เจ้าเป็นใคร
ชื่อออนนยอนอีเหรอ
ใช่
เจอพวกโจรหลังม้าตอนข้ามแม่น้ำดูมันใช่ไหม
ทั้งครอบครัวเลยโดนฆ่าตายหมด
เจ้าคงใจสลาย
ที่เจ้ารอดมาได้คนเดียวทั้งที่ครอบครัว
ถูกฆ่าตายหมดใช่ไหม
ตอบมาสิ นังหนู
อมอะไรเอาไว้ถึงไม่ยอมตอบ มารยาทหายไปไหนหมด
ข้า…
ข้าไม่ใช่คนเรื่องมาก
ข้าขออยู่ที่นี่สักพัก
พอทำใจได้แล้ว ข้าจะไม่รบกวนและรีบไป…
เจ้าไม่ได้คิดอย่างที่พูดหรอก
อย่าทำแบบนี้เลย เลิกหลอกตัวเองเถอะ
มัวทำอะไรอยู่ ตามมานี่สิ
อุปสรรคขวากหนามที่เจ้าเจอมาในชีวิตนี้
ไม่ใช่ความผิดของเจ้า
แต่เป็น…
ความผิดของเราเอง
พวกเราคือคนที่ปล่อยโชซอนไปตามยถากรรม
จนกระทั่งแผ่นดินเราถูกพรากไป
แผ่นดินที่จะมั่งมีถ้าคล้อยตามพวกไอ้ยุ่น
แผ่นดินที่อยู่รอดได้โดยการหักหลังสหายร่วมชาติ
พวกเราทำให้แผ่นดินเป็นแบบนี้
ข้ามักรู้สึกเสียใจต่อพวกเจ้าอยู่เสมอ
ข้าขอโทษที่ทำให้แผ่นดินเป็นแบบนี้
ขอโทษที่เจ้าต้องอยู่ในแผ่นดินแบบนี้
และขอโทษที่ทำให้เจ้าต้องมา
ต่อสู้กับมัน
เจ้าไม่ได้พูดจริงหรอก ที่ว่าทำใจได้แล้วจะรีบไป
ปักหลักอยู่นี่เถอะ
แม้จะสิ้นไร้ อย่างน้อยก็ได้อยู่กับสหายร่วมชาติ
- เพราะมันไม่มีชาติที่เรารักแล้ว - ท่านคะ
จะเรียกท่านไปทำไม
เราเหลือกันแค่นี้ เพราะครอบครัวถูกฆ่าไปหมด
จากนี้ไปเรียกข้าว่าพ่อก็ได้
ข้าจะเป็นที่พึ่งพิงให้เจ้าไปทั้งชีวิต
ข้าจะถือเจ้าเป็นลูก
และจะขอพึ่งพาเจ้าเหมือนกัน
กินเสีย กินให้อิ่มพุงกางเลยนะ
กินไปเลยไม่ต้องอาย
(ลำนำคนโฉด)
หิวโซมาจากไหนเนี่ย กินแต่มันฝรั่งเสียด้วย
ถ้ามันมากินเฉยๆ
ฉันก็ไม่ว่าหรอก
แต่ถ้าขืนคิดจะมีเล่ห์เหลี่ยม ได้เจอดีแน่
กินแล้วค่อยรู้สึกดีขึ้นหน่อย
มันฝรั่งนี่อร่อยชะมัดเลย
แปลกนะ ปกติไม่ชอบมันฝรั่งด้วยซ้ำ
ก็เล่นไปปล้นชิงอะไรแบบนั้น จะหิวซ่กมาก็ไม่แปลก
กินอิ่มแล้วก็เริ่มพูดมา
เจ้ามาที่นี่ทำไม
ฉันไม่ได้มาหาลุงหรอกนะ
ฉันมาหาอียุน
ไม่ต้องกลัวฉันทำอะไรลุงหรอก
ตอนนี้ยุนไม่อยู่
สภาพแบบนี้แปลว่าเจ้าเสียหมดทุกอย่างแล้วสินะ
ทั้งเงินและผู้หญิงคนนั้น
แหม สายตาช่างแหลมคม
พูดถูก ฉันนี่เหลือแต่ตัว
แต่ถ้าหาอียุนไม่เจอ เดี๋ยวตัวฉันก็จะไม่เหลือ
ซี้แหงแก๋น่ะ
เพราะงั้นนะลุง
ฉันขออยู่จนกว่ายุนจะกลับมา…
ทำแบบนั้นไม่ได้
ไม่งั้นเจ้าจะพยายามฆ่ายุนอีกแน่ๆ
โอ๊ย ทำไมต้องห่วงมันด้วย
จะปกป้องอียุนไปทำไมกัน
ลุงสนิทกับมันเหรอ
ข้านับเขาเป็นครอบครัวเดียวกัน
เช่นเดียวกับเจ้า
นี่ลุง
อย่านับคนแบบอียุนเป็นคนในครอบครัวเลย
มันคงไม่ได้บอกลุงสินะ
รู้ไหมว่ามันทำอะไรไว้กับลุงบ้าง
ช่างเถอะ
พูดไปก็ไร้ประโยชน์
เอาแต่เรื่องงานแล้วกัน
ฉันต้องฆ่าอียุนให้ได้
ไม่ใช่ว่าอยากจะฆ่า
แต่ถ้าปล่อยไป ฉันเดือดร้อนแน่
ก็ต้องรอดูว่าแบบไหนจะเดือดร้อนกว่ากัน
ไม่ต้องรอก็รู้อยู่แล้ว
ตาแก่หมดไฟกับไอ้คนพวกนี้จะทำอะไรได้
ไม่ได้หรอก ไร้น้ำยา
เลิกพล่ามแล้วรีบไปซะ
มันจะดีกับเจ้ามากกว่า
ฉันไม่ได้อยากทำร้ายลุงนะ
ปากดีชะมัด
เฮ้ย
ปากเสียแบบนี้อยากโดนดีหรือไงวะ นังหนู
อยู่เฉยๆ
เฉยได้ไง นางนี่มันหยามเรานะ
อยู่เฉยๆ เจ้าโง่ ถ้าไม่อยากโดนยิง
ลุงว่ายังไงนะ
อะไรล่ะ
ดูใต้โต๊ะสิ ไอ้บื้อ
กลับไปอยู่แบบเดิมน่ะถูกแล้ว ถ้าไม่อยากกินลูกตะกั่ว
ขอพูดต่อจากที่ค้างไว้นะ
ทำไมอียุนถึงจะฆ่าลูกค้าฉัน
ลุงเป็นคนสั่งเหรอ
ใช่จริงๆ สินะ
แปลว่าไม่ใช่เพราะเงิน
อยากฆ่าเพราะงานของเธอเหรอ
ไอ้ที่จะสร้างทางรถไฟกันโดใช่ไหม
ถ้าสร้างทางรถไฟนั่น คนโชซอนจะเดือดร้อนหนัก
เราไม่ควรจะหยุดเรื่องนั้นเหรอ
ลุงทำไปเพราะไม่อยากให้คนโชซอนเดือดร้อน
แต่ดูเหมือนอียุนไม่ได้คิดอย่างนั้น
ทุกคนแปลกใจอะไรกัน
ยังไม่รู้เหรอ อียุนปล่อยให้ผู้หญิงรอด
ตอนนั้นฉันก็คิดว่าผู้หญิงจะไม่รอดแล้ว
ดูจากระยะทางและจังหวะของมัน
มันยิงนางได้ห้าหกนัดเลยด้วยซ้ำ
แต่ว่า
มันก็ไม่ยิง
เพราะงั้นนะลุง
ถ้าคิดจะฆ่านัมฮีชิน ผู้หญิงคนนั้นน่ะ
ถ้าลุงจะฆ่านางเพื่อความปลอดภัย และเสถียรภาพของแทพย็องดง
ลุงก็ไม่ควรไว้ใจอียุนให้ทำงานนี้
มันไม่ยอมฆ่านัมฮีชินหรอก
เฮ้ยแก ไอ้สี่ตา
แกเห็นเหตุการณ์บนรถไฟนี่
แล้วก็แก ไอ้หน้าโง่
แกก็เห็นเหมือนกัน
ฉันไม่เห็นนะ
แกมันไอ้ขี้เหร่
ฉันเนี่ย…
แก พูดถึงแกอยู่
พูดอะไรหน่อยสิ แกก็เห็นนี่
พูดไม่ได้เหรอ ถึงว่า เอาแต่กวาดตาไปมา…
นังปากเปราะ!
มานี่เลย พ่อจะถลกหนังหัว…
ทุกคน หยุดเดี๋ยวนี้!
เอามือออกมา
ยกขึ้นมาเดี๋ยวนี้
ขวานเนี่ยนะ
ยังติดอยู่ในสงครามยุคพระเจ้าเหาหรือไง
วางไปตรงนั้น
วางปืนเสีย
เราไม่มีธุระอะไรต้องคุยกันแล้ว
ลืมเรื่องจะทำร้ายยุนไปได้เลย กลับฮันซองไปซะ
ข้าพูดด้วยความเป็นห่วงเจ้านะ
ฉันดูแลตัวเองได้
ลุงก็ห่วงตัวเองดีกว่า
ฉันมาไกลเกินกว่าจะกลับกย็องซองแล้ว
แต่นั่นแหละ รีบตามหาอียุนให้เจอนะ
ป่านนี้เขาอาจหนีไปกับหล่อนแล้วก็ได้
ตอนนั้นเรายังเด็ก
ทั้งฉัน
และคุณฮีชิน
ผู้พันครับ เราได้ข้อมูลที่อยู่ของคนส่งเงินแล้ว
ไปรู้มาได้ยังไง
เมื่อไม่กี่วันก่อน ทหารโชซอนหลายคน ในทัพกว่างตงหายตัวไป
ต่อมาถูกพบเป็นศพที่สถานีรถไฟจิ้งเย่วเจิ้น
แต่ก่อนจะหายตัวไป
พวกนั้นฝากข้อความไว้ ให้ทหารโชซอนคนหนึ่งในกอง
ต้องเกริ่นอะไรนักหนา
กว่าจะเข้าเรื่อง ต้องงีบรอไหม
ไม่ครับ ผมจะเข้าเรื่องเลย
"ทุนกู้ชาติ 200,000 วอน จะมาถึงฉางชุนในวันที่ 5 กันยายน"
"นี่คือแผนหนึ่ง เรารู้แผนสองด้วย"
"สถานีจิ้งเย่วเจิ้น ตะวันตกเฉียงเหนือจากฉางชุน 10 รี"
"เราจะปลอมตัวเป็นพวกกู้ชาติ และเอาเงินนั่นมา"
พวกเขาบอกทหารโชซอนที่เป็นเพื่อนกัน
ก่อนจะหายตัวไป
นายจะบอกว่า
ทหารพวกนั้น ถูกคนส่งเงินที่เราตามหาอยู่ฆ่าตาย
และตอนนี้พวกมันคงอยู่แถวๆ จิ้งเย่วเจิ้นสินะ
ใช่ครับ
เตรียมคนให้พร้อม เราจะไปจิ้งเย่วเจิ้น
ฟื้นแล้วเหรอ
รู้สึกยังไงบ้าง
เราอยู่ที่ไหนกัน
หมู่บ้านกวังมย็อง ชาวมองโกลเพิ่งมาตั้งรกรากที่นี่
ชาวบ้านช่วยเราไว้มากเลย
แต่ฉันอยู่มานานแค่ไหนแล้ว
สามวันเต็ม
จะไปไหนน่ะ
เสียเวลาไปสามวัน ฉันไม่มีเวลาแล้ว
สภาพนี้เดินทางไม่ไหวหรอก พักก่อนเถอะ
ฉันไม่เป็นไร
คุณผู้หญิง
ปล่อยฉันนะ
ฉันต้องหาทางอื่นเพื่อจะไปส่งเงินให้ทันเวลา
ผมจัดการให้ คุณควรรักษาตัวให้หายดีก่อน
ไม่ต้อง ฉันดูแลตัวเองได้
คุณห่วงตัวเองเถอะ ไม่ต้องมาห่วงฉัน
ลุงครับ!
เราเจอตัวหัวหน้าแล้ว
เจอมันแล้วสินะ
ไปเลย พาฉันไปหาอียุน
มีหมู่บ้านพวกมองโกลชื่อกวังมย็อง ทางตะวันตกเฉียงใต้จากจี๋หลินไปร้อยรี
หัวหน้าอยู่ที่นั่น
แล้วผู้หญิงคนนั้นล่ะ
ก็อยู่ด้วยกัน
ซันกุนเห็นกับตาเลย
ซันกุนอยากไปถามหัวหน้าแล้วว่าผีอะไรเข้าสิง
แต่ก็หักห้ามใจไว้ตามที่ลุงบอก
แต่นั่นแหละ
ซันกุนกับทุกคนจับตาดูอยู่ ปิดทางหนีไว้หมดแล้ว
นั่นไม่ใช่ปัญหา ปัญหาคือต่อไปจะเอายังไง
คิดว่าหัวหน้าจะยอมให้เราฆ่าผู้หญิงคนนั้นไหม
ถ้าถึงที่สุดจริงๆ จะทำยังไง
ก็ให้เป็นแบบนั้น
ดูท่ายุนคงจะกำลังเจอเรื่องไม่คาดฝัน
เป็นอะไรของเขา
ขอให้แข็งแรง
ขอให้อายุยืนๆ
ฉันขอโทษนะ
เรื่องทุกอย่างถาโถมใส่ฉันในคราวเดียว
ฉันก็เลยเผลอทำตัวไร้เหตุผล
ขอโทษที่ก่อนหน้านี้ฉันทำอะไรเห็นแก่ตัว
ไม่เป็นไรครับ
อย่าคิดมากเลย
ฉันไม่น่าทำแบบนั้น
ฉันหยาบคายกับคนที่ช่วยชีวิตฉันไว้
เขาบอกว่าสามวันมานี้ คุณดูแลฉันตลอดจนไม่ได้หลับได้นอน
ใครบอกว่าผมดูแลคุณตลอดจนไม่ได้นอน
ผู้ใหญ่บ้านทางโน้นค่ะ
ที่จริงพวกเขารักษาคุณ ผมแค่ช่วยอะไรนิดหน่อย แล้วก็…
ไหนๆ ก็นอนไม่หลับ ตลอดสามวันนั้นไม่ง่วงด้วยซ้ำ
ผมเลยต้องหาอะไรทำ…
แต่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอกครับ เพราะผมเป็นห่วงคุณผู้หญิง
คือว่า…
มีเรื่องหนึ่งที่ฉันอยากจะขอร้องคุณ
คือ…
ฉันอยากให้เลิก
เรียกฉันว่าคุณผู้หญิงได้ไหม
จากนี้ไปไม่ต้องเรียกฉันว่าคุณผู้หญิงแล้วนะ
เรียกแค่คุณฮีชินก็พอ
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ลองเรียกดูหน่อยสิ
ลองเรียกเหรอ
ใช่
ตรงนี้เลยเหรอ
เรียกสิ
ผมยังทำไม่ได้หรอก ต้องขอเวลาอีกหน่อย
อีกนานแค่ไหน
ก็…
ไม่รู้เหมือนกัน
ยิ้มอีกหน่อยสิ
คุณยิ้มแล้วดูดีกว่าตอนหน้าบึ้งเยอะเลย
ว่าแต่ว่า
ถ้าเปลี่ยนใจอยากจะบอกชื่อให้ฉันรู้
ไม่ต้องคิดนานนะ รีบบอกมาเถอะ
ฉันว่าคุณคงไม่เรียกชื่อฉัน ถ้าฉันไม่เรียกชื่อของคุณก่อน
เวรกรรม ให้ตายสิเว้ย
เกิดอะไรขึ้น
รีบหลบก่อนดีกว่า
- หัวหน้าคิดจะทำอะไรน่ะ - โชแรงงี
ไปเร็ว
ให้ตายสิ
กัดฟันแน่นๆ เลยนะ หัวหน้า
กึมซู หยุดนะ เธอเป็น…
หุบปาก!
หลบไปเดี๋ยวนี้ เรามาช่วยเจ้าจากชะตากรรม
ลุงเข้าใจผิดแล้ว
หลบไป เจ้าโง่!
มัวลังเลอะไรน่ะลุง ไม่จำเป็นเลย
เราแค่เอาตัวนางนี่ไปแล้ว…
กึมซู หยุดนะ!
ขยับหัวหลบไปโว้ย
เราเข้าใจกันผิดแล้ว
เธออยู่ฝ่ายกองกำลังกู้ชาติ
แค่แฝงตัวเป็นผู้บริหารการรถไฟ
มาส่งเงินให้กองกำลังกู้ชาติทางเหนือ
เชื่ออย่างนั้นจริงๆ เหรอ
กี่คนแล้วที่อ้างแบบนี้ ก่อนจะตายด้วยน้ำมือเรา
- แม่นี่คงโกหกเพราะไม่อยากตาย… - ลุง!
ใจเย็นๆ แล้วเชื่อผมเถอะ
เธอเป็นกองกำลังกู้ชาติจริงๆ
พวกเขาต้องสู้จนชนะ เราจึงจะปกป้องทุกคนในแผ่นดินนี้ได้
แน่ใจเหรอว่าเจ้าไม่ได้คิดผิด เพราะหัวใจของเจ้า
กำลังหลงรักนางอยู่
นั่น…
ไม่ใช่เลย
เวร ทหารญี่ปุ่นมาแล้ว
ชอนมัน เอาปืนมาหน่อย
ปัดโธ่เว้ย
เอาไว้อธิบายให้ฟัง
อย่าออกมาจนกว่าผมจะกลับเข้ามานะ
ระวังตัวด้วยนะคะ
มีนายทหารญี่ปุ่นมาที่กองพล 19 ในนานัม
เห็นว่าคนนี้ไม่ใช่เล่นๆ มันร้ายมาก
มันโหดเหี้ยม
ต่ำช้า
เลวทรามที่สุด
เมื่อมันมาถึงที่นี่
คนโชซอนทั้งหมดในแถบนี้…
จะต้องตาย
ผมมาจากกรมทหารราบ 37 กองพลที่ 19 แห่งจักรวรรดิญี่ปุ่น
พันตรีมิอุระ โชเฮย์
มาจับคนโชซอนที่ก่อความไม่สงบ
ดังนั้น
ขอให้ทุกคนให้ความร่วมมือ…
อียุนเหรอ
ไอ้ชาติชั่วนั่นมาทำอะไรที่นี่
พี่รู้จักไอ้ชั่วนั่นเหรอ
เขาเป็นใครครับ
แค่คนคนหนึ่ง
มันเคยเป็นทาสของฉัน
นายนี่เหมือนเดิมไม่มีผิด
ดูเหมือนชะตาจะพาเรามาพบกันอีก ไปคุยกันหน่อยดีไหม
ลูกค้าฉันฝากให้บอกก่อนจะฆ่าแก
"หมาจะต้องตาย
เมื่อมันทิ้งเจ้าของ"
ได้คุยยาวแน่
โห ดวงตาของนาย
เหมือนเดิมเลย
ไปคุยกันที่ไหนดี
โอ๊ะ ตรงนั้นใช้ได้นะ
ไม่ต้องใช้ปืนมั้ง แค่จะคุยกันเฉยๆ
พี่
กำลังเราแค่นี้ ถ้าสู้กับพวกมัน เราได้ตายกันหมดแน่
หลีกเลี่ยงการต่อสู้
พยายามอย่าก่อเรื่องจนกว่าฉันจะออกมา
ให้ทุกคนเตรียมอาวุธแล้วรอคำสั่ง
ไม่ว่าได้ยินเสียงอะไรก็ห้ามแตกตื่น
แล้วคนส่งเงินล่ะ จะไม่หาตัวมันเหรอครับ
พวกมันมีอาวุธมาด้วย เราจะเปลี่ยนมาใช้วิธีผลาญราบ
- จำไว้นะ - ผลาญราบเหรอ
ฟังให้ดี
สัญญาณคือตอนที่ฉันเดินออกมา
เมื่อฉันเดินออกมา…
ฆ่าไอ้สวะพวกนั้นให้หมด
แล้วถ้ามันยิงเราก่อนล่ะ ถ้ามันหาเรื่องก่อนจะทำยังไง
งั้นเราก็ฆ่าพวกมัน
ไม่ว่าเราจะตายไปกี่คน
เราจะไม่หยุดฆ่าจนกว่าพวกมันจะตายกันหมด
โลกกลมจริงๆ
ใครจะคิดว่าต้องมาเจอนายที่นี่
ฉันเป็นห่วงนายมากนะ
ได้แต่สงสัยว่านายไปขอทานอยู่ที่ไหน
ทีนี้ บอกหน่อย
หายหัวไปอยู่ไหนมา
ทำไมถึงไม่ตอบล่ะ
ฉันถามว่าไปอยู่ไหนมา
เดี๋ยวนี้ถึงขั้นไม่อยากคุยกับฉันแล้วเหรอ
ช่างเถอะ
ดูจากสภาพนายก็คงสบายดี
ว่าแต่ไอ้พวกข้างนอกเป็นใครกัน
ดูจากสารรูปพวกมันคงเป็นโจรเถื่อนสินะ
พวกเขาเป็นคนโฉด
คนโฉดที่คอยเล่นงานทหารญี่ปุ่น
ควรจะระวังตัวไว้ถ้ายังไม่อยากตาย
พวกนี้โหดกว่าหน้าตา
ยุน
ระวังปากหน่อย
อย่าลืมว่าตอนนี้ฉันเป็นใคร
เข้าใจไหม
อย่าลืมสิว่าตอนนี้อยู่ที่ไหน
ที่นี่ไม่ใช่กย็องซอง
ถ้าตายเป็นศพที่นี่ก็ไม่มีใครใส่ใจหรอก
ฉันมาตามหาคนส่งเงินให้กองกำลังกู้ชาติ ที่มาจากมย็องจอง
ไอ้คนนั้น…
อยู่ที่นี่หรือเปล่า
ไม่มีคนแบบนั้น กลับไปซะ
มันถูกยิงที่จิ้งเย่วเจิ้นที่เป็นจุดนัดพบสำรอง
ฉันได้ข่าวว่าที่หมู่บ้านนี้มีคนโดนยิงเข้ามาพัก
มันไม่อยู่ที่นี่จริงๆ เหรอ
ส่งตัวมันให้ฉันดีกว่า
ฉันรู้ว่ามันอยู่ที่นี่
บอกแล้วไงว่าไม่อยู่
ไปจากที่นี่ซะ
หรือว่า…
นายรับเงินจากคนนั้น
นายถึงได้โผล่มาอยู่เรื่อยตั้งแต่บนรถไฟไปฉางชุน
พูดไม่รู้เรื่องเหรอ
บอกแล้วว่าฉันไม่ได้เกี่ยวข้องด้วย
ไม่เกี่ยวเหรอ
งั้นทำไมถึงอยู่ที่นี่
ในหมู่บ้านที่คนส่งเงินมาหลบอยู่นี่
ฉันรู้ด้วยว่าแกเป็นพวกโจรที่ไล่ฆ่าทหารญี่ปุ่น
นี่แกช่วยพวกกบฏใช่ไหม
นี่สินะ เรื่องระยำที่แกทำมาตลอด
แกหักหลังเพื่อนและทรยศประเทศงั้นเหรอ
ผมไม่เคยหักหลังเพื่อนหรือทรยศประเทศ
เพราะมันไม่ใช่เพื่อนและประเทศผมตั้งแต่แรก
แกจะต้องเป็นทาสไปจนตายแล้วแท้ๆ ฉันยอมให้แกได้เป็นผู้เป็นคน
ดูแกตอบแทนฉันสิ
นี่ไง ปัญหาของแกกับโชซอน
ฉันทำให้แกเป็นไท ญี่ปุ่นทำให้โชซอนทันสมัย
เราทำเพื่อแกทุกอย่าง ยังจะบ่นพล่ามอะไรอีก
"คนป่าเถื่อนกับประเทศป่าเถื่อน
ปล่อยให้อยู่กันเองก็งอมืองอเท้า"
มันอยู่ไหน
อย่าขยับ!
อยู่นิ่งไว้
โธ่เว้ย เกิดอะไรขึ้น
เราตายห่ากันหมดแน่
บอกมา ไม่งั้นแกตาย
ไอ้สวะคนนั้นอยู่ไหน
ไม่บอกเหรอ
ได้
งั้นฉันจะฆ่าแกก่อน
พอที
เบื่อไอ้นิสัยเอาแต่ใจเหมือนเด็กๆ นี่เต็มทนละ
ยังไงพวกแกก็ตายหมดอยู่ดี รู้นี่ว่าคนของฉันรออยู่ข้างนอก
มินามิ ซาดาโอะ รู้จักชื่อนั้นใช่ไหม
กองพลที่ 19 ค่ายฮเวรย็อง
คงได้ข่าวสินะ ที่ทั้งหน่วยนั้นโดนโจมตี
นายทหารเจ็ดนายรวมทั้งมินามิถูกฆ่าตายหมด
คิดว่านั่นฝีมือใครกัน
แกเป็นกองกำลังกู้ชาติเหรอ
ไม่ใช่
เราเป็นแค่คนโฉด
แกเนี่ยนะ คนที่ทำลายค่ายฮเวรย็อง
ด้วยคนแค่หยิบมือน่ะนะ
เราเป็นแค่แนวหน้า มีกำลังหลักอยู่ที่อื่นอีก
พวกเขากำลังมุ่งหน้ามาที่นี่
ถ้ายังไม่อยากตาย พาทหารออกไปจากที่นี่ซะ
นี่เป็นของขวัญชิ้นสุดท้าย ที่ทาสคนหนึ่งจะมอบให้นายน้อย
คิดว่าฉันจะเชื่อแกเหรอ
นั่นเป็นทางเดียวที่จะมีชีวิตรอด
รู้นี่ว่าถ้านายทหารโชซอนทำงานพลาด จะถูกยิงตายทันที
ถึงจะมียศเท่าทหารญี่ปุ่น แต่พวกมันไม่เห็นเป็นคนเท่ากันหรอก
นึกว่าเป็นผู้พันแล้วจะรอดเหรอ
หุบปากซะ ไอ้ชิงหมาเกิด!
อย่าเพิ่งเดือดไป ใช้เหตุผลหน่อย
ไม่งั้นจะโดนไอ้หมาที่ทิ้งเจ้าของกัดเอา
รอไม่ไหวแล้วโว้ย! ฆ่ามันให้หมด
อย่ายิง!
รอผู้พันออกคำสั่งก่อน
อิชิดะ!
มันบ่นบ้าอะไรกันนั่น
พวกมันฆ่าเราแน่ จะทำไงดี
รออะไรอยู่ ยิงเลย!
ฆ่ามันให้หมด!
อย่าเพิ่ง!
ทำไมถึงไม่ฟังคำสั่ง
ไอ้สารเลว
ก็มาสิวะ ไอ้พวกชาติชั่ว!
กึมซู!
ใจเย็นก่อนพี่น้อง
ไม่งั้นจะตายกันหมด
ปฏิบัติการนี้จบแล้ว
ทุกคนถอย!
คุณปลอดภัยใช่ไหม
รอตรงนี้ก่อน แล้วผมจะกลับมาพาคุณไป
ไม่ได้ยินเหรอ
ทุกคนลดปืนลงซะ!
ครับผม!
เฮ้ย
พวกแกก็เก็บปืนได้แล้ว
เราจะถือว่าเราไม่ได้เจอพวกแก
พี่ไปพูดอะไรมันถึงได้ยอมถอยน่ะ
นั่นสิ พี่เอาเงินให้มันเหรอ
ไอ้นั่นต้องร้อนเงินแน่ๆ
ข้าชักงงไปหมดแล้ว
เราต้องคุยกันหน่อย
ครับ
เราจะถอยจริงเหรอครับ
มันเคยเป็นทาสฉัน ก็สมเพชมัน
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
แต่ผู้พันครับ
ในสายตาคนโชซอน สถานการณ์วันนี้คงจะน่าชื่นชม
แต่ในสายตากองทัพญี่ปุ่น
นั่นมันคนทรยศที่ต้องเฆี่ยนให้ตาย
แล้วแกอยากตายบ้างไหมล่ะ
ขออภัยครับ ผมจะไม่พูดแบบนั้นอีก
ไม่ต้องห่วงหรอก
ฉันไม่ได้จะไว้ชีวิตมัน ฉันแค่ไม่ลงมือเอง
หมายความว่ายังไงครับ
ฟังสิ่งที่ฉันจะพูดต่อไปนี้ให้ดี
คนส่งเงินกองกำลังกู้ชาติ 200,000 วอน จากมย็องจอง
อยู่ที่นี่กับอียุน
ฆ่าทั้งอียุนกับไอ้สวะนั่น แล้วเอาเงินมาให้ฉัน
ทำได้ก็ถือว่าจบ
ผู้พันพูดกับใครอยู่ครับ
เอ่อ พูดกับผมเหรอครับ
อย่าลืม แกจะรอดต่อเมื่อเอาหัวอียุนมาให้ฉัน
และคราวหน้าอย่าได้ซ่อนตัวเหมือนหนู มาแอบฟังฉันอีก เข้าใจไหม
ค่าหัวคนส่งเงินฉันจะจ่ายให้ต่างหาก เพราะงั้นไปจัดการให้เรียบร้อย
ไม่แน่
ถ้าทำสำเร็จ ฉันอาจมองแกเป็นมนุษย์ขึ้นมาบ้าง
เคลื่อนพลได้
- เคลื่อนพล - ครับผม
ในนั้นใส่อะไรไว้
จดหมาย
ให้กับคนที่จะรับเงินนี้
เรื่องมันจะซับซ้อนอะไรขนาดนี้
เรื่องที่เล่าไปทั้งหมดนั่น คือเหตุผลที่ฉันมาที่กันโดค่ะ
เดี๋ยวนะคุณผู้หญิง คุณจะบอกว่าคุณเป็นสมาชิกกองกำลังกู้ชาติ
ไม่ใช่ข้าราชการเหรอ
ไม่เอาน่ะ พูดจามั่วซั่ว
ในกะโหลกมีแต่หินหรือไงวะ
คุณเขาทำงานให้รัฐบาล
แล้วก็ช่างแม่งมัน เลยไปเข้ากองกำลังกู้ชาติ
- ไอ้โง่ - แกสิโง่
- ไอ้เวรนี่ - นิสัย
แถวนี้มีแต่คนโง่
หัวทึบขนาดนี้อยู่รอดมากันได้ไงวะ
ฟังให้ดี
คุณคนนี้เข้าร่วมกับกองกำลังกู้ชาติ
เพื่อจะได้ทำงานให้รัฐบาล
เข้าใจถูกไหม
มันตรงกันข้ามค่ะ
โง่ชิบเป๋ง
เออ ไปตายง่ายกว่าไหม
ฉันทำงานกับรัฐบาลก็เพื่อขบวนการกู้ชาติ
เพราะทำงานในนั้น จะได้สอดแนมข้อมูลระดับสูงของญี่ปุ่น
ขอคุยด้วยหน่อย
เท่ากับทำงานรัฐบาล…
ไม่เห็นจะเข้าใจเลย
ไอ้ยุ่นเมื่อกี้มาเพื่อจับตัวผู้หญิงคนนี้เหรอ
ใช่ พวกมันมาตามหาคนส่งเงิน
เจ้ารู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ว่านางอยู่กับกองกำลังกู้ชาติ
ก่อนที่จะช่วยนางบนรถไฟนั่นรู้แล้วหรือยัง
เจ้ามีอะไรปิดบังข้ารึเปล่า
ตอนที่ลุงพูดถึงบ้านเกิด
ใจของผมคิดถึงผู้หญิงคนหนึ่ง
คนที่ผมเสียใจที่ไม่ได้ไปเจออีกสักครั้ง
คนนั้นก็คือเธอ
เธอดั้นด้นมาถึงกันโดเพื่อกอบกู้ชาติของเรา
ผมจะปล่อยเธอไปตัวคนเดียวได้ยังไง
ลุงครับ
ขอให้ผมรักษาสัญญาที่ให้ไว้กับเธอเถอะ
ผมจะไม่ให้ครอบครัวเราเดือดร้อน
เราต้องพาเธอไปส่งให้ถึงกองกำลังกู้ชาติ
เพื่อเราจะได้ใช้ชีวิตในกันโดอย่างสงบสุข
ให้ตายเถอะ
ในที่สุดข้าก็เข้าใจหัวอกของเจ้าแล้ว
ข้าขอโทษ
แต่ยุนเอ๋ย
สถานการณ์เราในเวลานี้
มันไม่เหมาะถ้าจะไปข้องแวะกับกองกำลังกู้ชาติ
หมู่บ้านข้าในกูรเยถูกกวาดล้างเมื่อหลายปีก่อน
ก็เพราะข้าเที่ยวทำตัวเป็นผู้นำกองทัพผดุงธรรม
ข้าพยายามปกป้องประเทศจนเกินตัว
สุดท้ายข้าก็ปกป้องครอบครัวไว้ไม่ได้
นั่นคือตอนที่ข้ารู้
ทุกคนล้วนมีเรี่ยวแรงที่จำกัด
เรี่ยวแรงข้ามันไม่มากพอที่จะปกป้องประเทศนี้ได้
ทัพญี่ปุ่นจะบุกมาแทพย็องดงเมื่อไรก็ไม่รู้
คราวนี้ข้าจะขอเลือกครอบครัว
เจ้าทำสิ่งที่ต้องทำเถอะ จะได้ไม่เสียใจภายหลัง
ข้าเองก็…
จะทำสิ่งที่ต้องทำเหมือนกัน
เดินทางต่อ
เราจะไปแล้วเหรอ แล้วหัวหน้าล่ะ
ไปกันเถอะน่า
ลองไปหาซอนบกสิ
ซอนบกมีเส้นสายกับกองกำลังกู้ชาติ
เพราะนางขายปืนให้พวกเขาน่ะ
เราต้องออกเดินทางอีกไกล
ข้าก็สังหรณ์อยู่ว่ามีใครตามมา
เจ้านี่เอง
นั่งก่อนสิ
เมื่อห้าปีก่อน…
ฉันไว้ชีวิตอียุน
สิบปีที่ทำอาชีพนี้มา ฉันไม่เคยไว้ชีวิตใครเลย
อียุนบอกว่าลุงจะต้องเป็นคนฆ่ามันเท่านั้น
ฉันเลยไม่ได้ฆ่า
ฉันคิดว่าให้ลุงเป็นคนจบชะตามันก็สมควรแล้ว
นี่มาโทษข้าเหรอ
ที่ไม่ฆ่าคนที่เจ้าไว้ชีวิตเพื่อให้ข้าลงมือ
เปล่าหรอก
ไม่ใช่อย่างนั้น
แค่เล่าสถานการณ์ของฉันให้ฟัง
ไม่ว่ายังไงฉันก็ต้องฆ่าอียุน
แล้วตอนนี้ก็ต้องฆ่านัมฮีชินอีกคน
ฉันต้องทำจริงๆ นะ
เพราะงั้นลุงเลิกขวางฉันเถอะ อยู่ห่างๆ เรื่องนี้ซะ
ฆ่าเสร็จฉันก็จะไปเงียบๆ
อย่างที่ลุงบอก
ออนนยอนอี
เจ้าคิดว่าจะฆ่ายุนได้จริงๆ เหรอ
ฉันบอกว่าจะฆ่ามันแทนลุงไงล่ะ
เพราะลุงฆ่าเองไม่ลงหรอก
ลุงรู้ไหมว่าไอ้เลวนั่นมันทำอะไรกับลุงไว้บ้าง
ถ้าฉันบอก ลุงต้องตกใจ…
พอแล้ว
ข้ารู้หมดแล้ว
รู้หมดแล้วเหรอ
งั้นทำไมไม่ฆ่ามัน…
ลุงเป็นอะไร ทำไมถึงโง่ขนาดนี้
หนาวจัง
คงเพราะข้าโง่ที่เชื่อเรื่องที่เจ้าเล่า
ข้าเชื่อที่เจ้าโกหกเรื่องครอบครัว
ลุง…
ฉันขอโทษเรื่องนั้น แต่…
ข้าถึงได้โกรธตัวเองอยู่นี่
เพราะไม่กี่วันก่อน ข้าไม่ยอมตอบยุน
เขาถามข้าว่าเราควรฆ่าเจ้าไหม แต่ข้าไม่ตอบ
แต่ยุนบอกว่าควรไว้ชีวิตเจ้า
คนที่เจ้าปรารถนาจะต้องฆ่าให้ได้
เขาบอกว่าเราควรไว้ชีวิตเจ้า
แต่เจ้ากลับมาพูดกับข้าแบบนี้
เจ้ายังเป็นคนอยู่หรือเปล่า
ลุงพูดถูก
ฉันมันไม่ใช่คน
ฉันถึงได้ทำอาชีพนี้ไง
นั่นแหละ
หมดเรื่องพูดแล้ว ฉันไปละ
ลุงอย่าลืมที่ฉันบอกล่ะ
อย่าเข้ามายุ่ง
ถ้าขืนมาขวางทางฉันอีก
ฉันจะฆ่าลุงด้วย
เข้าใจรึเปล่า
เจ้าต้องทำจริงๆ เหรอ
ลุงห่วงมันขนาดนั้นเลยเหรอ อียุนน่ะ
เจ้าต่างหาก
ออนนยอนอี ข้าห่วงเจ้าต่างหากล่ะ
ยุนไม่ใช่คนที่เจ้าอยากทำร้าย
และ…
คนชาติเดียวกันไม่ควรมาปะทะกันเอง
อย่าพูดอย่างนั้น
พ่อแม่ของฉัน…
ตายด้วยคมดาบของคนชาติเดียวกันเองนี่แหละ
ไม่เชื่องั้นสิ
แย่จังนะ
ลุงเคยเป็นคนเดียวที่เชื่อฉันแท้ๆ
ลาก่อนนะ
ดูแล…
รักษาสุขภาพด้วย
เราอยู่ในโลกที่บิดเบี้ยวเหลือเกิน
ทั้งออนนยอนอี
และยุนด้วย
พ่อ!
ออนนยอนอี!
อย่าเข้ามานะลูก
กลับไปเดี๋ยวนี้
พ่อ แม่…
พ่อ! แม่…
พ่อ!
นางตัวแสบ! ตาแกแล้ว
(บุคคล สถานที่ องค์กร คำเรียก เหตุการณ์และช่วงเวลา)
(ที่มีการพูดถึงหรือบรรยายในละครนี้ เป็นเรื่องแต่งขึ้นทั้งสิ้น)
(หากมีส่วนใดใกล้เคียงความจริง เป็นเพียงเรื่องบังเอิญ)
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม