ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Να τες οι καριόλες.
Δείτε πώς πάνε χαρούμενες για σφαγή.
Πρώτο μου φονικό από απόσταση.
Είναι άλλοι δύο άντρες και μια γυναίκα. Θα τους σκοτώσουμε όλους;
-Φυσικά. -Παράπλευρες απώλειες.
Θα κάνουμε το Τρίγωνο των Βερμούδων.
Έξι αγνοούμενοι κι ένα βυθισμένο σκάφος. Δεν θα τους βρουν.
Σταμάτα, μωρό μου. Σταμάτα.
Κορίτσια,
θέλω να σας πω κάτι.
Βασικά, δύο πράγματα.
Το ένα είναι καλό. Το άλλο είναι καλό. Αλλά στενάχωρο.
Ξεκίνα με το καλό.
Είπα το ναι στον Τόνι.
Δέχτηκα, θα παντρευτούμε.
Τι;
Τζίνα!
-Τι ωραία! Χαίρομαι για σένα. -Ευχαριστώ.
Και το στενάχωρο;
Είναι στενάχωρο. Αλλά είναι καλό τελικά.
Αποφασίσαμε να αλλάξουμε σκηνικό.
Θέλουμε να ζήσουμε στο εξωτερικό όταν έρθει το μωρό.
Πού σκοπεύετε να πάτε;
Δεν ξέρω. Στις Φιλιππίνες, στη Ζανζιβάρη…
Όπου κάνουν καταδύσεις, για να βρει δουλειά ο Τόνι.
Με στενοχωρεί μόνο
που δεν θα το δούμε να μεγαλώνει.
Με την Κοράλ.
Νιώθουμε ότι είναι και δικό μας.
Μπορούμε να διαλέξουμε οι τρεις μας όνομα, ναι;
Έτσι, θα έχει κάτι από εσάς.
Θα μου λείψεις, αγάπη.
Υποσχεθείτε μου ότι θα έρχεστε, ναι;
Είστε οι θείες, οι αδερφές μου. Πρέπει να 'στε μαζί μου.
-Υποσχεθείτε το. -Ναι.
Πάμε!
Στην Τζίνα!
Κορίτσια.
Τι κάνουν αυτοί;
-Δεν μας έχουν δει; -Όχι, έρχονται κατά πάνω μας.
Ώρα για ψάρεμα.
Αλλάξτε πορεία!
Γαμημένοι τρελοί!
Φά' τη, γαμημένε τρελέ!
Δεν έδωσα εντολή, γαμώτο! Ποιος έριξε;
Ήθελες να περιμένουμε εντολές;
Τώρα έχουν χρόνο να καλέσουν βοήθεια.
Έλα! Τόνι! Πάμε, Τόνι!
Έλα! Γρήγορα!
Κοράλ!
Βοήθεια!
Τώρα!
Τόνι!
Καλύψτε με!
Είσαι καλά;
Μοϊσές, έλεγξε τους γεμιστήρες.
Ας βυθίσουμε το σκάφος.
-Είσαι καλά; -Ναι.
Πάου.
Αγάπη μου, είσαι καλά;
-Αιμορραγείς. -Δεν είναι τίποτα, μια γρατζουνιά.
Πίεσέ το, εντάξει; Συγγνώμη.
Ο Πάου πέθανε.
Είσαι καλά;
Έλα, αγάπη μου.
Πίεζε την πληγή. Πρέπει να σταματήσουμε την αιμορραγία.
Γύρισαν!
Μα ποιοι είναι αυτοί;
Διακινητές ναρκωτικών που έκαναν λάθος σκάφος; Τι διάολο;
Τι κάνεις;
Δεν θα τους σκοτώσουμε με τόσο κούνημα!
Έκανε κάποια κάτι; Πήρατε στο κλαμπ;
Πήρες την πρώην σου;
-Γιατί να πάρω; -Μίλησες στον Μοϊσές;
Παραλίγο να μου ρίξει στο κεφάλι. Γιατί να πάρω τον μαλάκα;
Εγώ το έκανα.
Πήρα τη μαμά μου τις προάλλες, γιατί ήθελα να φέρω το παιδί μου.
Δεν σκέφτηκα ότι θα εντόπιζαν την κλήση τόσο μακριά. Κούβα είναι.
Φυσικά και την εντόπισαν, Τζίνα.
Φυσικά.
Και ο Πάου είναι νεκρός.
Θα μας σκοτώσουν όλους.
Καταλαβαίνεις;
Παιδιά, πάμε πάλι.
Μονή σειρά, εντάξει;
Συγγνώμη. Δεν ήθελα να το κάνω. Δηλαδή, δεν το σκέφτηκα.
Αυτό είναι το πρόβλημά σου. Δεν σκέφτεσαι! Είσαι ηλίθια!
Γιατί θες να φέρεις το παιδί σου; Για να ορφανέψει σε πέντε λεπτά;
Δεν είναι ηλίθια.
Είναι καριόλα.
Γιατί το λες αυτό, Γουέντι;
Γιατί το λέω;
Έξι μήνες δεν σκέφτηκες να πάρεις τη μαμά σου.
Την πήρες τώρα. Ξέρεις γιατί;
Γιατί δεν σε νοιάζει.
Εσύ θα πας στην άλλη άκρη του κόσμου, εμείς θα μείνουμε εδώ.
Αδιαφορείς που μας βάζεις σε κίνδυνο.
Κι εσύ;
Δεν μας έβαλες ποτέ σε κίνδυνο;
Όπως όταν πήγες να πνιγείς στην πισίνα από υπερβολική δόση.
Ή όταν πήγες στο κλαμπ να πάρεις τα διαβατήρια, μα δεν τα πήρες.
Σνίφαρες γραμμές σαν τρελή. Έτσι δεν είναι;
Τι λέτε; Ποιο κλαμπ; Ποια υπερβολική δόση;
Ποιος πυροβολεί ζαχαροπλάστισσες στη θάλασσα;
Είμαστε θύματα εμπορίου ανθρώπων, Γκρέτα.
Το σκάσαμε από ένα πορνείο.
Παραλίγο να σκοτώσουμε τον νταβατζή. Παραλίγο, όμως.
Του κλέψαμε τέσσερα εκατομμύρια ευρώ. Βασικά, πιο πολλά.
Σκύψτε!
Τόνι, έχουμε κάτι για να αμυνθούμε;
Ψαροντούφεκα. Στο κουτί με τα σύνεργα.
Θα κόψουμε τα καλώδια, θα 'ναι σαν βέλη.
Ναι. Και τις φωτοβολίδες.
Αγάπη μου.
Λυπάμαι πολύ, αγάπη μου.
Αλήθεια. Συγχώρεσέ με.
Δεν με νοιάζουν όσα δεν μου είπες.
Δεν ήθελα να μάθω.
Με νοιάζει μόνο να καταφέρουμε να βγούμε ζωντανοί.
Γιατί το δεύτερο σχέδιο ήταν το καλύτερο που έκανα στη ζωή μου.
Γιατί γυρνάμε;
Θα τους εμβολίσουμε και θα τους αναποδογυρίσουμε.
Γυρνάνε. Θα μας εμβολίσουν.
Ο ηλίθιος θέλει να παίξει συγκρουόμενα.
Χουάν, δεξιά! Μοϊσές, ανοίξου!
Κάνουν γρήγορους ελιγμούς.
Ρίξε στον γέρο που 'ναι στο πηδάλιο.
Τόνι! Πήγαινε προς την ακτή.
Όχι! Τόνι!
Όχι!
Αγάπη μου. Σε παρακαλώ.
Για κάνε να σηκωθείς τώρα, κάθαρμα!
Αγάπη μου!
Σε παρακαλώ, αγάπη μου. Πάρε ανάσα.
Όχι, σε παρακαλώ…
Σε παρακαλώ, αγάπη μου. Πάρε ανάσα!
Σε παρακαλώ! Αγάπη μου!
Ενώ προσπαθούσα μάταια να σώσω τη ζωή του Τόνι,
σκέφτηκα ότι το σώμα του είναι νεκρό, μα η ψυχή όχι ακόμα.
Θυμήθηκα τι έλεγε η γιαγιά μου. Όταν πεθαίνει κάποιος,
μένει για λίγο κοντά μας, για να μας δώσει τη δύναμη που ίσως δεν έχουμε.
Κι εκείνη τη στιγμή,
ήξερα τι έπρεπε να κάνω.
Τζίνα! Τζίνα, γύρνα πίσω!
Τι κάνεις;
Έχουμε τραυματία!
Έριξα ήδη στο κεφάλι στον έναν. Βοήθησέ με να το γεμίσω.
Μην το ρισκάρεις άλλο.
Πρέπει να ρίξω στο κεφάλι του Ρομέο.
Γέμισέ το.
Κοράλ.
Σταμάτα.
Είναι ήδη νεκρός.
Αυτό είναι του πετρελαίου! Θα μας βάλεις φωτιά, Σφίχτερμαν! Γαμώτο!
Ρίξ' του νερό!
Πάμε!
Ρίξ' του νερό!
-Τζίνα! -Όχι!
Τέλος παιχνιδιού για τη χοντρούλα!
Όχι!
Κλείσε την πόρτα, Γκρέτα!
Τζίνα!
Μην ανησυχείς, το μωρό είναι καλά.
Αγάπη μου,
πρέπει να κρατηθείς.
-Κρατήσου. -Ναι.
-Στη μηχανή, Ρομέο. Εκεί ρίξε. -Σωστά!
Μας πλησιάζουν!
Τώρα!
Τι συμβαίνει;
Όχι! Στάσου! Πίεσέ το.
Κάτσε να δω.
Είναι διαμπερές. Μην ανησυχείς. Τον καριόλη!
Γυρνάνε.
Έχουμε μόνο μία ευκαιρία. Βουτάμε και κάνουμε επίθεση απ' το νερό.
-Ναι. -Ναι.
Στάσου. Πίεσέ το.
Περίμενε εδώ. Ηρέμησε.
Να τα.
Γιατί παίζουν μουσική;
Παίζουν μαζί μας.
Εντάξει, ας παίξουμε.
Μη ρίξετε αν δεν δείτε κίνηση.
Μέχρι τότε, απόλυτη ησυχία, εντάξει;
Μες στη σιωπή,
με τη μυρωδιά από μπαρούτι, βενζίνη, αίμα και νιτρικό κάλιο,
φοβήθηκα για το μωρό.
Όπως όταν έμαθα για την ύπαρξή του.
Έλα! Δεν μπορείς να κλαις πιο σιγά;
Τζίνα, είσαι καλά;
Δεν μπορώ να αναπνεύσω.
Δεν μπορώ.
Άκου.
Παθαίνεις κρίση πανικού. Σήκω.
Βάλε το κεφάλι ανάμεσα στα γόνατα και πάρε αναπνοή.
Αργά. Και μέτρα ως το δέκα.
Κι εκπνοή, αργά.
Πάλι μετρώντας ως το δέκα.
Όταν το παθαίνω, το μόνο που βοηθάει
είναι δύο βρωμαζεπάμες κι ένα σφηνάκι ουίσκι.
Ή να μπουκωθώ με βρόμικο φαγητό. Κι αυτό.
Ράμεν νουντλς με πάπια,
μανιτάρια σοτέ και λίγο κόλιαντρο.
Ευχαριστώ.
Καλή μου, ξέρεις ότι εδώ
είναι φυσιολογικό να 'χεις κρίσεις πανικού.
Αν φας, θα σου περάσει.
Ναι, δεν ξέρω τι έχω πάθει σήμερα.
Δεν παθαίνω κρίσεις πανικού, δεν πελαγώνω.
Είμαι θετικός άνθρωπος. Πάντα,
δεν ξέρω, σκέφτομαι ότι όλα θα γίνουν καλύτερα,
όλα θα πάνε καλά.
Αλλά τώρα δεν ξέρω.
Τώρα; Τι έγινε;
Νιώθω ότι έφτασα στο σημείο όπου κάτι κάνει κλικ.
Εκεί είμαι.
Κορίτσια, πρέπει να φύγω από εδώ.
Δεν αντέχω άλλο.
Δεν μπορώ να μείνω.
Χρωστάω άλλα 600 ευρώ στον Ρομέο.
Μα δεν μπορώ να περιμένω. Πρέπει να φύγω.
-Τζίνα. -Αλήθεια.
Ηρέμησε.
Όλες περνάμε φρικτές μέρες εδώ.
Αλλά όλα θα πάνε καλά. Εντάξει; Θυμήσου ότι θα φύγεις.
Αυτό θα τελειώσει. Θα φύγεις και θα 'χεις το σπίτι σου.
Θα 'ναι τεράστιο. Με μπάτλερ κι από όλα. Πίστεψέ με.
Σωστά.
Αλλά δεν θέλω τέτοια ζωή.
Αλήθεια. Δεν θέλω μια πολυτελή ζωή.
Θέλω μόνο
να ζήσω μια ήρεμη ζωή,
σε ένα κανονικό σπιτάκι, όπου θα έχω
ό,τι χρειάζομαι για την οικογένειά μου.
Με αρκετά λεφτά για να πηγαίνω στο σουπερμάρκετ
και να αγοράζω ό,τι είναι σε προσφορά. Δεν ξέρω.
Να πίνω καφέ με τις γειτόνισσες, να μιλάμε.
Δεν ξέρω, να ζωγραφίζω. Τέτοια πράγματα.
Θέλω μια φυσιολογική ζωή.
Αυτό θέλω.
Να ζήσω.
Κι ίσως…
Ίσως να το θέλω επειδή δεν το είχα ποτέ.
Ναι, γι' αυτό.
Μπορώ να σου δώσω τα 600 ευρώ, Τζίνα.
Θα ήθελα να πω στις φίλες μου τότε ότι ήμουν έγκυος.
Και, χάρη σ' εκείνες, θα έφευγα για να ζήσω με το παιδί μου.
Αν κι εκείνη η απόπειρα για μια φυσιολογική ζωή
μου γύρισε πάλι μπούμερανγκ.
Τώρα είμαστε πάτσι, έτσι;
Γκρέτα.
Έρχεται το μωρό. Βοήθησέ με.
Γκρέτα!
Γκρέτα.
-Γκρέτα. -Δεν μπορώ να έρθω.
Δεν μπορώ.
Σταματήστε τις μηχανές.
Μοϊσές.
Σφίχτερμαν!
Αυτές είναι!
Ρίξτε στις φυσαλίδες!
Υποτιτλισμός: Νότα Μουζάκη