BİR NETFLIX DİZİSİ
Wendy'yi görünce beynimde bir şimşek çakmıştı.
Küçük, kırmızı bir şimşek.
Giderek daha şiddetli, daha güçlü hâle geliyordu.
Sonra hatırladım.
Kardeşimi, Namibya'yı,
kuracağımız taksi şirketini, bulacağımız sevgilileri…
Ama en çok kardeşimi.
Wendy ve diğerlerinin bir kurşunuyla yitip giden hayallerimizi.
Hemen burada boğazlayalım.
Bırak, işimi yapayım da gidelim.
-Niye beni çözmüyorsun? -Niye çeneni kapamıyorsun?
Övgünün peşinde misin?
Madalya mı taksınlar?
O şimşekle içimdeki köpekbalığı uyanmıştı.
Köpekbalıkları akvaryumda altı ay yaşayabilir.
Ama denize dönüp kan kokusu aldıklarında öldürmeden edemezler.
Kaltaklar.
Topukluyla yürüyemiyorum.
Tatlım, boyun 1,46. Rubí'nin bacakları sende olsa neyse.
Ya da çocukken daha çok vitamin alacaktın.
-Hadi. -Gel canım. Bana tutun.
Biz yapabiliyorsak sen de yaparsın, hadi.
Ayaklarına değil, önüne bak.
Çok güzel, işte böyle.
Böyle bir adım daha at. Bir tane daha. Bana yaslan.
-Rubí? -Efendim?
-Senin çocuğun var mı? -Hayır, henüz yok.
Pek anaçmışsın.
Efendim?
İşte şimdi onları buldum.
Moisés, kardeşim. Aslansın be!
-Neredeler peki? -Karakolun yanında bir ev kiralamışlar.
Kapıda iki polis var ama merak etme. Üçü de er geç çıkacak.
-O zaman elimize düşecekler. -Beni dinle.
Koca Oğlan'la diğerleri dikkat çekmesinler.
-Bu işi doğru yapalım. -Tamam.
Darwin'le durum nasıl?
Nasıl olacak? Balayında gibiyiz.
Almería'yı karavanla dolaşan iki adam. Daha ne isteyelim?
Harika.
Kızlar, bu yedek hava regülatörü. Bunu çok sağlam bağlamanız lazım.
-Hortum da dalış pompasına girecek. -Tamam.
-Güzel, yapın bakalım. -Tamam.
Gina.
Geçen gün pek doğru bir an gibi gelmedi
ama aklıma takılan ve sormak istediğim bir şey var.
Nedir?
Bebeğin babası.
Neyi merak ediyorsun?
-Hamile olduğunu biliyor mu? -Evet, tabii ki.
Ama söylediğimde umduğum kadar sevinmedi.
Anladım.
Bana bak.
Onunla iş yerinde tanıştım.
Çalıştığım yerde hamileliğe iyi gözle bakılmazdı.
Dans filan ettiğimiz için… O koskoca göbekle…
-Evet. -Anlarsın ya?
Evet.
Yeni bir hayata bebek için mi başladın?
Evet.
Toni!
Kapa!
Geliyorum!
Tamam.
İşte o an anladım, her şey bebeğimle başlamıştı.
Bana bu hayattan kaçma cesaretini vermekle kalmamış,
bize peşimizdekilere karşı koymak için gereken gücü vermişti.
Onlara karşı direnip özgür olma umudunu…
Uzun, dolambaçlı bir yoldan sonra yeni bir hayat kurmuştuk.
Ayaklarım suyun içinde, ailem havuzdaydı.
Bebeğim bana Romeo'ya karşı koyma cesaretini vermese
benim de hikâyem de kulüpteki birçok kızınki gibi olurdu.
Millet, vakit geldi.
Brigitte.
Ofisimde görüşelim.
-Tamam, bir şeyler giyip geliyorum. -Ne giyeceksin? Tayyör mü?
Çıplak çalışıyorsun, çıplak konuşabilirsin.
Gel tatlım.
Bikinin çok güzelmiş.
Kollarını kaldır.
Amma şişkinsin.
-Hamile kalmışsın, seni aptal. -Romeo, bilmiyordum.
Bir müşteri elimi kolumu bağladı. Prezervatifi çıkarmış, görmedim.
-Hissetmedin mi? -Hayır.
Sen profesyonelsin.
Profilaktikle sikilip sikilmediğini anlayacak kadar hassas olman gerek.
-Sağlığın buna bağlı. -Yemin ederim, bilmiyordum.
Gel, otur. Hayret bir şey.
Romeo, borcumu ödeyeceğim.
Bebek doğduktan sonra hepsini ödeyeceğim.
Doğunca ne olacak peki? Sen çalışırken ben biberon mu vereceğim?
Yok, yuvarlak yatağın başına bir beşik koyarız.
Hayır tatlım, bunu yapamayız.
-Bebeği aldıracaksın. -Yapmayın, lütfen.
-Yapamam, ben dindarım. -Hadi oradan.
Gebeliğim ilerledi. Beş aylık hamileyim, lütfen.
Bebek çok büyüdü.
O yüzden hastaneye gidemeyiz. Burada halledeceğiz.
Hayır…
Evet, böyle durumlar için aşağıda bir ameliyathane var.
Buradaki ilk sorumsuz kız sen değilsin.
Hem bir zamparadan çocuk mu peydahlayacaksın?
Ben o kulüpten bebeğimi kurtarmak için kaçmıştım.
Ama aynı zamanda bebeğim de beni kurtarmıştı.
Ne haber çocuklar?
Böyle amma resmî görünüyorsunuz.
-Atıştıracak bir şeyler ister misin? -İstemem canım, sağ ol.
Rica ederim Romeo.
Bir haftadır oradasınız. Ne öğrendiniz?
Pek birlikte dışarı çıkmıyorlar.
Yemeğe, yüzmeye, dansa gitmek için er geç çıkacaklar.
Hep komşu kasabadaki Çin lokantasından sipariş veriyorlar.
En çok Coral çıkıyor.
Çok değişmiş Romeo.
Saçını kestirmiş ve kadife bir göz bandı takmış.
-Kadife mi? -Evet, kan kırmızı.
Kaltağa bak. Göz bandı bile sofistike.
-Çıkıp nereye gidiyor? -Pastaneye pasta götürüyor.
Pastane mi? Pastacı mı olmuşlar?
Paranı aklamak için bir paravan.
Pasta ve ekmek yapıp
geliri bankaya teslim ederken miktarı şişiriyorlar.
-Böyle aklıyorlar. -Çok zeki kadın be.
-Sonuçta okul okumuş. -Her şeyi ince ince planlamış.
Onları satarak kazandığınız parayı geri alıyorlar.
Bir nevi ilahi adalet, değil mi?
Karmaya inanır mısınız? Ya da adı her neyse.
Biz ona "pezevenklerinden para çalan üç firari kaltak" diyoruz.
O yüzden hepsini geberteceğiz.
Bu adama bayılıyorum.
Bana kalsa ben o eve girip üçüne de birer tane sıkarım.
Diğer kızla o iki adam da oradaysa altı kurşunla bu iş biter.
Karakolun 20 metre ötesinde katliam mı yapacaksın?
Aptallık.
Bu nedir, bilir misin? Susturucu.
Ne işe yarar? Sesi tamamen susturmaya. Yoksa adına "azaltıcı" denirdi.
Sakin olun, o kadar çaresiz değiliz. 10 gün bekleyelim.
Bakarsınız karma bizden yanadır ve üçü birlikte dışarı çıkarlar.
Nereye gidiyorsun?
Alışverişe.
-Bu da ne lan? -Kızların evine kamera yerleştireceğim.
Kaskını çıkar.
Pastacıların evine mi?
Evet.
-Bir saygısızlık etmişsin. -Ben mi?
Sipariş götürdüğünde baştan aşağı süzüyormuşsun.
-Ukalalık ediyormuşsun. -Hayır, ben…
-Kızlar yalan mı söylüyor? -Ben sadece…
Söylemiyorlardır ama…
Bana bak.
Bundan sonra sipariş götürdüğünde gülümseyeceksin.
-Tamam. -Kibar olacaksın.
Memelerine bakmayacaksın.
Her gün hediye, ikram filan götür.
Neyiniz var? Anahtarlık?
-Eşantiyon vermiyorlar. -Ne boktan şirketmiş.
Dur bakayım.
Al bunu.
-Kızlar bilmesin. -Tamam.
Aralarından birini tavlamaya çalışıyorum, öğrenmesini istemem.
-Umarım tavlarsınız. -Tamam, git bakalım.
-Sırtını sıvazlayıp hediyeyle gönderdin. -O hediye değil.
Ne zaman çıktıklarını öğrenmek için.
Ya onları öldürdüğümüzde ne olacak?
Kedinin içindeki kamerayı bulunca polis ne yapacak?
Kuryeyi bulacaklar. O ne diyecek?
"Aptalın birinden aldım" diyecek. Peki polis ne yapacak?
Yakın zamanda burada bulunan her telefonu araştıracak.
Ya kızların altı ay önce kaçtığı, Tenerife'deki pezevenklerini
her gün arayan bir telefon bulduklarında ne olacak?
Beni tehlikeye attın.
Ne yapıyorsun?
Güzel.
Çocuğu bırak.
Hayır, bir yere bırakamam çünkü yüzlerimizi gördü.
Bizi iki tuhaf tip olarak belledi bile.
-Yalan mı? -Hayır.
-Normal insansınız. Turistsiniz. -Tamam, git.
Otur lan.
Bu Moisés, ben de Darwin. Turist değiliz.
Tenerife'deki Club Las Novias'ın tetikçileriyiz.
Buraya eskiden fahişe olan o üç pastacıyı öldürmeye geldik.
Kaçmakla kalmayıp kardeşinin kafasına sıktılar.
Değil mi Christian?
Huzur içinde yatsın.
Şimdi gidebilirsin.
-Ama gidebileceğimi söyledi. -Artık gidemezsin.
Canımı yakmayın lütfen.
Baksana.
Cam elmasımı gördün mü?
Buldum. İşte buradaymış.
-Niye Çinli değilsin? -Ne?
-Çin lokantasında çalışmıyor musun? -Evet.
Cevap?
Lokantanın sahipleri çok yaşlı ve tek oğulları var.
Sahil kasabalarının hepsini bildiğim için onlara yardım ediyorum…
-Ama Çinli olmak istiyorsun. -Hayır.
Evet.
Bilmiyorum. Fark etmez.
-Gel. -Hayır, lütfen.
Yapmayın, lütfen.
-Yalvarırım. -Kafanı sok.
Tek kelime bile etmem. Beni bırakırsanız kimseye söylemem.
Kafanı ya sen sokarsın ya da vücudundan ayırıp ben sokarım.
Dikkat et. Yavaş ol.
Radyasyon dışarı sızmasın diye boynunu bir güzel folyoyla kaplayalım.
Radyasyon bana bulaşmasın.
Hangi ayar olsun?
Orta mı, yüksek mi?
-Kızlara saygısızlık etmedim… -Yüksek olsun.
Ne hissettiğini tam hissettiğin an söyle.
Yakıyor!
-Başka? -Yakıyor, lütfen!
Ne yaptın sen?
İnsan kafası mikrodalgada 34 saniyede patlıyormuş.
Yüksek ayarda.
-Yağ çözücü var mı? -Sen nasıl bir beyinsizsin lan?
Herifin kafasını pişirmişsin.
Zavallı adama niye işkence ediyorsun?
Öldürdüm işte. Nasıl yaptığım ne fark eder?
Sen olsan kafasına sıkardın. Sonuçta yine ölürdü.
İkimizin arasındaki fark şu.
Ben yaptığım işi seviyorum, bir zanaatkârım.
Ölüm sanatı icra ediyorum.
Yaptığın işten keyif almazsan bu iş seni perişan eder.
Daha önce söylemiştim.
Bu hikâyede kaybedenin ben olduğumu işte o an anladım.
-Varım. -Evet!
İşte bu!
Eskiden bu işi kardeşim için yapıyordum.
Şimdiyse bunu hak etmeyen bir alçağı kurtarmak için.
Yani hikâyenin başındaki hâlimden bile eser kalmamıştı.
Kötüye gitmiştim.
-Yatıyor musunuz? -Evet.
Ben de.
Coral da öyle.
O gece gizli gizli uyuşturucu alışını,
bomboş bir odada dans edişini görünce
hayatının o kadar iyi olmadığını anladım.
Onun çöküşünde kendimi gördüm.
Kaçamadığımız, sefil hayatlarımızla birbirimize bağlanmıştık.
Bu hikâyenin iki kaybedeni olarak…
…aramızdaki ekrana rağmen yüz yüzeydik.
İçimdeki dinmek bilmeyen onu öldürme arzusuna
ona duyduğum şefkat eklenivermişti.
Günaydın, babacık kahvaltı getirdi.
Kahve mi yaptın? Sağ ol.
Sabahlığına bayıldım.
Aşkım, enfes görünüyor.
-İsterseniz şeker var. -Böyle iyi.
Ben alırım.
Aşkım, o ne?
-Kahvaltıda şampanya. -Toni'yi sevdim.
Denizdeki vaftizinizi kutlamak için.
Cumartesi hava açık olacak.
Bence hazırsınız. 12 ila 15 metrelik kısa bir dalış.
Muhteşem bir yere gideceğiz.
San Andrés adasının 15 mil açığında bir gemi enkazı, bayılacaksınız.
-İşte bu, uzman olacaksınız. -Yaşasın.
Bir kadeh alırım.
İşte şimdi oldu.
-Moisés. -Romeo, kızlar denize açılacak.
Cumartesi kıyıdan 15 mil açıkta olacaklar.
-Üçü birlikte. -Bu harika.
Denizde katliam.
Muhteşem bir son.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ