(ห้าปีต่อมา ปีค.ศ. 1920)
(กองพลที่ 19 ทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น ค่ายรักษาการณ์ฮเวรย็อง)
อะไรวะนั่น
นั่นใคร
แจ้งชื่อและยศมา!
สึงิยามะเหรอ
ผู้พันมินามิอยู่ไหน
เอ้า บอกมา
คนอื่นในหน่วยแกหายไปไหนหมด
ทำไมแกรอดกลับมาได้คนเดียว
เมื่อวานนี้ พวกเรา…
เดินลาดตระเวนไปจนถึงทางผ่านโอรังเค
แล้ว…
ก็ไปเจอพวกมันครับ
พวกมันคือใครวะ
ปีศาจครับ
หยุด!
อะไรนั่น แกเป็นใคร
แกกำลังขวางเส้นทางกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นอยู่นะ
ถ้ายังรักตัวกลัวตาย หลบไปเสีย!
ทางผ่านโอรังเคนี้ เป็นเส้นทางจากฮเวรย็องไปมย็องจอง
นั่นหมายความว่า
หากพวกเจ้าก้าวล่วงเข้ามาแม้แต่ก้าวเดียว
จะถือว่ารุกล้ำแผ่นดินของเรา
ขืนใครขยับ
เราจะบดขยี้ให้แหลก!
มันพูดอะไรน่ะ
เสียแผ่นดินจนเสียสติไปแล้วมั้ง
- มันบ้าหรือเปล่า - ฆ่าเลยดีไหมครับ
เดินต่อ
หน้า เดิน!
ผู้กอง!
ขอย้ำอีกครั้ง
เตรียมยิง!
หากพวกเจ้าก้าวล่วงเข้ามาอีกแม้แต่ก้าวเดียว
จะถือว่ารุกล้ำแผ่นดินของเรา
ถ้าใครคนใดทำการ…
ช่างแม่งละ
ฆ่ามันให้หมด!
- ฆ่าเลย - บุก!
ถ้าอย่างนั้น
แกจะบอกว่าไม่ได้สู้ตอบโต้เลย จนถูกขยี้หมดงั้นเหรอ
ไม่ใช่ครับ นั่นไม่จริงเลยนะครับ
เราต่อสู้อย่างกล้าหาญ สมกับเป็นกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น
ยิง!
ยิงตอบโต้!
แต่ทว่า
อย่างที่ผมเพิ่งเรียนท่านไป
พวกมันเป็นปีศาจ
เร็วเข้า!
ชายที่ชื่อว่าชเวชุงซู
เมื่อก่อนเขานำทัพผดุงธรรม
ถึงจะแก่แล้วก็ยังเล็งศรได้อย่างแม่นยำ
แถมดาบที่กวัดแกว่งก็…
คมกริบแม้กระทั่งผ่าหินผาและหยุดน้ำที่กำลังไหล
ช่วยด้วย!
จะขอบคุณกันก็เฉพาะเวลาคับขันน่ะนะ ตาเฒ่า
คังซันกุน
นายพรานแห่งภูเขาซอรัค
มันเป็นผู้รอดชีวิตคนสุดท้าย ของหน่วยล่าพยัคฆ์แห่งโชซอน
ฝีมือล่าเสือของมันเป็นที่เลื่องลือ
จนได้ฉายาว่า "ราชาแห่งขุนเขา"
แกแพ้แม่ทัพโชซอนที่มีแค่ดาบกับธนู
กับพรานที่ล่าแต่เสือน่ะนะ
ล้อเล่นใช่ไหม
ผมก็อยากให้เป็นเรื่องล้อเล่นครับ
ถ้าแบบนั้น ทุกคนในหน่วยผมคงจะยังมีชีวิตอยู่
โฮ่ วันนี้ช่วยคนไว้เยอะเชียวนะเรา
ยกมือขึ้น!
เดี๋ยวจ้า ชตโตะมัตเตะ เดี๋ยวๆ
ไม่ถนัดแนวดุดันเลือดสาดเลยจ้ะ
เพราะงั้นขอหลับตาก่อนนะ
หลับตาแล้ว โชแรงงี!
อยู่ไหนน่ะ
ใครอยู่ตรงนั้น
ทหารในหน่วยผมถูกโชแรงงีฆ่าตาย
โชแรงงี สมกับฉายาที่ได้รับ มันเคยเป็นตัวตลกในคณะละครนอก
ตัวอ่อนคล่องแคล่วนัก เราแทบจะยิงมันไม่ได้เลย
พยัคฆ์เหินเวหา ต้องเรียกว่าอย่างนั้น
จบแล้วล่ะ
อย่ามาหลอกกันสิวะ ยังได้ยินเสียงกรีดร้องระงมอยู่เลย
เฮ้ย
ไม่ต้องมาโทษฉัน
ฝีมือกึมซูต่างหาก
แล้วก็มีกึมซู
ชายผู้ดิบเถื่อนยิ่งกว่าสัตว์
ผมไม่รู้เรื่องอะไรของมันเลย
นอกจากเรื่องที่ว่าใครหน้าไหนก็ฆ่ามันไม่ได้
แสดงว่าแกร้องขอชีวิตจากพวกมัน
แกถึงได้รอดมาได้
ใช่หรือเปล่า
ใช่ไหม
ฉันไม่ต้องการทหารที่ร้องขอชีวิตจากศัตรู
จบชีวิตตัวเองซะ
ขออภัย ขออภัยจริงๆ ครับ
ฉันไม่อยากฟังไอ้คำพวกนั้น!
จงรักษาเกียรติภูมิทหาร
แต่ผมรู้ว่าผู้นำของมันเป็นใคร
ใบหน้าของหัวหน้าโจรกลุ่มนั้น
ผมเห็นมาแล้วกับตา
มันหน้าตายังไง
บอกมา มันหน้าตายังไง!
เขา…
ชายคนนั้น…
แกรอดคนเดียวสินะ
อยากไปอยู่กับเพื่อนๆ ไหม
ไม่ ไม่อยาก
งั้นจงละทิ้งทุกอย่างที่มี แล้วฉันจะยอมให้แกอยู่ต่อ
ละทิ้งสำนึก ละทิ้งศรัทธา ละทิ้งประเทศ
แล้วแกจะรอด
แกโชคดีกว่าพวกเรานะ
แกยังเหลืออะไรในชีวิตให้ทิ้งได้
ใบหน้าของชายคนนั้น…
อีกไม่ช้าท่านก็จะได้เห็นเอง
ข้าศึกบุก!
เอาปืนมา!
ไอ้ขี้ขลาด!
ต่อให้ขี้ขลาดก็ยังอยากจะมีชีวิตครับ ได้โปรด…
อย่ายิง!
รั้งไว้ไม่ไหวแล้ว
คมบังวะ สายัณห์สวัสดิ์จ้า
ไม่ทักทายกันเลย หยาบคายชะมัด
พวกแกเป็นกองกำลังกู้ชาติเหรอ
พวกแกเป็นกองกำลังกู้ชาติใช่ไหม
ไม่ใช่
เป็นแค่คนโฉด
(ลำนำคนโฉด)
(กย็องซอง - สิงหาคม ค.ศ. 1920)
ผมขอให้คุณมาพบที่นี่แม้จะรู้ว่าไม่เหมาะสม
เพราะมีเรื่องที่ผมต้องบอกคุณครับ
ค่ะ มีอะไรคะ
คุณจะ…
กรุณาแต่งงานกับผมได้ไหมครับ
ทำไมรอนานจังคะ กว่าจะถามได้
อะไรนะ
ฉันจะแต่งงานกับคุณค่ะ คุณกวังอิล
เดี๋ยว พูดจริงเหรอ
คุณจะแต่งงานกับผมเหรอ
ชีวิตนี้…
ผมจะรักคุณตราบชีวิตนี้จะหาไม่
คุณฮีชิน
เช่นกันค่ะ
ฉันจะรักแต่คุณกวังอิลเพียงคนเดียว
ออกแรงหน่อยโว้ย
ปืนของดีนะเนี่ย สึบาราชี่ วิเศษสุด
เอ้า ได้ข่าวยัง
ข่าวอะไร
กองกำลังกู้ชาติของเราชนะอีกแล้วน่ะสิ
รอบนี้ขยี้พวกญี่ปุ่นเละเลยด้วย
เหรอ นั่นก็ข่าวดีนะ
ชนะเข้าบ่อยๆ เราอาจได้อิสรภาพกันจริงนะเออ
หูย ทำเป็นเล่น เดี๋ยวก็ได้เป็นไทกันจริงๆ
ไม่กล้าคิดไม่กล้าฝัน
เรื่องนั้นฉันไม่รู้ ที่แน่ๆ คนโชซอนที่เกิดในกันโดเหนือ
จะได้หายใจหายคอคล่องขึ้น
อ๋อ พี่พูดถูกนะ
ไอ้เราก็กลายเป็นคนรักชาติโดยไม่รู้ตัวเฉยเลย
เจ้างั่งนั่นเอาอีกแล้ว
เรียกว่าเสพติดแล้วมั้ง สันดานแมวขโมยของมันน่ะ
เขาทำแบบนั้นมาตั้งแต่เมื่อไหร่
ก็ทำมาตั้งแต่วันแรกที่เข้ามา
มันขโมยของไปขายลับหลังเรา
มันต้องหิวเงินขนาดไหนเนี่ย โง่เอ๊ย
คนเห็นแก่ตัวแบบนี้ไงที่เป็นพวกขายชาติ
โอ๊ย คนทรยศก็ทรยศวันยังค่ำ
ขำอะไร
พี่อย่าเอาแต่ขำสิ พี่ควรไปคุยกับมันบ้าง
"ถ้าขืนขโมยอีก ฉันจะหักข้อมือ…"
ฉิบ!
- เป็นอะไรรึเปล่า - เปล่า
สงสัยก่อนหน้านี้ใช้ปืนหนักไปหน่อย
ไม่เป็นไรหรอก
แน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
ฮื่อ ไม่เป็นไร
ว่าแต่ว่านะพี่
ถ้าเราจะได้อิสรภาพคืนมาจริงๆ ผมก็อยากให้เกิดขึ้นเร็วๆ นะ
อยู่ที่นี่ผมทนได้ทุกอย่างนะ
แค่อาหารมันกระเดือกไม่ลง
คิดถึงกับข้าวที่บ้านชะมัดเลย
อยู่ตรงนี้อะไรเลวร้ายที่สุดเหรอ
ผมพูดไปงั้นแหละ ถ้าได้อิสรภาพคงดี
ถ้าไม่ได้ก็ไม่เป็นไร
จู่ๆ พูดเรื่องอิสรภาพขึ้นมาทำไม
นี่ คิดว่ามันจะง่ายขนาดนั้นหรือไง
ให้ตายอีกสิบปีก็ไม่สำเร็จ
สองวันก่อนมีแม่หมอแวะมาบอกฉันหมดแล้ว
เฮ้ย แม่หมออะไรไร้สาระ
สารรูปเหมือนผีมากกว่าหมอดู แถมทำนายอะไรไม่เคยจะถูก
นางเคยทำนายว่าฉันจะได้เมีย โคตรมั่วเลย
มันไม่เกิดเพราะไม่ได้ทำพิธีบวงสรวงไงเล่า
อุตส่าห์จะลดค่าครูให้แต่ก็ขี้ตืด
ไอ้นี่ เดี๋ยวปั๊ด…
เชื่อเรื่องพวกนี้ด้วยเหรอ
นายนี่เอาหมดทุกอย่าง
ไอ้นี่มันงมงายน่ะพี่
มันชอบตื๊อคนในหมู่บ้านแล้วบอกว่า
"ผีร้ายกำลังมา ต้องทำพิธีไล่"
คิดค่าครูเท่าไหร่ ครั้งละสิบวอนใช่ไหม
ปกติต้อง 20 นี่ลดให้ครึ่งราคาแล้วนะ
แม่หมอไม่ได้ยอมมาง่ายๆ นะ ต้องตื๊ออยู่ตั้งสามวัน
ยี่สิบวอน
- พอเถอะ - ไม่เอาน่า
พิธีส่งวิญญาณพ่อฉันแกคิดตั้งสามสิบ
ส่งวิญญาณแม่อีกสามสิบ
แกเอาเงินฉันไปหกสิบวอน
มานี่นะ ไอ้เวรตะไล เดี๋ยวกระชากลิ้นแม่งมาตัด…
บางทีเวลาเห็นสองคนนี้
ผมกลัวพวกมันกว่าพวกญี่ปุ่นอีกนะ
สบตากันทีไรได้มีเรื่องทุกที
ถ้าเป็นคนปกติจะมาอยู่กับเราเหรอ คงไปอยู่กองกำลังกู้ชาติแล้ว
ช่างเถอะ เหนื่อยแล้วเดี๋ยวก็เลิกเอง
ใช่ แล้วเดี๋ยวก็ทะเลาะกันใหม่
แถมเปลืองเงินซื้อยามาทำแผลอีก
พี่เข้าไปห้ามบ้างสิ
ตามใจๆ ให้ตายสิ
ลุงชุงซู พวกมันทะเลาะกันอีกแล้ว ลุง…
หายไปไหนนะ ไม่เห็นลุงมาพักใหญ่ละ
สงสัยไปหลบที่ไหนอีกแล้วแน่เลย
เลิกตีกันเสียที ไอ้สองคนนี้!
อยู่นี่เองเหรอครับ
จะเดินขึ้นมาทำไม ปีนเขาลำบากจะแย่
เพราะลำบากน่ะสิ ผมเลยเป็นห่วงลุง
แต่ที่นี่เห็นโชซอนได้ชัดดีนะ
เขาถึงเรียกตรงนี้ว่าทางผ่านโอรังเค
สมัยก่อนโน้นน่ะนะ
พวกคนเถื่อนเคยมายืนตรงนี้
มองลงไปยังแผ่นดินโชซอน ตั้งปณิธานว่าจะยึดครองมันให้ได้
แต่ตอนนี้ทุกอย่างกลับตาลปัตร
กลายเป็นดินแดนแห่งความเศร้า ของผู้คนที่ต้องทิ้งบ้านเกิดเมืองนอน
ลุงคงคิดถึงบ้านมาก
คิดถึงจนปวดใจไปหมด
คิดถึงทุกซอกทุกมุมของบ้านเกิด
ข้าคงจ้องมอง ดื่มด่ำ และซาบซึ้งกับทุกอย่างที่สำคัญต่อข้า
ถ้ารู้ว่าต้องจากมานานขนาดนี้
เจ้าคิดถึงสาวคนนั้นอีกแล้วล่ะสิ
ประหลาดดีนะ ผมคิดถึงทุกทีเมื่อมาตรงนี้
เธอเป็นคนแรกของผมในทุกทาง
อย่างนั้นรึ
มันทางไหนกันบ้าง
เธอเป็นกระฎุมพีคนแรกที่เคยเจอ
ที่ถามชื่อผมและไม่ถามชื่อเจ้านาย เธอจับมือผมแล้วยิ้มให้
และเธอก็…
เป็นคนแรกที่ทำให้ผมมีความสุข แค่เมื่อได้เห็นหน้า
แต่เธอคงจำผมไม่ได้แล้วแน่ๆ
เจ้าก็เลย
คิดถึงนางมากสินะ
ผมก็นึกเสียดายอยู่นะ
หากรู้ว่าจะคิดถึงเธอมากขนาดนี้…
ผมคงไปเจอเธอบ่อยๆ
ผมก็เสียดายเหมือนลุง
- ร้านนี้เหรอ - ใช่ครับ
เข้าไปกันเลย
คุณฮีชิน
ทำไมมาที่นี่ได้ครับ ผมไม่ยักรู้ว่าวันนี้คุณมีนัดด้วย
ฉันมีนัดประชุมด่วน เรื่องที่ต้องเดินทางไปทำงานค่ะ
อ้อ เข้าใจแล้ว
นี่ร้อยโทฮันแทจู เขาเป็นลูกน้อง…
ไม่สิ
เขาเป็นเพื่อนผม เพิ่งได้รับมอบหมายให้มาทำงานด้วยกัน
สวัสดีค่ะ
ผมได้ยินเรื่องของคุณมาเยอะ ขอยินดีกับการหมั้นหมายด้วยนะครับ
ขอบคุณค่ะ
คุณจะว่าอะไรไหมถ้าผมขอนั่งด้วยสักครู่
ได้สิคะ เชิญค่ะ
เพื่อน
ไปจองโต๊ะไว้หน่อยสิ
ได้ครับ
สวัสดีนะครับ คุณผู้หญิง
เชิญนั่งครับ
คุณจะต้องเดินทางไปทำงานเหรอ
ไม่เห็นได้บอกผมเลย
เพิ่งคิดกันในนาทีสุดท้ายค่ะ ฉันเลยยังไม่มีโอกาสบอก
ฉันต้องไปมย็องจองเพื่อร่วมพิธีวางศิลาฤกษ์
ทางรถไฟรางเบาชอนโด ในวันที่ 30 นี้
เป็นตัวแทนของการรถไฟรัฐบาลโชซอน
มย็องจองเป็นเมืองอันตรายนะ
พวกก่อความไม่สงบอยู่ที่นั่นกันเยอะ
ระวังตัวด้วย
คุณควรแจ้งรัฐบาลให้ส่งเจ้าหน้าที่มาคอยอารักขา
ได้ค่ะ ฉันจะทำตามที่คุณบอกค่ะ ผู้พัน
ขอบคุณมากที่เป็นห่วง
ไม่ต้องขอบคุณผมหรอก
ผมแค่เป็นห่วงว่าที่ภริยา อย่าคิดมากเลยนะ
คุณฮีชิน
ขออภัยนะ แต่นัดของคุณวันนี้…
ช่วยย้ายไปที่อื่นแทนได้ไหม
หมายความว่ายังไงคะ
จะมีคนของกองกำลังกู้ชาติมาที่นี่
อะไรนะคะ
มีคนชื่อจางซ็อก เป็นเจ้าของร้านตัดสูทในเขตบนจ็อง
เราสืบทราบมาว่าเขานัดพบสมาชิก กองกำลังกู้ชาติที่นี่
ผมถึงได้มาที่นี่กับลูกน้อง
อย่างนั้นเหรอคะ
ครับ คุณรีบออกไปจากตรงนี้ดีกว่า
คุณกับผมต่างก็เป็นผู้รับใช้ชาติ
แต่งานของผมจะโหดกว่างานของคุณสักหน่อย
พูดตามตรง ผมไม่อยากให้คุณต้องเห็นครับ
ค่ะ ฉันเข้าใจว่าคุณจะสื่ออะไร
งั้นฉันขอลาก่อนนะคะ
ดูแลตัวเองด้วยนะคะ ผู้พัน
ฉันรักคุณค่ะ
คุณฮีชิน
ผมก็รักคุณครับ
จับมัน!
เฮ้ย!
ไอ้ชั่ว!
กล้าดีนักนะ ไอ้เลว!
ลุกขึ้นมา!
ไอ้สวะโชซอน
อย่ามองเลยนะ
อย่ายืนดู รีบไปเถอะ
ฉันจะติดต่อไปค่ะ
ฉันว่าข้อมูลรั่วไหล
พวกนั้นรู้ทุกอย่าง รู้สถานที่นัด รู้เวลา
รู้แม้แต่ตัวตนของสหายจาง
เป็นไปได้ว่าข้อมูลรั่วจากคนใน
อาจารย์ก็ระวังตัวด้วยนะคะ
จะทำงานกับใครยิ่งต้องระวังเป็นพิเศษ
เงินทุนที่จะส่งให้กองกำลังทางเหนือ
อยู่กับสหายจางซ็อกใช่ไหม
และควรมีการนัดรับเงินวันนี้ แล้วส่งมอบให้กับกองกำลังทางเหนือ
ใช่ค่ะ
งานนี้แย่แล้ว
จะหาเงินแสนวอนมาจากไหน ในเวลาแค่สองสัปดาห์
เรามี…
อีกทางหนึ่งค่ะ
ยังไงรึ
วันที่ 30 ส.ค. ธนาคารโชซอนสาขาฮเวรย็อง จะส่งเงิน 200,000 วอน
ไปให้ที่ทำการเมืองมย็องจองในกันโด เป็นค่าก่อสร้างทางรถไฟ
เราชิงเงินก้อนนั้นไปให้กองกำลังทางเหนือได้
จะบอกให้ปล้นรถหุ้มเกราะงั้นเหรอ
นั่นอันตรายเกินไป
ถ้าเราคนใดคนหนึ่งถูกจับได้ ทั้งองค์กรของเราอาจ…
ไม่ต้องห่วงค่ะ
ฉันจะทำงานคนเดียว ไม่ต้องพึ่งสมาชิกคนอื่น
สหายนัม จะทำแบบนั้นได้ยังไง
ไม่ได้
เราหาทางอื่นดีกว่า
จะให้เอาชีวิตสมาชิกไปเสี่ยง ทำภารกิจบ้าบิ่นไม่ได้
- อาจารย์คะ - สหายนัม
เมื่อไหร่จะเลิกดูแคลนฉันเสียที
แค่ฉันต้องให้สหายนัมไปเทียบกับไอ้กวังอิล มันก็น่าเจ็บใจอยู่แล้ว
ฉันทั้งอับอายและทรมานใจจนไม่กล้าสู้หน้า
ยกเลิกแผนการนี้เถอะ
ปืนไรเฟิลหนึ่งกระบอก กระสุน 200 นัด
ระเบิดมือหนึ่งลูก
มันฝรั่งห้าหัว ข้าวห้าถัง
รองเท้าสานหนึ่งคู่
นั่นคือ…
อาวุธและเสบียงทั้งหมดของสหายเรา ที่กำลังต่อสู้อยู่ในกันโด
มีเท่านี้ แต่ต้องอยู่ให้ได้ถึงหกวัน
แล้วอาจารย์จะไม่ให้เรายอมเสี่ยงชีวิตหรือคะ
เราต้องทำอะไรสักอย่าง
อาจารย์คะ เราต้องยอมเสี่ยงชีวิตเราบ้าง
เพื่อให้สหายของเราในกันโดมีกินอีกสักมื้อ
จัดการศัตรูได้อีกสักคน
หรือได้มีชีวิตต่อ
แม้จะแค่อีกวันเดียว
งั้นก็เอาตามนี้
เธอต้องนัดพบกองกำลังทางเหนือเองโดยตรง
- แต่ให้คนอื่นปล้นรถหุ้มเกราะแทน - ไม่ได้ค่ะ
เรายังไม่รู้ว่าใครหักหลังสหายจางซ็อก
แผนนี้อาจรั่ว…
ฉันหมายถึงคนนอก ไม่ใช่พวกเราเอง
งานนี้มันอันตราย
ควรให้คนที่อันตรายยิ่งกว่าเป็นคนทำ
- พูดถึงใครกันคะ - มีอยู่คนหนึ่ง
คนที่พร้อมทำทุกอย่าง ฆ่าทุกคนแลกเงิน
เชิญทานให้อร่อยค่ะ
ฉันเชิญทั้งสองมาพบหน้ากันแบบนี้
เพราะฉันไม่สามารถทำตามคำขอของพวกคุณได้
ฉันก็เลยเชิญพวกคุณมาร่วมโต๊ะที่นี่
เพราะอยากยื่นข้อเสนอให้
คุณพัคจุนโฮ
คุณขอให้ฉันฆ่าคุณคาวางุจิที่นั่งอยู่นี่ใช่ไหม
รู้อยู่แล้วทำไมยังจะต้องถาม
คุณคาวางุจิ คุณก็ขอให้ฉันฆ่าคุณพัคจุนโฮใช่หรือเปล่า
ถูกต้องแล้ว
ว่ากันว่า จะอยู่หรือตายล้วนขึ้นกับชะตา
ชีวิตคนเรานั้นเป็นไปตามสวรรค์ลิขิต
และชีวิตมนุษย์ก็ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะกำหนดได้
ฉันก็เลยคิดว่าคราวนี้จะให้สวรรค์ลิขิตแล้วกัน
เราจะเริ่มประมูลกันที่ 100 วอน
เธอจะทำตามคำสั่งของคนที่จ่ายมากกว่างั้นเหรอ
ใช่
ประมูลมา
ใครจ่ายมากกว่าคนนั้นก็ชนะ
นี่สินะ เขาถึงบอกว่า เพื่อนกันอันตรายกว่าคนแปลกหน้า
นี่มันสวรรค์ลิขิตตรงไหน
เป็นการตัดสินใจของสวรรค์สิ
เพราะสำหรับฉัน เงินคือสวรรค์
ให้ตาย ช่างมัน
ไปแล้ว
110 วอน
คุณคาวางุจิเสนอที่ 110 วอน
ตาคุณแล้ว
ก็ได้ ช่างมัน เอาก็เอา
120 วอน
ราคาใหม่ที่ 120 วอน เชิญต่อเลย
130 วอน
- 140 วอน - 140 วอน
150 วอน
150 วอน!
หนึ่งร้อย…
กับอีก 55
155 วอน
160 วอน
คุณคาวางุจิเสนอราคาที่ 160 วอน
- จะว่ายังไง - 170 วอน
ได้แค่นั้น ฉันไม่เหลือเงินแล้ว
คุณพัคจุนโฮให้ที่ 170 วอน
เอาไงดี
หนึ่งร้อย…
กับ
เอาวะ 200 วอนเลย
แกตายแน่!
ไอ้ระยำเอ๊ย อยากให้ฉันตายขนาดนั้นเชียว
คุณพัคจุนโฮ
ใจเย็นๆ แล้วนั่งลงก่อน
เรื่องยังไม่จบ
คุณพัคจุนโฮเสนอที่ 170 วอน
ส่วนคุณคาวางุจิเสนอ 220 วอน
ดังนั้น
ฉันควรจะทำตามคำขอของคุณคาวางุจิ
แต่ว่า…
คุณพัคจุนโฮเป็นเพื่อนเก่าเพื่อนแก่ของฉัน
ฉันก็ไม่ควรทรยศเพื่อนเพื่อเงินแค่ 30 วอน
ขออภัย
เธอพูดอะไรกับเขา
ดูแล้วเหมือน…
ฉันชนะเหรอ ดูจากสีหน้าของเขา
ใช่ไหม
ใช่ คุณชนะแล้วเพื่อน
นี่แหละสวรรค์ลิขิต
จริงเหรอ
แกได้ตายแน่ ไอ้งั่ง
เป็นคนญี่ปุ่นแต่กล้าข้ามเขตคลองช็องกเยช็อน มาทำธุรกิจก็ต้องโดน!
กล้าดียังไง อีนางสวะโชซอน คิดเหรอว่าทำแล้วจะรอดไปได้
ฉันเป็นผู้หญิงโชซอน
เรื่องที่ทำแล้วไม่รอด… ฉันไม่ทำหรอก
ดังนั้น คุณคาวางุจิ
เชิญกลับบ้าน…
ไปเคี้ยวหญ้าซะ
บัดซบ!
ทุกคน ชักปืนออกมา!
ครับเจ้านาย
เดี๋ยวลูกน้องคาวางุจิจะบุกเข้ามา
ด้านหลังมีทางออก คุณหนีไปทางนั้นได้
ถ้าอยากให้ใครตายอีก มาเรียกฉันแล้วกัน
แล้วเงินค่าจ้างล่ะ
วางไว้บนโต๊ะนั่นแหละ เดี๋ยวฉันมาเก็บ
ได้เลย
ยิง!
มันอยู่นั่น! จัดการเลย!
อยู่นั่นไง!
อย่าให้หนีไปได้!
ตายซะ!
แค่ผู้หญิงคนเดียว! จับให้ได้!
ฆ่ามันเลย!
ฆ่ามันสิ ไอ้โง่!
หยุดนะ!
ส่วนของเธอ 17 วอน
นี่นัดของพรุ่งนี้
คนที่ฆ่าพ่อแม่เธอ
ได้ข่าวว่ามันอยู่กันโด
ให้ฉันสืบไหมว่ามันอยู่ที่ไหนในกันโด
ไม่เป็นไร อย่าลำบากเลย
หมายความว่ายังไง
เธอฝึกปรือจนช่ำชอง เพราะจะแก้แค้นไม่ใช่เหรอ
พอต้องใช้ชีวิตปากกัดตีนถีบ ก็เปลี่ยนใจแล้วล่ะ
ไอ้เรื่องแก้แค้นแทนพ่อแม่ ผูกใจเจ็บ
ฉันรู้แล้วว่ามันไร้ประโยชน์
กินอิ่มนอนหลับต่างหากสำคัญที่สุด
ไม่ต้องไปตามสืบอะไรแล้วนะ
ไม่ต้องตามหามันหรอก
แต่ถ้าบังเอิญไปเจอมัน
ก็ไว้ค่อยฆ่ามันตอนนั้น
ไปก่อนนะ
(โรงภาพยนตร์ทันซองซา 11.30 น.)
โง่ขนาดไหนเนี่ย แค่จะเปิดประตูให้ดียังไม่ได้
โม้ว่าเกิดจากชนชั้นขุนนาง แต่ไม่ได้เรื่องสักอย่าง
- ขออภัยครับ - ถอยไปเลยนะ
ยุนอยู่ไหน ยุนน่ะ
เขาน่าจะทำอะไรอยู่บนโน้น
อย่าหัวเราะสิ
ยืดหลังให้ตรง
กางขาออก
- นี่ดีแล้ว - ครับ
โห ดี! แล้วนี่ทำอะไร
- ใส่กระสุน - ใส่แล้ว
ยิงได้
นั่นเรียกว่ายิงปืนเหรอวะ
ปืนมันไม่ดี
นี่ อย่านะ เฮ้ย
ลบหลู่เป้าซ้อมแบบนี้ได้ยังไง
ยังจะมายิ้มอีก
พี่!
ผมได้ของเลอค่ามาด้วยแหละ พี่อยากดูไหม
เลิกเพ้อเจ้อได้แล้ว ยุนอยู่ไหน เรียกเขามาทีสิ
หมางเมินกันอย่างนี้จริงๆ เหรอพี่ แบบนี้ผมปวดใจนะ
จะปวดใจหรือปวดหน้าก็ไม่สนย่ะ ไปตามยุนมาเร็วๆ
พวกแกกำลังซวย รู้ตัวไหม จะอดตายกันอยู่แล้ว
พูดเรื่องอะไรของพี่
เราจะอดตายได้ยังไง
พี่จะบอกว่ากงสุลญี่ปุ่นห้ามค้าอาวุธเหรอ
ต่อให้เราปล้นอาวุธมา พี่ก็เอาไปขายไม่ได้ใช่ไหม
นายก็รู้ข่าวที่บงโกดง
กองกำลังกู้ชาติเพิ่งชนะพวกญี่ปุ่นครั้งใหญ่
เรื่องนั้นจะกระทบมาถึงเรา
พวกญี่ปุ่นส่งทัพหลักมาปราบที่นี่ไม่ได้ เพราะกลัวต้องผ่านพรมแดนจีน
ค่อยๆ ไล่ฆ่าทีละคนก็ไม่ได้ เพราะไม่รู้ว่าหลบซ่อนอยู่ที่ไหน
พวกมันเลยจะหาทางตัดกำลัง
แล้วกองกำลังกู้ชาติจะทำยังไง
พวกนั้นมีเส้นสายที่ยอนแฮจู
แล้วเราไม่มีเส้นบ้างเหรอ
ลำบากหน่อย ที่นั่นเป็นฐานมั่นของพวกเชค
พวกมันขายของถูกเป็นบ้า เพราะจะหาเงินกลับประเทศ
แบบขายปืนสั้นแถมปืนยาวกับปืนใหญ่ให้ด้วย
ขัดลาภชะมัด
แล้วกลุ่มบ็องกเยในจีนล่ะ
นั่นไม่ใช่พวกกู้ชาติ ก็น่าจะขายปืนให้ได้
กลุ่มบ็องกเยไม่ยอมซื้ออาวุธจากเราแล้ว
พอกองกำลังกู้ชาติใหญ่ขึ้น ทางนั้นก็ระแวงคนโชซอนไปหมด
กองกำลังกู้ชาติเป็นความหวังของเราน่ะใช่ แต่คนอื่นเขามองเป็นตัวปัญหา
สร้างความขัดแย้งระหว่างพวกบ็องกเยกับญี่ปุ่น
โอ๊ยตาย เดี๋ยวนี้ค้าขายในกันโดยากเหลือเกิน
แต่ยังไงพี่ก็ต้องหาทางจนได้
เรามีกันหลายปากท้อง จะอยู่เฉยให้คนอดตายไม่ได้
เอาอย่างนี้ไหม ยุน
เราเปลี่ยนทิศทางทำธุรกิจเลยดีไหม
ฉันมีข่าวชั้นเลิศมาบอกด้วยนะ
ข่าวอะไร
ไม่นานมานี้ รัฐบาลเพิ่งประกาศ
แผนสิบปีสร้างทางรถไฟแมนจูเรีย
แผนนั้นก็เพื่อ
เชื่อมต่อทางรถไฟสายจีฮเว กับสายกย็องวอนและฮัมกยอง
และสร้างให้เสร็จภายในสิบปี
สายกย็องวอนแล่นจากกยองซองไปวอนซาน
สายฮัมกยองแล่นจากวอนซานไปฮเวรย็อง
และสายจีฮเววิ่งจากฮเวรย็องถึงจีหลิน
เมื่อสร้างเสร็จ
พวกญี่ปุ่นจะขนเสบียงกับกำลังพลง่ายขึ้น
จากกยองซองผ่านมย็องจอง ไปถึงจีหลินในสายเดียว
แบบนั้นก็เลิกคิดเรื่องเอาแต่ป้องกัน ทางผ่านโอรังเคไปได้เลย
ลองคิดดูสิ
เราจะหยุดพวกมันได้ยังไง ถ้ามันขนกองทัพมาทางรถไฟ
ต่อให้กองทัพจีนมาช่วยก็สู้ไม่ได้
ถ้าทางรถไฟกันโดสร้างเสร็จ กองทัพญี่ปุ่นจะบุกมาที่นี่
ลำพังพวกเราจะต้านพวกมันไม่อยู่
ทำไมถึงเรียกว่าเป็นข่าวชั้นเลิศล่ะ ไม่เห็นจะดีต่อเราตรงไหน
ทำไมถึงจะไม่ดีต่อเรา
รางรถไฟเขาสร้างกันฟรีๆ ได้เหรอ
มันต้องใช้เงิน
เงินมหาศาล
จำที่ฉันบอกตอนนายมาที่นี่ได้ไหม
เงินญี่ปุ่น แผ่นดินจีน คนโชซอน
สุดท้ายฝ่ายไหนจะได้ครองที่นี่
แล้วยังไง
คิดว่าฝ่ายไหนล่ะ
เงินญี่ปุ่นไหลเข้ามา พยายามจะงับแผ่นดินจีน
คนโชซอนขอเอี่ยวบ้างจะเป็นไรไป
เอางี้สิ
ยุนเอ๊ย
ปล้นเงินนั่นกัน
ผู้บริหารการรถไฟของรัฐบาลโชซอน จะมาที่มย็องจอง
เพื่อทำพิธีวางศิลาฤกษ์ รถไฟรางเบาชอนโด ในวันที่ 30 นี้
คุณคือลูกค้าฉันใช่ไหม
แต่พิธีนั้นน่าจะเป็นแค่ฉากหน้า จุดประสงค์แท้จริง…
- คือสำรวจเส้นทางรถไฟ - ถูกต้อง
แต่สำคัญที่สุดนะ จะมีการขนเงิน
จากธนาคารโชซอนสาขาฮเวรย็อง มาที่สำนักงานมย็องจอง
ผู้บริหารก็มาด้วย
พวกเขาจะขนเงิน
เป็นทุนก่อสร้างทางรถไฟสายกันโด
ฉันอยากให้คุณเอาเงินนั่นมา
นั่นคือการว่าจ้าง
จะให้ฉันปล้นเงินทุนก่อสร้างทางรถไฟเนี่ยนะ
เงินเยอะแค่ไหน
สองแสนวอน
สองแสนเหรอ
สองแสน
ใช่สิ สองแสน
ทำไม ใจเต้นระรัวเลยล่ะสิ
เชิญพูดต่อเลย
กว่าจะได้ข้อมูลนี้มาฉันต้องจ่ายไปเยอะ ให้คนที่อยู่สำนักงานมย็องจอง
เพราะงั้นเชื่อถือได้แน่
แล้วจะบอกเอาไว้ก่อนนะ
คุณคงจะลงมือสะดวก เพราะไม่มีแรงจูงใจแอบแฝง
"ผู้หญิงชื่อออนนียอนอีจากทุ่งนัมซาน
ปล้นเงินสร้างทางรถไฟของรัฐบาล สองแสนวอนแล้วหนีไป"
"อียุนจากแทพย็องดง
ปล้นเงินสร้างทางรถไฟของรัฐบาลสองแสนวอน"
ปิดปากพรรคพวกนายด้วยล่ะ จะได้ไม่ลือกันไปทั่ว
ไม่ต้องห่วง
ฉันอาจจะทำงานอันตราย
แต่ฉันชอบใช้ชีวิตปลอดภัย
ไม่ไว้ใจฉันเหรอ
ไว้ใจกันหน่อย พวกนั้นเก็บความลับเป็นน่า
เออ ก็ได้
แค่ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ
ฉันไว้ใจคุณ
ขอบคุณครับ รู้สึกช่างเป็นเกียรติเหลือเกิน
ขอถามอะไรหน่อย
ได้ไหม
ว่ามาเลย
ผู้บริหารคนนั้นดูแลการสร้างทางรถไฟเหรอ
ใช่ น่าจะเป็นงั้น
พี่แน่ใจนะว่าผู้บริหารจะมาร่วมพิธีในวันที่ 30
ทำไม
คิดจะทำอะไรมันหรือไง
ถ้าบังเอิญมีคนมาขวางพวกเรา
และมันไม่เป็นไปตามแผน
คุณจะทำยังไงต่อ
หมายความว่ายังไง
ก็ฆ่ามันให้หมด มันคิดจะมาชิงแผ่นดินของเรา
ก็ฆ่ามันให้หมด ถ้ามันคิดจะมาชิงเงินของเรา
นั่นแหละอาชีพฉัน ฆ่าคนพวกนั้นแลกค่าตอบแทน
นั่นแหละเหตุผลที่ผมอยู่ ฆ่าไอ้คนพวกนั้น
เพื่อปกป้องหมู่บ้านนี้
หวังว่าคุณจะไม่เปลี่ยนใจนะ
จะฆ่ามันต่อหน้าทุกคนเลย
อย่างทรมานที่สุด
โลกจะได้รู้ ถ้าคิดจะยึดครองกันโดต้องเจออะไร
ต้องทำขนาดนั้นเลยเหรอ
ต้องทำขนาดนั้น
เราเอาแต่หนีไปตลอดไม่ได้หรอก
สักครั้งหนึ่งในชีวิต…
เราควรต้องได้อยู่อย่างมนุษย์
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม