16 NA TAON ANG NAKARAAN, TAONG 1904
Hoy.
Nandito ba siya? 'Yong babaeng mahigit sampung taon mo nang gusto?
Ang iyo?
Nandito siya.
Basta, dapat ipagtapat natin ngayon ang damdamin natin anuman ang mangyari.
Babati ako sa mga tao. Pumunta ka do'n at sumayaw ka.
Sumayaw?
Igalaw mo lang ang katawan mo!
Babalik ako.
Ay, at tandaan mo. Ngayon lang ang pagkakataon natin.
-Sige na! -Sandali…
Malamang ito ang unang digmaan mo.
Ano?
Oo, ito ang unang beses ko dito.
Hindi ko alam kung paano ka napadpad dito,
pero sana huwag mong itutok
ang baril at espada mo sa mahihina at kababayan natin.
Tatandaan ko 'yan.
Ano'ng pangalan mo?
Lee Yoon.
Sana bumalik ka nang buhay, G. Lee Yoon.
SONG OF THE BANDITS
Binibini,
tumawag si G. Lee Gwang-il, magkikita daw sila ni G. Lee Sang-guk.
Sige. Salamat.
Si Nam Hee-shin 'to mula sa Kawanihan ng Riles ng Joseon.
Gusto kong makausap si Major Miura.
Nagulat ka sigurong nakipagkita ako sa 'yo. Paumanhin, tito.
Dapat dinalasan ko ang pagbisita.
Ayos lang.
Gano'n talaga kapag abala ka.
Dapat no'n ko pa sinabi 'to,
pero salamat sa 'yo, katipan ko na ngayon si Hee-shin.
Pakiramdam ko, ako na ang pinakamasayang tao sa mundo.
-Salamat, tito. -Sus naman!
Itinalaga ako sa Ika-19 na Punong Dibisyon sa Nanam. Alam mo ba 'yon?
Nabalitaan ko nga.
Pagpalain ka nawa.
Naayos mo na ba ang lahat dito?
Oo. Patapos na akong ayusin ang mga bagay.
May nahuli kaming lalaking rebelde, si Jang Seok, ilang araw na ang nakalipas,
at inamin niya
kung sino ang pinuno ng gang niya.
Bakit mo ginawa 'yon?
Bakit ka nagsinungaling sa pamilya mo at nakisali sa kanila?
Naiintindihan ko ang pinanggagalingan mo. Ang pagbawi sa bumagsak na bansa…
Maganda 'yon. Mukhang marangal din 'yon sa isang banda.
Pero, tito, sampung taon na magmula no'ng bumagsak ang Joseon.
Sa Japan na ngayon ang lupaing 'to.
Kaya, itigil mo na ang walang kabuluhang kilusan… at sumama ka sa 'kin.
Gwang-il.
Matagal ko na kayong gustong tanungin ng itay mo.
Saan ang susunod?
No'ng nilusob ng mga Hapon ang Isla ng Ganghwa at pabagsak na ang Joseon,
pumanig kayo ng itay mo sa Japan.
Parang bulaklak ang lahat sa mundong 'to. Walang bulaklak ang pula nang 10 araw.
Mauubusan din ng suwerte ang Japan balang araw.
At sigurado akong sasabihin ulit n'yo 'yon ng itay mo.
"Pabagsak na ang Japan, kaya sumama ka sa 'kin."
Kapag nangyari 'yon, aling bansa ang plano mong panigan?
May naiisip ka na ba?
Tito.
Dapat sumabay ka sa bagong panahon. Tapos na ang kapalaran ng Joseon.
Gwang-il. Wag kang mabubulag sa kasaysayan dahil sa paghahabol mo sa bagong panahon.
Puwedeng magkamali ang bagong panahon, pero hindi ang kasaysayan.
Di mabibigo ang kasaysayan na suriin nang maayos
ang mga aksyon mo ngayon balang araw.
Aawitin ko ang "Totoong Ugali ng Sundalo."
Namumukadkad ba ang mga cherry blossom Sa kuwelyo mo?
Umiihip ang mga bulaklak sa Yoshino Tulad ng bagyo
Kung ipinanganak kang lalaking Hapon
Bumagsak na parang bulaklak sa bakbakan
Di sandata ang baril na sing haba ng paa
Walang silbi ang maikling espada
Hindi mo ba alam? Heto ang diwang Hapon
Hinasa at pinagtibay nang 2,000 taon
Sumama ka sa 'min, G. Lee Sang-guk.
Mabuhay ang emperador!
Mabuhay
ang emperador.
Magsalita ka na!
"Mahal kong Hee-shin."
"Kumikirot ang puso ko habang iniisip ko na matagal kitang hindi masisilayan."
"Walang saysay sa 'kin ang oras kapag hindi kita kasama."
Maganda 'to.
Mahusay na nagtapos sa Tokyo Imperial University.
Salamat, sir.
"Ang pagkahulog ko sa 'yo ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko."
"Ikaw ang tanging dahilan ng pagkabuhay ko sa mundong 'to…"
Maganda naman,
pero makabayan si Hee-shin.
Di puwedeng siya lang ang dahilan. Dapat ang Kaniyang Kamahalan.
Ayusin mo ang pagkatapos ng "pinakamagandang nangyari sa buhay ko."
Sige, sir.
Magsalita ka, basura!
-Simulan mo na ulit ang liham dito. -Sige, sir.
-Wala pa rin ba siyang sinasabi? -Wala pa rin, sir. Wala pa.
Tito.
Sino'ng lalaking makikipagkita sana kay Jang Seok?
'Yong tagapaghatid ba?
Nakakabilib ka, tito.
Naririnig mo ba 'yong mga sigaw? Naririnig mo ba silang tumitili?
Mga tauhan mo silang lahat.
Sinabi mo pala sa kanilang tuloy ang pinlanong operasyon,
kahit pa naaresto si Jang Seok.
Ibig sabihin nito, magpapakita
ang tagapaghatid mo sa Changchun sa Setyembre 5.
Sino'ng lalaking 'yon?
Paano mo kukunin ang pondo para sa kilusan ng kalayaan?
Sabihin mo. Mahuhuli din naman siya, kaya sa 'kin mo na lang siya ipahuli.
Makabubuti rin sa 'yo kung magtatagumpay ang kaisa-isang pamangkin mo. Di ba?
Kunin mo ang pinulbos na sili.
Oo, sir.
Matigas ang ulo natin sa pamilya, 'no?
Alam kong mahina ang baga mo. Paano mo titiisin 'to?
Posibleng ikamatay mo 'to.
Kung mangyayari 'yon…
tatangis ako para sa 'yo.
Ano'ng plano mo?
Ano ba talaga ang binabalak mo?
Hindi? Hindi ka magsasalita?
Mamamatay ka lang ba dito?
Sabihin mo.
Sabihin mo, putang ina mo! Ano'ng plano n'yo?
Tapos na ang sulat, sir!
"Ang pagkahulog ko sa 'yo ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko."
"Ngayon, bukas, at magpakailanman,
ikaw lang ang mamahalin ko."
Maganda.
Magaling, nagtapos sa Tokyo.
Ga…
Gando…
Ano'ng sinabi mo?
Ga…
Pondo ng riles… ng Linya ng Gando…
Pondo ng riles ng Linya ng Gando?
Hoy, ibaba n'yo siya!
Ano'ng tungkol do'n sa pondo?
Nanakawin n'yo ang pera para pondohan ang kilusan?
Tubig.
Pahingi ng tubig.
Tubig? Gusto mo ng tubig?
Sige. Tae-ju, ikuha mo siya ng tubig.
Sabihin mo kung sino'ng tagapaghatid.
Nag… dala ka ng baril dito?
Major, di ko inaasahan ang ganito…
Sundalo ka ba?
Ha? Sino ka para magdala ng baril dito?
Tinatawag mo ang sarili mong sundalo? Nagdala ka ng baril dito!
Bitiw! Bitiwan mo ako!
Bitiwan mo ako, gago!
Hoy, ayos ka lang ba?
Ang pondo sa pagtatayo ng Linya ng Gando.
Setyembre 5, Changchun. 'Yon lang ang mayroon tayo, tama?
Oo, sir.
Isang di kilalang tao ang magnanakaw ng pondo sa pagtatayo ng Linya ng Gando
at magdadala ng pera sa Changchun sa Setyembre 5.
'Yon lang ang alam natin.
Ipapadala ang pondo ng Linya ng Gando
sa Myeongjeong mula sa Sangay ng Bangko ng Joseon sa Hoeryŏng.
Kung sa Myeongjeong 'yon…
baka manganib pa si Hee-shin.
Wala ng ibang paraan. Dapat pumunta tayo.
Tayo?
Pero di pa tayo opisyal na naililipat.
Hihintayin ko pang mailipat ako para protektahan ang babae at bansang mahal ko?
Ihanda n'yo ang lahat.
Tayo mismo ang pupunta at huhuli at papatay sa mga tarantadong 'yon.
Pagkaalis natin sa istasyon, hindi na tayo magkakilala.
Maghihiwalay at magkikita ulit tayo dito pag tapos na ang trabaho.
At pagkatapos…
Dadaan tayo sa Changchun at babalik tayo sa Gyeongseong.
-Di ba? -Tama.
Alam mo ang gagawin mo kapag nahuli ka, di ba?
Mag-isa kang mamamatay. Wag mo akong tatraydurin.
Naiintindihan mo?
Alam ko na 'yan, oo.
Pero puwede bang magtanong?
Sige, pero bilisan mo hangga't maaari.
Bilisan?
Sige.
Matagal ka na bang bastos na asungot?
Sabi mo, bilisan ko lang. Kaya inilarawan kita sa maikling paraan.
Kukunin ko 'to.
Sa 'yo na ang sukli.
Ano? Kulang pa 'to.
Bumalik ka dito at magbayad ka! Tumigil ka!
Bumalik ka, punyetang magnanakaw ka!
Tigil!
Ikaw si Bb. Nam Hee-shin mula sa Kawanihan ng Riles ng Joseon?
Oo.
Ako si Superintendent Ōoka mula sa Konsulado ng Japan.
Ihahatid kita sa Myeongjeong.
Tara na.
Maligayang pagdating.
Sinundo sana kita kung maaga kang nagsabi.
Pasensiya na.
Kaya di kita tinawagan.
Di mo ako kailangang sunduin. Di ako importante.
Inasikaso mo ang ipinagawa ko, di ba?
Oo naman.
Kumuha ako ng ilang maaasahan at tinuruan ko sila gaya ng iniutos mo.
Mabuti. Magaling.
Kung mas maraming nakakaalam nito, mas makakabuti para sa 'tin.
Magpakabusog ka.
Nabalitaan ko ang tungkol kay Kim Tae-seon, pinuno ng Pangkat 1.
Nakakalungkot lang.
Bakit naman?
Di niya tinupad ang hiling at binuhay niya ang puntirya.
Dapat mamatay ang mga gano'n.
Bakit ka sasahod at di magtatrabaho? Parang basura.
Hindi mo pa nagagawa ang gano'n, di ba?
Ang buhayin ang puntirya, gaya ni Mr. Kim.
Ano ka ba naman?
Wag mo ngang sabihin 'yan.
Pinapatay ko lagi ang puntirya ko.
Mamamatay ako kung hindi, kaya bakit di ko gagawin 'yon?
Wag kang mag-alala. Di nangyari 'yon.
Kaya wag mo nang alalahanin 'yon at gawin mo na lang ang iniutos ko.
Siguraduhin mong madadala mo sa 'kin si Hwang Sam-deok.
Papunta na ako sa Hoeryŏng para diyan.
Kakausapin ko si Hwang Sam-deok at magdadala ako ng magandang balita.
Mauna na ako. Paalam.
Paalam.
-Unang pagbisita mo 'to sa Myeongjeong? -Oo, ito ang una.
Mas masigla kaysa sa inaakala ko.
At mapayapa.
Talaga ba?
Masaya akong marinig 'yan.
Sa Gyeongseong, marami ang itinuturing ang Gando na lupain ng pag-asa.
Ngayong nandito na ako, naiisip kong baka tama sila.
Gaano ka na katagal sa Myeongjeong, Superintendent?
Nasa sampung taon na, ma'am.
Sampung taon.
Matagal na panahon 'yon.
Matagal na panahon na nga.
Napakatagal ng araw ng pag-alis ko dito.
Wala akong pakialam sa Imperyo ng Japan at Co-Prosperity Sphere.
Sino'ng may interes do'n?
Ano'ng sinasabi mo?
-Paano nalaman ng mga bandido 'yon? -'Yon na nga.
"Ibibiyahe ang 200,000 won na pondo ng Linya ng Gando."
Alam 'to ng lahat ng assassin sa lugar.
Sino'ng kumukuda? Paano nalaman ng lahat ng nakakabayong bandido 'yon?
Buwisit.
Bb. Nam, araw ng palengke, kaya di na makakapasok pa ang kotse.
Ayos lang. Maglalakad ako.
'Yon ang hotel na tutuluyan mo.
-Bibitbitin ko na ang bag mo. -Hindi, ayos lang.
Mag-isa akong maglilibot sa bayan habang naglalakad ako.
Sigurado ka ba?
Kung may kailangan ka man, pakisabi sa 'kin anumang oras.
Paalam.
'Yon pa rin ang nakatakdang pagbibiyahe? Baka naalarma sila ng tsismis.
Mga nakakabayong bandido pa lang ang nakakaalam sa Gando,
kaya walang dapat ipag-alala.
Pero hoy, dapat alalahanin mo tayo!
Si Jang Ki-ryong at ang iba pang bandido, pupuntiryahin ng lahat ang pera.
Paano natin sila matatalo at makukuha ang pera?
Naku naman.
Kung mahuhuli ko ang punyetang nagkalat ng tsismis, patay siya.
Sigurado kang di si Choraeng-yi?
Ang lokong 'yon lang ang naiisip ko. Siya ang kutob ko.
Wag mo na siyang pagdudahan. Mabait siya.
Tapat din siya, kaya wag.
Di ko siya pinagdududahan, ha? Kilala ko si Choraeng-yi, pero…
Yoon.
Hoy, wag mo akong itulak.
Yoon!
Uy.
Di na naman kayo nakakain ngayon?
Nakakapagtakang naiisip ko siya pag nandito ako.
Siya ang una ko sa lahat.
Siya ang unang miyembro ng maharlikang
nagtanong ng ngalan ko, humawak sa 'kin, at ngumiti.
At siya
ang unang taong nagpasaya sa 'kin sa pagtingin ko lang sa kaniya.
Pero siguradong di niya ako naaalala.
Kung gano'n,
kumikirot din ba ang puso mo?
Medyo nagsisisi ako. Kung alam kong sobra ko siyang mami-miss,
sana mas tiningnan ko pa siya.
Pero kung sakaling makasalubong mo ako sa hinaharap,
mamamatay ka talaga.
Tarantado ka. Ikaw nga.
Ano ba 'yon?
Putok ng baril ba 'yon?
Ano'ng nangyayari?
Mapanganib nga ang Myeongjeong.
Bakit nandito ka?
Bakit nandito ako?
Sabi mo, mamamatay ka no'n, bakit buhay ka pa?
Punyeta.
Tabi!
Lumabas ka.
Labas!
Huling pagkakataon mo na 'to, gago.
Sa susunod, tatama na ako.
Ibaba mo ang baril at lumabas ka. Sisimple 'to.
Wag nating gawing kumplikado 'to.
Ha?
Ito ba ang tinatawag mong simple?
Manahimik at mamatay ka, gago.
Yoon. Ayos ka lang ba?
Sino ka ba?
Bakit mo binabaril ang kapatid ko, bruha ka?
Ang lakas ng loob mong bruha ka.
Hoy, ulol na bruha!
Nagkaroon ka pa ng ate?
Marami kang ginawa para sa handang mamatay.
Wala 'to, kaya wag ka nang makialam, Seon-bok. Mas mapapagulo mo pa 'to.
Paano ako makakapirmi kung binabaril ka nitong bruha?
Raratratin ko ng bala 'yang bruha.
Bruha. Gusto mong mamatay?
Hay, di matigil sa kakakuda ang bastos na bibig ng matandang babaeng 'to.
Hoy, manang!
-"Manang?" -Kilala mo ako?
Oo naman, bruha ka!
Bara-bara ka at di mo kilala ang kinakalaban mo.
Ngayon, papatayin kita at mabubulok ka.
Pambihira.
Wow, kaunting dada pa at papatayin ko na 'tong si Manang.
Pagsisisihin kita…
Lintik.
Pumila!
Maghintay.
Ngayon, nagdudulot kayo
ng malubhang pisikal at sikolohikal na pinsala sa iba.
Ibaba n'yo ang mga armas at sumuko kayo.
Mukhang ayaw n'yong gawin 'yon. Kung gano'n, hahatulan ko na kayong lahat.
Magpaputok kung di sila lalabas sa bilang ng sampu!
-Naiintindihan n'yo? -Oo, sir!
Isa.
Dalawa.
Yoon, ano'ng gagawin? Yoon!
Tatlo.
Ano na ang gagawin mo?
Tinangka mo akong patayin, at mamamatay ka rin ngayon.
Apat.
Kasalanan mo 'to, bruha!
Lima. Balahan n'yo ang mga rifle.
Ano'ng gagawin?
Anim.
Ibaba ang baril at lumabas?
O mamatay dito?
Magdesisyon ka.
Pito.
Hindi pa tapos 'to.
Papatayin kita, kailanman 'yon.
Sige. Maghihintay ako.
Kailanman 'yon, buhay ako hanggang sa dumating 'yon.
Walo.
Siyam.
Sampu.
-Lahat… -Sandali!
Walang magpapaputok!
Ikaw pala 'yon, Lee Yoon.
Dalawa lang sila?
Hindi!
Oo! May isa pa!
Si Seon-bok 'to!
Ay, hindi n'yo ako napansin!
Sir!
Kailangan mo ng salamin.
Gusto mong ibili kita ng salamin?
Paumanhin!
Masakit ang likod ko.
Hoy.
Bakit buhay ka pa?
Mahabang kuwento.
Wala akong pakialam. Sige.
Mamamatay na ako dahil sa 'yo.
Sa organisasyon ko, pinapatay ang sinumang di nakakatapos ng trabaho…
Mahabang kuwento din ang akin.
Anuman ang mangyari, magtago at mamuhay ka nang tahimik hanggang sa patayin na kita.
Wag kang gagala, baka makita ka ng boss ko.
-Sino 'yan? -Bueno…
Kung hindi nakakabastos hilingin, puwede bang iwan n'yo muna kami?
Tungkol saan 'to?
Sige!
Sino 'yon?
Pakiusap. Salamat, mga sir.
Masusunod. Paumanhin.
Ikaw ba ang taong
nagsabi ng tungkol sa 200,000 won na ipapadala para sa riles?
Gustong itanong sa 'yo ng heneral ko,
ikaw ba ang nagkakalat ng tsismis na may pondong 200,000 won para sa riles
na ibibiyahe mula sa Hoeryŏng?
Sinabi mo sa mga pulis?
Sinabi mo rin ba sa mga pulis dito sa konsulado?
Sasabihin mo sa kanila?
Kung gano'n, balak mo bang sabihin sa kanila sa hinaharap?
Mapagkakatiwalaan kita?
Mapagkakatiwalaan ka ba namin?
May tiwala ako sa intensiyon mo.
Pero di ko mapagkakatiwalaan 'yang bibig mo.
May tiwala ang heneral sa intensiyon mo.
Salamat!
Salamat sa pagtitiwala sa 'kin!
Pero,
hindi daw niya mapagkakatiwalaan ang bibig mo.
Heneral.
Narinig mo ba 'yon?
Kalimutan mo… ang narinig mo
kung gusto mong mabuhay.
Itigil mo na ang kakakuda at umalis ka na, ha?
O pumasok ka at maglaban tayo?
Tara na.
Nakakadismaya, 'no?
Gusto mong kunin 'yon,
pero gustong makihati ng lahat.
Hoy.
Sana talaga
pumunta ka para nakawin 'yong pera.
Para mapatay kita sa araw na 'yon. Sa isang tira, patay ang dalawang ibon.
O sa ibang salita, doble ang bentahe ko.
Ayos, di ba?
Gusto mong palayain sila?
Hindi puwede 'yon.
Sinasabi mo bang dapat patayin na lang natin sila sa harap ng buong nayon?
Oo, maganda 'yon.
Makakatulong din 'yon sa kaayusan sa nayon.
Kung papatay tayo ng isang tubong Joseon sa sitwasyong 'to,
magkakaroon ng sampu… hindi, isang daang bagong rebelde.
Kung mangyayari 'yon,
mas marami pa tayong tatrabahuin.
Superintendent Ōoka. Bakit di natin tahakin ang mas madaling landas?
Sir,
paano na ang trabaho ko?
Ano'ng mangyayari sa trabaho ko?
"Panatilihin ang kaayusan sa Myeongjeong at sa Hilagang Gando,
na kinaroroonan ng Konsulado Heneral ng Japan."
"'Yon ang tungkulin mo!"
"Kung maayos kang manunungkulan, pauuwiin kita matapos ang dalawang taon."
Di ba 'yon ang sinabi mo, sir? Sinabi mo 'yon sampung taon ang nakalipas.
Ikaw ang masusunod matapos nito, pero di sa ngayon.
Pakawalan mo silang lahat. Utos 'yon.
Hindi.
Sir!
Utos nga 'yon para sa bansa. Sumunod ka na lang!
Bakit ba sobrang mareklamo ka? Bakit?
Puwede bang sumunod ka na lang?
Utos para sa bansa po?
Ang Dakilang Imperyo ng Japan. Greater East Asia Co-Prosperity Sphere.
'Yon ang tinutukoy mo?
Bilang nagtatrabaho dito nang mahigit sampung taon dahil sa mga salitang 'yon,
isa lang ang masasabi ko sa 'yo.
Kunin mo ang kalokohang 'yon at ipakain mo 'yon sa mga aso!
Aalis na ako!
Ano?
Ipakain 'yon… sa mga aso?
Ano'ng sinabi mo, traydor?
Hoy.
Nandito ka rin para sa pera?
Bumalik ka ba dito para sa 200,000 won na pondo para sa pagtatayo ng riles?
Bakit pa ako babalik dito?
Sa nakakaantok na bayang 'to.
Wag kang matakot at magbago ng plano, ha?
Kailangan nating magkita sa araw na 'yon at tapusin 'to.
Di na dapat magsayang ng oras.
Wag kang ganid at bumalik ka na lang sa Gyeongseong.
Wag kang magbuwis ng buhay.
Hoy.
Nakakatawa ka rin, 'no?
Sino ka para utusan ako?
Mas nakakatawa ka, bruha ka.
Walang modo o respeto 'tong ulol na bata.
Pupusta akong hampaslupang bruha siya.
Manang.
Wag mo na nga akong tawaging bruha.
May pangalan ako, Eon-nyeoni!
Ano naman, bruha? Habambuhay ka nang bruha.
Hay, dapat talaga ayusin ko 'yang maruming bibig…
Kung gagawin mo 'yon, lalabanan mo kami't ang mga lalaki kanina.
Manganganib ka.
Nag-aalala ka sa 'kin o binabantaan mo ako?
O banta 'to na kunwaring pag-aalala?
Sabi mo, papatayin mo ako balang araw. Dapat buhay ka hanggang dumating 'yon.
Wala kang pakialam kung mabubuhay o mamamatay ako.
Alalahanin mo ang buhay mo.
Nanganganib ka kaya.
Kung gano'n, di ka susuko?
-Ikaw ba, susuko ka? -Wala na tayong magagawa.
Kung saan na lang tayo magaling.
Sige ba.
Sige, gawin natin 'yan.
Kahit di ako sigurado kung saan ka magaling.
ANG LAHAT NG TAO, LUGAR, ORGANISASYON, SALITA, PANGYAYARI, AT EPISODE
NA BINANGGIT O INILARAWAN SA PALABAS NA ITO AY KATHANG-ISIP
ANG ANUMANG PAGKAKAHAWIG SA REYALIDAD AY NAGKATAON LANG
Tagapagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan