Kim jesteś?
Nazywasz się Eon-nyeoni?
Tak.
Napotkałaś bandytów, przekraczając rzekę Duman?
Wtedy straciłaś rodzinę?
Przeżyłaś,
ale twoi rodzice i rodzeństwo zostali zabici.
Martwi cię to?
Odpowiedz, dziecko.
Odebrało ci mowę? Zadałem pytanie.
Ja…
Nie jestem niewdzięczną smarkulą.
Przygarnijcie mnie na kilka dni.
Nie będę ciężarem. Odejdę, gdy tylko poczuję się lepiej.
Dosyć tego, jesteś nieszczera.
Widzę, że nie jesteś głupia. Przestań udawać.
Chodź ze mną.
Spotkało cię w życiu sporo nieszczęścia,
ale to nie twoja wina.
Niestety…
To nasza wina.
To my doprowadziliśmy Joseon do ruiny.
Pozwoliliśmy, by odebrano nam kraj.
W tym świecie bogacą się tylko posłuszni japońcom.
Zdradzamy rodaków, żeby przetrwać.
Sami stworzyliśmy ten świat.
Przepełnia mnie zgryzota.
Przykro mi, że stworzyliśmy taki świat,
że przyszło ci żyć w takich czasach.
Wybacz, że zmusiliśmy cię,
żebyś z tym walczyła.
Nie wierzę, że zamierzałaś odejść.
Możesz tu zostać.
Przynajmniej będziesz wśród rodaków.
- Skoro nie mamy kraju. - Proszę pana.
Jaki tam pan?
Nasze rodziny zostały wymordowane.
Mów do mnie „ojcze”.
Możesz na mnie polegać do końca życia.
Uznam cię za córkę
i będę na tobie polegał.
A teraz najedz się do syta.
Nikt cię za to nie osądzi.
BANDYCKA PIEŚŃ
Przyszła tu zjeść? Czemu napycha się ziemniakami?
Mam to gdzieś.
Daję słowo.
Jeden fałszywy ruch i skręcę jej kark.
Czuję się o wiele lepiej.
Rety, jakie to było dobre. Nawet nie lubię ziemniaków.
Po tej akcji nic dziwnego, że umierasz z głodu.
Najadłaś się, to teraz mów.
Co tu robisz?
To nie odwiedziny.
Szukam Lee Yoona.
Nie przejmuj się tym.
Teraz go tu nie ma.
Przybyłaś sama, więc pewnie wszystko straciłaś.
Pieniądze i dziewczynę.
Rany, nic ci nie umknie!
Masz rację, jestem spłukana.
Ale jeśli nie znajdę Lee Yoona, będę martwa.
To pewne.
Panie Choi,
zaczekam tu na niego.
Nie pozwolę na to.
Znów spróbujesz zabić Yoona.
Co za gderanie.
Dlaczego go bronisz?
Zaprzyjaźniliście się?
Uważam go za rodzinę. Tak jak było z tobą.
Panie Choi,
nie powinien pan traktować go jak rodzinę.
Zdaje się, że zataił przed panem prawdę.
Wie pan, co panu zrobił?
Nieważne.
Nie mam na to czasu. Przejdźmy do interesów.
Muszę zabić Lee Yoona.
Wcale nie chcę tego robić,
ale jeśli pozwolę mu żyć, będę miała kłopoty.
Przekonasz się, co sprawi ci większe kłopoty.
Co za bzdura.
Co może wskórać staruszek i kilku łobuzów?
Nic. Zupełnie nic.
Przestań mleć ozorem i odejdź. Tak będzie dla ciebie lepiej.
Nie chcę cię skrzywdzić.
To jakaś kpina.
Hej.
Jak śmiesz tak mówić, gówniaro?
Przestań.
O co ci chodzi? Jest bezczelna.
Nie ruszaj się, jeśli nie chcesz dostać kulki.
Co? Z broni?
Co?
Pod stołem, idioto.
Jeśli nie zostać podziurawiony, wracaj do kąta.
Wróćmy do tematu. Czemu Yoon chciał zabić moją klientkę?
Ty mu kazałeś?
Sam go nasłałeś, tak?
Czyli nie chodziło o forsę.
A może chodzi o jej stanowisko?
Linia kolejowa Gando.
Jeśli linia powstanie, tutejsza ludność ucierpi.
Musimy to udaremnić.
Czyli robisz to dla dobra Joseończyków.
Ale Lee Yoon ma inne powody.
Co was dziwi?
Nie wiecie, że Lee Yoon ją oszczędził?
Byłam pewna, że to koniec.
Biorąc pod dystans i czas,
mógł ją zastrzelić pięć razy.
Ale…
nie zrobił tego.
Panie Choi.
Jeśli chce pan zabić Nam Hee-Shin,
żeby zapewnić bezpieczeństwo rodakom,
to musi pan wziąć sprawy w swoje ręce.
On nigdy jej nie zabije.
Ty, w okularach.
Sam to widziałeś.
Ty, przygłupie.
Też to widziałeś.
Ja nie.
Ty jesteś ten brzydki.
Ja…?
Do ciebie mówię.
Gadaj, też to widziałeś.
Nie umiesz gadać? Dlatego tak łypiesz gałami…
Pieprzona suka!
Chodź tu, urwę ci łeb.
Przestańcie!
Pokaż tę łapę.
Pokaż, mówię!
Cholerna siekiera?
Zatrzymałeś się w XVI wieku?
Odłóż to.
Schowaj broń.
Oboje powiedzieliśmy swoje.
Zapomnij o ściganiu Yoona i wracaj do Gyeongseongu.
Dla swojego dobra, Eon-nyeoni.
Potrafię o siebie zadbać.
Pilnuj swoich spraw.
Zabrnęłam za daleko, by wracać.
Radzę wam znaleźć Yoona jak najszybciej.
Mógł uciec z tą kobietą.
Byliśmy młodzi.
Zarówno ja…
jak i Hee-shin.
Wiemy, gdzie znajduje się kurier ruchu oporu.
Co? Skąd to wiecie?
Kilka dni temu kilku Joseończyków zdezerterowało z armii.
Wszystkich znaleziono martwych na dworcu kolejowym w Jeongwoljin.
Ale zanim zdezerterowali,
zostawili wiadomość joseońskiemu oficerowi.
Kiedy przejdziesz do sedna?
Może się zdrzemnę?
Już wyjaśniam.
„200 tysięcy wonów dotrze do Changchun 5 września.
To plan A. Znamy też plan B.
Stacja Jeongwoljin, 40 km na południowy wschód od Changchun.
Zgarniemy pieniądze, udając partyzantów”.
Przekazali tę informację joseońskiemu oficerowi,
zanim zdezerterowali.
Zatem twierdzisz,
że dezerterzy zostali zabici przez kuriera, którego ścigamy,
więc jego wspólnicy są w pobliżu Jeongwoljin?
Tak jest.
Zbierz ludzi. Wyruszamy do Jeongwoljin.
Wstałaś.
Jak się czujesz?
Gdzie jesteśmy?
To Gwangmyeong, wioska Dagurów. Niedawno zaczęli się osiedlać.
Mieszkańcy bardzo nam pomogli.
Jak długo tu jestem?
Trzy dni.
Dokąd idziesz?
Zmarnowałam trzy dni.
Nie możesz podróżować. Powinnaś wypoczywać.
Nic mi nie jest.
Pani.
Puszczaj.
Muszę jakoś dostarczyć pieniądze na czas.
Zajmę się tym, a ty zadbaj o zdrowie.
Nie potrzebuję pomocy.
Pilnuj swoich spraw.
Panie Choi!
Znaleźliśmy Yoona!
Znajdź go szybko.
Zabierz mnie do Lee Yoona.
Na południowy wschód od Jilin jest Gwangmyeong, wioska Dagurów.
- Tam przebywa. - A dziewczyna?
Jest z nim.
San-gun widział na własne oczy.
Chciał go spytać, co to ma znaczyć.
Ale się powstrzymał, bo pan zabronił.
Tak czy siak,
nasi ludzie odetną im drogę, gdyby chcieli uciec.
To nie problem. Ważniejsze jest, co będzie dalej.
Myślisz, że szef pozwoli ją zabić?
Co zrobisz, jeśli sytuacja się pogmatwa?
Prowadź.
Zdaje się, że los zadrwił sobie z naszego Yoona.
Co z nim?
Wszystkiego najlepszego!
Najlepszego!
Żyj nam długo!
Przepraszam.
Przytłoczyła mnie ta sytuacja.
Nie myślałam racjonalnie.
Przepraszam, że myślałam i działałam egoistycznie.
To nic.
Nie przejmuj się tym.
Niby jak?
Zachowałam się okropnie wobec osoby, która mnie uratowała.
Podobno czuwałeś przy mnie dniami i nocami.
Kto ci to powiedział?
Wódz wioski. Tamten.
Czułem, że nadużywam ich gościnności.
Nie mogłem zasnąć. Przez trzy dni nie chciało mi się spać.
Musiałem się czymś zająć.
Niekoniecznie dlatego, że się martwiłem.
Cóż…
Chciałabym cię o coś prosić.
Czy mógłbyś nie być…
tak oficjalny?
Nie zwracaj się do mnie „pani”.
Mów mi „Hee-shin”.
Chciałbyś spróbować?
Ja?
Tak.
Tutaj?
Śmiało.
Chyba nie dam rady. Daj mi trochę czasu.
Ile?
No…
Nie wiem.
Masz ładny uśmiech.
Pasuje ci bardziej niż ponura mina.
Swoją drogą…
Jeśli zechcesz wyjawić mi swoje imię,
nie wahaj się.
Będzie ci łatwiej mówić mi po imieniu, jeśli zacznę pierwsza.
Niech go szlag.
Co się dzieje?
Ukryjmy się.
- Co ty wyprawiasz? - Choraeng-yi.
Chodźmy.
Cholera!
Zaciśnij zęby, szefie.
Geumsu, przestań. Ona jest…
Zamknij mordę!
Usuń się. Uwolnimy cię od parszywego losu.
To nieporozumienie.
Odsuń się, głupcze!
Co robisz? Nie trzeba.
Możemy ją zabrać.
Geumsu, zostaw ją!
Przesuń łeb.
Pomyliliśmy się.
Ona należy do armii partyzantów.
Infiltrowała ich jako urzędniczka.
Miała przekazać pieniądze Armii Północnej.
Wierzysz w to?
Zabiliśmy wielu ludzi, którzy podawali się za partyzantów.
- Kłamała, by uniknąć śmierci. - Posłuchaj!
Uspokój się i mi zaufaj.
Jest z ruchu oporu.
Pomagając im, ochronimy mieszkańców tej ziemi.
Może w to wierzysz, bo twoje serce
bije dla niej!
Nie…
Nie o to chodzi.
Cholera, armia japońska.
Cheon-man, przynieś moją broń.
Szlag.
Później to wyjaśnię.
Nie wychodź, póki nie wrócę.
Czekaj.
Uważaj na siebie.
Do dowództwa 19 Dywizji przybywa japoński oficer.
Ponoć jest porywczy i bezwzględny.
Okrutny człowiek.
Podły.
I nieustępliwy.
Gdy tu dotrze,
wszyscy mieszkańcy tych ziem…
zginą.
Jestem major Shohei Miura z 37 Pułku Piechoty,
19 Dywizja Cesarstwa Wielkiej Japonii.
Mam aresztować wywrotowego człowieka.
Dlatego…
musicie współpracować.
Lee Yoon?
Co ten dupek tu robi?
Znasz tego dupka?
Kto to?
Pewien człowiek.
Mój były niewolnik.
Nic się nie zmieniłeś.
Nasze drogi znów się przecinają. Może sobie pogadamy?
Miałam ci coś przekazać, zanim cię zabiję.
„Pies umiera,
gdy opuszcza swój dom”.
Mamy wiele do omówienia.
Twoje oczy.
Wciąż są takie same.
Gdzie możemy pomówić?
To miejsce wygląda znośnie.
Nie potrzebujemy broni, tak? Tylko pomówimy.
Yoon.
Jeśli dojdzie do walki, wszyscy zginiemy. Rozumiesz?
Musimy tego uniknąć.
Starajcie się nie sprawiać problemów.
Sprawdźcie ich broń, bądźcie w gotowości.
Cokolwiek usłyszysz, zachowaj spokój.
Wstrzymujemy poszukiwania kuriera?
Zawsze możemy zastosować taktykę spalonej ziemi.
- Pamiętaj o tym. - Spalonej ziemi?
Słuchaj uważnie.
Dam sygnał, wychodząc.
Gdy mnie zobaczysz…
Zabijcie wszystkich.
A jeśli pierwsi otworzą ogień? Może być ciężko.
To zabijemy wszystkich.
Za wszelką cenę.
Nie przestaniemy, póki wszyscy nie zginą.
Jaki ten świat mały. Kto by pomyślał, że cię tu spotkam?
Martwiłem się o ciebie.
Nie wiedziałem, czy o siebie dbasz.
Powiedz mi. Jak się miewasz?
Nic nie mówisz? Pytałem, jak się miewasz.
Nie chcesz już ze mną rozmawiać?
Nieważne.
Skoro tu jesteś, nieźle sobie radzisz.
Kim są ci ludzie na zewnątrz? Czym się zajmują?
Wyglądają na bandytów.
Bo nimi są.
Zabijają japońskich żołnierzy.
Pilnuj się, jeśli chcesz żyć.
Są okrutniejsi, niż sądzisz.
Yoon.
Bacz na słowa. Dobrze?
Nie zapominaj, kim teraz jestem.
Jasne?
A ty nie zapominaj, gdzie jesteś.
To nie Gyeongseong.
Nikt nie kiwnie palcem, jeśli tu zginiesz.
Szukam kuriera partyzantów, który dostarcza im forsę.
Czy…
jest tutaj?
Tu nie ma takiej osoby. Odejdźcie.
Został postrzelony w Jeongwoljin, na miejscu spotkania.
Słyszałem, że przebywa tu obcy, który został postrzelony.
Nadal zamierzasz go kryć?
Oddaj go w moje ręce.
Wiem, że tu jest.
Mówiłem, że nie.
Odejdź.
Czy…
to ty odebrałeś fundusze od kuriera?
Dlatego ciągle się pojawiasz? Nawet w pociągu do Changchun?
Nie słyszałeś?
Nie biorę w tym udziału.
Czyżby?
To co tu robisz?
W miejscu, gdzie ukrywa się kurier!
Zabijasz japońskich żołnierzy, dupku.
Czyli pomagasz rebeliantom?
Tym się teraz parasz? Po tym, jak zdradziłeś przyjaciela i kraj?
Nie zdradziłem kraju ani przyjaciela.
Nie mój kraj ani przyjaciel.
Pozwoliłem ci żyć jak człowiek, nie niewolnik, i tak się odwdzięczasz?
W tym problem z tobą i Joseonem.
Japonia zmodernizowała ten kraj.
Zrobiliśmy dla was wszystko, więc czemu narzekacie?
Nędzny człowiek w nędznym kraju
nie jest zdolny do postępu.
Gdzie on jest?
Nie ruszać się!
Ani drgnijcie.
Cholera, co się dzieje?
Wszyscy zginiemy, do cholery.
Mów albo zginiesz.
Gdzie ten dupek?
Nie powiesz?
Dobrze.
To zginiesz za niego.
Koniec z tym.
Mam dość spełniania twoich głupich zachcianek.
I tak wszyscy zginiecie. Wiesz, że moi ludzie są na zewnątrz.
Minami Sadao. Pewnie wiesz, kto to jest.
Dowódca garnizonu Hoeryŏng.
Pewnie wiesz, że cała jednostka,
łącznie z nim i oficerami, została wybita.
Myślisz, że kto to zrobił?
Jesteście partyzantami?
Nie.
Bandytami.
Wybiliście garnizon Hoeryŏng?
Ta garstka ludzi?
Jesteśmy oddziałem. Nasze główne siły właśnie tu zmierzają.
Jeśli chcesz żyć, zabierz swoich ludzi i odejdź.
To ostatni prezent od niewolnika dla jego pana.
Myślisz, że ci uwierzę?
Powinieneś. Tylko tak przeżyjesz.
Wiesz, że joseońskich oficerów rozstrzela się za niewykonanie misji.
Nie jesteś na równi z japońskimi oficerami.
Dlatego taki z ciebie służbista?
Stul pysk, sukinsynu!
Nie ulegaj emocjom. Myśl racjonalnie.
Albo pogryzie cię pies, który opuścił dom.
Nie będziemy dłużej czekać. Zabić ich!
Wstrzymać ogień!
Czekać na rozkaz majora!
Ishida!
O czym oni mówią?
Zabiją nas wszystkich. Co robimy?
Na co czekasz? Otworzyć ogień!
Zabić wszystkich!
Wstrzymać ogień!
Czemu nie słuchasz?
Ty sukinsynu.
No chodźcie, skurwysyny!
Geumsu!
Uspokój się, tępaku.
Możemy tu zginąć.
Koniec operacji!
Wycofać się!
Jesteś cała?
Zostań tu. Niedługo wrócę.
Nie słyszeliście?
Opuścić broń!
Tak jest!
Hej.
Może też opuścicie broń?
Udajmy, że się nie spotkaliśmy.
Jak go przekonałeś, żeby odeszli?
Zapłaciłeś mu?
A niech to, pewnie jest łasy na forsę.
Nie wiem, co tu się dzieje,
ale musimy pomówić.
Dobrze.
Odejdziemy tak po prostu?
Żal mi go, był moim niewolnikiem.
Rozumiem.
Panie majorze,
dla Joseończyków to idealne rozwiązanie.
Ale dla Japończyków będzie pan zdrajcą zasługującym na śmierć.
Naprawdę kopiesz sobie grób.
Proszę wybaczyć. To się więcej nie powtórzy.
Nie zabiję go, ale dopilnuję, żeby zginał.
W jakim sensie?
Posłuchaj mnie uważnie.
Kurier, który przywiózł 200 tysięcy wonów z Myeongjeong,
jest tu z Lee Yoonem.
Zabij ich obu i przynieś mi pieniądze.
To mi wystarczy.
Do kogo pan mówi?
Do mnie?
Ujdziesz z życiem, jeśli przyniesiesz mi głowę Lee Yoona.
Następnym razem nie chowaj się i nie podsłuchuj. Jasne?
Dopłacę za kuriera, więc to załatw.
Kto wie.
Może potraktuję cię jak człowieka.
Do wymarszu.
- Wymarsz! - Tak jest!
Co tam włożyłaś?
List.
Do odbiorcy pieniędzy.
Sytuacja się komplikuje.
Dlatego przyjechałam do Gando.
Twierdzisz, że jesteś partyzantką,
a nie urzędniczką.
Daj spokój. Co ty wygadujesz?
Z konia spadłeś?
Pracowała dla rządu, a później wstąpiła do ruchu oporu.
- Ty tępaku. - Zakuta pało.
- Sukinsyn. - Dupek.
Co za banda idiotów.
Jak wy przetrwaliście z sieczką zamiast mózgów?
Skupta się.
Wstąpiła do ruchu oporu,
by pracować dla Generalnego Gubernatorstwa.
Zgadza się?
Wręcz przeciwnie.
Po co ty w ogóle żyjesz?
Skończ ze sobą.
Zatrudniłam się jako urzędniczka ze względu na ruch oporu.
Dzięki temu miałam dostęp do ważnych rządowych informacji.
Musimy pomówić.
Czyli zatrudniła się w rządzie…
Nie rozumiem.
Czy ci japońce przybyli tu po nią?
Tak. Szukają kuriera partyzantów.
Kiedy się dowiedziałeś, że należy do ruchu oporu?
Wiedziałeś już w pociągu?
Czy coś przede mną ukrywasz?
Gdy wspominałeś o rodzinnym domu,
cierpiałem z powodu kobiety.
Żałowałem, że jej nie odwiedziłem przed wyjazdem.
To ona.
Przyjechała aż do Gando,
by odzyskać utracony kraj. Nie mogłem odpuścić.
Panie Choi.
Chcę dotrzymać danego jej słowa. Ochronię naszą rodzinę.
Musimy zabrać ją do partyzantów, by w Gando ludzie mogli żyć spokojnie.
Mój Boże.
W końcu zrozumiałem, czym się kierujesz.
Wybacz.
Nie możemy.
W obecnej sytuacji
nie powinniśmy współpracować z partyzantami.
Wiesz, dlaczego moja wioska w Gurye została zmasakrowana lata temu?
Ponieważ aktywnie działałem jako przywódca partyzantów.
Na próżno usiłowałem ocalić kraj.
Nie mogłem nawet ocalić mojej rodziny.
Wtedy pojąłem.
Każdy posiada wyjątkowe umiejętności.
A ja nie byłem w stanie obronić kraju.
Lada dzień japońce mogą zaatakować Taepyeong-dong.
Tym razem wybiorę rodzinę.
Żyj tak, by niczego nie żałować.
Ja też tego pragnę.
Żyć bez żalu.
Szykujcie się.
Czemu zostawiamy Yoona?
Rusz się.
Udaj się do Seon-bok.
Ma powiązania z ruchem oporu.
Sprzedaje im broń.
Musimy wyruszyć w kolejną podróż.
Czułem, że ktoś jest w pobliżu.
Więc to ty.
Usiądź.
Pięć lat temu…
darowałam Yoonowi życie.
To był jedyny raz w ciągu dziesięciu lat mojej kariery.
Powiedział, że ty powinieneś go zabić, nikt inny.
Dlatego go oszczędziłam.
Myślałam, że to słuszne: oddać jego los w twoje ręce.
Winisz mnie teraz?
Że nie zabiłem nieszczęśnika, którego dla mnie oszczędziłaś?
Nie.
To nie tak.
Próbuję wyjaśnić swoje marne położenie.
Muszę zabić Yoona za wszelką cenę.
Do tego muszę sprzątnąć Nam Hee-shin.
Jestem gotowa.
Więc nie wchodź mi w drogę i przestań się mieszać.
Zrobię to, by żyć spokojnie.
Jak mówiłeś.
Naprawdę myślisz,
że możesz zabić Yoona?
Zabiję go dla ciebie,
bo sam nie dasz rady.
Wiesz, co ten sukinsyn ci zrobił?
Byłbyś w szoku.
Dosyć tego.
Wiem wszystko.
Wszystko?
To czemu go nie zabiłeś?
Czemu jesteś taki głupi?
Ale zimno.
Byłem naiwny, wierząc w twoją historię.
Kłamałaś o swoich rodzicach.
Panie Choi.
Przykro mi, ale…
Najbardziej mnie rozsierdziło to,
że nie mogłem nic powiedzieć Yoonowi.
Nie mogłem pisnąć słowa, gdy pytał, czy cię zabić.
Ale on chciał pozwolić ci żyć.
Człowiek, którego tak pragniesz zabić,
postanowił cię oszczędzić.
I mimo to chcesz go zabić?
Co z ciebie za człowiek?
Masz rację.
Żaden.
Dlatego mam taką robotę.
Cóż…
Powiedziałam swoje, pora na mnie.
Pamiętaj, co ci powiedziałam.
Nie wtrącaj się.
Jeśli staniesz mi na drodze…
ciebie też zabiję.
Rozumiesz?
Naprawdę musisz to robić?
Tak się martwisz o Lee Yoona?
O ciebie.
Martwię się o ciebie, Eon-nyeoni.
Nie przechytrzysz go.
Poza tym…
Nie należy krzyżować miecza z rodakiem.
Nie mów tak.
Moi rodzice…
zginęli od miecza rodaka.
Nie wierzysz mi.
Szkoda.
Byłeś jedyną osobą, która uwierzyła w moje słowa.
Ruszam.
Bywaj.
Bądź zdrów.
Żyjecie w szalonych czasach.
Ty, Eon-nyeoni…
i Yoon.
Ojcze!
Eon-nyeoni!
Nie podchodź.
Cofnij się!
Ojcze, matko…
Ojcze, matko!
Ty suko! Mam cię!
PRZEDSTAWIONE W SERIALU OSOBY,
MIEJSCA, ORGANIZACJE, NAZWY I WYDARZENIA SĄ FIKCYJNE.
PODOBIEŃSTWO DO FAKTÓW JEST PRZYPADKOWE.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk