EEN NETFLIX-SERIE
Toen ik Wendy zag, ging er een lampje aan in m'n hoofd.
Een klein rood lampje…
…dat steeds intenser en verontrustender werd.
Toen herinnerde ik me alles.
Mijn broer, Namibië, het taxibedrijf dat we zouden opzetten…
…en onze vriendinnetjes. Maar vooral mijn broer.
Het leven dat we bijna hadden…
…dat Wendy en de rest verpestten met een kogel.
We kunnen haar nu wurgen.
Laat mij m'n werk doen en dan vertrekken we.
Waarom maak je me niet los?
Waarom hou je je bek niet?
Wil jij de eer?
Alle medailles voor jou.
Dat lampje wakkerde mijn haaieninstinct aan.
Haaien kunnen zes maanden vredig in een aquarium leven.
Als ze bloed ruiken en in de zee komen, moeten ze doden.
Die krengen.
Ik kan niet op hoge hakken lopen.
Schat, je bent maar 1,46 meter. Als je Rubí's benen had, was het anders.
Je had maar meer vitaminen moeten nemen als kind.
Kom op. -Kom op, liefje. Hou mij vast.
Als de rest het kan, kun jij het ook. Kom.
Kijk niet naar je voeten. Kijk voor je.
Zo. Heel goed. Zo, ja.
Een klein stapje, nog eentje, en dan leunen.
Zo, ja. -Rubí.
Ja?
Heb je kinderen?
Nee, nog niet.
Je bent zo moederlijk.
Ja?
Ik heb ze gevonden.
Moisés, mijn broeder…
…je bent m'n beschermengel. Waar zijn ze?
Ze hebben 'n huis gehuurd naast 'n politiebureau.
Er zijn altijd agenten buiten.
Geen zorgen. Ze komen wel naar buiten. En dan is het gebeurd.
Dan hebben we ze.
Luister naar me.
Kleerkast en de rest mogen geen aandacht trekken.
Deze keer doen we het goed. -Oké.
Hoe gaat het met Darwin?
Stel je 't maar voor. Een huwelijksreis.
Twee mannen in een camper in Almería. Meer kun je niet wensen.
Geweldig.
Oké meiden, dit is de tweede ademautomaat.
Die moet goed vastzitten.
En de slang aan de inflator.
Oké.
Oké, dit kunnen jullie.
Oké.
Gina.
Laatst leek het niet het juiste moment…
…maar ik pieker ergens over en ik moet je iets vragen.
Waarover?
De vader van de baby.
Wat wil je weten?
Weet hij dat je zwanger bent?
Ja, natuurlijk.
Ik heb het verteld, maar hij was niet enthousiast.
Juist.
Hé.
Ik ontmoette hem op het werk.
En het werd afgekeurd om daar zwanger te raken.
Vanwege het dansen en zo. Met een dikke buik…
O, ja. -Snap je?
Natuurlijk.
Ben je opnieuw begonnen voor de baby?
Ja.
Toni.
Bedek het.
Ik kom eraan.
Oké.
Toen besefte ik dat m'n baby de oorzaak van alles was.
Die gaf me de moed om een slecht leven te ontvluchten.
Die gaf ons drieën de kracht om tegen onze achtervolgers te vechten.
De kracht om tegen ze in opstand te komen, vrij te zijn.
Na een lange weg waren we er allemaal.
Een nieuw leven. Voeten in het water, mijn familie in het zwembad.
Als mijn baby me het lef niet had gegeven…
…was het anders afgelopen, net als voor veel meiden in de club.
Jongens, het is zover.
Brigitte.
Naar mijn kantoor.
Oké. Ik trek even wat aan en dan kom ik. -Wat trek je aan? Een pak?
Je werkt naakt. Zo praat je ook met je baas.
Kom, schat.
Die bikini is leuk.
Armen omhoog.
Wat ben je opgeblazen.
Je bent zwanger, idioot. -Ik besefte het niet.
Een klant bond me vast. Ik zag hem het condoom niet afdoen.
Voelde je het niet?
Nee. -Je bent een professional.
Je poesje moet gevoelig genoeg zijn…
…om te voelen of je geneukt wordt met een condoom.
Je gezondheid hangt ervan af. -Ik had dit niet verwacht.
Kom, ga zitten. Mijn hemel.
Ik betaal al m'n schulden terug.
Als de baby er is, betaal ik alles. -Wat gebeurt er als het er is?
Moet ik het thuis voeden terwijl jij werkt?
Er kan wel een wiegje op het ronde bed staan.
Nee, schat. Dat kan niet.
Je krijgt een abortus. -Nee, alsjeblieft.
Dat kan niet. Ik ben gelovig. -Kom op, zeg.
De zwangerschap is al ver. Al vijf maanden.
De baby is al groot.
We kunnen dus niet naar de eerstehulp. We doen het hier.
Nee.
Jawel. Hiervoor hebben we beneden een operatiekamer.
Je bent niet het eerste onverantwoordelijke meisje.
Wil je echt de baby van een walgelijke hoerenloper?
Ik ben ontsnapt uit de club om m'n baby te redden.
En daarmee redde mijn baby mij.
Hoe is het, jongens?
Wat zien jullie er formeel uit.
Wil je ook een gebakken ei? -Nee, lieverd. Bedankt.
Graag gedaan, Romeo.
Jullie zijn er al een week.
Wat hebben jullie?
Ze komen amper buiten. Nooit samen.
Ze gaan wel.
Eten, zwemmen, dansen, wat dan ook.
Ze bestellen elke dag eten. Bij 'n Aziatisch restaurant verderop.
Coral gaat het meest uit.
Ze is veranderd, Romeo.
Ze heeft een nieuw kapsel en een fluwelen ooglapje.
Van fluweel?
Ja, bloedrood.
Kreng. Daar heeft ze zelfs een goede smaak in.
Waar gaat ze dan heen? -Taarten brengen naar hun bakkerij.
Hun bakkerij?
Zijn ze nu bakkers?
Een dekmantel om je geld wit te wassen.
Ze bakken taarten en brood…
…en zetten de inkomsten op de bank met jouw geld erbij.
Zo doen ze het. -Ze is zo slim.
Ze heeft gestudeerd. -Haar geniale brein heeft alles gepland.
Het geld dat jullie verdienden aan hun gaten gaat terug naar hen.
Goddelijke gerechtigheid, toch?
Geloven jullie in karma?
Of hoe noem je het?
'Drie voortvluchtige krengen bestelen hun pooier.'
Daarom maken we ze af.
Ik mag die vent wel.
Ik zou dat huis binnengaan en ze alle drie doodschieten.
En als die andere meid er is, of die twee kerels…
…zes kogels. Naar de hel ermee.
Wil je ze 20 meter van de politie afslachten?
Dat is dom.
Weet je hoe dit heet?
Een geluiddemper.
Weet je waar die voor is? Om geluid te dempen. Anders heette hij niet zo.
Zo wanhopig zijn we niet. We wachten tien dagen.
Kijken of karma aan onze kant staat en ze met z'n drieën uitgaan.
Waar ga je heen?
Winkelen.
Wat is dit? -Ik zet een camera in hun huis.
Zet je helm af.
Ga je naar de bakkers?
Ja.
Je was respectloos, zeiden ze. -Ik?
Elke keer als je eten brengt, loer je naar ze.
Je doet bijdehand. -Nee, helemaal niet. Ik…
Liegen ze dan? -Ik breng alleen…
Vast niet, maar…
Luister.
Elke keer als je een bestelling brengt, glimlach je naar hen.
Oké. -Dan ben je beleefd.
Kijk niet naar hun tieten.
En een cadeautje. Elke dag een cadeau.
Wat heb je? Een sleutelhanger?
We krijgen niks. -Wat een slechte bezorging.
Misschien kan ik helpen.
Neem dit.
Geen woord tegen de meiden.
Oké.
Ik wil een van hen verleiden en ik wil niet dat ze erachter komt.
Succes ermee.
Oké. Ga maar.
Een schouderklopje en een cadeautje. -Het is geen cadeau.
Daarmee kijken we wanneer ze weggaan.
Wat gebeurt er als we ze doden?
Wat doet de politie als ze die camera vinden?
Ze gaan naar die bezorger. Wat zegt die?
Een idioot gaf dat ding aan hem. Wat doen ze dan?
Ze traceren elke telefoon die in de buurt was.
Wat gebeurt er als ze beseffen dat een daarvan dagelijks naar Tenerife belde…
…naar de pooier aan wie ze zes maanden geleden ontsnapten?
Je brengt me in gevaar, lul.
Wat doe je, verdomme?
Oké.
Laat die jongen gaan.
Nee. Ik laat hem niet gaan. Hij heeft onze gezichten gezien.
En hij denkt dat we gek zijn.
Ja, toch? -Nee.
Normale mannen. Toeristen. -Prima. Ga maar.
Verroer je niet. Hij is Moisés, ik ben Darwin. Geen toeristen.
Huurmoordenaars van Club Las Novias in Tenerife.
We komen die bakkers vermoorden. Ze waren ooit hoeren, maar ze vluchtten.
En ze hebben zijn broertje doodgeschoten.
Christian, toch? Moge hij rusten in vrede.
Nu mag je gaan.
Maar hij zei dat ik kon gaan.
Nu kan dat niet meer.
Doe me geen pijn.
Hé.
Heb je m'n glassnijder gezien?
Hier is hij.
Kijk nou. Hier lag hij.
Waarom ben je geen Chinees?
Wat? -Je werkt in 'n Aziatisch restaurant.
O, ja.
Nou?
De eigenaars zijn oud en ze hebben maar één zoon.
Ik help ze vaak omdat ik alle dorpjes aan de kust goed ken, dus…
Maar je wilt Chinees zijn. -Nee.
Ja.
Weet ik niet.
Boeit me niet.
Kom hier.
Nee, alsjeblieft.
Nee. Nee, alsjeblieft.
Alsjeblieft. -Steek je hoofd erin.
Ik zeg niks.
Ik ga wel gewoon weg. Ik vertel het niemand.
Je stopt je kop erin, of ik doe het.
Zonder je lichaam.
Voorzichtig. Zo.
Langzaam.
Een sjaaltje van aluminiumfolie…
…zodat de straling niet lekt.
Die mag mij niet bereiken.
Wat heb je liever…
…medium of hoog?
Ik ben nooit respectloos… -Hoog, dus.
Vertel me alles wat er gebeurt, precies zoals het is.
Het brandt.
En verder?
Het brandt. Alsjeblieft.
Wat heb je gedaan?
Het duurt 34 seconden voor een hoofd explodeert in een magnetron.
Op hoog.
Hebben we ontvetter? -Wat voor hersenloze lul ben jij?
Je hebt z'n hoofd gekookt.
Waarom martel je hem? Hij heeft niks misdaan.
Om hem te doden.
Wat boeit het hoe ik het doe?
Jij had hem doodgeschoten. Dan was hij ook dood.
Het verschil tussen jou en mij is dat ik geniet van wat ik doe.
Ik ben een artiest.
Een kunstenaar met de dood.
Je moet ervan genieten. Anders ga je ten onder aan dit werk.
Dat heb ik al eens gezegd.
Toen wist ik dat ik de verliezer was in dit verhaal.
Ik ga mee. -Ja.
Pak aan.
Ik deed het om mijn broer te redden.
Nu redde ik dat stuk stront dat het niet verdiende.
Dus ik was niet eens waar ik was aan het begin van dit verhaal.
Ik was slechter af.
Gaan jullie naar bed? -Ja.
Ik ook.
En Coral ook.
Die nacht, toen ik haar stiekem drugs zag nemen…
…en alleen in een lege kamer zag dansen, besefte ik dat haar leven niet fijn was.
Ik zag mezelf in haar ondergang.
We hadden beiden 'n kloteleven en konden niet ontsnappen.
Dus wij waren de grote losers…
…oog in oog, gescheiden door een scherm.
En naast mijn enorme verlangen om haar te doden…
…voelde ik een immense tederheid jegens haar.
Goedemorgen.
Papa heeft ontbijt voor je.
Heb je koffie gezet? Bedankt.
Leuke ochtendjas. Hé, lieverd.
Dit ziet er super uit.
Er is meer suiker. -Hoeft niet.
Doe er wat in.
Wat is dit, lieverd?
Champagne bij het ontbijt? -Ik mag Toni wel.
Dit is voor jullie zeedoop.
Het weer zaterdag lijkt goed.
Jullie kunnen dit. Een eenvoudige duik, 12 tot 15 meter.
We gaan naar een superplek.
Een scheepswrak 15 mijl van het eiland San Andrès.
Echt waanzinnig.
Dan worden jullie experts. -Ja, meneer.
Ik neem een glas.
Zo mag ik het horen.
Moisés.
Romeo, de meiden gaan weg met een boot. 15 mijl uit de kust, zaterdag.
Alle drie samen.
Geweldig.
Een bloedbad op zee.
Wat een mooi einde.
Ondertiteld door: Jolanda Jongedijk