SERIAL NETFLIX
Oddychaj, dupku. To ty mną miałeś się zajmować!
Żyjesz?
Tak.
Chyba jest okej. Nie spuchła.
Spuchła. Popatrz tutaj.
Posiedź tak dłużej.
Moja siostra chce, żebyście już poszły.
A ja nie chcę się z nią kłócić. Musicie iść.
Jest jak jest.
To twoja siostra?
Myślałam, że dziewczyna.
Czyli nikogo nie masz?
Nie. Jestem singlem.
Dziewczyna mnie zostawiła. Przyjechałem tu dla niej, a ona…
mnie rzuciła.
Odeszła.
No to jej strata.
Co nie?
Rozumiem twoją siostrę. Nie zna nas.
Czemu miałaby nas tu chcieć?
Ale jest już północ, promy ruszają o siódmej rano,
nie mamy kasy na hotel…
Otworzyłeś już wino i nie może się zmarnować, co nie?
Masz fantastyczną miejscówkę i…
No nie. Serio?
Masz taki sprzęt grający? Musimy potańczyć.
Tańczyć?
Chcesz tańczyć?
Nie myślałeś, że wracamy z after party? No to potańczmy naprawdę.
Moja siostra nas zamorduje, jeśli to zobaczy.
Czasem jej odbija. Nie chcecie tego widzieć.
Żeby nie było, lubię tańczyć.
Ale…
tutaj raczej tego nie robimy.
Tutaj ludzie przychodzą i pytają o chłodnice, pasy rozrządu,
gaźniki, koła pasowe…
Wiesz, części samochodowe.
Tym zarabiam na życie.
Tym, co się teraz nie liczy.
Więc zatańczmy.
Nie przyszłam tu tańczyć.
To prawda.
Diego, my uciekamy.
Widziałeś gościa, który minął nas na drodze?
Wtedy po południu?
To były Grety.
Paskudny typ.
Przemocowy.
Dlatego Greta uciekła z domu z dzieckiem.
On jest ojcem?
Nie wiemy.
Bo Greta… no cóż.
Prawdę mówiąc, ma wielu kochanków.
No więc kwestia ojcostwa jest troszkę zamotana.
Ale mówię ci, to okropny typ.
To chodźmy na policję go zgłosić.
Tyle że on jest policjantem.
Dasz wiarę?
I inni byli Grety też. Nie wiem, co ty z tymi glinami.
Nie możemy go zgłosić.
Dlatego to ważne, żebyś pozwolił nam przenocować.
Wendy.
- Możemy zamienić słówko? - Jasne.
Chyba nie chciała, żebym to mówiła.
Potrzymaj.
Greta.
Greta, stój! Co jest?
Co ty robisz? Chcesz się z nim przespać czy co?
- Co ty mówisz? - Nie wiem.
To nie byłby pierwszy raz. Bzykałaś już facetów.
Tak.
Bo alfons mnie zmuszał.
- O co ci chodzi? - Nie wiem, Wendy.
Przy tobie co krok zaczyna się nowe kłamstwo.
Najpierw cała ta piekarnia, teraz moi kochankowie gliny…
Mam udawać, że kuleję, później ta wędrówka…
Kiedy tak odbiegłyśmy,
pewnie sobie pomyślał, że dopadła mnie w górach biegunka.
Nie wiem, czy robisz to, bo koleś ci się podoba,
bo chcesz mnie chronić czy z patologicznej potrzeby kłamania.
Nie wiem, kim jesteś.
A co miałam powiedzieć?
Prawdę?
Że ścigają nas zabójcy?
Że to dziecko ofiary handlu ludźmi, która już nie żyje?
Że mamy trzy miliony i broń? To miałam powiedzieć?
Wystarczyłoby, że jestem twoją dziewczyną.
Greta, ja próbowałam być…
sympatyczna. Tyle.
Naściemniałam, żeby nie zadawał pytań
i pozwolił nam tu zostać.
Żeby nas nie wyrzucił, rozumiesz? Próbuję ratować nam życie.
A przyjaciółkę zostawiłaś na środku drogi też po to,
żeby ratować nam życie?
Nie znasz Coral.
Coral…
jest ćpunką.
Wiesz, ile razy z jej winy prawie zabili Ginę i mnie?
Coral jest jak skała. Tonący głaz ważący 5000 ton.
Tonie i tonie, a przy niej inni też toną.
To trzeba ją podnieść, Wendy. Złapać i podnieść.
A potem czekać, aż upadnie, i znowu ją podnieść.
Tak robi rodzina.
Tak sobie to wyobrażałam, kiedy tu z tobą przypłynęłam.
Myślałam, że jesteście razem na zawsze,
a ty zostawiłaś jedyną rodzinę.
I już nie wiem, kim jesteś.
Gdzie torba z pieniędzmi?
Ukryłam w bagażniku. A co?
Mówiłeś, że nie masz nic, z czego mógłbyś być dumny.
Masz szansę to zmienić.
Co ty robisz?
Wzywam Coral.
Umówiłyśmy się, że gdyby nam coś groziło, wystrzelimy racę.
Wiesz, kto się zjawi?
Typy, które nas ścigają i wiedzą, że mamy race.
Musimy spadać.
Zaczekaj.
Co?
Jeśli tu przyjdą, to musimy zrobić zasadzkę.
Mamy tylko jeden magazynek. I to bez jednego naboju.
Greta.
Mam pomysł. Ale ty musisz uciekać z dzieckiem.
Nie rozdzielamy się.
- Nie. - Greta…
Przygotujemy zasadzkę razem.
Co wyście zrobili, kretyni?
Przepraszam.
Rozwiążcie go.
Przepraszam, księże.
Kazałem im przyprowadzić księdza na akt wiary.
Chyba źle zrozumieli.
Widzi ksiądz, ja…
nigdy nie wierzyłem w Jezusa.
Do niedawna.
A wiem, że księdza religia ma pewne zasady.
Nawet jeśli czyjeś życie stanowiło litanię grzechów,
to jeśli będzie żałował,
Bóg mu wybaczy.
To prawda?
- Pyta się ciebie. - Nie naciskaj!
Najpierw…
musi się pan wyspowiadać.
- W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. - Amen.
Spowiadam się…
choćby z tego, że zabijałem.
Jak to zabijałeś?
Rozumiem.
To znaczy ilu ludzi?
Trochę.
- Sporo. - Rozumiem.
Niedawno wpakowałem tu jednego gościa do rury.
Tutaj, w piwnicy.
Zdradzałem też żonę, zanim zmarła.
Myślą,
mową i…
- I uczynkiem. - I uczynkiem.
Narkotyki to grzech?
Bo mam do nich słabość.
Pozostaje też kwestia…
prostytucji.
No cóż…
To prawda, oszukałem niektóre dziewczyny,
a wiem, że to grzech kłamać.
Ale na moją obronę w Biblii była Maria Magdalena,
a ona… była dziwką.
I nie prześladowano jej.
- Była przyjaciółką Jezusa. - No cóż…
Księże, przecież uważa się, że to najstarszy zawód na świecie.
Zawód nie może być grzechem.
Bądźmy szczerzy.
Ludzie się ruchali od zarania dziejów.
Dziwki, kromaniończycy, księża.
- No… - Tak, księża też. Oni też.
Księże, mój żal za grzechy…
jest szczery.
Proszę ze mną pójść. Zrobimy coś.
Chwila. Uciekają przed typem, który chce zabrać dziecko,
ale nie mogą iść na policję?
A ty musisz wejść cały na biało i je uratować?
Ja daję ludziom kredyt zaufania.
Nie zakładam najgorszego.
Nie ruszać się.
No siadaj.
Na łóżko. Już.
Ręce na widoku.
Diego, co się dzieje?
Cisza.
Bo obudzicie suki.
Dlatego nie możemy was zabić. Na razie.
Narobilibyśmy hałasu, a wtedy…
uciekłaby nam zwierzyna.
Macie jeszcze trochę czasu.
Wykorzystajcie go.
Wiem, że to kiepska chwila.
Ale ta jest ostatnia.
Dlatego nacieszymy się nią, ile tylko się da.
- Zostaw moją siostrę! - Siadaj!
Mam dla was informacje.
Czyżby?
A jakie?
Podejdź bliżej, żeby nie słyszała.
Diego!
Zamknij się.
Słyszysz to?
Zaczęła się impreza.
Ale najpierw poćwiczę uderzenia.
Cześć, dziewczyny.
Poznajcie księdza Ignacia.
Pomoże nam znaleźć odkupienie.
Wybaczam wam wszystkim.
I chcę, żebyście też mi wybaczyły.
Jeśli was uraziłem,
jeśli ściągnąłem was tu podstępem…
przepraszam.
Uklęknijmy.
Do modlitwy.
Zacznij, my dołączymy.
Spowiadam się Bogu wszechmogącemu…
…że bardzo zgrzeszyłem myślą, mową, uczynkiem i zaniedbaniem.
Moja wina, moja wina, moja bardzo wielka wina.
Wsadzimy do beczki też mamusię?
Czy może ich oszczędzimy, a ty zaczniesz pracować?
Przeto błagam Najświętszą Maryję, zawsze Dziewicę…
- …wszystkich Aniołów i Świętych… - …wszystkich Aniołów i Świętych…
…i was, siostry, o modlitwę za mnie do Pana Boga naszego.
Amen.
Zobaczyliśmy gwiazdę na niebie, dziewczyny.
Doprowadziła nas do stajenki w Betlejem.
Wiemy, że jesteście tu z Mesjaszem.
Przynieśliśmy złoto,
kadzidło
i ołów.
To benzyna!
Jestem tutaj.
- Nic ci nie jest? - Nic.
Daj telefon.
Gdzie idziesz?
Wendy, gdzie idziesz?
Za życia nie myślisz, że skończysz w piekle, co?
Już nigdy cię nie zostawię.
Choćbyś była naćpana jak szpadel.
Już nigdy nie będę naćpana jak szpadel.
Choćbyś mnie zostawiła.
Co się stało?
Pozbyłyśmy się Kiełbachy.
I tamtego zabójcy.
Cześć, maleńki. Ty umiesz przetrwać.
Ale podobny do Giny.
Spaliłyście ich żywcem.
Cóż, to nam ułatwia sprawy.
Skończmy to raz na zawsze.
Chodźmy dorwać Romea.
Diego.
Romeo.
Mam dobre wieści. Moisés złapał dziewczyny.
Prowadzą je związane.
Moisés je ma?
Boże, jak mogłem w ciebie zwątpić?
Wciąż jesteś moim aniołem stróżem. Moisés…
Chryste, wysłuchałeś mnie.
Uczyniłeś cud.
Oddałeś mi brata. Postawiłeś go na mej ścieżce.
To czas zmartwychwstania.
Wpuśćcie go!
Niech wchodzi! Szybko!
Romeo, nalej dwie whisky i rozsiądź się wygodnie.
Wchodzę.
To zasadzka!
Obstawić drzwi, szybko!
To zasadzka! Do drzwi!
A kuku.
Co się dzieje?
Co oni robią?
Tylko jedna osoba musi dziś zginąć.
Porozmawiajmy.
Czemu miałbym z tobą, kurwa, rozmawiać?
Zastanów się lepiej, gdzie jest tych siedmiu goryli,
którzy obstawiali drzwi, żeby te suki tu nie weszły.
Decydujcie. Strzelamy dalej czy uznajemy, że jest pat?
Wy sobie pójdziecie, a my nic wam nie zrobimy.
Pewnie myślicie, że Romeo wykręciłby wam jaja kombinerkami.
Ale nie. Wiecie dlaczego?
Bo my się zajmiemy Romeem.
Co ta suka pierdoli?
Jeśli myślicie, że poza Romeem
jaja może wam wykręcić też Kiełbacha albo Darwin,
to wam coś pokażę.
Poznajecie ich?
Tak czy nie?
Poznajesz Kiełbachę?
Już go nie ma.
Tego drugiego fiuta też nie.
To jak?
Co, kurwa? Co się dzieje?
Gdzie oni idą?
Diego, idź po busa.
Otoczcie mnie! Już!
Otoczcie mnie, kurwa!
Nie ruszać się.
Zabiję ją. Nie zmuszajcie mnie do tego.
Pojednałem się z Chrystusem.
Przebaczył mi w spowiedzi.
Za śmierć mojej matki też?
I mojego brata?
Bo ze mną nie rozmawiał.
A z tobą, Coral?
A z wami?
Mówiłem, że za późno na przebaczenie. Zostały tylko życie i śmierć.
Coral,
między nami coś jest.
Mimo że tego nie chcesz.
Ty i ja jesteśmy wyjątkowi.
Uśmiechałam się do ciebie
i szeptałam ci do ucha…
tylko po to, żeby kiedyś zdeptać cię jak karalucha.
I ten dzień… wreszcie nadszedł.
Rubí, otwórz sejf.
Kod to 1404.
Nawet go nie zmieniłeś.
Wyjmij pieniądze i mi je daj.
Kurwa, ruchy! Wyjmuj wszystko.
Trzymajcie.
Wszystko jest wasze. Nawet wam się tyle nie śniło.
Jest więcej. Podzielcie się!
Zasłużyłyście.
W banku mam więcej.
Wszystko wam oddam.
Nie, proszę.
Nie!
- A teraz wychodzę. - Nie!
Teraz stąd wyjdę.
I zacznę od nowa.
To możliwe.
To możliwe, Coral.
Tak łatwo byłoby cię zastrzelić.
Ale to byłaby przysługa.
To za Ginę, skurwysynu.
Nie!
Moisés!
Nie, proszę. Posłuchaj!
Każda rodzina ma problemy, ale można je rozwiązać!
Jestem ojcem. Mam dwie córeczki.
Wiesz, jak to jest dorastać bez ojca. Proszę, wypuść mnie!
Moisés!
KLUB PANNY MŁODE
Moisés!
Prawda jest taka, że dziwnie się z tobą żegnać.
Mamy jeszcze szansę.
Jeśli mi wybaczysz.
Ty będziesz czysta.
A ja będę żył, jak trzeba.
Naprawdę.
Będę dobrym człowiekiem.
Tego, co zrobiłeś, nie da się wybaczyć.
Nie umiem zapomnieć, kim jesteś.
Szkoda, co?
Prawda jest taka, że w przyszłości chyba już nikt mnie nie zrozumie.
Nikt nie zrozumie piekła, przez które przeszłam. Poza tobą.
Ty rozumiesz.
Też pochodzisz z rynsztoka życia.
Trafiło nam się złe życie.
Boli mnie to, ale to nas łączy.
Szczerze mówiąc,
też myślę, że ty jedna mogłabyś mnie zrozumieć.
Widzisz? Oboje jesteśmy żałośni.
Sprawdzę, czy gdzieś czeka inne życie.
Jeśli nie, znajdę inny basen.
Powodzenia!
Nawzajem, Coral.
- Tutaj? - Tak.
- Musisz to podłączyć. - Dobra.
KONIEC
- Wszystko dobrze? - Świetnie.
- Chodźcie! - No już!
Chodźcie!
Dalej!
To historia o tym, jak przestałam być prostytutką.
Ale też o tym, jak przestałam tonąć,
uderzyłam o dno i zaczęłam żyć.
Jak razem z Wendy uciekłyśmy ze strony B życia,
by szukać lepszego jutra.
Ale nie tylko nam się to udało.
To historia o tym, jak przestałyśmy świętować dla innych,
aby świętować dla siebie.
A choć droga była długa i pełna demonów,
spotkałyśmy też anioły z nieba…
Dziękuję.
…które pomogły nam obrócić cierpienie w nadzieję.
Napisy: Juliusz P. Braun