Sino ka?
Eon-nyeoni ang ngalan mo?
Oo.
At nakasalubong mo ang mga bandido habang tumatawid ka sa Ilog Duman?
Dahil ba do'n kaya namatay ang pamilya mo?
Nakaligtas ka,
pero pinatay ang mga magulang at kapatid mo.
Ikinakabagabag mo ba 'yon?
Sumagot ka, ineng.
Wala ka bang dila? Bastos ka ba?
Hindi…
Hindi ako magulong babae.
Payagan mo akong dumito nang ilang araw.
Pag gumaling na ako, di na kita guguluhin at aalis kaagad ako…
Tumigil ka. Di ka seryoso diyan.
Mas matalino ka pa diyan. Wag mo nang lokohin ang sarili mo.
Halika na.
Di mo kasalanan ang bawat hirap na ibinato sa 'yo
sa buong buhay mo.
Kasalanan namin…
Kasalanan namin 'to.
Kami ang mga nagpabagsak sa Joseon
at nagpaubayang maagaw 'to sa 'tin.
Sa mundong yayaman ka lang kung susundin mo ang mga Jappo…
at mundong mabubuhay ka lang kung tatraydurin mo ang mga kababayan mo.
Kami ang gumawa ng mundong 'to.
Kaya lagi akong nakokonsensiya.
Patawad at ginawa naming ganito ang mundo,
patawad at pinatira namin kayo dito…
at patawad dahil inudyukan namin kayong
labanan 'to.
Ni katiting, di ako naniniwala sa sinabi mong aalis ka.
Dito ka na tumira.
Kakailanganin mo ang mga kababayan mo sa tabi mo.
-Ngayong wala tayong bansa. -Sir.
Anong "sir?"
Tayo na lang ang natitira matapos katayin ang pamilya natin.
Kaya tawagin mo na lang akong "Itay."
Sinasabi kong umasa ka sa 'kin habambuhay.
Ituturing din kitang anak
at aasa din ako sa 'yo.
Kumain ka hanggang sa di na kayanin ng tiyan mo ang kabusugan.
Walang manghuhusga sa 'yo.
SONG OF THE BANDITS
Pumunta siya dito para kumain? Bakit lumalamon siya ng patatas?
Wala akong pakialam diyan.
Magtiwala ka lang.
Kung magtatangka siya, kukuwelyuha't ibabalibag ko siya.
Nabuhayan ako do'n.
Grabe, ang sarap no'n.
Nakakapagtaka, ayoko sa patatas.
Dahil sa pagnanakaw at ano-ano, di nakakapagtakang gutom ka.
Kung busog ka na, magsalita ka na.
Bakit nandito ka?
Di ikaw ang ipinunta ko dito.
Si Lee Yoon ang pakay ko.
Di mo kailangang mag-alala.
Wala dito si Yoon.
Mag-isa ka kaya malamang nawala sa 'yo ang lahat.
Ang pera at 'yong babae.
Wow. Wala ka talagang hindi napapansin, grabe!
Tama ka. Hirap na hirap ako ngayon.
Pero kung hindi ko mahahanap si Lee Yoon, mamamatay ako.
Patay talaga, ha?
Kaya, Manong Choi,
dito muna ako hanggang sa dumating…
Di ako papayag.
Dahil susubukan mo na namang patayin si Yoon.
Tingnan mo nga naman ang lalaking 'to.
Bakit kinakampihan mo siya?
Naging malapit yata kayo.
Pamilya ang turing ko sa kaniya.
Tulad sa 'yo no'n.
Manong Choi,
hindi mo dapat ituring na pamilya ang tulad ni Lee Yoon.
Mukhang di niya sinabi sa 'yo.
Alam mo ba ang ginawa niya sa 'yo?
Di bale na nga.
Wala akong oras para dito.
Didiretsuhin na kita.
Kailangan kong patayin si Lee Yoon.
Hindi sa gusto ko siyang patayin,
pero kung hahayaan ko siya, mapapahamak ako.
Di mo alam ang kakaharapin mo kung titirahin mo si Yoon.
Pero malinaw na.
Ano'ng magagawa ng matanda at ilang lalaki?
Wala. Wala talaga.
Manahimik ka at umalis ka na.
Mas makakabuti sa 'yo 'yon.
Alam mo, ayaw kitang saktan.
Pambihira.
Hoy.
Ang lakas ng loob mo, ineng.
Tigil.
Ano? Ang bastos ng babaeng 'to.
Diyan ka lang, tanga, kung ayaw mong mabaril.
Ano? Nasaan ang baril?
Ano?
Tumingin ka sa ibaba, tanga.
Kung ayaw mong mabutas ang katawan mo, bumalik ka sa sulok mo.
Balik tayo sa sinasabi ko.
Bakit sinubukang patayin ni Lee Yoon ang kliyente ko?
Ikaw ba ang may pakana?
Pakana mo 'to, ano?
Ibig sabihin, hindi 'to para sa pera.
Posible bang dahil sa trabaho niya?
'Yong riles ng Linya ng Gando?
Kung maitatayo ang riles, mapipinsala ang mga tubong Joseon dito.
Dapat pigilan 'yon, di ba?
Ginawa mo 'yon dahil ayaw mong masaktan ang mga Joseon.
Pero iba ang iniisip ni Lee Yoon.
Ano'ng ipinagtataka n'yo?
Di n'yo ba alam? Di siya pinatay ni Lee Yoon.
Sa sandaling 'yon, akala ko tapos na ang lahat.
Kung titingnan ang layo nila at oras niya,
mababaril niya siya nang apat o limang beses.
Pero
hindi niya ginawa.
Kaya, Manong Choi,
kung iniisip mong patayin si Nam Hee-Shin,
kung dapat mo siyang patayin para mailigtas ang Taepyeong-dong,
wag kang magtiwala kay Lee Yoon, at ikaw na mismo ang umaksiyon.
Hindi niya siya mapapatay.
Hoy, ikaw. Nakasalamin.
Nakita mo 'yon sa tren.
Ikaw, mukhang tanga.
Nakita mo din, di ba?
Hindi.
Hoy, ikaw ang pangit.
Ako…
Ikaw. Kinakausap kita.
Magsalita ka. Nakita mo din 'yon.
Di ka nakakapagsalita? Kaya nagsasalita ka gamit ang mga mata mo…
Punyetang bruha ka!
Halika dito. Pupugutan kita…
Tumigil kayo!
Tanggalin mo ang kamay sa baywang.
Tanggalin mo na!
Palakol talaga?
Naiwan ka ba sa 1500s?
Ibaba mo 'yan. Diyan.
Ibaba mo ang baril mo.
Nasabi na natin ang lahat ng dapat sabihin sa puntong 'to.
Hayaan mo na si Yoon, at bumalik ka na kaagad sa Hanseong.
Sinasabi ko 'to para sa 'yo, Eon-nyeoni.
Kaya kong alagaan ang sarili ko,
kaya wag kang makialam.
Ang layo na ng narating ko para bumalik sa Gyeongseong.
Bueno, iminumungkahi kong hanapin n'yo kaagad si Lee Yoon.
Baka tumakas siya kasama 'yong babae.
Ang bata pa namin.
Ako
at si Hee-shin.
Sir, alam na namin kung nasaan ang tagapaghatid ng pondo ng kalayaan.
Ano? Paano nangyari 'yon?
No'ng nakaraan, ilang tubong Joseon na sundalo ang umalis sa Hukbong Kwantung.
Natagpuan silang patay sa Jeongwoljin, isang istasyon ng tren.
Pero bago sila tumakas,
iniwan nila ang mensaheng 'to sa sundalong tubong Joseon…
Gaano katagal pa ba 'to?
Iidlip ba muna ako bago ka makarating sa punto?
Di, sir. Sasasabihin ko na.
"Darating ang pondo ng kalayaang 200,000 sa Changchun sa Setyembre 5."
"Ito ang Plan A. Alam din namin ang Plan B."
"Istasyon ng Tren ng Jeongwoljin, 10 ri timog-silangan ng Changchun."
"Magpapanggap kaming mandirigma at kukunin namin ang pera."
Sinabi nila 'yon sa kaibigan nilang sundalong tubong Joseon
bago sila tumakas.
Bale, ang sinasabi mo,
pinatay ng hinahabol nating tagapaghatid ang mga tumakas na sundalo,
at malapit ngayon sa Jeongwoljin ang tagapaghatid.
Oo, sir.
Ihanda mo ang mga tauhan. Pupunta tayo sa Jeongwoljin.
Gising ka na.
Ano'ng pakiramdam mo?
Nasaan tayo?
Nayon ng Daur 'to, Gwangmyeong ang tawag. Kamakailan lang sila nanirahan dito.
Tinulungan tayo ng mga taga-nayon.
Pero gaano katagal na akong nandito?
Tatlong araw.
Saan ka pupunta?
Wala na akong oras.
Di ka makakabiyahe nang ganiyan. Dapat magpahinga ka.
Hindi, ayos lang ako.
Binibini.
Bitiwan mo ako.
Kailangan kong maghanap ng paraan para maihatid ang pera.
Gagawa ako ng paraan. Magtuon ka muna sa pagpapagaling?
Hindi, ako na'ng bahala sa sarili ko.
Kaya wag ka nang makialam magmula dito.
Manong Choi!
Nahanap na namin si Yoon!
Bilisan mong hanapin siya.
Dalhin mo na ako kay Lee Yoon.
May nayon ng Daur na Gwangmyeong ang tawag, 100 ri timog-silangan ng Jilin,
at nando'n siya.
'Yong babae?
Magkasama sila.
Nakita sila mismo ni San-gun.
Haharapin at sasabihin niya sanang, "Ano'ng nangyari sa 'yo?"
pero nagpigil siya dahil sa mga sinabi mo.
Siya nga pala,
hinarangan nila San-gun ang daanan para di sila makatakbo…
Hindi 'yon ang problema. Ang problema ay kung ano'ng susunod.
Akala mo hahayaan lang ni Boss na patayin natin 'yong babae?
Ano'ng gagawin mo kung magkakagipitan na?
Ituro mo ang daan.
Sa tingin ko, hinaharap ni Yoon ang kapalaran niya.
Ano'ng problema niya?
Maligayang kaarawan.
Nawa'y lagi kang malusog.
Pasensiya na.
Nabigla ako sa lahat ng sabay-sabay na nangyayari…
at napangunahan ako ng mga emosyon ko.
Pasensiya na kung makasarili ang pag-iisip at pagkilos ko.
Ayos lang ako.
Hayaan mo na 'yon.
Pero paano ko gagawin 'yon?
Bastos kong kinausap ang taong nagligtas sa buhay ko.
Narinig kong inalagaan mo ako nang buong tatlong araw at gabi.
Sino'ng nagsabing inalagaan kita nang buong tatlong araw at gabi?
'Yong pinuno ng nayon. Ayon.
Pakiramdam ko, sinasamantala ko ang kabaitan nila at…
di ako makatulog. Ni hindi ako napagod sa buong tatlong araw.
Kaya nangailangan ako ng gagawin, at…
Hindi naman 'yon dahil sa… nag-alala ako sa 'yo, binibini.
A…
may pabor akong gustong hilingin sa 'yo.
Bale…
Puwede bang huwag mo na
akong tawaging "binibini?"
Wag mo na akong tawaging "binibini" magmula ngayon.
Tawagin mo na lang akong "Hee-shin."
Dahil nabanggit ko na rin, baka gusto mong subukan?
Ako?
Oo.
Dito?
Sige na.
Parang di ko pa kaya. Kung mabibigyan mo ako ng oras…
Gaano katagal?
Bueno…
Hindi ko alam.
Dapat lagi kang ngumiti.
Mas bagay 'yan sa 'yo kaysa sa nakasimangot.
Oo nga pala,
kung magugustuhan mong sabihin sa 'kin ang pangalan mo,
wag kang mag-aalinlangang gawin 'yon.
Siguro tatawagin mo ako sa pangalan ko kung tatawagin muna kita sa pangalan mo.
Naku naman talaga ang lalaking 'to.
Ano'ng nangyayari?
Kumilos muna tayo.
-Ano'ng ginagawa mo? -Choraeng-yi.
Tara na.
Buwisit!
Lakasan mo pa, Boss.
Geumsu, tumigil ka. Siya ay…
Manahimik ka!
Tumabi ka. Puputulin namin ang ugnayan mo sa kapalaran mo.
-Di pagkakaunawaan lang 'to. -Tumabi ka!
Ano'ng ginagawa mo, Lolo? Di mo kailangang gawin 'yan.
Kunin na lang natin 'to at…
Geumsu! Tumigil ka!
Sige na, igalaw mo ang ulo mo.
Nagkamali tayong lahat.
Miyembro siya ng hukbo ng kalayaan.
Nagbalatkayo siya bilang opisyal ng gobyerno
at ihahatid niya ang pera sa Hukbo sa Hilagang Ruta.
Naniniwala ka diyan?
Marami tayong pinatay na nagsasabing mandirigma ng kalayaan sila.
-Nagsinungaling siya para di mamatay… -Manong!
Pakiusap, huminahon ka at magtiwala ka.
Mandirigma ng kalayaan siya.
Dapat magtagumpay ang plano nila para maprotektahan ang lahat ng taga-rito.
Baka gusto mong paniwalaan 'yon dahil naaakit ang puso mo
sa kaniya!
Hindi…
Hindi gano'n 'yon.
Punyeta. Hukbong Hapon 'yon.
Cheon-man. Akin na ang baril ko.
Buwisit.
Ipapaliwanag ko mamaya.
Wag kang lalabas hangga't hindi ako bumabalik. Ha?
A…
Mag-ingat ka para di ka masaktan.
May Hapong sundalong mangunguna sa Ika-19 na Punong Dibisyon.
Mainitin ang ulo niya at brutal siya.
Malupit siya.
Kasuklam-suklam.
At marahas!
Pagdating niya dito,
ang lahat ng tubong Joseon dito…
ay mamamatay raw.
Ako si Major Shohei Miura ng ika-37 Infantry Regiment,
ika-19 na Dibisyon ng Dakilang Imperyo ng Japan.
Nandito ako para mang-aresto ng mapag-aklas na tubong Joseon.
Kung kaya't
makipagtulungan kayo…
Lee Yoon?
Ano'ng ginagawa ng gagong 'to dito?
Kilala mo ang gagong 'to?
Sino 'yon, sir?
Basta.
Alipin ko no'n.
Wala ka pa ring ipinagbago, a?
Parang pinagtagpo tayo ng tadhana. Bakit hindi tayo mag-usap?
Ipinapasabi 'to ng kliyente ko bago kita patayin.
"Namamatay ang aso
kapag umalis 'to sa bahay."
Marami tayong pag-uusapan.
Wow, tingnan mo 'yang mga mata.
Gano'n pa rin.
Saan tayo mag-uusap?
Mukhang maganda do'n.
Di natin kailangan ng baril, di ba? Mag-uusap lang tayo.
Yoon, kung lalabanan natin sila, mauubos tayo. Alam mo 'yon, di ba?
Dapat iwasan natin 'yon.
Wag kayong manggugulo hangga't di ako lumalabas.
Ipasuri mo ang mga armas nila at maghintay kayo.
Anuman ang marinig mo, kalma lang.
Kung gano'n, ititigil ba natin ang paghahanap sa tagapaghatid?
May armadong puwersa tayo dito, kaya lilipulin natin ang lahat.
-Tandaan mo 'yon. -Lilipulin ang lahat?
Makinig ka nang mabuti.
Hudyat ang paglabas ko.
Pag lumabas na ako…
patayin n'yo ang lahat ng tarantadong 'yon.
Paano kung mauna silang mamaril? Paano kung mauwi 'yon sa problema?
Papatayin natin silang lahat.
Marami man ang mamatay sa 'tin,
di tayo titigil sa pagpatay… hanggang sa mamamatay silang lahat.
Ang liit ng mundo.
Sino'ng mag-aakalang makikita kita dito?
Sobra akong nag-alala sa 'yo, pare.
Di ko alam kung nakakakain ka ba.
Ngayon, sabihin mo.
Kumusta ka naman?
Bakit ayaw mo akong sagutin?
Tinanong ko kung kumusta ka.
Ni ayaw mo na ba akong makausap?
Di bale na.
Sa pagkikita natin, halatang maayos ka.
Sino ba 'yong mga lalaki sa labas? Ano'ng ginagawa nila?
Mukha silang mga bandido o kung ano.
Mga bandido sila.
Mga bandidong nagpapatumba ng mga sundalong Hapon.
Mag-ingat ka kung gusto mo pang mabuhay.
Mas malupit sila kaysa sa hitsura nila.
Yoon.
Dahan-dahan ka sa pananalita mo. Ha?
At wag mong kalimutan kung sino na ako.
Naintindihan mo?
Wag mong kalimutan kung nasaan ka.
Di 'to Gyeongseong.
Walang may pakialam dito kung mamamatay ka.
Naghahanap ako ng naghahatid ng pondo ng kalayaan mula sa Myeongjeong.
Nandito
ba siya?
Walang ganiyang tao dito. Umalis ka na.
Binaril siya sa Jeongwoljin, ang pangalawang tagpuan.
At nabalitaan kong may taga-labas sa nayong 'to na binaril.
Magsisinungaling ka pa rin?
Ibigay mo na siya sa 'kin.
Alam kong nandito siya.
Sinabi nang wala siya dito.
Umalis ka na lang.
Ikaw ba
ang tatanggap ng pondo galing sa tagapaghatid?
Kaya ba lagi kang sumusulpot? Kahit do'n sa tren papunta sa Changchun?
Di mo ba ako narinig?
Di nga ako kasali do'n.
Hindi?
O, bakit ka nandito,
sa nayong pinagtataguan ng tagapaghatid?
Sinabi mong bandido kang nagpapatumba ng mga sundalong Hapon, gago ka.
Di ka tumutulong sa mga rebelde, di ba?
Ganito ba'ng ginagawa mong kalokohan
matapos mong traydurin ang kaibigan at bansa mo?
Di ko tinraydor ang bansa o kaibigan ko.
Dahil di ko naman bansa o kaibigan 'yon.
Hinayaan kitang mamuhay nang disente at di mamatay na alipin,
at ito ang mapapala ko.
'Yan ang problema sa inyo ng Joseon.
Pinalaya kita. Binago ng Japan ang Joseon.
Ginawa namin ang lahat para sa inyo, kaya bakit kayo nagrereklamo?
Walang magagawa ang hamak na tao
at bansa kapag mag-isa.
Nasaan siya?
Walang gagalaw!
Wag kayong gagalaw.
Buwisit, ano ba'ng nangyayari?
Patay na tayong lahat. Lintik!
Magsalita ka, o mamamatay ka.
Nasaan 'yong gago?!
Di ka magsasalita?
Sige.
Papatayin muna kita.
Tama na.
Pagod na akong sundin ang mga kapritso mo.
Mamamatay kayong lahat. Alam mong nasa labas ang mga tauhan ko.
Sadao Minami. Malamang kilala mo siya.
Ang pinuno ng Garrison sa Hoeryŏng.
Narinig mong ang buong unit niya,
kasama siya at ang pitong opisyal, ay nalipol.
Sino'ng gumawa no'n?
Mga mandirigma ng kalayaan kayo?
Hindi.
Mga bandido kami.
Ikaw ang sumira sa Garrison sa Hoeryŏng?
Nang iilan lang kayo?
Unit kami. Nasa ibang lugar ang pangunahing puwersa,
papunta dito habang nag-uusap tayo.
Kung gusto mong mabuhay, umalis na kayo.
Ito na ang huling regalo ng alipin sa master niya.
Akala mo maniniwala ako?
Dapat. 'Yon ang paraan para mabuhay ka.
Alam mo namang binabaril ang opisyal na tubong Joseon na nabigo sa operasyon.
Iba ang trato nila sa 'yo kumpara sa iba pang Hapong major.
Di ba kaya desidido kang magpakitang gilas?
Tumahimik ka, putang ina mo!
Wag kang masabik. Mag-isip ka nang mabuti.
Kundi baka makagat ka ng asong umalis sa bahay.
Di na tayo makakapaghintay. Patayin silang lahat!
Walang magpapaputok!
Hintayin ang utos ng major!
Ishida!
Ano'ng pinag-uusapan nila?
Papatayin nila tayo. Ano'ng gagawin natin?
Ano'ng ginagawa n'yo? Magpaputok na!
Patayin silang lahat!
Walang magpapaputok!
Bakit ba hindi ka nakikinig?
Putang ina mo.
Lumapit kayo, mga putang ina n'yo!
Geumsu!
Kumalma ka, gago ka. Baka mamatay tayong lahat.
Tapos na 'tong operasyon!
Lahat ng tropa, atras!
Ayos ka lang ba?
Dito ka muna. Babalik kaagad ako.
Di n'yo ba ako narinig?
Ibaba ang mga baril!
Oo, sir!
Hoy.
Ibababa n'yo na rin kaya ang mga baril n'yo?
Nagkasundo kaming di tayo nagkita.
Ano'ng sinabi mo para umalis sila?
Binigyan mo ba siya ng pera?
Ay, pare. Malamang baliw na baliw siya sa pera.
Di ko naiintindihan ang nangyayari,
pero kailangan din nating mag-usap.
Tama.
Aalis na lang tayo nang ganito?
Alipin ko siya no'n, kaya naaawa ako sa kaniya.
Kaya pala.
Pero, sir, sa mata ng tubong Joseon, napakaganda ng sitwasyong 'to,
pero sa mga Hapon, traydor kang dapat bugbugin hanggang sa mamatay.
Gusto mo ba talagang mamatay?
Paumanhin, sir. Di ko na uulitin 'yon.
Di ko siya papatayin, pero titiyakin kong mamamatay siya.
Ano'ng ibig mong sabihin?
Makinig ka nang mabuti sa sasabihin ko.
Kasama dito ni Lee Yoon ang naglipat ng pondong 200,000
mula sa Myeongjeong.
Patayin mo si Lee Yoon at 'yong gago, at dalhin mo sa 'kin ang pera.
'Yon lang ang gagawin mo.
Major, sino'ng kausap mo?
A, ako ang kausap mo?
Tandaan mong mabubuhay ka lang kung dadalhin mo sa 'kin ang ulo ni Lee Yoon.
At sa susunod, wag kang magtagong parang daga at makinig sa 'kin. Ha?
Magdadagdag ako ng bayad para sa tagapaghatid, kaya ayusin mo.
Malay mo?
Baka tratuhin kitang parang tao kung magagawa mo.
Alis na.
-Alis na! -Oo, sir!
Ano'ng inilagay mo?
Sulat.
Para sa tatanggap ng pera.
Sobrang nagiging komplikado na ang mga bagay-bagay.
Kaya ako pumunta sa Gando.
Teka. Bale, ang sinasabi mo, mandirigma ng kalayaan ka,
hindi empleyado ng gobyerno.
Pare naman! Ano ba'ng sinasabi mo?
Tanga ka ba o ano?
Nagtrabaho siya sa gobyerno,
tapos umalis at sumali siya sa hukbo ng kalayaan.
-Tanga ka talaga. -Estupido ka.
-Putang ina mo. -Gago.
Puro kayo mga tanga.
Akala n'yo mabubuhay kayo sa mundong 'to sa tanga n'yong 'yan?
Makinig kayo.
Sumali 'yong babae sa hukbo ng kalayaan
para makapagtrabaho siya sa Gobyerno-Heneral.
Tama ba 'yon?
Kabaligtaran no'n.
Hoy. Bakit di ka na lang mamatay?
Mamatay ka na lang.
Pumasok ako sa Gobyerno-Heneral alang-alang sa kilusan ng kalayaan.
Dahil pag nagtrabaho ako do'n, makakakuha ako ng mataas na impormasyon sa Japan.
Mag-usap tayo.
Bale, sinasabi niyang ang Gobyerno-Heneral…
Di ko maintindihan.
Pumunta din ba dito 'yong mga Jappo para hulihin siya?
Oo. Hinahanap nila ang tagapaghatid ng pondo ng kalayaan.
Kailan mo nalamang mandirigma ng kalayaan siya?
Alam mo no'ng pinatakas mo siya sa tren?
May itinatago ka ba sa 'kin?
No'ng inaalala mo ang bayan mo,
nangungulila ang puso ko sa babae
na pinagsisisihan kong di ko nakita ulit bago ako umalis.
Siya 'yon.
Pumunta siya dito sa Gando para bawiin ang bansang nawala sa 'tin.
Di ako puwedeng tumalikod.
Kaya, Manong Choi, hayaan mong tuparin ko ang pangako ko sa kaniya.
Ililigtas ko ang pamilya natin.
Dapat ligtas siyang maihatid sa hukbo ng kalayaan
para payapa din tayong makapamuhay sa Gando.
Hay naku.
Naiintindihan ko na ang sitwasyon mo.
Patawad.
Pero, Yoon,
sa sitwasyon natin ngayon,
di wais na makisali sa hukbo ng kalayaan.
Alam mo kung bakit minasaker ang nayon ko sa Gurye sa mga taong 'yon.
Dahil naglibot ako kung saan-saan, at umasta akong lider ng hukbong matuwid.
Sinubukan kong iligtas ang bansa ko nang higit sa kaya ko
at di ko nailigtas ang pamilya ko.
Do'n ko napagtanto.
May mga natatanging kakayahan ang bawat tao,
at hindi sapat ang kakayahan ko para iligtas ang bansa ko.
Baka atakihin na nila ang Taepyeong-dong anumang araw.
Kaya pipiliin ko na ang pamilya ko.
Ikaw ang bahala sa buhay mo… para wala kang pagsisihan.
Ako ang bahala sa 'kin…
para wala akong pagsisihan.
Maghanda na tayo.
Bakit tayo lang ang aalis? Paano si Yoon?
Kumilos ka na lang.
Pumunta ka kaya kay Seon-bok?
May koneksiyon siya sa hukbo ng kalayaan,
sa pagbebenta sa kanila ng baril!
Kailangan na nating maglakbay ulit.
Parang may naramdaman ako sa likuran ko.
Ikaw pala 'yon.
Maupo ka.
Limang taon ang nakalipas…
Hinayaan kong mabuhay si Lee Yoon.
No'n ko lang ginawa 'yon sa sampung taon ng karera ko.
Dapat ikaw daw ang pumatay sa kaniya. Wala ng iba.
Kaya di ko siya pinatay.
Naisip kong tamang ipaubaya ko sa 'yo ang kapalaran niya.
Sinisisi mo ba ako ngayon
dahil di ko pinatay ang binuhay mo bilang respeto sa 'kin?
Hindi.
Hindi sa gano'n.
Sinasabi ko lang sa 'yo ang sitwasyon ko ngayon.
Kailangan kong patayin si Lee Yoon.
At pati na rin si Nam Hee-shin.
Pinagsakluban na talaga ako.
Kaya wag mo na akong pakialaman pa.
Papatayin ko sila at tahimik akong aalis
gaya ng sinabi mo.
Akala mo ba
mapapatay mo si Yoon?
Papatayin ko siya para sa 'yo
dahil hindi mo magagawa 'yon.
Alam mo ba ang ginawa sa 'yo ng gagong 'yon?
-Kung sasabihin ko, magugulat ka… -Tama na.
Alam ko ang lahat.
Alam mo ang lahat?
Bakit di mo siya pinatay…
Ano'ng problema mo? Ba't ang tanga mo?
Ang lamig.
Naniwala ako sa kuwento mo dahil tanga ako
no'ng nagsinungaling ka tungkol sa mga magulang mo.
Manong Choi,
pasensiya na do'n, pero…
Ang pinakakinaiinisan ko ngayon,
wala akong masabi kay Yoon no'ng nakaraan.
Di ako makapagsalita no'ng tinanong niya ako kung papatayin ka ba namin o hindi.
Pero sinabi niyang buhayin ka.
'Yong taong pursigido kang patayin
ay nagsabing buhayin ka namin.
Tapos paparito ka para sabihin 'yan?
Tao ka ba?
Tama ka.
Hindi ako tao.
Kaya ganito ang trabaho ko.
Di bale,
nasabi ko na ang lahat ng kailangan, kaya aalis na ako.
Wag mong kalimutan ang sinabi ko.
Wag kang makikialam dito.
Kung sakaling makaharap ulit kita…
papatayin din kita. Naiintindihan mo ba?
Kailangan mo ba talagang gawin 'to?
Sobrang nag-aalala ka ba kay Lee Yoon?
Sa 'yo.
Nag-aalala ako sa 'yo, Eon-nyeoni.
Hindi mo maiisahan si Yoon.
At…
maling makipag-espadahan sa kababayan.
Wag mong sabihin 'yan.
Namatay sina Inay at Itay…
sa espada ng kababayan.
Di ka naniniwala sa 'kin.
Sayang.
Ikaw lang ang naniwala sa sinabi ko.
Paalam.
Mag-ingat ka…
at magpakalusog ka.
Baluktot 'tong mundong ginagalawan mo.
Ikaw, Eon-nyeoni,
at si Yoon.
Itay!
Eon-nyeoni!
Wag kang lalapit dito!
Bumalik ka na!
Itay, Inay…
Itay! Inay…
Itay, Inay!
Puta ka! Nahuli na kita!
ANG LAHAT NG TAO, LUGAR, ORGANISASYON, SALITA, PANGYAYARI, AT EPISODE
NA BINANGGIT O INILARAWAN SA PALABAS NA ITO AY KATHANG-ISIP
ANG ANUMANG PAGKAKAHAWIG SA REYALIDAD AY NAGKATAON LANG
Tagapagsalin ng Subtitle: April Jean Abendan