BİR NETFLIX DİZİSİ
O üç kaltak bize savaş açtı, onları ortadan kaldırmaya mecburuz.
İtibarımızı geri kazanmalıyız.
Paramızı da geri almalıyız.
O yüzden size yeni elemanımı tanıştırayım.
Darwin.
Medellín'de, Ciudad Juárez'de, Sinaloa'da çalışmış bir profesyonel.
Oralarda suç hayatı sürdürebilmek için işinizin uzmanı olmak zorundasınız.
İşi o ve Moisés yapacak.
Siz de onlara destek olacaksınız.
İş çok basit.
Gina annesini arama hatasına düştü çünkü cesaretleri yerine geldi.
Aradan altı ay geçti, artık normal hayata geçiyorlar.
Wendy!
-İnsene. -Geliyorum.
-Selam. -Kız arkadaşımdan ayrıldım.
Ne?
Öyle devam edemedim. Delirecektim, yapamadım.
Ona yalan söylüyormuş gibi hissettim.
Kimseye yalan söylemiyorsun. Aramızda hiçbir şey olmadı.
Evet ama seni ondan çok düşünüyorum. Sürekli aklımda sen varsın.
Uyanıyorum, aklımda sen varsın. İşe gidiyorum, sen varsın.
Yatağa giriyorum, yine aklımdasın. Saatlerce uyuyamıyorum.
Hayallerimde sen varsın. Motora binip yollara düşüyoruz.
-Nereye gidiyoruz? -Neresi olursa.
Madrid'e, dağlara… Helikoptere bile biniyoruz.
-Helikoptere mi? -Evet, helikoptere.
Öpüştüğümüzde ne hissedeceğimi bilmiyorum.
Gerçi belki de hiç öpüşmeyiz, bilmiyorum…
Ama demek istediğim…
Aramızdaki şey yürür mü yürümez mi, bilmiyorum.
Ama sanırım sana âşığım.
Deliler gibi.
Peki…
Gina'nın kullandığı telefon kulübesi.
Yakınlarda bir kasabada olmalılar. Etrafı arayacağız.
Her sokağı, her mahalleyi, her meydanı.
Onları bulana kadar her yeri didik didik edeceksiniz.
Sonra yerleşip onları izleyeceğiz ve bekleyeceğiz.
-Neyi bekleyeceğiz? -Doğru anı.
Büyük kediler nasıl avlanır, bilir misin? Biz de öyle yapacağız.
Dikkat kesilerek, kurnazca, usul usul.
Avın üstüne zamansız atlamanın âlemi yok.
Pusu kurup ağırdan alacağız.
Aynı bir kaplan gibi.
Bize bu enfes paella'yı yaptığı için Toni'ye kadeh kaldıralım.
-Ellerine sağlık. -Evet.
-Toni'ye. -Evet, Toni'ye.
-Afiyet olsun. -Aşkım.
Siz kızlara da davetiniz için teşekkürler.
Gittiğim tek parti sekiz yaşındaki öğrencilerimin.
Cips, gazoz filan seviyorlar.
Şansa bak, Coral da öğretmendi. Ne çok ortak noktanız var.
Öyle mi?
Tam sayılmaz.
Birkaç kıza ek iş olarak özel ders vermiştim.
Uzun hikâye.
Uzun ya da kısa, kendinizle ilgili hiç konuşmuyorsunuz.
Üç pastacı nasıl oldu da bu çölün ortasına geldiniz?
Oluverdi işte. Yeni bir hayat istedik.
-Kim istemez? -Evet.
Aynen öyle.
Üstümde benzin kokusuyla uyuyorum. İğrenç bir şey.
Ama gitmek de çok zor.
Biraz pervasız olmak lazım. Biz de tam öyleyiz.
Yok canım.
Sen ne iş yapıyordun Gina?
Yapmadığım iş kalmadı diyelim.
İşte, gördünüz mü? Ortam bir anda geriliverdi.
Çöl kızlarının gizemi.
Hadi ama…
-Film gibi. -Evet.
-Cidden! -Yapma.
Ben elmalı turtaya bakayım.
Vay be.
Bir deterjan şirketinin başındaydım.
Deterjan, böcek kovucu, çamaşır suyu, falan filan…
Derken bir gün, çalışanlarımla bir toplantıdan sonra
öğle arasında bir kilisenin önünden geçtim.
İlk komünyonumdan beri kiliseye gitmemiştim.
Ama o gün içeri girdim. Girip en ön sıraya oturdum.
Kafamı birden yukarı kaldırdım ve İsa'nın bana baktığını gördüm.
Bir an sanki…
Sanki benimle konuşuyordu.
-İsa mı? -Evet.
Ne diyordu?
"Burada, bu şirkette çok ama çok mutsuzsun" diyordu.
"Sürekli toplantılarda, yeni ürün lansmanlarındasın.
Tek istediğin bunun son bulması."
Sanki bana diyordu ki…
"Coral, git."
Ben de şehirden ayrıldım.
İşte buradayım. Tanrı'nın emrine karşı koyacak hâlim yok.
Ya sen Wendy?
-Hosteslik günlerini anlatsana. -Hayır.
-Evet. -Ama dur.
Elma likörü olmadan elmalı turta yenmez. Shot atmamız lazım.
Coral.
Ne bok yiyorsun sen?
Onları aptal mı sandın?
Palavralar atıp kandırabileceğin yabancılar mı sandın?
-Mami, o Tanrı muhabbeti neydi? -Ya benim hostes olmam?
Ne gülüyorsun? Kız arkadaşıma yalan söyleyemezsin.
Wendy, sana iyilik yapıyorum.
Efendim? Nasıl bir iyilikmiş o?
Geçmişini eşelemesin diye tatlı bir hikâyeyle içini rahatlatıyorum.
Ya gerçeği anlatmak istersek? Şimdi olmasa da bir gün isteyebiliriz.
Toni'ye gerçeği mi anlatacaksın?
Para için üstüne işediklerini, bebeğin müşteriden olduğunu mu?
Götünü genişletmek için seni bağladıklarını mı anlatacaksın?
Anlatmak istediğiniz bu mu? Peki.
Kaçırıldığımızı söyleyeceğim.
Zor olsa da kaçtığımızı söyleyeceğim. Bunda ne var?
Toni teklif ettiğinden beri söylemeye çalışıyorum ama yapamıyorum.
Teklifini de kabul edemiyorum.
Hayatımın aşkını kandırıyorum gibi geliyor.
Kızlar…
O boktan geçmişinizi anlatırsanız her şeyin içine edersiniz.
Yeni hayatlarınızı zehirlersiniz.
Her şey mahvolur. Öpücükler, kahvaltılar, sarılmalar…
Anlamıyor musunuz?
Aşkın yerini başka şeyler alır.
Acıma, şüphe, şefkat…
Şu an size baktıklarında Wendy ve Gina'yı görüyorlar.
Kâbus gibi geçmişlerinizi paylaşınca ne olarak görecekler?
Size asla aynı gözle bakmayacaklar.
Yaşadığımız korku asla dinmeyecek.
O korkuyu her gece hissediyorum. Gözüme uyku girmiyor.
Nefes alamıyorum, hareket edemiyorum.
Sabahları gözlerimizi bu korku olmadan açmayı hak etmiyor muyuz?
Söyleyin.
Silah kullandığımızı, araç soyduğumuzu,
diri diri tetikçi gömdüğümüzü varsın bilmesinler.
Çünkü bir gün o katillerin
silahlarla kapılarına dayanıp paralarını isteyeceğini düşünebilirler.
Ne uydurursanız uydurun. Ama tatlı, eğlenceli bir hikâye olsun.
Ki size her gün bunu hatırlatmasınlar.
Değil mi?
Üçünü bir arada tenhada yakalamazsanız ateş açmayın.
Darwin'le bana haber verin. Birini öldürüp diğer ikisini kaçırmayın.
Üçünü birlikte, aynı anda öldüreceğiz. Tanık olmayacak.
Bu yarayı kapamanın vakti geldi.
Kardeşim benim.
Bana sarıldığı an, kızları öldürmenin hayattaki tek amacım olduğundan emindim.
Ama aslında bu amaç başkasına aitti.
Türlü türlü bahaneler üretip
doğru şeyi yaptığına inanan bir Üçüncü Reich eri gibiydim.
Ama esasında sağduyumu başkasına teslim etmiştim.
Hayatım yerden çok havada geçiyordu.
Buenos Aires'ten Lima'ya, Bogotá'dan Şili'ye uçuyordum.
-Şili'ye çok gittim. -Gezmekten mi sıkıldın?
Zil sesinden sıkıldım.
Bip! "Hanımefendi, yastık." Bip! "Hanımefendi, battaniye."
Bip! İnsanlar bazen hiç çekilmiyor.
Hem ondan sıkıldım
hem de uçuş öncesi güvenlik talimatlarını vermekten.
-Böylece bitti. -Bence o talimatlar çok seksi.
-Yapsana, hadi. -Ben de görmek istiyorum.
-Ben de. -Hadi.
Ben de, hadi.
-Yap! -Yap!
Hadi bakalım.
Başlıyorum…
Hanımlar ve beyler…
Uçağımızda dört çıkış kapısı ve iki acil çıkış bulunmaktadır.
İkisi ön tarafta, ikisi arka tarafta ve iki tanesi de kanatların üzerindedir.
Kabin basıncında bir düşüş yaşanırsa kabin görevlisine tutunun.
Gina, sıra sende. Sen ne iş yapıyordun?
Normal bir işim vardı.
Bir diskoda dans ediyordum. Sahibi sapığın teki olduğu için ayrıldım.
Hayatım pek şaşaalı değildi. Dünyanın dört bir yanına gitmedim.
Ama İsa'yla konuştum. Hem de çok.
Ondan çok şey diledim
ama yanıt alamadım.
Bir gün o cehennemden kaçmaya karar verdim.
Sabahlara kadar çalışmaya,
içmek istemediğim zaman içmeye,
gülmek istemediğim zaman gülmeye dayanamıyordum.
Senin üstünde bir hak sahibi olduğunu düşünen,
istediklerini yapabileceklerini sanan o aşağılık heriflere katlanamıyordum.
Böyle düşünmelerinin sebebi de dans ediyor olmandı.
Diğer kızlarla şarkı söylüyordun.
Sanki hayatta hiçbir tasan yokmuş gibi.
Bu kadar.
Romeo, ay başında maaşların ödendiğini, herkesin cebinin dolu olduğunu bilir
ve kızlarına özel bir gösteri düzenletirdi.
Kapılar belirlenen saatte açılır ve gösteri başlardı.
Bir keresinde bize bir kız okul korosu şarkısı söyletmişti.
Başta amacının ya bizi aşağılamak
ya da genç bir kızla yatma fantezisiyle müşterileri azdırmak olduğunu sanmıştım.
Ama sebep başkaydı.
Böylece biz de buna ortak oluyorduk.
Müşterilere bir nevi "Biz bu oyunun suç ortağıyız" diyorduk.
"Bizi vicdanınız sızlamadan düzebilirsiniz."
Sanki bu tatlı, neşeli karşılama töreni
her gece yaşanan toplu tecavüzün başlangıcı değilmiş gibi.
Hapiste günleri mi saydın?
Bunlar gün değil. Bitirdiğim işler.
-Renkleri niye farklı? -Ülkesine göre değişiyor.
Kolombiyalılar kırmızı, Meksikalılar yeşil, mavilerse…
Maviler nereli olduklarını bilmediklerim.
Sakıncası yoksa arkanı döner misin?
Neden?
Çünkü dövmelerime bakman başka şey,
sikimi dikizlemen başka şey.
Ben senin derdini anladım kardeşim.
Hadi, dön arkanı.
Sen ne ima ediyorsun?
Hiçbir şey ima etmiyorum. Saygı duyuyorum.
Ben çağdaş bir tetikçiyim. Benim de arkadaşlarım var.
Erkeklerden hoşlanan erkekler, hatun yalayan hatunlar.
Bana dert değil. Ama ben öyle değilim.
Hem olsam bile…
Sonuçta sen patronunkisin.
Hem ukalalık ediyorsun hem yanılıyorsun.
Elini nasıl tuttuğunu gördüm.
Ayakların yerden kesilmişti, mutluydun, deliler gibi âşıktın.
Onun evinde yaşıyorsun.
Yemeğini yapıyorsun. Kızlarını okuldan alıyorsun.
Parasını çalmaya çalışmana rağmen seni affetti.
Böyle bir ihaneti anca aşk unutturur.
İki şeyi açıklığa kavuşturayım.
Romeo benim ailem. Abim.
Ama kimsenin kimseyi siktiği yok ve asla da olmayacak.
İkincisi…
Buraya o üç kaltağı öldürmeye geldin.
O boktan, kofti dövmelerinle çırılçıplak gezinip
bana sikini göstermeye ve hayatımı çekiştirmeye değil.
O çeneni kapa
yoksa kerpetenle dilini söker sana bu işi dilsiz bitirtirim.
Anlaşıldı mı?
Anlaşıldı.
Sana son bir şey söyleyeyim. Sonra susacağım.
Seni gözüm kesmedi.
Öyle adi bir herifsin ki
bugün götümü kollarsın, yarın karımı ve paramı çalarsın.
Romeo'ya yaptığın gibi.
Bizim meslekte bir kere hainlik eden
hep hain bellenir.
-Margarita isteyen? -Alırım.
Aslında biz yatmaya gidiyoruz.
-Yapmayın. -Evet.
Gözlerim kapanıyor ve ayak bileklerim sızlıyor.
Ama siz eğlenmenize bakın.
-İyi geceler. -İyi geceler.
-Biz de… -Evet, değil mi? Biz de…
-Evet. -Tamam.
İyi eğlenceler. Etrafı kalsın, yarın beraber toplarız.
-İyi eğlenceler. -Güle güle.
Hoşça kalın.
-Çil yavrusu gibi kaçıştılar. -C'est l'amour.
Tabii.
Hizmet konusunda endişeniz olmasın.
-Barımız tüm gece açık olacak. -Teşekkürler.
Pau…
Geceye burada nokta koyup sonra devam etsek?
O kadar çok margarita ve elma likörü içtim ve shot yaptım ki…
Evet, tabii. Hiç sorun değil.
Zaten ben de çok içtim. Hem sabah erken kalkmam lazım.
-Sağ ol. -Ne demek.
Peki.
Yarın okulda derse akşamdan kalma biçimde girdiğimde
Tanrı'yla konuşan pastacıyı düşüneceğim.
Peki.
-Görüşürüz. -Görüşürüz.
Bir pastanem, muhteşem arkadaşlarım
ve her akşam yemek düzenlediğimiz bir evim vardı.
Beni güldüren, hoşlandığım biri bile vardı.
Pau'yla beraber olabilirdim.
Ama gece kalmasını istemek yerine onu kapı dışarı etmiştim.
Hayattaki tüm acılarımı hatırlayıp
kafamda tekrar tekrar oynatmaya başladım.
Aşağılandığım anlar bana keyif veriyordu.
Sanki yaşayamadığım, uyuyamadığım için kendime eziyet ediyordum.
Yakışıklı bir adamla gezip tozamadığım için.
Arkadaşlarımı kandırıp altı aydır temiz olduğumu söylediğim için.
Hepsini tekrar yaşadım.
Bekârlığa veda partisi mi?
Ne istersiniz? Hepiniz için striptiz?
Damada özel bir seans?
Bukkake nedir, bilir misin?
Beni kendimden iğrendiren şeyleri, yaşadığım acıları hatırlayarak
kendime acı ve korku veriyordum.
Ve uyuşturucu almak zorunlu bir kaçış hâline geliyordu.
-Niye temizlik yapıyorsun? -Uyku tutmadı.
İçkiyi fazla kaçırdım. Oda etrafımda dönüyordu.
-Pau gitti mi? -Evet.
-Çok tatlı adam. -Evet, çok iyi biri.
Ama yalnız kalmak istedim.
Sen iyi misin?
Greta nasıl?
Harika. Ondan çok hoşlanıyorum.
-Hoşlanıyorsun, değil mi? -Evet.
Evet…
Açıklayamıyorum. Sanki…
Çok hassas biri.
Telaş içinde motoruna atlayıp gelmiş…
Orada kafam bir milyon hâlde Wendy'yi dinlerken bir aydınlanma yaşadım.
Sorunumun ne olduğunu,
niye arkadaşlarım gibi mutlu olamadığımı anladım.
Beni onlardan ayıran bir çizgi vardı.
Kalın ve rengârenk bir çizgi.
Hayatım boyunca aldığım her şeyin oluşturduğu bir çizgi.
İşte o an kafama dank etti. Derdim kulüp ya da özgüven değildi.
Altı yıldır bağımlı olmamdı.
Acıyı dindirmek için kullandığımı sanırken
aslında bağımlılığım öyle güçlüydü ki bu kısır döngüde kalmaya bahane arıyordum.
Acım artıp hayatım zorlaştıkça kendimi uyuşturmaya bahanem oluyordu.
Kokain, afyon, ne bulursam…
O yüzden mutlu olamıyordum.
O yüzden Pau'yla dans etmek yerine ona kapıyı göstermiştim.
Çünkü kafayı bulmak istiyordum ve yalnızken tadı daha iyi çıkıyordu.
Bu harika Wendy. Senin adına çok sevindim.
Çok samimiyim.
Teşekkürler.
Peki sana ne demeli?
Altı aydır temizsin be kızım!
Seninle çok ama çok gurur duyuyorum Coral.
O kadar güçlüsün ki…
Sana öyle kızıyordum ki.
Küvette mi boğulacaksın, araba kazasında mı öleceksin, bilmiyordum.
Ya da aşırı doz alacaktın da iğne mi yapmam gerekecekti?
Başına bir şey gelecek diye korkudan ödüm patlıyordu.
Artık bitti.
Geride kaldı.
Ne oldu?
-Evet. -Neye evet?
Evet, seninle evlenmek istiyorum.
Evet, bu çocuğa babalık etmeni istiyorum. Evet, B planını seçiyorum.
Daha iyi bir hayat kurmak için o gece son şansımızdı.
Ama bunu bilmiyorduk.
Baksana.
Sahilde gün doğumunu izleyelim mi?
Çünkü o gün şafak atarken her şey tamamen değişecekti.
Niye daha fazla yapmadın?
Yemek yapıyorsan iki kişilik yap.
Ben yemek yaparken iki kişilik yapıyorum.
Anladın mı?
Oldu.
Hatta sevdiğin yemekleri de yaz.
Tamam mı?
Sadece takılıyorum.
Bir gün öyle yapıyorsun, bir gün böyle.
Beynin âdeta bir sarkaç.
Nesin sen?
Bir cambaz.
Neyse ne.
O kızları betonun altına gömdün.
Sonra kazıp çıkardın.
Patronunun parasını çaldın.
Sonra gidip yanına taşındın.
Bir gün ak dediğine ertesi gün kara diyorsun.
Cambazsın.
Ne düşündüğün umurunda değil.
Biliyorum.
Kimse kendi ruhsal sorunlarının yüzüne vurulmasını istemez.
Bir tavsiye vereyim mi? Lityum kullan.
Bizimki öyle bir meslek ki insanın dengesini sarsıyor.
Ben artık kullanmıyorum ama bence sana iyi gelir.
Şimdi de gülüyorsun.
Önce tehdit edip sonra gülüyorsun.
Bugün kafama silah dayayıp yarın Facebook'tan eklesen şaşmam.
Farkında mısın?
Romeo'nun orospusuna âşık oldun, onu öldürmek istedin ama vazgeçip saldın.
Ama sonra aynı kadın gelip kardeşini öldürdü.
Bana kalırsa Christian'ın eroin yerine lityuma ihtiyacı varmış.
Kadın öldürerek ona bir iyilik yapmış.
Seni şerefsiz.
Bir daha benim ya da ailemin adını ağzına alırsan seni vururum.
Sen vurmaya kalkışırsan bu kez dövmesini yaptıramazsın.
Neden mi dersin piç herif?
Pasaportlarının fotoğraflarını birkaç arkadaşa gönderdim.
Bir şeye kalkışacak olursan İspanya'dan sağ çıkamazsın.
Niye böyle yapıyorsun?
Altı üstü şakaydı. Espriden hiç anlamıyorsun.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ