MAKALIPAS ANG LIMANG TAON, 1920
GARRISON NA KAMPO NG IKA-19 NA DIBISYON NG HUKBONG HAPON SA HOERYŎNG
Lintik.
Sino 'yan?
Sabihin mo ang pangalan at ranggo mo!
Sugiyama?
Nasaan si Major Minami?
Sabihin mo.
Ano'ng nangyari sa iba?
Paanong ikaw lang ang nakabalik?
Binabagtas namin ang Pasong Mandaragit kahapon.
Pagkatapos…
nakasalubong namin sila.
Sino "sila?"
Ang mga diyablo.
Ho!
Ano ba 'yon? Sino ka ba?
Hinaharangan mo ang daanan ng Hukbo ng Imperyong Hapon.
Kung gusto mong mabuhay, tumabi ka!
Itong Pasong Mandaragit ang daanan papunta sa Myeongjeong mula sa Hoeryŏng!
Ibig sabihin,
kung hahakbang pa kayo paabante,
nilulusob n'yo na ang lupain namin!
Kung gagalaw ang sinuman sa inyo,
dudurugin ko kayong lahat!
Ano ba'ng sinasabi niya?
Nabaliw matapos mawala ang bansa niya.
-Baliw siya? -Patayin natin siya, sir?
Abante.
Abante, martsa na!
Sir!
Uulitin ko!
Ang mga baril!
Kung hahakbang pa kayo paabante,
nilulusob n'yo na ang lupain namin!
Kung gagalaw ang sinuman…
Punyeta naman.
Patayin silang lahat!
-Patayin sila! -Sugod!
Kung gano'n,
sinasabi mong hindi kayo lumaban hanggang sa nalipol kayo?
Hindi, sir! Di totoo 'yan, sir!
Lumaban kami bilang magigiting na Hukbong Hapon.
Magpaputok!
Paputukan sila!
Pero
gaya ng sinabi ko sa 'yo, sir…
mga diyablo sila.
'Yong si Choi Choong-soo…
namuno siya ng hukbong matuwid sa Joseon.
Kahit matanda na siya, asintado pa rin siya sa paggamit ng pana niya.
At ang espadang hawak niya ay…
kayang tumagos sa bundok at pigilan ang pag-agos ng ilog.
Saklolo!
Sa ganito mo lang ako pinapasalamatan, tanda.
Si Kang San-gun,
mangangaso siya mula sa Bundok Seorak,
na huling kasapi ng Hukbong Mangangaso ng Tigre ng Joseon.
Napakahusay niya sa pangangaso ng tigre, kaya tinawag siyang "Hari ng Kabundukan!"
Natalo kayo ng heneral ng Joseon na may espada at pana,
at mangangasong nanghuhuli ng tigre?
Nagbibiro ka ba?
Sana nagbibiro lang ako, sir.
Kung gano'n lang, buhay pa sana ang mga kapangkat ko.
Hay, marami akong iniligtas ngayon…
Itaas ang mga kamay!
Sandali lang. Chotto matte, ha?
Hindi ako magaling uminda ng dugo at dahas, ha?
Kaya pipikit ako.
Nakapikit na, Choraeng-yi!
Nasaan siya?
Sino 'yan?
Pinatay ni Choraeng-yi ang lahat ng mga kapangkat ko.
Batay sa ngalan ni Choraeng-yi, payaso siya noon sa Namsadangpae.
Napakabilis niyang gumalaw kaya halos imposible na siyang barilin.
Lumilipad na tigre, 'yon siya!
Tapos na.
Wag kang magsinungaling. Naririnig ko pa ang mga sigawan.
Pare.
Wag mong isisi sa 'kin 'yon.
Nandito si Geumsu.
Kasama din si Geumsu!
Talagang mas masahol pa siya sa hayop!
Wala akong alam tungkol sa kaniya.
Bukod sa katotohanang hindi talaga siya mapapatay.
Kaya nagmakaawa ka sa kanilang buhayin ka.
Sa gano'ng paraan ka nakaligtas.
Mali ba ako?
Mali ba?!
Di ko kailangan ng sundalong nagmamakaawa sa kalaban para mabuhay.
Magpakamatay ka.
Patawad! Patawarin mo ako, sir!
Di ko kailangang marinig 'to!
Manindigan ka bilang sundalo.
Alam ko kung sino'ng pinuno nila!
Ang mukha ng pinuno nila…
Nakita ko mismo 'yon!
Ano'ng hitsura niya?
Sabihin mo kung ano'ng hitsura ng pinuno nila!
Ang…
Ang lalaking 'yon…
Ikaw na lang.
Gusto mo silang samahan?
Hindi!
Isuko mo ang lahat ng pag-aari mo. Bubuhayin kita.
Isuko mo ang konsensiya, mga paniniwala, at bansa mo. At hahayaan kitang mabuhay.
Nakakaangat ka kaysa sa 'min.
May mga bagay ka pang maisusuko.
Ang mukha ng lalaki…
Malapit mo nang makita 'yon.
Duwag ka!
Gusto kong mabuhay kahit bilang duwag. Pakiusap…
Konbanwa! Masaya akong makilala ka.
Binati kita, bastos kang gago ka.
Mandirigma ng kalayaan kayo?
Mandirigma ng kalayaan ba kayo?!
Hindi.
Mga bandido kami.
SONG OF THE BANDITS
GYEONGSEONG, AGOSTO 1920
Hiniling kong makipagkita ka sa 'kin dito kahit na tila bastos
dahil may dapat akong sabihin sa 'yo.
Sige. Ano 'yon?
Puwede mo bang…
gawin ang karangalang pakasalan ako?
Bakit pinatagal mo pa? Napakatagal ko nang naghihintay.
Ano?
Oo. Papakasalan kita, Gwang-il.
Sandali, seryoso ka ba talaga?
Papakasalan mo ako?
Mamahalin kita…
habambuhay.
Hee-shin.
Ako rin. Ikaw lang ang mamahalin ko, Gwang-il.
Lakasan mo pa!
Magagandang baril 'to. Subarashii.
Nga pala. Narinig mo ba?
Ang ano?
Nanalo ulit ang hukbo ng kalayaan, alam mo ba?
Mukhang dinurog talaga nila ang mga Hapon sa pagkakataong 'to.
Talaga? Magandang balita 'yan.
Sunod-sunod ang pagkapanalo nila.
Hay, baka makalaya na talaga tayo.
Nagulat talaga ako.
Baka, pero mapapanatag na ang mga tubong Joseon sa Hilagang Gando.
Ay, tama ka. Di ko napansing nagiging makabayan na ako.
Ayan na naman 'yong gago.
Adiksiyon na 'yon sa puntong 'to. Tingnan mo 'yong magnanakaw.
-Gaano katagal na niyang ginagawa 'yon? -Ano? Ganiyan na siya simula pa no'ng una.
Ninanakaw at ibinebenta niya ang mga 'yon.
Nakikita mo ba kung gaano siya kalulong sa pera?
Ang mga gagong tulad niya ang nagbebenta sa bansa nila!
Pare, traydor talaga siya.
Tumatawa ka?
Wag kang tumawa lang. Dapat kausapin mo siya.
"Ituloy mo pa, babaliin ko ang kama…"
Punyeta!
-Ayos ka lang ba? -Oo.
Nasobrahan yata ako sa pamamaril kanina.
Ayos lang ako.
Sigurado ka ba?
Oo, ayos lang ako.
Nga pala, Yoon,
kung lalaya tayo, sana malapit nang mangyari 'yon.
Kaya kong tiisin ang lahat dito, pero…
napakasama ng pagkain. Di ko gusto. Miss ko na tuloy sa 'min.
Ano'ng pinakamasama dito?
Alam mo, sinasabi ko lang na magandang lumaya.
-Kung hindi, ayos lang. -Ano 'tong kalokohang kalayaan?
Pare, akala mo ba gano'n lang kadali 'yon? Imposible 'yon sa susunod na sampung taon.
Dinalaw ako ng babaylan at sinabi niya ang lahat.
Di ako naniniwala diyan.
Mas mukha siyang heneral kaysa sa babaylan at wala siyang naitatama.
Ang sabi ng babaylan mo, ikakasal ako.
Di nangyari 'yon dahil di ka nagritwal.
-Maliit lang ang siningil ko, kuripot… -Dapat kitang…
Nagriritwal ka rin?
Talentado ka.
Yoon, baliw ang gagong 'to.
Tinitipon niya ang mga tao, sinasabi niyang,
"Itataboy ng ritwal ang masamang espiritu!"
Ano 'yon? Sampung won kada ritwal? Tama ba?
Dapat 20 won, pero ibinaba ko na sa kalahati.
Nagsikap akong makipagkasundo sa babaylan nang tatlong araw.
Dalawampung won?
-Tama na! -Ano ba naman kayo!
30 won para sa ritwal ng libing ng itay ko.
At 30 pa para sa inay ko!
60 won ang kinuha mo sa 'kin.
Halika dito, putang ina ka. Bubunutin ko ang masamang dila…
Minsan kapag pinapanood ko sila,
mas nakakatakot sila kaysa sa mga Hapon.
Nag-aaway sila sa tuwing magkakatinginan sila. Lagi.
Nasa hukbo ng kalayaan sana sila kung matino sila, di dito.
Hayaan mo na. Lagi naman silang nagkakabati.
Oo, at pag-aawayan ulit nila 'yon.
Inuubos nila ang ointment. Sayang ang pera. Dapat makialam ka…
Wag na nga, talaga naman!
Manong Choong-soo! Nag-aaway na naman sila, Choong…
Nasaan siya? Kanina ko pa di nakikita si tanda.
Buwisit, nagtatago na naman siya.
Wag na kayong mag-away, mga loko!
Nandito ka na naman.
Bakit ka pumunta dito? Mahirap umakyat dito.
Mahirap umakyat, kaya nag-alala ako sa 'yo.
Kitang-kita mo ang Joseon mula dito.
Kaya Pasong Mandaragit ang tawag dito. Alam mo, noong araw,
tumayo dito ang mga barbaro
at tinanaw nila ang lupain ng Joseon, na nagpatindi sa ambisyon nilang lumusob.
Pero baliktad na ngayon.
Lugar na 'to ng pighati para sa mga iniwan ang tahanan.
Nami-miss mo, 'no?
Ikinalulumbay ko 'yon.
Nami-miss ko ang bawat sulok ng bayan ko.
Tinitigan, hinawakan, at hinaplos ko sana ang mahahalagang bagay
bago ako umalis, kung alam kong matagal akong mawawala.
Iniisip mo ulit 'yong babae?
Nakakapagtakang naiisip ko siya pag nandito ako.
Siya ang una ko sa lahat.
Gano'n ba?
Ano ba ang mga bagay na 'yon?
Siya ang unang miyembro ng maharlikang
nagtanong ng ngalan ko, hinawakan ako, at ngumiti.
At siya…
ang unang taong nagpasaya sa 'kin, sa pagtingin ko lang sa kaniya.
Pero tiyak, di niya ako naaalala.
Kung gano'n,
nalulumbay din ba ang puso mo?
Medyo nagsisisi ako.
Kung alam kong mami-miss ko siya…
sana mas tiningnan ko pa siya.
Pinagsisisihan ko 'yon. Tulad mo.
-Dito ba? -Oo.
Pasok na tayo.
Hee-shin.
Bakit nandito ka? Di ko alam na may lakad ka ngayon.
May agarang pulong tungkol sa biyahe ko para sa trabaho.
A, gano'n pala.
Ito si Unang Tenyente Han Tae-ju. Tauhan ko siya…
Ibig kong sabihin, kaibigan ko siya. Magkasama kaming nadestino kamakailan.
Magandang araw.
Marami akong narinig tungkol sa 'yo. Binabati ko kayo sa engagement.
Salamat.
Ayos lang ba kung makiupo muna ako sa 'yo?
Ayos lang. Maupo ka.
Kaibigan.
Maghanda ka ng mesa natin.
Sige.
Sana masiyahan ka.
Maupo ka.
Bibiyahe ka para sa trabaho?
Di mo nabanggit 'yon sa 'kin.
Biglaan 'tong itinakda, kaya wala akong oras para sabihin sa 'yo.
Pupunta ako sa Myeongjeong para daluhan ang seremonya ng pagtatayo
ng Riles ng Cheondo sa ika-30
bilang kinatawan ng Kawanihan ng Riles.
Myeongjeong… Delikadong lugar ang Myeongjeong.
Pinupugaran 'yon ng mga rebelde.
Mag-iingat ka. Humiling ka sa Opisina ng Gobyerno-Heneral ng ilang bantay.
Oo, gagawin ko ang sinabi mo, Major.
Salamat sa pag-aalala mo.
Wag kang magpasalamat.
Inaalala ko lang ang mapapangasawa ko. Di kailangan 'yan.
Hee-shin…
Paumanhin, pero ang pulong mo ngayon…
puwede bang sa ibang lugar na lang?
Ano'ng ibig mong sabihin?
-Paparito ang mga mandirigma ng kalayaan. -Ano?
May lalaking nagngangalang Jang Seok na may patahian sa Block 1.
Nalaman naming makikipagkita siya sa isang mandirigma dito ngayon.
Kaya kasama ko dito ang mga tauhan ko.
Gano'n ba?
Oo. Kaya pakiusap umalis ka na dito.
Makabayan tayong naglilingkod sa bansa natin,
pero mas mahirap ang trabaho ko kaysa sa 'yo.
Sa totoo lang, ayaw kong makita mo 'to.
Tama. Naiintindihan ko ang sinasabi mo.
Aalis na ako.
Mag-ingat ka, Major.
Mahal kita.
Hee-shin.
Mahal din kita.
Hulihin siya!
Hoy!
Tarantado ka!
Ang lakas ng loob mo, gago!
Tumayo ka!
Josenjing!
Wag kang titingin. Wag kang titingin at umalis ka na lang.
Susulat ako.
Sa tingin ko, may impormante.
Alam nila ang lahat, ang oras at lugar,
pati ang pagkatao ni Ka. Jang.
Malamang galing sa loob ang impormante.
Mag-iingat ka, sir.
At maging mas maingat ka sa pakikitungo sa mga tao.
Ang perang ipapadala sa Hukbo sa Hilagang Ruta…
Dala 'yon ni Ka. Jang Seok, di ba?
Tatanggapin mo 'yon ngayon at ihahatid mo sa Hukbo sa Hilagang Ruta.
Oo.
Masama 'to. Paano tayo makakaipon ng mahigit 100,000 won sa dalawang linggo?
Mayroong…
paraan.
Ano 'yon?
Sa Agosto 30, magpapadala ang Sangay ng Bangko ng Joseon sa Hoeryŏng ng 200,000
sa Myeongjeong para sa pagtatayo ng riles.
Puwede nating nakawin at ihatid 'yon sa Hukbo sa Hilagang Ruta.
Gusto mong manalakay tayo ng armored truck?
Masyadong mapanganib 'yon.
Pag nahuli ang isa sa atin, ang buong organisasyon natin ay posibleng…
Wag mong alalahanin 'yon.
Mag-isa akong kikilos nang walang tulong ng iba pang miyembro.
Paano mo magagawa 'yon?
Hindi! Hahanap tayo ng ibang paraan.
Di ako magpapahamak ng buhay ng miyembro sa bara-barang operasyon.
-Sir… -Ka. Nam!
Puwede bang wag mo na akong ipahiya?
Nasasaktan akong ipinares kita kay Gwang-il.
Sobra akong nasasaktan at nahihiya, kaya hindi kita maharap.
Kanselado 'tong operasyon.
Isang rifle. Dalawang daang bala.
Isang granada.
Limang patatas. Anim na balde ng millet.
Isang pares ng dayaming sapatos.
'Yon lang…
ang naibigay sa mga kasama nating lumalaban sa Gando.
At dapat tumagal 'yon nang anim na araw.
Sinabi mong hindi mo ilalagay sa panganib ang buhay ng miyembro sa operasyon?
Dapat may gawin tayo. Sir, kailangan nating ilagay sa panganib ang buhay natin
para 'yong mga kasama nating lumalaban sa Gando ay makakain pa,
makapatay ng isa pang kalaban…
at mabuhay…
nang isang araw pa.
Kung gano'n, gawin na natin 'to.
Puwede kang direktang makipagkita sa Hukbo sa Hilagang Ruta.
-Pero iba ang pagnanakawin mo sa truck. -Hindi.
Di natin alam kung sino ang nagsuplong kay Ka. Jang Seok.
-Baka mabuko ang plano… -Tagalabas ang tinutukoy ko, di sa 'tin.
Mapanganib na gawain 'to,
kaya dapat mas mapanganib ang gumawa nito.
-Sino'ng tinutukoy mo? -May isang tao.
Isang taong gagawin ang lahat at papatayin ang kahit ano para sa pera.
Magpakabusog ka.
Nakipagkita ako sa inyo nang ganito mga ginoo
dahil hindi ko matutupad ang mga kahilingan n'yo.
Ngayong kasama ko kayong dalawa dito,
may iaalok ako sa inyo.
G. Park Chun-ho.
Hiniling mong patayin ko si G. Kawaguchi dito, tama?
Kailangan mo pa bang itanong 'yan, Eon-nyeoni?
G. Kawaguchi. Hiniling mong patayin ko si G. Park, tama?
Tama.
Tadhana daw ang nagpapasya sa buhay at kamatayan.
Nakasalalay sa langit ang buhay ng tao,
at hindi umaayon sa kagustuhan ng tao ang haba ng buhay ng tao.
Kaya plano kong ipaubaya sa langit ang pasya ngayon.
Itatakda natin ang unang alok sa 100 won.
Ang hiling lang ng mas malaki ang bayad ang tutuparin mo?
Oo.
Sabihin mo ang alok mo. Mananalo ang mas malaki ang alok.
Kaya mas mapanganib daw ang kaibigan kaysa sa estranghero.
-Paano naging pasya ng langit 'to? -Pasya 'to ng langit.
Para sa 'kin, ang pera ang langit.
Naku. Di bale na nga!
Aalis na ako.
110 won.
Nag-alok si G. Kawaguchi ng 110 won. Sabihin mo ang alok mo.
Di bale. Gawin na natin 'to.
120 won.
Sisimulan ulit ang alok sa halagang 120 won. Ikaw naman.
130 won.
140 won!
150 won.
150 won!
Isang daan…
at 55.
155 won!
160 won!
Nag-alok si G. Kawaguchi ng 160 won.
-Ano'ng sagot mo do'n? -170 won.
Wala na akong pera.
Nag-alok si G. Park Chun-ho ng 170 won.
Ikaw naman.
Isang daan…
At?
Hindi, 200 won!
Patay ka ngayon!
Baliw na tarantado ka! Gustong-gusto mo talaga akong mamatay?
G. Park Chun-ho.
Huminahon at umupo ka ulit.
Hindi pa tapos.
Nag-alok si G. Park Chun-ho ng 170 won,
at nag-alok naman si G. Kawaguchi ng 200 won.
Kung gano'n,
tama lang na tuparin ko ang hiling ni G. Kawaguchi.
Pero…
matagal ko nang kaibigan si G. Park Chun-ho.
Hindi ko tatraydurin ang isang kaibigan sa halagang 30 won.
Patawad.
Ano'ng sinabi mo sa kaniya? Mukhang…
nanalo ako, batay sa hitsura niya.
Tama ba ako?
Oo. Nanalo ka, kaibigan ko.
Nagpasya na ang langit.
Talaga?
Patay ka ngayon, tarantado ka.
'Yan ang napapala ng Hapon sa pagdayo sa Cheonggyecheon para magnegosyo!
Ang lakas ng loob mo, bruhang Josenjing. Akala mo malulusutan mo 'to?!
Isa akong babaeng tubong Joseon.
Kaya wala akong ginagawa… na hindi ko kayang takasan.
Kaya, G. Kawaguchi,
umuwi ka na…
at manahimik ka.
Buwisit!
-Ilabas n'yo ang mga baril n'yo! -Sige, boss.
Papasok na ang mga tao ni Kawaguchi anumang sandali ngayon.
May pinto sa likod, kaya makakatakas ka do'n.
Kung may ipapapatay ka pa, tawagan mo ako.
Paano ang pera?
Iwan mo 'yan sa mesa. Kukunin ko 'yan mamaya.
Sige.
Magpaputok!
Siya 'yon! Habulin n'yo siya!
Ayon siya!
Wag n'yong patatakasin!
Mamatay ka!
Isang babae lang 'yan! Habulin siya!
Patayin siya!
Ang parte mo. 17 won.
Ang iskedyul bukas.
Ang pumatay sa mga magulang mo.
Nabalitaan kong nasa Gando siya.
Gusto mo bang alamin ko kung nasaan siya sa Gando?
Wag na. Hindi mo kailangang mag-abala.
Anong klaseng sagot 'yan?
Di ba pinasok mo ang propesyong 'to para patayin ang pumatay sa mga magulang mo?
Nagbago ang isip ko dahil sa matinding pakikipaglaban para mabuhay.
Ang paghihiganti, poot, ang lahat ng 'yon… Naisip kong walang silbi ang mga 'yon.
Sarili ko lang ang mahalaga.
Wag ka nang mag-abalang alamin 'yon.
Wag mo na rin siyang hanapin.
Kung makikita ko man siya,
papatayin ko siya.
Magandang gabi.
SINEHAN NG DANSEONGSA, 11:30 A.M.
Ni hindi mo mabuksan ang pinto nang maayos!
Kinuha kita dahil maharlika ka, pero wala kang silbi!
-Patawad, ma'am. -Tabi, tanga.
-Hoy. -Nasaan si Yoon?
May ginagawa yata siya do'n.
Wag kang tumawa! Ituwid mo ang likod mo.
Bumukaka ka.
-Ayos 'to. -Oo, sir.
Ayos! Ano'ng ginagawa nitong tanga?
-Balahan mo ang baril. -May bala.
Magpaputok ka.
Pinaglololoko mo yata ako.
Sira 'tong baril.
Hoy. Wag. Hoy!
Binabastos mo ang banal na shooting range?
Wag kang ngumiti!
Ate!
May magagandang gamit. Gusto mong makita?
Manahimik ka. Tawagin mo nga si Yoon.
Gaganituhin mo talaga ako, ate? Sasaktan mo ang damdamin ko.
Wala akong pakialam sa damdamin o mukha mo, tawagin mo na si Yoon.
Nanganganib kayong lahat, ha? Mamamatay na kayo sa gutom!
Ano'ng sinasabi mo?
Bakit kami magugutom?
Ipinagbawal ng Konsulado ng Japan ang bentahan ng armas,
kaya kahit dalhan ka namin, di mo maibebenta 'yon?
Alam mo ang nangyari sa Bongo-dong.
Dinudurog ng mga hukbo ng kalayaan ang mga Hapon. Malaki ang epekto no'n.
Di maipadala dito ang pangunahing puwersa dahil aabot sa China.
At di sila maisa-isa dahil di nila alam kung nasaan sila.
Kaya didis-armahan nila sila?
Ano'ng gagawin ng mga hukbo ng kalayaan?
-May mga koneksiyon sila sa Yeonhaeju. -Tayo ba wala?
Kuta ng mga Czech 'yon, kaya mahirap.
Murang-mura daw ang bentahan nila para makaipon pauwi.
Kung bibili ka ng pistol, may libreng rifle at kanyon pa.
Mga baliw at tanga.
Ang grupo ng Fengtian? Di sila hukbo ng kalayaan, kaya mabebentahan sila.
Di na bibilhin ng grupo ng Fengtian ang mga armas natin.
Ngayong mas malaki na ang hukbo, nag-iingat sila sa mga tubong Joseon.
Pag-asa natin ang hukbo ng kalayaan, pero panggulo naman sila sa kanila.
Gulong nagdudulot ng alitan nila ng mga Hapon.
Punyeta. Napakahirap magnegosyo sa Gando ngayon. Lintik na 'yan.
Pero kailangan mong humanap ng paraan.
-Di puwedeng hayaan natin silang magutom. -Siya nga pala, Yoon,
bakit hindi natin ibahin ang direksiyon ng negosyo natin?
May magandang impormasyon ako.
Anong impormasyon 'yan?
Inanunsyo ng Gobyerno-Heneral
ang sampung taong plano para sa mga riles sa Manchuria. At planong
ikonekta ang Riles ng Gilhoe sa Gyeongwon at Hamgyeong at tatapusin 'to sa 10 taon.
Mula Gyeongseong hanggang Wonsan ang Linya ng Gyeongwon.
Mula Wonsan hanggang Hoeryŏng ang Hamgyeong.
At mula Hoeryŏng hanggang Jilin ang Gilhoe. Kapag natapos na,
ang mga supply ng militar ng Hapon, pati ang mga sundalo,
na mula sa Gyeongseong, dadaan 'yon sa Myeongjeong pa-Jilin.
Di na sapat ang barikadahan ang Pasong Mandaragit.
Isipin mo.
Paano sila mapipigilan kung sakay ng tren ang hukbo nila?
Di na, kahit tumulong ang mga Tsino.
Pagkabuo ng Linya ng Gando, bibiyahe ang malaking hukbong Hapon,
at hindi natin sila mapipigilan.
Ano'ng "maganda" dito? Di maganda sa 'tin 'to.
Siyempre, maganda 'to para sa 'tin.
Makakabuo ka ba ng riles nang libre?
Kailangan ng pera.
Pera ang gagamitin dito.
Sinabi ko sa 'yo no'ng una.
Pera ng Hapon, lupain ng Tsino, at mga tubong Joseon. Alin ang mananaig?
Ano naman?
Ano'ng pinupunto mo?
Pumapasok ang pera ng Hapon at nilalamon no'n itong Tsinong lupain.
Di ba patas lang na sumali tayong mga tubong Joseon? Sige na…
Yoon! Kunin natin ang lahat ng pera.
Isang manager ng Kawanihan ng Riles ang pupunta sa Myeongjeong
para daluhan ang pagtatayo ng Riles ng Cheondo sa ika-30.
Ikaw ang kliyente, tama?
Pero parang palusot ang seremonya. Ang totoong layunin ng pagbisita ay…
-Para suriin ang lugar ng Linya ng Gando? -Tama!
Pero ang mahalaga, magpapadala sila ng pera
sa Myeongjeong mula sa Bangko ng Joseon sa Hoeryŏng,
para sa pagdating ng manager.
Magpapadala sila ng pera.
Pondo sa pagtatayo ng Linya ng Gando. Gusto kong dalhin mo sa 'kin 'yong pera.
'Yon ang hiling ko.
Gusto mong magnakaw ako ng pera? Ang pondo para sa tren pa?
Magkano ba?
200,000 won.
200,000?
Dalawang daan?
Oo! Dalawang daang libo.
Biglang bumilis ang tibok ng puso mo?
Pakituloy ang sinasabi mo.
Malaki ang ibinayad ko sa taga-Opisina para sa intel na 'to,
kaya maaasahan mo 'to.
At sasabihin ko 'to, kung sakali…
Wag kang magtatangka ng masama.
"Isang nagngangalang Eon-nyeoni mula sa Namsan
ang tumangay ng 200,000 won mula sa Gobyerno-Heneral."
"Si Lee Yoon, ng Taepyeong-dong,
ay magnanakaw ng 200,000 won mula sa Opisina ng Gobyerno-Heneral."
Ayaw mong kumalat 'yon, kaya itikom mo ang bibig ng mga bata mo.
Wag kang mag-alala.
Mapanganib man ang trabaho ko,
payapa naman ang paraan ng pamumuhay ko.
Wala kang tiwala?
Magtiwala ka sa mga bata ko. Marunong silang maglihim.
Sige na nga.
Ngayon lang 'to.
Magtitiwala ako.
Salamat. Ikinasisiya at ikinararangal ko 'to.
May itatanong ako.
Puwede ba?
Sige lang.
'Yong manager ang nakatalaga sa Linya ng Gando?
Oo, malamang.
At dadalo ang manager sa seremonya ng pagtatayo sa ika-30?
Bakit?
Sasaktan mo ba siya?
Kung sakaling may humadlang sa 'tin
at hindi masunod ang plano,
ano'ng gagawin mo?
Di ba halata 'yan?
Papatayin ko siya. Inaagaw niya ang lupain natin.
Siyempre, papatayin ko sila. Kinukuha nila ang pera natin.
'Yon ang trabaho ko. Binabayaran ako para pumatay ng mga gano'ng tao.
'Yon ang gawain ko. Pinapatay ko ang mga gano'ng tao
para protektahan 'tong nayon.
Sana wag magbago ang isip mo.
Papatayin ko siya sa harap ng lahat.
Brutal hangga't maaari.
Para malaman ng mundo ang mangyayari kapag pinagnasaan nila ang Gando.
Kailangan bang paabutin do'n?
Kailangan.
Di kami puwedeng tumakbo habambuhay.
Minsan sa buhay namin…
dapat mamuhay kami bilang tao.
ANG LAHAT NG TAO, LUGAR, ORGANISASYON, SALITA, PANGYAYARI, AT EPISODE
NA BINANGGIT O INILARAWAN SA PALABAS NA ITO AY KATHANG-ISIP
ANG ANUMANG PAGKAKAHAWIG SA REYALIDAD AY NAGKATAON LANG
Tagapagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan