειά μου, θα σου ρίξω.
Αν μου ρίξεις πρώτος, δεν θα προλάβεις να κάνεις τη γραμμή τατουάζ.
Ξέρεις γιατί, ρε μαλάκα;
Γιατί θα στείλω τις φωτογραφίες των διαβατηρίων σου σε φίλους,
ώστε αν συμβεί αυτό, να μη φύγεις ζωντανός απ' την Ισπανία.
Γιατί ξηγιέσαι έτσι;
Πλάκα έκανα.
Δεν έχεις καθόλου χιούμορ.
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη